#ก็จะดื้อ (omegaverse)

ตอนที่ 4 : โกโกที่ 3 : บุกรัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,055
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,908 ครั้ง
    6 พ.ค. 63

ก็จะดื้อ3

 

 

ในทุกเช้าของตะนิดส่วนใหญ่มักจะถูกปลุกด้วยเสียงนาฬิกาปลุกจากมือถือราคาแพง เสียงดนตรีของมันน่ารำคาญแบบที่ถ้าไม่กดหยุดภายในสามวิจะหงุดหงิดต่อไปอีกหลายชั่วโมง แต่ไอ้จะตั้งให้เป็นแค่ระบบสั่นหรือเสียงที่นุ่มนวลกว่านี้มันก็ดันปลุกเขาไม่ตื่น

 

แต่ทว่า

 

วันนี้เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขารู้สึกอึดอัดกระสั่บกระส่าย เหมือนมีวิญญาณร้ายจ้องอาฆาต จนต้องตื่น ดวงตากลมสีน้ำตาลอ่อนกระพริบปริบๆ ปรับภาพโฟกัส ก่อนที่จะเห็นว่ามีคนกำลังนั่งจ้องอยู่

 

ตะนิดกรี๊ดลั่นในใจเตรียมรื้อบทสวดในหัวขึ้นมา

แต่พอมองดูดีๆ ก็พบว่าใบหน้าผีร้ายคล้ายตนจนเหมือนส่องกระจก

 

“คณิต?” ตะนิดขมวดคิ้วก่อนจะผุกลุกขึ้นนั่ง “ตกใจหมด อะไรเนี่ย”

“...”

“เห้ย เป็นไร มานั่งจ้องทำไม”

“เสื้อ”

“ห๊ะ”

“เสื้อใคร”

 

เสื้อใคร?

อะไรของมัน...

 

ตะนิดกระพริบตาปริบๆ เขากับคณิตแต่งตัวกันละคนสไตล์แถมขนาดเสื้อก็ไม่สามารถใส่ร่วมกันได้ ไม่สิ ต้องบอกว่าคณิตไม่สามารถใส่ของเขาได้แต่เพียงคนเดียวมากกว่า ด้วยความที่คณิตเป็นอัลฟ่า หุ่นจึงขยายในตามลักษณะเด่น ความสูงที่ทะลุร้อยแปดสิบตั้งแต่มัธยม ไหล่กว้างอกผายและมีเสียงที่ทุ้ม

ตัดภาพมาที่เขา ส่วนสูงแตะร้อยหกสิบห้าตั้งแต่มัธยมต้นจนปัจจุบันไม่เคยขยับ ไหล่แคบแบบที่เอาเสื้อคณิตมาใส่ก็ไหล่ตกแขนเสื้อยาวไปยันศอก เสียงที่ไม่ยอมแตกหนุ่มเสียที่ เขาเฝ้ารอให้ไอ้เสียงง้องแง้งนี่หายไปอยู่ทุกวัน

เพราะงั้นเขาน่ะใส่เสื้อคณิตได้สบาย แต่คณิตน่ะไม่มีทางเอาเสื้อเขาไปใส่ได้เลย

แล้วจะมาทวงเสื้ออะไร?

 

“พูดไรวะคณิต เมาหรอ”

“ถามก็ตอบดิ”

“เสื้อกูดิวะ”

“ไม่ได้หมายถึงเสื้อตัวที่ใส่”

“...”

“ที่มึงกอดอยู่น่ะ”

“...”

“เสื้อใคร”

 

 

กอด?

ตะนิดขมวดคิ้วรีบก้มดูของในมือก็พบว่าตัวเองกำสูทสีดำตัวใหญ่ไว้แน่น

 

“เห้ย เสื้อใครวะเนี่ย” ตะนิดรีบปาของไม่รู้ที่มาลงพื้นอย่างรวดเร็ว อย่าว่าแต่ไอ้คณิตจะสงสัยเลย เขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันมาอยู่บนเตียงได้ยังไง

“อย่ามาเล่นละครนะไอ้ต๋า”

“เปล่าเล่น”

“ไม่ใช่แค่เสื้อเวรนี่ ตัวมึงก็ใส่เสื้อเมื่อวาน แล้วไอ้กลิ่นอัลฟ่าเหม็นหึ่งขนาดนี้มันอะไร” คณิตกอดอกลุกขึ้นยืนจ้องเขาด้วยสายดุ

“กะ กลิ่นอัลฟ่า?”

“เออ เหม็น เหม็นตายห่าแล้ว ไม่รู้เหรอไงว่าอัลฟ่าหวงถิ่น เวลามีกลิ่นอัลฟ่าอื่นติดเข้ามามันโคตรเหม็น” คณิตพูดพร้อมกับปัดจมูกไปมา โดยปกติแล้วอัลฟ่าจะมีพฤติกรรมเหมือนจ่าฝูงของสัตว์ สัญชาตญาณหลักคือปกป้องครอบครัวและเพื่อนพ้อง ยิ่งโดยเฉพาะแฝดที่อยู่ใช้สายอาหารเดียวกันตั้งแต่ในท้องยิ่งหวง

คณิตมองแฝดพี่ด้วยความหงุดหงิด เหม็นมาตั้งแต่หน้าห้องนอน พอเข้ามาเจอนอนกอดหลักฐานหลับสนิทน้ำลายยืดนี่มันน่าเตะให้กระเด็น

“เดี๋ยวๆ ฟังกูอธิบายก่อนคณิต”

“ฟังอยู่”

“กูนึกแปป”

“ไอ้ต๋า” คณิตกัดฟันกรอด

“ฮือออ มึงอย่าคั้นดิ งงอยู่อ่ะ เสื้อใครวะ แล้วเดี๋ยว...” ตะนิดกระพริบปริบๆ “...แล้วนี่กูกลับบ้านมายังไงนะ”

“ห๊ะ? กลับบ้าน? เมื่อวานมึงออกไปไหน?”

 

เวร...

ตะนิดถึงกับสบถในใจ หลุดแล้ว หูชาแน่นอน

 

“เอ่อ แหะ...”

“ไอ้ต๋า กูบอกแล้วใช่ไหม ถ้าไม่ใช่ช่วงต้นเดือนจะออกไปไหนก็เรื่องของมึง แต่ช่วงต้นเดือนจะไปไหนให้กูไปด้วย ถ้ามึงไปฮีทข้างนอกจะทำยังไง นี่ยังไม่เคลียร์ที่แม่บอกเมากลับบ้านเมื่อวันก่อนด้วยนะ เหล้าหรอ ห๊ะ เหล้า? บ้าไปแล้วหรอที่ออกไปกินเหล้าช่วงใกล้ฮีท คิดบ้างไหมวะ” มาแล้ววว มาแล้วววววว ตะนิดได้แต่เม้มปาก รับชะตากรรม จะเถียงก็เถียงไม่ได้เพราะเขาก็รู้ดีว่าทำผิดจริง

“แงคณิต แต่กูใส่ปลอกคอน้า”

“คิดว่ากูห่วงแค่เรื่องนั้นหรอ”

 

ไม่ใช่หรอก ตะนิดรู้ดี

คณิตน่ะห่วงเรื่องที่เขาอาจจะโดนอัลฟ่าลากไปรุมทำอะไรไม่ดีต่างหาก เขาเกลียดการเป็นโอเมก้าพอๆ กับที่คณิตเกลียดอัลฟ่า พวกเขาเกิดมาเป็นแฝดที่โตมาด้วยกัน แต่กลับถูกแยกออกจากกันด้วยเรื่องบ้านี่ๆ

 

“คณิตไม่โกรธนะ ตะนิดขอโทษ” เถียงกันมาทั้งชีวิต ตะนิดรู้ดีว่าต้องพูดอะไร

“ไม่ต้องมาทำแทนตัวเองว่าตะนิด คิดว่ากูจะหายโกรธหรอ”

“อย่าโมโหดิ อัลฟ่าเวลาโมโหอ่ะ... ไม่ชอบนะ” ตะนิดกำมือแน่น

 

โดยปกติแล้วอัลฟ่าจะสามารถปล่อยฟีโรโมนเวลาโกรธไว้ข่มศัตรู โดยฟีโรโมนนั้นจะส่งผลให้อัลฟ่าด้วยกันรู้ถึงความแกร่งของอีกฝ่าย

อัลฟ่าแบ่งออกเป็นสองประเภทคืออัลฟ่าแท้และอัลฟ่าผสม คณิตเป็นอัลฟ่าผสมที่เกิดจากแม่ที่เป็นเบต้ากับพ่อที่เป็นอัลฟ่า ทำให้ปล่อยฟีโรโมนอะไรได้ไม่รุนแรงเท่าอัลฟ่าแท้ที่ได้รับสายเลือดตรงมาจากพ่อและแม่อัลฟ่า

แต่สำหรับโอเมก้าแล้วนั้น ไม่ว่าฟีโรโมนการขู่จะถูกปล่อยมาจากอัลฟ่าแท้หรือผสมก็จะทำให้หวาดกลัวและอึดอัดอยู่ดี

 

ตะนิดไม่ชอบเอาเสียเลย

 

ทุกครั้งที่คณิตหรือพ่อโมโหร่างกายเขาจะสั่นกลัวจนอยากหนี ทั้งๆ ที่รู้ว่าทั้งคู่ไม่ได้ตั้งใจ นึกอยากเกิดมาเป็นเบต้าแบบแม่ ที่ฟีโรโมนอะไรก็ไม่ส่งผล หยิกหูได้ทั้งพ่อและคณิต

 

“ขอโทษ กลัวหรอ” คณิตเสียงแผ่วลงเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาขมวดคิ้วอีกรอบเมื่อแฝดน้องตัวเล็กเอื้อมมือลงมาคว้าเสื้อสูทปริศนานั่นขึ้นไปห่มแล้วมุดหน้าออกมา ใบหน้าดื้อนั่นเบะปากไม่พอใจ

“อย่าโกรธกันนะคณิต แต่จำไม่ได้อ่ะ ไม่รู้ว่ากลับบ้านมายังไงด้วยซ้ำ”

“ห๊ะ หมายความว่าไง”

“อือ เมื่อวานออกไปเที่ยว ไปเจอพี่ชาย”

“ก็กูไหมล่ะพี่ชายมึง”

“ไม่ๆ พี่เขาชื่อชาย”

“อ้อ”

“แล้วก็ไปซื้อน้ำหอม... แล้วก็เจอเสี่ยโรคจิตนั่น”

“เสี่ยโรคจิต?” คณิตทวนชื่อที่หลุดมาจากแฝดน้อง

“อือ เสี่ยโรคจิต ชื่อพลาด ผิดพลาดอ่ะ”

“ไม่น่าใช่ชื่อคน แต่แล้วไงต่อ”

“เขาตัวหอม”

“ห๊ะ” คณิตขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม

“หอมเหมือน...”

“...”

“ลาเวนเดอร์”

 

ก๊อกๆ

บทสนทนาหยุดชะงักเมื่อเสียงเคาะประตูห้องนอนดังขึ้น

 

“ตะนิด คณิต ลงมากินข้าวเช้าได้แล้วลูก” เป็นแม่นี่เอง คณิตถอนหายใจก่อนจะหันหลังเดินไปที่ประตู

“เดี๋ยวมาฟังต่อ ลุกไปแปรงฟันไป ปากเหม็น”

“แย่ว่ะคณิต”

“หึ” คณิตส่ายหัวเอือมแล้วก็เปิดประตูเดินออกจากห้องไป ส่วนตะนิดก็ได้แต่ยู่หน้ายู่ตาเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าแปรงฟัน ตอนเห็นว่าตัวเองใส่เสื้อซ้ำกับเมื่อวานก็รู้สึกตัวเหม็นอยากจะอาบน้ำขึ้นมาทันที เขายกมือขึ้นปลดปลอกคอหนังวางไว้บนเคาท์เตอร์เตรียมจะถอดเสื้อผ้า

 

กร่อกกกกก~~

ทะ ท้องร้อง

 

แน่อนอยู่แล้วเพราะเมื่อวานเขาได้กินไปแค่ข้าวเที่ยง ท้องจะร้องก็ไม่แปลก สุดท้ายความหิวก็ชนะ ไว้กินข้าวเช้าเสร็จค่อยอาบแล้วกัน เขากำลังจะเดินออกจากห้องแต่ก็อดหยิบสูทขึ้นมากอดอีกรอบ

 

 

ได้กลิ่นนี่แล้วรู้สึกปลอดภัย

แต่เจ้าของกลิ่นดูเป็นภัยสังคม ย้อนแย้งจริงๆ

 

 

พอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็เดินออกจากห้องนอนไปที่ห้องครัว ตะนิดเขย่งหยิบซีเรียลจากชั้นบนหัวมาเทใส่ถ้วยก่อนจะเดินไปหยิบนมในตู้เย็นมาเปิด

ตอนนั้นเองที่หูก็ได้ยินเสียงคนเดินมาจากด้านหลัง เสียงเท้าหนักขนาดนี้ก็คงเป็นคณิตจึงไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ตะนิดยกมือขึ้นเกาจมูกเล็กน้อยเมื่อรู้สึกถึงกลิ่นลาเวนเดอร์ เดาว่าคงติดมาจากการกอดสูทเมื่อครู่

 

... กลิ่นแรงจัง

 

“เด็กไม่อาบน้ำ”

 

เห้ย!!!!

ตะนิดสะดุ้งเฮือกรีบหันตัวกลับมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงคนแปลกหน้า แล้วก็พบว่าเจ้าของเสียงก็เป็นใบหน้าดุที่คุ้นเคย

 

เสี่ยโรคจิต!!!

ไอ้ลุงผิดพลาด!!!

 

“โรคจิต!!!”

“คำทักทายบ้านนี้แปลกดีนะ”

“ออกไปเลยนะ!!!” ภาสกระตุกยิ้มเบาๆ กับท่าทีของแมวตรงหน้า ตัวก็นิดเดียว ทำขู่เสียงดัง คิดว่าน่ากลัวมากหรือไง

“เจอก็ไล่กันเลย”

“ชิ่วๆ”

“ระวังปากหน่อย ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่น” ภาสตวัดตาดุเมื่อโดนไล่เหมือนหมา ทั้งๆ ที่อายุเขากับตะนิดน่าจะห่างกันเกือบสิบปี

“ไม่ใช่อยู่แล้ว ผมไม่คบคนโรคจิตเป็นเพื่อนหรอก ออกไปเลยนะ ไม่งั้นแจ้งตำรวจแน่”

“มีมือถือหรอ” ภาสถามย้อนเพราะรู้คำตอบดีอยู่แล้ว มือถือเด็กตรงหน้าตกอยู่ในรถเขาเมื่อวานและตอนนี้มันก็อยู่ในกระเป๋ากางเกงเขา

“มะ มี!!!”

“อ้อ งั้นโทรสิ”

“ยะ ยะ อยู่บนห้อง!!!”

“งั้นก็เรียกว่าไม่มี”

“ละ แล้วไง ทำไม แล้วนี่พี่ชายไปไหน” ตะนิดยกช้อนพลาสติกสีชมพูรูปกระต่ายขึ้นชี้หน้าอีกฝ่าย

“ถามถึงมันทำไม”

“กะ ก็ถามไง ตอบสิ อย่าย้อน”

“อยู่ที่สวนหน้าบ้านกับแม่เธอ อ้อ กับแฝดเธอด้วยด้วย หน้าเหมือนกันเลยนี่” ภาสพิจารณารูปหน้าของแมวน้อยตรงหน้าก่อนจะกลับไปเทียบกับใบหน้าเหม็นเบื่อของอัลฟ่าที่เพิ่งเจอเมื่อครู่ เรียกได้ว่าเทียบกันได้เป๊ะเกือบแปดสิบเปอร์เซน เหมือนจนเขาตกใจ

 

 

แต่ก็เหมือนแค่ใบหน้าแหละนะ

เพราะนอกจากนั้นก็ไม่มีอะไรที่เหมือนกันเลย

 

“แม่ปล่อยให้เข้าบ้านมาได้ไง”

“เขาปล่อยฉันมาตั้งแต่เมื่อวานแล้ว” ตะนิดขมวดคิ้วมุ่น

“เมื่อวาน?”

“อะไร อย่าบอกนะว่าจำไม่ได้ว่าเมื่อวานเธอทำอะไรไว้” คณิตกรอกตาไปมา

 

... จะ จำไม่ได้

ทำอะไรไว้ ไปทำอะไรไว้วะไอ้ตนิษฐ์!!

 

“กะ ก็”

“จำไม่ได้สินะ”

“...” ตะนิดเม้มปากแน่น

“เด็กอะไร ขนาดหลับยังดื้อ” ภาสส่ายหัวเมื่อนึกย้อนกลับไปเมื่อวาน

 

คนเป็นแม่ดูตกใจมากที่เห็นเขาหิ้วลูกชายเข้ามาในบ้าน แต่พอเห็นว่าลูกชายตัวเองแค่หลับก็รีบเปิดประตูบ้านให้เขาอุ้มร่างเล็กไปส่งถึงห้อง พอวางลงบนเตียงได้เขาถึงเห็นว่าในมือเล็กนั่นกำสูทที่เขาพาดไว้บนเบาะรถติดมือมาด้วย จะดึงคืนก็ไม่ยอม กำสูทสู้ไว้แน่นแถมยังขมวดคิ้วบ่นงึมงำเขาเลยจำเป็นต้องปล่อยให้ยืมเสื้อไปคืนหนึ่ง จริงๆ ก็ไม่ได้กะกลับมาอีกรอบเร็วขนาดนี้ แต่มือถือของเด็กดื้อนี่ดันตกอยู่ใต้เบาะรถ

 

... แล้วแฝดพี่ชายมันดันโทรมา

 

‘คณิตอิ๊ดอิ๊ด3’

 

ตอนแรกน่ะ เขาคิดว่าแฟนเด็กตรงหน้าด้วยซ้ำถึงไม่ได้รับสาย กลัวจะเข้าใจผิด ที่ไหนได้พอบอกไอ้ชายถึงได้รู้ความจริงว่าคณิตที่อิ๊ดอิ๊ดนั่นเป็นชื่อแฝดผู้พี่ อายุยี่สิบกว่าแล้วยังเมมเบอร์พี่ชายน่ารักขนาดนั้นได้ยังไง

 

แถมพอมาเจอแฝดพี่เด็กนี่เข้าจริงๆ

... ไม่ได้ใกล้เคียงคำน่ารักเลยด้วยซ้ำ

 

“พูดอะไรอ่ะ”

“เปล่า ช่างมัน ฉันมาเอาสูทคืน”

“สูท? อ๋อ เดี๋ยวไปเอาให้” ตะนิดวางช้อนลงกลับใส่ถ้วย เข้าทางแล้ว เดี๋ยวเขาจะหนีเข้าห้องแล้วล็อคหนีไอ้เสี่ยโรคจิตนี่

“ฉันไปด้วย”

“ห๊ะ ไปทำไม”​ ตะนิดขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เด็กอย่างเธอมันไว้ใจไม่ได้ ดีไม่ดีก็หนีเข้าห้องปล่อยฉันรออยู่ในครัว” ภาสรู้ทันหรอก ถ้าปล่อยให้เด็กดื้อนี่กลับเข้าป้อมปราการของตัวเองแล้วก็อย่าหวังว่าจะออกมาง่ายๆ ตะนิดจิ๊ปากที่โดนจับได้

 

ตะนิดเดินนำพาร่างสูงใหญ่เดินไปที่ห้องนอน ตอนนั้นเองที่ภาสรู้สึกได้ว่าห้องของโอมก้าตรงหน้าแทบจะถูกแยกมาอีกโซนของบ้าน เมื่อวานไม่ได้สังเกตมากนักเพราะมัวแต่ตอบคำถามของแม่เด็กบนบ่า วันนี้ได้มองทางชัดๆ ถึงเพิ่งจะเข้าใจ

 

... คงเพราะมีอัลฟ่าในบ้าน

ต้องแยกกันอยู่สินะ

 

“รออยู่หน้าห้องนะ!!” แมวน้อยพองขนขู่ตอนเปิดประตูห้อง

“ไม่”

“ไม่ได้นะ ก้าวเข้ามาอีกก้าวเจ็บตัวแน่”

 

หรอ...

 

ภาสกระตุกยิ้มพร้อมกับใช้มือผลักประตูไม้บานเล็กให้เปิดกว้างก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปยืนเต็มทั้งสองขา ใบหน้าหล่อหันไปส่งยิ้มให้คนข้างๆ

 

“อ้าว ไม่ยักเจ็บนะ”

“อะ อะ ออกไปนะ!!!” ลูกแมวยืนกางแขนขู่สุดตัว

“จะอายอะไร เมื่อวานฉันก็เข้ามาแล้ว”

“ฮึ่ยยยยย รอนิ่งๆ นะ ห้ามเดิน”

 

ห้ามปุ๊ปคนตัวสูงก็เดินปั๊ปเหมือนตั้งใจกวนประสาท ตะนิดอ้าปากพะงาบๆ รีบเดินตามหลังใหญ่ไป ถึงห้องเขาจะไม่ได้มีอะไรเป็นความลับเพราะแม่เข้ามาทำความสะอาดอยู่ทุกอาทิตย์ แต่ให้คนโรคจิตเข้ามามันก็ไม่ได้ไหมนะ!!!

 

ภาสอมยิ้มเล็กน้อยให้กับท่าทีเหมือนเด็กของโอเมก้าแมวน้อย ถึงจะขู่ฟ่อหนักกว่านี้เขาก็จะเข้าไปอยู่ดี มันมีบางอย่างที่ทำให้เขาหงุดหงิดลอยอยู่ในห้องนี้ ตั้งแต่เมื่อวานที่อุ้มมาส่งเขาก็พานหงุดหงิดไปทั้งคืนจนแทบนอนไม่หลับ

 

ห้องโอเมก้าของผม

เต็มไปด้วยกลิ่นอัลฟ่าอื่น

 

 

... มันน่าหงุดหงิด

 

 

===== TALK

 

 

ตะนิดกับพีภาส

 

 

 

อย่ามาแกล้งหนูนะ!!! หนูสู้!!!!

 

 

ตอนหน้าคุณพี่พลาดบุกรังนุ่มนิ่มแล้วค่ะ น้องขู่ฟ่อแน่นอน

ช่วงนี้อาจจะอัพถี่หน่อยนะคะ เดี๋ยวสปีดก็จะตกไปเอง ;--;

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.908K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,306 ความคิดเห็น

  1. #5260 CallistoJpt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2564 / 13:27
    นั้นกลิ่นพี่ชายร้องไงพี่ภาส ว่าแต่โอเมก้าของผมนี่มันยังไงคะพี่ภาส
    #5,260
    0
  2. #5032 Pimolphut Arjitnupap (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:34
    ภาพสุดท้าย ตลกมากกก ฮือออ ตะนิดลูก
    #5,032
    0
  3. #4923 97Bee_P (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2564 / 23:40
    โอเมก้าของผมวะ ว่าซ่านนน
    #4,923
    0
  4. #4870 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 13:15
    คณิตอิ๊ดอิ๊ด55555
    #4,870
    0
  5. #4753 yourwarmhug (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 00:48
    มันก็จะหวงๆหน่อย
    #4,753
    0
  6. #4739 markmuk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 04:06
    บรรยายได้เห็นภาพมากเลยว่าตะนิดตัวเล็กตัวน้อยขนาดไหนอ่ะ น่ารักกก
    #4,739
    0
  7. #4560 YungYing0711 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 17:55
    กลิ่นพี่เขาก็หวงหรอคะ555
    #4,560
    0
  8. #4321 Chanee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 19:36

    ตะนิดลูก คนอะไรจะชื่อ ผิดพลาด 55555

    #4,321
    0
  9. #3888 FDB88 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 15:25

    แง้วๆมากเลยลูก จะสู้อะไรพี่เขาได้ เอ็นดู ส่วนกลิ่นอัลฟาก็ของคณิตอิ๊ดอิ๊ดพี่อย่าหงุดหงิดด / ได้กลิ่นแล้วรู้สึกปลอดภัย แต่เจ้าของกลิ่นดูเป็นภัยสังคม 5555555555555 ยัยน้องงง

    #3,888
    0
  10. #3880 TTSRLN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 09:03
    งื้อออออออ
    #3,880
    0
  11. #3766 MindTharanisorn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 14:00
    จ้าาาาา พี่ก็ไม่อ่อนโยนเลย
    #3,766
    0
  12. #3763 JulyKhamchan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 23:41
    อยุดยิ้มไม่ด้ายยเลยยยวุ้ยยย
    #3,763
    0
  13. #3049 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 23:27
    เห็นแววคณิตกับพี่ภาสตีกัน555555555
    #3,049
    0
  14. #2940 pmaomm (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 22:24
    ของผมเลยนะพี่ภาส
    #2,940
    0
  15. #2891 kanyaest (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 22:28
    คณิตน่ารักนะ แงงงพี่ชายของน้อง ตอนบอกขอโทษนะกลัวเหรอคือใจเหลวไม่ไหว ขอบัตรคิวเป็นเมียพี่คณิต1ที่
    #2,891
    0
  16. #2826 your baby girl (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2563 / 19:11
    แงตะนิดตัวตะร้กๆๆๆๆๆๆ
    #2,826
    0
  17. #2608 pcysaraiii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 19:14
    หวงใช่มั้ยนิ ๆ ๆ ๆ
    #2,608
    0
  18. #2354 ก้อนดิน ปั้นดาว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 11:10
    ชอบมวากก
    #2,354
    0
  19. #2342 หมีไหมพรม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 23:07
    หลงคณิตอ่ะ ชอบพี่ชายขี้หวงแบบนี้ >~<
    #2,342
    0
  20. #2132 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 17:47

    หวงอะ มีกลิ่นชายอึ่ง เอ๊ย ชายอื่นในห้องน้อง อิ_อิ
    #2,132
    0
  21. #2104 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 10:38

    ใจเย็นจ้าพ่อออ นั่นกลิ่นพี่ชายเขา 555555555

    #2,104
    0
  22. #2099 mileyduchess (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 08:35
    ตะนิดโครตแสบ 55555555555
    #2,099
    0
  23. #1951 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 08:35
    พี่พลาดหวงมั่กๆ
    #1,951
    0
  24. #1918 Kahpaynak23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 22:12
    เอ็นดูการเมมชื่อแฝด ตะนิ้ดดด
    #1,918
    0
  25. #1890 SkyNigth (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 23:51
    น่ารักกกก
    #1,890
    0