#ก็จะดื้อ (omegaverse)

ตอนที่ 23 : โกโกที่ 22 : สะกัดบอล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,748 ครั้ง
    8 ส.ค. 63

ก็จะดื้อ 22

 

 

การมีพี่น้องไม่ใช่เรื่องง่าย

และมันก็จะยิ่งยุ่งยากขึ้นเมื่อพี่น้องของคุณ

 

เป็นแฝด 

 

ตะนิดได้แต่นั่งตัวลีบติดเบาะโซฟาพร้อมกับเบียดร่างตัวเองเข้าหาอัลฟ่าเลือดแท้ที่นั่งอยู่ข้างๆ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าสบตากับแฝดที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม 

 

“อะไรนะ?”

 

 เดิมทีเสียงของคณิตก็ทุ้มดุอยู่แล้ว พอมาอยู่ในสถานการณ์ที่กำลังจะโดนดุเลยยิ่งทวีความน่ากลัว ตะนิดเบะปากแงก่อนจะดึงแขนอัลฟ่าข้างตัวไว้แน่นเพิ่มกำแพงป้องกัน 

 

“เมื่อวานตะนิดฮีท แล้วฉันก็น๊อทตะนิด”

“ห๊ะ?”

“และ... ไม่ได้ใส่ถุงยาง”

“ว๊อท?”

 

คณิตถึงกับอุทานผิดภาษา ดวงตาที่ปกติมักจะจ้องดุกะพริบงง เขาอึ้งอยู่เป็นนาทีก่อนจะตวัดตามองแฝดน้องที่นั่งแอบหนีความผิดอยู่หลังคู่โชคชะตาตัวเอง

 

“คะ คืองี้น้าคณิต...”

“ตะนิด”

“หยา...” 

“กูบอกมึงว่าอะไร ตอบ” 

“คณิต คือ”

“กูบอกให้ตอบ” ตะนิดน้ำตาคลอเบ้า 

“หะ ให้บอกพี่ภาสว่าห้ามน็อท”

“แล้วอะไรอีก”

“ให้ใส่ถะ ถุงยาง” 

“สองอย่างตะนิด สองอย่าง ง่ายๆ แค่นี้ทำไมทำไม่ได้วะ!!!” 

 

คณิตตวาดลั่นบ้านเล่นเอาแมวดื้อถึงกับสะดุ้งตัวโยน น้ำตาเม็ดใหญ่กลิ้งตัวลงบนแก้มนิ่มด้วยความตกใจ 

 

“คณิต กูขอโทษ”

“มึง มึง สัดเอ๊ย” 

“ใจเย็นๆ ก่อนไหมครับคณิต” ชายที่ยืนอยู่ไม่ไกลขยับตัวมาบีบข้อมือคณิตเบาๆ

“เย็นอะไรอีกวะ มึงเข้าใจไหมว่ามึงเป็นโอเมก้าตะนิด น็อตตอนฮีทมันก็เท่ากับท้องชัดๆ มึง.. คุณด้วยไอ้คุณภาส ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ได้ยังไงวะ คุณอายุเท่าไหร่แล้วทำไมมันถึงคิดไม่ได้วะ แล้วมัน... แม่งเอ๊ย ได้ยังไงวะ!!!” คณิตตะคอกจนสุดเสียง ข้อมือแกร่งสั่นเทาด้วยแรงอารมณ์ 

 

โกรธจนรู้สึกได้ว่าร้อนหน้าไปหมด

ถึงคณิตจะเข้าใจเรื่องการขาดสติจากฮีทและการรัทแต่ก็อดโมโหในความสัพเพร่าของทั้งคู่เสียไม่ได้

 

ทุกอย่างตกอยู่ในสายตาของอัลฟ่าเลือดแท้ เขาไม่มีข้อโต้เถียง ตัวเขาเองก็ขาดสติและการยับยั้งช่างใจเมื่อคืนไปเช่นกัน ต่อให้อัลฟ่าแฝดพี่ตรงหน้าจะโกรธขนาดทำร้ายร่างกายเขาขึ้นมาตอนนี้เขาก็คงไม่แปลกใจเท่าไหร่

 

“ฉันผิดเอง” 

“คณิต กูก็ผิด”

“เออ ผิดทั้งคู่นั่นแหละไม่ต้องแย่งกัน” คณิตยกมือขึ้นกุมขมับ  

“ฉันพร้อมจะรับผิดชอบทุกอย่าง” ภาสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น แต่คณิตกับหัวเราะในลำคอออกมาเบาๆ เป็นคำตอบ

“เออ คิดว่าไม่รู้เหรอ คุณรับผิดชอบได้หมดทุกอย่างอยู่แล้ว”

“...”

“แต่มึงต่างหากตะนิด” คณิตหันขวับไปหาแฝดน้องตัวเอง

“คณิต...”

“การตั้งท้องไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นั่นคือหนึ่งชีวิต เข้าใจไหมว่ามันคือหนึ่งชีวิต มันต้องอาศัยความรับผิดชอบแค่ไหน อย่าเพิ่งคิดถึงเด็กเลย มึงรู้ไหมว่าการตั้งท้องมันต้องเจออะไรบ้าง มันลำบากแค่ไหน ร่างกายมึงกำลังจะต้องเจอกับอะไร” 

“ฮึก”

“มันไม่ใช่แค่ฐานะที่พร้อม มันต้องเป็นตัวมึงที่พร้อมจะรับผิดชอบหนึ่งชีวิตที่จะเกิดมา ในสายตากูตอนนี้แม้แต่ตัวมึงเองมึงยังไม่สามารถรับผิดชอบได้เลย” 

“แต่...” 

“กูถึงบอกให้ระวัง กูถึงย้ำเรื่องถุงยาง กูเข้าใจว่าการฮีทเป็นเรื่องปกติของโอเมก้าแต่การมีเด็ก... เชี่ยเอ๊ย หมดแรงจะยืน”

“คณิตครับ” คณิตทรุดตัวนั่งลงกับพื้นนั่นทำให้ชายรีบขยับตัวเข้าไปจับบ่าอีกฝ่ายไว้ให้มั่นใจว่าไม่ได้หมดสติไป คณิตถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะเงยขึ้นสบตาแฝดน้องที่นั่งอยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น

“กินยาคุม” 

“ตะ แต่ ฮึก” ตะนิดจับท้องตัวเองพร้อมกับปล่อยน้ำตาให้ร่วงหล่น 

 

ทั้งๆ ที่ในร่างกายตอนนี้อาจจะยังไม่ถึงขั้นตอนที่จะทำให้ท้องได้หรือไม่ด้วยซ้ำ 

แต่กลับรู้สึกอยากปกป้องจนสุดหัวใจ

 

“ตะนิด” ภาสโอบเอวบางไว้แน่นพร้อมกับบีบมือเล็กเบาๆ 

“ตะนิดครับ ยาคุมฉุกเฉินน่ะ ไม่ได้หมายความว่าจะคุมกำเนิดได้ร้อยเปอร์เซนต์นะครับ และอีกอย่าง ยาคุมไม่ได้หมายความว่าแท้งด้วยเพราะยาแค่จะไปทำปฏิริยาลดประสิทธิภาพการฝังตัวของอสุจิเฉยๆ เผื่อถ้าเรากังวลเรื่องนี้ อ่า.. ถ้านึกภาพไม่ออก ก็คงเหมือนบอลกำลังจะเข้าประตูแต่ยาคุมไปสะกัดออกให้น่ะครับ” ชายพูดด้วยน้ำเสียงนิ่มที่สุดเท่าที่จะทำได้ มือก็ยังคงประคองร่างของคณิตในอ้อมกอดไว้ไม่ให้เอนตัวไปมา 

“พี่ภาส...” 

“อืม ก็อย่างที่ชายพูด ตอนนี้หลายอย่างมันยังไม่พร้อมเราก็กินยาคุมก่อน” 

“...”

“ถ้าไม่ท้องก็ไม่เป็นไร”

“...”

“แต่ถ้าท้อง พี่ก็พร้อมจะรับผิดชอบ” 

ภาสกดจมูกลงบนกลุ่มผมฟูซึ่งนั่งก็ทำให้แมวดื้อปล่อยโฮออกมาลั่นบ้าน ตะนิดบิแผงยาคุมที่คณิตเป็นคนหามาให้ด้วยมือที่สั่นเทา ดวงตากลมมองเม็ดยาสีขาวด้วยความหลากหลายอารมณ์ สุดท้ายก็ตัดสินใจโยนเข้าปากพร้อมกับกลืนน้ำตามทั้งน้ำตา  

“อึก...”

“เดี๋ยวอีกสิบสองชั่วโมงต้องกินอีกเม็ด ตอนนี้เก้าโมง ต้องกินอีกเม็ดตอนสามทุ่ม” คณิตพูดพร้อมกับหยิบข้อมือของชายขึ้นมาดูเวลาบนนาฬิกาหรูซึ่งแน่นอนว่าหมาป่าห่มหนังแกะก็ได้แต่ยิ้มยินดีที่จะยกมือให้อย่างเต็มใจ

“คณิต”

“หือ?” แฝดพี่หันหน้าขวับไปทางเสียงเรียก ซึ่งแฝดน้องต้นเสียงก็ได้แต่ก้มหน้ามองเข่าตัวเอง

“มึงโกรธกูมากเลยใช่ไหม”

“...”

“อย่าเกลียดกูเลยนะ ขอโทษ ขอโทษจริงๆ ฮึก” ถึงแม้จะก้มหน้ามองขาอยู่แต่คณิตก็เห็นหยดน้ำตาที่ร่วงหล่นลงบนขากางเกงนั่นอย่างชัดเจน

“นี่ ไอ้หน้าไข่ควาย”

“...” 

“คนสุดท้ายบนโลกนี้ที่จะเกลียดมึงลงคือกู จำใส่หัวมึงไว้ด้วย” 

“ฮึก”

“แล้วถ้ามึงท้องก็บอกไอ้ก้อนในท้องมึงซะ”

“...”

“ว่าบนโลกนี้ก็ไม่มีใครที่จะรักมันและแม่มันได้เท่ากูด้วยเหมือนกัน”  

 

ตะนิดเงยหน้าชุ่มน้ำตาขึ้นมองแฝดพี่ทันทีที่สิ้นประโยค ซึ่งแน่นอนว่าคณิตที่กอดอกมองอยู่ก็ได้แต่ถอนหายใจก่อนจะกางแขนตัวเองออก 

 

“คณิต...”

 “มากอดเร็วๆ ไอ้น้องเวร” ตะนิดปล่อยโฮออกมาลั่นบ้านอีกรอบก่อนจะออกตัววิ่งเข้าไปกอดแฝดพี่ดังหมับ คณิตที่แสนจะเหนื่อยใจแต่ก็รู้สึกได้ถึงความกังวลของน้องตัวเองได้เป็นอย่างดี สมองที่มักจะคิดอะไรช้ากว่าคนอื่นนั่นคงสับสนมาตลอดตั้งแต่ตื่นนอนและคงยิ่งทวีความกังวลไปมากกว่าเดิมที่ตัดสินใจมาถามเขา     

“ฮึก คณิต กู ฮึก กู”

“เออ ไม่ร้อง จะท้องไม่ท้องมึงก็โตกว่านี้ได้แล้ว มึงต้องคิดถึงผลเสียจากการกระทำตัวเองไว้บ้าง เข้าใจที่พูดไหม”

“อื้อ ฮึก ขะ เข้าใจ” 

“เชื่อไม่ได้เลย ตอนกูบอกให้ใส่ถุงยางก็บอกเข้าใจ” 

“จะ จ๊าก ลามก ฮึก” 

“ตั้งนาฬิกาปลุกด้วย ยาคุมฉุกเฉินต้องกินเม็ดสองห่างเม็ดแรกสิบสองชั่วโมงเป๊ะๆ”

“คณิตกูอยากกินแพนเค้ก”

“เดี๋ยวทำให้ แต่งดไซรัปครึ่งหนึ่งเพราะมึงดื้อแล้วกูก็โกรธ”

“ไม่โกรธน้อง”

“อย่ามาแทนตัวว่าน้องเวลาทำผิดนะไอ้อ้วน”

“น้องขอโทษได้ไหมล่ะพี่คณิต”

“หุบปาก!!!” 

“คณิตเขินเหรอ”

“ยุ่งว่ะ จะแดกไหมแพนเค้ก”

“กินนนนนนนน” 

 

ชายที่ยืนมองอยู่ค่อยๆ กระเถิบตัวไปหาเพื่อนอัลฟ่าที่ยืนเก้ๆ กังๆ อยู่หลังก้อนแฝดที่กอดกันกลมก่อนจะยกมือขึ้นตบบ่ากว้างนั่นเบาๆ 

 

“โฮ่งๆ เลยเนาะ”

“อืม...” 

 

แฝดมาอยู่ด้วยกัน

...ก็หมากันหมด

 

ภาสถอนหายใจยาวเหยียดให้กับภาพพี่น้องแมวที่โอ๋กันดูน่ารัก ส่วนตัวเขาก็ได้แต่กังวลเนื่องจากปกติแล้วยาคุมฉุกเฉินจะช่วยได้ประมาณเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งหลังจากที่กินยาคุมเข้าไปแล้วที่เหลือก็ต้องมาลุ้นกันอีกทีว่าจะมีสิทธิ์เป็นอีกสิบเปอร์เซนต์ที่เหลือหรือเปล่า

ทั้งๆ ที่เพิ่งจะผ่านฮีทแรกมาด้วยกันแท้ๆ แต่กลับไม่มีช่วงเวลาให้ได้พูดคุยกันเลย ตั้งแต่ตื่นมาแมวดื้อก็ได้แต่นั่งเขี่ยเล็บกังวลไม่พูดไม่จา มือเล็กนั่นเอาแต่ลูบท้องตัวเองไปมาเหมือนแม่แมวหวงท้อง พออีกฝ่ายเครียดเขาเองก็พานเครียดไปด้วย 

...แต่กลับมางอแงแบบนี้ก็ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย

 

“ถ้าตะนิดท้องที่บ้านมึงคงตกใจน่าดู”

“อืม”

“ไปทำท่าไหนให้น็อตน้องเขาวะ ปกติมึงไม่น่าหลุดได้ขนาดนั้นนี่”

“นั่นสิ” ภาสถอนหายใจก่อนจะเอ่ยต่อ “คงเพราะหลายอย่างๆ แต่ก็ขาดสติจริงๆ นั่นแหละ” เขามัวแต่โฟกัสไปที่การพยายามกดไม่ให้ตัวเองโถมแรงใส่แมวดื้อจนไม่มีสติพอที่จะคิดถึงอุปกรณ์ป้องกัน ไม่ได้ตั้งใจจะน็อตด้วยซ้ำแต่พอแมวดื้อขยับปากบอกรักออกมาก็เหมือนความรู้สึกมันท่วมท้นจนรู้ตัวอีกที่ก็ดันน็อตไปเสียแล้ว

 

ฮีทแรกเขากะจะฟัดแมวดื้อให้จมเตียงให้สมกับที่รอคอย

...ที่ไหนได้ 

จบมันตั้งแต่ยกแรกเพราะดันน็อตเสียนี่

 

“คุณภาส” 

“หืม?” ภาสดึงสติกลับมาเมื่อถูกแฝดพี่เรียก

“เหมือนมันจะยังมีกลิ่นอยู่หน่อยๆ”

 

มันที่ว่าคือแฝดน้องที่เดินเข้าครัวไปเตรียมแป้งทำแพนเค้ก ตอนกอดเมื่อกี้คณิตรู้สึกได้ถึงกลิ่นฮีทที่ยังคงฟุ้งอยู่ ถึงจะไม่ได้มากแต่ก็พอสัมผัสได้

 

“อืม คงเพราะน็อตระหว่างฮีทอาการคงหายไปชั่วคราวแต่เดี๋ยวสักพักก็อาจจะฮีทอีกรอบ” พอพูดว่าจะฮีทอีกรอบคณิตก็หันขวับไปทางชายที่ยืนยิ้มหางตีพื้นป้าปๆ อยู่ไม่ไกลทันที

“มึง!!!”

“ครับผม” 

“ออกจากบ้านไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!!” 

“คณิตครับ ไม่เอาน่า เราตกลงกันแล้วนี่ครับ” ชายค่อยๆ เดินมาหาอัลฟ่าแฝดพี่ ซึ่งคณิตก็เผลอยกมือขึ้นจับแขนเสื้ออัลฟ่าเลือดแท้ข้างๆ ไว้อย่างไม่รู้ตัว ซึ่งนั่นทำเอาภาสแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป 

“คุณภาส เอาเพื่อนคุณออกไปจากบ้านผมก่อนที่ผมจะยึดตะนิดคืน” 

“ชาย มึงกลับไปก่อน”

 

... เร็วเชียวนะมึง

ชายได้แต่ด่าเพื่อนผ่านสายตา ส่วนภาสก็ได้แต่ไหวไหล่ ช่วยไม่ได้ เขาเองก็ยังไม่อยากจะแยกกับแมวดื้อ แถมแฝดพี่ยังมีอิทธิผลกับแมวดื้อมากขนาดที่เชื่อฟังไปหมด ไอ้คำว่ายึดคืนเลยดูเป็นไปได้ไม่ยากนัก เผลอๆ แค่เอ่ยชวนแฝดน้องนอนด้วยเจ้าแมวดื้อก็คงหอบตุ๊กตาไปหาทันทีแบบไม่คิดอะไร 

 

“คณิตครับแต่เราคุยกันแล้วนี่นา”

“โมฆะ”

“คณิตครับ” ชายขมวดคิ้วพรางคว้าข้อมือของคณิตไว้เบาๆ ซึ่งคณิตก็สะบัดออกในทันที

“คณิตแป้งได้แล้วน้า เอ้อ คุยไรกัน คุยด้วย” ตะนิดเดินเข้ามาร่วมวงสนทนาพร้อมกับเบียดตัวเอาหัวมาถูกับแขนอัลฟ่าคู่โชคชะตาด้วยความเผลอไผล พอได้กลิ่นลาเวนเดอร์แล้วก็อดที่จะเอาตัวมาถูให้กลิ่นติดเสียไม่ได้ 

“ไม่ได้คุย”

“คุยสิครับ”

“เห้ย ไอ้คุณชาย”

“ครับคณิต” 

“พี่ชายกับคณิตนี่สนิทกันจังน้า จัดห้องกันสนุกเลยดิเนี่ย” ตะนิดหัวเราะเมื่อเห็นพี่ชายหยอกล้อกับแฝดพี่ตัวเอง

“รู้สึกแปลกๆ รึเปล่า” ภาสกดจมูกลงบนกลุ่มผมฟูพร้อมกับค่อยๆ ดันหลังให้แมวดื้อเดินเลี่ยงไปทางครัว ปล่อยให้อัลฟ่าสองคนนั่นคุยกันไป 

“นิดนึง”

“ยังไง”

“หิว” 

“อ่า...” แปลกตรงไหน ก็เห็นหิวอยู่ตลอด 

“เวียนหัวนิดหน่อยด้วย มันแอบปวดๆ แต่ก็ไม่เท่าไหร่” 

 

ภาสลูบเอวบางไปมา เมื่อเช้าเขาลองหาข้อมูลของยาคุมไว้บ้างแล้ว ผมข้างเคียงของยาอาจทำให้ตะนิดเวียนหัวหรืออาเจียนได้ แต่อาจจะเพราะเพิ่งกินไปไม่กี่นาทีอาการเลยยังไม่ออก   

 

“พี่ภาส”

“หืม” 

“เรา...”

“...”

“เราเป็นอะไรกันแล้วเหรอตอนนี้” แมวดื้อหันมาจ้องอัลฟ่าหนุ่มตาแป๋ว ซึ่งภาสก็ชะงักตัวไปเล็กน้อยก่อนจะอมยิ้มออกมา 

“เราอยากเป็นอะไร”

“หือ?”

“อยากเป็นคนรัก อยากเป็นแฟน อยากเป็นคู่ชีวิต เราอยากเป็นอะไร”

“จ๊ากพี่ภาส อย่าพูดอะไรเขินๆ ได้ไหม” ตะนิดตีป้าบเข้าให้ที่ไหล่กว้าง 

“อยากแต่งงานไหม”

“พี่ภาส!! ข้ามขั้นแล้ว!!”

“ถ้าเราพร้อมพี่ก็พร้อมจะขอ” ภาสกระชับเอวเล็กในมือแน่น เขาน่ะพร้อมจะเป็นทุกสถานะนั่นแหละ แต่การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ที่เขาจะตัดสินใจคนเดียวไม่ได้ แมวดื้อเองก็ต้องพร้อมที่จะแต่งด้วย

“พี่ภาสใจเย็นก่อนไหม เราต้องค่อยๆ อยู่ด้วยกันก่อน เราต้องคุยๆ กันก่อน” ตะนิดเขย่าแขนแกร่งเบาๆ 

“โอเคๆ งั้นตกลงเราอยากเป็นอะไร” 

“ปะ เป็น...”

“...”

“เป็นกิ๊ก”

“ขอศัพท์ที่พี่เอาไปอธิบายให้ผู้ใหญ่ฟังแล้วไม่งงหน่อย”

“งั่ก”

“หืม?” 

“ปะ เป็น...”

“...”

“เป็นคนรัก” 

 

ตะนิดก้มหัวจนคางชิดอกแต่ถึงอย่างนั้นความแดงก็ยังเล่นงานยาวจากแก้มออกมาถึงหูให้อัลฟ่าหนุ่มเห็นอยู่ดี ภาสอมยิ้มจนแก้มแทบแตก แมวดื้อของเขาน่ะน่ารักจนอยากจะฟัดให้แก้มช้ำ เขาก้มตัวลงงับแก้มนิ่มหอมแป้งผสมกลิ่นพีชอ่อนๆ นั่นเบาๆ 

 

“น่ารัก”

“เห้ย นี่เสือร้าย ไม่เอาน่ารัก” ตะนิดเงยหน้าเถียง 

“คนรักแสดงว่าเราจูบกันได้แล้วใช่ไหม”

“กะ ก็ใช่”

“งั้นถ้าอยากจูบก็ไม่ต้องแกล้งฮีทแล้วนะ”

“ห๊ะ?”

“หึ จำไม่ได้เหรอ”

“...”

“...”

“...”

“...”

“จ๊ากกกกกกกก พี่ภาส!!! เข้าใจผิดรึเปล่า!!!!!” ตะนิโวยวายลั่นบ้าน หน้าดื้อเห่อร้อนจนแทบระเบิด 

 

ภาสหัวเราะตามออกมาก่อนจะก้มลงประทับจูบเบาๆ ลงบนริมฝีปากนิ่มแล้วก็ผละออกไปเตรียมทอดแพนเค้กให้อีกฝ่ายกิน ส่วนตะนิดก็ได้แต่อ้าปากเหวอค้างด้วยความช็อค  

 

 

โป๊ะแตกแล้ว 

แฮชแทคตะนิดโป๊ะแตกแล้ว!!!! 

 

 

---

 

TALK

 

ผีในห้องลุ้นกว่าเชียร์มวย สู้เค้าอสุจิน้อย

ผีอีกตัวก็คือแฟนคลับคณิตไม่ไหว พี่เขาแสนดี

 

 

และโอ๊ยก็ขอใช้พื้นที่นี้ในการเป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆ พี่ๆ นักเขียนทุกคน ที่กำลังเจอปัญหาจากการโดนคนใจร้ายทำร้ายความฝัน รังแกลูกที่ตัวเองนั่งปวดหลัง นั่งกดดันจากการพิมพ์ ไม่อยากให้ใครต้องเสียความฝัน เสียความตั้งใจ เสียกำลังใจในการผลิตงานเขียนดีๆ ออกมาเลย ซึ่งจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ทำให้มีนักเขียนหลายคนที่ได้รับผลกระทบ ในฐานะนักเขียนเองก็รู้สึกแย่ไปด้วยเลยจริงๆ
 

 

แต่ใดๆ วันนี้ก็จะมาขอพื้นที่ประชาสัมพันธ์โปรเจกต์เรื่องสั้นจากปลายปากกานักเขียนทั้ง 14 ท่าน 
 

โปรเจต์

 

『  #Onedayofauther 』

 

โดยขอเชิญนักอ่านทุกคนติดตามโปรเจกต์นี้ได้ผ่านแทคในทวิตเตอร์นะคะ 
 

ถึงตัวโอ๊ยแมปส์จะไมไ่ด้เป็นส่วนหนึ่งของโปรเจกต์ แต่เป็นโปรเจกต์ที่ดีและเป็นการรวมตัวของนักเขียนที่เยอะมากๆ จนอยากจะประชาสัมพันธ์ให้ทุกคนได้รู้จักโปรเจกต์นี้ค่ะ การรวมตัวนักเขียนสิบสี่ท่านนี่ยากมากๆ รื่องสั้นคงออกมาหลากหลายแนวเลยค่ะ 

ยังไงก็ขอฝากโปรเจกต์นี้แล้วก็ขอฝากให้ทุกคนกำลังใจให้กับนักเขียนทุกคนที่กำลังเผชิญกับช่วงเวลาที่ยากลำบากด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.748K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,306 ความคิดเห็น

  1. #5279 CallistoJpt (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 18:06
    โธ่ตะนิดลูกไม่ทันแล้วลูกเอ้ย 555555555555555555555
    #5,279
    0
  2. #5239 Intelligence- (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มีนาคม 2564 / 11:49
    อยากอ่านของคณิตตตตตตต
    #5,239
    0
  3. #4895 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 16:13
    ไปตกลงอะไรกันนนนนน
    #4,895
    0
  4. #4595 pcysaraiii (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 23:57
    แง้ ตะนิดลูก555445
    #4,595
    0
  5. #3865 ออมม่า (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2563 / 17:34

    เป็นแฟนกันแล้ว

    #3,865
    0
  6. #3773 salineefon (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 17:23
    555555 โง้ยยยยย รักคู่รักคู่นี้
    #3,773
    0
  7. #3771 zenandzun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 19:55
    ตะนิดช่างน่าเอ็นดูเหลือเกิน
    #3,771
    0
  8. #3770 tom_suneerat (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 16:52

    ตะนิดดดดน่ารัก.
    #3,770
    0
  9. #3769 tom_suneerat (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 16:52

    ตะนิดดดดน่ารัก.
    #3,769
    0
  10. #3767 JiLL4455 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 21:24
    ตะนิดนาย์โปะแตกกกกแล้วจร้าาาา
    #3,767
    0
  11. #3761 661295 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 19:14
    น่ารักกกกกกกกกก
    ปล. ตะนิดโปะแตก
    ปลส. คณิตผัวเราแต่เป็นเมียเขา
    #3,761
    0
  12. #3760 661295 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 19:14
    น่ารักกกกกกกกกก
    ปล. ตะนิดโปะแตก
    ปลส. คณิตผัวเราแต่เป็นเมียเขา
    #3,760
    0
  13. #3759 661295 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 19:13
    น่ารักกกกกกกกกก
    ปล. ตะนิดโปะแตก
    ปล2. คณิตผัวเราแต่เป็นเมียเขา
    #3,759
    0
  14. #3758 661295 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 19:13
    น่ารักกกกกกกกกก
    ปล. ตะนิดโปะแตก
    ปล2. คณิตผัวเราแต่เป็นเมียเขา
    #3,758
    0
  15. #3757 661295 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 19:12
    น่ารักกกกกกกกกก
    ปล. ตะนิดโปะแตก
    ปล2. คณิตผัวเราแต่เป็นเมียเขา
    #3,757
    0
  16. #3756 661295 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 19:11
    #ตะนิดโปะแตก
    #2 คณิตผัวเราแต่เมียเขา
    #3,756
    0
  17. #3753 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 08:29
    ตะนิดดดดด น่ารักจริงๆ โป๊ะแตกแล้วน้า
    #3,753
    0
  18. #3752 suda2544 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 06:14
    มีความอยากอ่านคู่ของคณิตด้วยเลยสนุกกก
    #3,752
    0
  19. #3751 iMYNiC_KJH52 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 02:36
    น้อนจิสู้ๆ!!
    #3,751
    0
  20. #3750 PraewPacharee (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 01:13
    คณิตผู้สยบทุกอย่าง เป็นผีในบ้านคือร้องแล้ว
    #3,750
    0
  21. #3748 37287 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 00:13

    #ตะนิดโป๊ะแตก 5555
    งื้อออออ -ต้าวก้อนนน
    #3,748
    0
  22. #3747 Um_bun01 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 21:23
    โอ๊ย เขินน ความพี่ภาส ความตะนิด
    #3,747
    0
  23. #3746 Freegirl Aundy (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 19:54
    คณิตดุมาก ทุกคนหงอไปเลย
    #3,746
    0
  24. #3745 Rock stone (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 19:03

    ชอบความรักน้องของพี่คนิต เอ็นดูความน่ารักของตะนิด

    #3,745
    0
  25. #3744 Sprite77 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2563 / 18:40
    ชอบพี่คณิตมากรักนะคะมาเปงแฟนหนูมั๊ย
    #3,744
    0