Fic Harry potter : Traitor END

ตอนที่ 35 : 34 ปะทะผู้เสพความตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    6 ก.พ. 63

34 ปะทะผู้เสพความตาย

 

“ฮ่าๆๆ! ตายซะ! ตายซะ!”

เสียงหัวเราะแหลมสูงมาพร้อมกับรูปปั้นพิทักษ์ที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลเสกให้มีชีวิตขั้นมาถูกทำลายเป็นเสี่ยงๆ

เหล่าผู้เสพความตายมากมายหรือแม้กระทั่งผู้คุมวิญญาณที่พามาซึ่งเมฆหมอกอันเย็นยะเยียบบดบังแสงสว่างของเช้าวันใหม่ที่ดาหน้าเข้ามาในเขตของปราสาท

ไม่เคยมีครั้งไหนที่ศาสตราจารย์ประจำบ้านกริฟฟินดอร์จะรู้สึกหวาดหวั่นขนาดนี้มาก่อน ศาสตราจารย์สเปราซ์เองก็ตัวสั่นอยู่ข้างๆ แม้จะแน่ใจแล้วว่าตอนนี้คนที่ไม่สามารถใช้เวทและพวกเด็กๆ อาจจะยังปลอดภัยอยู่ด้านใน แต่ถ้าพวกตนแพ้ที่นี่—นั่นหมายความว่าคนอื่นๆ ในฮอกวอส์ตจะไม่มีใครรอด

มูดดี้นั้นสบถคำหยาบหลายคำ เขามีฝีมือ แต่นั่นต้องหมายความว่ามือปราบมารคนนี้จะต้องไม่รับมือกับศัตรูคนเดียวเกินยี่สิบคน นิมฟาดอราเองก็เด็กเกินกว่าที่จะมาจบชีวิตลงที่นี่ รีมัส ลูปินเองก็เช่นกัน

เฟนเรีย เกรย์แบล็ก จ้องที่จะฆ่ามนุษย์หมาป่าด้วยกันเอง อีกฝ่ายกระหายเลือดเกินกว่าที่ใครจะคาดคิด และเวลาเพียงไม่นานทั้งเขาและลูปินก็เข้าโรมรันกันด้วยคาถาที่ไหนสักแห่งหลังจากที่ประตูหน้าถูกทำลายย่อยยับ

พวกเขาหนีเข้ามาด้านใน หลบเข้าไปอยู่ในห้องโถงน่าแปลกที่คนนำทัพเป็นเบลลาทริกซ์ ไม่ใช่โวลเดอมอร์ จอมมารคนนั้นยังไม่มีใครเห็นแม้แต่เงา

แต่ตอนนี้ถึงไม่มีโวลเดอมอร์มาด้วยพวกตนก็เสี่ยงที่จะโดนฆ่าอยู่ดี

“ถอยไปอีก!” มูดดี้ตวาด มือปราบเหลือแค่เขากับท็องค์แล้ว “ไอ้เด็กใหม่เดอ ราโรสมันไปอยู่ไหนของมัน!?”

“ฉันเกรงว่าประตูนั่นจะกันได้ไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ” มักกอนนากัลว่า 

“แล้วพวกเด็กๆ ล่ะ!?”

“ตอนนี้เราต้องตรึงพวกมันไว้ที่นี่!” มูดดี้ว่า “ที่นี่ไม่มีอะไรเด็ดๆ แล้วหรือไง!?”

แล้วตอนนั้นเองที่บานประตูจากทางด้านหลังของพวกเขาก็เปิดผละออก เรียกให้คนที่กำลังหลบภัยอยู่ถึงกับต้องหันไปมองด้วยใจที่สั่นกลัว—หรือว่าจะเป็นผู้เสพความตายอีกกลุ่มหนึ่ง!?

 

 

“สเนป! ซิเรียส!”

ศาสตราจารย์วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืดและผู้ช่วยเดินเร็วรี่เข้ามาสมทบ ไม่มีใครรู้ว่าสเนปกับซิเรียสกลับมาเมื่อไร พวกเขาหายไปตั้งแต่เมื่อคืนพร้อมกับดัมเบิ้ลดอร์

และใช่—ถ้าสองคนนี้กลับมา...ดัมเบิ้ลดอร์ก็ต้องกลับมา!

ไม่มีใครจะมาตะขิดตะขวางใจกับสองคนนี้ที่เคยเกลียดกันมาก่อนตั้งแต่สมัยเรียน ถึงตอนแรกพวกเขาจะต้องปวดหัวกับการทำงานร่วมกันของสองคนนี้ แต่ก็ต้องยอมรับด้วยว่าสเนปกับซิเรียสมีความสามารถที่โดดเด่นและมีฝีมือ

“เรามีเวลาไม่มากนัก ดัมเบิ้ลดอร์สั่งพวกคุณรีบพาเด็กนักเรียนหนีไปที่ห้องต้องประสงค์ เกรนเจอร์จะรออยู่ที่นั่นแล้วพาพวกเขาหนีออกจากฮอกวอส์ตผ่านทางตู้อันตธาน” สเนปว่า

“มันเสียมานานมากแล้ว” มักกอนนากัลป์ว่า 

“มันถูกซ่อมเรียบร้อยแล้ว—ตอนนี้อย่าถามให้มากเลยศาสตราจารย์ รีบอพยพเถอะ ทางนี้พวกผมจะล่อไว้ให้” ซิเรียสว่าอย่างอย่างฮึกเหิม “ชักเคิลโบลต์พามือปราบมารมาแล้ว พวกเขากำลังมา”

ซิเรียสไม่ได้บอกว่าพวกมือปราบมากันมากแค่ไหน ตอนนี้กำลังใจเป็นสิ่งสำคัญ แม้ว่าหน่วยที่ชักเคิลโบลต์คุมนั้นคนจะมีเพียงน้อยนิดแต่นั่นก็น่าจะประวิงเวลาให้พวกเด็กๆ อพยพไปได้ 

“สิ่งสำคัญที่สุดคือความปลอดภัยของเด็กๆ มักกอนนากัล คุณไปพาพวกเด็กๆ ออกไปเถอะ ฉันจะไปตามซีบิลเอง ตอนนี้หล่อนคงขวัญเสียน่าดู”

“งั้นผมจะไปกับคุณด้วย โพโมนา” ศาสตราจารย์ฟลิตวิกว่า “เวลานี้อย่าไปไหนคนเดียว ส่วนพวกคุณรีบพาเด็กๆ ไปที่ห้องต้องประสงค์เถอะ”

มีทางลับที่หลังโต๊ะทานอาหารของพวกอาจารย์ พวกเขาใช้ทางนั้นในการออกจากห้อองโถงที่กำลังจะกลายเป็นสนามรบในไม่ช้านี้ ทางมูดดี้ได้กองกำลังเสริมมาใหม่เป็นซิเรียสกับสเนป แต่นั่นก็ยังไม่เพียงพออยู่ดี เมื่อด้านหลังของบานประตูพวกนั้นคือศัตรูเกือบครึ่งร้อย

แต่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ –มันก็ยังมีเรื่องแย่กว่านั้นเกิดขึ้นได้อีก

“พอตเตอร์อยู่ไหน?”

สเนปมั่นใจแน่นอนว่าเด็กนั่นไม่มีทางอยู่ในหอนอนอย่างคนปกติเขาแน่ๆ

ดัมเบิ้ลดอร์ตามมาสมทบเป็นคนสุดท้ายพร้อมด้วยสองสามีภรรยามัลฟอยที่ใบหน้าถูกฉาบด้วยความเย็นชา ลูเซียสได้ไม้กายสิทธิ์อันใหม่แล้ว และมันพร้อมจะถูกใช้ได้ทุกเมื่อ 

“เธอสองคนตามหาแฮร์รี่ให้เจอ ฉันจะถ่วงเวลาตรงนี้เอาไว้ให้”

 

 

 

 

 

แต่จะให้หาที่ไหนในปราสาทกันล่ะ บางทีพวกเขาคงพลาดไปที่ไม่ได้ถามป็อบปี้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างระหว่างที่พวกตนอยู่ที่กริมโมเพลส เซเวอร์รัสไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเมื่อวานเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้างกับเดรโกและพวกพอตเตอร์วางแผนจะทำอะไร

ไม่มีใครรู้ว่าก่อนอาคมแตกไม่นานมีเด็กสี่คนถูกจับแยกหายตัวไปคนละทางด้วยเหตุผลบางอย่าง และพวกเขาก็ใจร้อนเกินกว่าจะรอฟังเฮอร์ไมโอนีว่า ว่าทำไมหล่อนไปอยู่ที่ตู้อันตธานในตอนนั้น

“นายจะหยุดก่อนแล้วให้เวลาฉันคิดได้ไหมว่าแฮร์รี่อยู่ที่ไหน!?” ซิเรียสพูดมาระหว่างที่พวกเขากำลังวิ่งไปตามโถงที่ยังไม่มีใครมา 

เซเวอร์รัสว่าอย่างเย็นชา “นายเห็นว่าเรามีเวลามากขนาดนั้นเลยหรือไง!?”

“ไม่มีก็ต้องมี! นั่นก็ลูกบุญธรรมฉันนะ สนิปเวลลัส!” เขาว่า “แฮร์รี่ไม่ใช่เด็กขี้ขลาดที่พอเห็นศัตรูแล้วเอาแต่วิ่งหนี ถ้าเขาเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่แฮร์รี่ก็ต้องอยู่แถวนี้นี่แหละ”

“ก็ถ้าเด็กนั่นมันขี้ขลาดบ้าง ยอมอยู่เฉยๆ บ้างเราก็ไม่ต้องเป็นเดือดเป็นร้อนแบบนี้หรอก!?” ยังไงก็ตาม เซเวอร์รัสไม่ได้ชอบแฮร์รี่มาตั้งแต่แรก ไม่แปลกที่ทุกคำที่ออกมาจากปากนั้นจะเชือดเฉือนเด็กหนุ่มทุกคำ

พวกเขามองเห็นเปลวเพลิงที่ลุกโหมมาจากทางป่าทันทีที่เลี้ยวมายังเฉลียงอีกทางหนึ่ง แต่น่าแปลกที่เมื่อเปลวเพลิงนั้นลุกลามไปกับต้นไม้ใบหญ้า กลับไม่มีแม้แต่ควันโขมงสีดำลอยขึ้นฟ้าอย่างอัคคีภัยทั่วไป

นั่นคงเป็นอินเซ็นดิโอ

“ทางนั้นเกิดอะไรขึ้น?”

“ไม่รู้ แต่ไม่น่าจะมีใครอยู่แถวนั้นในเมื่อผู้เสพความตายกำลังบุกเข้ามาที่ส่วนหน้าปราสาท” ซิเรียสว่า “นอกจากว่าจะเกิดเรื่องก่อนหน้าที่คนพวกนั้นจะพังอาคมเข้ามา”

สองคู่หูหันมามองหน้ากันแล้วได้แต่ขมวดคิ้ว ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวในเวลาต่อมา จากนั้นพวกเขาก็แทบจะพุ่งตรงไปยังจุดที่มองเห็นเปลวเพลิงเดี๋ยวนั้น

แต่ก็ใช่ว่าหนทางจะไร้อุปสรรค

 

ฟ่อ....

คราวแรกได้ยินเป็นเสียงกล้ามเนื้อเคลื่อนไหวบดลงกับพื้นหินแผ่วเบา เสียงนั้นถูกกลบด้วยเสียงย่ำส้นรองเท้าของพวกเขาที่ดังก้องทางเดิน แต่เมื่อเดินไปอีกไม่กี่ก้าว เซเวอร์รัสกลับพบว่ามีบางอย่างกำลังชูหัวขึ้นมาในมุมมืดที่เขากำลังเดินผ่าน

เป็นเสียงขู่ของนักล่า

 

“มันอยู่นั่น ซิเรียส! สเนป!”

เบลลาทริกซ์โผล่มาด้านหลังพร้อมแสงสีแดงของคาถากรีดแทง!

“หลบ!” 

พวกเขาหลบกันอยู่หลังเสาโครินเทียนคนละฝั่งของทางเดิน คาถากระแทกโดนเข้ากับลวดลายที่แกะสลักจนพังยับเยิน เสื้อผ้าเปื้อนด้วยเศษหินอ่อนทั้งยังมีบางส่วนที่เปื้อนไปทั้งตัว

ไม่มีใครรู้ว่าเบลลาทริกซ์หาพวกเขาเจอได้ยังไง แต่ดูเหมือนดัมเบิ้ลดอร์จะตั้งหลักดึงดูดความสนใจได้ไม่มากพอที่จะทำให้หล่อนไม่สะกิดใจปลีกตัวแยกออกมาจากกลุ่มเพื่อมองหาคนอื่นๆ

ซิเรียสสาดคาถากลับจนญาติตัวเองต้องหลบเข้าหลังเสาบ้าง พวกเขาผลัดยิงคาถาใส่กันจนฝุ่นตลบอบอวล

แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีบางอย่างที่ยังทำให้เซเวอร์รัสรู้สึกขนลุกไม่หาย—มันเป็นความรู้สึกเดียวกับตอนที่เขาเข้าพบจอมมารเพียงลำพังแล้วโดนดวงตาที่เหมือนงูจับจ้องราวกับจะคว้านลึกลงไปในจิตใจ

ซิเรียสหยุดยิงคาถาเมื่อมองศัตรูไม่เห็น แต่พออีกฝ่ายหันมาหาเขา เซเวอร์รัสก็พึ่งเคยเห็นแบล็กทำหน้าตกใจขนาดนั้นเป็นครั้งแรก ถึงขนาดที่กระโจนเข้าใส่เขาอย่างไม่กลัวว่าจะมีคาถาอะไรยิงมาโดนตัวเองบ้าง

“สเนป!”

แต่ไม่ทันที่อีกคนจะได้จับโดนตัว...

 

ฟ่อ...!

 

บางอย่างก็รัดร่างทั้งร่างของเซเวอร์รัสก่อนจะลากเขาเข้าไปด้านหลัง!

ซึ่งเป็นขั้นบันไดที่ทอดยาวลงไปยังชั้นใต้ดิน!

กล้ามเนื้อราวกับกำลังถูกบด แต่ก็ไม่มากพอให้ขาดใจตาย เหมือนชายหนุ่มเงยหน้ามองดูสิ่งที่รัดตัวเองอยู่ เซเวอร์รัสก็รู้สึกราวกับว่าหัวใจของตัวเองก็กำลังจะหยุดเต้นลงเดี๋ยวนั้น

นากินี!

“สเนป!”

เขาโดนกัด—และน่าจะเป็นแถวๆ ช่วงไหล่ที่ความปวดหนึบแล่นพล่านจนแรงขัดขืนเริ่มเหือดหาย นากินีฉลาดพอที่จะใช้ลำตัวของหล่อนรัดปิดปากเขาไว้แล้วทำให้เขาเสียหลักล้มไปตามขั้นบันได

เสียงของเบลลาทริกซ์หัวเราะแหลมสูงราวกับแผนการของหล่อนสำเร็จ หญิงสาวคงวิ่งออกมาจากที่หลบแล้วปรี่ตรงเข้ามาที่นี่

เซเวอร์รัสเห็นซิเรียสกลายร่างกลับไปเป็นสุนัขสีดำตัวใหญ่ ขู่คำรามพร้อมใช้ฟันแหลมคมขย้ำกัดลงมาบนตัวอสรพิษร้ายที่ยังรัดร่างเขาไม่ปล่อย

หนึ่งคนกับสัตว์อีกสองตัวพัวพันกลิ้งตกลงไปด้านล่าง ในขณะที่เบลลาทริกซ์ตามลงมาติดๆ 

 

 

 

 

 

 

รอนสะบัดหัวเรียกสติกลับมา อย่างแรกที่เด็กหนุ่มทำคือร้องอูวออกมาเสียงดังเมื่อเอวกระแทกเข้ากับพนักโซฟาที่ทำจากไม้เนื้อดีแกะสลักลวดลายวิจิตรสวยงาม เขาคิดว่าเอวเขาต้องเคล็ดแน่ๆ เมื่อยืดตัวขึ้นแล้วอาการเจ็บจี๊ดทะลุขึ้นที่ก้านสมอง

ซึ่งพอลุกขึ้นมาได้แล้วรอนก็ต้องมางงซ้ำสองเมื่อในห้องนี้เป็นห้องทำงานโล่งๆ ห้องหนึ่ง ข้าวของหลายอย่างเก็บเรียบร้อยเป็นระเบียบไม่มีร่องรอยคนแตะต้องแม้แต่น้อย

เด็กหนุ่มขมวดคิ้วทันที—คงไม่ใช่ห้องของอัมบริดจ์หรอกนะ?

เมื่อกี้พวกเขากำลังพูดกันไม่จบเรื่องต้องติดต่อคนด้านนอกด้วยซ้ำ แล้วจู่ๆ รอนก็เวียบหัว ตัวเหมือนจะปลิวแล้วก็ตกลงมากระแทกแบบนี้...

จริงสิ! ฟลู!

พวกผู้เสพความตายมันต้องเข้ามาที่นี่แล้วแน่ๆ รอนปรี่เข้าไปล็อกประตูมิดชิดแล้วเดินไปมาในห้องเป็นหนูติดจั่น ทำยังไงดี เขาได้ยินเสียงด้านนอก คนฝั่งเรามีไม่พอแน่ๆ แล้วรอนต้องติดต่อขอความช่วยเหลือ!

แต่...ฟลูหาใครล่ะ?

ภาคีเหรอ? รอนไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตอนนี้พวกเขาอยู่ที่กริมโมเพลสกันหรือเปล่า แล้วถ้าฟลูไปแล้วไม่มีใครอยู่ก็เปล่าประโบชน์

บอกแม่เหรอ? ไม่!—เขาจะไม่ให้แม่มาเสี่ยงตายแน่ๆ 

รอนเริ่มคิดหนัก งั้นที่ไหนดี? 

ที่ไหนที่มันจะมีพวกมีฝีมือพร้อมบวกทันทีที่เขาติดต่อไปหา

แล้วตอนนั้นเองที่หน้าของรูฟัส สคริมเจอร์ลอยเด่นขึ้นมาเป็นป็อบอัพในหัว โดยไม่รีรอให้เวลาผ่านไป เด็กหนุ่มสาดผงฟลูที่อยู่เข้าเตาผิงใส่ทันที 

ขอให้มันยังใช้ได้ทีเถอะ!

“กระทรวงเวทย์มนตร์ ห้องรูฟัส สคริมเจอร์!”

เปลวไฟสีเขียวลุก พรึ่บ!

รอนแทบโห่ร้องในใจ ยื่นหัวเข้าไปในเปลวไฟทันที เขาเห็นใบหน้าของสคริมเจอร์บูดบึ้งจ้องมองมา ปากกำลังอ้ากว้างเตรียมด่า

แต่รอนเร็วกว่า เขาพูดรัวเร็วทันที

“ฮอกวอส์ตแย่แล้ว! จอมมารอยู่ที่นี่! ขอกองกำลังทั้งหมดของพวกคุณมาช่วยด้วย--ขนมาทั้งกระทรวงเลยยิ่งดี!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

370 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 21:55
    เซเวอร์รัสต้องไม่เป็นไร!!! ไรท์ห้ามทำร้ายเซเวอร์รัสรอบสองเด็ดขาดแค่เซเวอร์รัสเรื่องนั้นน้ำตาก็ไหลเป็นสายแล้ว! //รอนทำดีมาก! ขนไปทั้งกระทรวงเลย!เอาเลยสนับสนุนเต็มที่!!
    #353
    0
  2. #306 janniaom (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:15
    รอน!!!!! ทำดีมาก!!!!!!!!!!!ฮื่อออออ บีบหัวใจ เป็นห่วงทุกคนเลย เซเวอร์รัสคุณจะต้องไม่เป็นอะไรนะ!!!! พอตเตอร์!!!นายต้องช่วยเดรโกให้ได้!!!!//ไร้เต้อสู้ๆนะคะ ฮื่ออออ (แอบรอรวมเล่มนะเคอะ55555)
    #306
    2
    • #306-1 Tiaros(จากตอนที่ 35)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:35
      รอนมาเหนือค่ะ ปลิวมาถูกที่มาก555
      ปล. เรื่องนี้เราไม่รวมเล่มนะคะ เป็นแฟนฟิค ผิดลิขสิทธิ์ต้องขออภัย
      #306-1
  3. #305 สาววายฟินทะลุจอ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 07:49

    โอ้ยยยยย ค้างอีกแล้ว เป็นห่วงเดรกกับแฮรี่ ขอให้ปลอดภัยนะ พวกนายควรมีความสุขได้แล้ว

    #305
    1
    • #305-1 Tiaros(จากตอนที่ 35)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:35
      ขอให้ปลอดภัยทุกคนเนอะ
      #305-1
  4. #304 Maerd_ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:33
    รอนนนนนนนนนน ทำดีมากลูกกกกกกก ถ้ารูฟัสไม่เชื่อก็ค่อยมันเลยลูก-

    เซปกับซิเรียสจะเปงงัยต่อ แง ตอนนี้คือมืดแปดด้านมากนะ รู้สึกแสงสว่างริบหรี่มากเว่อร์;-;
    #รอตอนต่อไปนะคะ
    #304
    1
    • #304-1 Tiaros(จากตอนที่ 35)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:36
      รอนปลิวมาถูกที่ค่ะ ยกมาทั้งกระทรวงเลย!
      #304-1
  5. #303 buaholly (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:18
    รอนนนนนนทำดีมากกกชอบความที่บอกว่าแต่รอนเร็วกว่าเป็นฉากตัดจบที่เท่สุดๆไปเลยค่ะ><
    #303
    1
    • #303-1 Tiaros(จากตอนที่ 35)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:36
      น้องมาถูกที่ถูกจังหวะค่ะ!
      #303-1
  6. #302 Yoseop~Ah :) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:48
    กระทรวงจะเชื่อคำพูดของเด็กมั้ยอ่ะะ แอบกลัวววว เซเวอร์รัสจะไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะะ แต่นางถูกนากินีกัดอ่ะฮืออออออ เป็นคนนึงที่ไม่อยากให้คนๆนี้ตายยยยเป็นเศร้าาาา เดรโกกกกกกเป็นยังไงบ้างงงง แง้งงงงงงหวังว่าจะปลอดภัยน้าาา
    #302
    1
    • #302-1 Tiaros(จากตอนที่ 35)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:36
      เซเวอร์รัสยังมีซิเรียสคอยช่วยอยู่เนอะ
      #302-1
  7. #301 Mamorudes (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 19:36

    แอบหวั่นว่ากระทรวงจะเชื่อรึเปล่า เป็นห่วงพระ-นายเอกจัง อีสองคนนี้โดนหนักกว่าเพื่อนแน่เลยอ่าาาา

    ไรท์คะ… ซีเรียสกับสเนปนี่ แอบจิ้นป่าวคะเนี่ย//ส่งสายตาคาดหวัง

    #301
    1
    • #301-1 Tiaros(จากตอนที่ 35)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:37
      ต้องถามใจรูฟัสเเล้วล่ะค่ะว่าจะเชื่อหรือเปล่า
      #301-1
  8. #300 ชั้นคือแมว (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:55

    สนุกมากกกกกกก รอนทำดีมาก ขนมาเยอะๆเลย
    #300
    1
    • #300-1 Tiaros(จากตอนที่ 35)
      9 กุมภาพันธ์ 2563 / 11:37
      เอามาทั้งกองทัพ!
      #300-1