#ก็จะดื้อ (omegaverse)

ตอนที่ 5 : โกโกที่ 4 : คุณนุ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,271
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,895 ครั้ง
    6 พ.ค. 63

ก็จะดื้อ4

คุณนุ่ม

 

 

เพียงแค่ก้าวแรกของอัลฟ่าหนุ่มเหยียบเข้ามาในพื้นที่หวงแหนของโอเมก้าน้อย กลิ่นหอมฟุ้งก็ตีอัดหน้าจนผงะ

 

“กลิ่น...”

“รอนิ่งๆ นะ เดี๋ยวไปหยิบสูทให้ อยู่ในห้องน้ำ”

“เธอเอาสูทฉันไปทำอะไรในห้องน้ำ”

“กระทืบ”​สวนตอบทันควัน

 

... แต่หน้าแดง

ภาสอมยิ้มแต่ก็กลืนคำล้อลามกลงคอ ขืนพูดไปแมวตัวหน้าคงพองขนข่วน ตะนิดยู่หน้าตอบก่อนจะหันตัวเดินไปทางห้องน้ำ

 

พอร่างเล็กหันไป ภาสก็กวาดสายตามองรอบห้องให้เต็มตา ถึงเมื่อวานจะเข้ามาแล้วแต่ก็ไม่ได้ใช้เวลามากพอที่จะเก็บรายละเอียด

ห้องนอนของแมวดื้อตกแต่งด้วยสีขาวเป็นหลัก ส่วนพวกเฟอร์นิเจอร์จะเป็นไม้ สิ่งที่เด่นที่สุดของห้องก็คงหนีไม่พ้นเตียงนุ่มขนาดใหญ่ที่มีตุ๊กตากองอยู่เป็นจำนวนมาก

 

สมกับเป็นโอเมก้า

ทุกอย่างดูนุ่มนิ่มไปหมด

 

เขาพอจะรู้มาบ้างว่านิสัยของโอเมก้าชอบสร้างรังเป็นของตัวเองเป็นปกติ แต่ก็ไม่คิดว่าจะมาในรูปแบบการกองตุ๊กตาเป็นสิบๆ ตัวบนเตียง ผ้าห่มผืนหนาสองผืน หมอนข้างสองอัน ไม่นับหมอนขนาดเล็กที่ตกอยู่ตามข้างเตียงอีกประปราย

 

พื้นที่นอนได้จริงๆ น่ะเหลืออยู่นิดเดียวเอง

 

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อนึกภาพคนลงไปนอนจริงบนเตียงนี้ไม่ออก ภาสเอื้อมมือไปหยิบตุ๊กตาฉลามที่อยู่ใกล้มือที่สุดขึ้นมาดม

 

กลิ่นอัลฟ่าที่เขาหงุดหงิด

 

คงเป็นกลิ่นของพี่ชาย รู้สึกได้ตั้งแต่เข้าห้องมาคราวก่อนแล้วว่าห้องนี้มีกลิ่นแป้งผสมพีชปนอยู่กับกลิ่นอัลฟ่าบางๆ ถึงจะบางแค่ไหน แต่ก็ทำให้เขาหงุดหงิดอยู่ดี สัญชาตญาณความเป็นเจ้าของวิ่งแล่นจนอัลฟ่าตัวโตกัดฟันกรอด

 

ไม่ได้หวงเลยสักนิด

แต่ถ้าให้ต่อยสักหมัดตอนนี้คงจะรู้สึกดีมาก

 

ว่าแล้วก็ต้องพ่นลมหายใจระบายอารมณ์ไปพร้อมกับบีบตุ๊กตาหน้าโง่ในมือไปเต็มแรง จนฉลามแทบกลายเป็นปลากัด

 

“ทำอะไรคุณนุ่ม!!!” เสียงขู่ฟ่อดังขึ้นดังความสนใจของอัลฟ่าตัวใหญ่ไปทันที ตะนิดท้าวเอวชี้หน้าเขา

“คุณนุ่ม... ฉลามเนี่ยนะ? “

“โรคจิตจริงๆ ด้วย แกล้งลงแม้แต่ตุ๊กตา”

“นั่นสิ ฉันเหม็นมันมากด้วย” ไม่พูดเปล่า ภาสยังบีบคอน้องนุ่มโชว์อีกรอบ ปลากัด(?) ดิ้นแด่กๆ อยู่ในมือใหญ่ ตะนิดกำมือแน่น

“นี่ลุง โกรธที่ผมแกล้งที่บีทีเอสหรือไงถึงต้องมาจองล้างของผลาญกันขนาดนี้”

“ตอนนี้ฉันโกรธที่เธอเรียกลุงมากกว่าอีกนะ” ภาสยกนิ้วชี้ขึ้นขยับแว่น

“ลุง”

“พี่”

“...”

“พี่ผิดพลาด”

“พี่ภาสไม่ใช่พลาด”

“ลุงภาส”

“อยากให้ปลากัดนี่ตายหรือไง”

“คุณนุ่มเบอร์ห้าไม่ใช่ปลากัด ปลาฉลามต่างหาก!!!” ตะนิดโวยวายลั่น “อย่าบีบได้ไหม เดี๋ยวน้องไส้ปริ!!”

 

ภาสมองตะนิดด้วยสายตาเอ็นดู ถึงจะแปลกไปหน่อยสำหรับอัลฟ่าอย่างเขาที่ผู้ชายอายุยี่สิบกว่าแต่ติดตุ๊กตาเหมือนเด็ก ไม่ได้ติดธรรมดา ดูท่าทางจะหวงมากด้วย

 

ในความเป็นอัลฟ่า ถ้าจะให้พูดตรงๆ เขาผ่านเตียงของโอเมก้ามาเยอะ

นี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่เห็นเตียงโอเมก้าในรูปแบบนุ่มนิ่มขนาดนี้

 

“พี่ภาส”

“...”

“เรียกฉันดีๆ”

“ไม่...”

“ตะนิด”

 

ตะนิดนิ่งไปทันทีที่เสียงทุ้มเอ่ยเรียกชื่อตนเองออกมา

 

... แค่โดนเรียกชื่อ

แต่หัวใจกลับเต้นแรงจนแทบระเบิด

 

“พี่ภาส”

“เด็กดี”

 

ภาสยกยิ้มเบาๆ ก่อนจะวางตุ๊กตาปลาฉลามนั่นคืนลงบนทะเลนุ่มนิ่มตามเดิม ตะนิดกัดปากตัวเองไปมา

 

เด็กดี? เด็กดีหรอ!!

ชมเขาแบบนี้มันหาเรื่องด่าเขาเป็นหมาชัดๆ

 

“นี่สูท หมดธุระแล้วก็ออกไปนะ” ตะนิดยื่นสูทคืนเจ้าของ

“ใครว่าหมด”

“อ้าว”

“ตะนิด ปลอกคอเธอไปไหน” ภาสถามขึ้นเมื่อเพิ่งสังเกตว่าลำคอขาวของโอเมก้าตรงหน้าไม่มีของที่ควรจะมีอยู่ ตะนิดเบิกตากว้างพร้อมกับรีบยกมือขึ้นจับลำคอตัวเอง ความกลัววิ่งแล่นขึ้นไปทั้งตัว

“ลืม ลืม”

“ไปใส่” ว่าแล้วเจ้าแมวก็หันหลังวิ่งไปทันที

ภาสส่ายหัวเบาๆ ให้กับความเลินเล่อของตะนิด พอเห็นว่าเจ้าของห้องไม่อยู่ให้คุยเขาหันกลับมาสนใจเตียงนุ่มต่อ สายตาคมใต้แว่นกรอบสี่เหลี่ยมมองรังนุ่มนิ่มอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจล้มตัวนอนลงไป

ร่างสูงใหญ่ขนาดเหมือนหมีในร่างคนขยับตัวเสียดสีไปทั่วพื้นทีจนตุ๊กตาตัวน้อยบางตัวกระเด็นตกเตียง แม้ในใจจะรู้ว่าไร้สาระแถมเหมือนการกระทำของเด็กแต่เขาก็ห้ามตัวเองไม่ได้อีกต่อไป

 

อยากให้กลิ่นตัวเองอยู่ติดบนรังนี้เยอะๆ

 

“ทำไรอ่ะ!!!” เสียงแหวดลั่นดังขึ้น ภาสกระพริบตาปริบๆ

 

เออ...

ทำบ้าอะไรอยู่วะเนี่ย...

 

“ฉันง่วง”

“เลยนอนบนเตียงชาวบ้านหรอ ลุกนะ ลุกเลย ทับตุ๊กตาแบนไปหมดแล้ว” แมวน้อยเดินเข้ามาดึงแขนเขา แรงก็มีอยู่แค่นี้ อัลฟ่าหนุ่มถอนหายใจ เอาจริงๆ เขานอนบนเตียงนี่ไม่ได้ด้วยซ้ำเพราะขาเขาเลยระยะขอบเตียง

“เตียงเล็ก”

“เป็นยักษ์เองรึเปล่า เห้ยย ลุกดิ ทับน้องนุ่มแบนแล้ว”

“รักตัวไหนมากที่สุด”

“น้องนุ่มเบอร์หนึ่ง”

“ไหน”

“นี่” โอเมก้าตัวน้อยหยิบตุ๊กตาหนูบ้านตัวสีดำขึ้นมาโชว์ ภาสมองตุ๊กตาที่ไร้ความน่ารักนั่นก่อนจะคว้ามากอดแน่นให้กลิ่นติด เห็นแบบนั้นตะนิดเลยเบิกตากว้าง

“เห้ยยยยยยยยยยย เป็นบ้าเหรอลุง!!!”

 

นั่นสิ...

อย่าว่าแต่อีกฝ่ายจะสงสัยเลย เขาเองก็สงสัยว่าตนเป็นบ้าหรือเปล่าที่มาทำตัวไร้สาระอยู่แบบนี้ แต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ

 

ปั้ง!!!!

 

“ตะนิด!!!!!!” เสียงแขกผู้มาใหม่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงหอบแฮ่ก คณิตก้าวเท้าย่ำเข้ามาพร้อมกับรีบดึงแขนแฝดผู้น้องเข้าไปกอด ดวงตาคมตวัดดุร่างอัลฟ่าบนเตียงด้วยความหงุดหงิด

“คะ คณิต”

“คุณมาทำอะไรในห้องตะนิดวะ” คณิตใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มพลางจ้องอัลฟ่าฝ่ายศัตรูไม่วางตา ส่วนภาสที่โดนถามด้วยเสียงข่มขู่ก็ไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดอะไร เขาขยับชันมือขึ้นวางคอสบายๆ แล้วส่งยิ้มนิ่งๆ

“มานอน”

“ไอ้สัตว์!!!!“ คณิตกัดฟันกรอดพร้อมกับปล่อยฟีโรโมนข่มออกมา ส่งผลตะนิดที่อยู่ในอ้อมกอดดิ้นขัดขืน โอเมก้าตัวเล็กยกมือขึ้นตีแขนแฝดน้องที่รัดตนอยู่ป้าปๆ ให้ปล่อย แต่แขนนั่นกลับรัดหนักขึ้น

“คณิต ไม่หงุดหงิด ไม่ชอบนะไม่ชอบ ฟีโนโมนมันออกมาแล้ว”

“ปล่อยมันเข้ามาในห้องทำไมวะ แล้ว แล้วนี่มันอยู่บนเตียงนะ ถ้ามันทำอะไรจะทำไง ถ้าคณิตไม่อยู่จะทำยังไง บอกไม่เคยฟังเลยหรอวะว่าอัลฟ่ามันเหี้ย มันเหี้ยทั้งหมด คณิตก็เหี้ย...”

“คณิตๆ ใจเย็นๆ”

“ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งกันวะตะนิด!!!”คณิตตวาดลั่นพร้อมกับหอบสั่น ตะนิดทำอะไรไม่ถูกเมื่อทั้งพูดตะคอกและถูกฟีโรโมนขู่ของอัลฟ่าเล่นงานจึงทำได้แต่ตวัดแขนขาดิ้นไปมา

“เข้าใจแล้วว่าทำไมแม่เธอถึงห่วงนักถึงขนาดให้ไปดูตัวในช่วงที่ใกล้ฮีท” ภาสผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขายกนิ้วชี้ขึ้นดันแว่นก่อนจะก้าวเข้าไปจับแขนคณิตที่กอดรัดตะนิดไว้แน่น ดวงตาคมใต้แว่นกรอบเหลี่ยมตวัดจ้องใบหน้าของอัลฟ่าวัยรุ่นเลือดร้อน “ปล่อย”

“ห๊ะ? ”

“ฉันบอกให้ปล่อย”

“นี่มึง-“

“ปล่อย”

“...”

“ปล่อยเถอะ แฝดเธอร้องไห้แล้ว” คณิตเหมือนถูกตีด้วยไม้เมื่อได้ยินประโยคนั้นจากคนตรงหน้า ดวงตาที่เบิกกว้างตกใจรีบก้มมองร่างแฝดน้องในอ้อมแขน ตะนิดก้มหน้าเบะปาก น้ำตาไหลลงแก้มเนียนเป็นหยด แขนเล็กตะกายเอื้อมหาคนตัวโต เห็นอย่างนั้นคณิตก็รีบปล่อยแขนออก

พอร่างเป็นอิสระ ตะนิดก็พุ่งตัวออกไปกอดภาสไว้เต็มแรง แขนเล็กขยำเสื้อเชิ้ตตรงหน้าจนขึ้นข้อขาว แผ่นหลังเล็กสั่นระริกเหมือนลูกแมวที่เปียกฝน ภาสเองที่อ้าแขนรอไว้อยู่แล้วกระชับเอวบางไว้แน่นก่อนจะก้มจูบกลุ่มผมนุ่มนั่นเบาๆ เป็นการปลอบโยน

 

“ตะนิด...” คณิตมองภาพตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจ

“ฉันรู้มาว่าเธอหวงแฝดน้องเธอน่าดู ซึ่งก็ไม่แปลก พี่หวงน้อง”

“...”

“แต่เธอเป็นอัลฟ่า”

“...”

“ถ้าควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ คนที่จะเสียใจที่สุดจะเป็นเธอเอง” คนโตกว่าเอ่ยสอนเสียงนิ่ง ภาสกระชับกอดลูกแมวไว้ก่อนจะช้อนมือขึ้นอุ้มเมื่อเห็นว่าเจ้าแมวร้องไห้หนักจนสะอึก แขนเล็กกวาดรอบคอใหญ่ไว้แน่นด้วยความกลัว

 

คณิตมองแฝดน้องตัวเองด้วยความสับสน เขาผิดจริงทุกอย่าง เข้าเสียใจที่ทำตะนิดร้องไห้ แต่ที่ตะนิดวิ่งหนีจากเขาไปหาอัลฟ่าคนอื่นที่แทบไม่รู้จักนั่นเป็นสิ่งที่เกินความคาดคิดไปมาก

 

“ตะ..นิด”

“สงบสติอารมณ์ซะ แล้วลงไปเจอกันด้านล่าง”

 

ภาสทิ้งคำพูดไว้แค่นั้นก่อนจะก้าวขาเดินออกมาจากห้องปล่อยให้อัลฟ่าหนุ่มเลือดร้อนตวัดสายตาสับสนมองตามด้วยความไม่เข้าใจ พอพ้นตัวห้องนอนมาเข้าก็พ่นลมหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ ขนาดเพิ่งรู้จักได้ไม่กี่วัน คู่แห่งโชคชะตาเขาก็นำความวุ่นวายมาให้แบบไม่ให้ได้พักหายใจ

 

“ชู่ ไม่ร้อง”

“ฮึก...” เขาปลอบคนไม่เก่ง ด้วยความที่เกิดมาในบ้านที่มีแต่อัลฟ่าผู้ชาย ส่วนใหญ่จะใช้วิธีล้มก็ลุกเอง หรือถ้าไม่ไหวจะร้องไห้ ก็ร้องไห้ให้พอแล้วก็ลุกขึ้นไปแก้ปัญหา และถึงเขาจะเป็นพี่ชายคนโตของบ้านแต่น้องชายเขาอีกสามคนก็แทบจะไม่เคยมาร้องไห้ให้เห็น

 

“ฉันปลอบคนไม่เก่ง ฉันต้องทำยังไงเธอถึงจะหยุดร้อง”

“ฮึก กลัว กลัวคณิต”

“อืม...”

“แต่...”

“ไม่ต้องกลัว”

“ฮึก”

“ฉันอยู่ตรงนี้ ใครก็ทำอะไรเธอไม่ได้”

 

ภาสยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมที่คลอเคลียอยู่บนบ่า ด้วยความรู้สึกว้าวุ่นในใจ จริงๆ เขากะจะกวนตีนแฝดพี่นั่นเล่นๆ ไม่ได้คิดว่าอีกฝ่ายจะระเบิดอารมณ์ออกมาแรงขนาดนั้น สงสัยไอ้ที่ชายบอกว่าตะนิดมีแฝดเป็นบราค่อนก็ดูท่าทางจะจริง

 

“จะไปหา ฮึก ไปหาคณิต” พอได้ยินประโยคหลังสะอื้นนั่น ภาสก็ขมวดคิ้ว ดูท่าทางโอเมก้าในอ้อมกอดก็น่าจะติดพี่ชายตัวเองอยู่ประมาณหนึ่งเช่นกันแหละนะ

“รอพี่เธอเย็นลงก่อน”

“แต่...”

“เอาตัวเองให้รอดก่อนไหมตะนิด” เขาเอ่ยเสียงดุ อยู่ในอ้อมกอดเขาแท้ๆ แต่กลับร้องจะไปหาคนอื่น มันน่าหงุดหงิดจริงๆ

“ฮึก อย่าดุ” พูดจบตะนิดก็บี้จมูกตัวเองกับลำคออีกฝ่าย

 

เห้อ ให้ตาย

ภาสถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ทั้งชีวิตเขาเลี่ยงการเลี้ยงสัตว์เลี้ยงมาตลอดด้วยความไม่ชอบการพันแข้งพันขา

 

สุดท้ายดันได้คู่แห่งโชคชะตาขี้อ้อนเป็นแมว

พระเจ้าเล่นตลกอะไรกับเขา

 

“ปละ ปล่อย โอเคแล้ว” ตะนิดทุบไหล่ที่ซบอยู่เบาๆ เป็นสัญญาณให้วางตัวเองลง ซึ่งคนตัวสูงก็ค่อยๆ อดอ้อมกอดลงจนเท้าเขาสัมผัสกับพื้นบ้าน ตะนิดยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาป้อยๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า “ขะ ขะ”

“...”

“ขอบคุณ”

“อืม”

“...”

“ไปที่ห้องนั่งเล่นเถอะ แม่เธอน่าจะรออยู่” ภาสยกมือขึ้นโยกหัวเล็กเบาๆ ก่อนจะออกตัวเดินนำไปทางห้องนั่งเล่น ตะนิดยกมือขึ้นจับจุดที่เพิ่งโดนลูบก่อนจะรู้สึกอุ่นวาบในใจ

 

เมื่อกี้...

ตอนที่คณิตโกรธจนปล่อยฟีโรโมนออกมา เขากลัวมาก กลัวจนนึกอะไรไม่ออก รู้แต่ว่าที่ที่ปลอดภัยไม่ใช่ตรงนี้ พอเงยหน้าเห็นอัลฟ่าที่เขาเรียกว่าเสี่ยโรคจิต เขาก็รู้แต่ว่าตรงนั้นปลอดภัย ตอนที่คณิตปล่อยแขนเขาถึงออกตัววิ่งไปหาคนตรงหน้าทันทีแบบไม่คิดชีวิต

 

บ้า บ้ามากๆ

ทั้งๆ ที่ปกติ เซฟโซนของเขาคือคณิตมาตลอดแท้ๆ

มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะ...

 

 

--- TALK

 

บุกรังเขาได้ พี่พลาดก็เอาใหญ่เลย แง้

ยัยตะนิดตอนพี่พลาดมานอนเล่นในรัง โก่ดแล้วนะ เดี๋ยวต่อยเลย

ชีวิตมีค่าอย่าซ่ากับนิดไม่เคยได้ยินหรอ!!!!

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.895K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,307 ความคิดเห็น

  1. #5261 CallistoJpt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 เมษายน 2564 / 13:39
    โธ่ลูกกก ร้องไห้ได้น่าโอ๋ๆนะมากเลย แล้วตั้งชื่อตุ๊กตาได้น่ารักมากเจ้าของก็นุ่มเหมือนตุ๊กตา อยากจับบีบ
    #5,261
    0
  2. #5031 GraceziKawitsara (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 11:18
    อยากได้คณิตเป็นของตัวเองต้องทำไงคะ🥺
    #5,031
    0
  3. #4872 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 13:24
    น่ากลัวมาก55555
    #4,872
    0
  4. #4786 นุ่มนิ่มเป็นสาววายฮะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 01:29
    น้องงงงง ชอบภาพปลากรอบมาก 55555555
    #4,786
    0
  5. #4754 yourwarmhug (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 00:55
    ผมขอกอดคณิตที ;-;
    #4,754
    0
  6. #4740 markmuk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 04:13
    อบอุ่นมากกพี่ภาส
    #4,740
    0
  7. #4673 minta1994 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 21:50
    โอ๊ยยยยยยยย มันจะน่ารักเกินไปไหนคะคุนไรท์เต๋อร์ๆๆๆๆๆ
    #4,673
    0
  8. #4561 YungYing0711 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 17:58
    อยาาบีบน้อง เดี๋ยวใส้ปริ5555
    #4,561
    0
  9. #4322 Chanee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 19:49

    พี่พลาดปล่อยฟีโรโมนทุกที่เลยจ้า

    #4,322
    0
  10. #4019 ddeath2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 10:20
    เพิ่งมาอ่านฮะ
    เรื่องน่ารักเป็นบ้าเป็นบอ

    ตัวละครก็น่ารักมากกกกกก
    อ่านไปยิ้มไป เหมือนเมาความน่ารัก
    เป็นกำลังใจให้ไรทนะฮะ
    #4,019
    0
  11. #3889 FDB88 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 15:40

    โอ๋ๆนะน้อนน คณิตโอ๋ๆนะคงรู้สึกผิดที่ทำตะนิดร้องไห้แน่ๆ

    #3,889
    0
  12. #3881 TTSRLN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 09:03
    555555556
    #3,881
    0
  13. #3630 Rose_GirL (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 22:27
    คณิตก็หวงน้องตามปกติ ไม่รู้ว่าน้องเจอคู่แห่งโชคชะตาแล้ววว
    #3,630
    0
  14. #3051 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 23:32
    สงสารแฝดจัง ต่างคนต่างสับสน เง้ออออ
    #3,051
    0
  15. #2833 Y789245 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 23:28
    นิยาย..น่ารักจังค่ะ
    #2,833
    0
  16. #2827 your baby girl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 19:16
    โห้ยคณิตกอดๆนะเตง
    #2,827
    0
  17. #2795 xวาuxวาu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 14:48
    สงสารคณิตเนอะ
    #2,795
    0
  18. #2609 pcysaraiii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 19:32
    เพราะน้องเจอคู่แห่งโชคชะตาแล้วไงลูกกก อยากได้พี่ภาสนะคะ
    #2,609
    0
  19. #2343 หมีไหมพรม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 23:15
    พี่ภาสเป็นไมโครเวฟแน่ๆ อบอุ่นมาก แต่ก็สงสารคณิตนะ หวงน้องมากเลย
    #2,343
    0
  20. #2334 tan0707 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 02:02
    ปกติไม่อ่านแนวอัลฟ่าโอเมก้า เพราะขก.บางคนแต่งไม่รู้เรื่อง,แต่นี่คือเรื่องที่2ที่จะอ่านและกำลังจะเป็นเดอะเบสในใจ ไม่อยากจะรู้ว่าคุณไรท์แต่งแนวนี้ได้เก่งขนาดนี้ ตามอ่านมาทุกเรื่อง แล้วก็ดันชอบทุกเรื่องเช่นกัน ฮื่อออ
    #2,334
    0
  21. #2326 Natcha454 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 18:26
    -บ้าเอ๊ย
    #2,326
    0
  22. #2323 Laxywomen (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 16:32
    คณิตเขาแค่แสดงแรงไปนิดหน่อย พี่เธอเขาเป็นห่วงนะไอตัวเล็กก
    #2,323
    0
  23. #2322 ~_ฟoงกาllฟ_~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2563 / 15:55
    น่ารักกก
    #2,322
    0
  24. #2121 ิbabychick (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 22:05
    มันน่ารักกกก
    #2,121
    0
  25. #2105 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 10:44

    อิพี่ทำอะไรเด็กๆ ไปโดยไม่รู้ตัวเลย น่าร้ากกกก

    #2,105
    0