[จบแล้ว] BAD LOVE STORY...ถึงเลวก็รักเธอ P.2

ตอนที่ 60 : เลวครั้งที่#51...เพราะเธอคือ..เมียฉัน P.1_100%_NC20+Cut

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 790 ครั้ง
    12 ก.ค. 61






MAY PART

“ถึงแล้วครับ” นั่นเป็นประโยคแรกที่ชายชุดดำเอ่ยออกมา หลังจากที่เขาทำเรื่องบ้าระห่ำพาฉันกับแอลเสี่ยงตายท้านรกชนิดเส้นยาแดงผ่าแฝด ด้วยการขับตัดหน้ารถพ่วงที่กำลังพุ่งสวนมาด้วยความเร็วไม่ต่ำกว่าร้อยพาฉันกับแอลเฉียดตายมาได้อย่างหวุดหวิด  ชนิดที่ว่า..อาจจะหัวใจวายตายก่อนที่รถจะชนด้วยซ้ำ เพราะจังหวะที่รถกำลังพุ่งเข้ามาฉันก็จะแทบจะสติแตกจนคิดไปเองว่าได้ยินเสียงคุ้นหูกระซิบแผ่วเบาว่า..ไม่ต้องกลัว หลับตาซะ พร้อมกับความรู้สึกอุ่นวาบที่เปลือกตาอย่างน่าประหลาดราวกับ..ถูกริมฝีปากอ่อนนุ่มของใครบางคนกดจูบตรงนั้นอย่างปลอบประโลม

“เอ๊ะ..ถึงแล้ว? แล้ว..ที่นี่มันที่ไหนคะ?” ชายคนนั้นยังไม่ตอบแต่ลงจากรถพร้อมกับเปิดประตูให้เรา

“พี่บอกมาเถอะ นี่ผมกับเพื่อนกำลังจะบ้าตายอยู่แล้วนะพี่” แอลพูดถูก ถึงตอนนี้เราจะรอดจากกระสุนและอุบัติเหตุเฉียดตายมาได้ แต่เชื่อเถอะว่าถ้ายังขืนอยู่ในสภาพนี้ต่อไป ไม่มีใครให้คำตอบถึงที่มาและสาเหตุของเรื่องทั้งหมด ฉันกับแอลต้องบ้าตายแน่ๆ เพราะตอนนี้ฉันทั้งกลัว ทั้งเกร็ง แถมยังรู้สึกอึดอัดหวาดระแวงสบสนปนเปกันจนเส้นเลือดในสมองจะแตกตายยู่แล้ว ให้ตายสิ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับฉันกันแน่เนี้ย!

“คนที่ให้คำตอบพวกคุณได้รออยู่ข้างในแล้ว”

“ใครคะ?”

“เข้าไปเดี๋ยวพวกคุณก็รู้เอง”

“โธโว้ย! แค่บอกออกมันจะตายห่าหรือไงวะ!O_O เฮือก! นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้ยินแอลสบถคำหยาบแบบนี้ แต่ก็เข้าใจดีว่าสถานการณ์ในตอนนี้เป็นใครก็ควบคุมสติเอาไว้ไม่อยู่จริงๆ

แต่หลังจากเซ้าซี้ยังไงก็ไม่ได้คำตอบ ฉันกับแอลเลยต้องเดินตามคนชุดดำเข้าไปในบ้านอย่างไม่มีทางเลือก ใช่แล้ว..ตอนนี้ฉันกับแอลอยู่ในบ้านหลังใหญ่สไตล์วิลล่าสีขาวสะอาดตา ภายในอาณาบริเวณกว้างขวางล้อมรอบด้วยต้นไม้สูงร่มรื่นเย็นสบาย  ซึ่งหายากหรือแทบจะหาไม่ได้ในเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพฯ เอ๊ะ!? หรือที่นี่จะไม่ได้อยู่ในกรุงเทพฯ?

และถึงแม้ว่าที่นี่จะสวยงามน่าแค่ไหน แต่กลับไม่สามารถทำให้ใจที่ร้อนรนกระวนกระวายของฉันคลายลงไปได้เลย เมื่อความสงสัยใคร่รู้บวกกับความหวาดกลัวมันกำลังกัดกร่อนกินใจฉันอยู่ในตอนนี้

“คุณผู้หญิงเชิญทางนี้ค่ะ ส่วนคุณผู้ชาย...” แล้วพอไปถึงห้องโถงกลาง ซึ่งกว้างขวางเทียบเท่ากับห้องจัดเลี้ยงในโรงแรมใหญ่เลยก็ว่าได้ แบบนี้ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเจ้าของคงจะร่ำรวยระดับเศรษฐี แล้ว..ตกลงที่นี่มันที่ไหนแล้วของใครกันแน่เนี้ย?

“เชิญทางนี้ค่ะ”

“เอ๊ะ? นี่มันอะไรกัน ทำไมต้องให้เราแยกกันไปล่ะ ไม่นะ นี่พวกคุณจะพาฉันไปไหน ฉันไม่ไปนะ ฉัน..ฉันจะอยู่กับเขา แอลช่วยเมย์ด้วย แอล!

“เฮ้ย..จะพาเธอไปไหน ไม่ได้นะเว้ย ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้ เฮ้ย..ปล่อยกูสิวะ! เมย์!

แล้วจากนั้นก็มีผู้หญิงสองคนเข้ามาล็อกแขนฉันทั้งสองข้าง ก่อนจะฉุดให้เดินตามไปที่ไหนสักแห่งในบ้านหลังนี้ ในขณะที่แอลเองก็ถูกชายสองคนทำแบบเดียวกับฉันเหมือนกัน นี่มันอะไรกัน?! ฉันว่าสถานการณ์ในตอนนี้มันไม่น่าไว้ใจแล้วนะ ฮืออ ทำไมฉันต้องมาซวยซ้ำซวยซ้อนไม่จบไม่สิ้นสักที ฮืออ ดีเคช่วยเมย์ด้วย!

 

30 นาทีต่อมา

        หลังจากถูกจับแยกจากแอล คุณป้าที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าแม่บ้านก็พาฉันเข้าไปในห้องๆหนึ่ง จากนั้น...ก็จับฉันอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จสรรพ  จนกกระทั่งตอนนี้ฉันอยู่ในชุดนอนที่ค่อนข้างบางพลิ้ว -_- ซึ่งไม่ได้เข้ากับสถานการณ์ที่ฉันกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้เอาซะเลย =_=

ให้ตายสิ! ใครก็ได้ช่วยบอกฉันทีว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ไหน ใครกันที่ต้องการจับตัวฉัน แล้วจับไปเพื่ออะไร แล้วอีกอย่างที่ฉันสงสัยมากพอกันก็คือ...ใครเป็นคนช่วยฉัน? ใครกันที่สั่งการให้คนชุดดำพวกนั้นไปช่วยฉันกับแอล แล้วตกลงตอนนี้ฉันกับแอลปลอดภัยแล้วจริงเหรอ แล้วทำไมฉันต้องมาอยู่ที่นี่ ในชุดนอนวาบหวิวชวนให้นึกถึง..

แกรก!

ใครบางคน

 “ไงครับ...เมีย^^

เฮือกกก OoO ใครบางคนที่แค่นึกถึงก็โผล่มาตรงหน้าราวกับ..ราชาปีศาจที่หายตัวไปไหนมาไหนได้ยังไงยังงั้น

ต่อจ้า

“ดี..ดีเค!?” มะ..ไม่จริง เป็น..เป็นไปไม่ได้ นี่ฉันต้องกำลังตาฟาดหรือไม่ก็..อาจจะสติแตกจนเห็นภาพหลอนไปแล้วแน่ๆ โอเค ฉัน...ฉันต้องหลับตาแล้วตั้งสติใหม่ เพราะนั่นต้องไม่ใช่ดีเค มัน..มันเป็นไปไม่ได้ เขา..เขาจะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไม่มีทางที่เขาจะรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่  ซึ่งห่างจากคอนโดหลายสิบกิโลหรืออาจจะเป็นคนละจังหวัดเลยก็ได้ ฉะนั้น...คนที่ทักฉันด้วยรอยยิ้มอันตรายแบบนั้นต้องไม่ใช่เขาตัวจริงด้วยประการทั้งปวง!

o_O พรึ่บ!

“กรี๊ดดดดดด!!!” ทะ..ทำไมมันไม่เป็นอย่างที่ฉันคิดล่ะ!? ฮืออ ก็จะไม่ให้ฉันกรี๊ดลั่นห้องพร้อมทั้งถอยหนีจนชิดหัวเตียงได้ยังไง ในเมื่อคนที่ฉันคิดว่าเป็นแค่ภาพหลอน แต่พอลืมตาขึ้นมาหน้าเขากลับอยู่ตรงหน้าห่างกันไม่ถึงคืบด้วยซ้ำ! ฮืออ หัวใจฉันจะวายอีกรอบแล้วนะ คนบ้า!!

“หึ ทำไม? เห็นผัวแล้วดีใจขนาดนั้นเชียว” ดีใจที่ไหนนี่เรียกตกใจต่างหาก!

“ดีเค มะ..มาได้ยังไง” นั่นล่ะที่ฉันอยากรู้มากที่สุดในตอนนี้

“แล้วเมียล่ะ..หนีผัวมาทำไม หืมม?^^

O.O” นี่เขา..เขารู้ได้ยังไงว่าฉันหนีออกมา หรือว่า..เขากลับไปที่ห้องแล้วไม่เห็นเสื้อผ้าของฉัน ต้อง..ต้องเป็นแบบนั้นแน่เลย ทะ..ทำไงดี ตอนนี้เขาต้องโกรธมากแน่ๆเลย เพราะอะไรน่ะเหรอ..ก็ฟังจากที่เขาพูดเพราะ แถมยังยิ้มจนแก้มบุ๋มนั่นไง ในขณะที่ดวงตาเรียวรีกลับแข็งกร้าวซึ่งกำลังหรี่มองฉันอย่างมาดร้ายหมายจะสำเร็จโทษฉันไม่ทางใดทางนึงอย่างไม่ต้องสงสัย  นี่แหละคือภาวะย้อนแย้งอย่างรุนแรงของเขา ฮืออ ทำไงดี T^T นี่เขาต้องกำลังขู่ฉันอยู่แน่ๆเลย T^T กลัว~

“หึ ไม่ต้องกลัว ผัวเหรอจะทำเมียถึงตาย^^

แง~ เขาทำเหมือนอ่านใจฉันออกอีกแล้ว แบบนี้มันยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่ แต่นั่นก็ยังเทียบไม่ได้กับการที่ร่างสูงของเขาก้าวเข้ามาหาพร้อมกับถอดเสื้อยืดสีดำออกจากตัวก่อนจะโยนมันทิ้งอย่างไม่ใยดี

OoO จะ..จะทำอะไร มะ..ไม่นะ ดีเค ถอยออกไปนะ กรี๊ดด!” ฉันร้องลั่นพร้อมกับคลานลงจากเตียงแทบไม่ทันเมื่อแขนยาวๆของเขายื่นมาสาวเอาตัวฉันดื้อๆ ฮืออ นี่เขาคิดจะทำบ้าอะไร เขาไม่รู้หรือไงว่าก่อนหน้านี้ฉันเจออะไรมาบ้าง บ้าที่สุดเลย! แล้วน้ำตาฉันก็ไหลอาบแก้มอีกรอบ เมื่อฉันหวังไว้ว่าถ้าเราได้เจอกันฉันอยากเห็นเขามีสีหน้าท่าทางห่วงใยหรือไม่ก็กอดฉันไว้ ไม่ใช่แผ่รังสีหื่นกามอำมหิตอย่างเห็นได้ชัดแบบนี้! ลามกได้ทุกที่ ทุกสถานการณ์ หื่นกามไม่มีใครเกินจริงๆ เกลียดที่สุดเลย!

“หืมม? ขนาดฉันอยู่ตรงหน้า ยังกล้าคิดจะหนีอีกเหรอวะ?”  หลังจากรอดตัวมาได้อย่างฉิวเฉียดฉันก็มายืนตัวสั่นน้ำตานองหน้ามองคนนิสัยไม่ดีที่เอียงคอตีสีหน้ามึนงงสงสัยได้อย่างน่าหมั่นใส้ที่สุดในโลก ฮึ่ย! เกลียดสายตาเจ้าเล่ห์นั่นที่สุด!

“แล้วทีตัวเองล่ะ! หายไปไหนมา ว่าแต่คนอื่น” แล้วความหมั่นใส้ก็ผลักดันให้ฉันตอกกลับเขาไปทันที บอกตามตรงตอนนี้ฉันทั้งโกรธทั้งหมั่นใส้แถมยังน้อยใจสับสนปนเปกันไปหมดจนแยกแยะไม่ออกเลยจริงๆ

“ฉันบอกไปแล้วไงว่าไปธุระ ให้รออยู่แต่ในห้องห้ามไปไหน ทำไมเธอพูดไม่รู้เรื่องวะ!”

“ก็ถ้าคิดว่าเมย์พูดไม่รู้เรื่องก็ไม่ต้องมายุ่งกับเมย์อีก ต่อไปเมย์จะไม่เชื่อฟังอะไรทั้งนั้น!” ไม่รู้สิ ตอนนี้ฉันรู้สึกว่าสิ่งที่มันอัดอั้นตันใจอยู่ข้างในกำลังผลักดันให้ฉันกล้า..กล้าที่จะสู้ กล้าที่จะแข็งข้อแล้วก็ต่อต้านเขาไปบ้างอย่างที่ไม่เป็นและรู้สึกมาก่อน ปละ..แปลกจัง? ฉันเองก็งงเหมือนกัน มัน..มันเหมือนกับว่าในตัวฉันมีใครอีกคนกำลังครอบงำให้ฉันกล้า..กล้าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ

“ว่าไงนะ?O_O เฮือก แล้วความกล้าเมื่อกี้อยู่ๆก็หายไปไหนไม่รู้ ทะ..ทำไมมันมาเป็นระลอกขึ้นๆลงๆไม่คงที แบบนี้ล่ะ ให้ตายสิ เมื่อกี้เขาแค่พูดเสียงกระด้างฟังดูแข็งกร้าวเท่านั้นเองนะ ฮืออ T^T กลัวอีกแล้ว

“ก็..ก็ตลอดเวลาที่ผ่านมา..เพราะเมย์เชื่อใจ เชื่อโดยไม่มีเงื่อนไข เชื่อจากความรู้สึกข้างใน แต่สุดท้าย..ก็แค่หลอกให้ผู้หญิงซื่อๆโง่ๆอย่างเมย์ตายใจเท่านั้นใช่..ใช่มั้ยล่ะ?” นี่ขนาดว่ากลัว แล้ว..แล้วทำไมฉันถึงได้กล้าพูดอะไรแบบนั้นออกไปได้ล่ะ? T.T ว่าแต่..ทำไมฉันถึงรู้สึกอุ่นๆที่ท้องน้อยเป็นพักๆแบบนี้ด้วยแฮะ มะ..ไม่เข้าใจตัวเองเลย

“ให้ตายสิ นี่ยังเอาเรื่องห่านั่นไว้ในหัวอยู่อีกเหรอวะ! ฉันบอกไปตั้งกี่ครั้งแล้วว่าให้มันทะลุสมองออกไป! แล้วมันเข้าใจยากห่าตรงไหน ทำไมเธอดื้อวะ!” ตอนนี้ฉันรับรู้ได้จากสีหน้าท่าทางรวมไปถึงแววตาของคนตรงหน้าว่าเขากำลังไม่สบอารมณ์อย่างแรง แต่ถึงอย่างนั้น..

“ใช่..ต่อไปเมย์จะดื้อ เมย์จะไม่เชื่อใครง่ายๆอีกแล้ว ต่อไปก็ไม่ต้องมายุ่งกับเมย์อีก!”  ฉันอีกคนที่อยู่ภายในก็ยังจะต่อต้านขัดขืนราวกับท้าทายคล้ายกับยั่วยุเขาไปยังไงยังงั้น ว่าแต่..เมื่อกี้ฉันยังรู้สึกกลัวอยู่เลยไม่ใช่หรือไง ให้..ให้ตายสิ นี่ฉันอารมณ์แปรปรวนรวนเรได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย!

“ต่อไปจะดื้อ? จะพูดไม่ฟังว่างั้น? โอเค..ถ้างั้นก็เข้าทาง เดี๋ยวฉันทำให้ครางอย่างเดียว หึ แม่งนั่นงานโคตรถนัดกูเลยเว้ย -.,-”

“จะบ้าเหรอ ยะ..อย่าเข้ามานะ บอกแล้วไงว่าอย่ามายุ่งกับเมย์!” แง! เข้าไม่ฟังฉันเลย แล้วดูท่าคนตรงหน้าจะจริงจังตั้งท่าจะทำงาน ‘โคตรถนัด’ เต็มที่ซะด้วย  เมื่อขายาวๆของเขากำลังก้าวเข้ามาหาฉันด้วยท่าทีหื่นห่ามคุกคาม ซึ่งมันกำลังทำให้ฉันรู้สึกหวาดหวั่นพรั่นพรึงอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ

“หึ” แล้วยิ่งเห็นฉันถอยจนชิดติดผนังด้วยท่าทีจนมุมอยู่ตอนนี้ แทนที่จะเห็นใจแต่เขากลับกระตุกยิ้มมุมปากชอบใจราวกับคนโรคจิตยังไงยังงั้น บ้าที่สุดเลย!

“ฮืออ คนบ้า บอกว่าอย่าเข้ามาไง ถอยไปนะ!” แล้วในที่สุด..O.O ฉันก็จนมุมไปไหนไม่ได้แล้ว แง T.T ทำไงดี?! แล้วเสี้ยววินาทีที่ฉันยื่นมือไปข้างหลังซึ่งเป็นโต๊ะข้างหัวเตียง...

เพล้ง!

OoO โอ๊ะ!! แย่แล้ว เมื่อกี้ฉันหยิบอะไรมั่วๆคว้าอะไรมาได้ก็ปาใส่เขาไป ไม่ว่าจะเป็นกล่องทิชชู ปากกา แต่ไม่นึกว่าอันสุดท้ายจะเป็น..แจกันเซรามิก! น่ะสิ ฮืออ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำเขาเจ็บจริงๆนะ

“ดี..ดีเค เมย์..เมย์ขอ..” ฉันกำลังจะถลาเข้าไปหาเขาอยู่แล้วเชียว...

“อา...สงสัยเมียกู..คงจะอยากฟินเลือดสาดเว้ย” เฮือก O_O ถ้าไม่ได้ยินประโยคนี้พร้อมกับที่เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับฉัน มะ..เมื่อกี้..นัยน์ตาเรียวรีของเขาเป็นสีแดงด้วย..หรือเปล่านะ? เอ๊ะ!? หรือฉันจะกลัวจนหลอนไปเอง แต่ว่า..มะ..เมื่อกี้ฉันเหมือนจะเห็นนัยน์ตาที่เคยดำสนิทของเขามีประกายที่แดงวาบขึ้นมาราวกับ...ดวงตาปีศาจยังไงยังงั้นเลย จริงๆนะ ฮืออ T^T กลัว~

“ไม่นะ กรี๊ดดดดด!!” แล้วพอเขาก้าวพรวดเข้ามาหา ฉันก็พุ่งตัวไปที่เตียงก่อนจะลนลานคลานลงไปอักฝั่งอย่างรวดเร็ว และจุดหมายปลายทางก็คือ..ประตูที่อยู่ห่างออกไปราวๆห้าเมตรเห็นจะได้ ให้ตายสิ ห้องนี้จะกว้างไปไหนเนี้ย!

“หึ รู้ตัวมั้ยว่า..ยิ่งเธอดื้อมันยิ่งได้อารมณ์เหมือนกำลังจะได้ขมขืน..เมียตัวเอง แล้วยิ่งพยศมากเท่าไหร่แม่งยิ่งเร้าใจ เมียไม่รู้หรือไง หืมม?” ฮืออ จริงๆแค่ได้ยินเสียงกระตุกยิ้มตั้งแต่แรกก่อนที่เขาจะร่ายยาวเมื่อกี้ ฉันก็รู้สึกหลอนจนตอนนี้จะเป็นประสาทตายอยู่แล้ว โรคจิตที่สุดเลย!

“ฮืออ คนบ้า อย่ามายุ่งกับเมย์นะ!” ฉันพูดไปร้องไปโดยไม่ได้หันไม่มองคนโรคจิตเลยด้วยซ้ำ เพราะตอนนี้เป้าหมายของฉันอยู่แค่มือเอื้อมเท่านั้น และฉันคิดว่า...

“กรี๊ดดดด ไม่นะ! ปล่อยเมย์นะ ดีเค! ฮืออ” ฉันไม่น่าจะรอดซะแล้ว T^T เมื่อตอนนี้วงแขนแข็งแรงยิ่งกว่าปลอกเหล็กของเขาตามมารัดเอวฉันไว้แน่นในจังหวะที่มือฉันแตะลูกบิดพอดิบพอดี

“หึหึ” T.T ยังมีหน้ามาหัวเราะโรคจิตให้ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ แล้วทำไมเขาถึงได้ไวขนาดนี้! เมื่อกี้ฉันแทบไม่ได้ยินเสียงเท้าเขาเลยด้วยซ้ำ นี่ตกลงเขาวิ่งหรือวาร์ปมากันแน่เนี้ย ระ..ร้ายกาจที่สุดเลย

แล้วชั่ววินาทีต่อมา...

ตุบ!

“โอ้ย! เจ็บนะ!!” เขาก็อุ้มร่างฉันตัวลอยก่อนจะ..ทุ่ม! ฉันลงกับเตียงซุปเปอร์คิงไซต์ทันที แต่ยังดีที่เตียงหนานุ่ม เพราะไม่งั้นกระดูกฉันคงหักไปหลายท่อนแล้วแน่ๆ และยังไม่ทันจะหายระบมด้วยซ้ำร่างสูงเพรียวเปลือยท่อนบนของเขาก็ตามมาทาบทับทันที

“ดีเค! อย่านะ เมย์ไม่ยอมนะ!” ว่าแล้วฉันก็ดิ้นรนขัดขืนภายใต้ร่างกายร้อนผ่าวราวกับเขาไปนอนอังไฟยังไงยังงั้น นี่ตกลงเขากำลังโกรธมากหรือคิดเรื่องหื่นกามหนักกันแน่ทำไมตัวเขาถึงได้ร้อนเป็นไฟแบบนี้! แตดูท่า..ฉันว่าน่าจะหนักไปทางอย่างหลังมากกว่า -_-  ดีนะที่ร้อนวาบแค่ชั้วขณะก่อนจะลดระดับเป็นอุ่นพอประมาณ เพราะถ้าขืนร้อนเหมือนชั้ววินาทีแรกที่เขาทาบทับทั้งตัวฉันต้องเกรียมแน่ๆเลย

“หึ ก็ไม่ได้ว่านี่ เอาเล้ยขัดขืนเต็มที่ แบบนี้สิวะ..ยิ่งเร้าใจ” ฟังเขาพูดสิ นี่มันโรคจิตชัดๆเลย

“คนเลว! ฮืออ ปล่อยเมย์นะ ถ้าไม่เปล่อยเมย์จะเกลีย...อื้มม!!” เมื่อกี้ฉันกำลังจะบอกไปว่าเกลียดเขา แต่ยังไม่ทันจะจบประโยคเขาก็ฉกจูบปิดปากฉันปิดกลั้นคำพูดนั้นทันที  แถมตอนนี้ริมฝีปากร้อนร้ายของเขายังบดขยี้ดูดเม้มริมฝีปากฉันราวกับจะลงโทษยังไงยังงั้น เท่านั้นไม่พอเรียวลิ้นที่แทรกลึกอยู่ข้างในยังกวาดต้อนดูดดึงลิ้นของฉันจนมันจะหลุดติดปากเขาไปอยู่แล้ว ฮืออ หื่นห่ามที่สุดเลย ฉัน..ฉันจะหายใจไม่ออกอยู่แล้วนะ คนบ้า!!

เฮือกกก แล้วจังหวะที่เขาปล่อยให้ปากฉันเป็นอิสระ อากาศโดยรอบก็ถูกฉันสูดเข้าปอดเฮือกใหญ่ทันที นี่..นี่เขากะจะเอาให้ฉันขาดใจตายเลยหรือไง!

 แล้วตอนนี้เรี่ยวแรงที่ใช้ต่อต้านขัดขืนเขาก่อนหน้า ดูเหมือนว่าจะหดหายไปหมดจนเหลือแค่เพียงความเหนื่อยหอบนอนหายใจพะงาบๆให้ซอมบี้หื่นดูดเม้มกัดแทะเล็มเลียผิวเนื้อก็ไม่ปาน

“โอ้ย! ดีเค เมย์เจ็บนะ!” แล้วริมฝีปากร้อนร้ายที่ถูไถไล่จูบจากแก้ม ลากเลื่อนซุกไซ้ไปตามซอกคออยู่ตอนนี้ไม่ได้แค่ดูดเม้มเล็มเลียเหมือนอย่างที่ผ่านมา แต่ทว่า..ทุกพื้นที่ที่ริมฝีปากของเขาลากผ่านมันคือการดูดดึงหรือไม่ก็กัดแทะจากนั้นก็ไล้เลียด้วยปลายลิ้นร้อนชื้น ซึ่งทำให้ผิวเนื้ออ่อนบางส่วนนั้นเจ็บแสบทั่วไปหมด แถมตอนนี้ยังลามเรื่อยไปจนถึงเนินอกแล้วด้วย ฮืออ นี่เขาจะลงโทษฉันจริงๆหรือไง คนนิสัยไม่ดี!

ฉันรู้..ว่าตอนนี้เขาคงกำลังโกรธฉันมาก ไม่สิ..อาจจะโกรธจนแทบคลั่งเลยก็ได้  เพราะถึงแม้ว่า..เขาจะไม่ได้เกรี้ยวกราดเวลาโกรธเหมือนคนทั่วไป  แต่อย่าลืมสิว่าเขามีภาวะย้อนแย้งในตัวซึ่งแตกต่างจากที่แสดงออกมาอย่างสิ้นเชิง! เพราะฉะนั้น...ที่เขากำลังทำกับฉันอยู่ตอนนี้มันคือการระบายอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นรุนแรงจากภายในของเขา แต่..ฉันจะไม่ยอมให้เป็นแบบนั้นเด็ดขาด!  เพราะไม่งั้นฉัน...ฉันต้องช้ำในตายแน่ๆเลย เพราะแค่อารมณ์ปกติในแต่ละวันฉันก็แทบจะคลานลงจากเตียงอยู่แล้ว ฮืออ แค่คิดน้ำตามันก็ไหลทะลักออกมาด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึงแล้ว

“ดีเค ปล่อยเมย์นะ บอกให้ปล่อยไง ดีเค!” แล้วในขณะที่เขากำลังซุกไซ้ซอกคอฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย สายตาฉันก็เหลือบไปเห็นช่วงคอเรื่อยไปจนถึงไหลเปลือยเปล่าที่เส้นเลือดกำลังปูดโปนของเขาพอดี ฉันรู้..ว่าสิ่งที่ฉันคิดจะทำอยู่ตอนนี้มันไม่ใช่เรื่องดีเลย ไม่เลยสักนิด แต่ทว่า...

งั่มมม! ฉันก็ไม่มีทางเลือกอื่นใดให้รอดอีกแล้ว นอกจาก..เสี่ยงกัดเขาไปแบบนี้!

“อ่าาาา~” >_< ดูเขาสิ! แทนที่จะร้องโอดโอยกลับครางเสียงสะท้านราวกับ.. ฮึ่ย! ลามกโรคจิตที่สุดเลย! แล้วจังหวะที่เขาเงยหน้าจากซอกคอฉัน  นั่นล่ะคือโอกาสรอดเดียวของฉัน  เพราะฉะนั้นฉันจึงรวบรวมเรียวแรงทั้งหมดแล้วผลักเขาออกไป จากนั้นก็พลิกตัวคลานลงจากเตียงด้วยความไวใกล้เคียงกับแสงทันที -_- แล้วตอนนี้ฉันก็มายืนอยู่อีกฝากของเตียงด้วยสภาพ..เหลือแค่ชั้นในลูกไม้ตัวเดียวและแทบจะปิดอะไรไม่ได้เลย! เท่านั้นไม่พอ..มันยังเป็นสีแดงเลือดอีกต่างหาก! น่าอายที่สุดในโลกเลย T///T จริงๆฉันน่าจะเอ๊ะใจตั้งแม่บ้านเอามาให้ใส่แต่แรกแล้วแท้ๆ

“แม่งวันนี้เมียกูเล่นดีได้อารมณ์โคตรๆเลยเว้ย อา..สีแดงแม่งเร้าใจฉิบหาย” >///< กรี๊ดด! ฉันอยากจะกรี๊ดใส่ให้เขาหูดับจริงๆเลย แต่ที่ทำได้คือแค่ร้องลั่นอยู่ในใจเท่านั้น  เพราะนอกจากรอยฟันที่ฉันกัดไปจะทำร้ายเขาไม่ได้แล้ว ตอนนี้มันยังสร้างความสุขแบบจิตๆให้เขาอีกต่างหาก!

แล้วดูที่เขาทำตอนนี้สิ! นอกจากจะนอนยันศอกยกมือลูบไล้ซอกคอไปมาไม่พอ..ยังหรี่ตามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าจากนั้นก็..โฟกัสอยู่ที่จุดล่อแหลม กรี๊ดด! แล้วทำไมต้องเลียริมฝีปากแบบนั้นด้วย โรคจิตที่สุด! >///< ก่อนจะปิดท้ายความบ้ากามสุดๆด้วยการ...มองฉันแล้วยิ้มตาเยิ้มพร้อมกับทำหน้าเคลิ้มใส่  ในขณะที่ฉันเขินจนแทบจะระเหยกลายเป็นไอแล้วหายไปในอากาศอยู่แล้ว อ๊ากกก! ฉันอยากจิ้มตาเรียวรีร้ายกาจนั่นให้บอดสนิทจริงๆเลย

“บอกไปแล้วไงว่าเมย์ไม่ยอม ปล่อยเมย์ไปนะ!”

“หึ เอาดิ..ถ้าคิดว่ากล้าออกไปทั้งที่ใส่แค่ชั้นในตัวเดียวกับรอยดูดเต็มเนินอก แถมลูกไม้บางๆยังพราง...”

“นี่! หยุดนะ!!”

“อะไรไม่ได้เลย หึ จะว่าไปแม่งวิวโคตรดีเลยเว้ย -.,-”

“นี่ อย่ามองนะ!” ดูหน้าเขาสิ อ๊ายย! มีอะไรที่พอจะทำให้ฉันวาร์ปไปจากตรงนี้ได้บ้างมั้ย ขอร้องล่ะขอยืมใช้ที T///T

“ถ้าตอนนี้สำนึกว่ายังเป็นเมียฉันอยู่..ก็กลับมานี่” ว่าแล้วเขาที่นอนตะแคงยันศอกก็ตบเบาะเรียกฉันไปหาด้วยหน้าตาเอาเรื่อง ว่าแต่... เมื่อกี้เขายังกวนประสาทอยู่เลยไม่ใช่หรือไงแล้วทำไมอยู่ๆถึงดูจริงจังขึ้นมาเฉยเลยล่ะ -_- นี่ตกลงเขาเป็นไบโพลาร์ด้วยใช่มั้ยเนี้ย แล้วแบบนั้นใครจะกล้าเข้าไป ดูยังไงก็ลานมวยปล้ำชัดๆ T_T

“ไม่ เมย์ไม่ไป!” แค่บอกไม่พอฉันยังฉันส่ายหัวปฎิเสธจนผมแทบร่วงอีกต่างหาก T.T กลัว

“หืมม? ยังจะดื้อว่างั้น? หึ แล้วถ้าหนี..คิดเหรอว่าจะหนีพ้น” ฮึ่ย! ฉันเกลียดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมกับดวงตาเรียวรีร้ายกาจนั่นที่สุดเลย

“ก็แล้วทำไมไม่ปล่อยเมย์ไป จะให้เมย์อยู่เป็นนางบำเรอความใคร่หรือเมียน้อยหรือไง เมย์ไม่อยากเป็นและจะไม่เป็นเด็ดขาด!”

“แล้วฉันบอกตอนไหน...”

“ไม่ฟัง! เมย์ไม่เชื่ออะไรอีกแล้ว!”

“ว่าไงนะ?”

“ถ้าหากไม่รักเมย์ก็ปล่อยเมย์ไป...เมย์ไม่อยากอยู่ในสภาพนี้อีกแล้ว”

“เธอ...กล้าดียังไงถึงคิดจะไปจากฉัน!” เอ๊ะ!?? ตะ..ตาเขา

“ดีเค มะ..ไม่นะ” เมื่อกี้นี้ตาเขา..ตาเขาเป็นประกายสีแดงสว่างวาบขึ้นมาด้วย จริงๆนะ ฉัน..ฉันคิดว่าฉันเห็นนัยน์ตาเขาเป็นสีแดง มัน..มันเป็นสีแดงจริงๆ ถึงจะแค่แวบเดียวแต่มันก็เป็นสีแดง..สีแดงเหมือนเลือดไม่มีผิด แดงเหมือน..เหมือนนัยน์ตาปีศาจที่กำลังคลุ้มคลั่งยังไงยังงั้นเลย ฮืออ ตอนนี้ฉันกลัว..กลัวมากจริงๆนะ

แล้วพอรู้สึกแบบนั้นสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของฉันก็นำทางให้ร่างกายวิ่งถลาไปที่ประตูทันที โดยลืมแม้กระทั่งว่า..ตัวเองอยู่ในชุดโป๊เปลือยแค่ไหน แต่ทว่า...

“กรี๊ดดดดด!!!” 

ต่อจ้าา...

ไม่จริง! ทำไมเขาถึงได้ไวแบบนี้! เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะก้าวขาก็ถูกเขาตามมารวบกอดเอาไว้จากทางด้านหลังซะแล้ว ปะ..เป็นไปได้ยังไงเนี้ย นี่เขาจะร้ายกาจเกินคนไปแล้วนะ!

“ดีเค ปล่อยเมย์นะ!” นอกจากจะไม่ฟังที่ฉันพูดแล้ว เขายังอุ้มฉันตัวลอยราวกับฉันเป็นตุ๊กตาผ้าอีกต่างหาก จากนั้นก็โยนฉันลงบนเตียง ก่อนจะโถมตัวตามมาทาบทับฉันไว้ในเสี้ยววินาที  

“โอ้ย!” มัน..เจ็บจุกจนพูดไม่ออกบอกไม่ถูกจริงๆ 

แล้วสีหน้าแววตาของเขาตอนนี้ ก็ดูน่ากลัวกว่าครั้งที่แล้วเป็นไหนๆ ไม่สิ..มันเทียบกันไม่ได้เลยต่างหาก ทำไงดีฉัน..ฉันรู้สึกกลัวเขาที่เป็นแบบนี้จัง

“ฉันเคยบอกไปแล้วไง..ว่าไม่มีวันปล่อยเธอไป และต่อให้ตาย..เธอก็หนีฉันไม่พ้น จำเอาไว้เมริน”

“คนเล..อื้มม!” ฉันยังพูดไม่ทันจบเขาก็ฉกจูบลงมาอีกรอบ พร้อมกับเรียวลิ้นที่แทรกซอนเข้ามากวาดต้อนลิ้นฉันเป็นพัลวัน ในขณะเดียวกันริมฝีปากร้อนร้ายนั่นก็รุกเร้าดูดเม้มริมฝีปากของฉันราวกับจะดูดกลืนมันลงท้องยังไงยังงั้น ให้ตายสิ! ตอนนี้ปากฉันชาหนึบไปหมดแล้ว แถมอากาศในปอดก็ดูเหมือนจะถูกเขาสูบออกไปจนจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว ฮืออ ฉันจะไม่ไหวอยู่แล้วจริงๆนะ คนบ้า!

เฮือกก! แล้วดูเหมือนเขาจะรู้สึกได้ว่าฉันกำลังจะขาดใจตายหรือไม่ก็อาจจะอ่านใจฉันได้ เลยยอมปล่อยให้ฉันได้หอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดเฮือกใหญ่  ในขณะที่เขาเปลี่ยนเป้าหมายใหม่เป็นซุกไซ้ ดูดเม้มกัดเล็มผิวเนื้อของฉันจนรู้สึกเจ็บจี๊ดอยู่เป็นระยะลามเรื่อยไปจนถึงเนินอก

“ฮืออ เจ็บบ!” ก็จะไม่ให้ฉันเจ็บได้ยังไง ในเมื่อตอนนี้จุดบอบบางอ่อนไหวส่วนนั้นกำลังถูกเขารุกรานอย่างรุนแรง เท่านั้นไม่พอ..คนหื่นกามโรคจิตยังกัดแทะสลับดูดเลียอยู่อย่างนั้นจนฉันรู้สึกเจ็บจี๊ดแถมยังแสบอีกต่างหาก ฮืออ

“ดีเค อย่าทำแบบนี้... อื้มม!” แล้วพอฉันสั่งห้าม คนใจร้ายก็เลื้อยขึ้นมาจูบปิดปากฉันอีกรอบ..จูบอยู่อย่างนั้น จูบจนฉันแทบจะทนไม่ไหวนู่นล่ะ เขาถึงได้ยอมถอยออกไป ฮืออ นี่เขาจะฆ่าฉันให้ตายเลยหรือไง!  

แล้วตอนนี้ทุกพื้นที่ที่ปากของเขาลากผ่านกำลังสร้างความเจ็บแสบไปทั่ว ในขณะเดียวกันมือเรียวที่กำลังบีบคลำเค้นคลึงไปทั่วร่างก็สร้างความเจ็บปวดได้ไม้แพ้กัน โดยเฉพาะหน้าอกข้างซ้าย..ที่กำลังถูกเขาบีบคั้นเหมือนกำหัวใจฉันจนเจ็บปวดไปหมด 

และถึงแม้ร่างกายเปลือยเปล่าของฉันจะถูกเขารุกเร้าเอาเป็นเอาตายแค่ไหน แต่ทว่ามันกลับไม่ได้รู้สึกหวามไหวไปมากกว่าความหวาดหวั่นที่ท่วมท้นอยู่ในใจตอนนี้เลย  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง..เมื่อมีบางอย่างอุ่นร้อนกำลังจะรุกล้ำเข้ามา ร่างกายฉันก็เกร็งตัวเตรียมรับกับความเจ็บปวดโดยอัตโนมัติทันที..

NC CUT

ปัดกวาดดาวฟินรอแล้วน้าาา


หลายชั่วโมงต่อมา

ฉัน..กำลังจะไม่ไหว ไม่สิ..ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะขาดใจตายมากกว่า ตอนนี้ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน แต่รู้แค่ว่า..ความทรมานที่ฉันกำลังเผชิญอยู่มันยาวนานราวกับจะไม่มีที่สิ้นสุด  เมื่อตอนนี้คนใจร้ายยังคงใช้ร่างกายของฉันระบายความโกรธจนคลั่งของเขา โดยไม่มีวี่แววว่าจะหยุดพักหรือแม้แต่แววเหนื่อยล้าจากเขาราวกับว่าเขาไม่ใช่คน ในขณะที่ฉันกำลังจะทนไม่ไหว ไม่ไหวแล้วจริงๆ  เพราะตอนนี้ร่างกายส่วนที่เขายังคงรุกรานมันร้าวระบมไปทั่ว ในขณะเดียวกันผิวเนื้อที่ถูกเขาดูดดึงกัดแทะไปทั่วร่างก็คงจะแดงช้ำอย่างไม่ต้องสงสัย เพราะตอนนี้แทบจะไม่มีส่วนไหนที่มันไม่เจ็บปวดเลย โดยเฉพาะ..หัวใจ ที่มันเจ็บปวดร้าวรานจากการกระทำอันป่าเถื่อนไร้ความปราณีหรือแม้แต่เห็นใจจากเขา

“จำเอาไว้..ต่อไปอย่าได้บอกว่าเกลียดฉันอีก”

“....” ตอนนี้ฉันเหลือแรงแค่หายใจเลยได้แต่ปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้ม มองคนที่กำลังนั่งพิงหัวเตียงกุมสะโพกบังคับให้ฉันขยับขึ้นลง  ในขณะที่ตัวเองกระแทกสวนเข้ามาด้วยจังหวะหนักหน่วง...ไม่ผ่อนแรงเลยสักนิด

 “ฮึก คนใจร้าย” และนั่นก็เป็นเสียงสุดท้ายที่หายไปพร้อมกับใบหน้าของเขาในระยะประชิด เมื่อสติฉันค่อยๆเลือนรางพร้อมกับน้ำตาหยดสุดท้ายที่ไหลผ่านแก้ม ก่อนจะตกกระทบใบหน้าของเขาโดยไม่ได้ตั้งใจ

แต่ถึงเขาจะใจร้ายกับฉันขนาดนั้น...หัวใจไม่รักดีของฉันก็ยังเกลียดเขา..ไม่ลงอยู่ดี

 

MAX PART

“ท่าน..รู้ใช่มั้ยว่าก่อนหน้านี้ เขาไม่ได้มองหน้าจอเลยด้วยซ้ำ”

“อืม”

“ถ้าอย่างนั่นก็แสดงว่า...”

“ยัง..ยังไม่ใช่ซะทีเดียว มันแค่ชั่วขณะ ในภาวะที่สภาพจิตใจของเขา..ถูกกระตุ้นอย่างรุนแรง”

“แปลว่า..พลังของเขายังโดนท่านสะกดไว้ได้”

“ไม่มีอะไรสะกด D-King ได้ตลอดไป...แม้แต่ข้า ที่ผ่านมาข้าแค่สกัดพลังของเขาเอาไว้เท่านั้น”

“แล้ว..ท่านจะทำยังไงต่อไป”

“พลังของเขา..ยิ่งสะกดก็ยิ่งตื่นตัว ยิ่งต่อต้านก็ยิ่งแข็งแกร่ง และถ้ายิ่งโดนกระตุ้น..มันก็จะระเบิดออกมา ฉะนั้น...ตามจับผู้หญิงคนนั้นให้ได้ แล้วทุกอย่างจะจบ แต่ถ้าไม่...สิบห้าปีที่ผ่านมา..อาจสูญเปล่า”

“ได้ครับ ข้าจะพยายามให้ถึงที่สุด”

“มันจะผ่านไป..แต่อาจไม่ดีนัก”

ต่อจ้าา...

DK PART

DK PART

พู่วว ผมนั่งอัดนิโคตินเข้าปอด มองแสงไฟยามค่ำคืนผ่านควันบุหรี่บางเบาที่กำลังลอยเคว้งคว้างก่อนจะจางหายไปในอากาศ ด้วยความรู้สึกหนัก..อึ้งในใจ ให้ตายสิ! มันรู้สึกหน่วงทุกครั้งที่นึกถึง...คนตัวเล็กที่นอนหมดสติ หลังจาก ผม..ระบายความโกรธระเบิดความใคร่กับเธอไปไม่ยั้ง..เมื่อหลายชั่วโมงก่อน

เฮ้อ..ยอมรับตามตรงว่าที่ผมทำกับเธอไปก่อนหน้านั้นมัน...แม่งโคตรเหี้ยเลยว่ะ  เพราะที่ผ่านมา..ถึงแม้ผมจะเอาแต่ใจแค่ไหน แต่ก็ไม่เคยรุนแรงถึงขั้นไม่ใยดีต่อคำขอร้องทั้งน้ำตาของเธอแบบนี้มาก่อน  แต่หลายชั่วโมงที่ผ่านมา..อย่าว่าแต่ใยดีเลย เพราะในหัวมันไม่มีห่าไรนอกจากความโกรธที่อยากสั่งสอนให้เธอหลาบจำและระลึกเอาไว้ว่า..อย่าได้คิดหนีไปจากผมอีก ให้ตายสิ! แค่คิดว่าเธอไม่อยากอยู่ด้วยมันก็เดือดดาลขึ้นมาแล้วโว้ย!

ก็อย่างที่บอกไป..ว่าความรู้สึกโกรธจนคลั่งแบบนี้ราวกับมันฝังอยู่ในความรู้สึกของผมเมื่อนานมาแล้ว...นานจนกระทั่งผมจำไม่ได้แล้วว่าเมื่อไหร่ แต่..ผมมั่นใจว่าความรู้สึกแบบนี้..มันไม่ใช่ครั้งแรก ความรู้สึกที่เหมือน..ของรักที่กำลังจะหนีหายจากไป ทั้งๆที่ผมจดจ่อเฝ้ารอมานานแสนนาน แต่สุดท้ายแล้ว..สิ่งนั้นก็ยังกระเสือกกระสนดิ้นรนที่จะจากผมไป มันเลยเป็นความรู้สึกโกรธปนแค้น จนทำให้ผมคลั่งอย่างที่ผลั้งเผลอทำกับเธอไป..แบบนั้น

แล้วพอผมระเบิดแค้นระบายความใคร่กับเธอไป  สุดท้ายแล้ว...ผมกลับต้องมานั่งหนักใจว่าจะทำยังไงต่อไปดี เพราะหลังจากนี้ไปมันคงไม่ใช่เรื่องง่ายที่เธอจะคิดและรู้สึกกับผมเหมือนเดิม ไม่สิ..ขั้นแรกเอาแค่ไม่เกลียดกูให้ได้ก่อนเถอะ อย่างอื่นค่อยว่ากันทีหลัง  แต่ให้ตายสิ แล้วนี่กูจะเริ่มยังไงดีวะเนี้ย เชี่ยเอ้ย!

ว่าแต่...ไอ้ความสำนึกรู้สึกผิดนี่มันคิดกันยังไงวะ? โอเค..ก่อนอื่นกูคงต้องบิ้วอารมณ์ด้วยการนึกถึงหน้ายัยนั่นตอนกำลังร้องให้จะเป็นจะตาย แต่...เวร ทำไมกูได้ยินแต่เสียงครางที่ดังก้องอยู่ในหัวละวะ -_- แม่งเอ้ย! เอาใหม่..กูต้องโฟกัสที่สีหน้าและคราบน้ำตา.. แต่พอนึกไปนึกมา...เชี่ย! ทำไมมันมีแต่ความฟินเหี้ยๆที่อยู่ในหัวตอนนี้วะ! =_= เท่านั้นไม่พอ..ไอ้น้องชายที่มีแค่ผ้าเช็ดตัวพันไว้ลวกๆอยู่ตอนนี้ยังดีดเด้งชูคอรอโอกาสเหี้ยกับเมียมันอีก ให้ตายสิ..ทำไมมันยุ่งยากงี้วะ แม่งเอ้ย!

หลายนาทีผ่านไปแต่ผมก็ยังไม่ละความพยายาม  โอเค..ก่อนหน้านี้แค่นั่งหลับตาแล้วจิตนาการมันอาจจะยากไป เมื่อสามัญสำนึกมันอยู่ลึกและแทบไม่เคยเอาออกมาใช้กับใคร -_- ฉะนั้น...ตอนนี้ผมเลยเปลี่ยนสถานที่มาเป็นหน้ากระจกในห้องน้ำแทน แม่งนี่กูจริงจังขนาดนี้เลยนะเว้ย! -..- โอเค...ก่อนอื่นสีหน้าผมตอนนี้ยังปกติ แล้วต่อไปในหัวก็ต้องนึกถึงหน้ายัยเมียที่ร้องให้อย่างทรมานปานผัวตาย -_- แต่...เวรเอ้ย ทำไมในหัวกูเสือกมีแต่เรื่องเหี้ยๆไม่ว่าจะเป็น..ท่วงท่าลีลาเด็ดที่กูงัดมาใช้ แล้วไหนจะสกิลซอยยับจับกระแทกไม่ยั้ง แม่งเอ้ย มันมีแต่ฉากฟิน -.,- แล้วสีหน้าที่กูพยายามเค้นให้ดูสำนึกผิดกลับกลายเป็น..กระตุกยิ้มพอใจให้ตัวเองในกระจกซะงั้น  เวรกรรม..ถ้ามันจะยากขนาดนี้กูไม่ทำแม่งละ 

สำนึกห่าไรวะทำไมมันยากฉิบหาย ให้ตายสิวะ!

MAY PART # เช้าวันต่อมา

ฉันค่อยๆรู้สึกตัว งัวเงียตื่นหลังจากรู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอุ่นร้อนสัมผัสลูบไล้ไปทั่วร่างอย่างแผ่วเบา แล้วพอฝืนลืมตาฝ่าความเหนื่อยล้าขึ้นมาได้ ภาพแรกที่เห็นตรงหน้าก็คือ...คนใจร้ายที่นอนยันศอกมองฉันในระยะประชิดจนหน้าแทบจะติดกัน และนั่น..ก็ทำให้ฉันตกใจจนต้องถอยหนีโดยอัตโนมัติทันที แต่ทว่า...

“โอ๊ะ..โอ้ย!!” นอกจากจังหวะที่ผวาลุกขึ้นมาจะทำให้ฉันหน้ามืดแถมเวียนหัวราวกับโลกลีลังกาหมุนได้แล้ว การลุกปุ่บปั่บแบบนั้นยังทำให้เจ็บร้าวไปทั่วร่างอย่างกับโดนซ้อมมาทั้งตัวจนน่วมอีกต่างหาก T.T แล้วนี่ฉันจะลุกไหวไปไหนมาไหนได้ยังไง บ้าที่สุดเลย!

“แล้วจะรีบลุกทำไมวะ” พูดมาได้ แล้วตัวเองจะเข้ามาใกล้ให้กลัวทำไมล่ะ

“นี่ ยะ..อย่านะ อย่าเข้ามา ไม่เอาแล้ว ฮืออ เจ็บจะตายอยู่แล้วนะ” T.T บอกว่า..อย่า แต่ยังจะขยับเข้ามา แถมมือไม้ยังยื่นมาดึงตัวฉันไปอีก แล้วแบบนี้จะให้ฉันคิดยังไง ไม่กลัวยังไงไหว!

“เฮ้ย ก็ไม่ได้จะเอาอะไรตอนนี้มั้ยวะ” ฟังที่เขาพูดสิ หมายความว่าแค่ตอนนี้? เดี๋ยวนี้?หรือว่ายังไง? T^T

“แล้วจะขยับเข้ามาทำไม ถอยไปนะ! ฮืออ” ปากบอกว่า..ไม่ แล้วทำไมมือถึงได้สาวเอาร่างฉันไปกอดไว้แบบนี้ล่ะ คนบ้า! นี่เขาเรียกว่ามือถือสากปากถือศีลชัดๆเลย!

“แค่จะอุ้มไปกินข้าวมั้ยวะ นี่มันเช้าวันใหม่แล้วนะเว้ย”

“เอ๊ะ?! O_O” วะ..วันใหม่แล้วเหรอ ให้ตายสิ! นี่ฉันหลับ ไม่สิ..นี่ฉันหมดสติข้ามคืนเลยเหรอเนี้ย บ้าจริง!

“จะเอาไง? จะอาบน้ำหรือกินข้าว?” เมื่อกี้ฉันแค่เข้าไปอยู่ในภวังค์ความคิดแค่ชั่ววินาที พอออกมาอีกทีร่างเปลือยเปล่าร้าวระบมของฉันก็แนบชิดอยู่ในอ้อมกอดของเขาซะแล้ว ฮืออ ทำไมเขาถึงได้ไวขนาดนี้!

“ไม่ต้องมายุ่ง จะทำเอง ปล่อย!” ฉันดีดดิ้นเพื่อให้หลุดออกอ้อมกอดเขาสุดกำลัง แต่สิ่งที่ได้..กลับไม่เป็นอย่างที่คิด  เพราะนอกจากจะไม่เป็นผลแล้วยังดูเหมือนว่า..ฉันขยับยุกยิกแค่กระดิกตัวเท่านั้นเอง T_T บ้าจริง เรี่ยวแรงก็ไม่มีแถมขยับมากก็เจ็บตัวอีกต่างหาก

“เฮ้ย อย่าดื้อได้มั้ยว้า” ยังจะมีหน้ามาว่าคนอื่นอีก แล้วที่ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะใครกันล่ะ!

“ฮึก ไม่ได้ดื้อแต่จะทำเอง ปล่อย!

“ก็ได้ ถ้าคิดว่ามีปัญญาเดินเอง ก็ตามใจ” ว่าแล้วเขาก็ยอมผละออกไป...นั่งเอนตัวยันแขนทั้งสองข้างไปข้างหลัง  มองฉันด้วยสีหน้ายียวนกวนประสาท..อยู่ที่ปลายเตียง -_- นั่นห่างจากที่ฉันนั่งอยู่แค่สองคืบเองนะ!

“ฮึก จะนั่งมองทำไม ออกไปสิ!

“ฉันพอใจจะนั่งตรงนี้ เธอจะทำไม หืมม?” -*- ฮึ่ย! ฉันเกลียดท่าเลิกคิ้วทำมึนตอนนี้ของเขาที่สุดเลย แต่ช่างเถอะ ในเมื่อเขาเปิดโอกาสแบบนี้ทำไมฉันจะไม่รีบคว้าเอาไว้ ว่าแล้วฉันก็ตั้งท่าจะลุกไปจากรัศมีหื่นกามของเขาทันที

“โอ้ย!! ฮืออ” T.T แต่ดูเหมือนมันจะไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะแค่วาดขาตั้งท่าจะลงจากเตียง อาการเจ็บจี้ดจากจุดอ่อนไหวที่โดนคนหื่นกามรุกรานก็เจ็บร้าวไปทั่วร่างยันก้านสมองเลยทีเดียว ฮืออ T^T เจ็บจังเลย

“หึ ไง..เก่งแต่ปากนี่หว่า” ยังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีก ฮึก ฉัน..ฉันจะเกลียดเขา จะเกลียดให้ได้เลยคอยดูสิ!

“กรี๊ดด!! ดีเคไม่นะ จะพาเมย์ไปไหน ไม่เอาแล้ว ฮืออ เจ็บ!” แล้วเมื่อกี้ฉันก็หลุดเข้าไปในภวังค์ความคิดไปแค่เสี้ยววินาที พอรู้ตัวอีกทีฉันก็โดนเขาอุ้มตรงไปที่ห้องน้ำซะแล้ว ไม่นะ ถ้าเขาทำแบบนั้นอีกฉันต้องตายแน่ๆเลย

“จะตกใจไรนักหนา แค่จะพาไปอาบน้ำเว้ย”

“ฮือออ” แค่พาไปแล้วทำไมต้องกระตุกยิ้มมุมปากไม่น่าไวใจแบบนั้นด้วยล่ะ

“ไม่เกินสามสิบนาทีฉันจะเข้ามารับ เข้าใจ๊?” พอว่างร่างฉันลงบนเคาเตอร์ปุ๊บร่างสูงเพรียวของเขาก็ยันแขนคร่อมร่างฉันไว้ทันที แล้วนี่จะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วยทำไมเนี้ย?

“ฮึก เผด็จการ!

“เออ แล้วไงวะ” ร้ายกาจแล้วยังกวนประสาทอีก

ปัง!

พอเขาออกไปแต่โดยดี ฉันถึงได้มีเวลาสำรวจร่างกายอันบอบช้ำราวกับโดนซ้อมมาทั้งคืน แล้วพอเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกบานใหญ่ตรงหน้า  น้ำตาที่เหือดแห้งไปก็ไหลอาบแก้มลงมาอีกรอบ  เพราะสภาพฉันตอนนี้ยิ่งกว่าผีซอมบี้ชัดๆ นั่นก็เพราะ..ผมเผ้ายุ่งเหยิง แถมดวงตายังบวมช้ำแดงก้ำราวกับฉันร้องให้จนน้ำตาเป็นสายเลือดยังไงยังงั้น อีกทั้งซอกคอยังมีแต่รอยดูดกัดแดงช้ำเต็มไปหมด โดยเฉพาะ..เดินอก แถมพอจับคลำดูยังเจ็บระบมเหมือนมันจะบวมขึ้นอีกต่างหาก แล้วยิ่ง...จุดอ่อนไหวก็ดูเหมือนจะเจ็บร้าวทั่วบริเวณลามไปถึงเอวเรื่อยลงไปถึงขา จนตอนนี้แค่ยืนยังแทบจะทรงตัวไม่ไหว แต่จะว่าไป..ฉันก็รู้สึกเจ็บหน่วงที่ท้องน้อยยังไงก็ไม่รู้

ฮึก นี่เขา.เขารุนแรงจนฉันช้ำในไปหมด แล้วพอก้มดูช่วงขา บ้าจริง! แม้แต่น่องก็ยังไม่เว้น โรคจิตที่สุดเลย! T^T

ต่อจ้าายาวเด้อ


DK PART # 21 นาทีต่อมา

เห็นเวลาผ่านไปแค่นั้นคงคิดละสิท่า..

แกร็ก!

ว่ากูเข้ามาก่อนเวลา -..- แม่งสามสิบนาทีห่าไรนานฉิบหาย

“กรี๊ดดด” กะไว้แล้วเชียวทันช็อตเด็ดเห็นจะๆพอดี -.,- หึหึ

“จะกรี๊ดทำไมวะ?” ตื่นเต้นอยู่เรื่อยเลยเว้ย =_= นั่นเขาเรียกตกใจ

“ทะ..ทำไมไม่เคาะประตูก่อน!” ว่าแล้วยัยเมียก็คว้าผ้าขนหนูเวรนั่นมาพันตัว แม่งขัดใจจริงเว้ย

ก๊อกๆ

“ทีนี้เคยัง?” แค่นี้จะไปยากไร -..- แถมให้อีกสองทียังได้

-_- เมย์หมายถึงก่อนเข้ามาต่างหาก!” อ๋อ..เหรอ -..- แล้วนั่นจะถอยไปไหนวะ? -_-

“จะอะไรนักหนาว้า” ว่าแล้วก็เดินเข้าไปงัดอุ้มยัยเมียที่เดินถอยหลังตาตั้งหน้าตื่นทันที

“กรี๊ดด ปล่อยนะ! เมย์จะเดินเอง” แม่งจังหวะเมื่อกี้กรอกหูกูพอดีเลยเว้ย =_=

“เออ..เอาให้หูดับไปเลยโว้ย” อ้าว..เวรแล้วไง ต่อมเชี่ยไรผลิตน้ำตาไวฉิบหาย หันไปมองอีกที คลอเต็มเบ้าแล้วไง มันก็ไวเกิ้น

“ฮึก จะพาเมย์ไปไหน อย่าทำอะไรเมย์เลยนะ ฮืออ” เอาแล้วไง บรรลัยแล้วกู

“แค่จะพาไปกินข้าวมั้ยวะ นี้มันจะเที่ยงแล้วนะเว้ย” กรรม..ไหลทะลักต่อหน้าต่อตากูอีก

“ไม่หิว ฮึก ไม่อยากกิน ฮืออ~”

“อย่าดื้อสิว้า”

“ฮึก ฮืออ”

“เออ..ให้มันได้อย่างี้โว้ย”

พอมาถึงโต๊ะอาหารที่แม่บ้านของที่นี่เตรียมไว้ให้ โอ๊ะ..ลืมบอกไปว่านี่เป็นหนึ่งบ้านพักชานเมืองของครอบครัว  แม่งรวยเว่อร์ว่ะกู

“ถ้าอยากกลับไปนอนก็รีบกินซะ”

“ฮึก เมย์..เมย์ไม่หิว”

“ไม่หิวได้ไง ใส้ตันเหรอวะ!

“ฮึก ฮืออ”

“ให้ตายสิ จะร้องให้น้ำตาเป็นสายเลือดเลยหรือไงห๊า”

“ฮึก ฮืออ”

“เออ..ร้องเข้าไป จะกินข้าวคลุกน้ำตาว่างั้น?”

“ฮืออ”

“ตกลงจะเอาไง..กินเองหรือให้ป้อน?”

“ฮึก ทำไมต้องบังคับขู่เข็ญกันด้วย ฮืออ”

“ก็อย่าดื้อสิวะ เธอไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะเว้ย”

“ก็เมย์ ฮึก ไม่หิว”

“ถ้าไม่กิน งั้นเอาแม่งมันตรงนี้เลย ว่าไง?”

“ไม่น้า ฮืออ”

“ตกลงจะกินหรือจะเอา เลือก!

“ฮึก กิน ฮืออ~”

“เฮ้ย นี่กำลังทำข้าวคลุกน้ำตากินหรือไง ใส่กับกับอย่างอื่นมั่งสิเว้ย”

“ฮื้อออออออ~”

“อ้าว..กรรม” -_- ยิ่งร้องเข้าไปใหญ่

 

MAY PART

หลังจากถูกคนหื่นกาม โรคจิตแถมยังเผด็จการบังคับให้กินข้าว..ทั้งน้ำตาไปเกือบครึ่งจาน ฉันก็รู้สึกง่วงเพลียแถมยังเหนื่อยอ่อนจนแทบจะหลับคาตักคนใจร้ายซะให้ได้  สงสัยฉันจะร้องให้จนเหนื่อยเสียน้ำตาจนเพลียแน่เลย แถมอาการปวดเมื่อยไปทั้งตัวยังทำให้ฉันแทบไม่อยากกระดิกตัวแม้แต่น้อย ฉันเลยยอมให้จอมบงการหื่นกามอุ้มเข้าไปในห้องนอนโดยไม่ขัดขืนเพราะฝืนไปก็เหนื่อยเปล่า  แต่ดูเหมือนเขาจะยิ่งได้ใจแถมยังถือวิสาสะใส่เสื้อผ้าทาแป้งให้ฉันอีกต่างหาก นี่ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะจะได้ทาแป้งก่อนนอน =_= ฮึ่ย!! ฉันรู้ทันหรอกว่าเขาถือโอกาสลวนลามฉันแบบเนียนๆ หื่นกามไม่มีใครเกินจริงๆ

“นี่! พะ..พอได้แล้ว” ฮึ่ย! ถ้าฉันมีแรงกว่านี้จะกัดมือลามกที่วนทาหน้าอกแล้วก็..ก้นฉันอยู่ตอนนี้ให้จมเขี้ยวไปเลย อ๊ากก น่าโมโหจริงๆเลย

“อ้าว ยังไม่หลับหรอกเหรอ กะว่าจะกล่อมซะหน่อย -.,-

“ไม่ต้อง!

“แน่ใจ”

“ไปให้พ้นเลย!

“ถ้าไม่หลับยังไงเรียกได้นะเว้ย”

“ดีเค”

“หืมม *-* เปลี่ยนใจ?”

“เอามือออกไปเดี๋ยวนี้เลย!>-< ทำไมเขาถึงได้เป็นคนหน้ามึนหน้าทนขนาดนี้!

 

เช้าวันต่อมา

ความรู้สึกแรกหลังจากลืมตาตื่นขึ้นมาคือ..ฉันยังมีอาการอ่อนแรงอยู่บ้าง ถึงจะไม่มากเท่าเมื่อวานแต่ก็ใช่ว่าลุกนั่งคล่องตัวซะทีเดียว เฮ้อ~ นี่เขากะเอาให้ฉันลุกไม่ไหวไปไหนมาไหนไม่ได้สามวันสามคืนจริงๆใช่มั้ยเนี้ย น่าโมโหที่สุดเลย!

ว่าแต่..คนใจร้ายนิสัยไม่ดีนั่นหายไปไหนซะแล้วล่ะ เมื่อคืนเขายังกอดจูบลูบคลำจนฉันผล็อยหลับไปอยู่เลยนี่นา  แต่จะว่าไปก็ดีเหมือนกัน เพราะเห็นหน้าเขาแล้วบางทีก็อดโมโหไม่ได้จริงๆ แต่ถึงอย่างนั้น..ฉันก็ทำใจเกลียดเขาไม่ลงอยู่ดี เฮ้อ~ นี่ตกลงฉันมีชะตากรรมเดียวกันกับเมริสา ในนิยายเรื่อง บำเรอสวาท ทาสรัก ที่ยัยมินชอบอ่านจริงๆใช่มั้ยเนี้ย จะว่าไปฉันก็ลืมถามมันว่าตอนจบเป็นยังไง หวังว่า..คงจะแฮปปี้มีความสุข ไม่ใช่รันทดหดหู่อย่างที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้หรอกนะ

เฮ้อ มาคิดดูแล้วตั้งแต่เด็กจนโต...เป้าหมายชีวิตของฉันคือเรียนให้จบแล้วมีหน้าที่การงานที่มั่งคง สามารถเลี้ยงดูตัวเองแล้วก็จุนเจือป้าอรเพื่อเป็นการตอบแทนบุญคุณอันล้นเหลือที่ท่านอุตส่าห์เลี้ยงดูส่งเสียเด็กกำพร้าอย่างฉันมาจนถึงทุกวันนี้ แต่ทว่า..นั่นมันก่อนที่ฉันจะเจอ...ดีเค ผู้ชายร้ายกาจคนนึงที่เปลี่ยนชีวิตฉันจากหน้ามือเป็นหลังมือ เปลี่ยนความรู้สึกจากเกลียดชังเป็นชอบ ร้ายไปกว่านั้น..เขาฉันยังทำให้ฉันหลงรักความร้ายกาจราวกับราชาปีศาจของเขาได้อีกต่างหาก ขนาดว่าเขาทำเลวกับฉันสารพัด แต่หัวใจไม่รักดีของฉันก็ยังเกลียดเขาไม่ลง คิดดูละกันว่าเขาร้ายกาจขนาดไหน T_T

พอเส้นทางแนวคิดรวมไปถึงจิตใจฉันเปลี่ยนไปตั้งแต่มีเขาเข้ามา ความหวังที่จะมีชีวิตครอบครัวพร้อมหน้าอย่างที่ฉันไฝ่ฝันและเฝ้ารอก็พุดขึ้นมาเบ่งบานในความรู้สึกฉัน ก่อนที่มันจะฝังรากหยั่งลึกเติบโตในใจด้วยความรักที่ฉันมีต่อเขาที่มันมากขึ้นทุกวันๆ

ตลอดเวลาที่เราคบและอยู่ด้วยกันมา ฉันหวังอยู่ลึกๆเสมอว่า..สักวันฉันอยากจะเป็นภรรยาที่ถูกต้องของเขา มีลูกแฝดชายหญิงน่ารักๆด้วยกันมาเมื่อพวกเราพร้อม ฉันรู้..ว่ามันยากที่จะเป็นไปได้เพราะปัจจัยหลายอย่างทั้งชาติตระกูลที่แตกต่างกันแถมฉันยังเป็นแค่เด็กกำพร้ายากจน แต่..ฉันก็เชื่อว่าถ้าเรารักกันจริงเราจะฝ่าฟันอุปสรรคเหล่านี้ไปได้ และฉันพร้อมจะอดทนและพิสูจน์ให้ครอบครัวเขาได้เห็นว่าฉันรักเขา รักและอยากดูแลเขาจริงๆ

ก่อนหน้านี้ฉันหลงคิดและเข้าใจผิดมาตลอดว่าครอบครัวของเขาคงจะยอมรับฉันได้ เริ่มจากพี่รินที่ไม่เคยว่าไม่เคยห้ามที่เราคบกัน ออกจะสนับสนุนแถมยังพูดทีเล่นที่จริงอีกว่า ถ้าไม่ใช่ฉันพี่เขาก็ไม่รับเป็นน้องสะใภ้เด็ดขาด ในขณะที่คุณแม่ของเขา...ที่พอรู้เรื่องของเราก็ไม่ได้ห้ามปรามแถมยังฝากฝังให้ฉันช่วยดูแลเขาอีกแรงอีกต่างหาก และด้วยบุคลิกท่าทางใจดีของท่านเลยทำให้ฉันวางใจ เชื่อว่าท่านรักและยอมรับฉันมาโดยตลอด

แต่ทว่าในความเป็นจริงแล้ว ท่านกลับหลอกให้ฉันตายใจ ใช้ความเอ็นดูที่ฉันไม่รู้ว่าแท้จริงแล้วจริงใจแค่ไหนบังหน้า แล้วใช้ความรักของฉันที่มีต่อดีเคเป็นเครื่องต่อรอง เรียกร้องให้ฉันเสียสละแบ่งผู้ชายที่ฉันรักให้ผู้หญิงอีกคน โดยยื่นข้อเสนอเลือดเย็นให้ฉันเป็นได้แค่..เมียคนที่สอง  และถึงแม้จะผ่านมาหลายวัน แต่คำพูดของท่านก็ยังตามมาหลอกหลอนทำร้ายความรู้สึกฉันให้เจ็บปวดทุกครั้งที่นึกถึง แถมลูกชายตัวดียังตามมาซ้ำเติมให้ฉันเจ็บทั้งกายทั้งใจอีกต่างหาก ร้ายกาจพอกันเลย!

ตอนนี้ฉันไม่รู้เลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับดีเคจะเป็นยังไงต่อไป จากนี้มันจะเป็นไปในทิศทางไหน เพราะดูเหมือนฉันจะไม่มีสิทธิ์เลือกหรือตัดสินใจอะไรได้ด้วยตัวเองเลยหลังจากที่เขาบอกว่า..ไม่มีทางปล่อยฉันไป แล้ว..จะให้ฉันอยู่ในฐานนะอะไรล่ะ เมียคนที่สองอย่างงั้นเหรอ? เฮ้อ..แค่คิดก็ทรมานจะตายอยู่แล้ว จริงๆแล้วฉันไม่ได้อยากเห็นแก่ตัวเลย แต่การมีผัวเอ้ย..สามี ควรจะมีแค่ภรรยาคนเดียวไม่ใช่หรือไง ให้ตายสิ ไม่ว่าจะคิดยังไงฉันก็ทำใจยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆ จะให้ฉันทนเห็นเขามีคนอื่นอีกคนในสายตา สู้ฉันจากไปเงียบๆถึงจะเจ็บปวดเสียใจแค่ไหนมันคงดีกว่า ฉันคิดแบบนั้นนะ

เฮ้อ..ตอนนี้ถึงคิดมากไปฉันก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ว่าแล้วฉันก็พาร่างที่ยังอ่อนแรงลุกจากเตียงกะจะอาบน้ำอาบท่าหวังว่าจะสดชื่นปลอดโปร่งเผื่อสมองจะได้โล่งกว่านี้ แต่ทว่าจังหวะที่ฉันลุกขึ้น...

“โอ๊ะ!” เอาอีกแล้ว อาการแกนโลกเอียงแบบนี้ บ้าจัง! นี่ฉันต้องไปหาหมอจริงจังแล้วใช่มั้ยเนี้ย ให้ตายสิ ถ้าไม่มีโต๊ะให้จับมีหวังฉันได้หน้าค่ำหัวน็อคพื้นแน่ๆ ดูสิ..ข้าวของตกหล่นกระจัดกระจายไปหมด ดีนะที่ไม่มีอะไรแตกหักเสียหาย เพราะมีแค่กล่องทิชูกับปฎิทินเท่านั้น แล้วพอฉันหยิบมันขึ้นมา..

“หืมม? เดือนสิงหาแล้วเหรอเนี้ย อีกไม่วันกี่วันก็วันเกิดดีเคแล้วสิ เอ๊ะ!!??” เดือนสิงหางั้นเหรอ ไม่นะ มะ..ไม่จริง อาจจะเป็นปฎิทินปีที่แล้วก็ได้!  พอคิดได้แบบนั้นฉันก็หยิบปฏิทินมาจ่อตรงหน้าทันที นี่มัน..เป็นเดือนปีปัจจุบันนี่นา ยะ..แย่แล้ว!! ถ้าเดือนนี้เป็นเดือนสิงหาถ้างั้นก็หมายความว่า..เลยกำหนดฉีดยาคุมมาเกือบสองเดือนแล้วสิ! แต่ทำไม...ทำไมเมนส์ฉันถึงยังไม่มาล่ะ นี่มัน..มันจะสองเดือนแล้วนะ! มะ..หมายความว่ายังไง? นี่ฉันคงไม่ได้กำลัง...ท้อง ใช่มั้ย!?

หลังจากอึ้ง ไม่สิ..เรียกว่าช็อคถึงจะถูก ใช่แล้ว..หลังจากช็อคอย่างหนักกับความจริงที่ว่า..ฉันอาจกำลังตั้งท้องลูกของดีเค  โลกในความคิดและจิตนาการของฉันก็ดูเหมือนจะสับสนอลหม่านจนสมองแทบจะน็อคไปเลยทีเดียว ไม่ได้..ก่อนอื่นฉันต้องตั้งสติครั้งใหญ่ในชีวิตแล้วค่อยลำดับเหตุการณ์และความน่าจะเป็นเข้าด้วยกัน เริ่มจาก...เมนส์ฉันไม่มาเดือนกว่าและกำลังจะครบสองเดือนเต็มในอีกไม่กี่วันข้างหน้า หลังจากฉันฉีดยาคุมแบบสามเดือนเหมือนเจ้รันเมื่อ..เดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา บวกกับอาการวิงเวียนหัวหมุนคล้ายกับแกนโลกเอียงในช่วงเช้าบวกกับคลื่นใส้อยากอาเจียนเป็นระยะและที่สำคัญ..บางครั้งฉันก็เหม็นกลิ่นอาหารทั้งๆที่มันเพิ่งปรุงสุกใหม่อยู่บ่อยครั้ง แถมช่วงหลังอารมณ์ฉันยังแปรปรวณเดี๋ยวหงุดหงิด เดี๋ยวอ่อนไหวด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องอีกต่างหาก และจากที่ว่ามา... อะ..อาการมันฟ้องว่าฉันท้องชัดๆเลย! ทะ..ทำไงดี ฉันจะทำยังไงดี!

แล้วถ้าเกิดฉันท้องขึ้นมาจริงๆ ไม่สิ..สัญญาณบางอย่างบอกว่า..ฉันกำลังจะเป็นแม่คนเลยต่างหากล่ะ ฮึก ตอนนี้ฉันรู้สึกสับสนจนบอกไม่ถูกเหมือนกัน ฉัน..ฉันไม่รู้จะทำยังไง ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน ไม่รู้จะถามใครหรือแม้แต่บอกใครดี แล้วความอัดอั้นตันใจที่อยู่ภายในตอนนี้ก็ทำให้ฉันร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้มอีกรอบจนได้

ทำไมปัญหามันถึงได้รุมเร้าในวันที่ฉันอ่อนแอทั้งกายทั้งใจแบบนี้นะ นี่ฉันกำลังท้องทั้งๆที่เรียนยังไม่ทันจบแบบนี้ มีหวังฉันต้องได้ใช้ทุนคืนตั้งแต่เริ่มเรียนแน่  แต่นั่นยังไม่ร้ายแรงเท่า...พ่อของลูกฉันอาจต้องแต่งงานกับผู้หญิงอีกคนที่ไม่ใช่แม่เขา ฮึก แค่คิดก็ทรมานเพิ่มไปอีกหลายเท่าตัวแล้ว ฮืออ ทำไมหัวใจมันถึงได้อ่อนแอในวันที่ฉันจำเป็นต้องเข้มแข็งแบบนี้ด้วย ตอนนี้ท้องฉันยังไม่นูนเด่นขึ้นมา แต่ทว่า..เอ๊ะ!? พอวางมือลงบนหน้าท้องทำไมฉันถึงได้รู้สึกอุ่นวาบที่มือขึ้นมาแบบนี้ล่ะ นี่ฉันไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ย ฉัน..ฉันรู้สึกราวกับว่า...ลูกกำลังสื่อสารอะไรบางอย่างกับฉัน หรือจะสื่อว่าเขากำลังจะมีตัวตน สื่อว่าฉันกำลังจะเป็นแม่คน ฮืออ T^T ลูกแม่

 

15 นาทีต่อมา

หลังจากอาบน้ำทั้งน้ำตาไปแล้ว สมองฉันก็ดูเหมือนจะทำงานได้ดีขึ้นกว่าเดิมเมื่อฉันเริ่มมีสติมากขึ้น  และอย่างแรกที่ฉันคิดออกก็คือ...ฉันต้องนึกถึงลูกก่อนเป็นอันดับแรก แต่พอนึกย้อนกลับไปฉันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลปนห่วง เพราะที่ผ่านมาฉันไม่ค่อยได้ดูแลตัวเองเท่าที่ควรเลย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องกิน..ที่หลังๆฉันมักจะกินน้อย แถมกินไม่ค่อยตรงเวลาอีกต่างหาก เท่านั้นไม่พอฉันยังมีเรื่องเครียดสารพัด นอนก็ดึกพักผ่อนก็น้อย ร้ายไปกว่านั้น...พ่อจอมหื่นของเขายังรุนแรงกับฉันไปเมื่อวันก่อนนั่นอีก แล้วก่อนหน้านี้ฉันยังรู้สึกเจ็บหน่วงที่ท้องน้อยเป็นพักๆเพิ่งจะหายวันนี้เอง ละ..แล้วนี่จะมีผลกับลูกหรือเปล่า เขา..เขาจะได้รับอันตรายมั้ย ให้ตายสิ ฉันกังวลใจจังแถมยังนึกโมโหตัวต้นเหตุขึ้นมาอีกหลายเท่าตัวอีกต่างหาก บ้าที่สุดเลย!!

“เข็มแข็งไว้ อย่าเป็นอะไรไปนะลูก” พูดไปฉันก็ลูบท้องที่ยังแบนราบของตัวเองไปด้วย บอกตามตรงว่าตอนนี้ฉันรู้สึกตื้นตันอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ และฉันคงจะสุขใจมากกว่านี้ ถ้าหากว่า...

แกร็ก!

“ไง ตื่นนานแล้วเหรอ หิวยัง?” บ้าจริง แค่นึกถึงเขาก็โพล่มาอีกแล้ว ฉันว่า..เขาต้องไม่ใช่คนร้อยเปอร์เซ็นต์แน่แต่มีเชื้อปีศาจผสมอยู่ชัวร์ -_-

“กำลังคิดอะไรไม่เข้าท่าอยู่ใช่มั้ยวะ? -_-” นี่ก็เหมือนกัน เขา..เขาต้องอ่านใจฉันออกแน่ๆเลย เพราะไม่มีทางที่มันจะบังเอิญได้หลายครั้งขนาดนี้ ไม่มีทาง

“-_-” นั่นไง เขาทำหน้าแบบนี้ เข้าต้องรู้ว่าฉันกำลังนินทาเขาในใจอย่างไม่ต้องสงสัย

“=_=” แบบนี้ยิ่งชัวร์เข้าไปใหญ่

“ออกไปกินข้าว”

“อืม”

“หืมม? O_O” -_- ทำไม? ก็ฉันหิวข้าวแล้วนี่นา อีกอย่าง..ตอนนี้ฉันกำลังท้องก็ต้องกินเพื่อลูกอยู่แล้ว ว่าแต่..ทำไมต้องกระยุกยิ้มมุมปากแบบนั้นด้วย ยียวนกวนประสาทที่สุดเลย

“โอ๊ะ!” หลังจากมองค้อนเขาไปอย่างหมั่นใส้ฉันก็เพลอลุกพรวดขึ้นมา โดยลืมไปว่าตัวเองมีอาการเวียนหัวทุกครั้งที่ลุกนั่งเร็วๆ แย่แล้ว ฉันหน้ามืดเหมือนจะวูบล้มเลย

“อยากให้อุ้มก็ไม่บอก” แล้วเสี้ยววินาทีต่อมา ฉันก็รู้สึกได้ถึงวงแขนอุ่นร้อนพร้อมกับที่ร่างฉันถูกช้อนขึ้นอุ้มในเวลาต่อมา

“อ๊ะ!” บ้าจริง ทำไมเขาถึงได้ไวแบบนี้นะ เมื่อกี้เขายังยืนพิงกรอบประตูซึ่งห่างออกไปไม่ต่ำกว่าห้าเมตรอยู่เลย แต่ช่างเถอะ ปกติเขาก็ขึ้นชื่อเรื่องความไวอยู่แล้วโดยเฉพาะปากกับมือ =_=  อีกอย่าง..ฉันก็ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงกับเขาให้เสียเวลาเลยยอมให้เขาอุ้มไปที่โต๊ะกับข้าวโดยขัดขืนอะไร

“นี่!

“หืมม?” ฉันอยากจิ้มตาเรียวรีที่กำลังเลิกคิ้วทำหน้ามึนตอนนี้ที่สุดเลย

“เมย์จะนั่งเก้าอี้”

“แล้วตักผัวมันไม่ดีตรงไหน” -_- ก็นั่นแหละ ตอนนี้ฉันนั่งบนตักเขา เท่านั้นไม่พอเขายังรวบเอวฉันไว้แน่นอีกต่างหาก ตกลงนี่เขาเป็นงูเหลือมแล้วเห็นฉันเป็นเหยื่อหรือไงถึงได้รัดแน่นขนาดนี้ ฮึ่ย ฉันอยากจะข่วนหน้ามึนๆให้เลือดอาบที่สุดเลย แต่...ตอนนี้ฉันจะเสียเวลาไปมากกว่านี้ไม่ได้ เดี๋ยวลูกจะหิว พอคิดได้แบบนั้นฉันก็ตักไข่เจียวกุ่งสับ แกงจืด ผัดพักรวมใส่จานแล้วตักเข้าปากคำแล้วคำเล่าทันที อืม..อร่อยดีแฮะ ต่อไปฉันต้องกินของดีมีประโยชน์ให้ครบห้าหมู่ เราจะแข็งแรงไปด้วยกันนะลูก

 

15 นาทีต่อมา

“เหลือจะเชื่อเว้ย” 

“-_-” ทำไม ฉันกินข้าวหมดสองจานแล้วมันแปลกตรงไหน ในเมื่อฉันกินเผื่อลูกด้วย ชิ! อร่อยมั้ยเจ้าตัวเล็กของแม่ ฉันนึกในใจพร้อมกับลูบท้องที่ป่องขึ้นมาหลังจากกินข้าวอิ่มสุดๆในรอบสองเดือดก็ว่าได้ แปลกจังทุกครั้งที่ฉันลูบท้องจะรู้สึกอุ่นซ่านที่มืออย่างบอกไม่ถูกจริงๆ

“สงสัยจะกินเผื่อลูก...” O_O พอได้ยินแบบนั้นฉันก็คอแข็งตัวเกร็งขึ้นมาทันที

“ในอนาคตเว้ย” พอเขาต่อด้วยประโยคนี้ น้ำตามันก็เอ่อคลอขึ้นมาบดบังทุกอย่างตรงหน้า ก่อนจะไหลอาบแก้มเป็นสาย ฮืออ ฟังแล้วมันสุขใจยังไงก็ไม่รู้ แต่ในขณะเดียวกัน..มันก็ปวดหน่วงในใจอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน

“ฮึก ฮือออ” แล้วฉันก็ปล่อยโฮออกมาเมื่อความรู้สึกอัดอั้นตันใจมากมายไม่สามารถระบายอกมาเป็นคำพูดได้ นอกจากปล่อยให้น้ำตามันไหลระบายความเจ็บปวดในใจแทนเท่านั้น

“อ้าวเฮ้ย เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลยไม่ใช่เหรอวะ”

“ฮึกก”

“เฮ้ เจ็บเหรอวะ”

“ฮือออ”

“เฮ้อ..ที่ผ่านมาฉันปกป้องเธอจากคนอื่นได้ แต่สุดท้ายคนที่ทำร้ายเธอกลับเป็นฉันซะเอง โทษที..ที่ทำให้เจ็บอยู่เรื่อย แต่ทั้งหมดที่ฉันทำไปก็เพราะ..หวง ก็อย่างที่รู้ฉันอาจไม่ใช่คนดี แต่..เธอเป็นคนเดียวที่ฉันอยากดีด้วย เป็นคนเดียวที่ทำให้ฉันพยายามเป็นคนดี ถึงแม้ว่า..มันจะโคตรฝืนใจก็ตาม -_-=_= ถ้าไม่มีประโยคหลังมันจะฟังดูดีกว่านี้มั้ย?

“ฮือออ” ยิ่งได้ยินแบบนี้ฉันก็ยิ่งร้องไห้โฮ เมื่อหัวใจที่เจ็บปวดของฉันมันกำลังได้รับการเยียวยาจากคำสารภาพแบบขวานผาซากของเขา ตอนนี้ฉันร้องจนพูดอะไรออกนอกจากหมุนตัวไปกอดรอบคอเขาไว้แน่น ก่อนจะซุกหน้าอยู่ซอกคอที่ฉันรับรู้ได้ถึงหัวใจที่กำลังเต้นในจังหวะหนักแน่นผ่านซีพจรของเขา ในขณะเดียวกันวงแขนอุ่นร้อนของเขาก็รัดฉันแน่นไปอีก ฮืออ ร้ายกับฉันแล้วมาพูดแบบนี้ได้ยังไง เอาเปรียบหัวใจฉันที่สุดเลย

“ฉันรู้ว่าเธอโกรธ แต่ขอร้อง..อย่าเกลียดฉันก็พอ” ฟังเขาพูดสิ แล้วแบบนี้ฉันจะเอาเหตุผลอะไรไปเกลียดเขา ที่โกรธอยู่ตอนนี้ก็เหลือน้อยเต็มทีอยู่แล้วนะ คนบ้า!

“ดี ฮึก เค ฮืออ”

“รอหน่อยละกัน ฉัน..กำลังหาวิธีง้ออยู่” ฮืออ เขามันบ้าที่สุดเลย จะทำให้ฉันหลงรักซ้ำแล้วซ้ำเล่าไปถึงเมื่อไหร่กัน!

“ฮื้ออออ” นายมันราชาปีศาจชัดๆ ร้ายกาจที่สุดเลย!



9/7/18

มาถึงตรงนี้เรียวต้องสารภาพตามตรงแล้วล่ะว่าเรียวติดอบรมสัมมนา21วันตั้งแต่วันที่ 3 ที่ผ่านมา เรียวคิดว่าเรียวเอาอยู่แต่ไม่ไหวเลิก2ทุ่มได้ครีเอทงานนำเสนอทุกเช้าอีก เฮ้ย ตรูกำลังจะตายแล้ววว555555 แต่กำหนดการหนังสือคร่าวๆ ณ ตอนนี้ยังเหมือนเดิมนะคะ อาจจะเหนื่อยมากหน่อยแต่เรียวก็จะทำให้มันอยู่ในกำหนดการเดิมให้ได้ นอกจากป่วยจนเปื่อยจริงๆ แต่ตอนนี้ก็เหลือแต่ตาโบ๋ๆไป 

ยังพยายามยิ้มให้ได้ค่ะ T_T

โอเคเข้าเรื่องค่ะ....เป็นไงเจอหมัดเด็ดกำลังหาวิธีง้อของไอ้หล่อเลวเข้าไป มึนเลยสิท่า555 บอกไว้ก่อนว่านิยายเรียวไม่ม่าเยอะเอยู่แล้ว ที่สำคัญพระนางม่ามากไม่ไหว เรียวเองก็ไม่ฟินค่ะ หุหุ อีกอย่างจะจบแล้วไม่มีเวลาม่าแล้ว555 แต่จะม่าเรื่องอื่นค่ะ หนักเลยรอลุ้นว่าเรื่องอะไร แอนนี้ยังไม่ตายนะคะ แต่กำลังสะสมความแค้นครั้งใหญ่ ยังไงเดี๋ยวรู้กัน  ตอนนี้ขอพักช่วงหวานๆกับการหาวิธีง้อเมียของมันก่อนละกัน บอกเลยว่าพีค ลองเดาเล่นๆกันดูก็ได้นะว่าเลวร้ายอย่างมันจะง้อเมียด้วยวิธีไหนให้พีคสุดๆ อย่างราชาปีศาจธรรมดาไม่มีนะคะ อะไรยังไงต้องติดตามค่ะ

อ้อ...เปิดประเด็นท้องไว้เลย มาถึงตรงนี้คงจะชัวร์แล้วหรือเปล่าแต่มีคอมเฟิร์มอีกทีเร็วๆนี้นะคะ  เรื่องลูกยังมีพีคกว่านี้มากกเป็นไคลแม็กของเรื่องเลยก็ว่าได้ค่ะ

ยังไงฝากด้วยน้าา น่าจะมีถึง 200%เลยสำหรับตอนนี้คือยังอีกเยอะมากจ้าา

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ แล้วมาต่อกันค่ะ

ใครสนใจหนังสือรีบหน่อยนะคะ ปิดพรี 15 ก.ค. 61 นี้น้าา

ฉากฟินๆยังมีอีกเพี้ยบบอกเลย พลาดจะเสียดายมากจ้าาา

ปล.ขายหน้าเวบเท่านั้นไม่มีในร้านหนังสือใดๆทั้งสิ้นจ้าาา

...................................................................


6/7/18

มาต่อแล้วน้าาา ทยอยมาค่ะ

ขอตอบคำถามที่หลายคนสงสัยหน่อยว่า..

เรื่องนี้เป็นแฟนตาซีเหรอ? จริงๆเคยชี้แจงและสปอยจริงจังไปแล้ว่า...

เรื่องนี้เป็นกึ่งพารานอมอลคือมีเนื้อหาลี้ลับเหนือธรรมชาติ และที่สำคัญ..พระเอกไม่ใช่มนุษย์ค่ะ เป็นแค่ร่างอวตาร ร่างเสมือน เซตแบดเลิฟมี 3 เรื่อง กับพระ-นาง3คู่ เป็นกึ่งพารานอมอลทั้ง3 เรื่อง

แล้วก็...ภาคพิเศษที่เป็นแฟนตาซีเต็มตัวเลยอะไรยังไง

ท้ายเรื่องนี้ก็เริ่มชัดเจนขึ้นค่ะ

............................................

โอเคเข้าเรื่องค่ะ...ดีเคอาจจะรู้สึกผิดแต่สำนึกคงยาก บอกไว้ก่อนว่าดีเคไม่ใช่คนดี  และที่สำคัญ...ดีเคไม่ใช่คน แต่เป็นราชาปีศาจสำนึกของความเป็นคนดีมีน้อยมากก อันนี้เรียวอธิบายจริงจังนะ ที่มาที่ไปมันจะมีเฉลยในภาคแฟนตาซีอย่างละเอียดถึงการถือกำเนินมาเพื่อเป็นราชาปีศาจผู้โหดเหี้ยมเจ้าเล่ห์ ต้องต้องติดตามแต่อีกนานค่ะ

.............................................................

ฉะนั้น..ที่มันทำกับเมียแค่เพราะหวงแหน ไม่ยอมปล่อย ตายก็ไม่ให้ไปงี้ บอกอีกทีต้องติดตามในภาคนั้น มันรุนแรงกว่านี้มากกกกกกกก ส่วนเมย์เองก็มีเหตุผลของตัวละครนี้เหมือนกัน เหตุผลที่ต้องเกิดมาเป็นตัวละครนี้ ภพชาตินี้และรักผู้ชายที่ทำร้ายตัวเองแบบนี้ ทุกอย่างมีเหุมีผลมาจาก ภาคกำเนิดราชาปีศาจทั้งหมดนะคะ

..............................................................

เพราะบางคนอาจหงุดหงิดที่เมย์ไม่เกลียดดีเคจริงจัง เพราะเมย์อาจจะถูกกำหนดให้เกิดมาเพื่อมันก็ได้ แต่เมย์โกรธมั้ยโกรธนะ นางก็จะมีโมเม้นที่ทำให้หลัวเลวง้อสุดชีวิตเหมือนกัน ตอนนี้แหละ แต่บอกไว้ก่อนว่านินายเรียวไม่มาม่าพ่อแง่แม่งอนหนักอยู่แล้ว อาจจะม่าเรื่องอื่นๆมากกว่า รอน้าาา ติดตามๆค่ะ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจจ้าา จริงๆตอนนี้ยังเหลือเยอะเลยรอน้าา

.............................................................

4/7/18

มาแล้วววพร้อมฟินเลือดสาดจริงๆมั้ยล่ะ 

เป็นไงเลวร้ายกว่าปีศาจ..ก็มันนี่แหละ เพราะเป็นปีศาจในร่างคน5555

อย่างที่บอกว่าตอนนี้ยาวมากกกกก อะไรที่อยากรู้ก็จะมีเฉลยอยู่บ้างประปราย

แต่ไม่ว่ายังไงค้างมากกกแน่นอนเพราะจะมีเต็มๆในเล่มนะคะ

ปมหรือคำตอบจะอยู่ท้ายเล่มแ่ปลายเปิดให้ติดตามในภาคต้นกำเนิดจริงๆ

ต้องเขาใจว่ามันเป็นเซต อ่านแยกได้แต่อาจฟินไม่สุด แนะนำให้ซื้อคนจบ อ๊ายย เนียนขายของไป55555

เห็นชื่อคงรู้แล้วใช่มั้ยว่าใครจ่อคิว...เดี๋ยวมาฟังว่าหลัวสารเลวของนุ้งเมย์มันคิดยังไง บอกเลยร้ายแบบนี้  ถ้ามันคิดจะง้อฟินโลกแตกเลยเด้อบอกเลย5555

ใครยังไม่พรีด่วนๆเลยค่ะ รับรองหลัวเลวๆคนนี้ทำให้ฟินลืมโลกแน่นอน

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจและการติดตามแม้จะเม้นน้อยมากก

แต่ก็ยังจะอัพให้ฟินตามที่ว่าไว้นะคะ

ปล.NC ที่เดิมจ้าา

ปล.ต่อไป%จะขยับน้อยแต่เนื้อหาเยอะนะคะ

..................................................

2/7/18

มาล๊าวววว จริงๆว่าจะมาแต่เมื่อคืนแต่เกือบตีหนึ่งแล้ว

พอดีมีงานเลี้ยงแต่ไม่คิดว่าจะได้อยู่ดึกอ่าค่ะ

โอเคเข้าเรื่องค่ะ...เป็นไงดีเคก็ยังเป็นดีเค

เลวร้ายแลลหื่นห่ามบ้ากามตามสไตล์มันเนาะ

ยังไงเป็นตอนสุดท้ายที่จะอัพแล้วเรียวจะอัพวันเว้นวันนะคะ

ยังไงฝากติดตามด้วยน้าา รับรองตอนนี้ครบรสแน่นอนค่ะ

พรีออเดอร์เหลืออีกไม่กี่วันแล้วนะคะ บอกเลยว่าเรียวมีโควต้าสต็อกไม่มาก

ก็เท่ากับจำนวนที่ตีพิมพ์รอบแรกนะคะ ฉะนั้นบอกเลยว่าไม่มากก

เพราะรอบรีปริ้นเล่ม1 เหลือประมาณ10เล่มค่ะ ถ้าหมดก็รอยาวๆไป

ถึงเล่มพี่ภูเลยน้าา ซึ่งเรียวต่อไปเรียวอาจแต่งได้ช้า 

เพราะงานประจำยุ่งมากจริงๆค่ะ ถ้าสนใจยังไงรอบบนี้แน่นอนสุดค่ะ

ขอบคุณทุกกำลังใจนะคะ

......................................................

30/6/18

มาแล้ววววว

บอกไว้ก่อนว่าอัพตอนนี้ตอนสุดท้ายแล้วนะคะ

และเป็นจุดพีคไคลแม็กของเรื่อง และที่สำคัฯยาวมากกกก

มีครบรสมากกก พีคทุกอย่างยังไงต้องติดตามจ้าาาา

เราๆก็รอฟิน รอพีคกันไป หุหุ ยังไงฝากติดตามด้วยนะคะ

ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 790 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,347 ความคิดเห็น

  1. #5241 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 00:25
    น้ำตาท่วมบ้านแล้ว โอ๋เมียด่วนๆ
    #5,241
    0
  2. #5240 orawansuwimon (@orawansuwimon) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:16
    จะแท้งใช่ไหม
    #5,240
    0
  3. #5239 prapinsaejeng (@prapinsaejeng) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 21:42

    ไร้ท์เหนืีอยนักก็พักบ้างหายเหนื่อยแล้วขอแบบเต็มๆเลยนะคะอยากรู้วิธีง้อเมียใจจะขาด

    #5,239
    0
  4. #5238 sakaodeoaun (@sakaodeoaun) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 18:39
    -ปีศาจหน้ามีน
    #5,238
    0
  5. #5237 baikhau (@baikhau) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 17:28
    ดูๆกำลังหาวิธีง้ออยู่อย่าเพิ่งเกลียด
    เอากับเขาสิ ดีเคมึนได้โล่
    #5,237
    0
  6. #5236 SaovaneeMada (@SaovaneeMada) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 16:51
    โอ๊ยลุ้นหนักมากๆๆ
    #5,236
    0
  7. #5235 ChintanaPromma (@ChintanaPromma) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 15:43
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆแบบลุ้นใจจะวายรักเมย์รักดีเคนะ
    #5,235
    0
  8. #5234 kinsfork (@kinsfork) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 15:40
    มีe-bookมั้ยคะ
    #5,234
    1
    • #5234-1 Ladies'man (@soundtracker) (จากตอนที่ 60)
      9 กรกฎาคม 2561 / 20:14
      เล่ม1มีแล้วค่ะ หน้านิยายคลิกเลยค่ะ ส่วนเล่ม2กำลังพรีออเดอร์ตีพิมก่อนอีบุคค่อยออกตามมาค่ะ
      #5234-1
  9. #5233 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 00:45
    ทูนหัวมีผัวโรคจิต55555
    #5,233
    0
  10. #5232 N'Beer (@baibua-55) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 03:34
    รอออออออออออ
    #5,232
    0
  11. #5230 0854201535 (@0854201535) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 20:16
    รอๆๆๆคร้า
    #5,230
    0
  12. #5229 prapinsaejeng (@prapinsaejeng) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 17:37

    มีความอิจฉานุ้งเมย์https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #5,229
    0
  13. #5228 SaovaneeMada (@SaovaneeMada) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 15:13
    สมกับเปนดีเคขอจริงเลยอ่ะ
    #5,228
    0
  14. #5226 bo-i (@bo-i) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 14:11
    พลังพเลิงอะไร พึ่งนู้ว่านี่เป็นแนวแฟนตาซี......
    #5,226
    1
    • #5226-1 Ladies'man (@soundtracker) (จากตอนที่ 60)
      5 กรกฎาคม 2561 / 15:15
      เป็นกึ่งพารานอมอลพระเอกในเซตจะไม่มช่คนจ้าาเพราะภาคสุดท้ายจะเป็นแฟนตาซีเต็มๆเลยรอน้าาา
      #5226-1
  15. #5225 baikhau (@baikhau) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 01:35
    สงสารเมย์ดีเคเอาใจเกินไปแระ
    ท้องอยู่จะไม่แท้งรึยังไงรุนแรงซะขนาดนั้น
    #5,225
    0
  16. #5224 k_unlanat (@k_unlanat) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 00:20
    DK เบามือกะเมย์หน่อยเดวน้องเจ็บ
    #5,224
    0
  17. #5223 gmailfah (@gmailfah) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 23:09
    ค้างๆอะ
    #5,223
    0
  18. #5222 onjiranok (@onjiranok) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 22:22
    เบาๆหน่อยเมียท้องอยู่นะ DK
    #5,222
    0
  19. #5220 prapinsaejeng (@prapinsaejeng) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:10

    เอ๊าๆๆๆค้างอ่า

    #5,220
    0
  20. #5219 _JJKKTH_G (@Giiftt) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:01
    นิยาย แฟนตาซีหรอ... หนูงง
    แต่สนุกมากค่ะ รอติดตามอยู่นะ :)
    #5,219
    2
    • #5219-1 Ladies'man (@soundtracker) (จากตอนที่ 60)
      4 กรกฎาคม 2561 / 20:06
      จ้าา เป็นกึ่งพารานอมอล เพราะพระเอกในเซตไม่ใช่คนจ้า อีกอย่างจะมีภาคแฟนตาซีเต็มๆ1ภาค1เรื่องด้วยจ้าา ติดตามน้าา
      #5219-1
  21. #5218 0613203994 (@0613203994) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 19:54
    ฟินนนนนนนนน😆
    #5,218
    0
  22. #5217 haleemohart (@haleemohart) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 19:45
    รักเลย จุฟๆ
    #5,217
    0
  23. #5216 thatriya2539 (@thatriya2539) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 07:51
    ชอบมากกกกกค่ะ😂😂😂
    #5,216
    0
  24. #5215 backbunny1m (@backbunny1m) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 19:03

    ใจรีด โอ้ย.. ฟินมาก ไม่ใช่ๆ สงสาร

    #5,215
    0
  25. #5214 prapinsaejeng (@prapinsaejeng) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 17:50

    อ่าน2รอบเลยสนุกลุ้น มาต่อให้กน่อยนะคะไร้ท์

    #5,214
    0