#ก็จะดื้อ (omegaverse)

ตอนที่ 20 : โกโกที่ 19 : พี่ชายกับคณิตต่อยกันเหรอ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,170 ครั้ง
    20 ก.ค. 63

ก็จะดื้อ 19

 

 

 

สมัยเด็กตะนิดก็เคยสงสัยว่าถ้าเกิดเป็นหมาจะเป็นพันธุ์อะไร จนสรุปได้ว่าจะเป็นชิสุ เพราะตัวเล็กน่ารัก เห่าบ๊อกๆ ก็มีคนมาเล่นด้วย ส่วนคณิตเป็นฮัสกี้ผสมชิบะดุบ้างใจดีบ้าง ส่วนถ้าเป็นอัลฟ่าเลือดแท้ที่เพิ่งจอดรถเทียบหน้าบ้านเขาตอนนี้ก็ตอบได้เต็มปาก

 

หมาดมระเบิด

เยอรมันเชพเพิร์ด

 

“พะ พี่ภาส อ้าว.. พี่ชาย”

“สวัสดีครับตะนิด” ตะนิดงงนิดหน่อยที่จู่ๆ ก็มีแขกเพิ่มมาอีกหนึ่งคน แต่ถึงอย่างนั้นก็วิ่งดุ๊กๆ เข้าไปหาอัลฟ่าเลือดแท้ที่ยืนกอดอกขมวดคิ้วอยู่  

“พี่ภาส นิดอธิบายได้”

“ไว้ก่อน” ภาสโอบคนตัวเล็กไว้เบาๆ แค่ได้เจอหน้าความรู้สึกหงุดหงิดที่สะสมมาตลอดทางก็ปลิวหายไปทันที 

“คณิตอยู่ในบ้านเหรอครับ”

“อื้อ มันเพิ่งกลับมาจากเซเว่น ถ้าแต่พี่ชายมาไงอ่ะ”

“พอดีพี่ทำงานอยู่แถวนี้น่ะครับ”

“...”

“แล้วไอ้ภาสบอกว่าวันนี้คณิตอยู่บ้านคนเดียว เลยแวะมาดู” 

 

โอ้... 

จริงด้วย ตอนแรกเป็นเขาเองที่จะมาอยู่เป็นเพื่อนคณิตเพราะแม่ไปต่างจังหวัด พอเขาจะกลับพร้อมพี่ภาสแบบนี้คณิตก็ต้องอยู่บ้านคนเดียว เหงาแย่เลย 

 

“พี่ภาส กลับด้วยไม่ได้นะ ทิ้งคณิตไม่ได้ บอกคณิตแล้วว่าจะนอนกับคณิต”

“อืม” ภาสรู้อยู่แล้วแหละว่าต้องมาอีหรอบนี้ แขนแกร่งเอื้อมไปหยิบกระเป๋าที่วางอยู่บนกระโปรงรถขึ้นพาดบ่า

“พี่ภาสแบกกระเป๋าอะไรมา”

“กระเป๋าเสื้อผ้า”

“เอ๊อะ...”

“พี่จะค้างที่นี่” พูดจบก็เดินนำเข้าตัวบ้านโดยที่ไม่ต้องรอให้เจ้าบ้านเชิญ แมวดื้อรีบออกตัววิ่งตามแผ่นหลังกว้าง ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าพอได้เห็นคนตัวสูงแล้วก็รู้สึกอุ่นใจขึ้นโดยไม่ทราบสาเหตุ  

 

และน่าเป็นแค่เขาคนเดียวที่อุ่นใจ

เพราะสำหรับแฝดพี่แล้วน่าจะไปทางอุ่นตีน

 

 

“ออกไป” 

 

ดวงตาคมของคณิตตวัดดุไล่สองอัลฟ่าไม่ได้รับเชิญ ไม่ลืมหันไปมองไอ้น้องชายตัวดีที่หลบอยู่หลังคู่ตัวเองนั่นอีก ไม่ต้องมาทำหลบเลยนะไอ้เด็กเวร เอาผู้ชายเข้าบ้านตอนแม่ไม่อยู่นี่มันน่าดีดให้เหม่งแตก 

 

“อั้ยหยาาา คณิตต”

“ตะนิด มึงน่ะมานี่” คณิตเอ่ยสั่งแต่ภาสก็ยกแขนขึ้นกันไม่ให้แมวดื้อเดินกลับไปหาแฝดพี่

“พะ พี่ภาส”

“ฉันโทรแจ้งแม่พวกเธอก่อนเข้ามาแล้ว ไม่น่ามีปัญหาอะไรนะ” ภาสมองต่ำผ่านกรอบแว่นด้วยสายตาไร้อารมณ์ต่างจากที่ใช้เวลาส่องแมวตัวเองโดยสิ้นเชิง ซึ่งนั่นทำเอาคณิตรู้สึกได้ถึงเส้นเลือดที่กระตุกยิกๆ ตรงหน้าผาก 

 

จะมีคู่แห่งโชคชะตาทั้งทีก็เสือกได้คนที่รับมือยากเข้าบ้าน เขาล่ะอยากฟาดเหม่งใส่นั่นให้ปูดแล้วงดแพนเค้กมันไปสักสามเดือนจริงๆ 

 

“แล้วนี่...” คณิตเหลือบตามองอัลฟ่าอีกตัวที่ส่งยิ้มกว้างมาให้ อุตส่าห์จะทำเป็นไม่สนใจแต่ท่าทางเรียกร้องความสนใจเหมือนหมาตัวใหญ่ที่มีหางกระดิกตีพื้นป้าปๆ นั่นมันอะไรกันวะ

“มาเป็นเพื่อนไอ้ภาสเฉยๆ ครับ” 

“กลับไป” 

“อย่าเพิ่งรีบไล่สิครับ”

 

ให้มันได้แบบนี้...

นอกจากคู่แห่งโชคชะตาจะรับมือยากแล้วยังจะมีตัวเสริมน่ารำคาญอีก

 

“คณิตตตต” ตะนิดที่สอดส่องสถานการณ์อยู่สักพักรีบออกตัวกระโดดออกมากอดหมับเข้าให้ที่เอวแฝดพี่พร้อมกับถูไถหน้า

“อะไรมึง”

“ไม่หงุดหงิดน้าาา” แมวดื้อส่งเสียงอ้อนเต็มกำลัง 

“ไม่ต้องมาอ้อน”

 

แหง จะไม่อ้อนได้ยังไง

 พี่ภาสเล่นยืนทำหน้าดุเหมือนหมาเข้าไปทุกทีแล้ว กลัวยืนอยู่ตรงนี้นานแล้วโทษตัวเองจะเพิ่มขึ้น จากแค่แอบซื้อน้องจุ๊มุเดี๋ยวอาจจะโดนคดีอื่นบวกไปอีก เช่นคดีแอบเอาเหล้าบนชั้นมากินไม่ก็คดีแอบลงไปกระดกเบียร์หน้าเซเว่นตอนอีกคนยังกลับไม่ถึงห้อง คดีติดตัวเยอะก็จะล่กเป็นพิเศษ 

 

“พี่เอาของไปเก็บห้องนะ” ภาสเมินภาพตรงหน้าพร้อมออกตัวเดินไปทางห้องนอนของแมวดื้อที่เคยบุกไปตั้งแต่ครั้งแรกที่มา ซึ่งแน่นอนว่าตะนิดก็รีบผละออกวิ่งตามไปทันที ทิ้งให้แฝดพี่ได้แต่ยืนหน้าเหม็นเบื่ออยู่กับแขกไม่ได้รับเชิญ 

“คณิตครับ”

“ไร”

“วันนี้ค้างด้วยได้ไหม”

“กลับไป”

“อย่างน้อยขอเข้าไปดูห้องนอนก็ไม่ได้เหรอครับ”

“เป็นโรคจิตหรือไง” คณิตกอดอกขมวดคิ้วแน่นให้กับหมาป่าห่มหนังแกะผู้ดีตรงหน้า ยิ่งเห็นอีกฝ่ายยิ้มเหมือนผู้ดีแสนใจเย็นยิ่งน่าหงุดหงิด

 

ไอ้เวรนี่น่ะ ไม่ได้ใกล้เคียงคำว่าแกะเลยสักนิด

หมาป่าบ้าชัดๆ 

 

“ถ้าเดินขึ้นไปห้องตะนิดคงโดนไอ้ภาสไล่ออกมาอยู่ดี เพราะงั้น...” 

“ไปนั่งห้องนั่งเล่น ไม่ต้องมายุ่งห้องคนอื่น” พูดจบคณิตก็หันตัวหนีเดินกลับเข้าห้อง ซึ่งแน่นอนว่าแขกมารยาทดีก็ได้ทำการเดินตามไปติดๆ 

“นั่งคนเดียวมันเหงานะครับ”

“ก็กลับบ้านไป”

“คณิตครับ” 

“ไร” 

“ค้างด้วยได้ไหมครับ”

“เห้ย พูดไม่รู้เรื่องเหรอ”

“คณิตครับ...” ชายอมยิ้มก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าของแมวดุและแมวดุก็ไม่แม้แต่จะขยับหน้าหนี ใบหน้าที่เหมือนตะนิดเวอร์ชั่นนิ่งนั่นจ้องกลับมาด้วยแววตาพร้อมที่จะเตะเขาทันทีหากทำอะไรไปมากกว่านี้

 

และนั่นเหมือนยิ่งเป็นสิ่งกระตุ้นให้เขาอยากทำมากกว่านี้

 

“คณิตตตตตตตตตตตตตตต” เสียงเล็กตะโกนเรียกทำเอาคณิตรีบปัดหน้าของอีกฝ่ายออกกระเด็น ตะนิดที่วิ่งออกมาจากห้องชะงักตัวเล็กน้อย

 

เวร... 

ทำไมพี่ชายมายืนอยู่แถวห้องคณิตเนี่ย จะเข้าไปหยิบของกลางไปไว้ที่อื่นสักหน่อย 

 

“มีไรอ้วน”

“ยืนทำไรกันอ่ะ”

“ถามทำไม” คณิตกอดอกยิงคำถามกลับ  

“ปะ เปล่า พะ พี่ชายจะค้างเหมือนกันเหรอครับ เห็นพี่ภาสบอก” 

“หืม? อ้อ เออ ค้างครับ” ไม่ได้ตั้งใจจะค้างหรอกถ้าแมวดุไม่อนุญาตแต่เห็นเพื่อนช่วยเปิดทางให้ชายก็ไม่ขัด

“งั้นพี่ชายกับพี่ภาสนอนห้องคณิตแล้วคณิตไปนอนห้องกูแทนดีไหม”  

“ทำไมต้องให้มันนอนห้องกู”

“คณิตจะให้อัลฟ่าคนอื่นนอนห้องกูแทนเหรอ...”

“...” 

 

ชิ... 

เล่นแบบนี้มันก็แน่นอนอยู่แล้วว่าเขาไม่มีทางเห็นด้วยหรอก รังนุ่มนิ่มของตะนิดน่ะจะให้มีกลิ่นหมาอื่นเข้าไปติดคงเหม็นน่าดู ในที่สุดแฝดพี่เจ้าปัญหาก็ต้องพยักหน้ายินยอมอย่างเหนื่อยใจ 

 

“เย้ งั้นเดี๋ยวกูช่วยจัดห้องมึงให้น้าาา” ตะนิดทำท่าจะวิ่งเข้าห้องคณิตไปแต่ก็โดนแฝดพี่ดึงคอเสื้อไว้

“จัดอะไร อย่างมึงน่ะจะทำห้องกูรกมากกว่า ไม่ต้องยุ่งเลย” 

“ตะ แต่กูรับรองว่าคราวนี้ไม่รก!!! ด้วยเกียรติของลูกเสือ!!!”

“โรงเรียนเราไม่มีลูกเสือ”

“ลูกแมวก็ได้ เมี๊ยว”

“...”

“ลูกหนูก็ได้ จี๊ดๆ เป็นได้ทุกลูกเลย ลูกมึงก็ได้ ขอเข้าห้องหน่อย อยากจัดห้องให้”

“เห้อ ไม่ต้องยุ่ง เดี๋ยวกูจัดเอง”

“แต่คณิต!!! กูอยากเข้าห้องมึงนี่!!!”

“ไอ้อ้วน มึงนี่พูดไม่รู้เรื่องนะ” 

“คณิตตตตตตตตตตตตต” ตะนิดเบะปากหงิงๆ ให้คณิตจัดห้องเองเดี๋ยวเจอกลางขึ้นมาจะทำยังไงเล่า!!!! น้องจุ๊มุที่นอนอยู่ใต้เตียงนั่นน่ะ!!!

“มึงไปเวฟพิซซ่าในครัวไป เดี๋ยวกูจัดห้องเอง” คณิตโยกหัวตะนิดไปมาก่อนจะหันตัวเดินกลับเข้าห้องนอนไป ตะนิดกะพริบตาปริบๆ เมื่อสัมผัสได้ถึงความซวยที่กำลังคืบคลานมา 

“ตะนิดไปอุ่นพิซซ่าก่อนเลย เดี๋ยวพี่ไปช่วยคณิตเขาจัดห้องเอง” 

“แต่...”

“ไอ้ภาสเพิ่งเลิกงานน่าจะยังไม่ได้ทานอะไรแต่เช้า ฝากเพื่อนพี่ด้วยนะ” ตะนิดเงยหน้าขึ้นมองพี่ชายที่ส่งยิ้มแสนใจดีมาให้ อ๊อย ออร่าความผู้ดี จริงๆ ก็อยากจะวานขอความช่วยเหลืออยู่หรอก แต่คิดในแง่ดีปกติคนเราก็คงไม่เชคอะไรใต้เตียงอยู่แล้วแหละ เดี๋ยวคอยหาโอกาสมาเก็บหลักฐานอีกทีแล้วกัน

“โอเคครับ” 

ถึงจะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ทำภารกิจเอาของกลางกลับมาไม่สำเร็จแต่ก็ยอมถอดใจไปอุ่นพิซซ่าให้ก่อน พอนึกภาพว่าอัลฟ่าขี้ดุบนห้องนั่นทำแต่งานไม่ค่อยกินข้าวก็รู้สึกหงุดหงิดยิบๆ ในใจ อยากบ่นบ้างจัง มือเช้าก็กินแต่กาแฟ มันจะไปอิ่มท้องได้ไง เป็นต้นไม้เหรอที่ใช้วิธีซึมซับน้ำเพื่อการอยู่รอดเนี่ย   

 

“ดื้อ” เสียงทุ่มดั้งขึ้นพร้อมกับแรงรัดเบาๆ ที่เอว ตะนิดชะงักมือที่ถือจานพิซซ่าก่อนจะพยายามเอียงหัวไปหาคนที่แอบมาโอบกัน

“พี่ภาส พี่ชายบอกพี่ภาสไม่ยอมกินข้าว” 

“เลิกงานยังไม่ทันได้หาอะไรกินเราก็คอลมาก่อน”

“...” 

“คิดจะเจ้าชู้รึไง” จมูกแข็งทิ่มปั้กเข้ามาแถวบริเวณขมับจนตะนิดต้องเอียงหัวหลบ อารมณ์ไหนมาดมหัวกันแบบนี้

“พี่ภาสอย่าดิ จั๊กจี๋”

“ไหนจะไปเดทกับลี่จะทำยังไง”

“อย่ามาท้านะ นิดจูบกับพี่ลี่แล้ว นิดอ่ะเสือร้าย”

“โฮ่...” ภาสขำในลำคอให้กับเสือร้ายตรงหน้า  

“พี่ภาสอาจจะไม่รู้แต่นิดอ่ะเสน่ห์แรงเถอะ”

“อืม ไม่รู้จริงๆ แหละ” ภาสพูดพร้อมกับไล่จมูกไปตามลำคอขาว เขาแวะงับปลอกคอสีเข้มเบาๆ ก่อนจะผละออกมาหอมขมับแมวดื้อที่ตอนนี้กลายร่างเป็นเสือร้าย 

“เห้ยพี่ภาส นิดเสือร้ายจริงนะ ถ้านิดเจ้าชู้บอกเลยว่าฮอตกว่าพี่ภาสแน่ คนมาจีบตรึม”

“แบบนี้เราก็จะให้คนอื่นก็จะกอดเหมือนที่พี่ทำเหรอ”

“เอ๊อะ...”

“พี่รู้ว่าเราดื้อ”

“พี่ภาส”

“แต่อย่าดื้อขนาดนั้นเลย”

“...”

“พี่ดุกว่าที่เราคิดนะตะนิด” 

 

อั้ยหยา... 

ยังจะดุไปมากกว่าอีกเหรอออออออ

ปลดจากหมาดมระเบิดเป็นกระทิงดีกว่าแล้วไหมแบบนี้ ตะนิดรีบหันตัวกลับไปบีบแก้มคนอายุเยอะกว่าทันทีที่เสียงอีกคนเริ่มดุ 

 

“ดีนะที่นิดไม่ดื้อขนาดนั้น”  

“ใช่ แค่ที่สั่งของเล่นมาก็ดื้อพอแล้ว” ภาสงับแก้มนิ่มไปเบาๆ ก่อนจะผละออกเพื่อหยิบจานพิซซ่าเข้าไมโครเวฟ ปล่อยให้แมวดื้อยืนกุมแก้มเขินหน้ายู่ 

“ไม่มีหลักฐานรึเปล่า”

“นั่นสิ พี่ดูใต้เตียงเราเมื่อกี้ก็ไม่เจอ เอาไปซ่อนไว้ไหน” 

 

หนอย ที่รีบขึ้นห้องนอนไปเพราะแบบนี้ใช่ไหม!!!!

ตะนิดยกยิ้มเหยียดอย่างผู้ชนะ อยากจะมองต่ำอยู่หรอกแต่เตี้ยกว่าอีกคนมากเลยต้องมองเฉียงแทน เงยหน้าคอแทบหัก 

 

“พี่ภาสหาไม่เจอหรอก”

“ไปหยิบมาดีๆ ก่อนที่พี่จะหงุดหงิดไปมากกว่านี้ดีกว่าตะนิด” ภาสดีดเหม่งใสไปหนึ่งที ถึงจะหงุดหงิดที่แมวดื้อคิดจะเล่นของเล่นแต่อย่างน้อยเขาก็ควรจะต้องเชคหน่อยว่าแมวดื้อซื้อของเล่นแบบไหนมา กับตะนิดเนี่ย ไว้ใจอะไรไม่ได้เลย 

“ไม่หยิบ”

“ตะนิด” 

“นิดเอาไปซ่อนไว้ในห้องคณิตอ่ะ กะจะเนียนเข้าไปช่วยจัดห้องแล้วเอาออกมาแต่มันไม่ให้เข้า แต่ดีนะที่พี่ชายเข้าไปช่วยจัดแทน” พอพูดจบภาสก็ชะงักตัวไปเล็กน้อยก่อนจะแสยะยิ้มออกมา 

“พาพี่ไปที่ห้องคณิตหน่อยสิ”

“ทำไมอ่ะ” 

“เร็วแมวดื้อ” ตะนิดยู่หน้า ดื้ออีกแล้ว ใครก็ว่าเขาดื้อ ไม่ใช่เด็กนะ แต่เห็นแก่หน้าที่แสนดุของอีกฝ่ายเลยยอมพาพี่ภาสที่ใช้มือซ้ายถือพิซซ่าปากก็กัดเคี้ยวหงุบๆ เดินไปห้องคณิต พอมาถึงหน้าห้องนอนคณิตตะนิดก็เตรียมจะเปิดประตูแต่ก็ถูกฝ่ามือใหญ่ดึงไว้

 

“หืม? ทำไมอ่ะพี่ภาส”

“อย่าเพิ่งเปิด”

 

ปึ้ง!!!

 

“เอิ้วววว” ตะนิดสะดุ้งเฮือกพองขนกระโดดไปเกาะคนตัวสูงทันทีที่จู่ๆ ประตูห้องคณิตก็ถูกกระแทกอย่างแรงมาจากข้างใน 

 

อะไร!!!

ทำไมกระแทกประตูดังขนาดนี้!!!!

 

“พะ พี่ภาส พี่ชายต่อยคณิตเหรอ”

“ไม่ใช่หรอก” 

“แล้วทำไม...” 

“ชี่...” ภาสยกนิ้วชี้ขึ้นจุ๊ปากให้แมวดื้อเงียบ ตะนิดเลยต้องหุบปากฉับ ดวงตากลมจ้องไปที่ประตูห้องแฝดพี่ด้วยความตกใจ ในหัวเล็กๆ คิดแต่ว่าถ้าต่อยกันขึ้นมาจะเข้าไปรับหมัดแทนคณิตยังไงให้ฟันไม่หลุดดี 

 

“ก็บอกว่าไม่ใช่ของกูไงวะ!!!” เสียงตะโกนลั่นของคณิตดังขึ้นพร้อมกับแรงกระแทกประตูอีกรอบ

“คณิตไม่จิกแถวคอได้ไหมครับ เดี๋ยวเป็นรอย”

“สัดเอ๊ย...อ๊ะ”

“อย่าเสียงดังสิครับ”

“ไอ้เวรนี่ พอแล้ว พอก่อน... บอกให้พอไงโว้ย!!!!”

“ขออีกนิดนะครับ”

“แม่งเอ๊ย...”

 

อะ อะไรนั่นน่ะ?

ตะนิดกะพริบตาปริบๆ มองประตูห้องนอนแฝดพี่ด้วยความงง ไม่เข้าใจบทสนทนาที่เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย ทำไมแค่จัดห้องถึงมีจิกคอจิกหัว ถึงปกติคณิตจะชอบโวยวายอยู่แล้วแต่ทำไมรอบนี้เสียงแปลกๆ 

 

“พี่ภาส...”

“สงสัยเขาจะจัดของกัน ให้คณิตนอนกับชายไปก็ได้มั้ง ดูสนิทกันแล้วนี่” 

 

สนิทเหรอ? สนิทได้ไง? 

ไม่เห็นจำได้ว่าคณิตสนิทกับพี่ชายเลย แต่ฟังจากเสียงแล้วก็ดูสนิทกันแบบแปลกๆ   

 

“พี่ภาสแน่ใจนะว่าพี่ชายไม่ได้มีเรื่องกับคณิต”

“ไม่หรอก แมวดื้อที่บ้านมีกาแฟไหม”

“ไม่ให้กินแล้ว! ดึกแล้วพี่ภาสจะกินกาแฟทำไม กินไมโลแทนเลยเดี๋ยวนิดชงเอง” แมวดื้อบ่นเสียงเล็กก่อนจะรีบวิ่งนำเข้าครัวไปด้วยความกลัวว่าคนตัวสูงจะแย่งชงกาแฟดื่ม ส่วนภาสได้แต่หัวเราะเบาๆ ก่อนจะหันกลับมาจ้องประตูห้องนอนของแฝดพี่ 

 

ที่เรียกไอ้ชายมาเพราะกะแค่ให้มันมากวนสายตาแฝดพี่ขี้ปั่นนี่เล่นเฉยๆ ไม่ได้ตั้งใจให้มันออกมาเป็นในทางนี้เลยสักนิด ถึงจะพอรู้เรื่องราวคร่าวๆ ของคู่นี้มาบ้างแล้วก็เถอะ 

 

จะบ่นว่าสเป๊กเพื่อนตัวเองแปลกก็บ่นได้ไม่เต็มปาก

เพราะใบหน้าที่เหมือนแมวดื้อแบบก็อปวางนั่น

 

“พี่ภาส!!!” 

“หืม”

“หยุดทำไมอ่ะ”

“ไม่มีอะไร” 

 

ภาสหันกลับมาสนใจแมวดื้อของตัวเองต่อ ยังไงเสียเรื่องของแฝดพี่ก็ไม่เคยอยู่ในสารระบบความคิดของเขาอยู่แล้ว แต่เรื่องของแฝดน้องนี่สิที่มักจะมีมาให้ปวดหัวได้ไม่เว้นวัน

 

... เดี๋ยวขึ้นห้องนอนคงจะต้องทำโทษกันหน่อยแล้ว

 

____________________________________________

 

 

TALK 

 

ผีในห้องคณิต : 

 

ตะนิดก็ได้แต่หงุดหงิดในใจ ทีกูมะให้ช่วยแต่กับพี่ชายนี่ขนของกันสนุกเลยนะ ใช่สิ ไอ้หน้าไข่ควาย 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.17K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,306 ความคิดเห็น

  1. #5276 CallistoJpt (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 15:43
    ตะนิดทำงานเข้าคณิตให้แล้วลูก 5555555555555555555
    #5,276
    0
  2. #5022 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:40

    พี่ชายคิดว่าคณิตแอบซื้อของเล่นมาใช้แน่เลย ทีนี้เลยเอาของจริงให้ใช้แทน คงโมโหนิดหน่อยที่ของขาดทำไมไม่เรียก
    #5,022
    0
  3. #4892 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 15:52
    ซี่ย่าาาาา จัดห้องกันดังเนาะ ทำไมเสียงดังจัง จัดห้องถึงเช้าเลยมั้งนั้นนะ555555555555555
    #4,892
    0
  4. #4665 OIMphatsuda (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2563 / 00:36
    ไมค์ วาซาว์กี้ส์ said:พวกคุณลืมไปหรือป่าว ผมมีตาเดียว
    #4,665
    0
  5. #4591 pcysaraiii (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 15:42
    เอ่อ...คือ คือว่า... 😳
    #4,591
    0
  6. #4571 YungYing0711 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 09:53
    จะมีเรื่องแยกของพี่ชายบ้างไหมคะ
    #4,571
    0
  7. #4180 เต่าน้อยอารมณ์ดี (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 10:39
    คู่นี้มันกล้ามชนกล้ามเลยนี่หว่า
    #4,180
    0
  8. #3855 V.N.I..P.T (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 16:50

    อยากอ่านคู่นี้ ไรท์คะ🥺🥺
    #3,855
    0
  9. #3650 __b.bam (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2563 / 19:37
    อยากอ่านคู่คณิตอ่าา าหากวำไบหบ พี่ชายเบาได้เบาาา ฮื้ออ คณิ๊ตตต
    #3,650
    0
  10. #3647 PeN (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 18:54

    พี่ชายหึงของเล่นใต้เตียงแฝดพี่? เลยทำโทษแฝดพี่สินะ คู่นี้ท่าทางจะสู้กันมันส์หยด อยากอ่านคู่นี้

    #3,647
    0
  11. #3638 Rose_GirL (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 20:28
    คณิ๊ตตตต
    #3,638
    0
  12. #3628 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 21:10
    ขนของกันโครมครามดีจัง คนหนุ่มก็งี้ อิอิ
    #3,628
    0
  13. #3614 samw (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 11:03
    คณิตแส้บบบบ
    #3,614
    0
  14. #3598 พาราได๋_. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:45
    สงสารคณิต555
    #3,598
    0
  15. #3547 ChTkSHrtNp (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 23:26
    ชายคณิต ก็มา ชอบบบบบบบ
    #3,547
    0
  16. #3471 YanisaCH (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 12:53
    อ้าว55555
    #3,471
    0
  17. #3468 ออมม่า (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 10:57

    หวยไปออกทีคณิตซะงั้น

    #3,468
    0
  18. #3445 Gamairu (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 22:25
    คณิตเอาตัวรอดให้ได้นะลูก (แต่ดูท่าตะไม่รอด) ส่วนตะนิดหนู แม่ว่าตอนต่อไปต้องมีอะไรแล้วละ ตอน19 ละนะแม๊
    #3,445
    0
  19. #3432 CHA.h (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 19:10
    คู่คณิตก็ดูแซ่บอยู่นาาา แต่เอาจริงๆแอบสงสารคณิตนะเพราะไม่ได้สมยอมแต่แรกฮือก็เลยฟินครึ่งไม่ฟินครึ่ง พี่ชายน่าจะเริ่มจีบก่อนที่จะ...อีกครั้งเพราะครั้งแรกก็คือพลาดไปแล้ว ฮือคณิตของแม่
    #3,432
    0
  20. #3410 Auengzerot (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 13:40
    ต่อเหอะะะ
    #3,410
    0
  21. #3409 Paaaooo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 02:42

    รออออออออออ
    #3,409
    0
  22. #3397 กะเทยไหล่กว้าง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 18:24
    ขนของกันสนุกเรยยยย
    #3,397
    0
  23. #3396 MBaek. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 11:48
    อยากอ่านคู่พี่ชายกับคณิต แงง
    #3,396
    0
  24. #3395 CB_ChanBaek:) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 21:31
    แซบลืมโลกเลยนะคู่รองง.นุ้งเสือตะนิด
    #3,395
    0
  25. #3394 DZT1704 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 23:16
    โอย หยุดขำกับมีมผีในห้องไม่ได้เลนนนนนน
    #3,394
    0