Fic Harry potter : Traitor END

ตอนที่ 36 : 35 ต่อสู้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    10 ก.พ. 63

35 ต่อสู้

 

โชคดีที่พิษยังไม่ถูกพ่นเข้าสู่กระแสเลือดของเซเวอร์รัสในทันที และต้องขอบคุณ (กัดฟันพูด) ซิเรียสที่กัดกระชากงูยักษ์ไปให้พ้นทางได้ทันก่อนที่เขาจะโดนป่นกระดูกทั้งร่าง

เซเวอร์รัสล้มลุกคุกคลานอยู่บนพื้นแข็งๆ จนแขนถลอกเลือดออก เขาไม่มีเวลาโอดครวญมากนักเมื่อเห็นว่าเบลลาทริกซ์ตามลงมาติดๆ 

ซิเรียสคืนร่างกลับเป็นคนอย่างเก่า เซเวอร์รัสพยายามที่จะไม่ใช้สายตาเหยียดหยามมองคนชีเปลือยที่มายืนอยู่ข้างๆ เขาพร้อมควงไม้กายสิทธิ์พร้อมสู้ เขาอดไม่ได้จริงๆ ที่จะถอดชุดคลุมตัวนอกโยนให้อีกคนใส่ มันอุจาดตาเกินกว่าที่สุภาพสตรีสองคนนี้ต้องมาทนมอง

ซิเรียสคำรามต่ำในลำคอไม่เลิกตอนที่เห็นว่านากินีไม่เป็นอะไรสักอย่างกับเขี้ยวที่เขากัดไปเมื่อกี้

กลับกันแล้วเซเวอร์รัสไหล่ห้อยไปข้างหนึ่ง ไม่รวมข้อเท้าที่ดูแล้วน่าจะแพลงจนเดินอย่างปกติไม่ได้ 

ริมฝีปากที่ฉาบด้วยลิปสติกสีดำของเบลลาทริกซ์แสยะกว้าง “เซเวอร์รัส สเนป—แกมันไว้ใจไม่ได้อย่างที่คิด!”

น้ำเสียงหล่อนดูจะสาสมใจมากกว่าเคียดแค้น—นั่นไม่น่าแปลกใจเลยสักนิด ในเมื่อเซเวอร์รัสคือหอกข้างแคร่หล่อนในการเป็นคนโปรดของจอมมารมาโดยตลอด แล้วยิ่งตอนที่นาร์ซิสซาไว้ใจเขาให้ดูแลเดรโกมากกว่าจะเป็นหล่อนที่เป็นป้าคงยิ่งทำให้เบลลาทริกซ์อยากฆ่าเขามาตลอด

แล้วตอนนี้คงสมใจหล่อนแล้ว

เซเวอร์รัสไม่มีคำไหนจะพูด อย่างแรกที่เขาจะทำคือการสาดคาถาใส่โดยไม่มีความปรานี!

แต่เบลลาทริกซ์ไม่ได้น่ากลัวเพียงแค่ชื่อและความโหดเหี้ยมของหล่อน พวกเขาใช้คาถาไร้เสียงตอบโต้กันไปมาอย่างรวดเร็ว พลิกแพลงคาถาและสกัดกั้นได้ทันท่วงทีก่อนที่คาถาจะพุ่งเข้าถึงตัว

 

ทางฝั่งของซิเรียสกับนากินีเองก็ไม่ได้น้อยหน้า งูยักษ์นั้นไม่ใช่สัตว์ธรรมดาที่จะฆ่าได้ในคาถาเดียว ชายหนุ่มรู้ถึงข้อเท็จจริงนี้ดีตั้งแต่เมื่อครู่ และหล่อนดูจะมีสติปัญหาเหมือนบุคคลทั่วไป เกล็ดเลื่อมเงานั้นคงจะต้านทานมนตร์คาถาได้ในระดับหนึ่ง ที่เขาควรระวังคือลำตัวที่มีแรงบดร่างกายของคนจนตายได้ด้วยอีกต่างหาก

เพราะฉะนั้นจะกลายเป็นหมาแล้วสู้ด้วยก็คงดูโง่เกินไปหน่อย สิ่งที่ซิเรียสต้องหาทางออกก็คือต้องตัดหัวมันทิ้งซะ แทนที่จะใช้คาถาพิฆาตฆ่า

แต่จะเอาอะไรฆ่าล่ะ ติดตัวอยู่ตอนนี้ก็มีแค่ผ้าคลุมของสนิปเวลลัสกับไม้กายสิทธิ์ที่จี้พุงยังไม่เข้าด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มถอยหลังมาจนชนหลังเข้ากับคู่หู (ที่ตกลงเป็นอย่างไม่เต็มใจ) แล้วคิดหนัก

 

 

ทางด้านของเซเวอร์รัสนั้นเริ่มเปลี่ยนจากคาถาธรรมดาเป็นศาสตร์มืดอันเป็นคาถาต้องห้ามและคำสาปเสียส่วนใหญ่แล้ว

บรรยากาศความตายคละคลุ้มในชั้นใต้ดินนี้ แต่เบลลาทริกซ์ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะเสียเปรียบแต่อย่างใด

หากจะพูดกันตามความสามารถ เซเวอร์รัสถนัดการดัดแปลงและสร้างคาถาใหม่ๆ ขึ้นมา ส่วนการถลำลึกลงไปในศาสตร์มืดทั้งปวงนั้นชายหนุ่มยังเทียบหล่อนไม่ได้

และเมื่อประลองกันมาถึงจุดๆ หนึ่ง คาถาของเบลลาทริกซ์ก็เริ่มนำหน้า

“ฮ่าๆๆ ตายซะ! ตายซะ!”

หล่อนสาดคาถาเข้าใส่

เซเวอร์รัสเริ่มได้แต่ตั้งรับอย่างเดียว

ใบหน้าของศาสตราจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดเริ่มซีดเผือด เลือดที่ไหลออกจากบาดแผลเริ่มส่งผลแล้ว

ถ้าพวกเขาไม่จบการต่อสู้นี้—คงได้ตายคู่ ศพเหม็นเน่าอยู่ด้านล่างนี้แน่

ซิเรียสเองก็ใช่ว่าจมูกจะไม่ดี พอหันกลับมาแล้วก็ต้องขมวดคิ้วเคร่งเครียด “เป็นอะไรไป? แค่นี้สำออยจะแพ้แล้วเหรอ?”

“หุบปากซะ แบล็ก!” คนฟังกัดฟันพูด “ทำไมไม่ลองมาเล่นกับญาติแกสักหน่อยล่ะ!”

“ก็น่าสน!”

ทั้งคู่หันหลังชนกัน

“งั้นแกก็มาสวีทกับแม่งูสาวนี่เองสิ!”

“หึ!”

 

และโดยทันที—พวกเขาสลับคู่ต่อสู้กับโดยพลัน!

 

“เซ็กตรัมเซมปร้า!”

คาถานี้มีผลราวกับใบดาบแหลมคมกว่าร้อยเล่มตัดผ่านผิวเนื้อ เป็นคาถาที่เซอร์รัสคิดค้นขึ้นมาอย่างคับแค้นใจแล้วอยากเอาไปใช้กับไอ้พอตเตอร์ (เจมส์ พอตเตอร์) หน้าโง่นั่นโดยเฉพาะ 

ยิ่งเขามีสมาธิและความแน่วแน่มากเท่าไร ความคมก็ยิ่งมีมากขึ้น มันตัดเข้าชั้นผิวหนังของนากินีได้สำเร็จ!

 

ฟ่อออ!

 

สัตว์ร้ายดิ้นทุรนทุรายอย่างเจ็บปวด นากินีไม่ได้ตายโดยทันที งูยักษ์ดิ้นพล่านบนพื้น เลือดเจิ่งนองมากมาย เซเวอร์รัสตรงเข้าไปหาด้วยท่าเดินกระเผลก แวบหนึ่งที่เขาสบตาเข้ากับดวงตาสีอำพันที่เงยขึ้นมาสบขึ้น

ชั่วแวบหนึ่งเซเวอร์รัสเห็นว่ามันเปลี่ยนเป็นสีดำกระจ่างใส

เขาเห็นแววตาร้องขอที่ไม่เคยเห็นในตัวของเดรัจฉานตัวไหนมาก่อน

ทุกสิ่งที่นากินีถ่ายทอดออกมานั้นส่งผลให้ชายหนุ่มเผลอพูดออกมาอย่างอ่อนโยนว่า “หลับเสียเถอะ”

แล้วเซ็กตัมเซทปร้าก็กรีดตัดหัวของหนึ่งในฮอครัทซ์จนหลุดออกจากร่าง

 

 

 

และหากจะเปรียบเทียบกันให้เห็นภาพความโดดเด่นของสามคนนี้แล้ว

เบลลาทริกซ์เก่งศาสตร์มืดที่สุด

เซเวอร์รัสเก่งการดัดแปลงคาถามากที่สุด

ส่วนซิเรียส...เก่งคาถาอะไรก็ตามที่ใช้เล่นลอบกัดมากที่สุด!

 

เป็นการจับคู่ที่ถือว่าตลกร้ายที่สุดเมื่อสองญาติสุดที่รักมาประลองเข่นฆ่ากันเอง ซิเรียสใช้สมาธิทั้งหมดไปกับการปัดป้องและลบล้างคาถาทุกอย่างที่ญาติตัวเองสาดมาให้ จากนั้นก็โต้กลับด้วยคาถาที่เจ็บแสบพอกันจนเสียงหัวเราะเริ่มกลายเป็นเสียงสบถด่า

“แก! ไอ้ลูกหมาสกปรก!” เบลลาทริกซ์สบถเมื่อคาถาถากเข้าที่แขนหล่อนจนชาหนึบ

ซิเรียสเลิกคิ้วแล้วยิ้มพราย “ขอบคุณที่ชม ฉันรู้ว่าฉันมันทั้งหล่อ แล้วก็เก่ง”

จากนั้นก็สาดคาถาใส่อีกรอบหนึ่ง!

อันที่จริงแล้วพวกเขาความสามารถสูสีกันพอที่จะประลองกันได้ทั้งวัน

แต่อย่าลืมว่าซิเรียสไม่ใช่คนที่ชอบเล่นซึ่งๆ หน้ามาตั้งแต่แรก...เรื่องนี้คนที่โดนแกล้งมาตลอดอย่างเซเวอร์รัสรู้ดีที่สุด

นี่เป็นจุดๆ เดียวที่ทำให้เบลลาทริกซ์พลาดท่า เมื่อเซเวอร์รัสเห็นช่องโหว่

 

เขาไม่ลังเลที่จะใช้คาถาเลวิคอร์พัส ส่งให้เบลลาทริกซ์ตัวลอย ขาห้อยชี้ฟ้าในอากาศทันที!

 

“กรี๊ดด!”

 

ซิเรียสไม่รอช้า เสกคาถาโจมตีใส่ “สตูเปฟาย!”

คาถาซัดใส่กลางร่าง หญิงสาวปลิวไปกระแทกกับขั้นบันได สลบในทันที!

เพียงชั่ววินาทีที่ทุกอย่างถูกจัดการเสร็จเรียบร้อย ชายหนุ่มทั้งสองหันมามองหน้ากันด้วยสีหน้าไม่ยินดีสักเท่าไรกับการร่วมมือกันในครั้งนี้

สุดท้ายก็มุ่งสู่ทางที่เป็นแหล่งกำเนิดเปลวเพลิงขนาดใหญ่ในป่า ไม่มีแม้แต่คำชมหลุดออกมาจากปาก

 

 

 

เปลวเพลิงถูกคุมจากปลายไม้กายสิทธิ์ของเดรโกราวกับมีชีวิต เด็กหนุ่มสอดส่ายสายตามองหาร่างศัตรูที่วิ่งไปหลบตามต้นไม้ด้วยใบหน้านิ่งเรียบ เหงื่อไหลลงข้างขมับด้วยความเคร่งเครียด เขาได้ยินแจ็กสันสบถออกมาแค่ครั้งเดียวก่อนซ่อนตัว

เด็กหนุ่มรู้ดีแก่ใจ อีกไม่นานตัวเองคงควบคุมไฟนี่ได้ไม่นานนัก และแจ็กสันคงคาดเดาได้ไม่ยากจากการเคลื่อนไหวของเปลวเพลิง

แล้วมันก็เป็นอย่างนั้น เมื่อเดรโกได้ยินเสียงของชายหนุ่มตะโกนก้องป่า

 

“อากัวแมนติ!”

 

เดรโกสาบานได้ว่าเขาไม่เคยเห็นมวลน้ำที่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อน เด็กหนุ่มหนีออกจากบริเวณหน้าผา ก่อนที่มวลน้ำขนาดใหญ่นั้นจะสาดซัดลงมาบนผืนป่าใหญ่ในโครมเดียว!

ร่างของเขาโดนกระแสน้ำปนดินพัดพาไปกระแทกเข้ากับต้นไม้ต้นหนึ่ง สำลักน้ำบางส่วนที่ทะลักเข้าปาก เดรโกถุยเอาดินออกมาอย่างขยะแขยง พยายามตะเกียกตะกายขึ้นยืนให้เร็วที่สุดด้วยความตื่นตระหนก

แต่ก็ช้าไปก้าวหนึ่ง...

 

“ขยับอีกนิด ฉันจะตัดหัวแกซะ”

 

แจ็กสันมาอยู่ด้านหน้าเขาแล้ว

 

หน้าซีกขวาบริเวณโหนกแก้มอีกฝ่ายเป็นรอยแผลพุพองน่ากลัว แจ็กสันคงโดนไฟของเขาเผาเข้าตอนกำลังหนีอย่างแน่นอน เดรโกมองความโกรธเกรี้ยวบนใบหน้าของชายหนุ่ม ท่ามกลางความหวาดกลัวจนร่างกายสั่นเทา เขารู้สึกพอใจขึ้นมาอย่างประหลาด

แจ็กสันเหมือนจะจับความรู้สึกนี้ได้ ต่อยเข้าที่หน้าเขาไปหนึ่งหมัด!

“ไอ้เด็กเวร! อย่าคิดว่าทำฉันแค่นี้แล้วแกจะชนะ!”

เดรโกร้องโอดครวญ ยกมือขึ้นปิดจมูกที่กำเดาไหลพราก เงยมองคนทำด้วยความเคียดแค้นทันที

“ไอ้เวรเอ้ย!”

แต่เขาตอนนี้จะทำอะได้?

แปบๆ ก็ถูกอีกคนกระชากจนตัวปลิว คอเสื้อเปียกน้ำสกปรกถูกดึงรั้งจนเดรโกหายใจลำบาก ไม้กายสิทธิ์จี้เข้าที่ข้างขมับเขาจนเจ็บ 

เดรโกกลัวเหลือเกินว่าไอ้หมอนี่มันจะเอาไม้กายสิทธิ์แทงสมองเขาจนเละ

“เหอะ! อะไรกัน? นี่แกโกรธ เพราะโดนเด็กอย่างฉันลูบคมหรอกเหรอ?” ยังไงก็ตาม นิสัยปากเสียของเขาก็ใช่ว่าจะหายไปได้ง่ายๆ

แจ็กสันต่อยเข้าหน้าเขาไปอีกหมัด

ผวะ!

“ปากดี! จะตายอยู่แล้วยังไม่เจียมตัวอีก!” 

เดรโกหัวเราะ—ทำไมเขาจะไม่รู้ล่ะ? ตัวเองปลิวมาไกลขนาดนี้ มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะมีใครอยู่ใกล้ๆ แล้วเข้ามาช่วยทัน

เดรโกเคยกลัวตาย—และตอนนี้เขาก็ยังกลัวอยู่

แต่มันก็กลัวจนปลงแล้ว เขาตระหนักได้นานแล้วว่าชีวิตๆ หนึ่งนั้นไม่เคยยั่งยืน และเขาก็เป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ไม่ได้โชคดีทุกครั้งที่ต้องเจอเรื่องอันตราย

เด็กหนุ่มหลับตา

อย่ายอมรับเชียวว่าตอนนี้ในใจกำลังร้องหาใครบางคน

ไอ้บ้าคนหนึ่งที่ช่วงนี้บอกเขาไม่เว้นวัน ว่าจะอยู่ข้างๆ คอยเคียงบ่าเคียงไหล่

เดรโก มัลฟอยไม่เหมาะกับการขอความช่วยเหลือ

 

 

 

 

หรือเปล่านะ?

 

“เอ็กส์เปลิอามัส!”

 

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว--รวดเร็วเกินกว่าเดรโกที่หลับตาจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เขาได้ยินเสียงร้องของแจ็กสันที่ปลิวไปกระแทกเข้ากับต้นไม้ ร่างของเดรโกร่วงลงพื้นทันทีที่ไร้แรงรั้งที่คอเสื้อ

แต่เขาไม่ได้เจ็บอย่างที่คิด ร่างทั้งร่างถูกดึงรั้งเข้าไปกอดแนบแน่นจนหายใจไม่ออก คนที่เข้ามารับร่างเขาหายใจหอบฮักจนน่ากลัว

แฮร์รี่ พอตเตอร์จู่ๆ ก็โผล่มาได้จังหวะดีเหลือเกิน

เดรโกไม่รู้ว่าเขากำลังทำหน้ายังไงอยู่ เขาถูกสำรวจตามตัว พอตเตอร์ทำหน้าโกรธมากตอนที่เกลี่ยปลายนิ้วที่จมูกที่โดนต่อยของเขา

“ไอ้เวรนั่น...”

เดรโก มัลฟอยไม่เคยคิดว่าในชีวิตนี้จะโดนใครสักคนโอบไว้ด้วยท่าทางที่เหมือนกำลังจะปกป้องเขาแบบนี้มาก่อน แน่นอนว่าเขาตัวสูงชะลูด ดูทะแม่งๆ ที่ต้องโดนโอบเอวเหมือนเป็นเด็กผู้หญิงอ่อนแอแบบที่พอตเตอร์กำลังทำอยู่ตอนนี้

แต่เขาไม่ได้ผละออก—เดรโกโผกอดอีกคนโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เด็กหนุ่มรู้สึกโล่งเหลือเกินที่เห็นหน้าพอตเตอร์ เขาไม่เคยรู้สึกปลอดภัยอย่างตอนนี้มาก่อน

“ไม่เป็นไรแล้ว มัลฟอย...ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่นี่แล้ว นายปลอดภัย”

พอตเตอร์ลูบหลังเขาอยู่ พยายามพูดปลอบด้วยเสียงนุ่มเบาราวกับขนนก

เดรโกรู้สึกหัวใจพองฟู เขาพูดออกไปข้างหูอีกฝ่ายว่า “ดีใจที่นายมา พอตเตอร์”

 

+++++++++++++

Talk :

ตอนนี้อยู่กลางโค้งค่ะ กลางโค้งสุดท้ายแล้ว!

ปล. รีดอ่ะ! ที่จริงเราชิป HPDM กับ JJSS นะคะ ไหงไปอ่านเมนต์แล้วกลับมาอ่านฟิคตัวเองแล้วเรือ SBSS มันแล่นวะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

370 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 22:02
    โฮกกก แฮรี่กลายเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวช่วยเจ้าหญิงตัวสูงซะแล้ว5555
    #354
    0
  2. #337 Fewona. (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 17:09
    โอ้ยน้องงง
    #337
    0
  3. #317 สาววายฟินทะลุจอ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:24

    อูย แค่เห็นฉากเจ้าชายขี่ม้าขาวมาช่วยเดรก ก็ระทวยแล้วค่า ตามตึงเครียดที่ผ่านมาหายวับไปกับตา

    #317
    0
  4. #316 เพลิงเจ้าหญิงซาตาน (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:27
    แก้แค้นแทนน้องงงง
    #316
    1
    • #316-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:57
      จะจบเเล้วว!
      #316-1
  5. #315 N เอ็น (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:38
    ((มันจะมีม่ากลับโลกเดิมมั้ย หวาเสียว...))
    #315
    1
    • #315-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:58
      ต้องลุ้นเเล้วล่ะค่ะ
      #315-1
  6. #314 Yoseop~Ah :) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 00:19
    ขอบคุณสวรรค์ที่แฮรี่มาทันนน แง้งงงงงง นึกภาพแฮรี่ตัวเตี้ยกว่าเดรโกเเล้วโอบเอวออกเลยอ่ะะ555555 เสียใจนากินีตายอ่าาาาา เราาชอบนากินีในเว่อร์หนังมากๆ ชอบนางงงง นางสวยยยยย
    #314
    1
    • #314-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:59
      ช่วยไม่ได้จริงๆ ที่แฮร์รี่ตอนนั้นเตี้ยกว่าเดรโกนะคะ555 แต่นากินีสวยจริง เราชอบนางมาก
      #314-1
  7. #313 Maerd_ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:56
    พ่อพระเอกกกกกก ชอบตอนเอามือลูบเดรก แหมมมมมมม เป็นใครน่ะเรา แฟนเค้าหรอ? สู่ขอพ่อแม่เลยสิๆๆๆ555555

    แงงงงง จริงๆเรามันSBSSค่ะ หยุดชิปไม่ได้เลยค่ะแง555555555555
    #รอตอนต่อไปนะคะ
    #313
    1
    • #313-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:59
      สู่ขอเลยค่ะ ลูเซียสเตรียมไม้กายสิทธิ์รอเเล้ว!555
      #313-1
  8. #312 ชั้นคือแมว (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:30

    แฮรี่เป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวรึเปล่าเนี่ย มาช่วยเดรกได้ทันเวลาพอดีเลย ตอนแฮรี่เอามือลูบตรงที่เดรกโดนต่อยอยากจะแหมมมมมมม รู้แล้วว่าหวง
    #312
    1
    • #312-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:59
      มาทันเวลาตลอดดด!
      #312-1
  9. #311 Way-down-we-go (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:23
    โอ้มายก็อด ขอบคุณพอตเตอร์ ขอบคุณมากๆ
    #311
    1
    • #311-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 17:59
      ครั้งนี้มาทันนะคะ
      #311-1
  10. #310 buaholly (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:12
    พอตเตอร์มาช่วยน้องทันนนนแงงงงงงงงงงแบบสงสารน้องมากๆอะที่บอกว่ากลัวตายไม่ไหวแล้วค่ะทำไมโลกโหดร้ายกับน้องเดรกขนาดนี้แงงงงงงงงงงงงง
    #310
    1
    • #310-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:00
      ไม่มีใครอยากตายหรอกค่ะ เดรโกก็เช่นกัน
      #310-1
  11. #309 Mamorudes (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:03

    ตอนนี้ฮีลใจมากเลยค่ะ ฮื่ออออออออ พอตเตอร์กอดแน่นๆ รัดน้องเป็นนากินีเลย!!//ผิด

    ชอบฉากต่อสู้ของซีเรียสกับสเนปมากเลยค่ะ ชอบที่ไม่ยอมชมกันด้วย555555 อย่างที่เค้าบอก ไรท์ควรเติมแท็กคู่นี้ได้แล้ว! #SBSS

    ประทับใจตรงฉากนากินีมากเลยค่ะ นึกถึงแฟนทาสติกบีสต์ขึ้นมาเลย ;-; หลับสบายๆนะคนสวย

    #309
    1
    • #309-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:00
      ม่ายยย เราไม่ติด เราไม่จิ้นน! อย่าป้ายยาเรานะ เเนวมิตรภาพไม่ได้หรอคะ
      #309-1
  12. #308 janniaom (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:41
    พอตเตอร์!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ปล่อยน้องน้าาาาาาาาาาา5555555555555 //ฮืออออ จะร้องให้เลย เซเวอร์รัสจะต้องไม่เป็นอะไรนะ!!._.
    #308
    1
    • #308-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:01
      แฮร์รี่มาเเล้ว!
      #308-1
  13. วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:27
    กรี้สๆๆๆๆ โอ้ยยยยยยแบบความรู้สึกนุ่มฟูเต็มอกไปหมดจะร้องไห้
    #307
    1
    • #307-1 Tiaros(จากตอนที่ 36)
      12 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:01
      มาทันค่ะรอบนี้
      #307-1