[จบแล้ว] BAD LOVE STORY...ถึงเลวก็รักเธอ P.2

ตอนที่ 58 : เลวครั้งที่#49...รุกฆาต_100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,010
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 491 ครั้ง
    24 มิ.ย. 61




เลวครั้งที่#49...รุกฆาต


วันต่อมา

“อ๊า โทนี่ อ่า แรงกว่านี้” เสียงครางดังมาจากร่างบางที่นอนอยู่ตรงกลางระหว่างชายสองคน ก่อนจะสั่งการเร่งเร้าให้คนที่อยู่ด้านบนขยับโยกเร่งจังหวะให้แรงขึ้นไปอีก

“ซี้ดด~ ได้เลยครับทูนหัวของผม” แล้วร่างนั้นก็ขานรับก่อนจะทำตามอย่างแข็งขัน จนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นไปทั่วห้อง

“เบน เร็วอ๊า~ เร็วกว่านี้สิ” จากนั้นก็เปลี่ยนไปสั่งการคนล่างให้เร่งจังหวะให้เร็วขึ้นไม่แพ้กัน

“อา~ ได้ครับคุณหนู” จากนั้นร่างหนาล่ำบึกผิวเข้มก็ขานรับและทำตามอย่างแข็งขันไม่น้อยหน้ากัน จนในที่สุด...

“อ่า~/ อ่า~/อ๊ายย~” ทั้งสามคนก็ครางลั่นในขณะที่ร่างกายเกร็งกระตุกถึงจุดสุดยอดไปพร้อมๆกัน

 

ANNY PART

“เบน..พอก่อน ฉันอยากคุยกับโทนี่ตามลำพัง หลังจากนั้น..จะเป็นเวลาของเธออีกครั้ง”

“ด้วยความยินดีครับคุณหนู” ฉันมองตามร่างของเบนที่มีเพียงผ้าขนหนูสีขาวตัดกับผิวสีคล้ำเดินจากห้องไป

“นายคงไม่ได้หึงหวงฉันใช่มั้ยโทนี่” ฉันละสายตาจากเบนมามองคนที่ยังทำความสะอาดช่วงล่างให้ด้วยปากอย่างอ้อยอิ่ง

“ผม..ทำแบบนั้นได้ด้วยเหรอครับ” หมอนั่นเงยหน้าขึ้นมาตอบด้วยสีหน้าที่ฉันรู้ว่า..ไม่พอใจ

“รู้ตัวก็ดี จำเอาไว้ว่าอย่าทำให้ฉันรำคาญจนยกตำแหน่งนี้ให้เบน..แทนเธอ”

“ไม่มีทาง ผมไม่มีวันยอมให้ใครมาแทนที่เด็ดขาด!” แล้วหมอนั่นก็ตาตั้งเสียงดังขึงขังขึ้นมาทันที หึ ทาสผู้ภักดีของฉัน

“ดีมาก..โทนี่ ก่อนที่เราจะมีความสุขกันอีก..หลายๆรอบ เล่ามาสิว่า..ที่ฉันให้ไปสืบมา ได้ความยังไงบ้าง”

พอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทีไร หน้าตาของไอ้เด็กเมื่อวานซืนนั่นก็แวบขึ้นมาในหัวทันที โดยเฉพาะดวงตาเรียวรีร้ายกาจของมัน เหอะ! คิดเหรอว่าฉันจะกลัว ยิ่งนึกย้อนไปเมื่อสองวันก่อนที่มันพูดจาท้าทายวอนตายแบบนั้น ฉันก็ยิ่งอยากเอาชนะมัน! อยากขยี้ให้มันอยู่ใต้ฝ่าเท้าซะเดี๋ยวนี้เลย แล้วสักวัน..ฉันจะทำให้แกคลานมาเลียเท้าขอเป็นทาสฉันไปตลอดชีวิตยิ่งกว่าหมาซะอีก คอยดูสิ!

“ประวัติทางครอบครัวก็อย่างที่คุณแอนนี่รู้ แต่ช่วงที่มันไปวนเวียนใช้ชีวิตที่เมืองนอกแทบจะไม่มีข้อมูลเลย นอกจากมีเพื่อนสนิทชื่อ เซก้า เพรสตัน”

“เพรสตันเลยเหรอ แล้วมันยังติดต่อกันอยู่มั้ย”

“ล่าสุดมันเพิ่งไปเที่ยวพักผ่อนที่ไมอามี่ ซึ่ง..เซก้าขึ้นแท่นเป็นผู้บริหารที่นั่นแล้ว”

“บ้าจริง! แล้วเรื่องที่เราทำมันระแคระคายอะไรบ้างมั้ย”

“ไม่น่าครับ เพราะทุกอย่าง..เรียบร้อยราบรื่นดี”

“งั้นเหรอ แต่เมื่อวานอยู่ๆมันก็พูดว่า Angela

“เอ๊ะ?!”

“หรือมันจะรู้...”

“ไม่หรอกครับ ผมว่า..มันก็คงพูดไปอย่างงั้น อย่าลืมว่า Angel คือฉายาของคุณกับคุณนายเฉินที่ใครๆก็รู้”

“แต่ฉันรู้สึก..ไม่สบายใจยังไงก็ไม่รู้”

“อย่าคิดมากเลยครับ เดี๋ยวผมทำให้...”

“ยังไม่ใช่ตอนนี้โทนี่ ยังมีอีกเรื่อง..แล้วผู้หญิงของมันล่ะ”

“เอ่อ..เป็นอย่างที่คุณแอนนี่สงสัย หมอนั่นเลี้ยงดูผู้หญิงคนนั้นไว้ แล้วให้พักอยู่บนคอนโดสุดหรูแห่งหนึ่ง แรกๆผมก็คิดว่าคู่ขาทั่วไป แต่จากที่ให้คนตามดู..ถึงหมอนั้นไม่ค่อยอยู่แต่คนที่ไปรับไปส่งผู้หญิงคนนั้น จะเป็นเพื่อนของมันเท่านั้น น้อยครั้งที่เธอจะได้ไปไหนมาไหนเอง แล้วเมื่อคืนที่กลับจากพัทยามันก็ตรงดิ่งไปที่นั่นทันทีครับ”

“หึ ฉันคิดว่า...จุดอ่อนของมันไม่น่าจะใช่คนในครอบครัว มีรูปมั้ย? ฉันอยากเห็นหน้านังนั้น”

“เอ่อ..อย่าดีกว่าครับ ดูท่ายังเด็กอยู่มาก หน้าตาก็..เอ่อ ธรรมดาทั่วไป สู้คุณแอนนี่ไม่ได้อยู่แล้ว”

“เดี๋ยวนี้!!”

“ดะ..ได้ครับ” แล้วโทนี่ผู้ซื่อสัตย์ก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา จากนั้นก็กดนั่นกดนี่ด้วยสีหน้ายุ่งยากลำบากใจ จะอะไรนักหนาก็แค่เอารูปให้ดูมั้ย ไอ้บ้านี่! ให้ตายสิ เห็นหน้าเหมือนหมาของมันแล้วหงุดหงิดเสียอารมณ์จริงๆเลย

“นี่..นี่ครับ”

“เอ๊ะ? นี่น่ะเหรอ..ที่แกบอกว่าหน้าตาธรรมดา เพี๊ย!! คราวหลังต้องรีบรายงานฉันให้เร็วกว่านี้ เข้าใจมั้ย!”

มันน่าโมโหจนฉันอดไม่ได้ที่จะยกมือฟาดหน้ามันเต็มแรงจนหน้าหัน นี่นะเหรอ..ที่มันบอกว่าหน้าตาธรรมดา ระยำ นั่งนี่มัน..มันสวยจนน่าฉีกเป็นชิ้นๆเลยต่างหาก!!!

“คะ..ครับ ได้ครับ”

“เล่าประวัติคร่าวๆของนังนี่มาสิ”

“เอ่อ เธอชื่อเมริน...” หึ..เด็กเมื่อวานซืนพอกัน แถมยังกำพร้างั้นเหรอ เหอะ! น่าสมเพชสิ้นดี เพิ่งรู้ว่ารสนิยมไอ้เด็กเวรนั่นมันชอบของต่ำไม่มีสกุลแบบนี้ อย่างดีก็มีแค่หน้าตา

“จับตาดูมันให้ดี ไม่แน่..นังนี่อาจจะเป็นจุดอ่อนของมันก็ได้ อีกอย่าง..หน้าตาท่าทางแบบนี้ มันเหมาะกับ Angela ที่สุด หึหึ”

“ครับ ผมก็ว่างั้น”

“ไปเรียกเบนเข้ามาได้แล้ว” เห็นรูปนางสวะนั่นแล้วมันอารมณ์เสียจริงๆเลย

“เอ่อ..ให้ผมคนเดียวเถอะนะครับ” ฉันมองคนพูดที่เริ่มไล้เลียปลายเท้าของฉันเหมือนหมาเวลามันอ้อนเจ้านาย

“หึ ก็ได้ แต่นายต้องมีตัวช่วย” ว่าแล้วฉันก็แตะนิ้วชี้ที่ปลายลิ้น ก่อนจะเอาไปแตะยาเม็ดเล็กในตลับสีเงิน

“ด้วยความยินดีครับ” ว่าแล้วทาสผู้ภักดีของฉันก็แลบลิ้นรอให้ฉันแตะเม็ดยาที่ปลายลิ้นของมันทันที หึ แล้วจากนี้จะเป็นคืนหฤหรรษ์ที่แสนวิเศษของฉันไปอีกคืน อา~

ต่อจ้าา

DK PART

พู่ววว ควันบุหรี่สีขุ่นถูกพ่นเป็นทางยาวครั้งแล้วครั้งเล่า หลังจากยืนรอใครบางคน จนในที่สุด...

“นึกว่าเฮียจะมาชาติหน้าซะอีก”

“หึ..พูดยังกับแกรอได้” ผมหันไปมองคนตัวสูงเกือบร้อยเก้าสิบที่ยืนข้างๆราวล่องหนได้ เพราะเมื่อกี้..ผมแทบไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยด้วยซ้ำ แต่ผมรับรู้ได้ด้วย..สัญชาตญาณบางอย่างที่ผมเองก็อธิบายไม่ได้เหมือนกัน

“ถ้าจำไม่ผิดเฮียบอกว่าพรุ่งนี้..เกมส์โอเวอร์”

“ตามนั้น”

“ผมแทบจะรอให้ถึงพรุ่งนี้ไม่ไหว”

“ใจเย็น รู้ใช่มั้ย..ว่ามันจบไม่สวยนัก”

“หึ..ผมรู้อยู่แล้วน่า”

“ระวังไว้หน่อยก็ดี แต่ไม่ว่ายังไง..มันก็ต้องจบแบบนี้ และที่สำคัญ..แกต้องใจเย็น”

“หึ ทำไม..เฮียกลัวว่าผมจะผลั้งมื้อฆ่ายัยหมอผีนั่นหรือไง”

“ดีเค...มันจะผ่านไปได้..ด้วยดี จำคำที่เฮียบอกไว้ ไม่ว่ายังไง..มันจะจบลงแค่นี้และผ่านไปได้ด้วยดี”

“หืมม? เฮียพูดแปลกๆนะ ว่ามั้ย?”

“เฮียก็แค่เตือนไว้ นิสัยใจร้อนของแกมันธรรมดาเหมือนคนทั่วไปซะที่ไหน”

“อย่างน้อย..ผมก็ไม่ฆ่ายัยนั่นหรอกน่า”

“ทำอย่างที่พูดให้ได้”

“หึ ผมจะพยายาม..สุดตีนละกัน”

 

วันต่อมา

DKs Mother PART

 “คุณแม่ดูออกใช่มั้ยคะว่า...ดีเคเขาไม่สนใจแอนนี่เลย แบบนี้สงสัยคุณแม่กับแอนนี่คงเป็นได้แค่ผู้ร่วมธุรกิจกันเท่านั้น แอนนี่คงไม่มีสิทธิ์คิดหวังมากไปกว่านี้แล้วละคะ เฮ้อ..ทั้งๆที่ เฉินกรุ๊ปกำลังจะเปิดตัวธุรกิจ High power Contractor เร็วๆนี้แท้  แล้วคุณแม่กับแอนนี่ก็อยากได้นักธุรกิจมือหนึ่งด้านนี้อย่างคุณแม่ไปเป็นที่เป็นปรึกษาพ่วงด้วยการถือหุ้น10%จาก50%ของเราจะได้อุ่นใจทั้งสองฝ่าย  เพราะงานนี้เฉินกรุ๊ปทุ่มทุนหมื่นล้าน หวังขยับเป็นมือหนึ่งแทนตระกูลโจวในอนาคตแท้ๆ  งานนนี้แอนนี่ทั้งเสียใจทั้งแสนเสียดายเลยละคะ เพราะถ้าหากเราได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน...มันคงจะดีมากเลย ว่ามั้ยคะคุณแม่”

เพราะเหตุนี้เธอถึงต้องมาคุยกับตัวปัญหาที่กำลังขวางเส้นทางที่น่าจะราบรื่นโดยไม่รู้ตัว บอกไว้ก่อนว่าเธอไม่ได้เกลียดเด็กคนนั้น ลึกๆแล้ว..ออกจะรู้สึกเอ็นดูอยู่บ้าง แต่ก็อย่างที่รู้เด็กคนนั้นกำลังเป็นตัวปัญหาโดยที่เธอเองไม่รู้ตัว  เมื่อไอ้ลูกชายหัวดื้อจอมเกเรของเธอกำลังหลงเด็กคนนั้นจนแทบจะเปลี่ยนเป็นคนละคน ทั้งที่ปกติแล้วดีเคไม่ใช่คนที่จะปักใจหรือสนใจใครง่ายๆมาก่อน แต่ในทางกลับกัน..ถ้าเกิดเขาสนใจใครหรือของชิ้นไหนขึ้นมาแล้วละก็..จะไม่มีใครได้แตะต้องหรือพรากมันไปจากเขาได้  นอกซะจาก...เฮ้อ

แต่เหตุการณ์ลักษณะนี้ก็เคยเกิดขึ้นมาแล้วเมื่อหลายปีก่อน และดูเหมือนมันจะลบเลือนไปจากความทรงจำของเขาจนหมดสิ้น..หลังจากอบุติเหตุในวันนั้น  จนกระทั่ง...ดีเคได้พบกับเมริน เด็กสาวแสนสวยที่เผอิญเค้าหน้าคล้ายคลึงกับเด็กลูกครึ่งคนนั้นจนน่าตกใจ แต่ไม่น่าจะใช่คนเดียวกันคงไม่บังเอิญขนาดนั้น..หรอกมั้ง  แต่ทว่าความหวาดหวั่นกลับก่อตัวขึ้นในใจเธออย่างบอกไม่ถูกมัน..รู้สึกไม่ดีเอาซะเลย  เพราะถ้าหากความทรงจำของดีเคเมื่อสิบห้าปีก่อนหวนกลับคืนมาอีกครั้ง เชื่อเถอะว่ามันต้องเลวร้ายไม่น้อยกว่าวันนั้นแน่  วันที่เธอพรากสิ่งที่เขารักและหวงแหนจนแทบจะกลายร่างเป็นเด็กปีศาจ..ยังไงยังงั้น

แต่ยังดี..ที่ทุกวันนี้ดีเคยังคงจำเรื่องราวและเหตุการณ์ในวันนั้นไม่ได้ และดูเหมือนว่าเขาจะสูญเสียความทรงจำครั้งนั้นไปโดยสิ้นเชิง แต่ผลเสียคือ..เขากำลังสร้างความรู้สึกนั้นขึ้นมาใหม่ ความรู้สึกรักและหวงแหนอย่างลึกซึ้ง..กับเด็กผู้หญิงคนนั้น ความยากมันเลยอยู่ที่ลูกชายตัวดีของเธอ และแน่นอนว่าเธอไม่มีวิธีจัดการหรือแก้ไขในส่วนนั้นได้ ไม่มีเลย เพราะดีเคไม่ใช่คนที่จะควบคุมหรือคอนโทรลได้ แม้แต่พ่อของเขาหรือแม้แต่แม่..อย่างเธอ

ฉะนั้น...วันนี้เธอเลยต้องมาแก้ที่จุดอ่อน จุดที่เธอเชื่อว่า..ถ้าเธอลงมือเองขนาดนี้ทุกอย่างจะต้องสำเร็จ หนทางที่เธอหวังเอาไว้จะต้องราบรื่นจนถึงเป้าหมายที่วางไว้..เท่านั้น

“ถึงแล้วครับคุณผู้หญิง”

“แน่ใจนะว่าดีเคไม่อยู่ และจะไม่โพล่พรวดมาในเวลาอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมงต่อจากนี้”

“เอ่อ..ไม่น่าครับ ตามที่ยามรายงาน..คุณดีเคออกไปข้างนอกตั้งแต่เช้าแล้ว”

“โอเค ดีมาก ชัย..ฉันรู้ว่าเธอรักดีเคและไม่อยากให้ฉันทำแบบนี้”

“คุณผู้หญิงครับ เด็กผู้หญิงคนนั้นทำให้คุณดีเคอ่อนโยนขึ้นเยอะเลยนะครับ และที่สำคัญเด็กคนนั้นเป็นคนดี ดีมากและหายากมากที่จะรักและดูแลคุณดีเคได้ขนาดนี้นะครับ”

“ฉันรู้ แต่ฉันก็ไม่ได้จะให้พวกเขาเลิกกันนี่ หากดีเคยังชอบเด็กคนนั้นฉันก็ยินดีให้เขาเป็นภรรยาคนที่สองได้ โดยไม่คัดค้านอะไร”

“แต่..ผมกลัวว่าจะเกิดเหตุซ้ำรอยเหมือนเมื่อ..สิบห้าปีก่อนนะครับ ตอนนั้นคุณดีเคอาจจะยังเป็นแค่เด็กห้าขวบ แต่ตอนนี้...คุณดีเคโตเป็นหนุ่มอายุจะยี่สิบแล้วนะครับ เรา..เราอาจจะรับมือไม่ไหว อีกอย่างพระท่าน....”

“ชัย..มันผ่านมาสิบห้าปีแล้ว ตอนนั้นดีเคยังเด็ก ฉะนั้นสิ่งที่เขาทำลงไปก็เพราะ...เขายังเด็กนั่นแหละ แล้วฉันก็ไม่เชื่อที่พระแก่ๆนั่นพูดด้วย มีแต่เจ้านายเรานั่นแหละที่หลงเชื่อมาจนป่านนี้ บ้าบอสิ้นดี นี่มันโลกยุคไหนกันแล้ว”

“แต่ว่า..”

“พอแล้วชัย รออยู่นี่แหละ ไม่เกินชั่วโมงฉันจะกลับมา”

“ครับ”

ต่อจ้าา

MAY PART

ตอนนี้ฉันนั่งตัวลีบอยู่กับ..คุณแม่ของดีเคที่แวะมาหาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว...อีกแล้ว T_T ก่อนหน้านี้ฉันวิ่งพรวดไปเปิดประตูเพราะนึกว่าดีเคกลับมาแล้ว แต่ที่ไหนได้..กลับกลายเป็นคุณแม่ของเขาซะงั้น T.T ตอนนี้ฉันเลยอยู่ในชุดที่ไม่ค่อยจะเหมาะสมนักอย่าง..เสื้อแขนกุดตัวบางกับกางเกงขาสั้นตัวพลิ้ว  แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ถ้าตอนนี้ซอกคอฉันไม่เต็มไปด้วยรอยดูดเม้มสีแดงช้ำชัดบ้างจางบ้างกระจัดกระจายเต็มไปทั่ว  และเชื่อเถอะว่าถึงฉันจะพยายามเอาผมมาบังไว้สุดชีวิตแต่มันก็ปิดไม่มิดแน่นอน  ตอนนี้ฉันเลยทำได้แค่นั่งหดคองอตัวประหนึ่งเต่าก็ไม่ปาน T-T ในขณะที่ตัวต้นเหตุที่ทำให้ฉันอยู่ในสภาพกึ่งซอมบี้กลับตื่นแต่เช้าได้อย่างน่าอัศจรรย์ เท่านั้นไม่พอยังกระปรี้กระเปร่าราวกับคนได้นอนเต็มที่มีพละกำลังขึ้นมาอีกต่างหาก บ้าบอสิ้นดี! นี่เขาต้องไม่ใช่คนแน่ๆเลย!

“วันนี้ไม่มีเรียนเหรอลูก”

“เอ่อ..มีค่ะ แต่เป็นช่วงบ่าย” แล้วทำไมฉันจะต้องรู้สึกประหม่าทุกครั้งที่คุยกับท่านด้วยก็ไม่รู้ ทั้งๆที่เราก็เคยพูดคุยหรือแม้แต่กินข้าวด้วยกันมาแล้ว แต่ฉันก็มักจะเกร็งทุกครั้งอย่างตอนนี้ก็เหมือนกัน

“อ้อ แล้ว..ดีเคล่ะจ้ะ?”

“ดีเคเขา..ออกไปทำธุระข้างนอกน่ะค่ะ เมย์ก็ไม่รู้เหมือนกัน เดี๋ยวก็คงกลับมาค่ะ”

“อืม ช่วงนี้ดีเคเขาจะยุ่งหน่อย แล้ว..เขาได้บอกมั้ยว่าช่วงนี้เขายุ่งเรื่องอะไร”

“เอ่อ..ไม่ได้บอกรายละเอียดอะไร แค่บอกไว้ว่า..เป็นธุระทางบ้านน่ะค่ะ”

“อืม..ก็ประมาณนั้น ช่วงนี้แม่ให้เขาช่วยดูแลแล้วก็เป็นธุระเรื่องโปรเจคก่อสร้างโรงแรมห้าดาวที่พัทยาน่ะ เขาเลยต้องกลับบ้านบ่อยหน่อย เมย์เข้าใจใช่มั้ยลูก”

“ค่ะ เมย์เข้าใจ แล้วเมย์ก็พยายามไม่ทำตัวให้เป็นภาระหรือทำให้เขายุ่งยากลำบากใจอะไรค่ะ”

“ดีมากจ้ะลูก ได้ยินแบบนี้แม่ก็สบายใจ แล้วแม่ก็เชื่อว่า..เมย์พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ดีเคมีความสุขไม่แพ้แม่ ..ใช่มั้ยจ๊ะ?”

“เอ๊ะ? เอ่อ..ค่ะ” ทำไมฉันรู้สึก..แปลกๆกับคำถามนี้นะ บ้าจริง

“เมย์จำได้มั้ย..นิยามความรักของแม่ที่เคยบอกไป..ความรักไม่ได้แค่การเอาใจใส่ดูแลกันเท่านั้น แต่มันยังรวมไปถึง..การเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อให้เขามีความสุขบ้าง  ซึ่งแม่ถือว่าเป็นความเข้าอกเข้าใจอย่างนึง ในขณะเดียวกัน..ถ้าเราทำได้ก็ถือว่าไม่เป็นภาระให้เขายุ่งยากลำบากใจด้วย”

“เอ่อ..ค่ะ” นี่คุณแม่หมายถึงอะไร แล้ว..ท่านต้องการสื่ออะไรกันแน่

“ก็อย่างที่เมย์รู้ว่าดีเคเป็นทายาทคนเล็กของตระกูลใหญ่ที่มีลูกหลานหลายคน ฉะนั้น..เพื่ออนาคตที่มั่นคง เขาจึงจำเป็นต้องมีใครสักคน..ที่แข็งแกร่งพอที่จะหนุนหลังให้เขามีรากฐานที่มั่นคงในภายภาคหน้าได้”

“เอ๊ะ?! มะ..หมายความว่าไงคะ” มะ..ไม่ใช่อย่างที่ฉันคิดใช่มั้ย!? ไม่จริง..ใช่มั้ย!

“ดีเค...จำเป็นต้องหมั้นหมายและแต่งงานกับลูกสาวนักธุรกิจชาวจีนคนนึงจ๊ะ” ราวกับโดนทุบด้วยค้อนอย่างแรง เพราะตอนนี้สมองฉันดูเหมือนมันจะน็อคกลางอากาศไปซะแล้ว เมื่อได้ยินประโยคบอกเล่าจากคนตรงหน้าที่พูดออกมาราวกับมันเป็นเรื่องปกติธรรมดา  ปกติเหมือนไม่คิดว่ามันจะทำร้ายความรู้สึกฉันเลยสักนิด

“...นี่..นี่มันหมายความว่ายังไงคะ ทำไมถึง...ฮึก..” ฉันพยายามตั้งสติพร้อมๆกับเรียบเรียงคำถาม  ในขณะที่หัวใจค่อยๆบีบรัดจนเจ็บร้าวไปหมด นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้

“ฟังให้จบก่อนสิจ๊ะ” ถึงคำพูดจะฟังดูอ่อนโยน แต่ความเป็นจริงที่ออกมาจากปากท่านมันช่าง..เฉือดเชือนหัวใจฉันเหลือเกิน นี่สินะที่เขาเรียกว่าน้ำผึ้งอาบยาพิษ!

“ส่วนหนู...ถ้ายังรักชอบพอกันแม่ก็ไม่ว่า แต่เมย์ต้องเสียสละ...” ฉันรู้ว่ากำลังเสียมารยาทด้วยการแทรกขึ้นมาดื้อๆแบบนี้

“มะ..หมายความว่า..เมย์เป็นได้แค่เมียน้อยงั้นเหรอคะ! ทั้งๆที่เมย์รักเขา เมย์รักดีมากนะคะ รักมากจนตายแทนเขาได้ แค่นี้มันไม่พอมันยังน้อยไปอีกเหรอคะ! คุณแม่..ฮึก คุณแม่ไม่เห็นใจเมย์เลยเหรอคะ” นั่นเป็นความรู้สึกมากมายจากใจจริงของฉันที่มีต่อผู้ชายคนนึงซึ่งเป็นลูกชายของท่านแท้ๆ.. 

“ก็เพราะว่าเห็นใจ...ฉันถึงไม่ได้ห้ามหรือขัดขวาง เธอเองก็ควรจะตอบแทนฉันตรงนี้ด้วย..ไม่ใช่เหรอ?”

แต่ถึงอย่างนั้น...ผู้หญิงตรงหน้าก็ไม่มีท่าทีเห็นใจฉันเลย ไม่เลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับตอกย้ำ ซ้ำร้ายยังทวงบุญคุณจากฉันอีกต่างหาก  แต่เท่านั้นยังไม่พอเพราะทั้งสีหน้าแววตารวมไปถึง..สรรพนามที่แทนตัวเองและฉันก็เปลี่ยนไปด้วย เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงราวกับคนละคนกัน  นี่สินะตัวตนที่แท้จริงของท่าน ก่อนหน้านั้นคงเป็นแค่ละครฉากนึงที่ท่านสร้างขึ้นมาเพื่อให้ฉันตายใจ หลอกใช้ความรักของฉันที่มีต่อลูกชายของท่านเป็นเครื่องมือบีบเค้นให้ฉันต้องเสียสละอย่างเลือดเย็น  ทำใม..ทำไมถึงได้หน้าเนื้อใจเสือขนาดนี้  ทั้งที่เราเป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่ท่านไม่เห็นใจฉันบ้างเลยหรือไง!

“ฮึก แล้วดีเคเขาว่ายังไงคะ เขาเห็นด้วยงั้นเหรอ เขา..ฮึก เขาไม่ได้บอกเมย์แบบนี้นี่คะ” ตอนนี้ฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบจะพูดไม่เป็นประโยค  ในขณะที่หัวใจก็เจ็บหน่วงร้าวรานจนแทบจะทนไม่ไหว

“ก็อย่างที่เธอพูดเองว่า..จะไม่ทำตัวให้เป็นภาระหรือแม้แต่ทำให้เขายุ่งยากลำบากใจ” และคำพูดแต่ละคำช่างทำร้ายจิตใจฉันเหลือเกิน

“แต่.. ฮึก แต่มันไม่ใช่...”

“เมริน..ถ้าเธอรักดีเคจริงเธอต้องทำความเข้าใจซะใหม่ เพราะมันคือการเสียสละความสุขส่วนตัว..แค่บางส่วน ความรักไม่ใช่แค่การครอบครองเอาไว้คนเดียว เสียสละก็เป็นความรักอีกรูปแบบหนึ่ง ถ้าเธอรักดีเคจริงอย่างที่พูดก็ต้องทำให้ได้ คิดให้ดีเธอยังมีโอกาสได้อยู่กับเขา และนั่น..ก็เป็นโอกาสเดียวของเธอ” ประโยคนี้ราวกับยาพิษ...ที่ซึมซ่านไปทั่วร่างกัดกินหัวใจฉันให้ทรมานจนแทบจะทนไม่ไหว

“ฮึกกก ฮือออออ” ไม่ไหว ทำไมมันถึงได้ทรมานขนาดนี้ ทรมานเหมือนจะขาดใจตายยังไงยังงั้นเลย

 

DK PART

วันนี้คงเป็นอีกหนึ่งวันที่ผมต้องจากรึกไว้ในแบล็คลิสอันเป็นตำนาน  เพื่อเอาไว้เล่าขานถึงวีรกรรมทำชั่วให้ลูกหลานได้ฟังแทนนิทานอิสัส! โอ๊ะ..อิสปกิ๊กก๊อกพวกนั้น นั่นก็เพราะ..แผนที่ดำเนินการมากว่าหนึ่งเดือนในส่วนของผม แต่อาจจะทำมานานหลายปีในส่วนของเฮียแม็ค แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับว่าวันนี้..ถึงเวลารุกฆาต! ส่งพวกวิปริตผิดมนุษย์อย่างตระกูลเฉินลงนรกทั้งเป็นอย่าง..ห้องกรงไม่ก็..โรงบาลจิตๆที่ไหนสักแห่ง และที่สำคัญ..ถึงเวลาดับฝันหื่นๆของยัยแม่มดหมอผีนั่นด้วย แม่งแค่คิดถึงจุดจบของพวกมันก็ฟินไม่แพ้ตอนได้เหี้ยกับเมียแล้วเว้ย

แล้วพอพูดถึงเรื่องเหี้ยผมก็นึกขึ้นได้ว่า..สองวันที่ผ่านมา แม่งมันฟินทั้งคืนแถมตื่นขึ้นมายังซ้ำเช้าได้อีกต่างหาก -.,- แต่ถึงจะเมคเลิฟมาราธอนขนาดนั้นแต่ร่างกายไม่ยักจะเหนื่อยเพลียเว้ย ตรงกันข้ามกับปึ๋งปั๋งมีพลังขึ้นกว่าเดิมเพิ่มเติมคืออยากเหี้ยแล้วเหี้ยอีก -.,- แต่ก็ได้แค่คิด -_- เพราะในความเป็นจริง เมื่อเช้ายัยนั่นยังนอนแน่นิ่งโดยไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นแทนยังไม่ตื่นเลยก็ว่าได้  เฮ้อ ผู้หญิงแม่งอ่อนแอฉิบหาย ว่าแต่..ยัยนั่นโดนมาทั้งปี แต่ไม่ยักจะอึดขึ้นอย่างที่คิดเว้ย =_=

แล้วเช้านี้เฮียแม็คก็เรียกไปคุยถึงแผนการรับมือ หลังจากตระกูลเฉินย่อยยับและน่าจะล่มสลายหายไปจากลิสมาเฟียฮ่องกง แต่นั่นไม่ใช่สาระสำคัญที่ผมกับพิพัฒน์กุลต้องตื่นเต้นดีใจหรือรับผิดชอบอะไร เพราะเบื้องหลังแผนวินาศสันตะโรถึงขั้นล้างเลือดนี้มีตระกูลโจวของเฮียแม็คเป็นซุปเปอร์แบ็คอยู่แล้ว แต่เฮียคงเรียกไปเตือนเรื่องแอนนี่ที่อาจจะเจ็บแค้นที่แผนฮุบพิพัฒน์กุลไม่สำเร็จตามเป้า หรือเอาผมเป็นผัวไม่ได้อะไรทำนองนั้นมากกว่า -_-

และกำหนดการย่อยยับที่ว่าก็คือ..ประมาณสิบเอ็ดโมงตามเวลาในฮ่องกง  หลังจากเฉินกรุ๊ปมีประชุมใหญ่ของผู้ถือหุ้นพร้อมเจรจาธุรกิจไปด้วย ในขณะเดียวกันก็จะมีวิดีโอคอนเฟอเร้นที่ PK corporation ด้วย แน่นอนว่างานนี้ต้องมีคนช็อกเข้าโรง’บาลแน่และน่าจะเป็นแม่กูนี่แหละ -_-

แต่นั้นไม่ใช่ส่วนที่ผมสนใจ ตอนนี้ผมเลยบึ้งรถไปฟินกับยัยเมียเบาๆก่อนไปเรียนช่วงบ่าย จากนั้นก็ค่อยต่อด้วยฉลองช่วงค่ำยาวๆปายย~ หึหึ -.,-

The Paradise 17th

แกร็ก

“โอ๊ะโอ..ยังอยู่ในชุดพร้อมฟินด้วยเว้ย-.,-” ว่าแล้วผมก็พุ่งเข้าไปกอดยัยเมียที่ยืนหันหลัง ยังอยู่ในชุดเสื้อแขนกุดตัวบางกับบางเกงขาสั้นตัวพลิ้วทันที แต่ทว่า...

“ปล่อย” หืมม? เสียงสั่นงั้นเหรอวะ?

“ฮึก เอามือออกไปจากตัวเมย์เดี๋ยวนี้นะ!” แล้วไม่ใช่แค่สั่นแต่ยังเสียงดังแถมยังสะอื้นอีกต่างหาก

“เฮ้ย! เป็นไรวะ?” ว่าแล้วผมก็คว้าร่างที่ยืนตัวสั่นให้หันมาเผชิญหน้า แล้วจังหวะที่เธอเงยขึ้นมองผม...

“มันเกิดไรขึ้น?” ก็จะไม่ให้ผมงงได้ยังไง ในเมื่อคนตรงหน้าผมตอนนี้กำลังร้องไห้น้ำตาอาบแก้ม แถมตายังแดงก่ำราวกับร้องมาพักใหญ่ในช่วงที่ผมไม่อยู่

“ฮึก เมย์ต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายถาม...ว่าที่ผ่านมามันเกิดอะไรขึ้น! ทำไมไม่บอกเมย์ตั้งแต่แรก จะปิดบังเมย์ไปถึงเมื่อไหร่ ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร! ฮืออ” อ้าวกรรม..แล้วนี่มันเรื่องห่าไร ทำไมกูไม่เข้าใจเลยวะ!

“เฮ้ย หยุดร้องก่อนได้มั้ยวะ” ตอนนี้คนตัวเล็กตรงหน้าผมกำลังร้องให้สะอึกสะอื้นเหมือนจะขาดใจ ในขณะเดียวกัน...แม่งเอ้ย เห็นแล้วมันทรมานใจกูฉิบหาย ให้ตายสิวะ!

“แล้วตกลงนี้มันเรื่องห่าไรวะ?”

“ฮึก ก็เรื่องที่นายจะหมั่นหมายกับลูกสาวนักธุรกิจชาวจีนคนนั้นไง! ไหนบอกเมย์ว่าแค่ทำธุกิจด้วยกัน ฮืออ ทำไมต้องโกหก ทำไมต้องหลอกเมย์ด้วย ทำไม!! ฮืออ” ให้ตายสิ นี่มันเรื่องบัดซบไรกันวะ!

“เดี๋ยวนะ ฉันเนี้ยนะจะหมั่น? เวรเอ้ย..แล้วนี่รู้มาจากไหน ใครเป็นคนบอก!”

“มันสำคัญด้วยเหรอว่าใครเป็นคนบอก ในเมื่อความจริง..”

“พูดออกมา! ใครห่าหน้าไหนมันกล้าบอกว่าฉันจะแต่งกับอีเวรนั่น บอกมา!”

“ฮืออ คุณ..คุณแม่! คุณแม่เป็นคนบอกเมย์ ท่านบอกให้เมย์เสียสละ เพราะผู้หญิงคนนั้น ฮึก สามารถหนุนหลังผลักดันให้ดีเคมีความมั่นคงในภายภาคหน้าได้ ในขณะที่เมย์ ฮึก เมย์ก็เป็นแค่เด็กกำพร้าจนๆ ไม่มีชาติตระกูลสูงส่งอะไร ไม่มีแม้แต่พ่อแม่ด้วยซ้ำ เมย์ฮึก เมย์มีแค่ความรัก..ความรักที่แม้แต่ตายแทนได้ แต่กลับไม่มีค่ามากพอเท่ากับอำนาจชาติตระกูลของผู้หญิงคนนั้น ฮืออ”

ให้ตายสิ! แม่นะแม่ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ผมเคยเตือนไปแล้วแท้ๆ แต่แทนที่จะหยุดกลับทำให้มันเป็นเรื่องแบบนี้อีก  บอกตามตรงว่าบางครั้ง..จิตใต้สำนึกของผมมันไม่รู้สึกผูกพันกับผู้หญิงคนนั้น..ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าแม่เลย เพราะแบบนี้ไงตอนนี้ผมเลยโกรธจนอยากจะทำลายทุกอย่างที่ทำให้ผมยุ่งยากใจ และโคตรโมโหที่ทำให้น้ำตาของผู้หญิงตรงหน้าไหลอาบแก้มอย่างทุกข์ทรมานให้สิ้นซากไปจากโลกนี้

“ให้ตายสิ แล้วเธอจำเป็นต้องเชื่อคำพูดคนอื่นมากกว่าฉันที่เป็นผัวเธอหรือไง ห๊ะ!?

“แต่คนอื่นที่ว่าคือคุณแม่ ท่านพูดมาแบบนั้นแล้วจะให้เมย์ทำยังไง นั่นคำพูดของแม่นายนะ! ฮืออ”

“ก็ไม่ต้องทำห่าไร ฟังหูซ้ายก็ให้มันทะลุหูขวาออกไป อย่าเก็บเอามาใส่สมองสิวะ! แล้วฉันเคยบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เชื่อใจ  ฟังฉันที่เป็นผัวเธอคนเดียว  ทำไมมันยากเย็นนักหรือไงวะ!”

“ฮืออ แล้วจะให้เมย์เชื่ออะไร! ที่ผ่านมาเคยบอกว่ารักให้เมย์เชื่อใจสักครั้งมั้ย! แล้วตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันมา สรุปแล้วมันเป็นความรักหรือความใคร่กันแน่! ฮืออ”

“แล้วคำพูดปัญญาอ่อนนั่นมันสำคัญกว่าสิ่งที่ฉันทำงั้นเหรอวะ! ให้ตายสิ รู้มั้ยว่าที่ฉันทำอยู่ตอนนี้ก็เพื่อ...”

Rrrrrrrrrrrrr

“บัดซบ!” กูยังพูดไม่ทันจบเลย แม่งเอ้ย! แล้วใครห่าหน้าไหนมันเสือกโทรมาตอนนี้วะ อ้าวเวร..เฮียแม็ค แล้วนี่มีเรื่องห่าไร มันใช่เวลานี้เหรอวะ

“ไงเฮีย ห๊า! ว่าไงนะ!! โอเคเดี๋ยวผมออกไป” แล้ววันนี้มันวันนรกแตกหรือไง ทำไมไม่มีไรได้ดั่งใจกูสักอย่าง แถมยังมีแต่เรื่องห่าเหวให้ยุ่งยากอีกต่างหาก

“วันนี้ไม่ต้องไปเรียน ฉันจะออกไปสะสางเรื่องบัดซบให้มันจบ อย่าออกไปไหนเด็ดขาด แล้วฉันจะรีบกลับมาเคลียร์ เข้าใจที่พูดมั้ยเมย์” ผมบอกคนที่ยืนร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยน เวรเอ้ย แล้วน้ำตาห่านั่นมันมาจากไหนทำไมไหลเป็นสายไม่หยุดแบบนี้วะ! แม่ง..มึงจะไหลให้กูทรมานใจไปถึงเมื่อไหร่โว้ย!

“อย่าไป ฮึก อย่าไปนะ ขอร้อง ฮึก อย่าไปเลยนะ ฮืออ” เออ..เอาเข้าไป ร้องเข้าไป

“เฮ้อ..อย่าเป็นแบบนี้ได้มั้ยวะ ฉันบอกแล้วไง จะรีบกลับมา” มัน..แม่งทรมานใจเหี้ยๆเลยเว้ย

 “ถ้าจะไปก็ไม่ต้องมายุ่งกับเมย์อีก”

“เฮ้ย..อย่างี่เง้าไม่เข้าเรื่องได้มั้ยเมย์” ว่าแล้วผมก็เดินเข้าไปหากะดึงคนขี้แยที่คิดไปเองมากอด แต่ทว่า...

“ฮึก ไม่ต้องมาแตะตัวเมย์!” ยัยนั่นก็ดื้อปัดมือกูออกไม่พอยังถอยหนีอีกต่างหาก

“เออ! ให้มันได้อย่างงี้โว้ย!!” ว่าจบผมก็หันหลังเตะโซฟาแล้วเดินออกไปทันที เวรเอ้ย!! วันนี้มันวันนรกแตกห่าเหวไร ทำไมมีแต่เรื่องวะ!!

ต่อจ้าา

MAY PART

สิบสองชั่วโมงแล้วที่เขาออกจากห้องไป  โดยไม่มีสัญญาณใดๆบ่งบอกว่าเขาจะกลับมาในเร็วๆนี้เลย  ไม่มีแม้แต่จะโทรหาหรือทักไลน์มาเลยด้วยซ้ำ แล้วแบบนี้..จะไม่ให้ฉันคิดว่าเรื่องที่คุณแม่ของเขาพูดมาเมื่อช่วงกลางวันมันมีเค้าความจริงอยู่บ้างได้ยังไง แล้วหลังจากที่ฉันขอร้องเขาทั้งน้ำตาเพื่อรั้งให้เขาอยู่..อยู่เพื่อยืนยันว่าสิ่งที่แม่เขาพูดมันไม่มีทางเป็นจริง อยู่เพื่อปลอบใจฉันหรืออยู่แค่ให้ฉันมั่นใจสักห้านาทีก็ยังดี แต่สุดท้ายแล้ว..เขาก็หันหลังทิ้งฉันไว้กับความเจ็บปวดเสียใจอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนโดยไม่ใยดี นี่นะเหรอที่เขาบอกให้ฉันเชื่อใจ แล้วแบบนี้ฉันจะเชื่อได้ยังไง ในเมื่อเขาไม่สนใจเลยด้วยซ้ำว่าฉันกำลังรู้สึกยังไงและต้องการเขามากแค่ไหน

แล้วตลอดเวลาเกือบสองเดือนที่ผ่านมา เขาก็ไม่เคยบอกว่ากำลังทำอะไรหรือหายไปไหน..อย่างในวันนี้ก็เหมือนกัน  แล้วความรู้สึกที่เขามีให้ ฉันก็ยังไม่แน่ใจว่าจริงๆแล้วระหว่างเรา..มันเรียกว่าอะไรกันแน่  ถึงแม้ว่า..ก่อนหน้านี้เขาจะเคยบอกว่าชอบฉัน แต่จากวันนั้นจนถึงวันนี้ความรู้สึกนั้นมันก็ยังไม่พัฒนาไปถึงไหนอย่างที่ใจฉันต้องการ เพราะสิ่งที่ฉันเฝ้าหวังจากเขามาตลอดคือ..ความรัก ความรู้สึกรักที่มาจากใจจริงของเขาเหมือนอย่างที่ฉันรู้สึกและมีให้เขามากขึ้นทุกวัน  จนตอนนี้หัวใจฉันมันแทบไม่มีพื้นที่เหลือเผื่อให้ตัวเองเลยด้วยซ้ำ ในขณะที่เขา..เอาแต่เรียกร้องจดจ่ออยู่แต่กับร่างกายของฉันอย่างเอาแต่ใจไม่รู้จักพอ ไม่ว่าจะห้ามก็ไม่เคยฟัง ขอร้องก็เอาแต่ต่อรอง พอปล่อยตามใจก็ยิ่งได้ใจ แล้วแบบนี้จะให้ฉันคิดยังไง มันใกล้เคียงกับที่ฉันคาดหวังไว้ตรงไหน

บอกตามตรงว่าบ่อยครั้งที่ฉันน้อยใจคิดว่าเขามีแต่ความใคร่ไม่ใช่ความรัก ในขณะที่ความรู้สึกของฉันนับวันมีแต่จะเพิ่มมากขึ้น พอรู้ตัวอีกทีก็มีเขาเต็มไปหมดทุกพื้นที่ในหัวใจ ทำอะไรก็นึกถึง พอไม่เห็นก็นึกเป็นห่วง พอไกลกันก็โหยหา แล้วก็สารพัดความรู้สึกเมื่อยามที่นึกถึงเขา 

ยิ่งพอได้เจอเหตุการณ์ไม่คาดคิดในวันนี้ ฉันถึงได้รู้ตัวว่า...ชีวิตและจิตใจฉันมีแต่เขา มีแต่เรื่องของเขาจนฉันเองยังนึกแปลกใจ หลายครั้งที่ฉันหลับตาพยายามค้นหาว่าใครที่ฉันรู้สึกรักและผูกพันมากที่สุด แล้วคำตอบที่มาจากจิตใต้สำนึกจากก้นบึ้งของหัวใจ...ก็ยังเป็นเขา เป็นผู้ชายร้ายกาจที่ทำร้ายฉันตั้งแรกพบสบตากัน แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น..หัวใจของฉันก็ยังมีแต่เขาอยู่เต็มไปหมด  แม้แต่ช่วงเวลาที่กำลังสิ้นหวังเมื่อครั้งที่ฉันเกือบจมน้ำคราวนั้น จิตสำนึกสุดท้ายของฉันก็ยังเป็นเขา ราวกับว่า...ฉันถูกกำหนดให้เกิดมาเพื่อเขา เป็นของเขาและมีชีวิตอยู่เพื่อรักเขาเท่านั้น  ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆนะ แต่แล้วเขาล่ะ รู้สึกแม้สักครึ่งนึงอย่างที่ฉันรู้สึกตอนนี้บ้างมั้ย หรือเป็นแค่ฉัน...ที่รู้สึกแบบนั้นคนเดียว

 

DK PART # 23.23 น.

ให้ตายสิวะ! ก่อนหน้านี้เฮียแม็คเรียกผมไปคุยกะทันหันถึงแผนการที่คลาดเคลื่อนไปจากเดิม แต่ยังดีที่มันไม่ถึงขั้นล้มเหลวหรือพังไม่เป็นท่าแค่ผิดจังหวะไปหน่อยเท่านั้น  ผมเลยจำใจต้องทิ้งยัยเมียที่ยังร้องให้ขี้มูกโป่งมาทั้งๆที่ไม่อยากทำแบบนั้นเลย เฮ้อ ผมรู้..รุ้ว่าเธอกำลังเสียใจอย่างหนักและคงจะเสียความเชื่อมั่นในตัวผมไปไม่น้อย ไม่สิ..ตอนนี้เธออาจไม่เหลือความเชื่อมั่นห่าไรในตัวผมเลยก็ได้  แล้วยิ่งผมเดินออกมาโดยที่ยังไม่ได้อธิบายขยายความหรือแม้แต่แก้ต่างอะไรเลยอีกต่างหาก ฉะนั้นในหัวผมตอนนี้เลยมีแต่ภาพใบหน้าเปื้อนน้ำตาของยัยนั่น ที่กำลังปั่นป่วนกวนใจอย่างหนักจนแทบจะเป็นประสาทตายห่าอยู่แล้ว  ลำพังแค่แผนที่วางไว้ไม่เป็นอย่างที่คิดผมก็หงุดหงิดโคตรหัวเสียจนแทบจะควบคุมความเดือดดาลที่มันแล่นพล่านอยู่ข้างในแทบไม่ไหว บัดซบไปกว่านั้น ตอนนี้ผมยังต้องเข้ามาเป็นหมากตัวนึง เพื่อเดินเกมรุกฆาตยัยผีห่าวิปริตผิดมนุษย์ที่เซฟเฮ้าของมันอีก สัส! กูยิงแม่งใส้แตกให้มันตายห่าจะได้จบเรื่องจบราวสักทีดีมั้ยเนี้ย เชี่ยเอ้ย

ตอนนี้ผมมองเวลาในโทรศัพท์ที่ล่วงเข้าวันใหม่มาได้สองชั่วโมงกว่าแล้ว และแน่นอนว่าจุดกระพริบสีแดงได้แน่นิ่งอยู่บนสวรรค์ชั้นสิบเจ็ดไปนานแล้วเหมือนกัน  งานนี้ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเมียผมคงร้องให้จบหลับไปอย่างไม่ต้องสงสัย ให้ตายสิ วันนี้มันวันนรกแตกหรือไง ทำไมมันไม่มีห่าไรได้ดั่งใจกูเลยสักอย่างวะ! เพราะนอกจากแผนที่วางไว้อย่างดียังมีคลาดเคลื่อนแล้ว แม่ผมยังถือวิสาสะบงการชิวิตแถมยังคิดแทน เท่านั้นไม่พอยังสร้างเรื่องหมั้นห่าเหวนั่นไปไซโคยัยเมียที่อ่อนไหวของผมจนร้องไห้เสียใจจะเป็นจะตายอีกต่างหาก แม่งนึกแล้วมันโคตรหงุดหงิดจริงโว้ย!

“ดูคุณไม่ค่อยแฮปปี้เลยนะคะ ทังๆที่วันนี้เป็นวันดีที่เฉินกรุ๊ปกับ PK corporation กำลังจะผนึกเป็นทองแผ่นเดียวกันแท้ๆ” แม่งเอ้ย! เห็นอีนี่กูยิ่งโคตรของโคตรหงุดหงิดเลยโว้ย!

ผมเหลือบมองร่างที่เดินออกมาจากห้องนอนด้วยชุดลายเสือโชว์เนินนมย้วยๆแถมยังโนบรา ในขณะที่กระโปรงบานพลิ้วถึงตาตุ่มแต่เสือกแหกสั้นจนถึงบั้นเอว คือถ้ามึงจะขนาดนี้แก้ผ้าเถอะว่ะ เวรเอ้ย คิดว่าใส่ให้ดูแล้วกูจะมีอารมณ์งั้นเหรอวะ เชี่ย! แค่มึงมโนกูยังโมโหเลยเว้ย

“แล้วคาดหวังว่าผมต้องดีใจถึงขั้นไหนล่ะ” ตอนนี้กูอดใจไม่ยิงใส้แตกก็บุญหัวแค่ไหนแล้วโว้ย!

“ไม่รู้สิ หน้าตาคุณไม่ได้บ่งบอกว่าดีใจเลยด้วยซ้ำ” คือกูเก็บสีหน้าท่าทางอยากฆ่าคนได้ก็ถือว่าโคตรดีมั้ยวะ!?

“คงเป็นเพราะผม..รออะไรที่มันตื่นเต้นระทึกใจมากกว่านี้อยู่ละมั้ง” ถ้าเป็นไปตามที่เฮียบอกแผนการณ์ที่คลาดเคลือนกำลังดำเนินการแก้ไขภายในตีห้า..รู้ผล และหกโมงเช้าที่ไทยในขณะที่ฮ่องกงเจ็ดโมงคือจุดจบของพวกมัน

“ถ้างั้น..ก็ใจตรงกันเลย เพราะฉันเองก็รอเรื่องตื่นเต้น เร้าใจอยู่เหมือนกัน” ว่าจบก็นั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามจากนั้นก็ยกขาไขว่ห้างจงใจให้เห็นของเน่าที่คิดว่าดี เหอะ! แต่โทษทีของดีมีแค่เมียกูเท่านั้นโว้ย ผมไม่แปลกใจเลยที่ยัยนี่ไม่ใส่อะไรข้างใน เพราะเวลานี้เธอคงหวังจะรุกฆาตผมเหมือนกัน

“ดื่มให้กับความสำเร็จของเราค่ะ” ว่าจบก็โน้มตัวเลื่อนแก้วเหล้ามาให้ แม่งมึงจงใจยั่วกูจนดูทุเรสว่ะ ให้ตายสิ เมื่อกี้ผมเกือบเผลอกลอกตาทำหน้าเซ็งอยู่แล้วเชียว =_=

“โทษที ดึกๆแบบนี้ผมชอบดื่มนมสดอุ่นๆ มัน..ละมุนลิ้นกว่ากันเยอะ” แล้วแค่คิดภาพเมียก็แวบขึ้นมาในหัว

“หึ หมายถึงนมสดๆ..จากเต้าหรือเปล่าค่ะ” แต่ที่แน่ๆเต้าเมียกู ไม่ใช่เต้ามึง

“รู้มั้ย..มันดีทั้งต่อสุขภาพกายและใจแถมยัง..ทำให้ฟินได้อีกต่างหาก”

“ก็ไม่แปลกที่คุณจะหลงเธอเป็นพิเศษ เพราะเมริน..เป็นผู้หญิงสวยจนน่าขยี้..ให้จมเตียง ใช่มั้ยละคะ”

“....”

“หึ ดูเหมือนคุณจะอึ้งที่ฉันรู้จักผู้หญิงของคุณ” อึ้งพ่องดิ จริงๆกูรู้มาสักพักแล้วโว้ย ว่ามึงให้คนสะกดรอยตาม เพราะแบบนี้ไงกูถึงต้องเร่งเวลารุกฆาตให้เร็วขึ้นกว่าเดิม

“เปล่า..ผมแค่รู้สึกว่าหน้าตาคุณดูอิจฉาเวลาพูดถึงเธอ”

“เอ๊ะ! เอ่อ..มะ..ไม่นะ”

“หึ ผมก็แค่ล้อเล่น ไม่เห็นต้องจริงจังขนาดนั้นนี่นา ถ้าคุณไม่ได้เป็น...อย่างที่ผมพูด”

“เหอะ! ฉันไม่เคยคิดจะลดตัวลงไปเทียบกับผู้หญิงชั้นต่ำที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าแบบนั้นอยู่แล้ว เธอไม่มีอะไรที่ฉันต้องอิจฉา จะมีก็แต่..ความน่าสมเพชเท่านั้น” หึ ปากบอกไม่ แต่ทำหน้าบิดหน้าเบี้ยวจนตาแทบถลนอยู่ตอนนี้ใครห่าหน้าไหนจะเชื่อวะ

“ใช่..คุณเทียบกับเมรินไม่ได้อยู่แล้ว เพราะแค่หน้าตา ผิวพรรณ..ก็แตกต่างกันมากแล้ว ส่วนเรื่องเซ็กส์ยิ่งไม่ต้องพูดถึง..ยัยนั่นน่าจะยังอ่อนหัดห่างชั้นกับคุณเยอะ ยิ่งถ้าเทียบกับพวก..วิปริตผิดมนุษย์ที่ชอบเซ็กแบบรุมทึ้งเหมือนซอมบี้ด้วยแล้ว เรียกว่า..คนละชั้นกันเลยก็ว่าได้” เอาง่ายๆแค่ก้นเมียกูยังดูเนียนกว่าหน้ามึงละกัน

“นี่คุณ..คุณหมายถึงใคร”

“หืมม? ผมหมายถึง..พวกวิปริตทางเพศ ทำไมเหรอ? หรือคุณคิดว่า..ผมหมายถึงคุณ”

“เอ่อ..ไม่ค่ะ ฉันไม่มีเหตุให้ต้องคิดอะไรแบบนั้นอยู่แล้ว”

“ก็นั่นน่ะสิ ผู้หญิงไฮคลาส ชาติตระกูลดีอย่างคุณจะวิปริตผิดมนุษย์ได้ยังไง ใช่มั้ยล่ะ..Angela

“เอ๊ะ เอ่อ...”

“หืมม? ผมรู้สึกว่าคุณดูตื่นๆทุกครั้งที่ผมเอ่ยชื่อนี้ ทั้งๆที่มันเป็นฉายาของคุณกับมาดามเฉินในฐานะประธานมูลนิธิเพื่อเด็กและสตรีแท้ๆ หรือผม..เข้าใจผิด?”

“จริงๆแล้ว แค่..Angel ค่ะ ไม่ใช่ Angela

“อ้อ มันเพี้ยนไปหน่อยนี่เอง มิน่าคุณถึงดู..ตื่นตกใจทุกครั้ง หึหึ”

“คุณ..ดื่มให้ฉันสักแก้วได้มั้ยคะ ถึงจะไม่ชอบแต่ก็ถือซะว่าฉลองที่เรา...กำลังจะมีอะไรดีๆที่เรียกว่า..ความสุขร่วมกัน” แล้วยัยผีดิบก็เปลี่ยนเรื่องไปดื้อๆ หึ ร้อนตัวนี่หว่า

“หึ..ได้สิ” ถือโอกาสฉลองล่วงหน้าเลยละกัน

“หมดแก้วนะคะ” ว่าแล้วก็ดื่มของตัวเองโดยที่สายตาไม่ได้ละไปจากหน้าผมเลย

“ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว” หึ..ดูท่าคงหวังมากกับโมเม้นนี้ เอาเถอะ..เนียนให้มันใจชื้นหน่อยก็แล้วกัน

“ดีเคคะ...อย่างที่ฉันเคยบอกคุณก่อนหน้าว่าฉันเป็นคนเอาแต่ใจ ที่ผ่านมา..ไม่เคยเลยสักครั้งที่จะมีใครกล้าขัดใจฉัน..นอกจากคุณ แต่ที่ฉันไม่ถือสาก็เพราะฉันคิดว่า...สักวันคุณจะต้องชดใช้ โอ๊ะไม่สิ.. เรียกว่าชดเชยให้ฉันจะดูดีกว่า”  

“หึ..หน้าตาท่าทางคุณไม่น่าใช่พวกเพ้อฝัน แต่มโนเก่งซะงั้น”

“หึ..หลังจากคืนนี้ไป ฉันไม่คิดว่าคุณจะปากดีกับฉันได้แบบนี้หรอกนะคะ”

“อะไรทำให้คุณมั่นใจเหี้ยๆแบบนั้น”

“หึ คุณคงไม่รู้เมื่อกี้คุรดื่มอะไรเข้าไป โอเค..ฉันรู้ว่าคุณพอจะรู้อะไรมาบ้างเกี่ยวกับรสนิยมของฉัน แต่ไม่ว่าคุณจะรู้มาจากไหนฉันไม่สนใจ เพราะนับจากนี้เป็นต้นไป..คุณจะเป็นทาสฉันเหมือนหมาแมวหรือสัตว์เลี้ยงของฉันตัวนึง...”

“เอาเป็นว่าฉันมีเวลาให้เธอพล่ามอีกสิบนาที”   

“เหอะ! ที่ผ่านมาถึงจะน่าโมโห แต่ฉันก็สนุกกับความพยศของคุณ แต่จากนี้ไป...”

“จริงๆยังไม่ถึงเวลา แต่แม่งรู้สึกจะทนไม่ไหวแล้วว่ะ” เชี่ยเอ้ย ถ้าแผนนี้ไม่มีผลกับคนหมู่มาก มึงไม่ได้พล่ามมาจนถึงตอนนี้แน่

“หึ! ยาออกฤทธิ์แล้วสินะ ไม่ต้องกลัว มันไม่ทำให้คุณถึงตาย แต่คุณแค่จะคลั่งเซ็กเหมือน...ซอมบี้ที่คุณว่านั่นแหละ แต่ไม่ต้องห่วง เพราะนอกจากฉันจะช่วยคุณแล้ว คนของฉัน...เอ่อ” หึ เป็นไงออกฤทธิ์สมใจมึงละทีนี้

“ดูเหมือนว่า..คนของเธอคงไม่ได้ช่วยฉันซะแล้วม้าง เพราะดูท่าซอมบี้พวกนั้นน่าจะได้รุมช่วยเธอต่างหาก หึ”

“นี่..นี่ทำไมแก..แกถึงยังไม่มีอาการอะไร ทั้งๆที่ผ่านมากว่าสิบนาที แล้วทำไมฉัน...”

“หึ..สงสัยเพราะตอนนี้ออกอาการแทนอยู่ละมั้ง”

“ไม่มีทาง เป็น..เป็นไปไม่ได้”

“หึ แล้วจำได้มั้ยว่ากูเองก็เคยบอกไว้ว่าที่ผ่านมา..ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจกูเหมือนกัน เพราะคนพวกนั้น..ส่วนใหญ่มักจะตายก่อน”

“หึ..ปากดีไปเถอะแก พรุ่งนี้พอยัยแก่นั่นเซ็นสัญญาทุกอย่างก็จะตกอยู่ในกำมือฉัน ร่วมถึงแกด้วย”

Rrrrrrrrrrrr

“โอ๊ะโอ...ดูท่าฝันของมึงจะสลายแล้วสิวะ เพราะตอนนี้...กูรุกฆาตแล้ว”

“เอ๊ะ! นี่แก..แกหมายความว่าไง!!

“มันจบแล้ว Angela!”     


24/6/18

มาครบจบตอนแล้วจ้าาาา

โอเคเข้าเรื่อง...รุกฆาตไปแล้วได้ยังไง อะไร ทำไม ตอนหน้ามีคำตอบจ้าา

แต่ว่า..มันจะสิ้นฤิทธิ์ง่ายๆแบบนี้จริงเหรอ หรือมันเพิ่งจะเริ่มความแค้น

ต้องติดตามจ้าา เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆมากเลย

พลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวงเพราะเรียวตัดจบพีคอย่างที่บอกไว้นะคะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ

หนังสือใกล้ปิดพรีอยู่เหมือนกันนะคะ ใครสนใจเร่งหน่อย

สิ้นเดือนนี้เจียดเงินสักนิดฟินไม่ชั่วลูกชั่วหลานเลยนะคะ555

""""""""""""""""""""""""""""""""""""

22/6/18

มาแล้ววว มาพร้อมกับน้ำตาห่าใหญ่ของนุ่งเมย์ และมาม่าชามโตขึ้นอืด

เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ บอกเลยจ้าา ฝากเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกเม้น ทุกการติดตามมากกจริงๆนะคะ

...........................................

21/6/18

มาน้อยนิดแต่เข้มข้นน้าา

โอเคเข้าเรื่อง...ทุกคนกำลังจะรุกฆาตนะคะ

และมันต้องมีฝ่ายแพ้ฝ่ายชนะ ฝ่ายเจ็บปวดแล้วล่ะ

แต่จะเป็นใครอะไรยังไง ต้องติดตามจ้าา

พลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวงงง

ฝากเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะคะ น้อยนิดเหลือเกิน

แต่ขอบคุณที่ยังติดตามเรื่อยมานะคะ

19/6/18

มาอีกแล้ววว บอกไว้ก่อนว่าไม่แน่ไม่นอนแล้วแต่อารมณ์นะคะ

โอเคเข้าเรื่องค่ะ...เอาศัตรูหมายเลข1ของดีเคมาให้ยล

เป็นไง เลว ร้าย จิตพอกันมั้ย 555  อะไรยังไงติดตามนะคะ

มันก็จะเข้มข้นตามชื่อตอนหน่อย ยังไงฝากด้วยนะคะ แรงขึ้นเรื่อยๆแน่นอนค่ะ

เล่มจบยังเปิดพรีเรื่อยๆนะคะ สนใจทักเพจ Ladies'man เลยค่ะ

ขอบคุณรีดทุกท่านที่อยู่ด้วยกันมาตลอดนะคะ




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 491 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,347 ความคิดเห็น

  1. #5221 JOYJOYPANDA (@JOYJOYPANDA) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 20:57
    ค้างงงงงงงงงงง
    #5,221
    0
  2. #5152 bebegang (@bebegang) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 20:30
    สมยัยผีดิบบบบ
    #5,152
    0
  3. #5151 wilaiporn_mam (@wilaiporn_mam) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 18:39
    ไรท์!!!!ค้างงงงง
    #5,151
    0
  4. #5150 PHNESanmee (@PHNESanmee) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 18:30
    !!!ค้างอย่างแรง คุณแม่เตรียมตัวจากลูกชายค่าาา
    #5,150
    0
  5. #5149 nanom-rat (@nanom-rat) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 09:29
    ค้างงงงงอ่ะ !!!!ทำไมไรท์ใจร้ายยย
    #5,149
    0
  6. #5148 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 01:52
    สมหน้ำหน้าหนังผีดิบ5555
    #5,148
    0
  7. #5147 haleemohart (@haleemohart) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 23:24
    รักฟุดๆๆ
    #5,147
    0
  8. #5146 SaovaneeMada (@SaovaneeMada) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 21:14
    รอๆๆนะ
    #5,146
    0
  9. #5145 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 20:34
    รอ e-book คะ
    #5,145
    0
  10. #5144 Pin113205pin (@Pin113205pin) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2561 / 20:18
    ค้างงงงงงง
    #5,144
    0
  11. #5143 -Nattha- (@-Nattha-) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 22:55
    อีแม่!!!!อุ้ยยคุณแม่
    #5,143
    0
  12. #5142 babybave (@mamaknight) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 18:51
    ทำไมรำคาญแม่จัง55555 ดีเคใจเย็นๆหน่อยเน้อสงสารเมย์
    #5,142
    0
  13. #5140 Pin113205pin (@Pin113205pin) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 16:46
    พึ่งเข้ามาอ่าน ชอบค่ะสนุกมาก เนื้อเรื่องน่าติดตามมาก
    #5,140
    0
  14. #5138 Chideen (@Chideen) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 09:57

    บอกเลยว่าค้าง ขอบคุณนะคะ มาต่อเร็วๆๆน่าาาาาาา

    #5,138
    0
  15. #5137 Ladies'man (@soundtracker) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2561 / 00:11

    ทุกความสงสัยมีคำตอบจ้าา ติดตามๆน้าา

    #5,137
    0
  16. #5136 1630500070477 (@1630500070477) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 23:55
    ดีเคยังอารมณ์ร้อนเหมือนเดิม เมย์ท้องรึเปล่า?อารมณ์กวั่นไหวง่ายจัง
    #5,136
    0
  17. #5135 miinzminny (@miinzminny) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 23:26
    โอ๊ย สงสารเมย์ไม่ไหวแล้วว
    #5,135
    0
  18. #5134 Cartoon024 (@Cartoon024) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 23:21
    เมย์ต้องหนีไปแน่ แต่ยังไงดีเคต้องหาเจอจากสร้อย
    #5,134
    0
  19. #5133 maytarisia (@maytarisia) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 22:35
    อ้าาาาาาาาา กลับมาแล้ว เย้
    #5,133
    0
  20. #5132 eim121139 (@eim121139) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 22:23
    รอมาต่ออยู่นะค่ะ
    #5,132
    0
  21. #5131 eyt188876 (@eyt188876) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 21:21
    ฮืออรีบมาต่อนะคะ
    #5,131
    0
  22. #5130 bebegang (@bebegang) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 20:17
    ดีเคหัวร้อนมากเลย ตอนนี้หน่วงมากเลย
    #5,130
    0
  23. #5129 Dungluethai (@0930672328) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 19:01
    ดีเคหัวร้อนไปไหน
    #5,129
    0
  24. #5128 ueamporn2518 (@ueamporn2518) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 18:09
    มันจะหน่วง ๆ สงสารน้องเมย์จัง
    #5,128
    0
  25. #5127 bb_25513 (@bb_25513) (จากตอนที่ 58)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 18:08
    ร้องไห้ตามนางเลยละ ทั้งที่ก้รู้เรื่องนะแต่แบบเข้าถึงใจของนางอ่
    #5,127
    0