#ก็จะดื้อ (omegaverse)

ตอนที่ 19 : โกโกที่ 18 : โด้ไม่โด้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,615
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,000 ครั้ง
    19 ก.ค. 63

 

ก็จะดื้อ 18

โด้ไม่โด้

 

 

เคยมีใครเสียชีวิตเพราะตูดฉีกไหม

 

ไอโฟนในมือเล็กของตะนิดได้แต่สั่นระริกให้กับประโยคการเสิร์ชกูเกิ้ลล่าสุดของตัวเอง คิดเองหลอนเอง แค่นึกภาพตอนมังกรผงาดแทรกเข้าถ้ำมาได้สำเร็จก็รู้สึกแสบก้นขึ้นมาทันที 

 

“ฮืออออออออออออ” ใบหน้าดื้อซุกลงกับหมอนพร้อมกับส่งเสียงงอแงออกลั่น ทำเอาแฝดพี่ที่นั่งตัดเล็บอยู่ข้างๆ ต้องยกเท้าขึ้นเขี่ยแฝดน้อง

“เป็นบ้าอะไรอ้วน”

“ฮืออออออออ ไม่อ้วน” 

“อ้วนกว่ากู” คณิตถอนหายใจยาวเหยียดก่อนจะจับขาแฝดน้องขึ้นมาวางบนตักตัวเอง ส่งผลให้ตะนิดนอนราบไปกับโซฟา แต่ถึงอย่างนั้นตะนิดที่เคยชินกับการนอนให้แฝดพี่ตัดเล็บก็ขยับตัวเข้าที่ให้แต่โดยดี

“คณิตมึง...” 

“อย่าขยับ เดี๋ยวเข้าเนื้อ” คณิตเอ่ยดุพร้อมกับค่อยๆ ประคองเท้าเล็กขึ้นตัดปลายเล็บที่เริ่มยาวออกมา ปกติเขากับตะนิดมักจะสลับกันตัดเล็บให้แบบนี้มาตั้งแต่เด็กๆ แม้ส่วนใหญ่เขามักจะเป็นฝ่ายตัดให้แฝดน้องก็ตามเถอะ

“คณิตตตตต” 

“อะไร เลิกทำเสียงอ้อนได้ป่ะ มึงคิดว่าตัวเองน่ารักมากมั้ง” 

“คณิต กูก็มีแต่มึงในชีวิตให้ถามป่ะ” 

“อะไร” 

“มะ มะ มึง มึงว่าตอนเราท้องผูก ก้อนอึเราใหญ่ไหม” 

“อะไรของมึง” คณิตขมวดคิ้วมุ่น ชวนคุยเรื่องอะไรไม่ชวน มาชวนเรื่องท้องผูกเนี่ยนะ 

“คณิตๆ เคยลองเอานิ้วโป้งยัดจมูกเข้าไปหมดนิ้วป่ะ มันเจ็บไหม” พูดเสร็จตะนิดก็ยกนิ้วโป้งขึ้นมาเสียบรูจมูกตัวเอง ก่อนจะพบว่าไม่เจ็บแต่ก็เข้าไปได้ไปหมด ส่วนคณิตก็ได้แต่มองภาพตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจเท่าไหร่นัก

“มึงสงสัยอะไรให้มันดูเหมือนคนปกติสงสัยได้ไหมตะนิด”​

“คณิต..”

“ไร” 

“ดิลโด้นี่มันเจ็บป่ะ” 

 

กริ๊บ...

ปลายเล็บที่ถูกคมของกรรไกรตัดเล็บตัดกระเด็นลิ่วตกไปที่พื้นห้องนั่งเล่นพร้อมกับคณิตที่เงยหน้าตาถลนขึ้นมองแฝดน้องประหนึ่งเห็นผี ใช่ ผีทะเล ผีลามก ผีเวรที่ไหนมาเข้าสิงน้องชายกูกันวะเนี่ยยยยย 

 

“มะ มะมึงจะถามว่าปีโป้เจ็บไหม”

“ดิลโด้ๆ” 

 

จับหน่อยจะล้ม...

คณิตถึงกับหน้ามืดแทบจะหน้าปักลงบนโซฟา ถึงจะบอกให้สงสัยอะไรให้มันดูเป็นคนปกติก็เถอะ แต่ใครแม่งจะคิดว่ามันจะออกมาเป็นเวย์นี้ได้วะ!!!

 

“มะ มึงหมายถึงนีโม่ ปลานีโม่!!!”

“ดิลโด้ดิ” 

 

จับหน่อยจะตาย...

คราวนี้หน้ามืดปักพนักพิงโซฟาไปดังปั้กเต็มๆ ก่อนจะงัดหน้าตัวเองขึ้นมามองไอ้แฝดน้องตัวดีที่ทำหน้าเด๋อด๋าไม่เข้าใจสถานการณ์ 

 

“มะ มึงคิดยังไงมาถามกูคำถามนี้ ไอ้นกเงือก” 

“มันเป็นประเด็นใหญ่ของชีวิตนะ ไม่ถามมึงให้กูไปถามใคร” 

“...” คณิตได้แต่ทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ถ้าไอ้แฝดเวรนี่ไปถามคนอื่นก็ดูจะอันตรายกว่าเดิมจริงๆ ยิ่งถ้าไปถามหัวหน้าแผนกอย่างไอ้พี่เต้อนี่ไม่ต้องถามเลยว่าจะไปจบที่ไหน เผลอๆ มันกดสั่งให้ด้วยซ้ำไอ้หัวหน้าเวร 

“คืองี้คณิต”

“อืม” 

“มึงก็รู้ว่ากูเป็นโอเมก้า”

“อืม”

“แต่กูก็ไม่คิดว่าของอัลฟ่ามันจะใหญ่ขนาดนั้น เท่านี่!!!”

 

ไม่ต้องจับแล้ว ให้ตายกันไปเลยดีกว่าแบบนี้...

คณิตนึกอยากยกกรรไกรตัดเล็บขึ้นมาตัดวิญญาณตัวเองเสียมันตอนนี้ ยิ่งไอ้แฝดตัวดียกแขนตัวเองขึ้นมาเน้นให้ดูขนาดแบบสมมตินั่นทำให้เขายิ่งอยากจะหายไปจากตรงนี้ ไม่อยากจะฟังคำถามต่อๆ ไปที่จะหลุดออกมาจากไอ้น้องเวรนี่เลย 

 

“กูไม่คุยแล้ว เปลี่ยนเรื่อง เอานิ้วมา” เขารีบปัดประเด็นสุ่มเสี่ยงออกจากบทสนทนาพร้อมกับคว้ามือเล็กขึ้นมาเตรียมตัดเล็บให้ต่อ แต่แฝดน้องเวรก็ยู่หน้าไปมา 

“กูอุตส่าห์ขอพี่ภาสมานอนบ้านเพราะกูเครียดนะคณิต” แมวดื้อบ่นหงุงหงิง ใช่แล้ว วันนี้เขาขอพี่ภาสกลับมานอนบ้านตัวเอง โดยที่มีข้อแม้ว่าต้องกินยาเลื่อนฮีทแม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในเซอร์เคิลฮีทก็ตาม ถึงจะแอบเศร้าใจเล็กน้อยเมื่อตอนมาถึงบ้านถึงเพิ่งรู้ว่าแม่ไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนแต่ก็ยังดีที่ยังทิ้งแฝดพี่หน้าเบื่อโลกไว้เล่นเป็นเพื่อนอยู่

“ตะนิด”

“หืม?”

“กูคุยกับมึงได้ทุกเรื่องยกเว้นเรื่องที่มึงพูดมา”

“ทำไมอ่ะ”

“มึงจะบ้าเหรอตะนิด มึงคิดว่ากูจะอยากรู้เรื่องบนเตียงของมึงรึไง” คณิตพูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์แต่มือก็ยังคงตัดเล็บต่อให้ ตะนิดมองภาพแฝดตรงหน้าก่อนจะค่อยๆ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ

“แล้วมึงคิดว่ากูมีคนให้ปรึกษานอกเหนือจากมึงหรือไง”

“...”

“กูกลัวนะคณิต กูไม่ได้ตลกด้วย”

“...”

“มันน่ากลัวจริงๆ นะ”

 

แมวดื้อพูดเสียงอ่อยพร้อมกับดึงมือตัวเองกลับมากอดขา ตะนิดแปลรูปตัวเองเป็นก้อนเล็กๆ มุดเข้าริมโซฟา 

 

สำหรับหลายคนครั้งแรกอาจจะเป็นเรื่องที่ตื่นเต้นน่าลองแต่สำหรับเขามันเป็นเรื่องที่น่ากลัว แถมยังทวีความน่ากลัวมากขึ้นเป็นเท่าตัวหลังจากที่เขาได้เห็นขนาดมังกรนั่นเต็มตัว ไม่มีทางเลย ไม่มีทางจริงๆ 

 

ไม่มีทางให้เข้าจริงๆ!!!

มันเคยเป็นแต่ทางออก มันเข้าไหวได้ยังไง!!!

 

“เลิกห่อตัวแล้วยื่นมือมาให้กูตัดต่อ” คณิตเอ่ยเสียงดุพร้อมกับดึงมือเล็กมาจับตัดเล็บต่อ ตะนิดยู่ปากแต่ก็ยอมให้พี่ชายตัดไม่กี่นาทีตัดเล็บให้

“คณิต...”

“มึงจำกูไว้จะตะนิด กูจะพูดครั้งเดียวแล้วจะไม่พูดเรื่องนี้อีก”

“...”

“มึงเป็นโอเมก้าเรื่องแบบนั้นกลไกร่างกายมึงจะช่วยด้วยในระดับนึง แต่สิ่งที่มึงควรจะให้ความสำคัญคือการป้องกัน ถุงยางคือสิ่งที่มึงต้องพกและไม่ใช่ถุงยางไซซ์มึงเข้าใจไหม”

“อ้าว ทำไมไม่ใช่ไซซ์กู”

“มึงจะใส่ทำไม กลัวเตียงเลอะแบบนี้เหรอ”

“อิ้วว มึงพูดจาลามกอ่ะคณิต กูไม่ชิน ฟ้องแม่นะ”  

“...” แล้วคนเปิดประเด็นมันใครกันวะ คณิตได้แต่คิดพร้อมกับส่งสายตาระอาใส่แฝดน้อง 

“อื้อ ละไงต่อ”

“เออ ถุงยางมันช่วยเรื่องความสะอาด เรื่องโรค แต่อย่างไอ้ลุงนั่นคงไม่น่าแถวโรคอะไรมากหรอก แต่สิ่งสำคัญกว่านั้นของถุงยางคือมึงต้องรู้ว่าโอเมก้ามีเปอร์เซนในการตั้งท้องระหว่างฮีทสูง ถ้ายังไม่พร้อมจะมีลูกก็ให้อัลฟ่าใส่ไว้ และใช่ มึงยังไม่พร้อม เอาตัวเองยังไม่รอดคิดจะตัวเล็กมาวิ่งในบ้านให้กูปวดหัวอีกรึไง” 

 

อ้าว พูดยังไม่ทันเสร็จโดนบ่นต่อเฉยเลย 

ตะนิดกะพริบตาปริบๆ แต่ถึงงั้นก็สงบคำไว้เพราะรู้ว่าตอนนี้แฝดพี่ไม่สบอารมณ์สุดๆ ที่จะต้องมานั่งพูดเรื่องแบบนี้กับเขา

 

“อื้อ ไม่มีตัวเล็กๆ”

“แล้วที่มึงต้องระวังที่สุดคือการที่อัลฟ่าน็อตมึง”

“น็อต?”

“อืม เห้อ ตัวยากเลย กูจะอธิบายยังไงเนี่ย”

“...”

“คือเอาเป็นว่ามันเจ็บฉิบหาย เจ็บแบบมึงต้องร้องไห้ เจ็บแบบได้เลือด มึงเตือนคู่อัลฟ่ามึงไว้ก่อนเลยว่าห้ามน็อต แค่นั้นแหละ” คณิตเลี่ยงการอธิบายพร้อมกับเบนสายตามาอยู่ที่การตัดเล็บต่อแม้จะตัดหมดไปแล้วครบทั้งสิบนิ้วก็ตามที

“ทำไมมึงพูดเหมือนมึงเคยโดนน็อต”

“...”

“เอ้ย มึงเป็นอัลฟ่าแปลว่าต้องไปน็อตคนอื่นสิ”

“...”

“คณิตเป็นไรอ่ะ ทำไมเงียบ” ตะนิดเอียงคองง อยู่ดีๆ คณิตก็ทำหน้าแปลกๆ แถมยังจับก้นตัวเองเหมือนเจ็บก้นขึ้นเสียอย่างงั้น ซึ่งหลังจากที่ทักคณิตก็ตอบด้วยการส่ายหัวไปมาเป็นคำตอบว่าไม่ได้เป็นอะไร 

“มึงน่ะแค่เตรียมใจดีๆ ก็พอเพราะกูว่าคู่มึงน่ะเขาเจนสนาม” คณิตพูดลอยๆ ไม่ได้ตั้งใจจะก่อประเด็นให้ทะเลาะกันหรอกนะ ไม่เลย ไม่เล้ย หึ 

“เจนสนาม?”

“อย่างพี่ภาสคู่มึงน่ะกูว่าน่าจะผ่านมาหลายสนามรบแล้ว”

“...”

“ดูคู่นอนน่าจะเยอะ”

“...”

“ผู้ชายใส่แว่นเขาว่าเจ้าชู้นี่”

 

หึ...

คณิตยิ้มเยาะในใจเมื่อเห็นว่าตะนิดค่อยๆ ขมวดคิ้ว โทษทีนะไอ้ลุงอัลฟ่าแว่น ถือว่าเอาคืนหลายๆ เรื่องแล้วกัน 

 

“ตะ แต่พี่ภาสกลับบ้านตรงเวลาตลอดเลยนะ” 

“เพราะมึงอยู่ห้องรึเปล่า เออ ไม่พูดแล้วดีกว่าเดี๋ยวมึงจะคิดมาก ป่ะ ไปกินข้าวเย็นกัน แม่สั่งพิซซ่าไว้ให้ แป้งบางกรอบหน้าต้มยำกุ้งกับไก่บาบีคิว”

“...”

“ตะนิด?”

“อะ อือกินๆ” แมวดื้อเกินไปทางห้องกินข้าวด้วยใบหน้างอแง ในหัวคิดไปร้อยแปดแล้วว่าวันนี้อัลฟ่าที่ห้องจะกลับบ้านดึกรึเปล่า จะออกไปหาใครรึเปล่า แค่คิดใจก็โหวงไปหมดจนแทบไม่มีอารมณ์กินพิซซ่า

 

 คณิตมองแผ่นหลังของน้องชายก่อนจะถอนหายใจยาว 

 

ประเด็นที่พูดวันนี้

เหมือนส่งน้องออกเรือนเลยให้ตาย...

 

 

หลังจากกินข้าวเย็นเสร็จตะนิดก็รีบวิ่งกลับห้องนอน ใบหน้าดื้อเต็มไปด้วยความกังวล ทั้งคิ้วขมวดและปากยื่น

 

พี่ภาสเจ้าชู้เหรอ...

ไอ้ลุงแว่นเจ้าชู้งั้นเหรอ!!!!

 

มือเล็กรีบหยิบมือถือขึ้นมากดคอลหาอัลฟ่าที่อยู่คนละที่ทันที ใจน้อยๆ ว้าวุ่นไปหมดเมื่อคิดภาพตามที่คณิตบอก 

 

[ว่าไง... ทำไมทำหน้าแบบนี้] ภาสที่อยู่อีกฝั่งปลายสายขมวดคิ้วเมื่อจู่ๆ หน้าแมวดื้อก็โผล่มาเต็มจอ แถมยังขมวดคิ้วดุอีกต่างหาก 

“พี่ภาส!!!”

[หืม?]

“พี่ภาสเจ้าชู้เหรอ”

[ห๊ะ?]

“พี่ภาสห้ามเจ้าชู้แล้ว” ตะนิดเอาหัวโขกกล้องดังปั้กเป็นการเตือนว่าเอาจริง ส่วนอีกฝั่งก็ได้แต่งง ไม่เข้าใจทั้งคำพูดทั้งการเอาหัวโขกกล้อง

[อธิบายหน่อยได้ไหม]

“ไม่! ถ้าพี่ภาสเจ้าชู้เป็นไอ้แว่นเจ้าชู้ นิดจะโคตรโกรธเลยนะ เห้ย พูดจริง โกรธว่ะ” 

[ไม่เรียกพี่ว่าไอ้]

“ขะ ขอโทษครับ ตะ แต่คณิตบอกว่าพี่ภาสเจนสนาม ผู้ชายใส่แว่นเขาว่าเจ้าชู้ คือดูทรงนิดก็รู้แหละไม่ต้องให้คณิตบอกหรอก ถ้าพี่ภาสเจ้าชู้นิดจะเจ้าชู้บ้าง นี่เตือนแล้วนะลุง!!! นิดเสน่ห์แรงนะนี่พูดจริง!!!”

[เราจะเจ้าชู้​?] ภาสขมวดคิ้วพร้อมกับย้อนถามกลับ

“อย่าท้านิดนะ!!!!”

[พี่ไม่ได้ท้า]

“...”

[ปล่อยกับบ้านยังไม่พ้นคืนวางแผนจะเจ้าชู้เนี่ยนะ?] ภาสถอนหายใจยาวเหยียดพร้อมกับยกมือขึ้นนวดขมับ

“นิดเสน่ห์แรงจริงๆ นะพี่ภาส” แมวดื้อเอ่ยเสียงอ่อยก่อนจะมุดหน้าลงกับเข่า ตากลมจ้องใบหน้าหล่อผ่านจอโทรศัพท์ด้วยความน้อยใจ

 

เขาพอจะรู้ว่าพี่ภาสคงจะผ่านเรื่องแบบนั้นมาเยอะ ดูทรงก็รู้แล้ว แต่พอมีคนมาย้ำมันก็แอบรู้สึกจี๊ดๆ ในอกเสียไม่ได้ รู้สึกหวงขึ้นมาจนอยากจะร้องไห้

 

[พี่ไปรับได้ไหม]

“หือ... ไม่ได้ นิดจะนอนนี่”

[งั้นก็อย่าทำหน้าจะร้องไห้แบบนั้น] ภาสเอ่ยเสียงแผ่ว ดวงตาใต้แว่นกรอบเหลี่ยมมองกลับมาในจอด้วยความคิดถึง

 

 ทั้งๆ ที่เพิ่งห่างกันไม่ถึงคืน เขาก็คิดถึงแมวดื้อนี่เสียแล้ว 

ยิ่งคอลมางอแงแบบนี้ก็ยิ่งคิดถึง บ้านที่ไม่มีเสียงของตะนิดมันเหงากว่าเดิมเยอะเสียจนเขานอนไม่หลับ ถึงประเด็นที่คอลมามันจะดูน่าสงสัยไปหน่อยก็ตามแต่เดี๋ยวค่อยคิดบัญชีหลังวางสาย 

 

“พี่ภาส... อย่าเจ้าชู้เลย”

[...]

“มีนิดแล้วก็ยังจะเจ้าชู้เหรอ”

[ตะนิด]

“ถ้าพี่ภาสเจ้าชู้ นิดจะเจ้าชู้บ้างจริงๆ นะ ขู่แล้ว นิดจะไปเดทกับพี่ลี่”

[ตะนิด...] ก่อนจะได้เจ้าชู้อาจจะได้เจอเจ้าของเขากระทืบก่อนน่ะสิ ภาสคิดในใจแต่ไม่ได้พูดออกไป เขากำลังจะเอ่ยพูดอะไรต่อแต่จู่ๆ ประตูห้องแมวดื้อก็เปิดขึ้นพร้อมกับแฝดพี่ที่เดินเข้าห้องนอนมา

 

“ตะนิด ตกลงเรื่องดิลโด้ที่มึงถามกูนี่ยังไง...” 

 

วางสายแทบไม่ทัน!!!

แมวดื้อตาถลนแทบหลุดออกมาจากเบ้า ดีนะที่กดตัดสายไปทันทีที่คณิตพูด ขืนพี่ภาสได้ยินเขาต้องไม่รู้จะเอาหัวไปมุดหนีที่ไหนแน่ ตะนิดค่อยๆ เอียงหัวกลับไปทางแฝดพี่ตัวโตที่ยืนท้าวเอวอยู่ไม่ไกล

 

“มะ ไม่มีอะไรแล้ว”

“ไม่มีอะไรได้ไง กูเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่าทำไมมึงถึงพูดถึงดิลโด้ อย่าสั่งไปเรื่อยนะมึง” คณิตขมวดคิ้วพูดด้วยความเหนื่อยใจ ตะนิดน่ะชอบสั่งของผ่านเน็ตและส่วนใหญ่มักจะเป็นของที่โดนหลอกให้ซื้อ ตั้งแต่ครีมกวนใช้แล้วหน้าใสที่ใช้แล้วดันสิวเห่อหน้าอยู่เป็นเดือน ไหนจะเสื้อยืดที่สั่งมาแล้วตัวเล็กเหมือนเสื้อหมาจนต้องเอาไปใส่ให้ตุ๊กตาแทนนั่นอีก   

“ไม่สั่ง กะ กูแค่อยากลองแต่คิดดูแล้วไม่เอาดีกว่า”

“ลามก”

“คณิต!!!”

“เออ ไม่สั่งก็ดี แต่ถ้าจะสั่งส่งมาให้กูดูก่อนด้วย เดี๋ยวมึงทะลึ่งสั่งแบบพิสดารมาอีก ถ้าแม่แอบแกะกล่องแล้วมึงจะซวย” คณิตพูดจบก็ปิดประตูเดินออกไปจากห้อง 

“จริงๆ สั่งไปแล้วจนได้ของแล้วต่างหาก ไม่พิสดารด้วย อันจุ๊มุน่ารักๆ คิดว่าจะกลับบ้านแบบนี้มาทำไมถ้าไม่รีบกลับมาดักรอพัสดุวะ” ตอนนั้นเองตะนิดถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ดิลโด้อันเล็กอันน้อยนั่นตอนนี้นอนใยู่ในกล่องพัสดุใต้เตียงเขาเองแหละ อุตส่าห์ไปยืนตากแดดดักรอพี่ไปรตั้งแต่เช้าหลังจากพี่ภาสมาส่ง

 

โล่งใจไปได้ไม่ถึงสิบวิดี แต่พอหยิบมือถือขึ้นมาดูเท่านั้นความโล่งใจก็ระเบิดตัวเองทิ้งเหมือนโดนทานอสดีดนิ้วใส่

 

เจี๊ยกกกกกก....

กะ กะ ก็กดวางสายไปแล้วนี่นา!!!

ทำไมถึงยังขึ้นคอลอยู่ล่ะ!!!

 

“พะ พะ พี่ภาส”

[หืม?] 

 

ฆ่ากันเถอะะะะะะะะะะะะ

ตะนิดได้แต่พะงาบปากงับลมหาคำพูดตัวเองไม่เจอ แต่พอมองดีๆ แล้วคนในจอเหมือนดูอยู่ในสถานที่แปลกๆ ทำไมมืดเหมือนไม่ใช่ห้องเลย

 

“พะ พี่ภาส นิดง่วงแล้ว”

[เหรอ เมื่อกี้ก็ดูไม่ง่วงนี่ เสียงชัดเลย]

 

จบแล้วชีวิต...

ตะนิดอยากจะระเบิดตัวเองดังปุ้งหนีความอับอายที่เกิดขึ้นเหลือเกินแต่ก็ทำไม่ได้

 

“พะ พี่ภาส คือนิดว่าพี่ภาสเข้าใจผิด”

[เหรอ ยังไงล่ะ]

“ไม่ๆ คือนิดอ่ะ พูดว่าอยากซื้อนีโม่ หนังเรื่องฟายเยอร์นีโม่” ภาสขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อชื่อหนังมันแปลกๆ จริงๆ มันคือไฟน์ดิ้งนีโม่ต่างหาก ฟายเยอร์นี่คือเผานีโม่แล้วมั้ง แต่ตอนนี้เขาก็ไม่มีอารมณ์จะแก้ชื่อหนังนั่นหรอก แค่คิดว่าแมวดื้อคิดจะใช้ของเล่นกับตัวเองเขาก็รู้สึกว้าวุ่นไปหมด

 

ขนาดตุ๊กตาฉลามแค่ถูๆ เขายังหงุดหงิดแทบบ้า

แล้วนี่ของเล่น...

 

[อืม]

“พะ พี่ภาสอยู่ไหนทำไมมืดๆ สัญญาณไม่ดีแน่เลยแบบนี้ คร่อกๆๆๆ แคร่กๆๆๆๆ พะ..อี้...ภาส...แคร่กๆๆๆ” ตะนิดรีบทำเสียงสัญญาณพัง พูดจาขาดตอนเอาเองประหนึ่งสัญญาณขาดช่วง แต่ปลายสายกลับตวัดตากลับมองกล้องอย่างรู้ทัน

[พี่อยู่บนรถ]

“อ้าว”

[เตรียมเปิดบ้านไว้เลย พี่จะไปรับ]

“...”

[แต่ไม่ต้องเอา ‘พัสดุ’ กลับมาด้วยนะ]

 

อั้ยหยา....

ได้ยินหมดเปลือกเลยนี่หว่า

 

“พะ พี่ภาส”

[อ้อ แล้วฝากบอกคณิตด้วย]

“...”

[อย่าดื้อเหมือนน้องตัวเอง] 

 

เห้ย นี่มันเป็นประโยคดุครั้งเดียวกระทบแมวสองตัวรึเปล่า!!!

ตะนิดจะพองขนกลับอยู่หรอกถ้าไม่ติดว่าดวงตาดุนั่นจ้องกลับมาไร้ซึ่งแววตาล้อเล่น อีกฝ่ายไม่ได้ตัดสายทิ้งไปเพียงแต่ตั้งมือถือบนแท่นที่วางมือถือบนรถไว้นิ่งๆ 

 

ตะนิดที่ใจแสนจะว้าวุ่นก็ได้แต่ปาดเหงื่อมองอีกคนที่ขับรถด้วยใบหน้าเหมือนจะไม่ค่อยสบอารมณ์ แต่ก็ไม่รู้จะดูอารมณ์ยังไงให้ชัดเจนเพราะพี่ภาสก็ดูหงุดหงิดตลอดเวลาจนเดาอารมณ์ไม่ค่อยถูก พอๆ กับคณิตเลย

 

ว่าแต่ดูท่าทางน้องจุ๊มุไม่น่าจะได้ออกมาลืมตาเห็นโลกนอกกล่องพัสดุแล้วล่ะ

ตั้งสามพันกว่า...

 

อืม... 

แต่เอาไว้ในห้องเขาเดี๋ยวแม่เข้ามาจัดห้องต้องเจอแน่เลย เอาไปซ่อนไว้ห้องคณิตแทนดีกว่าเพราะแม่ไม่ค่อยเข้าห้องมัน ตอนนี้มันน่าจะเล่นเกมอยู่ห้องนั่งเล่นด้วย ทางสะดวก 

 

[จะเดินไปไหน] เสียงจากนรกดังขึ้นแทรกประหนึ่งรู้ว่าเขากำลังจะทำภารกิจลับ

“ปะ ไปห้องคณิตแป๊ปนึงพี่ภาส”

[อีกสิบนาทีมาเปิดรั้วให้พี่]

“ครับ” 

 

แล้วอีกฝ่ายก็ตัดสายไปจากนั้นเขาจึงค่อยๆ ย่องเข้าไปในห้องของคณิต เขาเข้ามาเล่นห้องคณิตบ่อยพอๆ กับพี่คณิตเข้าไปนอนเล่นในห้องเขา เพราะงั้นจึงรู้ดีว่าควรซ่อนน้องจุ๊มุไว้ตรงไหนถึงจะปลอดภัย 

 

ใต้เตียงนี่แล้วกัน...

พอสอดกล่องเข้าไปก็พบว่ามันติด เนื่องจากช่องว่างระหว่างเตียงกับพื้นค่อนข้างน้อย แถมตอนนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงเท้าดังขึ้นใกล้ๆ ตะนิดรีบดึงเทปกล่องพัสดุก่อนจะคว้าน้องจุ๊มุที่ถูกห่อด้วยถุงพลาสติกทึบขึ้นมา

 

ยะ ยะ ใหญ่กว่าที่คิดนะน้องจุ๊มุ 

ไม่จุ๊มุเหมือนในรูปเลย โดนร้านขายแกงเอาเสียแล้ว 

 

“ตะนิด เดี๋ยวกูจะไปเซเว่นเอาไรไหม” ตะนิดสะดุ้งเฮือกรีบปาน้องจุ๊มุเข้าใต้เตียงคณิตก่อนจะพับกล่องให้เป็นแผ่นราบๆ ยัดตามเข้าไปอีกที พอมองให้มั่นใจแล้วว่าทั้งของกลางทั้งกล่องไม่ได้โผล่ตัวออกมาให้ผิดสังเกตถึงค่อยเดินเนียนออกไปหาแฝดพี่

 

ใต้เตียงคณิตน่ะปลอดภัยสุดแล้ว

คงไม่มีใครมาเจอหรอก

 

 

...มั้ง 

 

 

----- TALK

 

ผีในบ้านตะนิดกับคณิตก็ได้แต่กรี๊ด

 

ผีในห้องตะนิดตอนพี่ภาสดุก็คือ เห้ยลุง ไม่ดุน้อง น้องตัวแค่นี้

ว่าแต่น้องคณิตคะ น้องมีพิรุธรึเป่าคะ มองตาพี่ค่ะ มองตาพี่! 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,307 ความคิดเห็น

  1. #5275 CallistoJpt (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 เมษายน 2564 / 12:12
    แฝดคุยกันแล้วยิ่งอยากอ่านเรื่องของคณิตกับพี่ชายมันยังไงกันน้าาาาา >///////< แต่ว่าเหมือนแมวซนๆสองตัวเลยค่ะคู่นี้
    #5,275
    0
  2. #5021 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:21

    ตายแล้ว คณิตโดนพี่ชายน็อตที่ทะเลคราวนั้นเหรอ นึกว่าแค่ได้กันเฉยๆ แล้วแบบนี้คณิตจะมึโอกาสทัองมั้ย อัลฟ่าน็อตอัลฟ่า
    #5,021
    0
  3. #4890 เจ้าหมีขาว (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มกราคม 2564 / 15:36
    ว่ามีคนเจอแน่เลย5555555555555555555555555555
    #4,890
    0
  4. #4767 yourwarmhug (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 08:31
    กลัวพี่ชายจะมาเจอนี่สิ
    #4,767
    0
  5. #4590 pcysaraiii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 15:33
    คณิตมันอะไรยังไงอะคะ อุ๊อิ๊ ๆ
    #4,590
    0
  6. #3754 Bongnahungg (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2563 / 11:58
    น็อตคืออะไร
    #3,754
    1
    • #3754-1 เต่าน้อยอารมณ์ดี(จากตอนที่ 19)
      16 กันยายน 2563 / 10:32
      เหมือนหมาติดเป้งอ่ะ ใช้คำว่าน็อตในนิยายแนวนี้แหละ
      #3754-1
  7. #3623 MyUniverseOSH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 / 00:20

    คณิตเคยโดนพี่ชายน็อตสินะ แหม่~
    #3,623
    0
  8. #3611 samw (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 09:13
    พัสดุยังไม่ดุเท่าลุงเขาเลย55555555555
    #3,611
    0
  9. #3595 พาราได๋_. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2563 / 20:29
    น้องไม่ได้มั้ย555
    #3,595
    0
  10. #3544 ChTkSHrtNp (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 23:17
    สงสารคณิตไม่ไหว55555
    #3,544
    0
  11. #3470 YanisaCH (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2563 / 12:46
    น้องลูก55555
    #3,470
    0
  12. #3408 ~_ฟoงกาllฟ_~ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 02:22
    ตะนิด ตลกกกก
    #3,408
    0
  13. #3406 ออมม่า (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 17:35

    ใต้เตียงมีรัยอะ ทำไม ยัดกล่องไม่ได้ หุ หุ มีคำผิดเยอะ อ่านไม่ลื่นเลยค่ะ

    #3,406
    0
  14. #3388 Callmeyourblue (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 01:49
    ตะนิดดดดดดด หนูกำลังโยนขี้ให้คณิตนะรู้กกก55555555 ซวยแบบไม่รู้ตัว วงวารคณิต..
    #3,388
    0
  15. #3371 The_Anonymous (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 07:36
    คณิต พี่ว่าน้องซวยแล้วล่ะ:)
    #3,371
    0
  16. #3365 chichichichichichichic (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 05:00
    หึๆๆๆๆๆ
    #3,365
    0
  17. #3327 pullpens (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 21:38
    แมว 2 ตัวเกียมตัวได้เลย5555555
    #3,327
    0
  18. #3323 iiiiiiiir (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 21:29
    ชายคณิตนี้มันเเซ่บได้ใจจริงๆ
    #3,323
    0
  19. #3321 Double-N (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 21:18
    ยัยน้องลูกกกกกก
    #3,321
    0
  20. #3254 KK-Cloudy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 18:31
    วงวารคณิตรอเลย
    #3,254
    0
  21. #3253 Prang_2546 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 18:12
    อยากอ่านคณิต
    #3,253
    0
  22. #3251 Mareemintty (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 15:25
    อยากอ่านคุ่คฅิณจัง้ลยค่ะ
    #3,251
    0
  23. #3250 baekhyun_68 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 15:04
    อรั๊ยยยยย มันแบบน่ารักไม่ไหวค่ะ!
    #3,250
    0
  24. #3249 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 14:22
    พี่ชายต้องมาเจอแน่ๆ พี่น้องคู่นี่ยิ่งเจอจังหวะนรกๆ บ่อยๆ อยู่ 5555555&
    #3,249
    0
  25. #3248 iamcherliz (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 12:47
    น้องนิดพี่จะเอาใจช่วยหนูนั
    #3,248
    0