[จบแล้ว] BAD LOVE STORY...ถึงเลวก็รักเธอ P.2

ตอนที่ 56 : เลวครั้งที่#48...เขาเป็นของฉัน..คนเดียว_100% DK Comeback!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,187
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 350 ครั้ง
    18 มิ.ย. 61



         

เลวครั้งที่#48...เขาเป็นของฉัน..คนเดียว


          “สวัสดีค่ะ ใครคะ”  แน่นอนว่าเบอร์ที่รับสายอยู่ตอนนี้ไม่คุ้นตามาก่อนเลย

          “เมย์  นี่แม่เองนะ” หืมม? ประโยคนี้เหมือนจะคุ้นๆ แฮะ  อ้อ ..จากดีเคเมื่อเช้าไง OoO เฮือกก แล้วฉันก็ตาตั้งอ้าปากค้างอยู่คนเดียว 

          “อ้อ เอ่อ..ค่ะ คุณ..คุณแม่ มี..มีอะไรเหรอคะ”  ให้ตายสิ พอได้พูดคุยกับคุณแม่ของดีเค  ฉันมักจะรู้สึกตื่นเต้นตกใจจนทำอะไรไม่ถูกแบบนี้ทุกทีเลย

“อยู่ห้องใช่มั้ย มาทานข้าวเที่ยงเป็นเพื่อนแม่หน่อยสิ เดี๋ยวแม่ให้คนไปรับนะ”

“เอ่อ คือ.. ได้ค่ะ” คือถ้าให้คนมารับขนาดนั้น..ฉันปฏิเสธได้ด้วยเหรอ? T_T

หลังจากวางสาย ฉันก็กุลีกุจออาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะหยิบชุดแซคแขนสั้นสีฟ้าอ่อนที่ดูสุภาพเรียบร้อยที่สุด  ซึ่งเป็นหนึ่งในเสื้อผ้าน้อยนิดสำหรับแนวนี้ที่มีอยู่ในตู้ T-T นอกนั้น..อย่าให้ฉันบรรยายเลย

แล้วตอนนี้..ฉันก็อยู่ที่ภัตตาคารอาหารจีนในโรงแรมหรู  ซึ่งตั้งอยู่ในย่านการค้าชื่อดัง  และกำลังนั่งอยู่กับคุณแม่ของดีเคสองต่อสองในห้องอาหารส่วนตัว บอกตามตรงว่า..ถึงแม้ท่านจะดูยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ฉันก็ยังรู้สึกกลัวเกรง จนเกร็งตัวทุกครั้ง อย่างตอนนี้ก็เหมือนกัน เฮ้อ..อึดอัดใจยังไงก็ไม่รู้

“ช่วงนี้แม่ทานมังสวิรัติ ดีท็อกลำไส้ซะหน่อย แต่ถ้าเมย์อย่างทานเนื้อก็สั่งได้ปกตินะ ตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจจ๊ะ” คุณแม่หันมาบอกด้วยรอยยิ้ม

“ค่ะ”  บอกตามตรงว่าฉันไม่ค่อยถูกจริตกับอาหารจีนสักเท่าไหร่   ยิ่งเป็นอาหารจีนแท้ๆหน้าตามันเลี่ยนอย่างที่เห็นในเมนูตอนนี้ยิ่งแล้วใหญ่ ให้ตายสิ นี่ขนาดเห็นแค่ภาพฉันยังรู้สึกยังพะอืดพะอมขึ้นมายังไงก็ไม่รู้  สงสัยคงต้องเลือกเมนูมังสวิรัติตามคุณแม่แล้วล่ะ  อีกอย่างก็...น้ำมะนาวแบบเปรี้ยวจี้ดแก้วใหญ่ อา..แค่นึกถึงก็น้ำลายสอ จะว่าไปก็กระหายน้ำด้วยแหละ

“เป็นไง อาทิตย์เมื่อกี้ ดีเคอยู่กวนใจตลอดเลยสิ” ว่าจบคุณแม่ก็ยิ้ม..เย็นๆ หรือฉันจะคิดไปเองนะ? แต่ช่างเถอะ จะว่าไปวันนี้คุณแม่ก็ดู..ยิ้มแย้มแจ่มใสอารมณ์ดีกว่าครั้งแรกที่เจอกันอย่างเห็นได้ชัด  อืมม.. สงสัยวันนี้จะเป็นวันดีของท่านละมั้ง

“ก็..ปกติเขาละคะ” ฉันตอบพร้อมกับยิ้มเฝือนๆให้คุณแม่ เพราะที่พูดไปไม่ใกล้เคียงความจริงเลยสักนิด  เพราะคนปกติที่ไหนจะกกกอดเมีย เอ้ย..แฟนตลอดเวลาแบบเขา T_T แถมพอตกเย็นก็เอาแต่ใจยันเช้าอีกต่างหาก T-T นอกจากจะไม่ปกติแล้วเขายังบ้า และไม่ใช่แค่บ้าธรรมดา แต่บ้ากามที่สุดในโลกเลยด้วย! T///T

ขออนุญาตเสิร์ฟอาหารครับ

“เดี๋ยวเราทานไปด้วยคุยไปด้วยละกัน”

“ค่ะ”

แล้วอาหารก็ถูกลำเลียงมาที่โต๊ะ ซึ่งส่วนใหญ่แล้วมีแต่ผักเป็นส่วนประกอบหลัก หึ..ถ้าดีเคมาเห็นเมนูแบบนี้เข้า เขาต้องโวยลั่นไม่ก็ล้มโตะอาหารมื้อนี้แน่ๆ แค่นึกถึงหน้าตาไม่สบอารมณ์เหมือนเด็กไม่ชอบกินผักของเขาแล้วก็อดขำไม่ได้หุหุ ว่าแต่สีสันน่าทานจัง ดูท่าจะหอมด้วยแฮะ 

“อุ๊บ!” ฉันเกือบยกมือปิดปากแทบไม่ทัน เมื่อสูดกลิ่นอาหารตรงหน้าเข้าไปแล้วแทบจะอาเจียนออกมา  บ้าจริง! นี่มันของค้างคืนหรือเปล่าเนี้ย ทำไมกลิ่นมันเหม็นตุๆแบบนี้ล่ะ  ดีนะที่มีน้ำมะนาวเปรี้ยวจี้ดอยู่ข้างๆดื่มแก้ขัด  ไม่งั้นฉันต้องเผลอทำตัวน่าเกลียดกว่านี้แน่ แย่จัง

“เป็นอะไรหรือเปล่าลูก” อา..โชคดีจังที่คุณแม่ไม่ทันเห็นตอนฉันมีอาการน่าเกลียดนั่น  ไม่งั้นคงดูไม่จืดทีเดียว

“เอ่อ.. เปล่าค่ะ อาหารหน้าตาน่ากินจังนะคะ”  หลังจากดูดน้ำมะนาวเกือบครึ่งแก้ว...ค่อยยังชั่วขึ้นมาหน่อย

“จ๊ะ ที่นี่เขาเน้นวัตถุดิบปลอดสารพิษแล้วก็..ปรุงสดใหม่ตลอด” มะ..ใหม่แล้วเหรอเนี้ย?

“อ้อ ค่ะ ดีจัง^^

จากนั้นฉันก็พยายามกล้ำกลืนฝืนกินเกี้ยวผักนึ่ง..อะไรสักอย่าง  แต่ฉันจำชื่อเต็มไม่ได้แล้วสลับกับจิบน้ำมะนาว  ซึ่งแก้วที่สองแล้ว -_- บ้าจริง ถ้าไม่มีน้ำมะนาวเปรี้ยวจี้ดแบบนี้ฉันต้องแย่แน่ๆ และอาจจะแย่ถึงขั้นอ้วกแตกต่อหหน้าต่อตาคุณแม่ก็ได้ ให้ตายสิ แค่คิดก็สยองแล้ว

“ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง เรียนหนักมั้ย?”  แล้วคุณแม่ก็กินไปด้วยชวนคุยไปด้วยตามที่ท่านบอก

“ก็ดีค่ะ ช่วงปิดเทอมเมย์อ่านหนังสือเตรียมไว้บ้าง พาอาจารย์อธิบายเสริมก็ยิ่งเข้าใจขึ้นน่ะค่ะ”

“ขยันดีจัง  ส่วนพ่อตัวดีของแม่สงสัยแค่พูดคำว่าหนังสือก็คงปวดหัวแล้วสินะ”

          “หึ เขาบอกว่าช่วงปิดเทอมคือช่วงของการพักผ่อน ปลอดการเรียนและหนังสือค่ะ”

“หึ แม่ว่า..ถึงไม่ใช่ช่วงปิดเทอมก็ไม่ต่างจากนี้ละมั้ง” ว่าแล้วท่านก็ยิ้มขำถูกใจ  เฮ้อ..พอเห็นคุณแม่พูดไปขำไปฉันก็ค่อยๆผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง

“ขอบใจนะเมย์ที่ช่วยดูแลดีเคแทนแม่”  แล้วอยู่ๆคุณแม่ก็ดูจะจริงจังขึ้นมา..หรือเปล่านะ?

“เอ่อ..ค่ะ เมย์..เต็มใจที่ได้ดูแลเขาค่ะ” ฉันดูดน้ำมะนาวอีกครึ่งแก้วล้างคอ และคงพอแล้วสำหรับอาหารมื้อนี้

“แล้ว...รักดีเคมากมั้ย?” แล้วคำถามที่ฉันไม่คาดคิดคาดฝันว่าคุณแม่จะถามอย่างตรงไปตรงมาซึ่งๆหน้าแบบนี้ก็ทำเอาฉันอึ้งค้าง และดูเหเมือนสมองมันจะตีบตันมึนงงไปชั่วขณะยังไงก็ไม่รู้

“เอ๊ะ? เอ่อ คือ..คือ เอ่อ..ค่ะ เมย์..รักดีเคค่ะ”  ก่อนจะที่ฉันจะอึกอักอ้ำอึ้งตอบไปจนได้ ให้ตายสิ แม้แต่เจ้าตัวฉันก็ยังไม่เคยบอกเลยนะ เขินจังแถมยังรู้สึกร้อนวาบเหมือนเอาอะไรมานาบที่แก้มก็ไม่รู้  อีกอย่าง..ถึงคนบ้ากามนั่นจะแสดงว่าชอบฉันมากมายแต่รอจนแล้วจนรอดเขาก็ไม่เคยจะบอกรักฉันเหมือนกัน  จะถามก็กล้าๆกลัวๆแถมฉันยังเขินอายเกินกว่าจะทำใจเอ่ยถามเขาอีก  บ้าจริง เขาไม่รู้หรือไงว่าฉันรอฟังอย่างใจจดใจจ่อ เฮ้อ~

“อืม..แม่เข้าใจ ความรักเป็นสิ่งดีงาม  คือความเข้าอกเข้าใจ แล้วก็..เสียสละ..”

“...” คุณแม่หันมายิ้มให้จางๆ  ก่อนจะพูดต่อ

“นั่นคือนิยามความรัก..ของแม่  ก็อย่างที่รู้ว่าพ่อของดีเคเขามีภรรยาอยู่สามคน  และถึงแม้ว่าแม่จะเป็นคนที่หนึ่ง  แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพ่อเขาจะรักแม่มากที่สุดหรือรักแม่มากกว่าอีกสองคน ซึ่งแม่เข้าใจ และไม่มีปัญหาอะไร...”

“...”  เอ๊ะ?? แล้วทำไมคุณแม่ถึงพูดเรื่องลับส่วนตัวขนาดนี้ให้ฉันฟังด้วยนะ?

“จำไว้นะเมย์  ถ้าเรารักเขาเราต้องเข้าอกเข้าใจเขา  ในขณะเดียวกันก็ต้องเสียสละความสุขส่วนตัว..บ้าง  อีกอย่าง...ถ้าหากเรารักเขาจริงเราจะต้องไม่ทำให้เขายุ่งยากลำบากใจ  เพราะเหนือสิ่งอื่นใดเราทำไปก็เพราะ...รักเขา”

ต่อจ้าา




“หนูเมย์ครับ หนูเมย์”

“คะ?” ฉันเหลอหาหลุดจากภวังค์ความคิด หลังจากเพิ่งได้ยินคนเรียกชื่อ อ้อ..ลุงชัยนี่เอง  ว่าแต่..ก่อนหน้านั้นลุงถามอะไรฉันงั้นเหรอ? นี่..นี่ฉันมึนเบลอจนเอ๋อเลยเหรอเนี้ย

“ถึงแล้วครับ”  เอ๊ะ? แล้วพอมองผ่านกระจกรถออกไป..

“อ้อ.. จริงด้วย ขอบคุณมากค่ะ” ว่าแล้วก็ยกมือขอบคุณลุงชัย ก่อนจะลงจากรถคันหรูมายืนหน้าดอนโดอย่างมึนๆงงๆ

ให้ตายสิ นี่แสดงว่าฉันนั่งจมในภวังค์ความคิดมาตลอดทางจากภัตตาคารจนถึงนี่เลยเหรอเนี้ย บ้าจริง! เฮ้อ จะว่าไปแล้ว..แม้กระทั่งตอนนี้ ประโยคสุดท้ายที่คุณแม่พูด  ก็ยังวนเวียนในหัวให้ฉันได้ครุ่นคิดถึงมันอย่างห้ามไม่ได้  ร้ายไปกว่านั้นมันยังจะค้างคาใจไม่ยอมหายไปไหนจนกว่าฉันจะใคร่ครวญจนตีความประโยคเหล่านั้นให้กระจ่างแก่ใจยังไงก็ไม่รู้ 

ว่าแต่..คุณแม่จะสื่อถึงอะไรงั้นเหรอ? โอเคว่า..รักกันก็ต้องเข้าใจกัน..อันนั้นฉันเก็ตและเห็นด้วยอย่างยิ่ง  ส่วนการไม่ทำตัวให้เขายุ่งยากลำบากใจ..อันนั้นฉันก็ทำอยู่เสมอเรื่อยมาอยู่แล้ว อย่างตอนนี้ยังไงล่ะ -_- แต่..เสียสละความสุขส่วนตัว บ้าง...อันนี้แหละที่ฉันติดใจคิดยังไงก็ยังหาเหตุผลหรือการกระทำ ซึ่งน่าจะเป็นตัวอย่างมารองรับไม่ได้ เอ...หรือคุณแม่จะหมายถึง..ให้ฉันเสียสละ..เวลา ทุ่มเทดูแลดีเคมากกว่านี้  เพราะพักหลังเขาทั้งเรียนทั้งทำงานไปด้วย..หรือเปล่าน้า? อา..ใช่แล้ว มันต้องใช่แน่ๆเลย  เฮ้อ~ในที่สุดฉันก็คิดออก ค่อยโล่งใจขึ้นมาหน่อย^^

พอคิดได้แบบนั้นฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา...อืมม จะบอกเขาว่ายังไงดีน้า~

May : ดูแลตัวเองไปก่อนนะ เดี๋ยวกลับมาเมย์จะดูแลเอง^^

อ๊ายย >_< ทำไมมันเลี่ยนเป็นลิเกแบบนี้ละเนี้ย งื้ออ >///< อ่านเองยังเขินขนาดนี้ ถ้าคนบ้านั่นอ่านต้องได้ใจแถมล้อฉันใหญ่แน่เลย -_- แต่จะว่าไป..ส่งอะไรไปเขาก็เอามาล้อเล่น กวนประสาทฉันได้อยู่ดีไม่ใช่เหรอ? =_= เฮ้อ ส่งอันนี้แหละ >.<

พอส่งไปปุ๊บก็เป็นช่วงเวลาของการลุ้นระทึกว่าเขาจะตอบกลับมายังไง แต่ทว่า..หนึ่งนาทีก็แล้ว -_- ห้านาทีก็แล้ว =_=  จนกระทั่ง...ฮึ่มม -*- สิบนาทีก็แล้ว นี่เขาทำอะไรอยู่ถึงไม่อ่านไลน์! นั่งเครื่องแค่กรุงเทพฯ-พัทยาก็น่าจะถึงแล้วนี่นา บ้าที่สุดเลย! ฉันมองโทรศัพท์ที่ข้อความยังไม่ขึ้นว่า..อ่านแล้ว อย่างน้อยใจจนน้ำตารื้นขึ้นมาคลอเบ้า คนบ้า! คอยดูนะ กลับมาฉันจะไม่สนใจใยดีเลย คอยดูสิ!

ว่าแล้วฉันก็เก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋า  ก่อนจะเดินกระแทกเท้าไปที่ลิฟท์ส่วนตัว จากนั้นก็ยกกำปั้นทุบปุ่มหมายเลขสิบเจ็ดที่อยู่โดดๆบนสุดแรงๆหนึ่งที ฮึ่ย! มันน่าจะมีรูปเขาติดอยู่ด้วยฉันจะได้ทุบให้ปุ่มเสียไปเลย!

ติ๊ง ตื้อดึง

เอ๊ะ? แล้วเสียงข้อความจากไลน์ก็เด้งขึ้นมาในขณะที่ลิฟท์มาถึงชั้นสิบเจ็ดพอดิบพอดี หรือว่า..

Pua : ให้ตายสิวะ แบบนี้เห็นทีต้องรีบกลับไปนอน ให้ออนท้อปซะแล้ว

May : บ้า! คิดแต่เรื่องลามก

>///< แล้วอยู่ๆความเขินก็พุ่งแซงความโมโหน้อยใจก่อนหน้าขึ้นมาจนหน้าฉันร้อนฉ่าไปหมด >_< เขินจังเลย ว่าแต่..เมื่อกี้ฉันยังโมโหอยู่เลยนี่นา -_-  ตกลงนี่ฉันเป็นไบโพลาร์หรือเปล่าเนี้ย =_= ให้ตายสิ ช่วงนี้อารมณ์แปรปรวนจังแฮะ

Pua : ไม่ให้คิด แล้วช่วงนี้ทำนมใหญ่ยั่วใจทำไมวะ

>/////< ทู้กโค้น~ ดูที่เขาพิมพ์มาสิ ลามกโรคจิตที่สุดเลย งื้ออ >_< เขินจะบ้าตายอยู่แล้วนะ!

May : จะบ้าหรือไง ใครจะไปทำได้ ตัวเองต่างหาก

May : อ๊ายย ไม่ใช่นะ พิมพ์ผิดๆ

 Pua : 555555 ไม่ทันแล้วโว้ย กลับไปเดี๋ยวอัพไซต์ขึ้นอีก -.,- แม่งงานถนัดกูอีกแล้วเว้ย

งื้ออ >////< เกลียดอีโมบ้านั่นที่สุดเลย

May : คิดแต่เรื่องลามก ไม่พูดด้วยแล้ว

นี่ฉันบิดเป็นเลขแปดไปหลายตลบแล้วนะ คนบ้า >_<

Pua : แล้วจะรีบกลับไปหา

เอ๊ะ? แล้วอยู่ๆฉันก็รู้สึกว่าเขาเหมือนจะจริงจังขึ้นมา  เฮ้อ ฉันรู้แล้วล่ะว่าได้เชื้อไบโพล่าร์มาจากใคร =_=

May : อืมม เมย์..เป็นห่วงนะ มากด้วย

ฉันบอกความในใจออกไปอย่างไม่ปิดบัง

Pua : หึ อืมม แล้วเจอกันครับเมีย^^

ฉันยืนจ้องข้อความในโทรศัพท์  จนในที่สุดมันก็พร่ามัวด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ฮึก คิดถึงจังเลย T^T

22.15 น.

ตอนนี้ฉันนอนยันศอกจ้องโทรศัพท์ที่วางแน่นิ่งตรงหน้าอย่างนี้มาเกือบชั่วโมงเห็นจะได้  เพราะก่อนหน้านี้ดีเคไลน์มาบอกว่าจะโทรหาตอนประมาณสี่ทุ่ม  ฉันเลยรีบเร่งทำอะไรให้เสร็จเรียบร้อย  จากนั้นก็อาบน้ำใส่ชุดผ้ามุ้ง >_< นอนรอเขาอย่างใจจดใจจ่อ แต่ทว่า...รอแล้วรอเล่าเขาก็ไม่โทรมา -_- นี่มันเลยเวลามาสิบห้านาทีแล้วนะ!

ตื้อดึง

Pua : ไง จดจ่อรอผัวอยู่สิท่า

ยังมีหน้ามาพูดแบบนี้อีก ฮึ่ย แอบโมโหแล้วนะ

May : ก็ไหนบอกว่าจะโทร ทำไมไม่โทรมาล่ะ

ฉันรู้ว่าข้อความที่ส่งไป ดูเหมือนจะเรียกร้องเอาแต่ใจยังไงก็ไม่รู้  แต่ทำไงได้ช่วงนี้ฉันรู้สึก..หวงแหนโหยหาเขาอย่างบอกไม่ถูก  และฉันจะอุ่นใจ สบายใจ หรือคลายจากความกังวลใดๆที่อยู่ในใจทั้งหมด  ก็ต่อเมื่อ...มีเขาอยู่ใกล้ๆเท่านั้น แปลกมั้ยล่ะ?  ฉันเองก็ยังรู้สึกว่าตัวเองแปลกๆไปยังไงก็ไม่รู้

Pua : โทษที ตอนนี้ยังไม่สะดวกเลยว่ะ

May : แล้ว..อีกนานมั้ย

Pua : ไม่แน่ใจเหมือนกัน

ทำไมเป็นงั้นล่ะ? แล้วมันธุระอะไรถึงยังไม่สะดวกตอนนี้   ทั้งๆที่มันจะสี่ทุ่มครึ่งอยู่แล้วนะ  ดึกดื่นป่านยังต้องทำงานนั่นอยู่อีกเหรอ แล้วทำไมต้องเป็นดีเคด้วย  ในเมื่อพี่น้องเขาก็เยอะแยะนี่นา อีกอย่าง..เขาก็เพิ่งจะยี่สิบเองทำไมได้รับผิดชอบอะไรเยอะแยะ แถมยุ่งยากแบบนี้ด้วย บ้าจริง! พาล! สงสารผัว เอ้ยแฟนด้วย

May : เมย์อยากรอ

ฉันรู้..ว่าที่บอกออกไปมันอาจจะทำให้เขาคิดว่าฉันกำลังง็องแง็งงอแงจนเขาอาจจะรู้สึกรำคาญก็ได้ แต่..ฉันก็ห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ ไม่รู้สิ บางครั้งฉันก็บอกไม่ถูกอธิบายไม่ได้เหมือน รู้แค่ว่า ฉันอยากมีเขาอยู่ข้างๆตลอดเวลาหรือไม่อย่างน้อย..ได้ยินเสียงก็ยังดี

Pua : อย่าดีกว่า นอนเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้โทรหา

May : เหรอ เอางั้นก็ได้ พรุ่งนี้เมย์รอนะ

Pua : อย่างอน อีกไม่นานมันก็เหมือนเดิม

เชอะก็ในเมื่อรู้ว่างอนยังจะทำให้งอน คนบ้า!

May : อืมม เมย์รอวันนั้นเสมอ คิดถึงนะ

แต่ถึงยังไงฉันก็ไม่อยากทำให้เขายุ่งยากลำบากใจ  เพราะเหนือสิ่งอื่นใดคือ..ฉันก็รักเขา รักเขามากอย่างบอกไม่ถูกจริงๆ

Pua : เหมือนกัน

พอได้อ่านข้อความสุดท้าย น้ำตาฉันก็ไหลออกมาจนได้  แถมยังปล่อยโฮพร้อมกับน้ำตาที่ไหลทะลักพรั่งพรูไม่ขาดสาย  เมื่อความรู้สึกมากมายภายในใจที่ฉันอธิบายไม่ถูก  มันรุมเร้าบีบรัดจนอึดอัดไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงได้รู้สึกแบบนี้ ทำไมถึงได้..เป็นเอามากขนาดนี้

 

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองหยุดร้องไห้ตั้งแต่ตอนไหน หรือหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่  แต่ทว่าตอนนี้ฉันกำลังลืมตาตื่น  ตื่นขึ้นมาในสถานที่ที่ไม่ใช่..คอนโด ไม่ใช่และไม่ใกล้เคียงเลยสักนิด  เพราะที่นี่มืดสลัว  แถมยังมีหมอกสีขาวขุ่นปกคลุมจางๆเลยทำให้ทุกอย่างที่เห็นอยู่ตอนนี้เลือนรางไปหมด  แต่ถึงอย่างนั้น..ฉันก็ยังก้าวเท้าไปข้างหน้า ก้าวลึกเข้าไปข้างใน  เพราะจิตใต้สำนึกของฉันกำลังบอกว่า..ดีเคอยู่ในนั้น และฉัน..รู้สึกได้ว่าเขาอยู่ในนั้น

พอก้าวเข้าไป..ข้างในยิ่งดูลึกลับซับซ้อนน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก  ที่นี่ไม่มีใคร หรืออาจจะมีแต่ฉันยังไม่เจอใคร  และฉันก็ไม่แน่ใจว่าที่นี่เป็นปราสาทหรือถ้ำหินกันแน่  แต่ทว่า..มันใหญ่โตกว้างขวางมาก  มากจนแหงนมองขึ้นไปไม่เห็นเพดานด้วยซ้ำ นอกจากความมืดที่ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด

“ดีเค ดีเคอยู่ไหน  ออกมาหาเมย์หน่อย เมย์..เมย์กลัว ดีเค” 

ยิ่งเดินลึกเข้าไป..ข้างในก็ยิ่งซับซ้อน  แต่ทว่า...ฉันกลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ประหลาดจัง   ฉันรู้ว่าต้องเดินไปข้างหน้าเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาอย่างไม่ลังเลราวกับว่า...เคยมาที่นี่หรือไม่ก็..เคยอยู่ที่นี่มาก่อนยังไงยังงั้น แปลกจัง

“ดีเค ดีเคอยู่ไหน”  แล้วพอเดินไปจนสุดทางกลับเป็นทางตันซะงั้น ไม่สิ..นี่เป็นประตูต่างหาก  ประตูหินบานใหญ่หนาหนักที่สลักเป็นรูป..นกฟีนิกกำลังกางปีกที่สูงจรดเพดานขึ้นไป คุ้นจัง ฉันหลับตาพยายามนึกเมื่อรู้สึกว่าตัวเองเหมือนจะเคยเห็นมันมาก่อน  เมื่อ...นานมาแล้ว แต่..สุดท้ายฉันก็นึกไม่ออกนอกจากความว่างเปล่า  

ฉันยกสองมือไปวางที่ประตูหิน  พร้อมกันนั้นความรู้สึกอุ่นร้อนจากมันก็แล่นผ่านผ่ามือแล้วแผ่ขยายกระจายไปทั่วร่าง..อย่างคุ้นเคย ให้ตายสิ..ความรู้สึกอุ่นร้อนแบบนี้มันช่างคุ้นเคย..คุ้นเคยราวกับฉันสัมผัสมันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน  แต่ดันนึกไม่ออก  ฉันไม่ลังเลที่จะผลักประตูบานใหญ่เข้าไป  เมื่อในใจฉันรู้สึกได้ว่า...ดีเคอยู่ในนั้นแน่นอน

แล้วฉันก็ก้าวเข้าไปในห้องกว้าง  มันลึกลับดำมืดแต่กลับไม่รู้สึกน่ากลัวอย่างที่คิด  ฉันเดินลึกเข้าไปพร้อมทั้งร้องเรียกเขาไปด้วย

“ดีเค อยู่ในนี้หรือเปล่า ดีเค ออกมาหาเมย์หน่อย ดีเค” 

แล้วในที่สุด...ฉันก็เจอเขา ใช่แล้ว..นั่นคือดีเค ดีเคจริงๆด้วย  ตอนนี้เขากำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนในท่าชันเข่าข้างนึงอยู่บนที่นอน ไม่สิ..มันคือบัลลังก์ที่ยกสูงขึ้นไป  ซึ่งตั้งเด่นอยู่ลึกสุดห้องห้อง อา..ดีใจจังในที่สุดฉันก็เจอเขา

“ดีเค!”  ฉันเรียกชื่อเขาเสียงดัง  พร้อมกับก้าวเร็วๆจนแทบจะวิ่งไปหาเขา ด้วยความดีใจท้วมท้นล้นปรี่อยู่ในอก  แต่แล้วพอไปถึงครึ่งทาง...ร่างของใครบางคนก็โพล่พ้นออกมาจากหลังม่าน  ร่างนั้นเป็นผู้หญิงและ...อยู่ในสภาพเปลือยเปล่า ไม่มีเสื้อผ้าหรืออาภรณ์ใดๆปกปิดร่างกายส่วนไหนเลยแม้แต่น้อย!

“นี่เธอเป็นใคร? แล้วน่ะ..นั่นเธอจะทำอะไร?” ฉันตะโกนถามออกไป แต่ทว่า...

“...”  ไม่มีเสียงตอบกลับมาจากผู้หญิงคนนั้น นอกจากหันมามองที่ฉันด้วยดวงตาเรียวเล็กเหมือนสาวหมวย  แต่กรีดอายไลเนอร์สีดำลากยาวจนสุดหางตา

“นี่! ออกไปจากตัวเขาเดี๋ยวนี้นะ เธอไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น ฉันบอกให้ออกไปไง!!

แต่นอกจากจะไม่ฟังที่ฉันสั่งแล้ว  เธอยังจูบแก้มขวาของเขา  ในขณะที่สายตายังมองมาที่ฉัน เท่านั้นไม่พอยังกระตุกยิ้มเย้ยหยันให้อีกต่างหาก นี่ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกัน ทำไมถึงได้ไร้ยางอายแบบนี้!!!

“ดีเค ผลักผู้หญิงคนนั้นออกไป นั่นไม่ใช่เมย์นะ! ดีเคเมย์อยู่นี่!!”  พอฉันตะโกนไปแบบนั้น  เขาก็ค่อยๆหันมาด้วยสายตา..เฉยชา ไร้ความรู้สึก..ใดๆทั้งสิ้น  นี่..นี่มันอะไรกัน  ทำไมเขาถึงได้มองฉันแบบนั้น  ทำไมถึงได้ดูห่างเหินเย็นชาราวกับ..ไม่เคยรู้จักหรือรักกันมาก่อนเลย  นี่..นี่มันหมายความว่ายังไง?!  นี่มันเกิดอะไรขึ้น!!!??

“ดีเค ดีเคไม่รักเมย์แล้วหรือไง!! ทำไมไม่ไล่ผู้หญิงคนนั้นออกไป!!!” 

ฉันตะโกนถามเขาทั้งน้ำตาก่อนจะทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดซึ่งเรี่ยวแรง  แล้วน้ำตาที่ไหลทะลักพรั่งพรูออกมาไม่ขาดสายอยู่ตอนนี้  ก็ไม่ได้ทำให้เขาเห็นใจหรือรู้สึกอะไรเลยแม้แต่น้อย  นอกจากเหลือบมองมาอย่างเฉยชาไร้ความรู้สึก  ในขณะที่ผู้หญิงคนนั้น...กำลังยิ้มเย้ยหยันให้ฉันอย่างผู้ชนะ! จากนั้นก็โถมร่างเปลือยเปล่าสู่อ้อมอกของเขา  พร้อมทั้ง..ประกบปากจูบเขาอย่างเร่าร้อนต่อหน้าตาต่อตาฉัน!   และราวกับถูกแช่แข็งเมื่อฉันรู้สึกเย็นวาบไปทั่วร่างพร้อมกับหัวใจที่ปวดร้าวราวกับจะขาดใจ!!! 

“ไม่นะ!! หยุดเดี๋ยวนี้!! ฉันบอกให้หยุดไง กรี้ดดดด!!!!

ต่อจ้าา

เฮือกกกก!!! ฉันสะดุ้งลืมตาตื่นขึ้นมา ในขณะที่หัวใจดีดตัวเต้นรัวจนปวดร้าวไปทั้งอก ให้ตายสิ! นี่ฉัน..แค่ฝันไปหรอกเหรอ แล้วทำไมมันถึงได้..เหมือนจริงขนาดนี้  บ้าจริง!

พอพยุงตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมทั้งยกหลังมือที่สั่นระริกอย่างเห็นได้ชัดขึ้นเช็ดเหงื่อที่หน้า ฉันถึงได้รู้ตัวว่า...เอ๊ะ? นี่ฉันร้องให้..จริงๆเหรอเนี้ย แล้วพอกะพริบตาอีกทีน้ำตาที่ยังเอ่อคลอก็ไหลอาบแก้มเป็นทางลงมา บ้าบอที่สุดเลย!

แต่จะว่าไปแล้ว..ในฝันมันช่างเหมือนจริงเหลือเกิน ถึงสถานที่แห่งนั้นจะแปลกตา แต่ทว่า..ฉันกลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก  แถมมือที่สัมผัสกับประตูหินบานนั้น..ยังอุ่นร้อนจนรู้สึกที่ฝ่ามือได้อยู่เลย และที่สำคัญ..ดวงตาเรียวรีของดีเคที่มองมาอย่างเย็นชา ห่างเหินราวกับ..ไม่เคยรู้จักหรือหมดรักกันนั่น มันช่างบาดลึกไปถึงขั้วหัวใจ จนกระทั่งตอนนี้  ฉันก็ยังรู้สึกปวดร้าวไปทั้งใจราวกับมันเป็นเรื่องจริง..ยังไงยังงั้น

แล้วความรู้สึกว้าวุ่นใจก็ทำให้ฉันคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา  กะโทรหาคนในฝันที่ทำตัวเฉยชาแถมยังอยู่กับผู้หญิงบ้าหน้าไม่อายนั่นทันที แต่ทว่า..ให้ตายสิ ตอนนี้เพิ่งจะตีสามเองเหรอเนี้ย เฮ้อ...ดึกดื่นขนาดนี้ฉันจะโทรไปกวนเขาได้ยังไง ไม่แน่..เขาอาจจะเพิ่งได้นอนก็ได้  พอคิดได้แบบนั้นฉันก็ทิ้งตัวลงนอน พร้อมทั้งคว้าหมอนที่มีกลิ่นเฉพาะตัวของเขามากอดไว้  พร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างห้ามไม่ได้  เมื่อความว้าวุ่นใจกำลังทำให้ฉันอ่อนไหว ในขณะเดียวกัน..มันก็ทำให้ฉันอ่อนแออย่างบอกไม่ถูกจริงๆ

เช้าวันต่อมา

Rrrrrrrrr

ฉันงัวเงียตื่น เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังอยู่ข้างๆ หืมม..ใครโทรมาแต่เช้า? เอ๊ะ! หรือว่า...O_O

ผัวเธอ!^^

>_< ดีเคจริงด้วย! พอเห็นชื่อที่โชว์หราบนหน้าจอแบบนั้น  ฉันก็กดรับทันทีในขณะที่หัวใจมันพองโตแถมยังเต้นแรงอย่างลิงโลดขึ้นมาดื้อๆ อา..ฉันเป็นเอามากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี้ย (.///.) บ้าจริง!

[ไง ร้องให้คิดถึงผัวทั้งคืนล่ะสิท่า] แล้วประโยคพร้อมน้ำเสียงกวนประสาทก็มาตามสายเป็นคำทักทายจากเขา -_-

“..อืมม เมย์ฝันร้ายด้วย” ฉันยอมรับไปตามตรง ถึงจะรู้ว่าเขาต้องล้ออีกต่อแน่ๆก็ตาม

[ฮ่าๆๆๆ เฮ้ย จริงดิหมอนเปียกเลยว่างั้น] =_= นั่นไงผิดจากที่คิดซะที่ไหน

“ยังจะพูดเล่น มันไม่ใช่เรื่องตลกนะ เมย์ฝันร้ายจริงๆ มัน..เหมือนจริงมาก มากจนจิตตกนอนไม่หลับเลยล่ะ” ที่เล่าให้เขาฟังเพราะหวังให้เขาปลอบใจ หรือแม้แต่จะพูดอะไรก็ได้ เพื่อให้รู้ว่าเขายังเหมือนเดิม ยังไม่ได้เปลี่ยนไปเหมือนในฝันร้ายของฉันเมื่อคืน

[ก็แล้วทำไมไม่โทรมาถึงดีเคจะร้ายกาจสารพัด  แต่เขาก็ใส่ใจฉันเสมอเรื่อยมา ซึ่งมันทำให้ฉันรู้สึกว่า..ฉันเป็นคนพิเศษของเขา และหวังว่า..จะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาจะรู้สึกแบบนี้ด้วยตลอดไป

“ก็ตอนนั้นมันตีสามกว่า เมย์เกรงใจ”

[เฮ้อ คราวหลังไม่ต้อง อยากคุยก็โทรมา แล้วตกลงฝันเห็นไรถึงได้น่ากลัว อย่าบอกว่าเห็นผี -_- มันเป็นไงเล่าให้ผัวฟังดิ]

“เปล่า..เมย์ไม่ใด้ฝันเห็นผี เมย์ฝันเห็น..ดีเคอยู่กับผู้หญิง”  ฉันทำใจนึกย้อนถึงฝันร้ายนั่นอีกครั้ง

[หืมม? แล้วไงต่อ?] เอ๊ะ? ทำไมฉันรู้สึกว่าเขาจริงจังขึ้นมายังไงก็ไม่รู้ หรือฉันจะคิดไปเอง?

“ผู้หญิงคนนั้นแก้ผ้าด้วย ไม่ได้ใส่อะไรเลย แล้วก็..หน้าหมวยๆตาตี่ๆ”

[หึ จะบอกว่าสวยไม่เท่าตัวเองว่างั้น] -_- เอ่อ..ถ้าเขากวนประสาทได้แบบนี้  ก่อนหน้านี้ฉันคงคิดมากไปเองแล้วล่ะ

“บ้า! ไม่ได้คิดแบบนั้นซะหน่อย”  แต่จะว่าไปแล้ว..ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่ได้สะสวยอะไร มีดีก็แค่นมใหญ่เท่านั้นแหละ เชอะ! แล้วคนบ้านั่นก็ชอบแบบนั้นซะด้วยสิ ชิ!

[ฮ่าๆๆ ต่อดิกำลังลุ้นเลยเว้ย]

“นี่เมย์จริงจังนะ แล้วผู้หญิงหน้าไม่อายคนนั้นก็..จูบดีเคต่อหน้าต่อตาเมย์ด้วย!!

[เลยหึงจนร้องให้ว่างั้น]

“โมโหมากเลยด้วย เมย์ตะโกนห้ามผู้หญิงคนนั้นก็ไม่หยุด และที่สำคัญ..ในฝันดีเคไม่สนใจเมย์เลย! บอกว่านั่นไม่ใช่เมย์ก็ทำเป็นไม่ได้ยิน แถมพอได้ยินก็..ฮึก มองมาแบบเย็นชา ฮึก ห่างเหิน ราวกับไม่รู้จักกันมาก่อน ราวกับเมย์.. ฮึกไม่ใช่เมียยังไงยังงั้นเลย ฮืออ”  พอนึกขึ้นมาแล้วมันปวดใจทุกทีเลย

[ฮ่าๆๆ อุ๊บ! เฮ้ยเดี๋ยว..มันก็แค่ฝันมั้ยวะ?] =_= ยังมีหน้ามาขำอีก ให้ตายสิ! ตอนนี้เขาต้องขำกลิ้งอยู่บนเตียงแน่ๆเลย ถึงไม่เห็นฉันก็พอเดาออกหรอก

“แต่มัน..มันเหมือนจริงมากเลยนะ โดยเฉพาะสายตาที่ดีเคมองมา มัน..เฉยชา เหมือนไม่รู้สึกอะไรกับเมย์อีกแล้ว ฮึก มันเป็นแบบนั้นจริงๆนะ เมย์รู้สึกได้ ฮืออ”

[เฮ้..อย่าร้องสิว้า เธอก็รู้ว่าฉันหงุดหงิดใจไม่ดีเวลาเธอร้องให้ อีกอย่างมันก็แค่ฝันน่า]

“ฮึก อืมม ไม่ร้องแล้ว  ดีเคกลับวันนี้ใช่มั้ย รีบกลับมานะ กลับมาหาเมย์นะ”

[หึ มันแน่อยู่แล้ว เตรียมตัวไว้ให้ดี คืนนี้เธอไม่ได้นอนแน่]

“บ้า คิดแต่เรื่องลามก”

[เฮ้ย แค่นี้ก่อนแล้วจะไลน์หา คืนนี้ขอเป็น..ชุดแดงขลิบดำละกัน โอเค๊]

“งื้ออ >///< ลามกที่สุดเลย”

ฉันได้ยินเสียงหัวใจชอบใจก็เขินจนทนไม่ไหวเลยตัดสายไป  ก่อนจะกลิ้งไปกลิ้งมาบนที่นอนจนหมอนกระจุยกระจายไปหมด แล้วพอเหลือมองนาฬิกา...เฮ้ยเจ็ดโมงกว่าแล้วเหรอ บ้าจริง วันนี้ฉันมีเรียนเก้าโมงนะ! ว่าแล้วก็ดีดตัวลุกจากที่นอนทันที

“โอ๊ะ..โอ้ย!” แล้วจังหวะที่ลุกขึ้นยืนยังไม่ทันได้ก้าวไปไหน ฉันก็ล้มลงที่เตียงเหมือนเดิม อา.. ทำไมมันเวียนหัวแบบนี้นะเนี้ย หรือเมื่อกี้ฉันจะลุกเร็วไป โอเคเอาใหม่ๆ คราวนี้ลองลุกช้าๆ แต่ทว่า..ก็ยังวิงๆเวียนๆเหมือนเดิมแฮะ แปลกจังหรือฉันจะเลือดจาง? -_-

ต่อจ้าา

เช้านี้ยังคงเป็นอีกวันที่พี่เอ็มต้องแวะรับฉันที่คอนโดเพื่อมาส่งที่มหา’ลัย  ในขณะที่ฉันเกรงใจจนไม่รู้จะเกรงใจยังไงเลยได้แต่ขอบคุณพี่เขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าเท่านั้น เฮ้อ~ แล้วเช้านี้ก็ยังคงเป็นเช้าที่ขุ่นมัวหัวหมุนอีกเช่นเคย เมื่ออาการวิงเวียนคล้ายกับแกนโลกเอียงเป็นระยะกำลังเล่นงานฉันมาจนถึงตอนนี้..ที่กำลังพักเที่ยง บ้าจริง! เท่านั้นไม่พอ..ภาพฝันเมื่อคืนยังตามมาหลอกหลอนชวนให้อารมณ์หมองหม่นเข้าไปอีก เพราะเหตุนี้มันเลยทำให้ฉันหงุดหงิดงุ่นง่านเห็นอะไรก็รำคาญไปซะหมด อย่างตอนนี้ก็เหมือนกัน -_-

“เฮ้ยเมย์..ฉันเลือกไม่ถูกจริงๆวะแก ดูดิ สีดำก็เซ็กซี่ขยี้ใจ สีแดงก็ร้อนแรงแดงเดือด ในขณะที่ลายเสือก็ยั่วสวาทขาดดิ้น  แกว่า..ฉันควรใส่สีไหนดีสำหรับทริปเกาะสวาทหาดสวรรค์สองวันสามคืนศุกร์นี้ โอ้ย! ตอนนี้ฉันยุ่งยากลำบากใจยิ่งกว่าเรียนหนังสือมาทั้งเทอมอีกนะเนี้ย แกช่วยฉันเลือกหน่อยสิ” -_- เฮ้อ~

ฉันมองยัยมินที่ทึ้งผมตัวเองเหมือนคนเป็นโรคประสาทขั้นสุด  หลังจากดูแคตตาล็อกชุดว่ายน้ำแบรนด์ดังคอลเล็คชั่นล่าสุดตั้งแต่เช้าจนกระทั่ง..ตอนนี้  แต่ก็ยังเลือกไม่ได้สักทีว่าจะเอาสีไหน ยังไงดี แถมหน้าตามันยังดูซีเรียสคิดหนักอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนอีกต่างหาก เรียกได้ว่าน่าจะลำบากใจยิ่งกว่าเรียนหนังสือมาทั้งเทอมอย่างที่มันว่าจริงๆนั่นแหละ เฮ้อ~

“แกชอบสีไหนก็เลือกสีนั้นสิ” นี่ฉันเองก็ปวดหัวตุบๆเหมือนกันนะ

“ฉันชอบทุกสีอ่ะ”

“-_- งั้นสีที่ชอบที่สุด”

“มันสุดทุกทีอ่ะแก”

“=_= งั้นแกก็ใส่พร้อมกันไปเลย” มันตอบแบบนั้น แล้วฉันจะไม่ตอบแบบนี้ได้ยังไง จริงมั้ยล่ะ?

“-_- จะบ้าเหรอ! แกว่า..อย่างซีเขาจะชอบสีไหนมากสุดอ่ะ”

“ฉันไม่รู้” ดูมันถาม แล้วฉันจะไปรู้กับพี่ซีได้ยังไง?

“ก็ถ้าสมมุติแกเป็นซีไง” ยิ่งฟังมันเซ้าซี้ฉันก็ยิ่งปวดหัวจี๊ดขึ้นมาอีกเท่าตัว

“มิน! ฉันไม่รู้ ฉันไม่ใช่พี่ซี มันสมมุติไม่ได้ แกเข้าใจมั้ย!” เพราะแบบนั้นฉันเลยเผลอขึ้นเสียงใส่มันไปโดยไม่ตั้งใจ

“เอ่อคือ..แก..” เฮ้อ ไม่แปลกเลยที่ตอนนี้ยัยมินจะอึ้งค้างอ้าปากหวอ มองฉันเหมือนตัวประหลาดที่เพิ่งหลุดเข้ามาในดาวโลก -_-

“เอ่อ...ขอโทษนะมิน คือฉัน...” จะว่าไปฉันก็แปลกใจตัวเองเหมือนกัน ให้ตายสิ! นี่ฉันหงุดหงิดงุ่นง่านจนควบคุมอารมณ์ไม่ได้เลยเหรอเนี้ย บอกตามตรงฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยนะ บ้าจริง!

“ไม่ๆๆ ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ ว่าแต่แก..” แต่ยังดีที่มินไม่ถือสา แต่ทว่า..มันยังพูดไม่ทันจบก็มีเสียงคุ้นหูดังแทรกขึ้นมาซะก่อน

“พวกแก๊..ดูนั่นสิ ของหมดอายุอยู่ตรงนี้ เอ้ย..วันนี้พอดีเลย” -_- แล้วก็ไม่ใช่ใครที่ไหน..ยัยพายกับพวกนั่นเอง ให้ตายสิ..นี่มันทายาทอสูรของดาด้าชัดๆเลย

“แต่ดูเหมือน...ของมันจะไม่รู้ตัวเนอะ” แล้วลูกกระจ๊อกอีกคนก็เสริมขึ้นมาจนฉันต้องกลอกตามองบนอย่างอดเบื่อหน่ายไม่ได้  แล้วพอพวกนั้นขยับเข้ามาใกล้ อุ๊บ! ฉันก็รู้สึกพะอืดพะอมกับกลิ่นน้ำหอมของแก็งทายาทอสูรจนรู้สึกคลื่นใส้ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เฮ้อ..ตกลงนี่ฉันเป็นอะไรกันแน่เนี้ย

“มิน่า..คางมันถึงได้เบี้ยวผิดรูปขนาดนั้น ชัดเลยว่าโบท็อกหมดอายุ” แล้วยัยเพื่อนตัวดีของฉันก็โต้ตอบกลับไปทันที -_-

“นี่! แกว่าใครห๊ะ!” และแล้วมันก็กลายเป็นศึกนำลายที่น่าจะยืดเยื้อ น่ารำคาญอีกนานพอสมควร เฮ้อ~

“อ้าวพาย..นี่แกค้างเบี้ยเหรอถึงได้ร้อนตัว”

“แกนี่มัน...”

“ฉันมันอะไร? แกพูดดีๆนะเว้ย ถ้าไม่อยากมีปัญหา..กับฉัน” จะว่าไป..ตั้งแต่มันกลับมาคบกับพี่ซี ดูท่าทางมันจะนักเลงเอาเรื่องยังไงก็ไม่รู้ นี่ใช่มั้ยที่มันชอบล้อฉันว่า..เชื้อผัวมันแรง? -///-

“ฉันไม่ได้มีปัญหากับแก! แต่อยากบอกเพื่อนของเล่นไฮโซของแกต่างหากว่าหมดอายุการใช้งานแล้วยังไม่รู้ตัวอีก” อ้าว..เพื่อนยัยมินก็ฉันน่ะสิ

“นี่แกเห่าหอนอะไร!”

“มินพอเถอะ” จริงๆฉันก็โมโหนะ แต่รู้สึกเหมือนมันจะเป็นเอามากกว่าฉันซะอีก =_=

“เหอะ! ก็ไม่แปลกที่ไม่รู้ตัว เพราะของแบบนี้เวลาหมดอายุเขามักจะโล๊ะทิ้งโดยไม่บอกล่วงหน้า อีกอย่าง..ของจริงไฮคลาสเขาก็เปิดตัวกันแล้วด้วย”

“นี่..ถ้าเธอจะพูดอะไรก็พูดตรงๆมาเลยดีกว่า” นั่นแหละฉายาในหมู่คนที่แอนตี้ฉัน...ของเล่นไฮโซ =_=

“คำตอบมันอยู่ที่ AU เข้าไปดูสิ จะได้เจียมตัวเอ้ย..รู้ตัว หึ..ไปเถอะพวกเรา..รู้สึกกลิ่นมันจะเริ่มเหม็นหึ่งยังไงก็ไม่รู้ เฮ้อ..ของหมดอายุก็งี้แหละ” ว่าแล้วแก็งทายาทอสูรก็นวยนาดจากไป

“เหอะ! เหม็นฟอร์มาลีนจากตัวแกสิไม่ว่า” แล้วยัยมินกก็ตอกกลับตามหลังไปอีกที -_-

แล้วตกลงนี่มันเรื่องอะไรกัน? บอกตามตรงว่าฉันไม่เก็ตในสิ่งที่พายว่ามาเลย แต่เท่าที่รู้..มันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ แต่..มันเรื่องอะไรกันล่ะ?

“นี่เมย์..แกอย่าไปใส่ใจเสียงเห่าหอนของมันนะเว้ย” แล้วในขณะที่ฉันกำลังจะใช้สมองที่ปวดตุบๆคิดวิเคราะห์ใคร่ครวญอยู่นั้น ยัยมินก็แทรกขึ้นมาพอดี เฮ้อ..ให้มันได้อย่างงี้สิ -_-

“ไม่หรอกน่า” ซะที่ไหน เกือบคิดอยู่แล้วเชียว

“แต่หน้าตาแกไม่ใช่อย่างงั้นนะ =_=”

“เปล่าหรอก พอดีฉันปวดหัวเหมือนจะไม่ค่อยสบายอยู่แล้วต่างหาก” ว่าแล้วก็ปวดตุบๆขึ้นมาทันทีเลยล่ะ

“แล้วไป แต่ยังไงแกก็อย่าคิดมากตามมันเด็ดขาด เข้าใจมั้ย มันสิโบท็อกหมดอายุแล้วไม่รู้ตัว”

“อืม เออนี่..เดี๋ยวหมดคาบต่อไปฉันกลับเลยนะ”

“เอ๊ะ? ดีเคมารับเหรอ”

“เปล่า ฉันจะกลับแท็กซี่เอง เกรงใจพี่จีน่ะ ส่วนดีเค..คงมาถึงช่วงค่ำ”

“อืมม เอางั้นก็ดีแกจะได้พัก จะว่าไปหน้าตาแกก็ดูซีดเซียวยังไงก็ไม่รู้”

 

The Paradise 17th

หลังจากกลับมาถึงห้องฉันก็งีบหลับทั้งชุดนักศึกษาทันที จนกระทั่งตอนนี้ที่ปาเข้าไปห้าโมงครึ่งแล้ว บ้าจริง! นี่ฉันหลับสนิทเป็นตายได้ขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย แปลกจัง ปกติงีบของฉันไม่เคยเกินชั่วโมงเลยสักครั้ง ถ้าเป็นดีเคก็ว่าไปอย่าง รายนั้นงีบคือหลับยาว ส่วนนอนจริงคือ..ซ้อมตายดีๆนี่เอง -_-

แล้วอย่างแรกที่ฉันทำหลังจากลืมตาตื่นก็คือ..หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพราะหวังว่าจะมีข้อความจากดีเค แต่ทว่า..กลับ ไม่มีแม้แต่ข้อความเดียว -*- บ้าที่สุดเลย! วันนี้ทั้งวันเขาโทรหาฉันแค่ช่วงเช้าเองนะ จากนั้นก็ไม่โทรไม่ทักมาอีกเลย นี่เขายุ่งมากขนาดจะพิมพ์ข้อความสั้นๆหาฉันสักประโยคก็ไม่ได้เลยเหรอ? คนบ้า! ไม่คิดถึงกันเลยหรือไง!

แล้วอยู่ๆความรู้สึกน้อยใจก็แวบขึ้นมาพร้อมคำกับพูดของพายเมื่อช่วงบ่าย ‘เหอะ! ก็ไม่แปลกที่ไม่รู้ตัว เพราะของแบบนี้เวลาหมดอายุเขามักจะโล๊ะทิ้งโดยไม่บอกล่วงหน้า อีกอย่าง..ของจริงไฮคลาสเขาก็เปิดตัวกันแล้วด้วย’  หมดอายุการใช้งาน..หมายถึงฉันงั้นเหรอ? แล้วโล๊ะทิ้งคืออะไร? หรือยัยนั้นจะหมายถึงดีเคทิ้งฉัน? เหอะ! ไม่รู้อะไรซะแล้วเมื่อเช้าเรายังคุยกันหวานจ๋อยอยู่เลยย่ะ เชอะ! แล้ว..ของจริงไฮคลาสนี่หมายถึงใคร? แล้วไหนจะเปิดตัวกันแล้วด้วยอีก เอ๊ะ! ยั่ยนั่นบอกว่าถ้าอยากรู้ให้เข้าไปดูที่ AU นี่นา แล้ว AU ที่พายว่าก็คือกลุ่มลับในเฟซบุ้คที่มีชื่อเต็มว่า..Around University เป็นกลุ่มลับอัพเดทข่าวหนุ่มๆสาวๆฉ่าวๆโฉ่ๆเป็นหลัก -_- อันนี้ยัยมินเล่าให้ฟังอีกทีเพราะมันเป็นสมาชิกในกลุ่มนั้น แถมมันยังบอกอีกด้วยว่า..ข่าวที่ฉันเป็นเด็กเสี่ยจนอัพเกรดมาเป็นของเล่นไฮโซก็ดังอยู่พักใหญ่ =_= ก่อนที่จะโดนข่าวดาด้าXXX กลบซะมิดในเวลาต่อมา เหอะ! ของเล่นที่ไหน ดีเคเขาชอบฉันหรอกย่ะ >_<

แล้วจะเอาไงดีฉันไม่ได้เป็นสมาชิกในกลุ่มนั้น ครั้นจะขอเข้ากลุ่มรูปฉันที่ยัยมินแท็กมาก็เด่นหราหน้าลอยมาเชียว จะสมัครใหม่เขาก็รับอายุเฟซบุ้คหนึ่งปีขึ้นไปอีก อืมม..เอาไงดี เอ๊ะ! หรือฉันจะแอบใช้ user กับ password ยัยมินดี -_- เอ่อ..เผอิญฉันแอบเห็นแล้วจำได้น่ะ (._.)

โอเค..ตอนนี้เข้าได้แล้ว พอคลิกเข้าไปโพสที่ปักหมุดไว้ก็คือ..ถึงสวยแค่ไหนก็เป็นได้แค่ของเล่นไฮโซ แล้วดูท่าน่าจะหมดอายุซะแล้วสิ  แล้วก็มีรูปผู้หญิงเบลอหน้า แต่ทว่า..คล้ายฉันเหลือเกิน -_- โดยมีอีโมหน้าเศร้าเคล้าน้ำตาอยู่ข้างล่าง ในขณะที่อีกภาพเป็นรูป..ชายหญิงคู่หนึ่ง!เดินควงแขนกันที่สนามบิน! และถึงจะเป็นภาพซูมจากมุมไกลแต่ไม่มีทางที่ฉันจะจำผู้ชายคนนั้นไม่ได้! ต่อให้เห็นแค่ด้านหลังห่างเป็นพันไมล์ฉันก็จำได้ ในเมื่อเขาคือคนที่ฉันอยู่ด้วยแทบจะตลอดเวลามาตลอดหนึ่งปี นี่มัน..ดีเคนี่นา

ไม่รอช้าฉันรีบคลิกเข้าไปอ่านต่อทันที...ดูท่าแล้วสาวสวยผู้เป็นตำนาน จะโดนตำซะนานจนเบื่อซะแล้วมั้ง หนุ่มหล่อพ่อแม่รวยระดับประเทศถึงได้ควงสาวใหม่ ถึงแม้ว่า..เอ่อ..หน้านางจะดูเจ๊กๆแต่พอสืบเสาะมาได้ความว่า..นางเป็นถึงไฮโซอิมพอร์ตของแท้แม้จะคล้ายของก็อปเสิ่นเจิ้นก็ตาม อุ๊บ!! แล้วล่าสุดก็จับภาพได้ที่สนามบินนาจา ดูท่า..ทะเลที่ไหนสักแห่งจะร้อนฉ่าเป็นแน่แท้ อ๊าย! พูดได้แค่นี้เดี๋ยวมีอะไรคืบหน้าจะรีบมาอัพเดท ไม่กระทึบหน้าแต่กระทืบไลค์มารัวๆ อย่าลืมติดแท็ก #สายเผือกเรื่องผัวคนอื่น ด้วยน้าไปล่ะ บับบาย =_=

นี่มันอะไรกัน! ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?! ทำไมถึงอยู่กับดีเคที่สนามบิน?! แล้วนั่นมันชุดที่เขารีบร้อนใส่ออกไปโดยไม่อาบน้ำในเช้าวันก่อนนี่นา ก็ไหนว่า...เขาไปธุระกับแม่ไง นี่ตกลงมันยังไงกันแน่เนี้ย!!

แล้วอยู่ๆภาพในโทรศัพท์ก็พร่ามัวขึ้นมา เมื่อน้ำตามันเอ่อขึ้นมาคลอเบ้าเอาดื้อๆ ไม่จริงใช่มั้ย? มันไม่ใช่อย่างที่เขาว่ากันใช่มั้ย? ดีเค...ไม่ได้เป็นอะไรกับผู้หญิงคนนั้นใช่มั้ย!?

เรื่องนี้คงไม่มีใครให้คำตอบฉันได้ดีไปกว่าเจ้าตัวอีกแล้ว เพราะฉะนั้นฉันเลยต่อสายถึงคนที่อยู่ในรูปทันที!  ถึงแม้ก่อนหน้าเขาจะบอกไว้ว่าจะถึงห้องไม่เกินสามทุ่มก็ตาม แต่ตอนนี้ฉันร้อนใจและคงรอให้ถึงตอนนั้นไม่ไหวแน่ ถึงแม้จะรู้ว่ากำลังทำตัวงี่เง้าด้วยการเซ้าซี้ซอกแซกเขาอยู่ก็ตาม แต่จะทำยังไงได้ในเมื่อตอนนี้หัวใจฉันมันเต้นรัวบีบรัดจนอึดอัดไปหมด แถมน้ำตายังไหลพรากเช็ดเท่าไหร่ก็ไม่หยุดสักที ฮืออ บ้าบอที่สุดเลย!

หลังจากรอสายจนกระทั่ง..สายตัดไปโดยอัติโนมัติ! ฉันก็ยิ่งใจไม่ดีแถมหัวใจที่เต้นรัวอย่างหนักยังทำให้เจ็บหน่วงเพิ่มเข้าไปอีก นี่เขาติดธุระบ้าบออะไรกันเนี้ย ฮึ่ย! พาล! แล้วฉันก็ไม่ลังเลเลยสักนิดที่จะต่อสายหาเขาอีกครั้ง!

[ว่าไง]

“อยู่..อยู่ไหน ตอนนี้อยู่ไหน ฮึก” ฉันร้อนรนถามเขาไปด้วยเสียงสั่นๆแถมยังกลั้นสะอื้นไว้ไม่อยู่อีกต่างหาก

[หืม? เป็นไร ร้องไห้เหรอวะ?] แล้วแทนที่จะตอบ กลับย้อนถามฉันซะงั้น -_-

“เมย์ถามว่าอยู่ไหน!?” ก็อย่างที่รู้ว่าปกติแล้วฉันไม่เคยเซ้าซี้เขาแบบนี้มาก่อน แถมตอนนี้ฉันยังถามเขาเสียงดังด้วยโทนเสียงห้วนๆอีกต่างหาก แต่ก็น่าจะรู้กันว่าตอนนี้ฉัน..ไม่ปกติ

[เฮ้อ..เพิ่งลงเครื่อง เดี๋ยวแวะ...] ฉันรู้ว่าที่ฉันเป็นอยู่ตอนนี้ต้องทำให้เขาหงุดหงิดติดรำคาญแน่ๆ แต่จะทำไงได้ในเมื่อฉันเองก็ร้อนใจจนจะบ้าตายอยู่แล้วเหมือนกัน

“กลับมากับใคร คุณแม่ใช่มั้ย?” แล้วเมื่อกี้เขาก็ยังพูดไม่ทันจบด้วยซ้ำแต่ฉันถามแทรกขึ้นมาซะก่อน เพราะตอนนี้ฉันวิตกจริตจนห้ามความอยากรู้ที่มาพร้อมกับลางสังหรณ์บางอย่างในใจไม่ได้จริงๆ

[เฮ้ย! ซักไซ้เซ้าซี้แบบนี้ เป็นไรวะเนี้ย] (._.) นั่นไง ในที่สุดเขาก็โวยขึ้นมา ซึ่งฉันไม่แปลกใจเลยเพราะถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงโวยตั้งแต่คำถามแรกด้วยซ้ำ

“ก็แค่ตอบเมย์ว่ามากับใคร? อย่าบอกนะว่า..มาพร้อมผู้หญิงหน้าหมวยคนนั้น?!”

[เดี๋ยว..ไปรู้เรื่องบ้านี่มาจากไหน] เอ๊ะ?! เขาถามแบบนี้หมายความว่าไง

“นี่มัน..มันเรื่องจริงงั้นเหรอ” ไม่นะ มันต้องไม่ใช่เรื่องจริงสิ แล้วอยู่ๆฉันก็รู้สึกหนาวเย็นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ในขณะที่จิตใจว้าวุ่นอย่างหนักพร้อมกับสมองที่สับสันวนแต่จะคิดในแง่ร้ายต่างๆนาๆ

[เฮ้ย..อย่าเพิ่งคิดไปเองสิวะ]

“บอกเมย์มาสิว่าไม่ได้ไปแล้วก็กลับมาพร้อมผู้หญิงคนนั้น บอกเมย์สิ บอกให้เมย์สบายใจ ดีเคบอกเมย์มาสิ!” ฉันตะโกนถามไปตามสายเพราะอยากได้คำยืนยันจากเขา ก่อนจะกัดปากกลั้นเสียงสะอื้นที่กำลังจะตามมาหลังจากน้ำตาห่าใหญ่กำลังไหลอาบแก้มอยู่ตอนนี้

[เฮ้อ..ฉันไปกับยัยนั่นจริง แต่..] ปิบ ไม่ไหว ณ ตอนนี้หัวใจมันปวดหน่วงจนทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

 

DK PART

“อ้าวเฮ้ย! กูยังพูดไม่ทันจบเลยนะเว้ย -_-”

ผมมองโทรศัพท์ในมือที่โดนตัดสายไปดื้อๆอย่างหัวเสีย ให้ตายสิ! นี่มันเรื่องห่าไรวะ? ก็อย่างที่บอกยัยนั่นไปคือตอนนี้ผมเพิ่งลงจากเครื่องและกำลังแย่งแท็กซี่กับซอมบี้อีกหลายตัว -_- หลังจากปฏิเสธลุงชัยไป แล้วให้ไปส่งยัยแอนนี่ลงหลุมโอ๊ะ..ที่โรงแรม ให้ตายสิ! นับวันความอดทนที่ผมมีต่อแอนนี่จะยิ่งลดน้อยถอยลงจนแทบจะจิตหลุดผลั้งมือบีบคอยัยนั่นอยู่หลายครั้ง อย่างเมื่อวาน...

“ดีเคคะ คุณรู้ใช่มั้ยว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันคิดยังไงกับคุณ”

“ไม่รู้สิ..คุณพูดออกมาน่าจะดีกว่า”

“หึ คุณแตกต่างจากผู้ชายที่ฉันเจอมา แล้วฉันก็คิดว่า..ฉันน่าจะชอบคุณ”

“หึ ชอบเพราะความแตกต่าง..งั้นเหรอ?”

“แค่ส่วนหนึ่งค่ะ”

“แสดงว่า..ในตัวผมหรือในความเป็นผมมีหลายส่วนที่ทำให้คุณพอใจ ผมพูดถูกมั้ย?”

“ทำนองนั้น ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนพูดจาตรงไปตรงมาหรืออาจจะเรียกว่าขวานผาซาก ถ้างั้น..ฉันก็จะตอบตรงๆว่า..ใช่ค่ะ ทุกอย่างที่เป็นคุณมัน..ดึงดูด เร้าใจ ในขณะเดียวกันก็ยั่วยุให้ฉัน...อยากได้”

“หึ แล้วในทางกลับกัน..ถ้าผมไม่อยากได้คุณล่ะ”

“ฉันรู้ ฉันรู้มาตลอดว่าคุณไม่เคยสนใจฉันเลย แต่นั่นไม่สำคัญเท่ากับว่า..แม่คุณชอบฉันมาก และท่านก็หมายมั่นปั่นมือจะให้ฉันเป็นเป็นสะใภ้คนเล็ก..เป็นเมียคุณ”

“หึ งั้นเหรอ แล้วคุณรู้มั้ยว่า..ผมเป็นลูกที่ไม่เคยเชื่อฟังพ่อแม่เอาซะเลย และที่สำคัญ..ไม่มีใครบังคับผมได้”

“ค่ะ อันนี้ฉันก็พอจะรู้แล้วก็ดูออกอยู่บ้าง แต่ฉันเชื่ออยู่อย่างว่า..คุณคงจะไม่ใจร้ายถึงขั้นไม่แยแสถ้าเกิดแม่คุณ..ลำบาก”

“...”

“หึ..คุณคงไม่รู้ว่า..ที่ดินบนเกาะสวรรค์ที่ฉันกำลังจะสร้างโรงแรมห้าดาวนั้น มันอยู่ในพื้นที่ไม่ถูกไม่ควรนัก แต่เผอิญว่า..อยู่ๆก็มีลายเซ็นต์แม่คุณในฐานะผู้รับเหมาแล้วก็..พยานในการซื้อขายที่ดินผิดกฏหมายนั่นด้วยนี่สิ..ทำไงดีคะ”

“งั้นเหรอ นี่คุณคงไม่ได้ขู่เพื่อหวังให้ผมตกใจ หรืออาจจะหวังสูงถึงขั้นกลัวจนรีบยอมเป็นผัวคุณอะไรแบบนั้นใช่มั้ย หึ แล้วที่ถามว่าทำไงดี..สรุปคุณอยากทำอะไรล่ะ”

“ก็ถ้าหนังสือสัญญานั่นว่อนไปทั่วบอร์ดบริหาร...”

“แล้วจะรออะไร จัดไปเลยสิ...Angela

หลังจากผมพูดชื่อนั้นออกไปยัยหมอผีที่คิดว่าตัวเองเป็นต่อก็ตาตั้งหน้าตื่นขึ้นมาทันตาเห็น หึ..มึงรู้จักกูน้อยไปโว้ย

โอเค..เรื่องยัยหมอผีนี่ข้ามไปก่อน แล้วตอนแรกที่กะจะแวะเข้าไปเอารถที่บ้านก็ช่างแม่งมันละกัน เพราะตอนนี้ผมต้องรีบไปจัดการเรื่องสำคัญกว่านั้นนั่นก็คือ..ยัยเมียขี้แยที่ตอนนี้ดูเหมือนจะคิดอะไรไม่เข้าท่าอย่างไม่ต้องสงสัย -_-

แล้วตกลง..กูทำไรผิดเหรอวะ? =_

 

The Paradise 17th # 21.30 น.

ให้ตายสิวะ! กว่าจะแย่งแท็กซี่มาได้สักคันก็บัดซบพออยู่แล้ว ยังมาเจอรถติดกินเวลาไปเกือบสองชั่วโมงอีก แม่งเอ้ย! พอลงจากแท็กซี่ได้ผมก็แทบจะวิ่งขึ้นลิฟท์ด้วยความเร็วที่ใกล้เคียงกับวาร์ปเลยทีเดียว -_-

แกร็ก

พอเปิดประตูเข้าไป..ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศที่อุณหภูมิไม่เกินสิบเจ็ดองศา  ก็ทำให้ความหงุดหงิดหัวเสียจากเรื่องแท็กซี่ดีขึ้นมาหน่อย ว่าแต่..หึ โกรธแต่เปิดแอร์ทิ้งไว้ให้มันหมายความว่าไงวะ? คือปกติถ้าอยู่คนเดียวยัยนั่นไม่มีทางเปิดแอร์ข้างนอกทิ้งไว้เด็ดขาด เพราะเปลือง -_- อีกอย่าง..ความเย็นระดับแช่แข็งคนทั้งเป็นแบบนี้ มีกูคนเดียวที่อยู่ได้แถมเย็นสบายอีกต่างหาก -..-

แน่นอนว่าตอนนี้ยัยเมียขี้แยของผมน่าจะนอนร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่ในห้องนอนอย่างไม่ต้องสงสัย แล้วพอเปิดเข้าไป...

หืมม..ปิดไฟ? หลับแล้ว? -_- เวร..แล้วไอ้ที่กูหวังว่ายัยนั่นจะนั่งร้องไห้รอให้ปลอบแบบฟินๆนี่คือ..กูมโนไปเองเหรอวะ? =_= ตอนนี้สายตาผมปรับให้มองเห็นในที่มืดได้แทบจะทันที เออ..แปลกดีเว้ย แล้วตอนนี้ยัยเมียขี้แยของผมก็ปรากฏชัดในสายตา ว่าแต่...สองชั่วโมงก่อนหน้านี้ที่โทรมาซักไซ้แล้วร้องไห้จากนั้นก็ตัดสายไป..นั่นน่าจะโกรธ กูเข้าใจถูกใช่มั้ยวะ? แล้วที่นอนหลับสบายหายใจสม่ำเสมออยู่ตอนนี้..คือไร? แล้ว..กูต้องเข้าใจว่าไง? -_-

 

MAY PART

“อืออ~” แล้วอยู่ๆฉันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอุ่นร้อนอ่อนนุ่มคลอเคลียที่แก้ม แถมยัง..กอบกุมบีบนวดที่หน้าอกอีกต่างหาก แล้วพองัวเงียตื่นขึ้นมา..ฉันก็ไม่เห็นอะไรนอกจากเพดาน? -_- แต่รู้สึกได้ว่าร่างกายถูกกดทับพร้อมกับริมฝีปากร้อนชื้นที่เล็มเลียตรงซอกคอเรื่อยไปจนถึงเนินอก แถมหน้าอกข้างขวาก็ยังคงถูกบีบนวดหนุบหนับสนุกมือ..โจรหื่นที่กำลังจะปล้นสวาทฉันอยู่ตอนนี้ =_=

“ดีเค หยุดเดี๋ยวนี้นะ!” ว่าแล้วฉันก็ผลักหน้ามึนๆของเขาออกไป ในขณะที่มืออีกข้างเอื้อมไปเปิดไฟข้างหัวเตียง

พรึ่บ!

“นี่! บอกให้หยุดไง เมย์ไม่ยอมนะ!” แล้วทำไมเขาถึงไม่กระดิกเลยละเนี้ย นี่คนหรือก้อนหินยักษ์กันแน่ห๊ะ!

“ไม่ได้ชื่อ..นี่ และที่สำคัญเป็น..ผัว ไม่ยอมได้ไงวะ?” ฟังดูพูดเข้า

“นี่แสดงว่ามีเมย์ไว้ทำเรื่องอย่างว่า พออยากเลยกลับมาหาใช่มั้ย ฮึก” แล้วความน้อยใจก็นำพาเอาความรู้สึกต่างๆมากมายมาทำร้ายหัวใจตัวเองอย่างห้ามไม่ได้

“อ๊ะ! นี่!” ก็จะไม่ให้ฉันตกใจได้ยังใง ในเมื่ออยู่ๆโจรที่กำลังจะปล้นสวาทก็ลุกขึ้นนั่งเอาดื้อๆ แถมยังงัดร่างฉันขึ้นไปด้วยอีกต่างหาก!

“แม่งปากบอกไม่ยอม แต่ใส่ซีทรูโนบราพร้อมฟินเลยเว้ย” O///O

>///< บ้า มะ..ไม่ใช่ซะหน่อย เมย์..เมย์ก็ใส่แบบนี้ประจำทุกวันอยู่แล้ว”

“รอฟินจนชินว่างั้น?”

“อืม เอ๊ะ! ไม่..ไม่ใช่นะ”

“ฮ่าๆๆๆ ไม่ทันแล้วโว้ย”

“ไม่ต้องมาขำเนียนเลย ทำไมเพิ่งกลับมา เพราะผู้หญิง..อุ๊บ อื้มม!” นี่!..ฉันยังพูดไม่ทันจบเลยนะ อยู่ๆคนที่อมยิ้มมุมปากก็ฉกจูบฉันเอาดื้อๆอย่างหน้าด้านๆ แถมยังเป็นจูบที่ทำให้รู้สึกได้ถึงความหื่นกระหายใคร่อยากอย่างรุนแรง เมื่อมือที่ลากเลื่อนลูบคลำไปทั่วร่างกำลังสร้างความรู้สึกวูบไหวปลุกกระตุ้นความต้องการอันเร้นลับที่ฉันเรียกร้องอยู่ลึกๆให้ตื่นขึ้นมาอย่างง่ายดาย

“ฉันเคยบอกแล้วไงว่าอย่าคิดไปเอง”

“แต่ว่า...”

“ไม่ว่าจะรู้จะเห็นอะไรจากห่าตัวไหน..อย่าเอามาใส่ใจ” ไม่ได้อยากทำแบบนั้นซะหน่อย แต่มันก็สลัดไม่หลุดนี่นา

“แล้ว..ผู้หญิงที่อยู่ที่สนามบินด้วยเป็นใครกัน” เพราะฉะนั้น ฉันต้องรู้ให้ได้ไม่งั้นได้อกแตกตายแน่

“ก็แค่..คนที่ทำธุรกิจด้วยกัน”

“จริงเหรอ แค่นั้นจริงๆเหรอ”

“หึ เห็นหน้าแล้วไม่ใช่หรือไง แล้วแบบนั้นคิดเหรอว่าฉันจะเอาลง นี่ไม่รู้จริงเหรอว่าฉันชอบ..แบบไหน” ในขณะที่ปากพูดสายตาก็กวาดมองหน้าฉันไปทั่ว เท่านั้นไม่พอ..มือเรียวยังลูบไล้แก้มฉันผ่านลำคอเรื่อยไปจนถึงหน้าอกอีกต่างหาก ลามกที่สุดเลย! >///<

“แล้ว..แล้วทำไมผู้หญิงคนนั้นต้องจับแขนด้วย สนิทกันเหรอ” ขนาดรูปไม่ค่อยชัดยังเห็นว่ายัยนั่นแทบจะเอาหน้าอกมาหนีบแขนดีเคอยู่แล้ว ชิ! น่าเกลียดที่สุดเลย!

“หึ แค่จับก็หึงว่างั้น?”

“ก็มัน..” ใช่ ก็มันหึงนี่นา >///<

“ถ้าอย่างงั้น..ทำไมไม่ทำสัญลักษณ์เอาไว้ว่าฉัน..เป็นของเธอคนเดียว หรือไม่กล้า”

“เอ๊ะ?!” พอได้ยินคำท้าแบบนั้นฉันก็กัดปากช่างใจ ในขณะที่ความร้อนจากไหนไม่รู้ค่อยๆตีตื้นขึ้นมาที่หน้า บ้าจริงแบบนี้แก้มต้องแดงแจ๋ประจานความอายอยู่แน่ๆเลย แต่ทว่า...ความหึงหวงมันมีมากกว่านั้นฉันเลย..ยกสองมือสั่นๆประคองใบหน้าเขาไว้ จากนั้น...

“ตรงนี้..เป็นของเมย์” >.< ฉันพูดออกไปหลังจากกดจูบที่หน้าผากเกลี้ยงเกลาขาวเนียนของเขาเบาๆ ก่อนจะเลื่อนไปจูบที่เปลือกตาทั้งสองข้างอย่างขัดเขิน งืออ ฉันทำอะไรลงไปเนี้ย >///<

“แล้วสายตาคู่นี้...ก็มีไว้มองเมย์เท่านั้น” ฉันพยายามไม่สบตาหวานเยิ้มที่กำลังมองเหมือนจะกลืนกินฉันอยู่ตอนนี้ เลยเคลื่อนจูบไปที่สันจมูกโด่งได้รูปของเขาทันที

“ส่วนจมูกนี้..ก็มีไว้หายใจร่วมกับเมย์เท่านั้น” พอผละออกมากะจะหอมแก้มเขา ฉันก็ชะงักไปชั่วอึดใจเมื่อเหลือบไปเห็นสายตาร้อนแรงที่แทบจะจะละลายให้ฉันกลายเป็นไอ คนบ้า! เขินนะ >///<

“จุ๊บ แก้มนี้ก็เป็นของเมย์ ละ..แล้วก็...ปากนี้ก็มีไว้..จุ..จูบเมย์คนเดียว >_< ห้ามจูบใครแล้วก็ห้ามให้ใครจูบด้วย!”

“หึ”

“นี่! อย่าขำสิ”

“หึ โอเค..แค่นี้? แล้วไม่มีสัญลักษณ์อะไรใครจะไปรู้ได้ไงว่าฉันมีเจ้าของแล้ว”

“(.///.)” นี่หน้าฉันไม่ได้มีควันลอยออกมาใช้มั้ย? พอเขาพูดแบบนั้นฉันก็เหลือบมองคนที่กำลังยุยงส่งเสริมให้ฉันทำเรื่องน่าอายด้วยการ..ทำคีสมาร์คอย่างที่เขาชอบทำกับฉัน เท่านั้นไม่พอ..ยังปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสองเม็ดบนพร้อมทั้งเอียงคอรอท่าอีกต่างหาก >_< ลามกไม่มีใครเกินจริงๆ! งืออ หน้าฉันเห่อร้อนจนจะระเบิดอยู่แล้ว

แต่จะว่าไป..ทำไมซอกคอเขาถึงได้...เอือก! ขาวจั๊วน่ากินขนาดนี้นะ ตอนนี้ฉันแทบไม่รู้ตัวว่ากำลังเลียริมปากแถมยังกลืนน้ำลายไปอึกใหญ่ ในขณะที่คนเห็นพยายามตีหน้านิ่งทั้งขำทั้งเอ็นดูอยู่ในใจ แล้วในที่สุด..ฉันก็อดใจไม่ไหว..

“อา~” แตะปลายลิ้นไล้เลียซอกคอของเขาที่ตอนนี้กำลังแหงนหน้าหลับตาพร้อมกับครางอย่างพอใจ และนั่นก็ยิ่งทำให้ฉันได้ใจโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะเล็มเลียผิวเนื้อที่ขนกำลังลุกชันเข้ามาในปาก จากนั้นก็ดูดดึงอย่างที่เขาเคยทำกับฉันมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน  พอฉันถอนริมฝีปากออกมาดูผลงานของตัวเอง อา..มันขึ้นสีช้ำอย่างเห็นได้ชัดเลยที่เดียวเมื่อเทียบกับผิวขาวเนียนของเขา

“ซี๊ดด~” ทำเสียงครางของเขาถึงได้เร้าใจแบบนี้! >///< และเพื่อไม่ให้น้อยหน้ากัน ฉันเลยก้มลงทำกับซอกคออีกข้างบ้าง

“มาถึงขั้นนี้แล้ว..กัดตรงนั้นเลยเมีย” ฉันได้ยินคำสั่งพร้อมกับเสียงครางต่ำดังอยู่ข้างๆหู ในขณะเดียวกันร่างกายของเขาก็ค่อยๆเกร็งตัวขึ้นมาจนรู้สึกได้ เมื่อฉันยังคงนั่งคร่อมตักเขาในท่าล่อแหลมเสี่ยงต่อสวัสดิภาพทางกายอย่างร้ายแรง ในขณะที่มือเรียวของเขาบีบคลำขยำหน้าอกฉันแรงขึ้นเพื่อกระตุ้นเร่งเร้าให้ฉันทำตามคำเรียกร้องโดยเร็ว

และถึงแม้จะรู้ดีว่าถ้าทำตามที่เขาขอ ฉันคงต้องโดนพายุอารมณ์ลูกใหญ่ซาดซัดพัดกระหน่ำทั้งคืนแน่ แต่ทว่า...

“งั่มม” ฉันก็เตรียมใจไว้อยู่แล้ว

“อาา~ รู้ใช่มั้ยว่าทำแบบนี้แล้ว..คืนนี้จะไม่ได้นอน”

“คนบ้า >///<” พอเขาพูดแบบนั้น ฉันก็ถอนใบหน้าออกมาสบกับดวงตาที่กำลังฉายชัดถึงความปรารถนาอันแรงกล้า ในขณะที่มืออีกข้างก็ถอดเสื้อเชิ้ตออกจากตัวไปด้วย

“หึ เพราะร่างกายฉัน เป็นของเธอคนเดียว..ไม่ใช่หรือไง?”



18/6/18

เค้ามาล๊าวววววววววววววววววววว

เอาดีเคมาสังเวยความฟินด้วยจ้าาา

โอเคเข้าเรื่องค่ะ...แชบนี้เปลี่ยนชื่อตอนมากี่ครั้งแล้วเนี้ย5555

เอาเป็นวา่จะพยายามให้ลงตัวที่ชื่อนี้นะคะ 

แล้วแชบนี้ในความฮอตเบาๆก็มีกลิ่นมาม่าโชยใกล้เข้ามาเต็มทีจ้าา

ยังไงติดตามน้า มันจะมีครบทุกอารมณ์ จริงๆ เข้าโซนไคลแม็กของเรื่องแล้วนะคะ

แล้วเรียวจะอัพถึงตอนที่ 51 จากทั้งหมดรวมตอนพิเศษ 55 ตอน

ฉะนั้น...พลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวงจ้าา

เล่มจบยังเปิดให้พรีถึง 15 ก.ค 61น้าา

ใครสนใจทักอินบ็อกเข้ามาที่เพจ Ladies'man เลยนะคะ

ฝากเม้นเป็นกำลังใจกับการคัมแบ็คในรอบสองเดือนด้วยค่ะ

ขอบคุณที่ยังเฝ้ารอและติดตามนะคะ

11/4/18

มาแล้ววว เคลียงานหยุดสงกรานจ้าา

ต้องขอโทษด้วยที่เมื่อวานไม่ได้มาตามที่ว่ากันไว้

วันนี้ชดเชยให้จ้าา

โอเคเข้าเรื่องค่ะ....ก็น่าจะรู้กันว่าเป็นแค่ฝัน เอ๊ะ??หรือมันจะเคยเป็นเรื่องจริงมาก่อน

อะไรยังไงฝันนี้ที่มาที่ไปและเฉลยภาค ราชาปีศาจเลยนะคะ ยาวๆไป555

ในความมาม่าของเมียหลัวมันก็ยังหื่นฮาได้อี้กกก 5555

ที่เหลือเป็นมาม่าเบาๆคั่นด้วย NC แบบเร่าร้อนโหยหากันและกัน

ก่อนจะปิดท้ายด้วยสภาพน้องเมย์ที่หัวเรื่องนะคะ ตามชื่อตอนเลย

อันนี้สปอยนะเนี้ย555

อะไรยังไงต้องติดตามจ้าา  ขอพักสงกรานยาวๆนะคะ

แล้วเจอกันรัวๆจ้าาาาาา

มีความสุขในวันปีใหม่ไทย เดินทางปลอดภันทุกคนนะคะ

รักกกกกกกกกกกกกกกกก

ขอบคุณมากกกค่ะ

......................................................................................................

9/4/18

อ่านด้วยสำหัคญมาก มันคือสปอยด้วยจ้า

มาอีกแล้วยาวมากกก ไม่มีกั๊กเด้อ

เทหมดหน้าตักรักหมดใจจ้า

โอเคเข้าเรื่อง....เป็นไงบ้างที่สงสัยเริ่มชัดหรือยัง หรือมีสงสัยเพิ่มขึ้นมาอีก

หรือมันจะลึกลับซับซ้อนขึ้นกว่าเดิมน้อ 5555 

บอกเลยว่าความ Paranormal เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆน้า

มันก็จะลึกลับน่าลุ้นหน่อย

บอกไว้ก่อนนะคะว่า..เหตุผลทั้งหมดทั้งมวล ที่มาที่ไปในภาค 1,2,3

หรือทุกคนทุกคู่มีที่มาและสาเหตุมาจาก..ภาคกำเนินราชาปีศาจ

ฉะนั้น..ถึงจะเฉลยให้คลายสงสัยแต่ก็ยังไม่กระจ่างแจ้ง

ต้องติดตามไปจนถึงภาคนั้นถึงจะถึงบางอ้อนะคะ

บอกไว้เลยว่าเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ทุกคน ทุกอย่างเกี่ยวพันโยงใยกันหมดนะคะ

ถึงได้กลับมาแก้ไขชดใช้ในโลกมนูษย์ อ๊ายกลัวไม่เก็ตกัน

คือจินตนาการล้ำลึกจนกลัวว่าจะเข้าไม่ถึงกันอ่าค่ะ 5555

ฝากเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะคะ เห็นมั้ยเม้นเยอะก็มาเยอะ

กำลังใจเยอะก็มีพลังแต่งจ้าาา

ขอบคุณมากค่ะ

...............................................................................

8/4/18

มาแล้วจ้าาา 

โอเคเข้าเรื่องจ้า....มาถึงน้องเมย์ก็เจอแจ็คพอตเลย ตะงิดๆกันแล้วใช่มั้ย

แล้วนั่นน้องเมย์เป็นอะไร แล้วเมย์จะคิดยังไง แล้วจะเกิดอะไรขึ้น

ดีเคไปไหน ทำไมดูเหมือนจะมีแต่ปัญหาประเดประดังเข้ามาแบบนี้

แล้วอย่างน้องเมย์จะรับได้ม้ายยยยย

ทั้งหมดทั้งมวลมีคำตอบให้รอติดตามจ้าาา

ฝากเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

มันจะพีคขึ้นเรื่อยๆน้าาา

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 350 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,347 ความคิดเห็น

  1. #5095 JackJanya1 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 23:37
    คิดถึงมากมาย
    #5,095
    1
    • #5095-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      19 มิถุนายน 2561 / 11:30
      มั่กมากเหมือนกันจ้าา
      #5095-1
  2. #5093 SineThara (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 15:48
    ขอทราบชื่อเพจหน่อยค่ะ
    #5,093
    1
    • #5093-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      18 มิถุนายน 2561 / 18:40
      Ladies'man ค่ะ
      #5093-1
  3. #5092 ffjk43890034 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 14:27
    เย้ๆๆมาแล้วว
    #5,092
    1
    • #5092-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      18 มิถุนายน 2561 / 19:33
      งื้ออ ดีใจที่ยังไม่ลืมกันค่ะ
      #5092-1
  4. #5091 bb_25513 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 14:13
    คิดถึงเวอร์ๆๆๆๆๆๆ
    #5,091
    1
    • #5091-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      18 มิถุนายน 2561 / 19:34
      มั่กมากกกเหมือนกันนะคะ เอ๋ หรือจะคิดถึงดีเค 555 ขอบคุณที่ยังติดตามน้าาา
      #5091-1
  5. #5090 0614626364 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 13:57
    งืออออ เขินตัวจะแตก><
    #5,090
    1
    • #5090-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      18 มิถุนายน 2561 / 19:35
      ช่ายๆๆ นี่มโนสุดๆว่าเป็นนุ้งเมย์เลยนะ5555 ขอบคุณที่ติดตามเสมอเรื่อยมา่ค่ะ
      #5090-1
  6. #5089 SaovaneeMada (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 12:52
    เขินฟินเวอร์อ่ะหลัวกับมาแล้ว
    #5,089
    3
    • #5089-2 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      18 มิถุนายน 2561 / 19:35
      กลับมาแล้ววว คิดถึงน้าา ขอบคุณที่ยังติดตามเสมอเรื่อยมาจิรงๆค่ะ
      #5089-2
    • #5089-3 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      18 มิถุนายน 2561 / 19:35
      กลับมาแล้ววว คิดถึงน้าา ขอบคุณที่ยังติดตามเสมอเรื่อยมาจิรงๆค่ะ
      #5089-3
  7. #5087 0854201535 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 11:56
    เย้ๆๆรอไรท์มานาน
    #5,087
    1
    • #5087-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      18 มิถุนายน 2561 / 19:37
      กลับมาแล้วค่ะ ขอบคุณที่ยังรอกันนะคะ
      #5087-1
  8. #5082 mailmail_2561 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 07:07
    มาอัพได้แล้วนะค่ะ อยากลุ้นๆๆๆแล้ว
    #5,082
    1
    • #5082-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      18 มิถุนายน 2561 / 19:38
      มาแล้วนะคะ ขอบคุณที่ยังติดตามน้าาา
      #5082-1
  9. #5078 0614626364 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 11:18
    เย้ๆไรท์มาต่อแล้ววววว
    #5,078
    0
  10. #5069 Wiwi (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 22:29
    รอๆ มะไรจามาน้อ
    #5,069
    0
  11. #5068 ant_anchalika (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 15:23
    กลับมาอัปเถอะค่ะ
    #5,068
    1
    • #5068-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      16 พฤษภาคม 2561 / 22:12
      มาแน่นอนค่ะ รอน้าา20 ต้นๆเลยจ้าาา ขอบคุณที่รอกันเสมอนะคะ
      #5068-1
  12. #5067 maytarisia (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 00:47
    รีบมาอัพน่ะค่า หายไปนานมาก นานเกินไปแล้ว น่ะค่า
    #5,067
    1
    • #5067-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      16 พฤษภาคม 2561 / 22:13
      อดใจรออีกนิดดๆๆอยากมาพร้อมกับเปิดพรีแล้วรันจะได้ต่อเนื่องไม่ขาดตอนมากอ่าค่ะ รอน้าาา
      #5067-1
  13. #5066 0854201535 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 20:20
    งือ..ดีเคหายไปไหนเมื่อไหร่จะมานร้า
    #5,066
    1
    • #5066-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      12 พฤษภาคม 2561 / 22:02
      มาอัพต่อแน่นอนค่ะรอมาพร้อมพรีออเดอร์ค่ะ รอหน่อยนะคะมาแน่นอนค่ะ
      #5066-1
  14. #5064 eyt188876 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 23:06
    ฮืออออ รีบมาต่อนะไรท์
    #5,064
    1
    • #5064-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      5 พฤษภาคม 2561 / 21:38
      ได้ค่ะ มาต่อรัวๆเลย อยากให้ต่อเนื่องกับหนังสือเลยจะอัพพร้อมเปิดพรีค่ะ จะได้ไม่ทิ้งช่วงให้ค้างกันนานค่ะ รอน้าาา
      #5064-1
  15. #5059 MukMix11 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 13:25
    ไม่อัพต่อแล้วหรอออออ
    #5,059
    1
    • #5059-1 soundtracker(จากตอนที่ 56)
      22 เมษายน 2561 / 21:16
      อัพค่ะ อัพต่อเดือนหน้านะคะ รอน้าาา
      #5059-1
  16. #5057 eyt188876 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 20:56
    รอนะคะไรทท์ แงงงงง
    #5,057
    0
  17. #5054 maytarisia (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 00:27

    เฮ้ย!!หรือว่า .... พวกเราเหล่าคนอ่านจะได้เห็น baby ของ ดีเค กับ เมย์

    #5,054
    0
  18. #5053 Fiction_Star (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 12:07
    ไม่น่าจะเลือดจาง น่าจะมี(ก้อน)เลือดในท้องแล้วล้ะ555
    #5,053
    0
  19. #5052 JackJanya1 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 14:05
    เที่ยวให้สนุกนะคะไรท์
    #5,052
    0
  20. #5051 Smaill-dody (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 21:53
    รอบนี้ท้องชัว หรือนางจะเป็นแบบรอบที่แล้ว
    #5,051
    0
  21. #5050 BussakornBuayai (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 21:52
    เค้าไม่กินมาม่า😂😂😂 รอจ้า
    #5,050
    0
  22. #5049 bo-i (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 21:50
    ท้องแน่ ท้องแน่ ท้องแน่ ท้องแน่ ท้องแน่ ท้องแน่ ท้องแน่ ท้องแน่
    #5,049
    0
  23. #5048 mail55 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 21:11
    ท้องชัวร์!!!!
    #5,048
    0
  24. #5047 Rujiralek (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 19:42
    เมย์ต้องท้องแน่ๆ
    #5,047
    0
  25. #5046 ant_anchalika (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 19:01
    ฝันร้ายเกินปัยยยยย
    #5,046
    0