Fic Hakuouki : Shiro Tsubaki End.

ตอนที่ 30 : 08 บทพิเศษ : ก่อนเริ่มเวลาสะสาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 109
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    31 ธ.ค. 61

08 บทพิเศษ : ก่อนเริ่มเวลาสะสาง

                    

 


ข่าวลือที่เคยโด่งดัง


ไม่เคยมอดดับหรือเลือนหาย

 



โรนินนามซากาโต้กำลังหวาดกลัว—น่าแปลกที่ทั้งๆ ที่ตนนั้นกำลังเป็นที่หวาดกลัวของเหล่าชาวบ้านจนแทบจะเรียกได้ว่าเป็นการข่มขวัญ


ความกลัวไม่ควรจะเกิดขึ้นกับคนที่กำลังเรืองอำนาจ


โดยเฉพาะกลุ่มที่ขึ้นตรงต่อท่านชิชิโอะ


“มันไปไหนแล้ว!” เพื่อนร่วมอุดมการณ์ถามพร้อมหันรีหันขวาง อาการหวาดกลัวไม่ต่างกัน “มันหายไปไหน นังปีศาจนั่น!


ใช่—อาจจะเป็นเพราะสิ่งที่เขาเผชิญหน้าไม่ใช่ชาวบ้าน


แต่เป็นปีศาจมากกว่า


ซากาโต้รับรู้ได้ถึงเหงื่อเย็นๆ ที่ไหลลงข้างขมับ ค่ำคืนในโตเกียวไม่เคยเย็นเข้ากระดูกแบบนี้มาก่อน หรือแม้แต่ตอนอารักขาเจ้านายคนก่อนซากาโต้ก็ไม่เคยได้รับรู้ความหวาดกลัวเท่านี้


ข่าวลือเมื่อนานมาแล้วเคยกล่าวเอาไว้—เล่าลือถึงยูกิอนนะในยุคสมัยใหม่ที่ตามหาบางอย่าง


หญิงสาวปีศาจที่ออกล่ายามค่ำคืนคอยสาปซามูไรผู้ออกมาเดินยามวิกาลให้กลายเป็นบ้ามานักต่อนัก


ข่าวลือเมื่อหลายปีก่อนตั้งแต่ที่ยังไม่ก่อตั้งรัฐบาลใหม่



 

กริ๊ง



 

“วะ—เหวอ!


โยทากะร้องเสียงหลง ตวัดดาบมั่วซั่วและเริ่มวิ่ง


“เดี๋ยวก่อนสิ!


ร้องอย่างเสียขวัญ มองเพื่อนของตนที่ทิ้งให้อยู่คนเดียวด้วยความสิ้นหวัง ซากาโต้กลัวเกินกว่าจะเรียกสติของตัวเองได้อีกต่อไป


เริ่มร้องโวยวาย และฟันดาบอันคมกริบไปทั่ว


แต่ตรงหน้าก็มีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้น


“ออกมาสิ แก! ออกมาเดี๋ยวนี้ นังปีศาจ!” หวังที่จะเรียกกำลังใจของตัวเองกลับมา แต่ก็ไม่สำเร็จ


หากจะปลอบใจตัวเองว่าปีศาจตนนั้นหนีไปแล้วก็คงจะทำได้


แต่ในมโนสำนึกก็ร้องเตือนตลอดเวลาว่ามันไม่ใช่


มันยังอยู่


ภูตสีเงินตนนั้นยังอยู่ที่นี่

 



กริ๊ง

 



ไอเย็นยะเยือกเข้าแทรก แช่แข็งให้แม้แต่กำลังจับดาบก็หายไปจากร่างกาย

 



“มนุษย์”

 



หน้ากากจิ้งจอกปรากฏขึ้นตรงหน้า กราะชากสติของชายหนุ่มจนสิ้น


“อ้ากกก!



 

กริ๊ง

 


+++++

 


“ข่าวลือแปลกๆ โผล่มาอีกแล้ว ทั้งๆ ที่เรื่องของชิชิโอะยังไม่ได้สะสางแท้ๆ นะขอรับ”


คำบ่นของตำรวจนายหนึ่งลอยมาให้ไซโต้ต้องชะงักมือที่กำลังวุ่นอยู่กับเอกสารมากมายระหว่างประเทศได้ชะงัก ทานากะเป็นตำรวจในโตเกียว และพึ่งได้รับมอบหมายมาอยู่ใต้บังคับบัญชาเขาทันทีที่ชายหนุ่มมาถึงที่นี่


“ข่าวลือ?”


นายตำรวจหน้าอ่อนพยักหน้ารับ “ปีศาจสาวออกอาละวาดน่ะขอรับ ตอนเช้าเราจับสมุนของชิชิโอะได้สองคน เจ้านั่นเอาแต่พูดไม่หยุดว่าถูกปีศาจเล่นงาน แถมเป็นหญิงสาวสวมหน้ากากจิ้งจอกเสียด้วย”


ช่างคุ้นหูจนต้องถอนหายใจออกมาอีกรอบ—ไซโต้หันไปสนใจงานของตนเองต่อโดยไม่พูดถึงมันอีก


แต่ดูเหมือนคนเริ่มบทสนทนาจะไม่คิดแบบนั้น อีกฝ่ายพยายามคะยั้นคะยอพูดต่อว่า


“ท่านไม่คิดว่ามันอันตรายหรือขอรับ มีใครบางคนแอบอ้างมาหลอกทุกคนเชียวนะขอรับ ตอนนี้ไม่ใช่แค่พวกโรนินพวกนั้นที่โดน แม้แต่ชาวบ้านก็ระส่ำระส่ายกันไปหมด”


“แต่ก็ไม่มีชาวบ้านคนไหนตกเป็นเหยื่อนี่?” ชายหนุ่มว่าเสียงโทนเดิม “เมื่อนานมาแล้วเกียวโตก็เกิดข่าวลือแบบนี้ขึ้นเหมือนกัน แต่ก็ไม่มีใครตาย เจ้าไม่ต้องไปคิดมากหรอก”


ทานากะเบิกตากว้าง นี่คงเป็นครั้งแรกกระมังที่เขาได้ยินชายผู้เก่งกาจคนนี้พูดถึงอดีตตนเอง “หมายถึงตอนที่ท่านยังอยู่ในกลุ่มชินเซ็นกุมิน่ะหรือขอรับ? ท่านได้พบกับตัวการหรือเปล่า?”


ไซโต้ไม่ตอบคำถามนั้น


“แต่ว่านางกลับมาทำไมกันล่ะขอรับ?”


มือหยิบเจอเข้ากับเอกสารที่ต้องการได้แล้ว


“เป็นสัญญาณ” เขาตอบ เดินนำออกไปจากห้องทำงานพร้อมด้วยเอกสารในมือ ในหัวกำลังวางแผนการเพื่อช่วยอดีตมือสังหารหนุ่มที่กำลังจะถูกประหารในไม่ช้านี้


หวังว่าจะเตรียมการทันนะ—ชายหนุ่มคิด


“สัญญาณ?”


ประตูถูกเปิดออก มาพร้อมกับร่างของคนคุ้นเคยที่ไปหาเครื่องแบบราชการมาสวมใส่ตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่อาจทราบ


ไซโต้ขมวดคิ้ว มองใบหน้ายิ้มแย้มของสหายทั้งคู่แล้วก็ต้องถอนหายใจออกมาอีกเฮือกหนึ่ง


“ท่านฟูจิตะ นายกอนุมัติแผนการของท่านเรียบร้อยแล้วขอรับ” รอยยิ้มบนใบหน้าช่างขัดกับประโยคล้อเลียนเหลือเกิน


จะมีก็เพียงทานากะเท่านั้นที่ไม่รู้ว่าสองคนนี้ไม่ใช่ตำรวจจริงๆ


ไซโต้เหลือบมองนายตำรวจหน้าใหม่ ก่อนจะตอบตัดบทออกไปว่า “สัญญาณบอกใครบางคนว่านางก็อยู่ที่นี่เช่นเดียวกัน”


เพียงแต่เรื่องนั้นไม่ได้สำคัญเท่า ครั้งนี้ไม่ใช่งานรวมญาติหรือต้อนรับการกลับมาของสหายเก่า


ศัตรูอยู่ตรงหน้าแล้ว ไซโต้ไม่ชอบทำอะไรยืดเยื้อ


“เอาล่ะ ไปทำงานของเรากันได้แล้ว”


ได้เวลาไปกู้สิทธิ์การปกครองประเทศจากกบฏแล้ว

 


+++++

 


“นั่นสินะที่เป็นปัญหา” ชิรานุอิ เคียวยกมือป้องหน้าผากทำท่ามองเรือสีดำที่อยู่กลางทะเลด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “ดูเหมือนครั้งนี้เจ้าบ้านคาซามะจะได้ประโยชน์ซ้อนกันซะแล้วสิ”


“เพราะการก่อความไม่สงบของพวกมนุษย์พลอยทำให้เราเดือดร้อนไปด้วย ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างกับคนที่อยู่บนเรือลำนั้น ฝ่ายที่มาตกลงกับเราก็คงเข้ามาที่นี่ไม่ได้” ผู้คุ้มกันร่างยักษ์ว่าด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ “คาซามะ จะเริ่มจากตรงไหนดีขอรับ”


ดวงตาคมกริบสีแดงจดจ้องไปยังเงาสีดำกลางทะเล ก่อนจะย้ายไปยังเนินเล็กๆ ที่ตนเดินผ่าน เสียงโหวกเหวกมากมายของชาวบ้านช่างน่ารำคาญ ทิวทัศน์ของคนที่กำลังจะโดนประหารก็ช่างทำลายความสวยงามจนเขาไม่อยากแลตามอง


ชาวบ้านธรรมดาที่โหวกเหวกโวยวาย บ้างเข้าข้างคนที่คุกเข่าอยู่กับพื้น บ้างตะโกนด่าทอว่าทำให้พวกตนเดือดร้อน


พวกตำรวจที่กำลังถือคาตานะหรือแม้แต่ชายผู้กำลังยิ้มกว้างมองคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นด้วยความสะใจ


“ได้ข่าวว่านั่นเป็นแพะเพื่อยอมให้หัวหน้ากบฏไม่ทำลายที่นี่” ชิรานุอิกล่าว ดวงตาเป็นประกายสนุกเมื่อรู้อยู่แล้วว่ามีใครปะปนเข้าไปอยู่ในนั้นด้วย “น่าสนุกที่เจ้าพวกนั้นคิดทำอะไรแพลงๆ ผิดกับเมื่อก่อนลิบลับ”


เจ้าบ้านหนุ่มส่งเสียงหัวเราะ “เสียงดังน่ารำคาญ” ก่อนจะเดินออกมาตรงนั้นแล้วรั้งรอดูการแสดงละครบทใหญ่


จากตรงนี้การจะไปที่กลางทะเลก็คงใช้เวลาสักชั่วโมง “จัดการซะ”


เขาไม่จำเป็นต้องลงมือ ด้วยฝีมือของคนที่ติดตามมาด้วยนั้นเหนือกว่าหลายเท่า


และเจ้าพวกน่ารำคาญที่คงขึ้นไปป่วนที่เรือลำนั้นก็คงควบคุมได้อยู่หมัดอยู่แล้ว


สายตาเหลือบมองออกไปไกล หน้าผาชันที่ยื่นเข้าไปในเวิ้งทะเลสูงชันไกลออกไปสุดลูกหูลูกตา


กลิ่นไอที่ตามหาอยู่ที่นั่น—รั้งรออยู่นานเพื่อที่จะสะสางทุกอย่าง


นั่นต่างหากคือที่ๆ เขาควรจะไป


เพราะนางก็คงไปที่นั่นเช่นกัน


“ส่วนเจ้าพวกโยเซนอกคอกข้าจะจัดการเอง”

 



ใช่ ได้เวลาสะสางสิ่งที่มันทำกับนางได้แล้ว


++++

Talk : 

นางเอกเป็นนินจา โผล่มานิดเดียวเเล้วก็จากไป

ใกล้ได้เวลาที่เขาจะได้เจอกันเเล้วค่ะ!

ปล.ปีใหม่นี้เราอยากเขียนให้จบจัง นี่มันก็นานเกินไปเเล้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #35 faza205317 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 15:54
    คาโนะ เสียใจอ่าากลับไปเป็นเหมือนเดิมไม่ได้สินะ
    #35
    1
    • #35-1 Tiaros(จากตอนที่ 30)
      1 มกราคม 2562 / 19:02
      คงจะไม่ได้ค่ะ
      #35-1