Fic Vampire twilight : About her who stranger.

ตอนที่ 6 : ความสุขของเวเลอนีล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 765
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 143 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

06

 

เจคอบกำลังลงขาตั้งรถ เขาเห็นแล้วว่าเวเลอนีลกำลังพิงอยู่ที่รถของเบลล่า กระบะสีส้มจี๊ดเด่นจะตาย สีมันตัดกับชุดสีเทาเข้มกับยีนต์สีซีดของเธอเหมือนเป็นจุดด่างพร้อยของความสดใสไม่มีผิด เจคอบไม่แน่ใจว่าสองคนนั้นไปสนิทกันได้ยังไง แต่คิดว่าคงเป็นเพราะเบลล่านั่นแหละที่ทำให้ผู้หญิงปากเสียคนนั้นไม่โดนเพื่อนทั้งโรงเรียนทิ้ง—เปล่าแซะนะ ความจริง


สัมผัสเฉียบคมรับรู้ได้ถึงสายตาที่ถูกจับจ้องมาหลายคู่ นั่นไม่ใช่สายตาสนใจของคนทั่วไป พวกคัลเลนกำลังจ้องไปที่เธอ เขาเห็นว่าอลิส คัลเลน น้องเล็กของบ้านกำลังจ้องมองเด็กสาวไม่ว่าตา ฉับพลันที่ดวงตาที่น้ำตาลของเจคอบเผลอมองไปทางนั้นอย่างข่มขู่ตามสัญชาตญาณ เจอเข้ากับสายตาเย็นๆ ทื่อๆ ของแจสเปอร์ คัลเลนที่มองตอบกลับมา


อย่ายุ่งกับเธอ—เจคอบคิด—อย่าแม้แต่จะคิด


และไม่ใช่แค่เวเลอนีลคนเดียว เจคอบแทบอารมณ์เสียเป็นสองเท่านั่นแหละที่เห็นว่าเอ็ดเวิร์ด คัลเลนกำลังแลกสายตากับเบลล่าอยู่ตาแทบไม่กระพริบ เขารู้ดีว่าความรู้สึกถูกบีบแน่นในอกมันคืออะไร แต่เบลล่าแค่สงสัย ตัวตนของพวกคัลเลนโดดเด่นกว่าใคร และนั่นสามารถดึงดูดทุกคนให้ตกหลุมพรางได้ทั้งนั้นแหละจนกว่าพวกเขาจะรู้ว่าแท้จริงแล้วคนพวกนั้นเป็นใคร


แต่ก็คงจะเว้นสักคนเอาไว้—เวเลอนีล ซันเหมือนจะรู้ว่าตัวเองโดนจ้อง เธอหันกลับไปมองแล้วขมวดคิ้ว ในแววตาสีดำเหมือนกำลังคิดบางอย่างอยู่ในใจ เธอไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนเบลล่า—มันไม่ได้เป็นความสงสัยน่ารักแบบนั้นหรอก


เป็นการวิเคราะห์จับผิดที่เข้าขั้นน่ากลัว และเมื่อเจคอบรู้ พวกคัลเลนก็คงรู้ไม่ต่างกันว่าไม่ใช่แค่ตัวเองที่กำลังมองหาความจริงจากตัวของเด็กสาวปริศนาคนนี้ เจคอบไม่แน่ใจว่าเขากังวลอะไรมากไป รีบลงจากรถแล้วเลือกจะเดินเข้าไปหาทั้งๆ ที่เห็นแล้วว่าเวเลอนีลกำลังบอกลาเบลล่า


แต่เรื่องไม่คาดคิดมันก็เกิดขึ้นเสียก่อน—เสียงบดละเอียดของล้อรถและเสียงกระแทกดังเหมือนกระชากใจเขาให้ตกไปอยู่ตาตุ่ม เวเลอนีลเซจนเกือบจะล้ม เท้าเธอเธอลงแรงไปเต็มๆ แต่กลับไม่ได้สนใจมากเท่ากับเบลล่าที่อยู่ด้านที่โดนรถคันนั้น


แต่พอเจคอบวิ่งไปถึง เขากลับช้ากว่าเอ็ดเวิร์ด คัลเลนไปก้าวหนึ่ง เด็กหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกตอกให้หยุดอยู่อย่างนั้น เมื่อเห็นว่านัยน์ตาสีทองของอีกฝ่ายกำลังสะท้อนอารมณ์ไหนยามที่มองไปที่เด็กสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของตัวเอง


มันเป็นแบบเดียวกับเขา--ดวงตาของคนที่กำลังตกหลุมรัก


และสิ่งที่เจคอบรู้สึกกลัวที่สุดคือช่องว่างระหว่างสองคนนั้นไม่มีที่ให้เขาแทรกเข้าไปแล้ว เพราะแม้แต่ตอนที่เจ้าแวมไพร์เลือดเย็นนี่ผละจากไป เบลล่ายังคงพยายามมองหาและอยากจะพูดอะไรสักอย่าง สายตาเธอไม่ละไปจากเอ็ดเวิร์ดเลยสักนิด แม้ว่าเขาจะยืนอยู่ใกล้เธอมากแค่ไหนก็ตาม


แต่นั่นก็เป็นแค่เสี้ยววินาที—เสี้ยววินาทีจริงๆ ก่อนที่ใบหน้าของเวเลอนีลจะกลับเข้ามาในหัว เจคอบหันควับมองหาเด็กสาวทันที เขาคิดว่าเธอคงกำลังตื่นตระหนกไม่ต่างกัน คนที่เจ็บหนักเป็นเธอ—และเจคอบคิดผิด


“ซัน?”


เวเลอนีลหันหน้ามา เป็นครั้งแรกที่เจคอบรู้สึกกลัวเมื่อจ้องไปที่ใบหน้าของอีกฝ่าย เขาอธิบายไม่ถูกว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนั้น เหมือนเขาเห็นภาพซ้อนทับของเมื่อวาน ดวงตาหวาดกลัวและไม่ไว้ใจที่มองมาที่เขา ชั่วขณะหนึ่งที่เจคอบคิดว่าถ้าอีกฝ่ายรู้อะไรขึ้นมา และรู้ว่าเขาเป็นอะไร เธอจะใช้ดวงตาแบบนั้นมองเขาหรือเปล่า


เพราะในเวลานี้—เวเลอนีลรู้แทบจะทุกอย่างที่เป็นความลับของฟอร์คไปซะแล้ว

 

 






หรือไม่งั้น เจคอบก็อยากให้เวเลอนีลตะโกนบอกโลกให้รู้ไปเลยว่าเธอไปเจออะไรมา มันบ้ามากที่ภายในวันเดียวเขาจะเปลี่ยนความคิดเป็นแบบนั้น—แต่แบบนั้นมันทำให้เขาโล่งอกมากกว่าที่จะมาเจอกับเวเลอนีลเวอร์ชั่นที่เก็บทุกอย่างไว้คนเดียว


มันเหมือนคนเก็บกด—เจคอบกลัวเหลือเกินว่าหล่อนจะเป็นบ้าขึ้นมาสักวัน


แต่ก็เหมือนจะคิดมากเกินไป เพราะตกดึกของวันนี้ สิ่งแรกที่เขาเห็นผ่านกระจกใสในห้องรับแขกคือเด็กสาวที่กำลังขะมักเขม้นในการอ่านหนังสือเล่มใหญ่เล่มใหม่ที่หนาเป็นตั้ง เจคอบไม่เคยเห็นเวเลอนีลในลุคเด็กเนิร์ดมาก่อน ตัวเธอที่แต่งตัวไปโรงเรียนชอบแต่งตัวห้าวๆ แต่ตอนนี้ด้วยแว่นตาทรงกลมเพียงอันเดียวกับผมสีดำที่ถูกมัดรวบไว้หลวมๆ เจคอบคิดว่ามันเข้ากับเธอมากกว่า


อีกฝ่ายรู้ว่าเขามา เจคอบนอนหมอบอยู่ตรงนี้ ที่เดิมกับเมื่อวานที่เฝ้าหล่อนจนกระทั่งไฟห้องดับไป ดินตรงนี้ไม่เลวเลย มันทำให้เขาอยากนอนเอกเขนกทั้งคืนถ้าเป็นไปได้ คอยฟังเสียงเปิดกระดาษไปเรื่อยๆ และเสียงพึมพำเบาๆ ที่เขาได้ยินไม่ถนัด


เวเลอนีลอาจจะรู้ว่าเจคอบอยู่ตรงนี้ แต่เธอไม่ได้เกร็งอย่างเมื่อวาน อย่างมากก็แค่หันมามองบ้างเป็นบางครั้ง เป็นการปรับตัวที่รวดเร็วจนน่าแปลกใจ


แปะ แปะ


หยดน้ำเย็นยะเยือกตกใส่จมูก ใบหูสีน้ำตาลขยับนิดๆ เมื่อได้ยินเสียงใบไม้กระทบเข้ากับเม็ดฝนที่เริ่มหล่นลงมาจากฟ้า แม้แต่ตัวเขาที่อบอุ่นตลอดเวลาก็เริ่มที่จะรู้สึกหนาว เจคอบขยับลุกขึ้น สะบัดตัวเพื่อไล่ทั้งน้ำและเศษดินที่ติดตามตัวออก


วันนี้คงต้องกลับไปก่อน


แต่พอโงหัวขึ้น พบว่าเด็กสาวที่สมควรนั่งอ่านหนังสือกำลังยืนถือมันอยู่ที่ระเบียงเสียแล้ว แขนอีกข้างถูกค้ำด้วยไม้ค้ำยัน ข้อเท้าถูกทายาเปลี่ยนผ้าพันแผลใหม่เรียบร้อยจนกลิ่นนั้นฉุนมาถึงตรงนี้ ครั้งแรกที่เจคอบเห็นว่าเวเลอนีลไม่ได้ทำหน้าลื่นหน้าลื่นตาใส่ ถึงจะน่าเสียดายที่เขาไม่ได้เห็นหล่อนตอนเป็นคน แต่มาเห็นแบบนี้ก็ถือว่าหายากมาก (จากประสบการณ์การเจอกันในวันที่สี่)


ฝนเริ่มลงเม็ดมากแล้ว แต่ที่เจคอบยังไม่ออกไปสักที เพราะเห็นว่าเธอกำลังทำท่าเหมือนจะถามบางอย่าง ดวงตาสีดำกำลังมองสำรวจเขาอย่างตรงไปตรงมา


ในขณะที่สายตาของเจคอบก็มองไปที่หนังสือหน้าที่เธอเปิดค้างไว้เช่นกัน มันเป็นรูปหมาป่า รูปของพวกเขาพร้อมคำอธิบายที่ละเอียดยิบจนเขามองไม่เห็น ไม่แน่ใจว่าทำไมเวเลอนีลถึงมีหนังสือประเภทนี้ ดูแล้วก็ไม่น่าจะใช่หนังสือที่มีขายตามร้านทั่วไป


เป็นคนที่ยิ่งรู้จักก็เหมือนคนแปลกหน้า ยิงจับตาดูก็รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอกเข้าไปทุกทีจนสับสน


เจคอบอยากจะลองถามให้รู้แล้วรู้รอด ว่าหล่อนเป็นใครกันแน่ เขารู้ว่าสัญชาตญาณของตัวเองไม่ผิด เวเลอนีล ซัน ดี. เป็นมากกว่าคนธรรมดา


แต่ก่อนที่จะได้ส่งเสียงหรือทำอะไรให้เด็กสาวต้องตกใจผวาอีก ก็เป็นฝ่ายนั้นเองนั่นแหละที่เดินกลับเข้าไปด้านใน ไม่พอที่จะปิดหน้าต่างทุกบานโดยระบบอัตโนมัติที่สั่งการด้วยรีโมตอันเล็ก สำทับอีกทีด้วยผ้าม่านผืนหนาที่ค่อยๆ เลื่อนปิด


ไล่กันอย่างชัดเจน...แม้แต่กับสัตว์หน้าขนก็ไม่เว้น


เจคอบเห่าใส่กระจกใสๆ นั่นรอบหนึ่งเพื่อประชด ก่อนจะวิ่งกระโดดข้ามประตู้รั้วเตี้ยๆ นั่นออกจากเขตบ้านคนเส้นใหญ่ไป


คิดผิดเองแหละที่คิดว่าเวเลอนีลเหมาะกับลุคอยู่บ้าน


เพราะไม่ว่าลุคไหน หล่อนก็ไม่น่ารักเอาซะเลย

 

 







เวเลอนีลมีความสุขทุกครั้งนั่นแหละถ้ามันอยู่บนความทุกข์คนอื่น โดยเฉพาะความทุกข์ของคนที่เธอออกจะหมั่นไส้นิดๆ ล่ะก็เธอก็คงนั่งยิ้มไปตลอดทั้งวัน


เจคอบ แบล็กเป็นหวัด แถมจามไม่หยุดจนเธอสั่งให้แวะซื้อหน้ากากอนามัยระหว่างทางด้วย


“ฉันไม่เป็นไร” เขาว่าเสียงเขียว


“ช่างหัวนายสิ แบล็ก ฉันซื้อให้ตัวเอง”


ก็หน้าแตกไป—เด็กสาวเดินเข้าไปซื้อของในร้านขายยาด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข นี่จะเป็นครั้งแรกที่เธอจะยิ้มให้กับใครก็ตามที่มองตัวเองอย่างเหม็นขี้หน้าได้อย่างเป็นธรรมชาติ


ตลอดทางที่ขับรถไปส่งเธอที่โรงเรียน แน่นอนว่าแม้จะใส่หมวกกันน็อตมาแล้ว แต่เสียงจามก็ดังออกมาให้เธอได้ยินเป็นดนตรีประกอบฉากไปตลอดทาง และขอบคุณที่เด็กนี่ยังเฉลียวอยู่ ท่อรถไม่ดังเท่าวันก่อนแล้ว เวเลอนีลรื่นหูขึ้นเยอะ


“วันนี้นายน่ารักมาก แบล็ก” ว่าพร้อมคืนหมวกให้เมื่อถึงที่หมาย


“...”


มองคนที่ยังหาคำด่ามาสาดใส่ตัวเองไม่ได้ก็เดินกะเผลกเข้าโรงเรียนไปอย่างไม่แยแส สายตาร้อนแรงยังคงมองแผ่นหลังเธอจนเวเลอนีลเดินเลี้ยวเข้าไปอีกทาง


เจคอบได้แต่ฮึดฮัดกับตัวเอง เขาอยากจะแยกเขี้ยวใส่แม่ผู้หญิงทุกคนที่จ้องตัวเองตาเป็นมันด้วยซ้ำเพื่อระบายอารมณ์ แต่พอคิดว่าจะทำแบบนั้น ใบหน้าที่เหมือนกับทำบางอย่างสำเร็จของเวเลอนีลก็เหมือนจะลอยเข้ามาในหัว เป็นมารหัวขนที่เขาอยากจะเข้าโบสถ์ไปล้างซวยสักรอบ


มือพาดกระเป๋ามาด้านหน้า ก่อนจะขับรถออกไป เจคอบจอดรถไว้ก่อนจะล็อกด้วยโซ่จนแน่ใจว่าจะไม่มีใครพิเรนท์เอารถของเขาไป ไม่วายที่จะจามออกมาอีกชุดใหญ่ จมูกของเขาคงบอดเสียแล้ว เจคอบไม่ค่อยจะได้กลิ่นอะไรเลย


เสียงโวยวายของเซ็ธดังมาตั้งแต่หน้าโรงเรียน เจ้าเด็กตัวดีคนนี้วิ่งตรงเข้ามาหาเขาพร้อมทิ้งพี่สาวของตัวเองไว้ด้านหลัง ผมฟูฟ่องไม่จัดทรงจนยุ่งเหมือนเดิม


เซ็ธนิ่วหน้าใส่ “พี่เป็นหวัดจริงดิ?”


“เออ” ว่าพร้อมสูดน้ำมูกอีกที


“แล้วทำไมไม่กินยา พกมาด้วยไม่ใช่เหรอ?”


“หา? ฉันยังไม่ได้ซื้อเลย เซ็ธ” ว่าแล้วก็ลืม เมื่อกี้ที่เวเลอนีลแวะซื้อหน้ากากอนามัยเขาน่าจะลงไปซื้อยาด้วย


หมาป่าเป็นหวัด รู้ถึงไหนอายถึงนั่น ให้ตายสิ


แต่เหมือนน้องชายเขาคนนี้จะยังยืนกราน ชี้นิ้วมาที่กระเป๋าเปื่อยๆ ของเจคอบจนเขาต้องเลิกคิ้ว เปิดกระเป๋าดูก่อนจะต้องนิ่งงันไป


“ก็นี่ไงยาแก้หวัด ของดีซะด้วย กลิ่นฉุนออกมาซะขนาดนี้”


เจคอบมองแล้วขมวดคิ้ว มีแค่คนเดียวที่แตะกระเป๋าเขาได้ตอนที่ซ้อนมอไซค์


“ใครให้มาน่ะ ใช่คนที่ช่วงนี้กลิ่นของเธอติดตัวพี่มาหรือเปล่า”


เจคอบเปิดขวดยาแล้วยกดื่มรวดเดียว กลิ่นฉุนกึกขึ้นจมูกจนต้องนิ่วหน้า ตอบน้องชายไปชัดเจนว่า


“ตัวปัญหาน่ะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 143 ครั้ง

78 ความคิดเห็น

  1. #25 Sandwich12462 (@Sandwich12462) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 10:59

    นางเป็นคนเข้าใจยากขึ้นมาทุกตอนอ่านทางนางไม่ออกเลยเดี๋ยวซึนเดี๋ยวดี เฮ้อ

    #25
    1
    • #25-1 Tiaros (@sowaria13) (จากตอนที่ 6)
      26 พฤษภาคม 2562 / 12:53
      นาวเอกเราเป็นไบโพล่าค่ะ
      #25-1
  2. #24 LazyLion (@guitar643922) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 12:43
    ตัวปัญหา หัวใจรึเปล่าน๊ออออออ
    #24
    1
    • #24-1 Tiaros (@sowaria13) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤษภาคม 2562 / 13:02
      อาจจะพูดไม่หมดเนอะ!
      #24-1
  3. #22 Cup_123Cake (@beauty_suwan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 23:26

    ตัวปัญหานะ ง่อวววววววววววว
    #22
    1
    • #22-1 Tiaros (@sowaria13) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤษภาคม 2562 / 13:04
      กัดกันไปกัดกันมาค่ะสองคนนี้
      #22-1
  4. #21 napasoo_o (@napasoo_o) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:18

    เจคอบบบบ ว่าน้องได้ไงเดี๋ยวแม่ตีเลย555
    #21
    1
    • #21-1 Tiaros (@sowaria13) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤษภาคม 2562 / 13:04
      เจคอบเก็บกด//ฮา
      #21-1
  5. #20 Empty_Cat (@nanaho2553) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:15
    ซึนเดเระนี่นาเวเลอนีล555555
    #20
    1
    • #20-1 Tiaros (@sowaria13) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤษภาคม 2562 / 13:05
      อย่างนางไม่น่าซึนนะคะ//หัวเราะ
      #20-1
  6. #19 Mamorudes (@Mamorudes) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 22:14

    อย่างน้องไม่น่าซึน แค่ทำตามใจตัวเอง5555555//ไม่สามารถมองเป็นคนดีได้เลย ถถถถ

    #19
    1
    • #19-1 Tiaros (@sowaria13) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤษภาคม 2562 / 13:05
      ไม่น่ารักอย่างที่เจคว่ามาเลยค่ะ!
      #19-1
  7. #18 PP M (@phrawmanormal369) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:29

    รอต่อนะคะ สู้ๆค่ะ
    #18
    1
    • #18-1 Tiaros (@sowaria13) (จากตอนที่ 6)
      25 พฤษภาคม 2562 / 13:05
      ขอบคุณค่ะ
      #18-1