ระวังโจรปลื้ม

ตอนที่ 4 : กั๊บกั๊บที่ 3 : อย่ายิ้ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,104
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,681 ครั้ง
    5 ต.ค. 62

03

 อย่ายิ้ม

 

 

 

 

วันแรกพบ

 

 

วันแรกที่เหล่าลูกเจี๊ยบที่เพิ่งสอบติดจะได้มาเจอหน้ากันครั้งแรก สำหรับเราชาววิศวะก็จะเป็นวันที่พวกเราย้ายเข้าหอวันแรกด้วยเช่นกัน ซึ่งผมในฐานะพี่เนียนก็จะต้องมาเพิ่มความเนียนด้วยการย้ายเข้าหอด้วย ลงทุนมาก แต่ถึงอย่างนั้นห้องที่พวกพี่เนียนจะย้ายเข้าก็ไม่ใช่ห้องรุ่นน้องหรอกเป็นห้องของตัวเองไม่ก็ห้องพวกๆ เพื่อนกันเนี่ยแหละครับ เราย้ายเพื่อความเนียนเฉยๆ 


 

อ้อ แล้ววันแรกพบหรือเฟิร์นเดทของคณะวิศวะเนี่ย ไม่ได้จัดแค่วันเดียวนะครับ พวกล่อไปสี่วัน แรกพบวันที่หนึ่ง แรกพบวันที่สอง รียูสชื่อแต่พบกันไปตั้งแต่วันที่หนึ่ง ใช้โควต้าได้คุ้มเพราะต้องเรียนวิทยาเขตนี้สี่ปีอยู่แล้ว 



 

“น้องปลื้ม พี่ช่วยขนไหมครับ” ไอ้จูเดินฉีกยิ้มมาหาผม ยี้ ขนลุก 

“ได้ครับ ขนทั้งหมดนี่เลย”

“พี่ช่วยอะไรหนักๆ แล้วกัน” แล้วมันก็เดินมาหยิบไม้แขวนเสื้อหนึ่งอัน กวนตีน 

“พี่จูช่วยขนลังเสื้อหน่อย”

“ขนไม่ได้ครับ น้องใช้ลังรูปแมว” ผมเหลือบตามองโดเรม่อนที่ยืนยิมร่าอยู่บนกล่อง

“แล้วไง” 

“พี่แพ้ขนแมว” 

 

ไอ้สัด ได้หรอ 

ผมกัดปากมองไอ้จูอย่างเข่นเขี้ยว แพ้แมวบ้านมึงสิ โดเรม่อนเป็นแรคคูนโว้ย ส่วนมันก็หัวเราะตาปิดแล้วเดินไปช่วยน้องคนอื่นขนแทน แล้วดูพวกเพื่อนผม เตรียมพร๊อบขนให้เสียเยอะเลย ไหนว่าแค่แกล้งๆ เนียนๆ ไง มันหนักนะเนี่ย ยกไม่ไหวโว้ย 


 

“อ้าว ไอ้น้องปลื้ม” ผมหันขวับไปตามเสียงเรียก ปรากฎเป็นพี่ภูมิที่เป็นพี่ปีสามภาคเครื่อง

“อ้าวพี่ภูมิ สวัสดีพี่”

“ขนอะไร... อ๋อ เออ เหมาะอยู่” พี่ภูมิหัวเราะเมื่อเพิ่งสังเกตว่าผมห้อยป้ายชื่อเป็นพี่เนียน มันเป็นป้ายชื่อโง่ๆ ครับ รอได้ป้ายแบบจริงๆ จากรุ่นพี่อีกทีทีหลัง 

“ช่วยผมขนหน่อยดิพี่ ไอ้จูแม่งเทผม” 

“แล้วขนไรมาเยอะแยะวะ ตัวมึงก็เปี๊ยกเดียว” พี่ภูมิเดินเข้ามาช่วยผมยกลังโดเรม่อน ดีครับ หนักสุดเลย ผมจะได้ถือแต่พวกของยิบย่อย

“เพื่อนแม่งแกล้ง” ผมมุบมิบปากพูดเบาๆ กลัวโป๊ะแตกเพราะมีเด็กปีหนึ่งกำลังขนของอยู่เยอะ

“มึงพูดไรนะ” พี่ภูมิขมวดคิ้วแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ ผม ก่อนที่ผมจะได้หันไปกระซิบข้างๆ หูพี่ภูมิ ร่างพี่ภูมิก็ถูกชนกระเด็นไปอย่างแรง


 

พลั่ก!!!

 

 

“โทษ” 

 

โจร!!!

พอได้มาเจอตัวจริง เออ เหมาะแล้วที่ชื่อโจร หน้าแม่งดูข่มขู่กรรโชกทรัพย์คนตลอดเวลาจริงๆ เลย

 

“อ้าว ไอ้โจร”

“โจร?” พี่ภูมิกระดกคิ้วงง 

“นี่โจรเพื่อนผมครับพี่”

“ชื่อโจรเลยหรอ” พี่ภูมิมองป้ายชื่อโจรด้วยหน้าไม่เข้าใจ ไม่เป็นไรพี่ พี่ไม่ใช่คนแรก

“ปลื้ม”

“ว่าไง”

“ช่วย” 

 

ช่วยไรวะ เอาอีกแล้วไอ้คำสั้นๆ 

พอเห็นผมทำหน้างง โจรเลยเดินไปแบมือสองข้างหน้าพี่ภูมิพร้อมกับทำหน้าตึงไร้ซึ่งความเคารพและไร้ซึ่งเหตุผลว่าแบมือทำไม พี่ภูมิก็ดูไม่เข้าใจครับถึงได้หันมากระดกคิ้วงงถามผมต่อ ไม่ต้องมาถามผมพี่ ผมก็ไม่รู้มัน 


 

“...”

“เอามา” โจรพูดสั้นๆ 

“อ๋อ กล่องหรอ” พอได้ฟังคำตอบ พี่ภูมิก็ยื่นกล่องแมวของผมลงบนมือโจร 

“ปลื้ม”

“หะ หือ”

“ไป”

“ไปไหน” 

“ห้อง”

“ห้องใคร” 

“ห้องมึง” 

 


อ่า... 

ผมกับพี่ภูมิถึงกับหันหน้ามามองกันอัตโนมัติ พี่ภูมิแอบยิ้มขำที่น้องเรียกผมว่ามึง ส่วนผมได้แต่ทำหน้าเอ๋อกับสถานการณ์ อะไรมันจะช่วยขนของได้เหมือนขู่กรรโชกทรัพย์ขนาดนี้ แล้วพอโจรเห็นว่าผมกับพี่ภูมิสบตากัน มันก็รีบย้ายร่างมาบังแล้วจ้องหน้าผมแบบพร้อมต่อย

 

อะไรของมันเนี่ยยยยยยยยยยยยยยย

 

 


“เอ้อๆ ไปๆ ไปกันๆ “ กลัวครับกลัว ผมเดินนำโจรมาหาไปที่ห้อง ซึ่งมันก็คือห้องผมเองจริงๆ นั่นแหละครับ นอนกับเพื่อนร่วมปี ด้วยความกลัวโป๊ะผมเลยบอกให้โจรวางไว้หน้าห้องเดี๋ยวขนเข้าไปเอง ซึ่งโจรก็ไม่ได้ต่อต้านอะไร ผมยกของเข้าไปวางๆ ไว้ในห้องแล้วก็ปิดประตูเดินออกมา 

 

“แต๊งกิ้ว”

“ใคร”

“มึงไง แต๊งกิ้วที่ช่วยขน” จะให้ผมแต๊งใครวะ ลุงยามหน้าหอเรอะ ถามได้ 

“ไม่ เมื่อกี้” มันเอื้อมมือมาบีบแก้มผมจนขึ้นเป็นก้อนคามือ “...ใคร” 

 

อิหยังวะะะะะะะะะะะะะะะะ

บีบแก้มทำไมก่อนนนนน แก้มอ้วนไปหมดแล้ว!!! 

 

“บีบไมมม”

“รำคาญ”

“อื้อออออ เจ่บบบบบ” ผมดิ้นๆ จนหลุดออกจากคีมเหล็ก “ไอ้โจร มึงจะฆ่ากูเรอะะะะ”

“ใคร”

“โอ้ย แก้มช้ำป่ะเนี่ย ไอ้เวร บีบมาได้ แก้มนะนี่แก้มนะ ไม่ใช่โมจิ” 

“ปลื้ม” ไม่ได้ดุแค่เสียงนะครับ หน้าด้วย 

“...”

“ตอบ”

“พะ พี่ภูมิ พี่ปีสามภาคเครื่อง”

“ภูมิ...” โจรเหมือนพูดกับตัวเองแล้วก็ตวัดตากลับมาดุผม 

“อะไรๆ มองไมอีก มึงเป็นอะไร กูกลัวแล้วนะ กูสู้นะโว้ย” ผมกำหมัดขึ้นตั้งการ์ด หรี่ตาทำหน้าดุเหมือนนักมวยมืออาชีพ บัวขาวก็บัวขาวเถอะ ผมปลื้มขาว ย่อมาจากปลื้ม ยกธงขาว คือถ้าไอ้โจรจะสู้กลับเมื่อไหร่ผมจะวิ่งให้ป่าราบเลย กลัวแล้ว 


“ใกล้”

“...” อะไร ชื่อเพลงสครับ? เอฟซีพี่เมื่อยพี่บอลหรอ? หรืออะไร? อะไรใกล้? ผมทำหน้างงตอบกลับไป

“เมื่อกี้... ใกล้ไป” 

“เมื่อกี้คือตอนไหน”

“พี่ภูมิกับมึง”

“ตอนไหนวะ”

“กระซิบ”

“อ๋อ วู้วว แค่กระซิบ กูก็กระซิบมึงได้” ผมคว้าคอโจรลงมา หน้าโจรตอนโดนผมดึงดูจะตกใจมากจนตาโต ผมชิดจมูกเข้ากับหูโจรแล้วกระซิบเบาๆ “ไอ้โจรหน้าหมาาาาา~”   

 

ด่าเสร็จก็รีบวิ่งหนี กลัวโดนโจรกระทืบ

ตอนหันไปดูก็แอบเห็นว่ามันโกรธจนหน้าแดงไปยันหูแล้ว!!!!

 

.

.

.

 

 

หลังจากขนของเสร็จเรียบร้อยกิจกรรมเฟิร์สเดทก็เริ่มต้นขึ้น โดยเริ่มจากการแบ่งกลุ่มกันก่อน ซึ่งจะใช้คำว่าแบ่งบ้าน ดูเท่ป่ะครับ ไม่กลุ่มธรรมดานะ แต่เป็นบ้าน ด้วยดวงหรือไม่รู้ว่าคนจัดตั้งใจ ผมได้มาอยู่บ้านเดียวกับโจร ช่างเป็นบ้านที่ไม่น่าอยู่เอาเสียเลย มีโจรอยู่ในบ้าน แฮ่ 

 

“ได้อยู่ด้วยกันอีกแล้ว กูกับมึงนี่พรหมลิขิตป่ะเนี่ย” ผมเอาศอกทุ้งๆ แขนไอ้น้องโจร 

“...” ไม่ตอบ แปลว่าเห็นด้วย

“มึง.. ปลื้ม กูโปลิสนะ ภาคคอม” น้องปีหนึ่งที่นั่งข้างผมชะโงกหัวมองป้ายชื่อก่อนจะเอ่ยทักทาย ผมเลยยิ้มกว้างตอบ

“ดีโปลิส กูปลื้ม ภาคคอมเซมๆ”

“มึงหน้าเหมือนคนนั้นเลย” น้องโปชี้นิ้วไปที่ไอ้น้องปันที่นั่งเอ๋ออยู่อีกกลุ่มไม่ไกล ที่บอกว่านั่งเอ๋อคือเอ๋อจริงๆ นะครับ คือนั่งพิงถังขยะ ไอ้เวร เดี๋ยวรถขยะจับน้องปันไปทิ้งแทนถังทำไงวะเนี่ย 

“อะ... อ่อ แฝดกันๆ” 

“เชี่ย หน้าอย่างเหมือน”

“หล่อเหมือนกันเลยดิ”

“เอางั้นเลยอ่อวะ” เอางั้นแหละ จะทำไม ผมหัวเราะให้กับมุกตัวเองก่อนที่จะมีมือปริศนาพาดมาปิดตาแล้วดึงอย่างแรงจนแทบหงายหลัง

“เห้ยๆๆ” 

“...” ผมรีบดิ้นหนีแล้วหันไปมองเจ้าของมือปริศนา

“โจร มึงเป็นไรเนี่ย ปิดตากูทำไม” 

“ปัดยุง” 

 

เรอะ...

ไม่เห็นเห็นเลย

แต่แล้วไป หน้าโหดแต่ใจดีจัง ช่วยปัดยุง บอกเลยว่ามหาลัยผมขึ้นชื่อเรื่องยุงดุมากครับ ถ้ายุงพูดได้ป่านนี้คงมีวลียุงดุนะหนูไหวหรอติดทั่วม. แล้วแน่ๆ 


“เออๆ โปลิส นี่ไอ้โจร ภาคคอมเหมือนกัน” 

“มึงชื่อโจรเลยหรอ”

“...” นอกจากไม่ตอบแล้วยังมองหน้าน้องโปลิสเขม็ง 

“เชี่ย เอ่อ กูโปลิสนะ...”

“ทะ ทำไมมึงชื่อโปลิสวะ มาจากอะไร” ผมเบนความสนใจจากหน้าโจรกลับไปที่น้องโปลิสต่อ ระหว่างนั้นไอ้น้องโจรก็ยกแขนขึ้นพาดไหล่ผม 

“แกล้งไม่รู้ป่ะเนี่ย โปลิสไงมึง”

“...” 

“...”

 

อันนี้เฉลยแล้วหรอ...

ไม่เกท... 

 

“ตำรวจ” โจรพูดสั้นๆ ทำให้ผมรีบหันขวับ

“ไหนตำรวจ”

“...”ไม่ตอบแต่เพยิดหน้าใส่ไอ้น้องโป

“ไอ้โปเป็นตำรวจหรอวะ”

“ปลื้ม”

“ห๊ะ”

“โง่” 

 

อ้าว... อารมณ์ไหนของมึงเนี่ย ไอ้โจรเด็กเวร ผมขมวดคิ้วแล้วฟาดแขนมันไปดังเพี๊ยะ ข้อหามาด่าผมโง่โดยไม่มีมูล 

 

“ฮ่าๆ มึงแม่งตลกว่ะปลื้ม โปลิสมาจากโพลิสที่แปลว่าตำรวจ พ่อกูกลัวเพื่อนเรียกแค่โพแล้วมันไทยเกินแบบต้นโพธิ์เลยเปลี่ยนเป็นโป” อ้อออออออ ก็ว่าโปลิสไม่คุ้นเลย โพลิสสึมั่น อันนี้ผมรู้ๆ ตอนเด็กเรียนอังกฤษมาๆ

“เรียกโพไม่ไทยเลยนะ พ่อมึงมั่วแล้ว”

“หรอวะ”

“เออ อินเตอร์ดิ ในเทเลทับบี้มีตัวชื่อโพด้วยนะกูจำได้” 

 

ทิงกี้วิ้งกี้ ดิปซี่ ลาล่า โพพพพพ 

จำบทได้เพราะต้องนั่งดูเป็นเพื่อนไอ้น้องปัน แล้วไอ้น้องปันเนี่ยมันไม่ได้ตื่นแหกขี้ตามาเพื่อดูตัวอ้วนๆ สีๆ พวกนั้นนะครับ มันตื่นมาดูไอ้ตัวเครื่องดูดฝุ่น พอเครื่องดูดฝุ่นมีบทปุ๊ปน้องปันมันจะหัวเราะเอิ๊กอ๊ากตบมือแปะๆ หม่าม๊าเป็นเครียดตั้งแต่น้องยังพูดไม่เป็นอ่ะคิดดู

 


“เชี่ย มึงแม่งโคตรจี้เลยว่ะปลื้ม ถ้าพ่อกูรู้ว่าโพชื่อเหมือนเทเลทับบี้คงเครียดกว่าเดิมอีกสัด” ทำไมวะ เทเลทับบี้ผิดอะไร 

“แต่โพเป็นสีแดงเลยนะมึง”

“แล้วยังไง”

“ในเรนเจอร์ตัวสีแดงคือเทพสุดนะ”

“แต่ในเทเลทับบี้อ่ะ”

“... อ้วนสุดมั้ง”

“สัดดดดด ไม่เอาโว้ยยยย เรียกกูโปก็พอ”

“น้องตรงนั้นคุยอะไรกันครับ ไหนๆ น้องชื่ออะไร น้องปลื้ม!!” 

 


เอาและ

ผมมองพิธีกรซึ่งแม่งคือพี่แป๊ะปีสามภาคโล สายบูลลี่ติดท็อปทรีคณะ ไปเมาทีไรเจอพี่มันแกล้งตลอด แต่ตอนนี้ผมสวมบทพี่เนียนอยู่ครับ เลยจะย่นคิ้วขู่พี่มันไม่ได้ 

 

“น้องปลื้มลุกขึ้นยืนหน่อยสิครับ” ผมลุกขึ้นยืน ขณะนั้นก็เห็นพวกรุ่นเดียวกันกลั้นขำกันหน้าดำหน้าแดง แล้วนั่นอะไร เห็นนะว่าหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายไอจีสตอรี่กัน!!!

“น้องปลื้มมาจากภาคอะไรคะ” พี่พิธีกรหญิงถาม

“ภาคคอมครับ”

“คอมพิวเตอร์?”

“คอมมานโด ปิ้วๆๆๆๆ” 

“ฮ่าๆๆๆ” 

 


อย่าถามนะครับว่าใครขำ

ขอบคุณน้องชายร่วมสายเลือดที่ยังคอยขำให้ตลอด แต่รู้ว่ามันไม่เกท 

 

“เมื่อกี้น้องปลื้มรู้ไหมครับว่าพี่พูดว่าอะไร”

“ไม่รู้ครับ” 

“พี่พูดว่าถ้าใครพูดให้ลุกขึ้นมาเต้นเพลงไก่ย่างถูกเผา”

“...” 

 

เอาและ

มันมาและ 

 

“เอ้า หนึ่ง สอง สามมม ไก่ย่างถูกเผาาา”​ ณ จุดนั้นผมก็ได้ลืมความอายแล้วกลายร่างเป็นไก่ย่างวิเชียรบุรี ตีปีกแบบที่ไก่ยังเข้าใจผิดคิดว่าเป็นเพื่อนเก่าสมัยอยู่ในคอกเดียวกัน ลีลาการเต้นของผมบอกเลยว่าไม่ทำให้วิญญาณไก่ในข้าวต้มตอนเช้าต้องเสียใจ แอบเห็นไอ้น้องปันกระพือปีกเป็นกำลังใจให้อยู่ไม่ไกล ทำดีมากไอ้น้องชาย

 

พอเต้นเสร็จ

 

“น้องปลื้มเต้นเพลงชีคค”

“ครับ”

“น้องปลื้มเต้นเพลงสัปปะรดดดดด”

“ครับ”

“น้องปลื้มมมม เต้นเพลงส้มตำ”

 

 

นี่รายการเต้นปลดหนี้เรอะ!!!!!

โดนแกล้งจนน่วม เหมือนโดนจับมาเป็นพี่เนียนเพื่อการนี้!!!!

 

“เอาหละครับ เราก็เต้นกันมาจนเหนื่อย” ใครเหนื่อยยยยยย ไอ้พี่แป๊ะะะะ ใครเหนื่อยยยยยย 

 

ผมได้แต่นั่งหอบแฮ่กๆ หลังจากได้โซโล่เดบิวต์เพลงสันมาแล้วสี่เพลงติด ไก่ย่าง ชีค สัปปะรดและส้มตำ ไม่รู้ว่าคนผิดเพลงมันหิวหรืออะไร ทำไมเนื้อหาต้องเป็นอาหาร 

 

“ปลื้ม” หือ? ผมหันขวับไปหาคนเรียก

“ว่า”

“แก้มแดงหมดแล้ว” โจรล้วงกระเป๋ากางเกงสักพักก่อนจะดึงผ้าเช็ดหน้าออกมายื่นให้ผม 

 

เห้ย...

โคตรสุดยอด มีเด็กวิศวะพกผ้าเช็ดหน้าด้วย ในกี่รอบปีวะเนี่ย ปกติพวกผมเนี่ยอย่าว่าแต่ผ้าเช็ดหน้าเลย มือเปื้อนก็ดูดนิ้วแล้วเช็ดกางเกงเอา แล้วดูไอ้น้องโจรสิครับ ถึงชื่อจะเถื่อนแต่พกของเป็นผู้ดีมาก สุดยอดๆๆๆๆ 

 

“เจ๋งอ่ะ พกผ้าเช็ดหน้าด้วย” ผมหลับตายื่นหน้าไปให้

 

อ้าว... 

ไม่เช็ด...

ผมลืมตาขึ้นงง นั่งนิ่งๆ ทำไม 

 

“...” 

“เช็ดดิ เดี๋ยวกูไม่หล่อ” ตอนนี้เหงื่อปุดเป็นเม็ดเลย อากาศก็ร้อนแถมต้องมาออกสเตปอีก โจรกระพริบตางงก่อนจะถอนหายใจเหยียด 

“ปลื้ม”

“หือ?”

“มันน่า...” 

 

ห๊ะ?

ไม่พูดเปล่าซับหน้าผมเสียแรงจนหน้าโยก ไอ้เด็กเวร นี่หน้าคนนะไม่ใช่หน้าอาคารเรียน ถูเสียหน้ากูเห็นกำแพงตึกเลย เวรรรร 

 

“เวรรรร เจ็บนะ”

“...”

“อื้อออ” ยังจะบีบจมูกต่ออีก!!!!กำลังจะผลักหัวมันแรงๆ แต่ก็โดนหยุดไว้ด้วยแรงสะกิดที่ไหล่ ผมรีบหันตัวตามแรงจิ้มก็พบกับ

 

 

ไอ้จู... 

 

“น้องปลื้มครับ พี่เขาให้มาเรียกน้องไปตากพัดลมตรงนู้น กลัวน้องเป็นลม” โอโห เสียงสองเหมือนตอนพูดกับหมา 

“อ่อ ไม่เป็นไรครับ โอเคอยู่” พอผมตอบกลับไอ้จูก็ทำหน้าเหมือนเหม็นตด มันกระพริบตาปริบๆๆๆ เหมือนผมหน้าม้าจิ้มตาดำ เป็นอะไรอีกอ่ะ กล้ามเนื้อตาไม่เสถียรหรอ มันทำไม กระพริบตาทำไม 

“แต่พี่เขาเป็นห่วง”

“ขอบคุณพี่ ผมโอเคๆ “

“ไม่ครับน้องปลื้ม ลุกไปตรงนั้นเถอะ” มันตื๊อจังว้า ก็บอกว่าโอเคๆ ไง

“ไม่เป็นไรพี่ หวานเป็นลมขมเป็นยา ผมหวานๆ”

“...”

“...” ทำไมอ่ะ ผู้ชายหวานๆ ไง 

“ปลื้ม” แล้วโจรก็เรียกผม

“หือ?”

“ไปกับรุ่นพี่ไป” อ้าว ไล่เฉย ผมเกาหัวแกร่กๆ โดนโจรไล่ว่ะ งง แต่ผมก็ยอมลุกตามที่น้องไล่ พอเดินออกมาสักพัก ไอ้จูก็ฟาดหัวผมแทบทิ่มลงพื้น

 

อะไรวะ!!

ทำไมมีแต่คนรังแกผมกันเนี่ย!!!

 

 “กูเจ็บนะไอ้จู!!!

“กูตบให้เจ็บ ตบไม่เจ็บกูไปตบตุ๊กตาแทนแล้ว ไอ้ห่าปลื้ม กูส่งสัญญาณให้มึงลุกออกมา มึงก็ไม่เกทสักที ต้องให้น้องมันช่วยเนี่ย ใช่เรอะ ใช่เรอะ!!!!” 

“มึงส่งสัญญาณอะไร กูไม่เห็นรู้!!!

“กระพริบตาจนขนตากูพัดผมปีหนึ่งกระจุย มึงเสือกดูไม่ออกเนี่ยนะ”

“อ้าว กูคิดว่าหน้าม้าจิ้มตามึง” ใครมันจะไปดูออกวะ

“กูเอาผมหน้าม้าขึ้น ไอ้สัด!!!

“เออจริง โบกเจลหนาเลยนะ” ก็ว่าทำไมหน้ามันแปลกๆ ผมหัวเราะให้กับทรงผมแปลกตามัน “ว่าแต่มึงต้องการไรวะ” ผมยื่นหน้าไปจ่อพัดลมพร้อมกับถามมันออกไป ลากมาขนาดนี้แสดงว่าคงเป็นเพราะรุ่นพี่สั่งมาแหงๆ 


“พวกรุ่นพี่เขาบอกไอ้น้องที่นั่งซับหน้ามึงแม่งไม่จอยกิจกรรมเหี้ยไรเลย”

“โจรอ่ะนะ”

“ไหนโจร ใครโจร สร้อยทองกูของปลอมนะ ไอโฟนกูใช้ระบบแอนดรอย อย่าขโมยกูเลย” ไอ้จูรีบคว้าสร้อยทองตัวเองหันซ้ายหันขวาพิรุธออก

“ไม่ๆ ไอ้น้องข้างกูอ่ะ ชื่อโจร”

“ตลก”

“โจรไม่ใช่ตลก คนบ้าอะไรจะชื่อตลก มึงงงอะไร” บอกว่าโจร ยังจะมาตลกอีก ไอ้จูนี่มันยังไง

“มึงสิงง ไอ้สัด” 

“เอ๊า” 

“เออ ไอ้น้องโจรมึงอ่ะ แม่งรุ่นพี่ให้ทำห่าไรไม่ทำเลย แนะนำตัวยังไม่ทำ นั่งหน้าตายอยู่นั่น แต่เห็นรุ่นพี่บอกน้องมันดูเล่นกับมึง” เล่นหรอ ไอ้ถูหน้ากูเป็นก้นหมานั่นนับไหมวะ ไม่ชอบเล่นแบบนั้นเลย แสบหน้าหมด กับน้องปันผมยังไม่เคยเล่นแรงกับมันขนาดนั้นเลยนะ


“เรอะ”

“เออดิ ปกติหน้าเหมือนเหม็นตีน พอมึงลุกไปเต้นเท่านั้นแหละ...”

“น้องยิ้มหรอ”

“หึ น้องก็หน้าเหม็นตีนเหมือนเดิม หนักกว่าเดิมคือเป็นตีนจากต้นตีนเป็ด”

 

อี้ว... ขมคอ 

 

“แล้วกูช่วยตรงไหนวะ”

“ก็น้องมันดูยอมคุยมึงอยู่กับคนเดียว พวกรุ่นพี่เขาบอกฝากให้มึงพาน้องเข้าหาเพื่อนด้วย เดี๋ยวเฉลยพี่เนียนแล้วน้องจะเหงา” 

“อ่อ เออ ได้ดิ” ผมเกาคางกรอกตาขึ้นฟ้า เอาเป็นไอ้น้องโปลิสดีไหม ดูเหมือนจะเข้ากันได้ เห็นตอนโปลิสชวนผมคุยไอ้น้องโจรก็จ้องตาถลนเหมือนอยากเป็นเพื่อนเลย ใช่ดิ หมาปลั๊กบ้านข้างๆ มันยังตาถลนเวลาผมเดินเอาไก่ไปให้เลย เป็นการตาถลนแบบเป็นมิตร โจรยิ่งเหมือนหมาด้วย น่าจะใช้หลักการเดียวกันได้

“เออ รับรู้แล้วก็กลับไปนั่ง แล้วอย่าโป๊ะแตกนะมึง” 

 


โป๊ะแตกอะไร

นี่ปลื้ม แซ่เจียงนะครับ ไม่มีคำว่าโป๊ะแตกในพจนานุกรมหร๊อก!!!!





---


จริงๆ คือหนูโป๊ะแตกมานานแล้วลูก...

เรื่องนี้คือยากมากค่ะ ยากมากว่าจะสงสารใครดี 55555555555555555


ใกล้จะงานหนังสือแล้วววว ใครไปงานวันเสาร์ที่ 6 แวะมาทักทายกันได้นะคะ

ไปแจกลายเซ็นนิยายเรื่องเด็กหอหมออู้ วู้วววว 


ฝากพี่ปื้มกับน้อนโจรไว้ในอ้อมอกออ้อมใจด้วยนะค้าบบบบบบ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.681K ครั้ง

3,846 ความคิดเห็น

  1. #3832 chimpleesky (@chimpleesky) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 18:59
    น่าจะโป๊ะตั้งแต่คอลกันวันนั้นแล้วมั้ยคะ5555555 เผลอๆก็วันโอเพ่นเฮาส์5555
    #3832
    0
  2. #3817 Music30 (@TPcatt) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 23:02
    โจรคือหล่อแบบพูดน้อยก็ดูหล่อได้อ่ะ ฮืออออออออ
    #3817
    0
  3. #3805 ภนุ. (@makkomakko) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 00:17
    หนูโป๊ะนานแล้วลูกเอ้ยยยย 5555555555
    #3805
    0
  4. #3785 KazumiRinko (@ManutsanunPm) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 01:27
    ขำจนพี่ชายถาม -เป็นบ้าอะไร 555

    ขำทุหฉาก ไอโฟนระบบแอรดรอย 555
    #3785
    0
  5. #3743 Taetaemnae (@0821101561) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 18:03
    เป็นพ่อแม่สองตัวนี้จะรู้สึกยังไงวะ 5555
    #3743
    0
  6. #3728 ppvs_ (@ppvs_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 07:38
    555555555555555 โอ้ย ขำอะ55555555555
    #3728
    0
  7. #3715 tarun_ (@tarun_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 01:22
    น้องโป๊ะทุกครั้งอะลูก555555555
    #3715
    0
  8. #3710 After_TeaTime (@Miko_Chan2002) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 23:49
    น้องโป๊ะตั้งแต่ตอนแรกแล้วลูก555555 แต่โจรคือหวงน้องตั้งแต่ตอนแรกและหวงขึ้นทุกตอน ถถถ จะสงสารใครดี55555
    #3710
    0
  9. #3606 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 10:55
    55555555
    #3606
    0
  10. #3578 luckynim (@luckynim) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 07:55
    ขำสองสีพี่น้องมากกกก
    #3578
    0
  11. #3531 He_yiqing (@He_yiqing) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2562 / 03:00
    ตลกกันทั้งคณะ ไอบ้าเอ้ย 55555555
    #3531
    0
  12. #3380 แงวเหมียว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 13:38

    ปลื้มฉันจะพาเธอไปเปิดตลกค่าเฟ่ 555555555555555555

    #3380
    0
  13. #3355 _Daonuea_ (@_Daonuea_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 15:16
    เขารู้กันหมดแล้วมั้งน้องปลื้มฮือออ55555555
    #3355
    0
  14. วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 13:29
    โป๊ะตั้งแต่ยังไม่เนียนอ่ะปลื้ม กรรม!!
    #3339
    0
  15. #3295 Jane098 (@Jane098) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 18:06
    คือโป๊ะนานแล้วมั้ยอ่ะ 555
    #3295
    0
  16. #3272 Maylovechanbaek (@Maylovechanbaek) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 01:06
    เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง55555
    #3272
    0
  17. #3263 M4TH (@chuthamaspp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:51
    ขำจนจมูกบาน5555555
    #3263
    0
  18. #3241 PaewPa-we (@PaewPa-we) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 15:19
    ปลื้มนี้สามช่ามาก
    #3241
    0
  19. #3200 Yumajiharu (@Yunajiharu) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 00:55
    โอ้ยยยยปลื้ม555555555
    #3200
    0
  20. #2600 joenana2 (@joenana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 07:55
    เต้นเมดเลย์อาหารอีสาน เหลือน้ำตก ลาบหมู ครบ!!! 555
    #2600
    0
  21. #2582 Kttjj (@kyungfern) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 09:16
    ปลื้มหนูโป๊ะไปหลายรอบแล้วรู้กกก55555555
    #2582
    0
  22. #2575 Puzzler_P (@Puzzler_P) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 23:24
    555555กูไม่ไหวแร้วว จำตั้งแต่มุกตอนที่แล้ว
    #2575
    0
  23. #2554 kkjjj23 (@kantaya2546) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 07:31
    โอ้ยน้อน้องปลื้ม5555
    #2554
    0
  24. #2542 PIFAM (@fb2uty99) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:13
    เอาจริงคือททุกคนไม่น่าฝากความหวังไว้กับปลื้ม โป๊ะตั้งแต่วันแรก55555555555555
    #2542
    0
  25. #2530 JH_SNT (@NongTalSuparat) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 21:28
    ปวดหัวจริง5555555
    #2530
    0