#ก็จะดื้อ (omegaverse)

ตอนที่ 3 : โกโกที่ 2 : ลาเวนเดอร์กับแป้งผสมพีช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,087
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,070 ครั้ง
    4 พ.ค. 63

ก็จะดื้อ 2

ลาเวนเดอร์กับแป้งผสมพีช

 

เช้าที่ควรจะสดใสหลังจากเช้าในวันที่แฮ้งค์กลับกลายเป็นเช้าแห่งนรก ตะนิดขมวดคิ้วมุ่นพร้อมกับตีมือลงกับเตียงปุปุระบายอารมณ์ 

 

กลิ่นลาเวนเดอร์แปลกๆ นั่นมันวนเวียนอยู่ในหัวเขาจนน่าหงุดหงิด

แต่พอมันเริ่มจางไปก็รู้สึกใจหายโหวงเหวง มันบ้าอะไรนะ!!! หงุดหงิดจนจะตายแล้ว!!! 

 

ตะนิดตีเตียงไปมาก่อนจะหยิบมือถือคู่ใจขึ้นมากดเบอร์โทรหาเพื่อนตัวแสบที่ไม่ได้ติดต่อกันเลยหลังจากที่ไปกินเหล้าเมาด้วยกันมาเมื่อวานซืน รอแล้วรอเล่า รอจนเสียงรอสายตัดเพื่อนก็ไม่รับสาย คนตัวเล็กขู่แง่งมือถือในมือด้วยความหงุดหงิด ให้มันได้แบบนี้ ทีเวลาชวนกินเหล้าโทรตื๊ดเดียวรับตลอด ปากเล็กเบะออกมาเมื่อรู้สึกไม่ได้ดั่งใจ

 

 

เขานอนไม่ได้!! นอนไม่หลับเลยทั้งคืน!!!

หงุดหงิด อยากได้กลิ่นนั่นอีก อยากเอาจมูกไปซุกสูดแรงๆ  

 

ร่างเล็กกระโดดทุบเตียงตีขาไปมา ดวงตากลมมองมือถือตัวเองพร้อมกับยู่ปาก คณิตก็ไปซ้อมมวยไม่อยู่บ้านไปอีก ชีวิตที่แสนเหงา ถึงจะไม่อยากออกไปเที่ยวคนเดียวยังไงแต่ด้วยความหงุดหงิดในใจ สุดท้ายตะนิดก็อาบน้ำแต่งตัวออกไปสยามคนเดียวอย่างเสียไม่ได้ 

 

ห้างดังในวันอาทิตย์พลุกพล่านตามที่คาด ตะนิดยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าเล็กน้อย เขาเป็นคนขี้ร้อนขี้หนาว อยู่ในที่ร้อนมากๆ ก็เหงื่อออก อยู่ในที่เย็นหน่อยก็หนาวกว่าคนอื่นเขา ร่างกายของโอเมก้านี่มันไม่มีอะไรดีจริงๆ เลย คนตัวบางบุ่นงุบงิบในใจก่อนจะก้าวขาเดินเข้าห้างไปทางโซนน้ำหอม 

 

“นิด?” เสียงเรียกดังขึ้นจากทางด้านหลัง ตะนิดจึงหันหน้ากลับไปตามเสียงเรียก

“เอ้ย พี่ชาย?” ผมยิ้มร่าเมื่อพบว่าคนที่เรียกไม่ใช่ใครไหนไกล เพิ่งเจอกันมาสดๆ ร้อนๆ เมื่อวาน พี่ชายนั่นเอง วันนี้แต่งตัวด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาว ทับด้วยสูทสีเทา ดูเป็ตนมาดนักธุรกิจเลย

“มากับใครเนี่ย อย่าบอกนะเดทกับพี่เมื่อวาน วันนี้ก็มาเดทกับคนอื่นเลย” พี่ชายกอดอกหรี่ตามองเขา

“เห้ยพี่ ผมมาคนเดียว” 

“เชื่อได้ไหมนะ”

“ต้องเชื่อดิ ว่าแต่ แล้วพี่มาทำอะไรเนี่ย”

“คุยงานนิดหน่อยน่ะ แต่เสร็จแล้ว แล้วเรากำลังจะไปไหน”

“ผมจะไปดูน้ำหอมไม่ก็พวกเครื่องปรับอากาศนิดหน่อยอ่ะพี่ นอนไม่หลับเลยเมื่อวาน สุดเศร้า” ชายมองหน้าโอเมก้าตัวเล็กตรงหน้าด้วยความเอ็นดู ตาโหลขนาดนี้เห็นจะจริง

“พี่มีนัดกับเพื่อนต่อแต่มันหายหัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้ ว่างอยู่พอดี รอให้คนแถวนี้ชวนไปเที่ยวหน่อย” ตะนิดเอียงคองงเล็กน้อยก่อนจะร้องอ๋อออกมา

“ไปดิพี่ ไปด้วยกัน เหงาอยู่เหมือนกันเดินคนเดียว ปกติผมไม่ค่อยเดินห้างคนเดียวเลย”

“ติดเพื่อนหรอเราน่ะ”

“เปล่าา ติดแฝด”

“อ้าว เรามีแฝดด้วยหรอ”

“ช่ายยย ชื่อคณิต” ตะนิดอมยิ้มเล็กน้อยเมื่อนึกภาพออกว่าถ้าไอ้แฝดนรกที่ค่ายมวยรู้ว่าตนออกมาเดินเที่ยวห้างคนเดียวคงได้มีโวยวายไม่พอใจแหง

“คณิตกับตะนิดหรอ มีนิดเหมือนกันเลย”

“อื้อ ก็พ่อผมชื่อมานิตส่วนแม่ผมชื่อนิตยา ครอบครัวนิดๆ” 

“แล้วหน้าเหมือนกันเลยไหม”

“ผมหล่อกว่านิดหน่อย”

“เชื่อดีไหมนะ” ชายหัวเราะออกมาเล็กน้อยกับคำพูดของโอเมก้าตัวเล็ก ไม่รู้ว่าตรงไหนเอามาหล่อ ตาโตแก้มยุ้ยขนาดนี้ 

“ชิ คณิตเป็นอัลฟ่า โครงมันหล่อกว่าผมนิดหน่อย แต่พูดเรื่องน่ารักผมชนะขาดลอย”

“อันนี้ค่อยน่าเชื่อหน่อย” ชายอมยิ้มเล็กน้อย เลือกที่จะเมินประเด็นเรื่องเพศของแฝดพี่ไปเพราะดูท่าทางจะไม่ใช่เรื่องที่คนตัวเล็กรู้สึกยินดีใบหน้าน่ารักนั่นถึงดูเศร้าลงเล็กน้อย “ว่าแต่ทำไมกลิ่นถึงทำเรานอนไม่หลับได้ล่ะ” 

“นั่นดิพี่ รำคาญมาก”

“อ้าว” 

“ได้กลิ่นก็หงุดหงิดไม่ได้กลิ่น... ก็รำคาญ” ตะนิดบ่นงุบงิบในลำคอก่อนจะพองแก้มป่องกระแทกเท้านำไป เพราะเมื่อพูดถึงกลิ่นปริศนานั่นหัวใจก็รู้สึกโหวงขึ้นมาอีกรอบ ชายกระดกคิ้วงงกับการกระทำนั่นเล็กน้อยแต่ก็เดินตามหลังเล็กไป

“แล้วอยากได้กลิ่นประมาณไหนล่ะ”

“อืม ประมาณลาเวนเดอร์แต่ก็ไม่ลาเวนเดอร์อ่ะพี่ บอกไม่ถูก มันมีกลิ่นอื่นด้วย” 

“กลิ่นอื่น?”

“อื้อ ผมก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน” 

“แปลกจัง” 

เมื่อเดินมาถึงโซนน้ำหอมตะนิดก็จัดการเปิดขวดน้ำหอมดมไปเรื่อยๆ สลับกับดมกาแฟแก้เลี่ยนกลิ่น ขวดแล้วขวดเล่าผ่านไปก็ยังไม่เจอกลิ่นที่ใช่ คนตัวเล็กขมวดคิ้วกระทืบเท้าเล็กๆ ด้วยความไม่พอใจ ชายมองภาพนั้นพร้อมกับอมยิ้มเล็กน้อย 

... เหมือนลูกแมวเลย

“ไม่ถูกใจหรอ”

“อื้อ บอกไม่ถูกอ่ะพี่ แต่มันเป็นลาเวนเดอร์ที่ไม่ใช่ลาเวนเดอร์”

“แล้วมั-“

 

ครืดดดดดด

เสียงสั่นจากโทรศัพท์ในมือของชายดึงสายตาจากทั้งคู่ในทันที ชายยกมือขึ้นขอตัวออกไปคุยโทรศัพท์แถวหน้าร้าน ตะนิดเองก็พยักหน้าเบาเป็นคำตอบว่าเชิญตามสบายก่อนจะหันตัวมาเปิดขวดน้ำหอมขวดในดม แต่ลองฉีดใส่กระดาษเทสต์แล้วก็ยังไม่ใช่

 

ชาแนลก็ไม่ใช่ ดิออร์ก็ไม่ใช่ ทเวลฟ์พลัสก็ไม่ใช่

มันกลิ่นบ้าอะไรกันเนี่ย ลาเวนเดอร์นอกโลกหรอ เบจิต้านำเข้ามาจากดาวนาแม็กรึไง

 

ในตอนนั้นเอง

จู่ๆ กลิ่นวาเลนเดอร์ประหลาดก็ลอยมากระทบกับปลายจมูกเล็ก ตะนิดผงะเล็กน้อยก่อนจะฟุดฟิดจมูกหันหน้าหันหลังหน้าต้นทางของกลิ่น พอขยับเดินไปทางซ้ายเล็กน้อยกลิ่นหอมนั่นก็ฟุ้งขึ้น โดยไม่รู้ตัวตะนิดก็กลายเป็นลูกหมาฟุดฟิดจมูกเดินไปตามทาง

 

ปั้ก!!!

 

โอ๊ะ... 

ตะนิดลูบหัวป้อยๆ เมื่อรู้สึกว่าหัวตัวเองชนอะไรบางอย่าง พอเงยหน้ามองก็ขึ้นมอง ตากลมโตก็ถึงกับเบิกกว้าง 

 

“เสี่ยโรคจิต!!!!” 

“เสี่ยบ้าอะไรอีก ไอ้เด็กเวร” คนโดนเรียกเป็นเสี่ยโรคจิตรอบที่สองในชีวิตดีดเหม่งใสเข้าเต็มแรงจนร่างตะนิดเซ ตะนิดยกมือขึ้นลูบเหม่งตัวป้อยๆ ด้วยความเจ็บปวด คลำดูให้แน่ใจว่ากะโหลกไม่แตก ดีดแรงจนหูอื้อ สมชื่อเสี่ยโรคจิตจริงๆ 

“จะเอาคืนหรือไง!! ผมสู้นะ!!”

“เอาคืนยังไง เห่าหรอ”

“ห๊ะ?”

“เห็นเดินดมเหมือนหมามาสักพักแล้ว ตกลงคนโรคจิตเนี่ยมันเธอหรือเปล่า” อัลฟ่าหนุ่มใช้นิ้วยกแว่นก่อนจะเปลี่ยนมากอดอกแมวตัวน้อยที่กำลังยู่หน้าขู่

“เดินดมอะไรเถอะ ผมเปล่า อย่ามามั่ว คนที่เดินดมได้ก็มีแค่โน้ตอุดมแล้วป่ะ”

“นั่นเล่นมุกหรอ”

“อ่ะ ฮึ่ย”

“ชอบเหรอไง”

“ชอบอะไร” 

“ลาเวนเดอร์” 

“ไม่ได้ชอบ” 

“หรอ”

“ไม่ชอบ”

“งั้นหยุดเอาหน้ามาซุกก่อนไหม นี่มันกลางห้างนะ” 

 

ห๊ะ...

ซุก? ใครซุก?

 

ตะนิดถึงกับเบิกตากว้างเมื่อค้นพบว่าตัวเองกำลังเอาจมูกมาซุกอกคนตรงหน้าอย่างเผลอไผล แมวน้อยสะดุ้งผละตัวออกด้วยความตกใจ 

 

บ้าไปแล้ว!!! นี่เขาเอาจมูกเข้าไปซุกอกไอ้เสี่ยโรคจิตนี่ทำไม!!!

 

“หะ หะ หกล้ม ไม่ได้ตั้งใจซุก!!!!” 

“ก็เห็นอยู่ว่าซุก” เถียงไม่ออก ตะนิดได้แต่อ้าปากพะงาบๆ 

 

... ก็ซุกไปจริงๆ แต่ไปซุกทำไม แล้วไปซุกตอนไหน เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย

พอความตกใจเข้าครอบงำจนคิดอะไรไม่ออกเป็นแบบนั้นตะนิดก็เตรียมหันหลังเผ่นทันที แต่ก็ช้ากว่าอัลฟ่าหนุ่มที่ดูทางออก มือใหญ่ตามขนาดของอัลฟ่าคว้าหมับเข้าที่ข้อแขนบางก่อนจะดึงให้มาชิดตัว 

ตะนิดตกใจเตรียมจะอ้าปากด่า แต่พอได้กลิ่นหอมอ่อนของลาเวนเดอร์ตีเข้าจมูกจากที่จะขืนตัวออกก็กลายเป็นจับเสื้อเชิ้ตของอีกคนแน่น

 

ไม่ได้รู้จักกันแถมเกลียดขี้หน้าตั้งแต่เจอกันครั้งแรก

แต่กลับอยากกอดอยู่แบบนี้ให้แน่นๆ  

 

“ไอ้ภาส? น้องนิด?” เสียงเรียกที่ดังขึ้นทำให้ตะนิดตื่นจากภวังค์ มือเล็กดันอกใหญ่ให้ห่างพร้อมกับพยามสะบัดมืออกจากการโดนจับกุมแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะเจ้าของมือใหญ่นั่นกำไว้เสียแน่น

“ไอ้ชาย”

“ไหนมึงบอกไปดูของโซนเด็ก มาทำอะไรที่นี่วะ” ชายขมวดคิ้วงง จริงๆ ก็งงตั้งใจตอนเพื่อนที่ขึ้นชื่อเรื่องความนิ่งโทรมาบอกว่าจะมาตามนัดเลทเพราะจะไปหาซื้อของที่โซนเด็กแล้ว พอมาโผล่อยู่โซนน้ำหอมยิ่งงงเข้าไปใหญ่

“...”

“แล้วนี่น้องนิดรู้จักไอ้ภาสมันด้วยหรอ” ถึงภาพตรงหน้าจะเป็นคำตอบอยู่แล้วแต่ชายก็อดถามออกไปเพื่อความแน่ใจเสียไม่ได้

“ภาส? เสี่ยโรคจิตนี่ชื่อภาสหรอ”

“ห๊ะ เสี่ย?” 

“ภาสหรือพลาดเอาดีๆ แล้วนี่ปล่อยได้หรือยังลุง” ตะนิดหันไปสะบัดมืออีกรอบแต่ภาสก็ยังคงไม่แม้แต่จะสนใจ แถมยังเมินเงยขึ้นคุยกับเพื่อนอีกต่างหาก

“ไหนมึงบอกจะไปหาเด็ก”

“ก็นี่ไงน้องนิด ที่กูเล่าให้ฟัง”

“น้องนิด...” อัลฟ่าหนุ่มหน้าดุทวนชื่อเพื่อเป็นการย้ำถามว่าสนิทขนาดเรียกน้องได้เลยหรือไง “เด็กคนนี้ก็คือเด็กที่กูเล่าให้มึงฟังเมื่อวานเหมือนกัน.... เด็กเปรตน่ะ” 

 

ตะนิดขู่แง่งเมื่อได้ยินคำว่าเด็กเปรต แต่พอพี่ชายทำท่าจะเดินเข้ามาใกล้เสี่ยโรคจิตก็ทำตัวแปลกด้วยการใช้มืออีกข้างที่ไม่ได้กุมมือเขาขึ้นโอบหลังไว้เบาๆ พออยู่ในท่านี้กลิ่นลาเวนเดอร์น่ารำคาญนั่นก็ฟุ้งจนอดใช้จมูกจิ้มๆ กดๆ ลงไปอีกรอบเสียไม่ได้

 

กลิ่นที่น่าหงุดหงิด

แต่ก็อยากดมอีกเรื่อยๆ

 

“นะ น้องนิดครับ...”  

“หยุดซุกก่อนได้ไหม” ภาสเอ่ยดุคนในอ้อมกอดเบาๆ เขาตั้งใจจะคุยกับเพื่อนอยู่หรอกถ้าไม่ติดว่าคนตัวเล็กในอ้อมกอดไม่พยายามทำลายความตั้งใจนั้นด้วยการเอาจมูกมาถูแถวอก  

...มันจั๊กจี้

 

“ไม่ได้ซุก”

“เลิกดมได้แล้ว โรคจิตหรือไง”

“ยุ่ง”

“ต้องยุ่ง”

“แล้วจะมายุ่งทำไม”

“ก็ใช่ไม่ใช่หรอ”

“ใช่อะไร”

“ไอ้กลิ่นแป้งผสมพีชอ่อนๆ เนี่ย...” ภาสยกนิ้วชี้ขึ้นเขี่ยปลอกคอหนังที่คอคนในอ้อมกอดก่อนจะกดจมูกเขาไปใกล้ “กลิ่นเธอไม่ใช่หรือไง”

“ไม่ใช่ ไม่ทาแป้ง ไม่ใช่เด็ก” 

“ฉีดน้ำหอมทับมันก็ไม่ช่วยหรอกนะ”

“เดี๋ยวนะ ที่มึงบอกว่ากลิ่นแป้งนี่...” ชายที่มองทั้งคู่อยู่นานเอ่ยขึ้นขัด ในใจก็ได้แต่โอดครวญขอร้องพระเจ้าให้ไม่เป็นอย่างที่คิด 

...เขาอุตส่าห์ถูกใจน้องนิดมากแท้ๆ มันจะเป็นแบบนี้ไม่ได้นะ 

“อืม...” 

“แล้วที่น้องนิดบอกว่ากลิ่นลาเวนเดอร์ สรุปนั่นกลิ่นมึงเรอะ!!!” 

“อืม”

“บ้าไปแล้ว หน้ามึงดุเหมือนหมาขนาดนี้กูอุตส่าห์เดาว่ามึงน่าจะกลิ่นประมาณเลือดไม่ก็สนิม มึงเนี่ยนะกลิ่นลาเวนเดอร์!!!” 

“ไอ้ชาย...” ภาสตวัดสายตาใต้แว่นกรอบเหลี่ยมปรามเพื่อนว่าถ้ายังไม่หยุดพูดอะไรไร้สาระ ชายถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ขืนเขายังไม่หยุดพูด ดูท่ากลิ่นเลือดที่ว่าอาจจะมาจากหัวเขาเอง 

ภาสถอนหายใจเล็กน้อยให้กับสิ่งที่เกิดขึ้น ปัจจุบันอัตราการเจอคู่แห่งโชคชะตานั่นต่ำมากจนคนแทบจะลืมการมีอยู่ไปแล้ว การที่เขาได้พบคู่แห่งโชคชะตาในวันนี้เหมือนเป็นการเล่นตลกของพระเจ้าก็ว่าได้ มีที่ไหนล่ะที่ส่งคู่มาเป็นเด็กดื้อเป็นแมวขนาดนี้ แล้วดูท่าอีกฝ่ายก็ไม่แม้แต่จะรู้จักคำว่าคู่แห่งโชคชะตาถึงได้ไม่รู้ตัวว่าตัวเองกำลังทำพฤติกรรมแปลกๆ แตกต่างครั้งแรกที่เจอเป็นหน้ามือหลังมือ 

แมวตัวน้อยซุกอกเขาอีกรอบ ใบหน้าน่ารักตามฉบับโอเมก้านั่นอมยิ้มเล็กๆ เหมือนแมวเจอของที่ถูกใจ เขาพอจะรู้พฤติกรรมอ้อนของโอเมก้ามาอยู่บ้างจากคู่เดทหลายคนก่อนหน้า เขาเจอมาสารพัดแบบแต่ไอ้ที่อ้อนไม่รู้ตัวแบบนี้ก็เพิ่งเห็นเป็นครั้งแรก 

ใจหนึ่งก็อยากจะดีดไอ้ก้อนจั๊กจี้ตรงอกให้กระเด็น แต่พอได้กลิ่นแป้งผสมพีชอ่อนๆ นั่นก็ดันผลักไม่ลง 

 

... แค่เจอคู่แห่งโชคชะตาก็ว่าวุ่นวายพอแล้ว

หวยดันออกเป็นไอ้เด็กคนนี้อีก ให้ตายเถอะ

 

จะว่าคนในอ้อมกอดมีพฤติกรรมแปลกอยู่คนเดียวก็ไม่ถูกนัก เพราะตัวเขาเองก็รู้สึกได้เช่นกัน อยู่ๆ แค่เพื่อนสนิทอย่างไอ้ชายกระเถิบเข้ามาใกล้ สัญชาตญาณก็สั่งให้ปกป้องคนในอ้อมกอดทันที แถมเมื่อกี้เขาเกือบจะแยกเขี้ยวขู่เพื่อนตัวเองไปด้วยซ้ำ ให้ตาย แค่ไม่กี่นาทีที่เจอกันก็พบเจอความยุ่งยากไปหลายอย่างแล้ว 

 

“เวรเอ๊ย แล้วนั่นก็ดมเป็นลูกแมวเลย โถ่ น้องนิดของพี่” 

“หืม? “ ภาสตวัดตาดุเพื่อนอีกรอบตามสัญชาตญาณความเป็นเจ้าของ

“นี่ก็หวงจริง เมื่อวานยังบ่นให้กูฟังจนหูชา”

“ไม่ได้ตั้งใจหวง มันเป็นไปเอง” ภาสพูดไปตามตรง เขาไม่คิดจะหวงอะไรตะนิดเลยสักนิด แต่เหมือนร่างกายมันเป็นไปเอง

“ไม่หวงก็ปล่อยออกมานี่ กูกะจะจีบจริงจังสักหน่อย หมาคาบไปแด… เอ้ย หมายถึงมึงตัดหน้าไปเฉย” ชายยกมือขึ้นเกา แอบเซ็งไปนิดหนึ่งเลยเหมือนกัน ถึงจะยังไม่ทันได้เริ่มรุกจริงจังแต่ก็ตัดสินใจจะจีบแล้วแท้ๆ บุญมีได้ดูตัวแต่กรรมดันใหญ่กว่าบุญ บังเสียมิดเชียว 

“...” ภาสทำเป็นเมินประโยคแรกของเพื่อนไป ไอ้ที่บอกไม่ได้หวงไม่ได้โกหกหรอกแต่ถ้าจะปล่อยให้เพื่อนเอาไปกอดเขาก็ทำไม่ได้เช่นกัน

“แล้วนี่ต้องทำไงต่อวะ เรื่องคู่แห่งโชคชะตาอะไรนี่กูก็ไม่รู้รายละเอียดเท่าไหร่”

“นั่นสิ”

“ว่าแต่น้องนิดจะฮีทไหมเนี่ย ดูแปลกๆ นะ” ชายพูดขึ้นเมื่อสังเกตได้ว่าเด็กคนปากเก่งเมื่อวานเงียบผิดปกติ เจ้าตัวเกาะเพื่อนเขาเป็นลูกลิงไม่หือไม่อือ เหมือนขาดสติไปโดยสิ้นเชิง 

“พากลับบ้านดีกว่า มึงรู้จักบ้านเขาไหม” 

“ถามพ่อให้ได้”

“นี่” ภาสตบหลังคนในอ้อมกอดปุๆ ก่อนจะได้ยินเสียงกรนออกมาเบาๆ

 

... เดี๋ยวนะ 

เสียงกรน? หลับไปแล้ว?

ถึงกับต้องใช้มือจับคางเล็กขึ้นดูให้แน่ใจ พอเสยขึ้นมาได้ ร่างของตะนิดก็ทิ้งตัวใส่เหมือนหมดสติไปกลางคัน อัลฟ่าหนุ่มทั้งสองคนร้องเห้ยออกมาดังลั่น เป็นภาสที่หิ้วไหล่ร่างเล็กไว้ได้ทัน ส่วนชายก็เอื้อมมือไปดันท้ายทอยที่หงายห้อยแบบน่ากลัวไว้

 

“น้องเป็นอะไรวะ”

“คร่อกกกกก ฟรี้...”

“กรนด้วย...” ภาสกระพริบตาปริบๆ จะบอกว่าสลบก็ไม่เชิง ไอ้เสียงกรนครืดคราดนั่นไม่น่าใช่อาการที่ถูกต้องของเป็นลมเสียเท่าไหร่ 

“เออ เห็นบอกอยู่ว่าเมื่อวานนอนไม่หลับ”

“แล้วมาหลับกลางห้างเนี่ยนะ”

“จี้ว่ะ กูถึงชอบไง... เอ่อ โทษที ปากกูไวไปนิด” ชายหัวเราะแห้งเมื่อโดนสายตาพิฆาตเป็นรอบที่สิบของวัน 

“เด็กเปรตจริงๆ”

“เอาน่า น้องบอกนอนไม่ได้เพราะกลิ่นลาเวนเดอร์มันหลอกหลอนน้อง มึงก็ควรจะดีใจไหม” ชายแบบตวัดนิ้วในใจ นอกไข่ใส่สีไปหน่อยแหละว่าน้องมันบอกว่าหลอกหลอน จริงๆ น้องบอกเขาไว้แค่รำคาญ แต่มาตามหาซื้อกลับบ้านไปดมขนาดนี้ไม่น่าใช่รำคาญเดียวกับในพจนานุกรมเขาแล้วแหละ 

 

... พูดถึงซื้อกลับไปดมแล้ว

ชายตวัดตามองเพื่อนอัลฟ่าปริบๆ

 

“มองอะไร”

“อย่าบอกนะว่ามึงที่มึงไปดูของโซนเด็กที่ว่านี่...”

“...”

“มึงไปดูแป้งทาตูดเด็กหากลิ่นน้องหรอ? จริงป่ะเนี่ย? คนอย่างมึงเนี่ยนะ? ฮ่าๆ โคตรจี้”

“...” 

ภาสเงียบเถียงอะไรไม่ออกเพราะเขาตั้งใจจะไปหาซื้อกลิ่นแป้งเด็กที่มีกลิ่นพีชผสมจริง เขาได้กลิ่นหอมอ่อนๆ นี่ตั้งแต่เมื่อวาน แล้วมันก็ตามไปทุกที่ มันน่าแปลกตรงที่แป้งเป็นกลิ่นที่เขาไม่ค่อยจะได้สัมผัสในชีวิตประจำวันเท่าไหร่

เขาเป็นผู้ชายวัยสามสิบสามที่อาศัยอยู่คนเดียว ที่ทำงานก็เต็มไปด้วยพนักงานวัยไล่กับเขา ถ้าจะมีกลิ่นก็คงจะเป็นกลิ่นน้ำหอมราคาแพงจำพวกแบรนด์ฝรั่งเสียมากกว่า เพราะงั้นมันจึงน่าแปลกที่กลิ่นแป้งแบบนี้ตามติดเขาไม่หยุดจนแทบเสียการเสียงาน 

อัลฟ่าหนุ่มแอบกระแอมเบาๆ หากไอ้ชายสังเกตนิดหน่อยคงจะเห็นว่ากระเป๋ากางเกงเขามันนูนปิดปกติเนื่องจากใส่กระป๋องแป้งขวดเล็กที่เพิ่งซื้อมาไว้ ถึงกลิ่นจะไม่ได้เหมือนร้อยเปอร์เซนแต่ก็ใกล้เคียงที่สุด วันนี้เขาตั้งใจจะมาซื้อแป้งแล้วก็ไปหาอะไรกินกับชายตามที่นัดไว้ แต่พอเดินมาเจอเจ้าแมวดื้อนี่เดินดมลมเหมือนหมาอยู่ไม่ไกล ตอนแรกก็กะจะเดินเข้าไปด่าเรื่องเมื่อวานเสียหน่อย แต่พอร่างเล็กนั่นเดินดมมาซุกอกเขาแล้วกลิ่นแป้งนั่นตีขึ้นจมูกเขาก็รู้ได้ทันที

 

 

... นี่สินะตัวการ

 

“ได้ที่อยู่มาแล้ว แล้วนี่จะพาไปรถใคร รถมึงหรือกู”

“รถกู” 

“งั้นมึงขับตามกูมาแล้วกัน” ภาสตอบรับก่อนจะพิจารณามองร่างที่ตนหิ้วปีกอยู่ ไอ้จะให้อุ้มท่าเจ้าสาวก็ดูพิลึกไปหน่อย เขาถอนหายใจก่อนจะจับร่างเล็กขึ้นพาดบ่า 

 

... เบากว่าที่คิดเยอะเลย

ว่าแต่โดนหิ้วขึ้นบ่าขนาดนี้ยังไม่ตื่นอีก หลับสนิทจริงแหะ

 

ภาสส่ายหัวเอือมเบาๆ ก่อนจะฟาดมือลงบนสะโพกนิ่มเป็นการลงโทษที่ทำให้เขาต้องมาลำบากอุ้มเดินกลางห้างตอนกลางวันแบบนี้ เจอกันครั้งแรกก็ไม่ถูกกัน เจอครั้งที่สองก็โดนสลบกรนคร่อกใส่

 

 

คู่แห่งโชคชะตาเนี่ย

 

... ไม่เห็นโรแมนติกอย่างที่ใครเขาพูดกันเลย

 

 

--- TALK

 

 

พี่ชาย be like 

 

แงงงง ตัวจริงเขามาแล้วค่ะ 

ตั้งใจไว้ว่าไม่อยากให้เรื่องนี้ดราม่านะคะ อยากให้เป็นนิยายน่ารัก เบาๆ ฟีลกู๊ด 

ฝากเอ็นดูยัยตะนิดด้วยนะคะ ดื้อนิดหน่อยแต่เวลาอ้อนเป็นยัยเหมียวเลยค่ะ แอแง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.07K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,307 ความคิดเห็น

  1. #5259 CallistoJpt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 เมษายน 2564 / 13:06
    น้อนนนนนนนนนนนนนน 55555555555555 หลับคาอกพี่ภาสเขาไปเลย น่าเอ็นดูจังเลยลูก
    #5,259
    0
  2. #5029 0818770547 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:49

    ชอบเรื่องนี้มากค่ะอ่านหลายรอบแล้ว
    #5,029
    0
  3. #4868 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 11:28
    หลับแล้ว55555
    #4,868
    0
  4. #4795 ปลายหลังคา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 03:08
    น้อนทำไมน่าร้าก
    #4,795
    0
  5. #4783 นุ่มนิ่มเป็นสาววายฮะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 00:21
    จี้จริง ดื้อมาก5555555 หลงน้อนไปแล้วววว
    #4,783
    0
  6. #4752 yourwarmhug (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 00:41
    เอ็นดูน้องงงง
    #4,752
    0
  7. #4738 markmuk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 03:58
    อ่ยยย น่ารักมากก
    #4,738
    0
  8. #4672 minta1994 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 21:23
    แสนจะน่ารักกกกกก
    #4,672
    0
  9. #4320 Chanee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2563 / 19:25

    กลิ่นเลือดผสมสนิม 555555

    #4,320
    0
  10. #3887 FDB88 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 15:09

    ตอนแรกก็คิดว่าเป็นกลิ่นพี่ชาย มิน่าพี่ชายไม่ได้กลิ่นน้อง แล้วยัยน้องแมวก็แอบอ้อนโดยไม่รู้ตัวด้วยนะ หลับใส่อีก 5555555 เอ็นดูแมวดื้อ วงวารพี่ชาย ไม่ใช่คู่ก็ลำบากหน่อยนะพี่ชายยยย

    #3,887
    0
  11. #3879 TTSRLN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2563 / 09:03
    ตะนิดดดดเเเ
    #3,879
    0
  12. #3859 N2_nungning (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 08:57
    ถถถ. ตะนิดตะน้อยน่าเอ็นดูมาก
    #3,859
    0
  13. #3845 daydream` (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 12:57
    ตะนิดลูกกกกก หลับเฉยเลย
    #3,845
    0
  14. #3836 jeonkewalin (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 06:25
    เอ็นดูอิน้องงงงงงงง
    #3,836
    0
  15. #3765 TTSRLN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 00:44
    จี้จริง นี่แบบห้ะะ?
    #3,765
    0
  16. #3762 JulyKhamchan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 23:34
    น่ารักเกีนไปแล้วววว
    #3,762
    0
  17. #3616 Nyoong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 18:23
    น้องงงง จี้จริง555
    #3,616
    0
  18. #3593 girlymysterious (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 17:24
    จี้สาสสสสสส5555
    #3,593
    0
  19. #3573 JiLL4455 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 08:22

    อิอิ..หลับกลางห้างเลยยยย
    #3,573
    0
  20. #3475 paan_panhatai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 15:26

    555 ตลก แต่น่ารักดีค่ะ
    #3,475
    0
  21. #3403 Navaporn-b (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 11:18
    เป็นพี่ชายสมชื่อเลยนะคะพี่ชาย555
    #3,403
    0
  22. #3383 Fah_Nueafah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 18:57
    อ่าว นึกว่าพี่ชายเปนพระเอก 555555
    #3,383
    0
  23. #3242 Dinamite (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 08:00
    โถ่ววว วงวารพี่ชายเขานะคะ 55555
    #3,242
    0
  24. #3113 sweet-meringue (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 22:59

    พี่ชาย ไม่อยากเป็นก็ต้องเป็นแล้วหละ โถๆ 555

    #3,113
    0
  25. #3046 MB.임지수GOT7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 23:21
    พี่ชายโดนพี่ภาสปาดแรงมาก5555555
    #3,046
    0