Fic Vampire twilight : About her who stranger.

ตอนที่ 23 : 23 ดินเนอร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    13 พ.ค. 63

23 ดินเนอร์

 

เวเลอนีลคงไม่รู้ตัวว่าเธอกำลังอ่านหนังสือกลับหัวจนกระทั่งพึ่งรู้สึกตัวตอนที่เจคอบดึงมันออกไปจากมือ ด้านนอกฝนพึ่งจะลงเม็ดและเธอได้กลิ่นดินชื้นๆ ของจากเขา นั่นไม่ต้องสงสัยเลยว่าหมอนี้กลายร่างออกไปวิ่งเล่นมามาดๆ ก่อนจะมาที่บ้านเธอในสภาพที่มีกางเกงตัวเดียว

เธอไม่ได้ตามศึกษาพฤติกรรมของพวกหมาป่านัก แต่บางทีการที่เจคอบพึ่งจะเข้าวัยรุ่นอาจทำให้สัญชาตญาณหมาป่าในตัวพุ่งพล่านก็ได้ วันไหนถ้าเธอเห็นหมอนี่แวะมาเยี่ยมเยือนโนเอลกับคู่แมวเหมียวของเธอก็หมายความว่าเจคอบแค่ไปวิ่งเล่น แต่ถ้าวันไหนที่เขาไม่มา นั่นก็แปลได้เป็นสองอย่างคือออกล่ากับฝูงไม่ก็อยู่บ้าน

ซึ่งวันนี้คงเป็นอย่างแรก 

เวเลอนีลนอนเกียจคร้านบนโซฟาตัวยาว ไรอันกับเรนเดียร์ที่นอนหลับอยู่บนอกถูกเจ้าของมือใหญ่อุ้มไปนอนไว้อีกที่หนึ่ง มันเป็นภาพที่ตลกไม่น้อยเมื่อเธอมองไปแล้วพึ่งจะนึกได้ว่าพ่อหมาป่าตัวนี้กลายเป็นคนเลี้ยวสัตว์ให้เธอไปแล้ว

โนเอลติดนิสัยขออาหารจากเจคอบทุกครั้งที่เห็นหมาป่าขนสีน้ำตาลวิ่งเข้ามาจากทางหลังบ้าน ส่วนไรอันกับเรนเดียร์ก็เหมือนจะหลงลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นแมวทุกครั้งตอนเห็นเจคอบถือขนมทานเล่นของแมวไว้ในมือ เวเลอนีลยังไม่ทันกระดิกตัวเธอก็ถูกแย่งความรักไปหมดซะแล้ว

“ฉันไม่คิดว่าเธอจะอัจฉริยะจนถึงขั้นอ่านหนังสือกลับหัวรู้เรื่องหรอกนะ”

คนพูดยืนอยู่ด้านหน้าพร้อมโบกหนังสือในมือไปมา มันเป็นหนังสือฟิสิกซ์ของทางโรงเรียนฟอร์คที่ต่างจากทุกวันที่เวเลอนีลชอบเอาตำราเล่มหนาๆ ของอิลเวอมอร์นีย์มาเปิดอ่านมากกว่า มันเป็นของไม่กี่ชนิดที่จะเตือนสติเจคอบทุกครั้งว่าคนที่เขาคุยด้วยคนนี้อันที่จริงแล้วมีความลึกลับกว่าที่คิด และเวเลอนีลไม่ได้เป็นแค่เด็กเนิร์ด แต่เธอบ้างานถึงขั้นสุด บางวันถ้าไม่เห็นว่าเธอจะทำงานแปลเอกสารเป็นบางครั้งที่โต๊ะทำงาน ซึ่งพึ่งยกมาไว้ด้านล่างใกล้กับบานกระจกไว้มองวิวป่าสนด้านหลัง เธอก็จะเอาแต่หมกอยู่กับการอ่านหนังสือยากๆ ที่เป็นเนื้อหาของพวกระดับมหาลัย

เรียกว่าเข้าขั้นคลั่งไคล้บ้างานน่าจะถูก—แต่อันที่จริงแล้วเด็กสาวไม่ได้บอกใครว่าบ้านเธอเป็นแบบนี้กันทั้งบ้าน อาจจะยกเว้นแม่ไว้คนหนึ่งที่แต่งเข้าตระกูล 

ส่วนใหญ่แล้วพวกเดอ ราโรสหนีงานที่เกี่ยวกับกระดาษและหนังสือไม่พ้นหรอก วีเนอัสบอกตลอดว่าของพวกนี้มันอยู่สายเลือด ซึ่งตอนเด็กๆ เธอมักโดนพี่ชายแกล้งตลอด ว่าที่จริงแล้วเลือดในตัวของเธอมันมีแต่หมึกสีดำ ภายหลังมาเธอจึงรู้ว่ามันไม่ใช่ วลอฟก็เป็นได้แค่พี่ชายขี้แกล้งคนหนึ่งเท่านั้น

และกับพวกที่ชอบหมกมุ่นอยู่กับอะไรเกินควรแบบนั้น ก็มักจะแพ้คนจำพวกตรงข้ามตัวเองอยู่ร่ำไป แม่เป็นคนเดียวในบ้านที่จะอยู่ได้ทุกที่ยกเว้นบ้านตัวเอง หล่อนพาพ่อไปเที่ยวได้ทุกซอกทุกมุมของโลกนั่นแหละ ถ้าวันไหนเกิดเบื่อขึ้นมาจริงๆ หรืออากาศมันร้อนจนไม่อยากทน ซึ่งนั่นมันก็ดีมากแล้วสำหรับพวกเธอที่เสี่ยงเป็นโรคติดบ้านและไม่เข้าสังคม วีเนอัสเองก็โชคดีที่มีแฟนคอยดูแล ส่วนวลอฟน่ะตอนนี้ก็หายห่วง เพราะหัวหมุนจนบ้านพังไปแล้ว(หมอนั่นมันโทรมาบอกเธอว่าบ้านพังก่อนรถพุ่งลงแม่น้ำเทมส์ซะอีก เล่นเอาเวเลอนีลเกือบจะความดันขึ้น)

และกับเธอ—ก็ยอมรับว่าไม่ได้จดจ่ออยู่กับหนังสือมากแล้ว แต่สาเหตุมันก็ไม่น่าภูมิใจเสนอสักเท่าไรหรอก เพราะมันทำให้เธอเหม่อจนลืมสังเกตแม้กระทั่งอีกคนในบ้านเดินหายเข้าไปในครัวแล้วกลับออกมาอีกทีพร้อมแอปเปิ้ลที่พึ่งปอกเสร็จเรียงใส่จานที่เธอพึ่งปอกไปเมื่อเช้า

เขาเอากลับมาแล้วนั่งลงที่โซฟาตัวข้างๆ “กินไหม?”

“ไม่ล่ะ วันนี้มีนัด” เธอปฏิเสธ แต่ประโยคนั้นเล่นเอาคนที่กำลังเคี้ยวแอปเปิ้ลอย่างเอร็ดอร่อยชะงักไปทันที 

“นัด? มื้อเย็น?”

วูบหนึ่งที่เห็นว่าอีกฝ่ายหงุดหงิดขึ้นมา ก่อนจะบ่นออกมาอย่างเปิดเผยว่า “บางทีฉันก็คิดว่าทำไมพวกเธอสองคนชอบมีนัดวันเดียวกัน”

“นายหมายถึงสวอน? เธอไปดินเนอร์วันเกิดที่บ้านพวกคัลเลนนี่?” พูดได้แค่นั้น เวเลอนีลก็โดนเจคอบยัดแอปเปิ้ลเข้าปากชิ้นหนึ่ง เด็กสาวหัวเราะเบาๆ พลางกัดผลไม้ไปพลาง มองท่าทางฟึดฟัดไปพลาง 

อันที่จริงแล้วตั้งแต่กลับมาที่ฟอร์คอีกรอบ เธอก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเริ่มต้นใหม่ยังไงชอบกล ครั้งที่แล้วเวเลอนีลต้องมุ่งไปที่งานอย่างเดียว นั่นทำให้นิสัยหมกมุ่นของเธอกำเริบจนไม่ใส่ใจรอบข้างเท่าที่ควร ซึ่งพอกลับมาครั้งนี้เธอเห็นชัดเจนว่าความสัมพันธ์ประหลาดที่มีเด็กสาวคนหนึ่งเป็นศูนย์กลางนี้มันค่อนข้างมีอิทธิพลต่อคนรอบข้างมากจริงๆ

มันควรจะเป็นแค่รักสามเส้าธรรมดาทั่วไป ถ้าไม่ใช่ว่าผู้ชายสองคนไม่ใช่มนุษย์ และตอนนี้สองในสามคนกำลังเดินหน้าความสัมพันธ์แบบหวานชื่นที่สุดเท่าที่คู่รักในฟอร์คจะเคยมีมาจนเธอเองยังต้องตกใจ ถึงเวเลอนีลจะเริ่มรู้สึกว่าเจคอบกำลังพัฒนาไปในทางที่ดีที่จะตัดใจจากการพยายามเข้าไปแย่งผู้หญิงคนหนึ่งมาแล้วก็ตาม (ถึงจะรู้สึกว่าหมอนี่ยังไม่ได้เริ่มแย่งก็เถอะ...น่าสงสารจริงๆ)

ช่วงหลายอาทิตย์ก่อนเปิดเทอมเจคอบหาอะไรทำมากมาย และส่วนใหญ่แล้วบิลลี่มักจะส่งข้อความมาถามเธอเป็นประจำเมื่อลูกชายของเขาหายตัวไปจากบ้าน แน่นอนว่าการตามหาร่องรอยของหมาป่าเป็นเรื่องยากเพราะพวกเขาเร็วมากจนน่ากลัว แต่มันจะมีกี่ที่ทั้งในฟอร์คและลาพุชล่ะที่พวกหมาป่าจะชอบไป เวเลอนีลต้องยอมรับว่าเธอไม่ได้เป็นเหมือนผู้วิเศษทั่วไปที่หายตัวได้โดยมีไม้กายิ์และเธอต้องใช้เท้าเดินไม่ก็ลอยตัวไปหาเขาทุกครั้งที่เด็กหนุ่มหนีออกจากบ้านด้วยอารมณ์โมโหร้าย

หมาป่าทุกตัวไม่เคยคุมสติได้ถ้าพวกเขาโกรธ และช่วงหลังๆ มานี้เจคอบออกจะอยู่ในอาการเฮิร์ดทุกทีจนเธอต้องเข้าไปเฝ้า และเวเลอนีลก็ทำแค่นั่งมองอยู่ตรงนั้นโดยไม่เข้าไปใกล้ เธอไม่บ้าพอที่จะเข้าใกล้อะไรก็ตามที่อยู่ในอารมณ์โมโหร้ายและพร้อมที่จะทำร้ายเธอได้ทุกเมื่อ รอจนเขาอารมณ์เย็นลงก็จะได้กลิ่นเธอเองแล้วก็ค่อยพากันกลับบ้าน 

ซึ่งครั้งล่าสุดมันเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อยตอนที่เวเลอนีลออกไปตามหาอีกฝ่าย เธอเผลอลื่นเข้ากับหินที่มีมอสเกาะจนข้อเท้าพลิก นั่นทำให้เจคอบที่ยังไม่ทันได้ระบายอารมณ์อะไรชะงักกลางอากาศ กลับร่างเดิมแล้วพาเธอกลับทันที ภาพของเธอกับเขาช่วงที่เจอกันครั้งแรกกลับมาอีกครั้ง และนั่นคงเป็นแผลใจให้สุภาพบุรุษคนนี้ไม่น้อยที่ทำเธอเจ็บรอบสอง

มันเป็นสาเหตุที่ว่าทำไมช่วงหลังมานี้เจคอบเลือกจะมาหาเธอทุกครั้งแทน อย่างน้อยเขาก็ยังรู้ว่าถึงบิลลี่จะเลี้ยงแบบปล่อยตามใจลูกชายแค่ไหน พ่อของเขาก็จะเป็นห่วงทุกครั้งที่ตัวเองออกจากบ้าน รู้ว่าบางครั้งเวเลอนีลก็ยังเป็นคนที่เจ็บได้และเธอไม่ได้เก่งกาจเหมือนซุปเปอร์แมน—แน่นอนว่าหลังบ้านเธอมีที่มากมายให้หมาป่าขี้หงุดหงิดตัวหนึ่งระบายอารมณ์

ก็นั่นแหละ นานวันเข้าจากที่มาแค่เพราะอารมณ์ไม่ดี ก็กลายเป็นมาทุกครั้งที่ว่างแทน ข้อความของบิลลี่เองก็จากที่เป็นการถามหาตัวว่าลูกชายของเขาอยู่ไหน เปลี่ยนเป็นว่าเวลาเคอร์ฟิววันนี้คือกี่ทุ่มแทน

“ที่จริงนัดของฉันก็ไปวันเกิดเหมือนกันนะ”

“หา?” มือที่กำลังหยิบแอปเปิ้ลเข้าปากเหมือนไปโกรธใครมาเป็นชาติชะงักโดยทันที “เดต?”

เวเลอนีลจ้องเข้าไปในดวงตาแวววาวกว่าปกติของฝ่ายตรงข้าม เธอถาม “ไปด้วยกันสิ”

“วันนี้วันเกิดฉันเอง”

และบางทีรีแอคชั่นของเจคอบก็พอจะบอกคำตอบให้กับเธอออกมาหมดแล้ว มันน่าตลกชะมัดที่เห็นคนกำลังทำหน้าเหวอๆ ในระยะประชิดแบบนี้น่ะ เวเลอนีลยกมือขึ้นเกาแก้มเบาๆ ยอมรับเสียงอ๋อยนิดหน่อยว่า 

“ที่จริงฉันก็พึ่งนึกได้ตอนที่ซื้อของขวัญให้สวอนเหมือนกัน ว่าวันนี้เป็นวันเกิดตัวเอง”

และบางครั้ง บทสนทนาที่กล่าวถึงคนอีกคนก็สามารถเชื่อมมาถึงอีกคนได้เหมือนกัน เจคอบปั้นหน้าจริงจัง และบางทีมันก็จริงจังเกินไปถ้าจะคิดว่าเขาเริ่มจะเดือดร้อนกับอาการไม่ค่อยสนใจเรื่องของตัวเองแบบเธอ

“เธอจำวันเกิดคนอื่นได้แต่จำของตัวเองไม่ได้เนี่ยนะ?” เด็กหนุ่มทั้งโกรธทั้งขำ “เวเลอนีล เทอมนี้เธอคงไม่ได้มีงานอะไรเยอะจนลืมวันลืมคืนหรอกใช่ไหม?”

“ไม่มี...โอเค ฉันผิดก็ได้ เลยว่าจะชวนนายไปดินเนอร์ด้วยไง คนยิ่งเยอะยิ่งสนุกนะ แถมจะได้นัดกันไปงานด้วย”

“ได้ ฉันไปด้วย แต่ขอเถอะ—เธอช่วยจำอะไรที่มันเกี่ยวกับตัวเองให้มากกว่านี้หน่อยได้ไหม?”

“เฮ้ แล้วนายมาเดือดร้อนอะไรกับฉันเนี่ย?”

“ฉันเดือดร้อนเหรอ?”

เด็กสาวคิ้วกระตุก “โอเค—ตกลงจะไปใช่ไหม ฉันจะได้หาเสื้อให้นายใส่”

บางทีเสื้อของวีเนอัสอาจจะใส่ได้ พี่ใหญ่เคยมาที่นี่สองสามครั้งและเขาก็ขี้เกียจเกินกว่าที่จะขนเสื้อผ้าไปมา ตู้เสื้อผ้าบ้านหลังนี้ต่อให้มาอยู่กับห้าคนก็ยังมีที่เหลือเฟือ 

พอคิดได้แบบนั้นอารมณ์ที่ขุ่นมัวก็เหมือนจะแจ่มใสขึ้นทุกที และเป็นครั้งแรกที่เธอจับเจคอบให้นั่งดีๆ แล้วเลือกเสื้อผ้าใส่ให้เขา อย่างน้อยแค่มีเชิ้ตกับกางเกงสแล็คก็ช่วยได้มากแล้ว ส่วนเธอก็เข้าไปแต่งตัวในห้องอีกฝั่งหนึ่ง

“จริงสิ เธอยังไม่ได้บอกฉันเลยว่าเราจะไปที่ไหน”

เวเลอนีลยิ้ม “แน่นอนว่าเราจะไปบ้านของอาจารย์ของฉัน เขาพึ่งย้ายมาสอนที่ฟอร์ค”

“อาจารย์? เธอไปสนิทกับคนอื่นตั้งแต่เมื่อไร?” เจคอบหันไปกลัดกระดุมอีกด้านหนึ่ง เอียงหน้ามามองด้วยความสับสน 

“สนิทกันตั้งนานแล้วต่างหาก”

“หา?”

“ก็อาจารย์ฟรีสบลูไง”

เจคอบอึ้งไปสักนิด คราวนี้หันมามองบานประตูที่กั้นพวกเธอไว้ตรงๆ ถามด้วยความประหลาดใจล้วนๆ “เอริค?”

“ผิด” เวเลอนีลยิ้มกริ่ม “ลูเซียนต่างหาก วันนี้เราจะไปดินเนอร์วันเกิดของฉัน และไปนัดสถานที่แต่งงานของพวกเขาที่จะมีในเดือนหน้าด้วย”

แล้วเด็กสาวก็เดินออกมาจากห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า เธออยู่ในชุดเดรสสีน้ำตาลอ่อนเข้ากับสีผมในตอนนี้ของเธอกับรองเท้าคัทชูรัดส้นเตี้ย เปลี่ยนลุคไปคนละโลกจนเจคอบต้องมองขึ้นลงหลายรอบ คืนนี้เวเลอนีลแต่งหน้าแค่เบาบางและลิปสีอ่อนไม่ฉูดฉาดเท่านั้น

“ว่าไง จะไปไหม?”

เจคอบยิ้ม “ไปสิ—แล้ววันนี้ฉันขับนะ”

ก็แค่ประโยคบอกเล่า กุญแจรถเธออยู่ในมือของเขาแล้ว

 

+++++++++++++++++++++++++

น่าจะเป็นนางเอกคนแรกที่รวยมากและมั่นหน้าว่าตัวเองโคตรรวย (เออ เวเลอนีลรวยจริงค่ะ ไม่ต้องอวดก็รู้เลย555)

ปล. เจคอบคะ ถ้าไม่อ่อยหรือทำอะไรสักอย่าง คาดการณ์ว่าวันหน้านางเอกจะแต่งกับงานแน่ๆ ค่ะ //ฮา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

313 ความคิดเห็น

  1. #298 Pizza-girl(✿) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กันยายน 2563 / 10:36
    เจคลุยหน่อยอย่าอยู่เฉย เเค่นี้น้องก็จะสิงงานเเล้ว
    #298
    0
  2. #265 Piyanan Piyanan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 16:42
    ยิ่งอ่านยิ่งเซอร์ไพรส์มาก อยากไปฟอร์คสักวันหนึ่ง เผื่อเจอพ่อหมาป่าอร๊างงง
    #265
    0
  3. #236 Phlox_mn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 00:24

    ต่อเถอะน่าา
    #236
    0
  4. #234 โอริฮิเมะ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 00:12

    เรื่องนี้สนุกและน่าติดตามมากค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณค่า
    #234
    0
  5. #233 wolfgirl2 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 20:39
    อ่านรวดเดียวจนถึงตอนนี้เลยอ่ะ เพลินมากกกก เจคช่วยเริ่มรู้ตัวทีเหอะ ใจนายอ่ะเรื่มเอียงมาทางเวเลอนีลเเล้วนะ!!! หรือเราต้องตัวช่วบกระตุ้น?? ไรท์จัดหนุ่มหล่อๆวัยกรุบๆมาให้น้องหน่อยยย อิตาเจคจะได้รู้ตัว ซื่อจนเซ่อเลยอ่ะเจค
    #233
    0
  6. #229 Maylis Swank (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 10:17
    เพิ่งมาเจอเรื่องนี้ ชอบมากๆเลย
    คสพ.ทั้งคู่ดูเรื่อยๆดี ตามแล้วเพลิน ดูน่ารักนุ่มฟู
    #229
    0
  7. #228 autumn morning^^ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 02:04
    เอ็นดูคู่นี้จัง ชอบความสัมพันธ์พวกเขาตอนนี้นะ เรื่อยๆดี
    #228
    0
  8. #227 0618241277 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 22:32
    สองคนนี้อยู่ด้วยกันแล้วน่ารักจังเลยคะ
    #227
    0
  9. #226 Cup_123Cake (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 19:24
    ชอบความเป็นนางเอกที่รวยมาก 555555 รวยขนาดนี้แต่งกับงานก็ได้นะ
    #226
    0
  10. #225 Mamorudes (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 18:55

    ให้อ่อยเนี่ยเจ้าเจคอบรู้ใจตัวเองยังคะ หรือรู้แต่ยังแอบเฮิร์ท555555

    #225
    0
  11. #224 _victory_88 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 17:05
    เมื่อไหร่จะจีบกันซะทีน้าาาา. รอโมเม้นยุนะเจคคคคคค. เพราะถ้านายไม่รุก. เวเลอนีลก้อคง..............ที่รัก(งาน)คะ. แน่ๆเรยยยย
    #224
    0
  12. #223 ซู่อัน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 16:27

    ขอบคุณค่ะ สนุกมาก
    #223
    0
  13. #221 ตัวเล็ก☻ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 15:48
    โอ้ยยย เจคอบถ้านายไม่รุกจีบสักทีเวเลอนีลได้แต่งงานกับงานแน่ๆ5555555 ดูก็รู้ว่าแอบชอบเขาน้า สองคนนี้คือเวลาอยู่ด้วยกันแล้วคือดีอ่า
    #221
    0