Fic Vampire twilight : About her who stranger.

ตอนที่ 19 : ผ่านพ้นเเละเริ่มต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,030
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    10 เม.ย. 63

19

 

เฟอร์กัสกับเลฟตัสจากไป คล้ายกับนำพาเอาความโชคร้ายทุกอย่างกลับไปด้วย ตอนแรกเขายืนกรานที่จะรายงานเรื่องของเจคอบต่อมาคูซ่า ก่อนที่เวเลอนีลจะเปิดไพ่ตายอย่างการขอพึ่งพิงอำนาจที่เส้นใหญ่โคตรๆ ของบ้านฟรีสบูล เอริคเต็มใจอย่างยิ่งเมื่อเธอพูดว่าจะเป็นอย่างสุดท้ายแล้ที่ะขอให้ลูเซียนช่วย—และใช่ ถ้าให้ลูเซียนช่วย ทำไมเอริคจะไม่ช่วยล่ะ

ผลสรุปก็ออกมาอย่างเป็นที่น่าพอใจที่สุด อีกสามวันต่อมาเธอหายดีและได้พ่อมดกับมนุษย์หมาป่าพากลับมาส่งที่บ้าน 

ระหว่างที่พักอยู่ที่บ้านของเอริค ลูเซียนได้มีเวลามากมายไปกับการคุยสัพเพเหระกับเธอหลายอย่าง เขาไม่ใช่คนไม่ดี เธอรู้สึกถูกชะตากับอีกฝ่ายตั้งแต่ตอนได้คุยกับเขาก่อนขึ้นศาลแล้ว น่าเสียดายที่คนดีๆ น่ารักอย่างลูเซียนต้องมาตกหลุมพรางกับกับเอริคซะได้นี่สิ

และพึ่งรู้มาว่าที่อีกฝ่ายดั้นด้นมาหาเธอเพราะการ์ดใบหนึ่ง

เวเลอนีลตกใจทันที และพยานรู้เห็นอย่างเจคอบที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็หันไปมองใครอีกคนที่กำลังเข้าครัวทำมื้อเช้าให้อยู่จนคอแทบเคล็ด

และ ให้ตายเถอะ—มนุษย์หมาป่ากำลังเขิน

เวเลอนีลกอดอีกฝ่าย “ดีใจด้วย ลูเซียน”

“เฉพาะคนสนิท—แน่นอน ฉันชวนให้นายมากับเลนีลด้วย” หันไปมองทางเจคอบ “บางทีเราอาจจะลองเเลกเปลี่ยนกันบ้างในการใช้ชีวิต”

“ถ้าตอนนั้นซันไม่เลิกคบผมเป็นเพื่อน ผมไปแน่นอน”

และนั่นก็เป็นการอำลาที่ดี เวเลอนีลกลับมาพักที่บ้านต่ออีกสองวัน อาทิตย์นั้นทั้งอาทิตย์เธอลากับทางโรงเรียนเรียบร้อย ได้ข่าวว่าไทเลอร์ยังคงสบายดี เขาฝากเจคอบมาบอกด้วยว่าวันนั้นโชคดีที่เธอไม่เป็นอะไรไปด้วย โจรบ้าพวกนั้นต้องได้รับโทษสูงสุดแล้ว

ต้องขอบคุณที่เฟอร์กัสลบความทรงจำไทเลอร์ได้อย่างหมดจด เรื่องวุ่นวายทุกอย่างเลยได้จบในม้วนเดียว

ส่วนเรื่องแวมไพร์ที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เวเลอนีลลงมาตรวจสอบที่นี่ เธอก็แค่หวังว่าพวกคัลเลนจะกลับมาพร้อมข่าวดี เบลล่ายังคงไม่กลับมาที่ฟอร์ค และผลกระทบที่หล่อนทิ้งไว้ไม่ได้มีแค่จะทำให้เจคอบกลายเป็นหมาหง๋อย แต่ทุกครั้งที่เธอแวะทานอะไรที่ร้านอาหารแล้วเจอชาลี เวเลอนีลต้องอดสงสารทุกครั้งที่เห็นเขามีสภาพทรุดโทรมลงทุกวันๆ

เบลล่าอาจคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่หล่อนจะปกป้องพ่อตัวเองได้แล้ว แต่การที่แค่ให้คัลเลนคนอื่นมาคอยปกป้องอยู่ในมุมมืดไม่ใช่สิ่งที่คนเป็นพ่ออยากได้รับหรอก เพราะแบบนั้นช่วงสองสามวันที่เวเลอนีลไม่ได้ไปเรียนแล้วบังเอิญเจอกับเขาที่ร้านอาหาร เธอก็เกือบจะกลายเป็นโปรแกรมสิริถามตอบดินฟ้าอากาศแล้ว

อย่างเช่นวันนี้

ชาลีเดินเข้ามาในร้าน ส่วนเธอก็กำลังยืนรอออเดอร์ด้วยใบหน้าที่ยังติดจะซีดอยู่เล็กน้อย 

“คุณสวอน เจอกันอีกแล้ว” 

เข้าสู่วันที่สามที่ทักทายกันแบบนี้ และวันนี้เธอสังเกตชัดเจนว่าชาลีเหมือนคนไม่ได้นอน เขายังคงพยายามทำตัวให้เป็นปกติ—และเขาคิดว่าตัวเองปิดได้มิดน่ะสิ

“คุณได้นอนกี่ชั่วโมงคะ?”

“...อาการฉันมันชัดขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ฉันค่อนข้างชินกับคนที่ไม่ได้นอนติดต่อกันหลายวันน่ะ”

คนๆ นั้นคือพี่ชายบ้างานของเธอเองแหละ ตอนนี้น่าจะกำลังลั้ลลาหนีผู้เสพความตายอยู่ที่ลอนดอนล่ะมั้ง—เด็กสาวพูดต่อในใจ 

“คุณอย่ากังวลเรื่องสวอนเลย ล่าสุดฉันพึ่งติดต่อกับเธอได้ เห็นบอกว่าถ้าทำใจได้แล้วจะกลับมาเอง ไม่นานหรอกค่ะ”

อันนั้นเธอโกหก แต่อย่างน้อยถ้าทำให้อีกฝ่ายรู้สึกดีขึ้นมาบ้างก็ไม่เลวนักหรอก นั่นเป็นรางวัลของคนที่ไม่ได้มองเธอเหมือนเป็นเชื้อโรคตั้งแต่เหยียบเข้ามาในเมืองนี้

พออาหารชุดที่เธอสั่งไว้ได้แล้ว กลับกลายเป็นว่าชาลีชวนเธอนั่งทานมื้อเที่ยงด้วยกันที่นี่ และบางทีกับหลายๆ คนที่ชินกับการเห็นเขานั่งทานอาหารกับลูกสาวมากกว่า ก็ทำให้เธอถูกมองด้วยสายตาแปลกๆ อยู่ไม่น้อย 

“เปลี่ยนบรรยากาศบ้างก็ดีค่ะ เดี๋ยวขอเรียกเจคอบก่อนนะ เขารออยู่ด้านนอกน่ะ” 

และนี่คือข่าวดีอีกเรื่องหนึ่ง

 

แท่น แท๊น—เวเลอนีลกับเจคอบกำลังได้กลายเป็นเพื่อนกันอย่างเป็นทางการแล้ว

 

มันก็ไม่มีอะไรมากไปกว่าหลังจากผ่านวันที่เกือบตายมาด้วยกันนั้น ทุกอย่างเหมือนถูกปลดผนึก มันไม่ใช่เรื่องยากเลยที่เวเลอนีลจะเปิดรับเจคอบเข้ามาเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่เธอวางใจ เขาเสี่ยงชีวิตโดนคาถากรีดแทงไปตั้งเท่าไรเพื่อมาช่วยเธอ แค่นั้นก็สร้างความประทับใจให้ได้มากแล้ว

แน่นอน เธอก็คงไม่บอกให้หมอนั่นให้ภูมิใจเล่นหรอก

“เธอไปสนิทกับลุงชาลีตั้งแต่เมื่อไร?” นั่นเป็นคำถามแรกของเจคอบตอนที่เธอชวนเขาเข้าไปนั่งด้านในร้านด้วยกัน

“ตอนที่ลูกน้องเขามาหาเรื่องฉันล่ะมั้ง” เธอยักไหล่ “เข้ามาเถอะน่า มื้อนี้ฉันเลี้ยง—มัดผมด้วย รุงรังสายตาชะมัดเลย เจคอบ”

เด็กหนุ่มก็ทำหน้าเหม็นเบื่อขึ้นมา ก่อนจะยอมหยิบหนังยางมารัดผมตามที่เธอว่าแล้วเดินตามเข้าร้านมา 

และนี่เป็นคำถามที่สองที่ชาลีเห็นว่าเจคอบกับเธอมาด้วยกัน “พวกเธอรู้จักกันเหรอ?”

เวเลอนีลเพียงยักไหล่ มื้อนั้นน่าจะเป็นบทสนทนาแรกหลังจากที่เบลล่าจากฟอร์คไปที่พวกเขาพูดสัพเพเหระแทนการตั้งหัวข้อเรื่องที่ว่าตอนนี้เบลล่าอยู่ที่ไหน

 

 

“นั่นเธอกำลังทำอะไร?”

นั่นเป็นคำถามที่เจคอบกำลังทำหน้าแปลกๆ เมื่อเห็นว่าเวลเลอนีลกำลังเอาหัวออกมาจากเตาผิงที่ไฟสีเขียงกำลังแผดพุ่งลุกโชน เด็กหนุ่มเดินเข้ามาในบ้านด้วยสภาพที่พึ่งกลับเป็นคน ทั้งเนื้อทั้งตัวใส่แค่กางเกงตัวเดียวตอนที่เธอหันไปหา

“ฝากเรื่องให้พี่ฉันจัดการตามหาแวมไพร์ที่ทำตัวผิดสังเกตในช่วงนี้น่ะ บางทีอาจจะรู้ก็ได้ว่าสวอนอยู่ที่ไหน” 

“เธอจะตามหาเบลล่า?”

“แน่นอนว่าไม่” เวเลอนีลกรอกตา “ฉันแจ้งมาคูซ่าไปแล้วว่าแวมไพร์คนไหนก่อความวุ่นวาย ตอนนี้วานให้ผู้วิเศษที่อยู่ในเขตนั้นจัดการ ถ้าสถานการณ์มันร้ายแรงเกินไปเราอาจจะได้ติดต่อไปยังพวกคนใหญ่คนโตของพวกแวมไพร์ซะ”

“อือฮึ” เห็นอยู่ว่าเจคอบยังคงคิดถึงคนที่อยู่ในหัวข้อบทสนทนา เขาเดินหายเข้าไปในห้องครัว หาน้ำดื่ม “สภาของพวกแวมไพร์ว่างั้น?”

“ใช่ พวกโวลตูรี—เราไม่ได้ติดต่อกันมาสักพักแล้ว แต่ก็ถือว่าเป็นพวกเก่าแก่นั่นล่ะ...นายจะหยุดค้นของในตู้เย็นฉันกินสักทีได้ไหม ที่บ้านไม่มีอะไรกินเหรอ?”

บิลลี่พึ่งรู้เรื่องเวเลอนีลเมื่อวันก่อน แน่นอนว่าเจคอบโดนด่าเละเรื่องที่ปิดบังเรื่องใหญ่แบบนี้ใต้จมูกของหมาป่าทั้งฝูง เวเลอนีลเคยจะโดนเรียกไปคุยกับบิลลี่อยู่รอบหนึ่ง แต่ช่วงนี้เธอให้เหตุผลว่าอยากพักฟื้นตัวเองสักพัก และถ้าว่างเมื่อไรจะไปเยี่ยมด้วยตัวเอง หลังจากนั้นไม่รู้ว่าบิลลี่เห็นส่วนไหนในตัวเธอที่สามารถไว้ใจให้เฝ้าดูเจคอบได้ เจ้าตัวเลยไม่ได้ห้ามให้ลูกชายสุดที่รักมาวิ่งเล่นป้วนเปี้ยนแถวๆ บ้านเธอ

และนั่นก็นำมาซึ่งหมาป่าอีกตัวหนึ่งที่ชอบติดสอยห้อยตาเจคอบมาด้วย

เซ็ธ เคลียร์วอเตอร์นั่นแหละ 

เด็กนั่นพอรู้ความจริงก็เหวอไปพักใหญ่ และพึ่งจะปะติดปะต่อเรื่องได้ว่าทำไมที่ผ่านมาเธอกับเจคอบถึงตัวติดกันนัก ก่อนจะค่อยๆ ทำใจได้พอที่จะมาคุยกับเธอได้อย่างสนิทใจขึ้นกว่าแต่ก่อน พวกหมาป่าที่เวเลอนีลรู้จักมีแค่สองคนนี้ และพวกเขานิสัยดีจนเกือบจะกลายเป็นใสซื่อ

“แล้วนายมาทำไมไม่ทราบ?” เสร็จธุระแล้วก็หันไปถามคนที่ยึดครองโซฟาตัวใหญ่ที่สุดด้วยแววตาขับไล่

แต่มีเหรอที่คนอย่างเจคอบจะสนใจ

“บิลลี่บ่น ฉันเลยออกมา”

“โอ้ ใช่ เรื่องนั้นเขาพึ่งส่งข้อความมาให้ฉันเอง” ว่าเสร็จก็ยกโทรศัพท์ให้อีกคนดู

เวเลอนีลพึ่งซื้อมาได้ไม่นาน และเบอร์ติดต่อในเครื่องเบอร์แรกนอกจากครอบครัวก็คือบิลลี่นั่นแหละ ไม่กี่วันก่อนเขาเจอเธอในเมืองตอนที่เวเลอนีลกำลังกลับจากร้านหนังสือ เราคุยกันนิดหน่อยก่อนที่เธอจะได้เบอร์โทรเขามาสำหรับรายงานพฤติกรรมลูกชายเขาโดยเฉพาะ

เจคอบอึ้งไป “เฮ้ ในที่สุดเธอก็มีโทรศัพท์” แล้วก็แย่งมันไปจากมือ “ดี เพราะจากนี้ไปจะได้ติดต่อกันง่ายหน่อย”

แล้วเบอร์ที่สองในเครื่องก็เป็นแบล็กอีกคน เวเลอนีลถอนหายใจยาว รู้สึกเหมือนพื้นที่ส่วนตัวในบ้านของตัวเองกำลังโดนบุกรุก เธอเดินหายเข้าไปในครัวก่อนจะเทคอนเฟลกใส่ถ้วยก่อนจะมาเปิดรายการทีวีสักช่องที่น่าสนใจนอกจากรายการข่าว

เจคอบชอบหนังแนวแอคชั่น และพวกเธอใช้เวลากว่าสองชั่วโมงหมดไปกับหนังของโนแลนภาคแรกเรื่องหนึ่ง 

ตอนนั้นเองที่อยู่ดีๆ เจคอบก็ทักขึ้น “ไทเลอร์ฝากถามมาว่าเธอจะไปปาร์ตี้ไหม”

“ไม่มีคู่ ไม่ไป” เด็กสาวบิดขี้เกียจ “งานนี้คนนอกก็เข้าได้นี่ ถ้านายอยากไปก็ไปเถอะ ฉันไม่มีชุด”

แล้วหมอนี่ก็เริ่มเข้าสู่โหมดหงอยอีกรอบ “เธอคิดว่าเบลล่าจะกลับมาทันไหม?”

“ทันน่า ยังไงเธอก็ต้องจบ มันเหลืออีกตั้งหลายวัน”

เจคอบจ้องเธอ แล้วถามขึ้นมาอย่างคาดหวังว่า “เวเลอนีล อยากไปงานกับฉันไหม?”

เด็กสาวตอบไปพร้อมยิ้มหวาน

“ไม่อ่ะ”

“...”

 

 

 

แล้วมันก็เป็นแบบที่เวเลอนีลคิดไว้จริงๆ

เบลล่ากลับมาแล้ว พร้อมความสัมพันธ์ที่เปิดตัวอย่างเป็นทางการว่าหล่อนกำลังคบกับเอ็ดเวิร์ด โดยที่พวกผู้ใหญ่เห็นชอบและสนับสนุน(อาจจะยกเว้นชาลีไว้นิดนึง เขาไม่เคยไว้ใจผู้ชายทุกคนที่เข้าใกล้ลูกสาวตัวเองนั่นแหละ...ยกเว้นเจคอบนะ) เวเลอนีลไม่ได้ว่างพอจะไปเยี่ยมเยือนว่าเธอเป็นยังไงบ้าง ได้ยินว่าขาเธอหัก แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังจะไปงานปาร์ตี้นั่นให้ได้

มันเป็นยกที่...ที่เท่าไรก็ช่างเถอะ แต่เทอมนี้พ่อหมาป่านั่นแพ้ เค.โอ. ทุกยกเลยแหะ

ถ้าเทียบกันแล้ว ชีวิตช่วงนี้ของเวเลอนีลค่อนข้างที่จะน่าพอใจ แม้จะมีหงุดหงิดบ้างเล็กน้อยที่รถของเธอไปนอนเล่นใต้แม่น้ำเทมส์แล้วพี่ชายของเธอยังไม่ได้ชดใช้ เธอเองก็ปากโป้งให้พ่อแม่รู้ไม่ได้ด้วยเดี๋ยวได้โดนดุอีก วีเนอัสฟลูมาหาหลายรอบ เขาตามเช็คสภาพร่างกายเธอทุกวันนั่นแหละว่าหายดีหรือยัง ทำอย่างกับมันเป็นมะเร็งไปได้

วันนี้เป็นวันที่ทุกคนจะไปที่งาน เวเลอนีลใช้เวลาส่วนใหญ่ที่เด็กผู้หญิงแต่งหน้าไปกับการเก็บหนังสือ เอาเวลาที่คนอื่นๆ กำลังอยู่ในงานไปกับการทำอาหารง่ายๆ แล้วนั่งรอจดหมายที่ลอฟฟี่จะส่งมาให้ 

พอนาฬิกาบอกเวลาทุ่มหนึ่งเธอก็ขึ้นไปแต่งตัว ใส่บูทยาวและเสื้อกันหวานสำหรับออกไปเดินเล่นในป่ายามนี้ 

ใกล้ๆ แถวนี้มีชะง่อนผาที่เอาไว้นั่งหย่อนเท้าเล่นอยู่ที่หนึ่ง บรรยากาศเงียบเชียบเหมาะที่เธอจะอยู่คนเดียวและเปลี่ยนบรรยากาศ ด้านหลังเป็นลำธารเล็กๆ ที่ตอนนี้มองเห็นแต่ความมืดมิด เจคอบบอกว่ามันเป็นลำธารที่เอาไว้ใช้แบ่งเขตระหว่างพวกเขากับบ้านคัลเลน ไม่มีใครในเผ่าที่จะอยู่ร่วมกับพวกตัวเย็นทั้งนั้น หมาป่าเป็นนักล่ามาตั้งแต่ยุคบรรพกาล และแวมไพร์คือสิ่งที่สามารถคลุ้มคลั่งได้ทุกเมื่อถ้าได้กลิ่นเลือด

เวเลอนีลไม่ได้ใส่นาฬิกามา แต่ตอนนี้น่าจะใกล้สามทุ่มแล้ว เด็กสาวนอนเอกขเนก โดยที่เท้ายังหย่อนเล่นกับหน้าผา เธอได้ยินเสียงฝีเท้าย่องเข้ามาใกล้ ก่อนที่ร่างปุกปุยสีน้ำตาลเข้มจะเป่าลมหายใจรดใบหน้า แล้วหมอบนอนอยู่ข้างๆ จนขนนุ่มๆ ปัดมาโดนหน้าเธอ

เด็กสาวมองด้วยความแปลกใจ “ฉันนึกว่านายอยู่ที่โรงเรียน”

ก่อนจะได้ยินเสียงกุกกัก เจคอบกลับร่างเป็นคนปกติก่อนจะโยนถุงกระดาษที่ห่อขนมใส่เธอ “ฉันไม่ได้ไป บิลลี่ฝากเอามาให้ หวังว่าเธอจะชอบ”

มันเป็นคุกกี้ เวลเลอนีลลุกขึ้นก่อนจะเริ่มกิน “ผู้หญิงไม่ปฏิเสธของหวาน”

“อ้วนตายเลย”

“ฉันกินเท่าไรก็ไม่อ้วน” พร้อมเคาะเข้าที่ขมับตัวเอง “มีที่ให้ผลาญพลังงานเยอะ”

“เอาไว้ด่าคนอื่นน่ะสิไม่ว่า”

“เจคอบ แบล็ก วันนี้วันมามากเหรอ?” เธอต่อยแขนอีกคนเล่นๆ ได้ยินเสียงเจคอบหัวเราะกลับมา—เดี๋ยวนี้มีพูดหยอกนะ เจ้าเด็กบ้านี่

มันก็ไม่เลวเท่าไรที่จะมีหมาป่าตัวใหญ่ๆ แต่เป็นมิตรมาป้วนเปี้ยนรอบๆ ตัว เวเลอนีลชอบกลิ่นดินและกลิ่นไม้ที่ติดมากับตัวเขาเบาบาง มันทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังเอนตัวนอนอยู่ท่ามกลางป่าดิบชื้นอยู่ทุกเวลา 

เจคอบหาเธอเจอตลอดไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหน จมูกเขาดีพอที่จะตามกลิ่นมนุษย์สักคนที่ชอบมาเดินในป่าเหมือนเป็นสวนหลังบ้านตัวเอง

แต่วันนี้ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเอาธุระมาฝาก

“บิลถามว่าเราพร้อมที่จะทำความรู้จักกันหรือยัง”

“ตอนสามทุ่มเนี่ยนะ?” เด็กสาวค่อนข้างลำบากใจ “นายควรรู้เอาไว้สักอย่างนะ ฉันไม่อยากเป็นที่รู้จักในฝูงหมาป่า”

“อย่าห่วง แค่ฉันกับพ่อ เธอไม่ไปก็ได้แต่เราเตรียมอาหารสำหรับเธอไว้แล้ว”

เยี่ยมเลย—เด็กสาวยักไหล่ ไม่ได้คิดมากที่โดนมัดมือชกจากอีกฝ่าย ยังไงซะเรื่องนี้ก็ต้องเกิดขึ้น แต่เพราะช่วงนี้เธอยังยุ่งๆ เลยลืมเรื่องนี้ไปสนิท ดีซะอีกที่บิลลี่ชวนมา คืนนี้เธอคงได้ไปเที่ยวบ้านเพื่อนคนแรกซะแล้ว

เจคอบไม่ชอบกับวิธีการเดินทางของเธอสักเท่าไร หมาป่าเป็นสัตว์ที่เหยียบย่ำอยู่กับผืนดิน และจะรู้สึกไม่ปลอดภัยมากๆ ถ้าตัวเองลอยอยู่ในอากาศ แต่ก่อนที่เวเลอนีลจะถูกพาไปที่บ้านของเด็กหนุ่ม นกฮูกของเธอก็บินกลับมาที่บ้านพอดี นั่นคงเป็นจดหมายจากลอฟฟี่ที่อยู่ที่ลอนดอน เธอต้องกลับไปเอาจดหมายซะก่อน

เจคอบให้เธอขี่หลัง มันเป็นช่วงเวลาที่ทั้งหวาดเสียวและสนุกไปพร้อมกันเมื่อเธอได้กอดหมาป่าตัวใหญ่ที่กำลังวิ่งฝ่าป่าอันมืดสนิทไปยังสถานที่หนึ่ง เวเลอนีลแนบใบหน้าไปกับแผงคออีกฝ่าย เส้นขนนุ่มๆ พวกนี้ไปความรู้สึกจักจี้จนเธอจามออกมาหลายครั้ง และนั่นทำให้เจ้าหมาป่าตัวนี้อารมณ์ดีจนกระโจนโลดโผนกว่าเก่า

กว่าจะกลับมาถึงบ้านเธอก็สบถหยาบไปหลายรอบ

“ฝากไว้ก่อนเถอะ แบล็ก...”

เจคอบกลิ้งตัวอยู่ในสวน ไม่สนใจสักนิด

เวเลอนีลถลึงตาให้อีกรอบหนึ่ง ก่อนจะเดินไปเอาจดหมายที่นกฮูกคาบมาทิ้งไว้ที่โต๊ะ มันมีหนังสือพิมพ์เดลี่ฟอรเฟ็ตกับจดหมายที่ไม่ได้ประทับตรา

ในหนังสือพิมพ์พาดหัวข่าวที่ไม่มีเรื่องไหนน่ายินดีเลยในอังกฤษ ที่นั่นกำลังร้อนเป็นไฟเพราะปราการด่านสุดท้ายอย่างดัมเบิ้ลดอร์ถูกฆ่า ริต้าเริ่มจวกหัวข้อเรื่องของอีกฝ่ายกับกรินเดลวัลด์แล้ว และหนังสือพิมพ์อีกฉบับก็เป็นของโน-แมจของลอนดอน มีหลายสถานที่ที่เกิดเรื่องเหนือธรรมชาติขึ้น เวเลอนีลหรี่ตาลง อ่านหัวข้อข่าวนี่ด้วยความเคร่งเครียด

อาละวาดกันโจ่งแจ้งจริงๆ หวังว่าพี่เธอจะจัดการได้นะ

และจดหมายอีกฉบับหนึ่ง ที่เธอเลือกเปิดเป็นอันดับสุดท้าย ในนั้นเขียนไว้แค่ไม่กี่บรรทัด แต่ในเนื้อหานั้นทำให้เธอเบิกตากว้าง

 

‘ฉันกำลังสงสัยว่าบ้านเรากำลังตกเป็นเป้ารีดไถ่ข้อมูล ระวังด้วย ตอนนี้โวลเดอร์มอร์กำลังตามหาบางอย่างไปทั่วโลก อย่าให้เขารู้ว่าเธออยู่ที่ไหน

วลอวฟ ซัน เดอ ราโรส’

 

เด็กสาวพับจดหมายนั้นเมื่อที่อ่านจบ เธอเผาทิ้งโดยทันทีก่อนจะเดินออกไปหาเจคอบที่นอนรออยู่หลังบ้าน เขาชะโงกหัวขึ้นมามอง เหมือนจะรับรู้ได้จากกลิ่นว่าเธอกำลังเครียด

“ไม่มีอะไรหรอก ไม่เกี่ยวกับฉัน” เธอว่าอย่างนั้นก่อนจะปีนขึ้นไปบนหลังอีกฝ่าย “ไปกันเถอะ”

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ย้ำอีกที เขายังไม่ได้ชอบกันนะคะ เเต่เหมือนจะมีคนเริ่มเอนเอียงเเล้ว

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

313 ความคิดเห็น

  1. #188 autumn morning^^ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 17:52
    โวลดี้ อย่าทำอะไรน้องเชียวนะ!
    #188
    0
  2. #159 Mickey1603 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 เมษายน 2563 / 12:36
    ไรท์กลับมาแล้ว รอนานมาก ยังสนุกเหมือนเดิมเลย เปลี่ยนเป็นเซ็ธคู่น้องได้มั้ย? หมั่นไส้มากวันๆก็เพ้อหาแต่เบลล่า แต่ชอบมาให้ความหวังน้อง ขนาดอีกฝ่ายมีแฟนแล้วยังจ้องจะเข้าไปเสียบ+จะอาบแฟนชาวบ้านอีก เหอะๆ ช่างเป็นคนรักมั่นคงซะจริง รีดล่ะอายแทนเลย ทำเหมือนน้องเป็นตัวสำรองใช้แก้ขัดเวลาผิดหวังมา นี่รอดูตอนครอบครัวคัลเลนหายไป เบลล่าก็จะมาขลุกมาให้ความหวังกับเจคอบ น้องคงกลายเป็นแม่มดหัวเน่าแน่ๆเลย ขอคนมาจีบน้องบ้างเถอะ นี่ถ้าเป็นน้องคงไม่เลือกเจคอบแน่ๆให้มากสุดแค่เพื่อนสนิทอ่ะ คหสต.นะ
    #159
    4
    • #159-1 Mickey1603(จากตอนที่ 19)
      12 เมษายน 2563 / 12:37
      #จะงาบ
      #159-1
    • #159-2 Tiaros(จากตอนที่ 19)
      12 เมษายน 2563 / 16:04
      ต้องใช้เวลาเลยค่ะกว่าเจคจะออกมาจากหลุมตัวเองได้ ก็อย่างว่า ชอบเบลล่ามานาน ต้องใช้สกิลเฟียสๆ ของเลอนีลตีให้กลับมาอย่างเดียว555
      #159-2
  3. #157 Mamorudes (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 21:36

    ตอนเจคอบชวนไปงานก้คือนี่นึกภาพมันมองด้วยตาแป๋วอ้อนเรยอ่ะ กิ๊สสสส ส่วนทางอังกฤษก็กำลังเครียดเลยอ่า น้องโดนแน่เลยเท่าที่จำได้

    #157
    0
  4. #156 _victory_88 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 20:30
    พาไปทำความรุ่จักกะพ่ออย่างเป้นทางการหรอคะเจค555. เจคเอนเอียงแน่นอน. รึป่าวนะ
    #156
    0
  5. #155 0618241277 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 19:33
    น่ารักกกกกก รอตอนไปทำความรู้จักกับพ่อเค้านะคะ
    #155
    0
  6. #154 ตัวเล็ก☻ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 19:18
    คนไหนเอียงมาน้า
    #154
    0
  7. #153 Paam555 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 19:09
    หวานเนอะ
    #153
    0
  8. #152 Cup_123Cake (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 18:44

    น่ารักอ่ะ เป็นเพื่อนที่ตัวติดกัน ดีดี
    #152
    0
  9. #151 Faii26120 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 18:26
    อ่านมาตั้งนานพึ่งรู้ว่าเกี่ยวดองกับเรื่องของไดอา
    #151
    1
    • #151-1 Tiaros(จากตอนที่ 19)
      12 เมษายน 2563 / 15:46
      บ้านเดียวกันค่ะ
      #151-1
  10. #150 Mi55.PP (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 เมษายน 2563 / 18:12
    ความสัมพันธ์เริ่มได้ดี เป็นเพื่อน และบรรยากาศเวลาอยู่ด้วยกันดี ถือว่าก้าวหน้า ใช้ได้ รอให้เคลียเรื่องเบลล่า ไม่รู้เจคจะไปผูกกับเรเนสไหม
    #150
    1
    • #150-1 Tiaros(จากตอนที่ 19)
      12 เมษายน 2563 / 15:46
      รอให้ความรู้สึกหายอย่างเดียวเลยค่ะ ยังไงก็รักมานานอ่ะเนอะ ขะยึดติดก็ไม่แปลก ต้องใช้วามเฟียสของเลอนีลเข้าล่ออย่างเดียว555
      #150-1