[จบแล้ว] BAD LOVE STORY...ถึงเลวก็รักเธอ P.2

ตอนที่ 42 : เลวครั้งที่#38...หวงหนัก..รักมากเว้ย_100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 55,628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    21 พ.ย. 60







เลวครั้งที่#38...หวงหนัก..รักมากเว้ย





          เปิดเทอมใหม่ 2 สัปดาห์ต่อมา

 

          MAY PART

          หลังจากจบทริปที่ไมอามี จนถึงวันนี้...ก็ผ่านมา 2 สัปดาห์แล้ว  ซึ่งตลอดระยะเวลา 5 วันกับอีก 4 คืนที่อยู่ที่นั่น ก็ได้มีเหตุการณ์และเรื่องราวต่างๆเกิดขึ้นมากมายทั้งดีทั้งร้ายปะปนกันไป ยังไงนะเหรอ ก็อย่างที่ทุกคนรู้...

           ถ้าเป็นเรื่องดี...ก็คงจะเป็นช่วง3วันแรกที่พวกเรา..ฉัน ดีเค พี่จี พี่เอ็ม พี่ซียัยมินแล้วก็..พี่เซก้า ได้มีเวลาเที่ยวพักผ่อนไปพร้อมๆกับเริ่มภารกิจตามหาพ่อของฉันไปด้วย โดยได้รับความช่วยเหลืออย่างเต็มที่จากพี่เซก้า ทั้งในด้านข้อมูลและการออกตามหา  แต่ทว่า...สุดท้ายแล้ว..ฉันก็ไม่ได้เจอพ่ออยู่ดี แถมจนกระทั่งตอนนี้ก็ยังหาตัวคุณโอลิเวอร์  มาตินไม่พบ แต่..พี่เซก้าก็รับปากว่าจะช่วยตามหาและเป็นธุระให้จนกว่าจะพบคุณโอลิเวอร์  ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่หรือไม่ก็ตาม

          ซึ่งฉันก็รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างไม่รู้จะขอบคุณพี่เซก้ายังไงกับบุญคุณและความช่วยเหลือในครั้งนี้  แถมพี่เซก้ายังใจดีเอ็นดูฉันมากถึงขั้นรับฉันเป็น..น้องสาวและให้ถือว่าเขาเป็นเสมือนหนึ่งพี่ชายแท้ๆอีกต่างหาก เท่านั้นไม่พอ...ยังซื้อเสื้อผ้ากระเป๋า รองเท้ารับขวัญน้องสาวนอกใส้อย่างฉันจนขนกลับไทยแทบไม่หมดเลยทีเดียว

          และเพราะแบบนั้น..ฉันที่ไฝ่ฝันว่าอยากจะมีครอบครัวที่อบอุ่น มีพ่อมีแม่มีพี่ชายอยู่กันพร้อมหน้า ก็ตื้นตันจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวร้องให้ออกมาเหมือนเด็กจนได้ ยิ่งจังหวะที่พี่เซก้าเข้ามากอดปลอบฉันยิ่งร้องให้สะอึกสะอื้นเข้าไปใหญ่  เมื่อความอบอุ่นที่ได้รับจากอ้อมกอดที่รัดแน่นนั้น..ช่างให้ความรู้สึกเหมือนพี่ชายที่ฉันอยากได้อยากมีมาตลอดชีวิตอย่างบอกไม่ถูก เหมือนถึงขั้น..ฉันอยากให้มันเป็นเรื่องจริงซะให้ได้ แต่ทว่ายังไง...มันก็เป็นได้แค่ความเพ้อฝัน...แค่นั้นอยู่ดี

          และมาที่เรื่องร้าย...ซึ่งสำหรับฉันถือว่า..เรื่องที่เกิดขึ้นร้ายแรงที่สุดตั้งแต่พบเจอมาในชีวิตแล้ว แต่เอ เดี๋ยวก่อนนะหรือว่า..ตอนที่ถูกดีเค..ขืนใจจะถือว่าเลวร้ายกว่านี้น้า แต่ว่า...เรื่องนั้นสุดท้ายก็กลับกลายเป็นดีนี่นา โอเค..ฉะนั้นถือว่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่ไมอามีในช่วงวันสุดท้ายร้ายแรงที่สุดในชีวิตฉันแล้วก็ว่าได้ 

          ก็อย่างที่ทุกคนรู้ ว่าฉันกับมินถูกจับตัวไป  ส่วนสาเหตุก็เพียงเพราะว่า..ผู้ชายที่ชื่อเดกเตอร์ ไม่ซิ..ดีเคบังคับให้ฉันเรียกเขาว่า..เหลียงหย่งฉี นั่นแหละเพียงเพราะหมอนี่ต้องการจะคุยกับพี่เซก้า เลยจับตัวฉันกับมินเป็นตัวประกันเพื่อจะต่อรองให้พี่เซก้าไปพบเขาให้ได้  แต่เหตุการณ์กลับเลวร้ายอย่างที่ใครก็ไม่คาดคิดมาก่อน  เมื่อฉันถูกลูกน้องของเขาจับตัวมาอีกที  และคราวนี้ก็เป็นการจับตัวมาของจริงเพื่อ..ประมูลขาย!!  คิดกันดูละกันว่า..จะไม่ให้ฉันตกใจกลัวจนแทบจะกลั้นใจตายได้ยังไง  แถมตอนที่ถูกจับขังฉันยังท้อแท้สิ้นหวังจนแทบอยากจะฆ่าตัวตายให้รู้แล้วรู้รอด แต่สุดท้ายและก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป...ดีเคกับพวกพี่ๆก็มาช่วยฉันกับมินไว้ได้ทันเวลา ไม่ซิ..จะเรียกแบบนั้นก็ไม่ถูกซะทีเดียว  เพราะก่อนหน้าที่ฉันกับมินจะถูกประมูลมันก็เป็น1ในแผนแล้ว

          และถึงดีเคจะช่วยฉันออกมาได้  แต่..ความเลวร้ายที่ผู้หญิงตัวใหญ่ยักษ์คนนั้นทำก่อนจะนำฉันขึ้นประมูล..ก็ยังคงติดตัวตามฉันมาด้วย  เมื่อ...ฉัน เอ่อ ฉันโดนยา ยา กระตุ้นให้มีอารมณ์ความรู้สึกอย่างว่าเกิดกว่าปกติ หรือว่า..ยาปลุกเซ็กนั้นเอง(>///<)

ซึ่งเหตุการณ์ในคืนนั้นหลังจากที่ดีเคช่วยฉันออกมาแล้ว..ฉันก็แทบไม่รู้ตัวว่าอยู่ที่ไหนหรือ..ทำอะไรลงไปบ้าง  เนื่องจากฤทธิ์ยาที่ว่าทำให้ฉันขาดสติแทบจะสิ้นเชิง  และเท่าที่จำได้ความรู้สึกในตอนนั้น..มันมีแค่อารมณ์และความรู้สึกต้องการเท่านั้น  ฉันทำทุกอย่างลงไปโดยปราศจากสติ ความยับยั้งช่างใจ และเหนือสิ่งอื่นใดคือ...ความนึกคิดหรือไตร่ตรองใดๆทั้งสิ้น

          แล้วผลที่ตามมา...ก็เป็นอย่างที่ฉันเล่าให้ฟังหลังจากได้สติกลับคืนมานั่นแหละอ๊ายย(>//////<) แค่นึก..ภาพมันก็แวบเข้ามาในหัว แถมยัง...แย่งกันผุดขึ้นมาเป็นฉากๆอย่างบ้าคลั่งอีกต่างหาก แงง อยู่ๆหน้าฉันก็เห่อร้อนวาบขึ้นมาและน่าจะแดงอย่างไม่ต้องสงสัยอยู่แน่ๆเลย อ๊ายย(>//////<)ทำไงดี ทำยังไงฉันถึงจะหยุดคิด แล้วทำยังไงมันถึงจะหยุดผุดขึ้นมาซักที แงงง

          จุ๊บ จ๊วบ

          แล้วความอุ่นร้อนอ่อนนุ่มเหมือนมาร์ชเมลโล่ ที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนก็กดทับแรงๆที่ริมฝีปากของฉัน  จากนั้น...ชั่ววินาทีต่อมาสิ่งนั้นก็ดูดดึงริมฝีปากของฉันเร็วๆแรงๆ1ที จน..เกิดเสียงดังอย่างที่ได้ยิน

          “หึ...มีอารมณ์แต่เช้าเลยเมียกู” ฉันเอียงคอมองหน้าหล่อตรงหน้ากะพริบตาปริบๆ

          “เอ๊ะ??” ฉันยังคงมึนงงไปชั้วขณะ เมื่อสมองมันยังประมวลผลเพื่อหาคำตอบไม่ได้ จนกระทั่ง...

          “ทำหน้าแบบนี้..แม่งกูกลับรถ โดดวันแรกเลยดีกว่า หึหึ(-.,-)”

          “ห๊ะ!? จะจะบ้าเหรอ! ดีเค ยะอย่าทำอะไรบ้านะ!” ว่าแล้วฉันก็คว้ามือเรียวที่ตั้งท่าจะสาวพวงมาลัยกลับรถอย่างที่ว่า นี่เขาบ้าไปแล้วหรือไง! ใครเขาโดนกันตั้งแต่วันแรกแบบนี้  แล้ว...ใครกันแน่ที่หื่นแต่เช้า บ้าจริง!!(>_<)

          “อ้าว..ไม่ใช่?แล้วทำไมหน้าแดง?แล้วอะไรคือกัดปาก? หรืออยากแต่ไม่กล้าบอก? เฮ้ย..เรื่องแบบนี้เกรงใจถือว่าไม่ให้เกียรติผัวเลยนะเว้ย  ฉันพร้อมทุกที่ ทุกเวลาและทุกสถานการณ์เธอก็รู้ ว่าไงครับ กลับรถเถอะ..เนอะ?(-.,-)”

          “ป๊าบบ!..จะบ้าเหรอ เมย์ไม่ได้คิดอะไรบ้าๆแบบนั้นซะหน่อย เอ๊ะ!..แล้วนี่จะทำอะไร ดีเค..จะจะข้ามฝั่งมา อ๊าย!..ดีเค ทำบ้าอะไรเดี๋ยวใครก็มาเห็นเข้าหรอก!! ดีเค!!

          “ก็แค่นั่งตักกันเฉยๆมั้ยว้า” เฮ้อ...ก็อย่างที่คนหื่นห่ามบ้ากามว่าเมื่อกี้นั่นแหละ  คือ...อยู่ๆเขาก็ลุกล้ำข้ามจากฝั่งคนขับมาฝั่งฉัน  จากนั้นก็ยกเอวฉันไปข้างหน้าแล้วนั่งแทนที่ ก่อนจะตวัดคว้าเอวฉันให้นั่งทับตักเขาอีกที เฮ้อ..แล้วแบบนี้..ใครกันแน่ที่มีอารมณ์แต่เช้า? เขา..หรือฉัน? เฮ้อ



          DK PART

          ผมจ้องมองคนตัวเล็กบนตักในระยะประชิด พิจารณาใบหน้าสวยใสที่ไร้...แว่นตาดาวเทียมบดบังเป็นครั้งแรกที่มาเรียน...ครั้งแรกตั้งแต่คบกันมาและอยู่ในฐานะ..เมีย ให้ตายซิวะ! แม่ง..ทำใจอยากชิบหาย ก็อย่างที่บอกไปว่าวันนี้ยัยเมียไม่ได้ใส่แวนห่านั่นมาเรียน  และจากนี้ไป...เฮ้อ ผมจะให้เธอได้กลับมาใช้ชีวิตอย่างที่เคยเป็นมาก่อนหน้าที่จะมีปัญหา กลับมาเป็นตัวเองที่เคยสวยใสน่ารัก โดยไม่ต้องปิดบังซ่อนเร้นใครอีกต่อไป...เหมือนอย่างที่ผ่านมา

          ว่าแต่ แม่งเอ้ย...กูเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันมั้ยวะ! ให้ตายซิ...นี่ไอ้ผู้ห่าทั้งมหาลัยจะได้เห็นเมียกูในสภาพนี้จริงเหรอวะ  เฮ้ย!...ตอนนี้ยัยเมียสวยหน้าใสไม่มีห่าอะไรบังไว้เลยนะเว้ย!  นี่ไอ้พวกเวรนั่นจะได้เห็นแก้มนุ่มอมชมพูที่กูฟัดหอมอยู่ทุกวัน  แถมพวกมันจะได้เห็นปากแดงระเรื่อสีเลือดที่กูดูดแทบกลืนกินอยู่ทุกคืน... จริงเหรอวะ?! 

          แม่งเอ้ย!!...ตอนนี้เมียกูโคตรน่ารักเลยนะเว้ย! แล้วแบบนี้..ถ้าเกิดพวกห่านั่นเห็นแล้วชอบเมียกูขึ้นมาจะว่ายังไง แล้วถ้ามันเสือกคิดชั่วอยากจีบเมียกูอีกละ เชี่ย!...แค่คิดกูก็หัวร้อนแล้วมั้ยวะ!

          “ดีเค..ปล่อยเมย์เถอะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า อายเขา” แล้วไหนจะเสียงหวานหูฟังดูน่ารักงุ้งงิ้งนี่อีก

          “ดีเค..สายแล้วนะ ให้เมย์ลงเถอะ” เวร...ตายังหวานแล้วอาการออดอ้อนนี่อีกละวะ แถมเมื่อวานเมียเก่าโอ๊ะไม่ซิ..เมียใหม่จากการรีเมคของไอ้ซี ยังพายัยนี่ไปขัดสีฉวีวรรณตั้งแต่หัวจดเท้า ผิวที่ขาวอยู่แล้วก็ยิ่งเนียนใสเข้าไปใหญ่ แม่งเอ้ย!...ทรมานใจกูเข้าไป แล้วไหนจะผมทรงใหม่แถมยังทำสีใหม่ จากน้ำตาลธรรมชาติเป็นน้ำตาลอ่อนคาราเมล ก็ยิ่งทำให้หน้าสวยดูใสไบร้ขึ้นกว่าเดิม และเพิ่มเติมคือ..กูอดใจไม่ไหวแล้วโว้ย!

          “ดีเค ยะ.. อุ๊บ อืมมม” อย่าทำคงไม่ได้ แต่อย่าช้าก็ว่าไปอย่าง หึหึ (-.,-)

          และทันทีที่ริมฝีปากผมแตะลงไปบนริมฝีปากแดงฉ่ำคล้ายสีเลือดที่ผมโปรดปราน ความหวานละมุนนุ่มลิ้นพร้อมกลิ่นส้มอ่อนๆที่ลอยเข้าจมูกตอนนี้  ก็ยิ่งกระตุ้นให้ผมดูดเม้มความอ่อนนุ่มเข้ามากะให้มันละลายในปากเลยได้ยิ่งดี  เมื่อความรู้สึกในตอนนี้มันเหมือนกำลังละเลียดชิมวิปครีมของโปรด  ที่ยิ่งกินก็ยิ่งอร่อยยิ่งกินก็ยิ่งติดใจ  และยิ่งกินก็ยิ่งได้อรรถรสเข้าไปใหญ่  เมื่อมือเรียวของผมล้วงลึกเข้าไป...สัมผัสกับความนุ่มยุ่นที่เริ่มจะเต่งตึงเต็มไม้เต็มมือ...ขึ้นเรื่อยๆ หึ..ก็ไม่แปลกเมื่อร่างกายนี้กำลังย่างเข้าสู่วัยสาวสะพรั่งขึ้นไปอีก

          “ดี ดีเค ยะหยุดนะ ดีเค” เสียงหวานเอ่ยห้ามทันที่ที่ผมปล่อยให้ปากแดงก่ำช้ำเหมือนสีเลือดนั่นเป็นอิสระ ก่อนจะกดจูบแก้มเนียนนุ่มนั่นหนักๆจากนั้นก็ลากไล้ซุกไซร้ไปตามซอกคอหอมกรุ่นเหมือนกลิ่นวิลากับดอกไม้..ห่าอะไรซักอย่าง แต่รวมกันแล้วหอมเย้ายวนยั่วยุตัณหาราคะกูชิบหาย

          “ดีเค เดี๋ยวใครมาเห็น ดีเคพอได้ แล้ว” ใจจริงอยากบอกว่า..ใครห่ามาเห็นก็ดีซิวะ  จะได้รู้และบอกต่อๆกันไปว่ายัยนี่...มีผัวแล้ว แต่ก็นั่นแหละ...แค่กูทักไลน์ไปยังแอบตอบเลยมั้ยวะ     (-_-)แล้วนับประสาอะไรจะบอกใครได้  แล้วถ้ายังไม่ลืมกัน..เทอมก่อนกูไปเซอร์ไพร้ถึงมหาลัยในระยะประชิดแทนที่จะดีใจ กลับตื่นตะหนกเท่านั้นไม่พอยังตกใจถึงขั้นเป็นลมใส่อีกต่างหาก

(-_-)

          “ดีเค อ๊ะ! ดีเคหยุดเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นเมย์ อ๊ะ! จะโกรธจริงๆด้วยนะ” คนตัวเล็กสะดุ้งน้อยๆ  เมื่อผมก้มดูดเม้มเนินอกนวลเนียนเหนือบราเซียลูกไม้สีขาว  จน...เกิดรอยช้ำสีเลือด อย่างเห็นได้ชัดตัดกับผมขาวๆของเธอ แล้วห้ามเสียงพลิ้วฟังแล้วสยิวเหมือนกระตุ้นให้ทำต่อแบบนี้จะให้กูหยุดได้ยังงาย  แต่..ถึงยังไงกูก็ต้องจำใจหยุด...ไปก่อน หึหึ... คืนนี้ค่อยต่ออีกยก..ยาวๆปาย(-.,-)

 

          MAY PART

          “ดีเค..พะพอได้แล้ว!” ว่าแล้วฉันก็งัดหน้าหล่อที่กำลังก้มหน้าทำคิสมาร์ก บนเนินอกฉันอย่างเอาเป็นเอาตาย บ้าจริง! เป็นรอยช้ำเห็นชัดเลย เฮ้อ..แต่ยังดีที่อยู่ลึกติดกระดุมปกติก็ไม่มีใครเห็นแล้ว ไม่งั้นฉันต้องบ้าตายแน่ๆ คอลซิลเลอร์ก็ไม่ได้พกติดตัวมาด้วย ให้ตายซิ..ทำไมถึงได้หื่นห่ามบ้ากามแต่เช้าแบบนี้นะ  ไหนเมื่อคืนก็เอาแต่ใจแล้วทำไมยังไม่พออีก เฮ้อ

          “เฮ้ย..โดดซักวันไม่ได้เหรอว้า” ฟังดูพูดเข้า

          “ได้ที่ไหน  ใครเขาโดนเรียนวันแรกกัน ดูซิ..เป็นรอยช้ำเห็นชัดเลย คนบ้า! ทำอะไรเอาแต่ใจอยู่เรื่อยเลย” ฉันพูดไปก็ติดกระดุม 2 เม็ดบนไปด้วย

          “เฮ้อ..วันแรกมันไม่ได้เรียนมั้ยว้า อาจารย์ที่ไหนจะบ้าสอน โว๊ะ!”  ในขณะที่เขา...พูดไปก็ปลดกระดุมเม็ดล่างส่วนขึ้นมา

          “ดีเค! หยุดเดี๋ยวนี้นะ! เรากำลังจะสาย อย่าเกเรตั้งแต่วันแรกได้มั้ย แล้วตัวเองก็ตั้งใจเรียนด้วย” ฉันแวดใส่พร้อมกับฟาดมือปลาหมึกนั่นทันที ฮึ้ย!..จะกัดก็กลัวว่าอาการหื่นจะกำเริบเข้าไปใหญ่  เฮ้อ..แบบนี้จะไม่ให้ฉันเหนื่อยใจได้ยังไงไหว

          “อย่าไปไหนมาไหนคนเดียว ชวนเมียไอ้ซีไปด้วย แล้วอย่าพูด อย่าสบตา แล้วก็...อย่ายิ้มให้ไอ้ผู้ตัวไหน...เข้าใจมั้ย?”

          (-_-)

          “เฮ้ย...ฉันไม่ได้พูดเล่นนะเว้ย!!”

          “มันจะเป็นไปได้ยังไง นี่ไม่ใช่มหาลัยหญิงล้วนซักหน่อย”

          “เฮ้..นี่กล้า..”

          “จุ๊บ...เมย์ เมย์ไปเรียนก่อนนะ แล้วเย็นนี้เจอกัน อ๊ะ!” เขายังพูดไม่ทันจบ และคิดว่าน่าจะยืดเยื้ออีกยาวเลยล่ะ ฉันเลยทำใจกล้าจุ้บปิดปากเขาเร็วๆไป1ที ก่อนจะตั้งท่าหนี  แต่ทว่า...เขาก็คว้าท้ายทอยฉันไว้ ก่อนจะ...

          “เดี๋ยว...จำเอาไว้..ว่าร่างกายและความรู้สึกของเธอ..เป็นของฉัน..คนเดียว”


         


       ฉันลงจากตักเอ้ยจากรถด้วยหน้าที่ยังเห่อร้อนจนรู้สึกวูบวาบ  และน่าจะแดงแปร็ดอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ยังดีที่ประตู3ไม่ค่อยจะมีใครนอกจากรถที่สวนเข้าสวนออกไปมาเท่านั้น อ๊าย!..ไม่งั้นได้อายไปกว่านี้แน่

          จะว่าไป...ฉันรู้สึกว่า..หลังจากกลับจากไมอามี  ดีเคเขา เขาเหมือนจะ...หวงฉันมากขึ้น..หรือเปล่าก็ไม่รู้(>///<) ฉะฉันไม่ได้คิดไปเองใช่มั้ย?  แล้ว..ยะอย่างเมื่อกี้ถือว่าใช่...ด้วยหรือเปล่า??(>///<) อ๊าย...ตอนนี้หน้าฉันเห่อร้อนเหมือนจะลุกเป็นไฟยังไงยังงั้นเลย ฮืออ

          และก่อนที่หน้าฉันจะร้อนจนลุกเป็นไฟขึ้นมาจริงๆ  ฉันก็รีบสะบัดหัวสลัดความคิดน่าอายที่ตั้งท่าจะแย่งกันผุดขึ้นมาในหัวออกไป  ก่อนจะเร่งฝีเท้าก้าวยาวๆเข้าไปในมหาลัย  โดยไม่รู้ว่ามีสายตาเรียวรีกำลังมองตามหลังจนร่างเธอลับตาไป ก่อนจะกระตุกยิ้มพร้อมกับรู้สึกเอ็นดูอยู่ในใจ

          ว่าแต่...ทุกคนคงได้ยินที่ฉันบอกดีเคไปแล้วใช่มั้ยว่า...วันนี้เป็นวันแรกของการเปิดภาคเรียนที่ 2 ของเด็กมหาลัย  และแน่นอนว่า..ฉันเป็น1ในนั้น  ซึ่งถ้าผ่านเทอมนี้ไป..ฉันก็จะขึ้นปี 3 และความตั้งใจของฉันก็คือ...ฉันกะว่าจะจบภายใน 3 ปีครึ่งให้ได้ และฉันต้องทำให้ได้

          แล้วพอเดินเข้าไปในคณะ..ที่แต่ก่อนโดยปกติแล้วฉันจะเป็นเหมือนอากาศธาตุ หรือไม่ก็..ต้นไม้ใบหญ้าที่ไม่มีใครสนใจหรือแม้แต่เงยหน้ามอง แต่ทว่าวันนี้...เอ่อ สายตาจากทุกสารทิศกำลังจ้องมองมาที่ฉันเป็นตาเดียว  แถมยังออกอาการตื่นตกใจซึ่งแสดงออกทางสีหน้าและแววตาอย่างเห็นได้ชัด เท่านั้นไม่พอยังมี...

          “เฮ้ยแก...ยัยนั่นเด็กคณะไร ทำไมฉันไม่เคยเห็น” เสียงซุบซิบที่ดังเหมือนนั่งฟังอยู่ข้างๆก็ค่อยๆลอยเข้าหูเป็นระยะ ซึ่งพอจะจับประเด็นได้ประมาณนี้

          ว่าแต่...ฉันดูเปลี่ยนไปจนถึงขั้นจำกันไม่ได้เลย..งั้นเหรอ? ฉันดูแปลกตาไปขนาดนั้นเชียว?  จะว่าไปตอนนี้ฉันก็แค่..ไม่ได้ใส่แว่น  แล้วก็เปลี่ยนทรงผมใหม่จากที่เคยไว้ยาวตรงๆทื่อๆก็เปลี่ยนเป็นม้วนปลายให้ดูมิติขึ้นมานิดหน่อย..ยัยมินที่ออกแบบให้ว่ามาอย่างนั้นนะ ส่วนสีผมก็เปลี่ยนเป็นน้ำตาลคาราเมลเพื่อให้หน้าดูสว่างขึ้น อันนี้ยัยมินก็ว่ามาอีกนั่นแหละ  แต่ฉันว่า...สีผมเดิมตามธรรมชาติหน้าฉันก็แทบจะเรืองแสงได้อยู่แล้วมั้ย? เฮ้อ...แต่ถึงยังไงยัยมินก็โน้มน้าวจูงใจให้ฉันทำจนได้อยู่ดี แล้วนอกจากนั้น...ฉันก็ยังเหมือนเดิมคือใส่เสื้อนักศึกษาพอดีตัว กับกระโปรงพลีทที่อาจจะปรับในเรื่องความยาวให้เสมอเข่า แล้วก็รองเท้าผ้าใบสีฟ้าอ่อนคู่ใหม่ที่ดีเคซื้อให้ อ้อ..แล้วก็กระเป๋าสะพายข้างที่พี่เซก้าซื้อให้จากไมอามี แต่..ก็ยังเป็นใบใหญ่อยู่ดี นอกจากนี้..ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปแล้วนะ

          “แต่หน้าคุ้นๆนะ เอ๊ะ!? หรือว่า...” เฮ้อ..ก็จะไม่คุ้นได้ไงฉันเรียนที่นี่ได้ปีกว่าแล้วนะ

          “เฮ้ยเมย์...ทางนี้” แล้วเสียงเรียกเมื่อกี้ก็ทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นมองโดยอัตโนมัติ  แล้วก็ไม่ใช่ใครที่ไหน...

          “ห๊า!!...เมริน?” เฮ้อ..ก็ใช่น่ะซิ ฉันถอนหายใจก่อนจะเดินไปหามินที่กวักมือหย๋อยๆอยู่ที่ม้านั่งใต้ตึกคณะ

          “แล้วนี่แกเป็นไร ทำไมทำหน้างั้นอ่ะ” หน้าแบบนั้นที่มินว่าคงจะเป็น..เอ๋อๆ แล้วก็..เก้อๆกังๆอยู่ละมั้ง ก็จะไม่ให้เป็นแบบนั้นได้ยังไงในเมื่อ...

          “เฮ้ย..ทำไมคนพากันมอง...เหมือนฉันเป็นตัวประหลาดแบบนั้นละแก” จริงๆนะมองคนเดียวไม่พอยังชี้ชวนเพื่อนๆมองด้วยอีกต่างหาก  จากนั้นก็สุมหัวกันซุบซิบนินทา แล้วที่รู้ว่านินทานี่ไม่ใช่ว่าเดานะแต่ได้ยินเลยต่างหาก เฮ้อ

          “เหอะ..แกนี่ไม่รู้อะไร ยัยพวกนั้นกำลังประหลาดใจต่างหาก แล้วไอ้ที่กำลังซุบซิบเหมือนประกาศใส่ไมค์นี่ก็อิจฉาที่แกกลับมาสวยเหมือนเดิมอย่างไม่ต้องสงสัย โอ้ย...สะใจ ในที่สุดฉันก็ปลุกเสกเอ้ยฟื้นคืนชีพแกให้กลับมาเป็นเฮเลนแห่งทรอยเหมือนเดิมได้สำเร็จ วะฮ่าฮ่าฮ่า” ว่าแล้วมันก็เงยหน้าหัวเราะเสียงดังลั่นโดยไม่เกรงใจแถมยังไม่อายใครอีกต่างหาก เฮ้อ ส่วนฉันก็ได้แต่กุมขมับอย่างเหนื่อยใจเพราะรู้ว่าห้ามไปยังไงก็ไม่ฟังอยู่ดี(-_-)

 

          พักกลางวัน

 

          หลังจาก เผชิญกับสายตาที่มองมาจากทั่วทุกสารทิศอย่างตื่นตกใจ สงสัย และประหลาดใจมาแล้วในช่วงเช้าจนกระทั่ง...เข้าเรียน  ตอนนี้ก็มาถึง...ระลอกที่สอง หลังพักกลางวัน เฮ้อ

          “ไงเมย์...ได้ข่าวว่ากลับมาเป็นเฮเลนแห่งทรอย..งั้นเหรอ?”

          ขึ้นต้นประโยคด้วยเสียงหัวเราะแกมเยาะเย้ยแบบนี้ ไม่มองก็รู้ว่าเป็นใคร เฮ้อ..จริงๆแล้วฉันก็พอจะเตรียมตัวเตรียมใจไว้บ้างแล้วล่ะว่า..ยังไงก็คงต้องเจออะไรทำนองนี้ไม่ช้าก็เร็ว แต่..ไม่นึกว่าจะเร็วมากตั้งแต่วันแรก..แบบนี้(-_-)

          “ก็...” ฉันกำลังจะบอกว่า..ก็ไม่มีอะไร แค่ไม่ใส่แว่น แต่..

          “ทำไม..แกมีไรเหรอด้า” ยัยเพื่อนรักผู้หวังดีก็ออกหน้าตอบแทน..เหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา  เฮ้อ ใจจริงฉันไม่ได้กลัวนะแต่ไม่อยากมีปัญหาให้มันยืดเยื้อเสียเวลาต่างหาก

          “แกชื่อเมย์เหรอถึงตอบแทน อีกอย่างชื่อฉันดาด้า ไม่ใช่ด้าเฉยๆ”

          “อ้อ โอเค..ดาด้า ไม่ใช่ด้าเฉย” (-_-) เฮ้อ..เชื่อซิว่ามันจะยื้ดเยื้ออีกยาว..เลยล่ะ

          “นี่!...แกจะกวนประสาทฉันหรือไงห๊า!!

          “ก็เปล๊า ฉันก็แค่..เรียกชื่อแกให้ถูกอย่างที่แกย้ำเมื่อกี้ไง ทำไม..ฉันพูดผิดตรงไหน แล้วอีกอย่าง...ถึงฉันจะไม่ใช่เมย์..แต่ก็สงสัย เหมือนที่แกสงสัยแล้วถามเมย์เมื่อกี้ไง ทำไมเหรอ?”

          “แกอี.. อา..โอเค ฉันไม่อยากเถียงกับคนปากมากอย่างแก ว่าแต่เมย์...กลับมาแต่งองค์ทรงเครื่องแบบนี้ มีเหยื่อโอ๊ะมีหนุ่มหลงมาจีบหรือไง หึ..แต่จะยั่ว โอ๊ะไม่ซิ..จะคุยกับใครก็ระวังหน่อยละกัน  อย่าหว่านเสน่ห์ไปทั่วจนพวกนั้นฟัดกันหมดอนาคตไม่มีที่เรียนอีกล่ะ เสียดายโอกาสสงสารพ่อแม่เขา หึหึ”

          “เหมือน...ข่าวดังที่ว่า..ดาวในมหาลัยเราคบหนุ่มซ้อนกัน จนมีเรื่องมีราวเมื่อต้นเทอมที่แล้ว น่ะเหรอ”

          “นี่ กะแก...” พอฉันว่าจบคนที่จิกกัดเหน็บแนมเมื่อกี้ ก็หน้าเสียขึ้นมาทันทีก่อนจะชักสีหน้า ทมึงทึงขึงตาเหมือนจะฆ่าฉันยังไงยังงั้นเลย เฮ้อ..แบบนี้ไม่เรียกร้อนตัวแล้วจะเรียกว่าอะไร

          “อ้อ..ข่าวยัยดาว..ซินโดรมที่แอบคู่หมั่นไปลัลล้ากับเด็กวิศวะที่ผับ  แต่กลับมาพร้อมเด็กนิเทศ แล้วสองวันต่อมาเห็นเดตกับรุ่นพี่สถาปัตย์ แล้วสุดท้ายเห็นฟัดกันนัวเนียกับ..เด็กเทคนิคข้างมหาลัยเราน่ะเหรอ ต๊ายย...ต่ำตมขนาดนั้นถ้าไม่...หน้าด้านจริงถึงขั้นเลวจังทำไม่ได้นะ นั่นขนาดว่ามีคู่หมั่นแถมยังเป็นถึงดาวด้วย...ใช่มั้ยดาด้า แกได้ยินข่าวนี้บ้างหรือเปล่า  ดังมากเลยนะเว้ย ลงว่อนเนตอีกต่างหาก”

          “อี อีพวกบ้า! ฉันไม่เคยได้ยินโว้ย!! ฮึ้ย!..ฝากไว้ก่อนเถอะ” ว่าแล้วดาด้ากับเพื่อนอีกคนก็สะบัดตูดที่ใส่กระโปรงสั้นรัดรูปยาวแค่คืบออกไปทันที

          “โอ้ย!..สะใจ เมื่อกี้เห็นหน้ามันมั้ย โกรธทีนี่คางเบี้ยวเลยเว้ย ว่าแต่..แกนี่ชักเริ่มร้ายได้ผัวแล้วนะเนี้ย ให้ตายซิ...เพิ่งรู้ว่าความร้ายมันแพร่ถึงกันได้ด้วย อ๊าย!!(>_<) คือดีอ่ะแก ฟินแล้วยังมีประโยชน์ด้วย”

          “ยัยมินบ้า! หยุดพูดเดี๋ยวนี้น้า!

 

 

          DK PART

          ปึก!!

          “ไอ้สะโตรกเกอร์...นมเมียโอ๊ะนมคาราเมลของมึง”

          (-_-) ผมเหลือบหางตามองไอ้ห่าจี ที่วันนี้รับหน้าที่..เบ้ไปซื้อน้ำ  หลังจากมันเป่ายิงฉุบแพ้ไปตั้งแต่รอบแรกและรอบเดียว(-_-)  แม่ง..ไม่เต็มใจแล้วใครบอกให้มึงเสือกแพ้ อยากรู้มั้ยว่าทำไม เหอะ..มันเสือกลงฟัค(นิ้วกลาง)เหมือนสันดานชอบฟัดของมัน  แต่โทษที...งานนี้พวกกูเป็นผู้ไม่มีรูที่มันชอบให้เสียบ  อีกอย่าง...กูถนัดทับแล้วตามด้วยทุบเว้ย(ค้อน)  หึหึ..ว่าแล้วภาพเมียก็แวบขึ้นมาในหัว (-.,-)

          “อย่าบอก..ว่าที่มึงซื้อเครื่องใหม่ก็เพื่อซัพพอร์ทโปรแกรม?”  ไอ้เอ็มถามขึ้นมาหน้านิ่ง พร้อมกับเหลือบมองโทรศัพท์เครื่องใหม่ในมือที่ผมกำลังเทสโปรแกรมสะโตรกเกอร์  หลังจากฝากเฮียแม็คไปให้ไอ้เฮียหลุดดำลงโปรแกรมให้ใหม่  และเพิ่งจะได้คืนมาเมื่อเช้า แล้วผมก็เหลือบไปเห็นมันกำลังดูดนมชมพูไปด้วย ให้ตายซิ..มันชอบห่าอะไรไม่ได้เข้ากับหน้าตามันเล้ย

          “ไม่ใช่..แค่นั้น เพราะก่อนหน้านี้กูแอบเอาสร้อยเส้นนั่นไปอัพเกรด เพิ่มฟังชั่นบันทึกภาพและเสียงเลยจำเป็นต้องเปลี่ยนเป็นสเป็คเทพ...อย่างเครื่องนี้”

          (-_-)(-_-)(-_-)

          ทำไม...กูทุ่มเงินเพิ่มอีก 2 แสน  เพื่อจะได้ใกล้ชิดเหมือนมีเมียติดอยู่กับตัวตลอดเวลา...แล้วจะทำไมวะ(-_-)

           “แม่งเอ้ย..ถ้ามึงจะทำขนาดนั้น ทำไมไม่ให้น้องเขาออกมานอนรออยู่บ้านเฉยๆเลยละวะ”

          “แล้วมึงคิดเหรอ..ว่ากูไม่อยากให้เป็นแบบนั้น” ผมตอบพร้อมกับมองไอ้ห่าซีที่กำลังดูดสมู้ทตี้โยเกิร์ตทีเดียวหมดแก้ว(-_-)นี่ตกลงมันกระหายหรืออดอยาก เชี่ย!..แล้วสมู้ทตี้นี่แม่งโคตรไม่เข้ากับหน้าอำมหิตของมันเลยสักนิด เฮ้ย..ถ้าซื้อกินเองมันไม่อายสั่งมั่งเหรอวะ (-_-)

          “มึงรู้ใช่มั้ยว่ามันประชด” แล้วไอ้จีขี้เสือกก็เข้ามาแทรก

          “แล้วมึงไม่รู้เหรอว่ากูพูดจริง”

          “ไอ้เชี่ยเอ้ย! แล้วนั่นมึงจะไปไหน”

          “ห๊ะ?..อ้อ..กูว่าจะไปลองโปรแกรมแอบส่องเมียซะหน่อย” อ้าวเวร..นี่กูไม่ได้แค่คิด แต่ลุกขึ้นยืนแถมเดินได้สองก้าวแล้วเหรอวะเนี้ย เชี่ย!..เป็นเอามากเว้ยกู

          “อ้าวเฮ้ยซี แล้วนั่นมึงจะไปไหนอีกคน” ไอ้จีขี้เสือกทักขึ้นเมื่อเห็นไอ้ซีลุกตาม

           “พอดี...กูไม่ได้เอารถมาเลยกะจะกลับกับดีเค”

           “(-_-)เฮ้ย..ไม่เนียนว่ะเพื่อน” หึ..ผมกับไอ้เอ็มกระตุกยิ้มทันทีที่ไอ้จีว่าแบบนั้น ก็จริงอย่างที่มันพูดแม่งไม่เนียนจริงว่ะ ผมกับมันบ้านอยู่กันคนละซีกโลกเลยนะเว้ย  ถ้าบอกว่ากลับกับไอ้เอ็มยังจะพอแถไถไปได้ 555

          “เออ!...กูจะไปส่องเมียเหมือนกันโว้ย! ไอ้พวกบ้าเอ้ย!!

          555555555” แล้วผม ไอ้จี ไอ้เอ็มก็ประสานเสียงกันหัวเราะลั่น

          “เฮ้ย!...หน้ามึงเพิ่งจะหายช้ำ ตามึงเพิ่งจะหายดำมั้ยวะ555” ไอ้ห่าจีพูดไปหัวเราะไปจนน้ำเล็ด เชี่ย!...กูกับไอ้เอ็มขำจนเจ็บท้องแล้วไอ้ห่า5555

          “หรือมึงอยากจะดำแบบเดียวกับกู” 555555 พวกห่าเอ้ย กูขรรมมม

          “เฮ้ย..กูก็แค่หวังดีกับมึงมั้ยวะเพื่อน 555” แม่ง..หมั่นใส้หน้าตาคนหวังดีกับเพื่อนแทนไอ้ซีชิบหาย  เวรกรรม กูหยุดขำไม่ได้ว่ะ 5555

 

          30 นาทีต่อมา

          ตอนนี้ผมกำลังขับรถเพื่อไปรับยัยเมียหลังเลิกเรียนตามปกติ  โดยมีไอ้ซีที่แถแบบไม่เนียนติดสอยห้อยตามไปส่องเมียเก่า ที่มันทำใจกล้ารีเมคกลับมาเป็นเมียใหม่ได้สำเร็จเมื่อสองอาทิตย์ก่อน  ซึ่งงานนี้มันต้องยอมแลกมาด้วย..เลือดเนื้อและความบอบช้ำรอบดวงตาและใบหน้า อุ๊บ..แม่งนึกขึ้นแล้วอยากขำว่ะ บ้าเอ้ย!

          “มีไรมึงก็ระบายมันออกมา อย่าให้มันค้างคาอยู่ในใจเว้ย” ผมว่าโดยไม่มองหน้ามัน  แต่ก็พอรู้ว่ามันกำลังคิดหนักกังวลใจเรื่องอะไร อีกอย่าง..มันก็ทำหน้าหมาหงอยแบบนี้มาได้สองอาทิตย์แล้วเหมือนกัน ให้ตายซิว้า...ใช้วิธีกูตั้งแต่แรกก็ฟินเอ้ยสิ้นเรื่อง

          “ยัยนั่น...คงโกรธ ไม่ซิ คงเกลียดกูไปแล้วว่ะ เพราะไม่ว่ากูจะทักจะโทรไปยังไงก็ไม่ตอบรับหรือตอบกลับอะไรเลย” แล้วมันก็ค่อยๆระบายความกลัดกลุ้มใจให้ฟัง เออ..มันต้องอย่างนี้ซิว้ากูถึงจะพอแนะนำอะไรได้

          “วันนี่มึงเลยกะมาดักเจอว่างั้น”

          “ก็..ประมาณนั้น แต่...กูก็เตรียมมาแล้วล่ะ”

          “คำพูดจะอธิบาย?”

          “เปล่า...อุปกรณ์ทำแผล”

          “(-_-) นี่มึงเล่นมุขกับกูอยู่เหรอวะ?”  แต่..ไม่น่าจะใช่  เพราะนอกจากหน้าตามันจะไม่ได้ล้อเล่นแล้ว...มันยังล้วงเอาชุดทำแผลขนาดบรรจุใส่ซองยาออกมาจากกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตยีนส์ให้ดูอีกต่างหาก เวรกรรม...นี่กูจะขำหรือหัวเราะโอ๊ะไม่ซิ สงสารมันดีวะเนี้ย ไอ้เชี่ยเอ้ย!

          “เฮ้ย...มึงจะไปคิดอยากอะไร บอกแล้วไงให้ใช้วิธีกู แม่งเอ้ย...ป่านนี้เข้าใจฟินไปแปดตลบแล้วม้าง”

          “ถ้าทำอย่างที่มึงว่า..แล้วเขาจะไม่ยิ่งโกรธยิ่งเกลียดกูเหรอวะ แค่นี้ถ้ากูตายก็ไม่มาเผาผีแล้วมั้ยวะ”

          “เฮ้ย..ถ้าเขาเกลียดมึงจริงคงแจ้งจับไปแล้วม้าง คงไม่แค่ชกตากับต่อยหน้าแล้ววิ่งแจ้นกลับบ้านละม้าง อีกอย่าง...ถึงไม่ตอบไลน์แต่มึงบอกว่าอ่านทันทีนี่มึงไม่รู้หรือโง่กันแน่ว่าเขาคิดยังไง นั่นเรียกว่าจดจ่อรอข้อความจากมึงเลยนะเว้ย เผลอๆตอนนั้นดีใจกลิ้งไปกลิ้งมาหน้าแดงอยู่ก็ได้ ยังไงมึงก็เป็นผัวไปแล้วแถมยังเคยเป็นผัวเก่าอีกต่างหาก ไม่ใช่เหรอว้า”

          “(-_-)มึงว่า...มันจะเป็นแบบนั้นจริงเหรอวะ”

          “หึ ไม่เชื่อ..มึงก็ลองทักไปดิ ถ้าตอบทันทีไอ้ที่กูพูดมาก็ไม่น่าจะผิดเพี้ยน” ว่าแล้วมันก็พิมพ์ข้อความที่ผมเหลือบไปเห็นพอดีว่า...มินนี่ซีซีขอโทษจริงๆนะ

          (-_-)จากนั้นมันก็กดส่ง ว่าแล้วก็เหลือบมองหน้าโหดๆแถมตอนนี้ยังมีรอยช้ำทำให้มันดูเหี้ยมขึ้นมาอีก แล้วพอนึกถึงข้อความเมื่อกี้ที่มันแทนตัวเองว่า..ซีซี ซึ่งเป็นชื่อสมัยเบบี๋ของมัน แม่งเอ้ย..ทำไมมันขัดแย้งกันชิบหายเลยวะ

          “เป็นไง?”

          “เออว่ะ...อ่านทันที น่าจะไม่ถึง..3วิด้วยซ้ำ”

          555555 กูว่าแล้วไง ผิดจากที่คิดซะที่ไหน”

          “แล้ว..แบบนี้กูต้องทำไงต่อวะ” หึ...แม่งมันเริ่มเชื่อมั่นและศรัทธาในวิถีคนเลวของกูแล้วเว้ย หึหึ

          “ถ้าเจอยัยนั่นมึงก็แค่พูดในสิ่งที่อยากพูด...”

          “แล้วถ้ายัยนั่นไม่ฟัง”

          “มึงฟังให้จบก่อนได้มั้ยวะ ถ้าไม่ฟังก็ทำตามที่กูเคยบอก เบสิคสุดๆ..ก็ฉุดขึ้นรถแล้วจูบแม่งเลย  เอาให้ตัวอ่อนนอนซบกับอก ถ้ายังอยากเถียงก็ฟัดให้เคลิ้มจากนั้นก็ทำให้ฟินด้วยฟัค(เข้าใจชิมิ?) แล้วถ้าหากยังพูดไม่รู้เรื่องมึงก็ทำตัวให้ฟินเป็นเพื่อนพร้อมกันไปเลย เป็นไงง่ายใช่มั้ยวะ”

          “(-_-)สาบานว่าทำแบบนั้นแล้วเขาจะหายโกรธ”

          “เปล่า...ทำแล้วได้แค่ฟิน แต่หลังจากฟินแล้วเพลีย ตอนนั้นแหละ...จะเริ่มคุยรู้เรื่อง”

          (-_-)

          “น่า..เชื่อกันมั่งซิว้า กูหวังดีกับมึงนะเว้ย”

 

          MAY PART

          “เฮ้ย..แกเป็นไร หันซ้ายหันขวาอยู่ได้”

          “เอ๊ะ? เปล่า...แค่รู้สึกเหมือน...มีใครกำลังมองอยู่อ่ะ” ตอนนี้ฉันกับมินกำลังนั่งกรอกเอกสารนั่นนี่อยู่ที่โต๊ะม้าหินอ่อนข้างตึกคณะกับตึกวิศวะที่คนไม่ค่อยจะพลุกพล่านมากนัก

          “เฮ้อ...วันนี้ก็มองกันทั้งคณะ..ไม่ซิทั้งมหาลัยเลยมั้ง  แต่แกไม่ต้องสนใจ คิดซะว่าพวกนั้นไม่เคยเห็นของหายากอย่างคนสวยธรรมชาตินอกจากผ่านมีดหมอละกัน อีกอย่าง..เดี๋ยวแกก็ชิน เฉยๆชิลๆไปแก เชื่อฉัน”

          “อืมม”

 

          DK PART

           แม่ง...มองยังไง มุมไหนก็น่ารักเว้ยเมียกู หึหึ(^.,^)

          ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในร้านคอมฟี่ห่าเหวไรซักอย่างที่ตั้งอยู่ระหว่างคณะของยัยเมียกับคณะวิศวะของไอ้...แม่งไม่พูดดีกว่าว่ะ

          แล้วพอเหลือบไปมองหน้าไอ้ห่าซี ที่ยังทำหน้าหมาหงอยไม่เลิก เฮ้อ...ก็แค่เชื่อมั่นและศรัทธา  จากนั้นก็ลงมือทำซะ

          แม่ง...มันยากห่าตรงไหนก็แค่ฉุดเมียไปขืนใจยังไงนั่นก็เมีย ไม่ใช่เหรอว้า

 

           กรุ้งกริ้ง  กรุ้งกริ้ง

          เสียงกิ๊กก๊อกที่ได้ยินตรงทางเข้า  บ่งบอกว่ากำลังมีคนเข้ามาในร้านไม่ได้ทำให้ผมละสายตาจากหน้าใสๆ รอยยิ้มสวยๆของเมียในระยะเกือบ 20 เมตรได้เลย จนกระทั่ง...

          “ชาเขียวไข่มุกค่ะ”

          “อะไร..ฉันไม่ได้สั่งชาเขียวไข่มุก”

          “เอ๊ะ? เอ่อ...”

          “ฉันสั่งชาเขียวนมสด”

          “แต่ว่า..”

          “นี่เบลอจนจำไม่ได้ แล้วจะมีปัญหากับลูกค้างั้นเหรอ จะให้ฉันเรียกพี่ปอผู้จัดการให้มาพิจารณาเธอมั้ย หรือจะรีบไปเปลี่ยนแก้วใหม่ให้ฉัน..เดี๋ยวนี้!”

          “เอ่อ.. ไม่นะคะ เดี๋ยวหนูไปเปลี่ยนแก้วใหม่ให้ค่ะ รอสักครู่นะคะ กต้องขอโทษด้วยจริงๆค่ะ”

           ให้ตายซิ..เสียอรรถรสในการชื่นชมอิริยาบถของเมียกูชิบหาย

          เพราะแบบนั้นล่ะ...ถึงทำให้ผมละสายตาเสียเวลาไปมอง..ผู้หญิงสองคนที่นั่งอยู่ถัดออกไป  โดยมีแค่ระแนงไม้กั้นไว้เพื่อแบ่งพื้นที่ความเป็นส่วนตัวเท่านั้น แต่ก็พอจะทำให้มองเห็นเสี้ยวหน้าด้านข้างของยัยนั่นซึ่งบ่งบอกยี่ห้อขี้เหวี่ยงขาวีนอย่างไม่ต้องสงสัย  ให้ตายซิ...ผมแม่งไม่ถูกจริตกับผู้หญิงประเภทนี้ชิบหาย   แล้วพอเด็กเสิร์ฟตัวเล็กคอตกเดินจากไป..

          “เฮ้ย...แกสั่งชาเขียวไข่มุกก็ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ”

          “หึ แล้วไง..เห็นหน้ามันใสๆซื่อๆแล้วกูหมั่นใส้ อดนึกถึงอีเมย์ไม่ได้ วันนี้กูลงกับอีนั่นไม่ได้ก็จะลงกับอีนี่ไปก่อน ไม่งั้นกูอกแตกตายแน่”

          “หึ..แล้วที่มึงเหวี่ยวีนทั้งวัน อย่าบอกนะว่ายังหงุดหงิดเรื่องเมื่อเช้าไม่หาย”

          “โอ้ย!..จะหายได้ไง มีแต่จะเพิ่มขึ้นโว้ย แล้วนี่มึงไม่หงุดหงิดหรือไง  วันนี้ทั้งวันมีแต่คนพูดถึงอีนั่นกันทั้งมหาลัย ไปไหนมาไหนก็ได้ยินแต่เมรินสวยอย่างนั้น เมรินน่ารักอย่างนี้...”

          โอ๊ะโอ...ทั้งชื่อเล่นชื่อจริงเหมือนเมียกูเด๊ะเลยเว้ย...

          “....โอ้ย แค่ได้ยินชื่อกูก็อยากตบหน้าแอ๊บแบ๊วของมันให้หน้าหันแล้วโว้ย! แล้ววันนี้มันเกิดเสือกบ้าเป็นห่าอะไร  ถึงได้ลุกขึ้นมาแต่งเนื้อแต่งตัว เมื่อก่อนเป็นอีเฉิ่มใส่แว่นหนาเตอะก็ดีอยู่แล้วมั้ย”

          “หึ..อย่าบอกว่ามึงอิจฉาที่มันกลับมาสวยเหมือนเดิม ไม่ซิดูเหมือนมันจะสวยกว่าเดิมซะด้วยซิ จะว่าไปมันเพิ่งก็จะ18 ย่าง19 เพิ่งจะเป็นสาวเลยนะนั่น ว่าแต่..ที่มึงหงุดหงิดนี่อิจฉาที่มันสวยหรือได้ยินคนพูดเข้าหูว่ามันสวยแล้วน่าจะเป็นดาวคณะมากกว่ามึง หืมม?

          “อีพาย..พูดแบบนี้มึงอยากตายหรือไง ห๊า!

          “หึ...มึงก็อย่าออกอาการร้อนตัวนักซิวะ จริงๆมันก็น่าหมั่นใส้แหละ กูว่าต้องเป็นเพราะอีมินปากหมาแน่ๆ  ที่ยุให้มันลุกขึ้นมาปฏิวัติตัวเองแบบนี้ ไม่งั้นมันไม่กล้าหรอก แต่ก่อนมันหงิมๆหงอๆจะตาย”

          เวร...กูว่าน่าจะคนเดียวกันแล้วว่ะ ว่าแต่..ยัยสองคนนี่...พูดจาหาเรื่องไม่มีเงาหัวนี่หว่า

          หึ...วันนี้ลุคใหม่ของยัยเมียคงเป็นทอร์คออฟเดอะทาวให้ฮือฮาทั้งมหาลัยซินะ แต่นั่นก็ไม่ได้ผิดจากที่ผมคาดไว้เลยซักนิด  และที่อิจฉาอยู่ตอนนี้ก็เหมือนกัน แม่ง..ใครเห็นเมียกูลุคปกติแล้วไม่อึ้ง ทึ่ง เสียว โอ๊ะ..อันหลังน่าจะเป็นกูคนเดียว(-.,-) คือ..ถ้าใครเห็นแล้วไม่สะดุดตากูว่า..ถ้ามันไม่ตาบอดก็มองไม่เห็นแล้วล่ะ    (-_-) เฮ้ย..มันจริงนะเว้ย

          “เหอะ..มันจะแค่นั้นจริงเหรอ ไม่ใช่ว่า..มีไอ้ผู้มาติดพันธ์มันเหรอวะ”

           “เฮ้ย...มึงใจเย็นไว้นะเว้ย” แล้วอยู่ๆเสียงไอ้ซีก็แทรกขึ้นมา พร้อมกับสีหน้าท่าทางที่ดูเครียดขึงจริงจังขึ้นกว่าเดิม...เพิ่มขึ้นมาอีกนิดหน่อย

          “หืมม?...แล้วมึงรู้ได้ไงว่ากูกำลังร้อน”

          “ก็ตอนนี้มึงกำลังยิ้มโรคจิตอยู่ ไม่รู้ตัวหรือไงวะ!”

          “งั้นเหรอ...แล้วทำไมมึงไม่คิดว่ากูอาจจะกำลังอารมณ์ดีอยู่บ้างละว้า ”

           “ใครล่ะ ตั้งแต่ปี1มันก็ทำตัวเฉิ่มเชยเป็นป้ามาตลอด อย่าว่าแต่มีคนสนใจเลยผู้ชายหน้าไหนก็ไม่มองด้วยซ้ำ  นอกซะจากว่า..ปิดเทอมเมื่อกี้มันไปได้เหยื่อที่ไหน”

          “หึ...ก็อาจจะใช่ มึงว่า..หรือกูจะหาผัวให้มัน..ซักหลายๆคนดี”

          หึ..ผัวยัยนั่น  แค่กูคนเดียว..ก็พอม้าง

           “กรี้ดดดดด!! นี่มันเกิดบ้าอะไรเนี้ย!!” 

          “โอ๊ะ!...โทษที พอดี...ตั้งใจ”

          หึ... รู้กันใช่มั้ยว่ากูไม่ได้ร้าย แต่กู..เลวเลยต่างหาก หึหึ

          “ห๊า!?  แกว่าไงนะ ไอ้...”

 

           10 นาทีต่อมา

 

          ผมนั่งรอให้เมียเลิกเรียนตามเวลาที่นัดไว้คือ 4 โมง ซึ่งตอนนี้ก็เหลือเวลาไม่ถึง 20 นาทีแล้ว  ที่ผมจะได้ฟัดร่างเล็กนุ่มนิ่มหอมกลิ่นวนิลาจางๆนั้น หึหึ(-.,-) แค่คิดก็ตื่นตัวโอ๊ะ..ตื่นเต้นแล้วเว้ย  แต่ในระหว่างนี้..ผมกำลังใช้หลอดดูดคนนมคาราเมลในแก้วเล่นไปเรื่อย   ให้ตายซิ...จริงๆกูทำหกไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ แต่เสือกได้มาใหม่อีก เวรกรรม(-_-

          อยากรู้ใช่มั้ยล่ะ..ว่าก่อนหน้านี้มันเกิดอะไรขึ้น  ก็หลังจากที่ผมลุกไปฟาดเอ้ยราดนมคาราเมลที่เหลือค่อนแก้ว  ใส่ยัยผีสิงเพื่อนคุณไสย เรียกงี้ละกันเพราะอีกคนขาวซีดถ้าไม่แต่งหน้าทาปากแดงเหมือนเล่นงิ้วละก็...ซอมบี้ดีๆนี่เอง  ส่วนอีกคนผิวเข้มแต่พยายามแต่งเหมือนสาวเกาหลีแต่โทษที..หน้าดันเสือกเทาขาวเกินคอ (-_-)แล้วแบบนี้...จะไม่ให้กูเรียกว่าผีสิงกับคุณไสยได้ยังไงวะ

          แล้วหน้าตาน่ากลัวไม่พอยังบังอาจเหิมเกริม  จะหาผัวให้เมียกู..แถมหลายคนอีกต่างหาก เหอะ...แล้วเป็นไงเมื่อเสื้อนักศึกษาบางจ๋อยตัวจิ๋วรัดติ้วนั่นเปียกซึมไปทั่วแผ่นหลัง สร้างความบันเทิงเล็กๆน้อยๆพอได้ฆ่าเวลาในระหว่างรอเมีย  ส่วนยัยนั่นก็วี้ดว้ายลั่นร้าน  ก่อนจะลุกขึ้นมากะโวยวายเต็มที่ แต่...พอเงยขึ้นมาเห็นหน้ากูในระยะประชิดเท่านั้นแหละ มึงเอ้ย..จากที่เหมือนจะกลายร่างหรือไม่ก็...เบ่งพลัง  ก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นยิ้มละไมให้ท่ากูแทน เฮ้ย...ไม่ใช่ว่าเมื่อกี้ กูเพิ่งทำนมคาราเมลที่ดูดไปไม่ถึงสามอึกราดตัวยัยนี่หรอกเหรอวะ(-_-)

          หลังจากนั้น..ไอ้ซีก็พรวดพราดเข้ามาเจรจา แล้วก่อนหน้านี้ที่ผมบอกไปว่า...ตั้งใจ มันก็ปรับเปลี่ยนให้ใหม่เป็น..ไม่ตั้งใจ ให้ตายซิ...จริงๆกูแม่งโคตรตั้งใจเลยนะเว้ย แต่ช่างเหอะ..มันพูดมาซะขนาดนั้นไม่อยากหักหน้ามันให้เสียฟอร์ม แถมพูดไปพูดมาเรื่องดันกลับกลายเป็นว่า..ผมสะดุดขาโต๊ะเลยเสียหลักจะล้มนมคาราเมลที่ผมถืออยู่ในมือเลยหกราดยัยผีสิงโดยไม่ตั้งใจ

          อ้าวเฮ้ย..กลายเป็นงั้นไป(-_-)  แล้วสุดท้ายก็ลำบากไอ้ซีเป็นธุระซื้อเสื้อที่ระลึกในร้านคอฟฟี่ห่าเหวให้ยัยนั่นใสไปก่อน

          และเรื่องมันควรจะจบอยู่แค่นั่น  แต่..ยัยผีสิงก็ยังเซ้าซี้ที่จะสานต่อด้วยการ..สั่งนมคาราเมลแก้วใหม่ให้ผม(-_-) แล้วก็สมู้ทตี้โยเกิร์ตให้ไอ้ซี(=_=)อีกคนละแก้ว  ก่อนจะถามนั่นถามนี่ อ้อ...สองคนนี่รู้จักชื่อผมกับไอ้ซี โดยที่เราไม่ต้องแนะนำตัวห่าอะไรให้เปลืองน้ำลายหรือเมื่อยปาก  เมื่อผีสิงกับคุณไสยอ้างว่าพวกผมมีชื่อ(เสีย)ในหมู่สาวๆมหาลัยอยู่แล้ว

          หึ..จะบอกตรงๆว่าแก็งกูเป็นเหยื่อล่อใจก็กะไรอยู่ใช่มั้ยวะ? เพราะเหตุนี้...ผมเลยยังนั่งอยู่ร้านเดิม  เพิ่มเติมคือได้นมคาราเมลมาอีกแก้ว เวรกรรม...เดี๋ยวเบาหวานก็ถามหากูพอดี

          “ดีเค..มาทำอะไรที่มหาลัยนี่เหรอ” ผมเหลือบตาขึ้นมองผู้หญิงแต่งหน้าจัด ที่กำลังดัดจริตขั้นสุดตรงหน้าด้วยสายตานิ่งเรียบ  เอาจริงๆคือ..เห็นหน้าแล้วกูอดใจไม่ให้โรคจิตกำเริบได้นี่ก็ดีโคตรแล้วนะเว้ย   แต่ทว่า...ในที่สุดผมก็ค่อยๆคลี่ยิ้มจนแก้มบุ๋มล่อใจไปก่อน 

            หึ..เลวทั้งที มันก็ต้องมีจริตกันบ้าง

          “เฮ้อ” นี่คือเสียงที่ไอ้ซีถอนหายใจและคิดว่าผมคงไม่ได้ยิน แต่โทษที..ตอนนี้มึงกับกูนั่งติดกันโว้ย(-_-)

          “มาหา..คนสวย” ถามมา..ก็กล้าตอบไปตามจริง และทันทีที่ผู้หญิงสองคนตรงหน้าได้ยินก็ยิ้มเขินอายประหนึ่งว่ากูหมายถึงพวกหล่อน     เฮ้ย.. นี่คิดจริงๆเหรอว่าตัวเองสวย..ไม่ใช่สยอง (-_-) แล้วคนที่ถามผมเมื่อกี้ชื่อ...เด๋อด๋าหรือห่าไรซักอย่างแต่ผมไม่ใส่ใจ  และยัยนั่นกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่คงคิดว่ายั่วใจผมแน่ๆ แต่โทษทีคนสวยที่กูว่าคือ...เมีย ชื่อ เมริน นรากร เท่านั้นเว้ย

          “แล้ว...เจอหรือยังล่ะ” คือพูดแล้วดูดน้ำแบบนี้กูยังจะคิดเป็นอื่นได้อีกเหรอวะ แม่ง..ชัดเจนในเจตนาจริงจริ้ง

          “หึ..ก็ไม่น่าจะหาอยาก เพราะเข้ามาก็ได้ยินแค่ชื่อ เมี..เมริน นรากร อยู่แล้ว..ไม่ใช่เหรอ?”  นั่นล่ะเมียกูเอง(-.,-)หึหึ

          “เหอะ.. มันเอ่อเมรินก็..เป็นผู้หญิงสวยนะ แต่...เฮ้อ น้อยคนจะรู้ว่าเธอ..ชอบทำงานบริการ..กลางคืน หึ คือพอดีว่า..ที่บ้านเธอขัดสนยากจนอ่านะ ทำไงได้  จริงๆก็เห็นใจนะ  แต่ก็ไม่น่าจะเลือกวิธีง่ายๆอย่างการขาย..เอ่ออย่างนี้เลยเนอะ”

          โอ๊ะโอ...ต้องแหลยังไงถึงเป็นเรื่องเป็นราวได้ขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าเอาเค้าโครงมาจากเรื่องจริงของตัวเอง  มันถึงได้ลื่นไหลพูดไปไม่มีสะดุดแบบนี้  

          แม่ง...แล้วกล้าดียังไงมาว่าเมียตัวน้อยๆ...ต่อหน้าผัวอย่างกูแบบนี้ หึ...ยัยนี่คงยังไม่รู้ตัว ว่าภัยมันอยู่ตรงหน้าในระยะประชิดซะแล้ว

          “งั้นเหรอ”

 

          5 นาทีต่อมา

          “เฮ้ย..ทำไมคราวนี้มึงยอมเสียเวลา  ปกติแล้ว..แบบนี้มึงไม่มองหน้าด้วยซ้ำ..ไม่ใช่เหรอวะ?”  ไอ้ซีถามขึ้นทันทีที่ผมบอกลายัยผีสิงกับคุณไสยสั้นๆแค่..ไปนะแล้วเดินจากมาหน้าตาเฉย โดยที่พวกนั้นยังเด๋อด๋าอ้าปากค้างอยู่เลย แม่ง..ทำตัวสมชื่อจริงๆ

          “มึงคิดว่า..กูจะยอมเสียเวลาโดยไม่ได้อะไรกลับมางั้นเหรอ หึ..หากคิดจะกำจัดศัตรู กูก็ต้องเข้าถึงตัว ไม่ใช่เหรอวะ หึหึ”

          “เฮ้อ...กูว่าแล้วเชียว เลวยันเลือดแบบมึงเหรอจะยอมนั่งอยู่เฉยโดยไม่คิดชั่ว”

          “เฮ้ย..มึงไม่พอใจไรกูอยู่หรือเปล่าวะ”  คือถ้าจะด่ากูหน้าตายขนาดนี้มึงต่อยปากกูเหอะซี แม่ง..ไอ้ห่านี่มันเคืองที่กูแนะนำให้มันฉุดเมียมาขืนใจหรือเปล่าวะ?

          “อ้อ...กูลืมบอก เมียมึงชอบไปจอดรถที่คณะแพทย์”

          “แล้วทำไม..มึงเพิ่งบอกตอนกูเดินมาถึงรถมึงพอดี?”

          “หึ..พอดีกูอยากให้มึงเดินมาส่ง”

          “ไอ้เชี่ยเอ้ย!!

 

 

               MAY PART

          ตอนนี้ฉันเลิกเรียนแล้ว  และกำลังเดินลัดเลาะไปตามเส้นทางเดิมคือ...ผ่านคณะวิศวะ ผ่านตึกคณะนิเทศฯ เพื่อออกจากมหาลัยทางประตู 3 ตามที่ได้นัดกับดีเคไว้  ซึ่งก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เทอมแรกแล้ว  แต่ในระหว่างที่กำลังเดินผ่านซอกตึกคณะนิเทศฯที่ฉันเคยมีประวัติถูก...

          ฉุด!!!ข้อมือก่อนจะกระชากเข้าไปในซอกหลืบนั่น..ทันที กรี้ดดด!!!...ตอนนี้ฉันไม่ได้แค่คิด แต่มันเป็นเรื่องจริงอยู่น้า!!

          “อืมมมมม” ฉันดิ้นคลุกคลักพร้อมกับพยายามตะโกนให้ใครช่วย  ในขณะที่รอบเอวถูกกอดรัดไว้แน่นด้วยวงแขนแข็งแรง  อีกทั้งยังโดนมืออีกข้างปิดปากไว้อีกต่างหาก 

          ฮืออ ไม่น้า ดีเคช่วยเมย์ด้วย!!

          “ถ้าอยากเสียตัว...บอกผัวมาเลยคนดี”  (-_-)และทันทีที่ประโยคนี้ถูกกระซิบที่ข้างหู พร้อมกับขบเม้มเบาๆ  ฉันก็อ้าปากงับมือที่กำลังปิดปากฉันไว้หลอมๆอยู่ตอนนี้ทันที

          “อ๊าคค!...อา~ฟิน หึหึ(-.,-)” โอ้ย..ทำไมถึงได้กวนประสาทขนาดนี้นะเนี้ย!

          “ป๊าบ! ดีเค!...ทำบ้าอะไร ตกใจหมดเลย!” พอเขายอมคลายวงแขนฉันก็หันไปฟาดไหล่เขาทันที บ้าจริง!...ชอบทำอะไรหื่นห่ามบ้ากามอยู่เรื่อยเลย

          “มิน่า...หัวใจแม่งเต้นแรงชิบหาย”

          “ป๊าบ!...เอามือออกไปนะ ทำบ้าอะไร เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าหรอก ปล่อยเมย์เดี๋ยวนี้นะ ดีเค!” ว่าแล้วฉันก็ฟาดที่ไหล่เขาอีกรอบ เมื่อคนหื่นกามยื่นมือเรียวมากอบกุมหน้าอกซ้ายฉันดื้อๆอย่างหน้าด้านๆ เฮ้อ...ฉันเหนื่อยใจกับความหื่นกามนี่จริงๆเลย

          “ไรว้า...กอดนิดกอดหน่อยก็ไม่ได้” นิดหน่อยตรงไหน นี่เรียกว่ารัดแน่นจนฉันแทบจะสิงร่างเขาเลยต่างหาก โอ้ย!...ยังมีหน้ามาลูบ..ก้นฉันอี๊ก(>///<)

          “ทำไมมารอเมย์ตรงนี้ล่ะ แล้วนี่รถจอดไว้ที่ไหน มีใครเห็นหรือเปล่า แล้วเมื่อกี้จะมีคน..อุ๊บ อืมมมม” ฉันยังพูดไม่ทันจบเขาก็ก้มหน้าลงมาฉกจูบฉันเอาดื้อๆ  กรี้ดด...แล้วถ้าเกิดมีใครมาเห็นช็อตนี้  ตอนนี้เข้าล่ะ จะทำยังงาย(>////<)

          “แฮ่กก ทำบ้า อืมมม” หอบหายใจกับพูดได้แค่สองคำฉันก็โดนจูบอีกรอบ แงง นี่โรคหื่นกามเขากำเริบรุนแรงอีกแล้วเหรอเนี้ย!?

          “แฮ่ก เดี๋ยว..หยุดนะ พอได้แล้ว!!” คราวนี้ฉันเบี่ยงหน้าหลบทันเลยรอด แต่โดนหอมแก้มไปเต็มๆแทน บ้าจริง!...นี่มันในมหาลัยน้า!

 

          พอเข้ามานั่งในรถได้ฉันถึงโล่งใจขึ้นมาหน่อย แต่ทว่า...

          “เดี๋ยวคืนนี้...พาไปฉลองเปิดเทอมวันแรก”

          “ที่ไหน?”

          “เตียง”

          “ไม่น้า จะบ้าเหรอ!”(>///<)

          5555” (-.,-)


19/11/17

มาแล้วว รอบสองงง

โอเคเข้าเรื่องจ้าา...มาแล้วจบจนได้ แชบนี้เบาๆสบาย ดีเคก็ยังเป็นดีเค

แถมตอนนี้นางยังหวงเมียหนัก รักเมียมากเหมือนอสรพิษหวงไข่ยังไงยังงั้น555

บังอาจใส่ไฟแถมยังคิดร้ายกับเมียต่อหน้าต่อตามีหรือมันจะยอม

 แชบหน้าต้องตัดรากถอนโคนจ้า มันจะกำจัดภัยให้ห่างไกลจากเมีย

 ไม่ให้มีอะไรมาแผ้วพานได้เลย

แชบหน้าโลกจะได้รู้ว่านี่เมียกูแล้วน้าา ติดตามๆจ้า 

เม้นเป็นกำลังให้ด้วยน้าา

ขอบคุณมากค่ะ

...........................................................................................

มาแล้วแอบไม่สบายค่ะ ตอนนี้ก็ยังเปื่อยอยู่เลย

โอเคเข้าเรื่องดีกว่าค่ะ...มาได้นิดๆหน่อยๆน้าา แต่ช่วงเย็นมาจบให้นะคะ

แชบนี้เบาๆไม่มีอะไรซีเรียส เหมือนวางปมไว้ช่วงสุดท้ายค่ะ

เดี่ยวมาชี้แจงสปอยอีกทีจ้าาา อันความหวงเมียนี้หนักมากจริงๆนะไอ้หล่อเลว

เย็นๆรู้เรื่องจ้า บอกตรงๆว่าเพิ่งแต่งเลย กินยาแล้วง่วงมากได้เท่านี้จริงๆจ้าา

................................................................


18/11/17

มาล๊าวววมาดึกเชียว แอบลัลล้า พอมาถึงก็แก้เกลาแล้วอัพให้อ่านกันเลยย

โอเคเข้าเรื่อง...ยังเบาๆน้า ถึงคราวดีเคเสี้ยมเพื่อนซีมั่ง5555

เอาคืนเนียนๆนะนั่นแชบหน้าจะรูัว่าใครเป็นศัตรูของเมียแล้วหล่อน

จะมีวิธีปกป้องเมียตัวน้อยๆที่มันหวงหนักรักมากขนาดนี้ยังไงมารอดูจ้าาา 

แชบนี้จบพรุ่งนี้แน่นอนจ้าา

ฝากเม้นฝากติดตามด้วยจ้าาา

..........................................................................................

17/11/17

แล้วรอบ2ก็มาจ้าาา

โอเคเข้าเรื่อง...น้องเมย์ไม่ได้น่อมแน้มเด้อ นางมีหลัวเลวขนาดนั้น

ต้องได้รับการถ่ายทอดมามั่งแหละ5555 จริงๆเมย์ก็พอเอาตัวรอดได้แหละ

 แค่ว่าไม่อยากมีปัญหา อีกอย่างเมย์แค่ไม่รู้ในเรื่องที่ไม่เคยทำไม่เคยเผชิญ

อย่างเรื่องชู้สาวแล้วก็เรื่องผู้ชายอ่าจ้าา

ในส่วนของไอ้คนหวงหนัก รักเมียมาก...ก็เป็นเอามากจ้าา5555

 ถึงขั้นซื้อมือถือเครื่องใหม่ ไม่พ่อยังแอบเอาสร้อยไปอัพเกรดอีก

 โอ้ย อิจฉาเมย์แล้วนะเนี้ย ส่วนพี่ซีแอบฮาหรือจะสงสารพี่ซีดี 

เดี๋ยวจะมีมินพาร์ทเฉลยว่าเกิดะไรขึ้นหลังจากเหตุการณ์ในไมอามีจ้า

 ไม่ค้างแน่นอน ดีเคกับเมย์ก็เหมือนกันจ้าา

ฝากเม้นกันด้วยน้าา มารัวๆจ้าาา

แล้วมาดูหนุ่มๆส่องเมียกันจ้าา

..........................................................................................................

มาแล้วววว วันนี้มาสองรอบแน่นอนเมื่อวานเงียบฉี่มากก

เลยไม่มาไม่มีใครกดดันเล้ย555

โอเคเข้าเรื่องจ้าา...อย่างแรกเปลี่ยนชื่อตอนใหม่นะคะ เดี๋ยวชื่อนี้จะโยกไปตอนหน้า

ทิ้งท้ายด้วยกระโยคเหมือนจะเหน็บแนมบอกเลยยัยคนนี้จะเป็น1ในศัตรูตัวฉกาจ

ของเมย์ในภายภาคหน้า ต้องติดตามจ้าา หลังจากตอนนี้กับตอนหน้า 

จะเข้มข้นนำไปสู่บทสรุปแล้วนะคะ เอาง่ายๆคือจบ2ตอนนี้

จะเข้าสู่เขตอุ่นก่อนจะระอุแล้วลุกเป็นไฟเลือดสาดกระจุยกระจายจ้าาา

จากนั้นจะปิดฉากด้วยแฮปปี้จนลืมโลกอ๊ายย

ต้องติดตามน้าา เดี๋ยวไงจะชี้แจงอย่างเป็นทางการอีกทีจ้า

ฝากเม้นเป็นกำลังใจด้วยจ้า น้อยนิดกระจิริดเหลือเกินนน

ขอบคุณทุกการติดตามเสมอเรื่อยมาค่ะ

ปล.เย็นเจอกันอีกทีช่วงนี้ปั่นกระจุยลงรัวๆ

เพราะเหลือเยอะแต่เดดไลน์ใกล้เข้ามามากกก

ไม่มีสต๊อกนะคะ แตกสดมากกกอัพก็เช่นกัน

.............................................................................................

15/11/17

มาล๊าวววว หางหายไป1วัน งานประจำยุ่งมากกกค่ะ ยุ่งมากจนไม่มีเวลาเลยจริงๆ

โอเคเข้าเรื่องกัน...เป็นยังไงไอ้หล่อร้ายโหมดรักและหวงเมียหนักมากกก 

นี่ขนาดเปิดเทอมเริ่มวันแรกนะ มันยังเป็นเอามากขนาดนี้ 

แล้วถ้าเกิดสิ่งที่มันคิดเป็นจริง คือมีผู้ๆมาตอมเมียมันล่ะ

 มันจะทำยังไง อ๊ายยยย แบบนี้มันต้องหาเวลามาหาเมีย 

และปั่นป่วนกวนใจเมียแน่เลย 555 อะไรยังไงต้องติดตามจ้าา 

ส่วนNC พี่ซีวันนี้ดึกๆจะแจ้งอีกทีจ้าาา


....................................................................

12/11/17

มาแล้วววววววพร้อมกับแชบใหม่ใสกิ๊กต้อนรับเปิดเทอมกันเลยย

โอเคเข้าเรื่องง....ติดNC แชบก่อนไว้น้าา อ๊ายยย

 เดี๋ยวน่าจะปล่อยของมินซีมาก่อนนะคะ

ส่วนดีเคมันกำลังคลั่งอย่างหนัก เลยใช้เวลาและเรา

ก็ต้องให้เวลามันตักตวงเต็มที่เพื่อความฟินของเราค่ะ อ๊ายยย

โอเค...มาที่แชบนี้กลับจากไมอามีแล้ววว

 เปิดเทอมปี2เทอม2แล้ววว ชื่อตอนก็พอจะรู้แนวเนาะ

รูปข้างบน...ดูมันจะกวนๆประสาทนั่นล่ะใช่เลย 

 เมื่อ...มันจะประกาศให้โลกรู้ว่าผู้หญิงคนนี้เมียกูโว้ย

 ความบ้าบิ่น กวนประสาทจะปั่นปวนน่าเวียนหัวแค่ไหน

ต้องติดตามจ้าาา บอกเลยมันร้ายยอีกแล้ววว 

คอยดูว่า..หลังจากรักเมียแล้วมันจะเป็นยังไง หรือทำยังไง 

อ๊ายยย ที่แห่งนี้มีแต่ความฟินจ้าาา

ฝากเม้นเป็นกำลังใจและกดดันไปพร้อมๆกันด้วยน้าา

ขอบคุณมากจ้าาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,347 ความคิดเห็น

  1. #4918 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 16:08
    ที่ฉลองสุดว้าวววว5555
    #4,918
    0
  2. #4534 Sawit2580 (@Sawit2580) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 14:20
    มีเค้าใครฉลองบนเตียงแบบนายยยยยยยย
    #4,534
    0
  3. #4111 (x)night (@ant_anchalikaa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 18:52
    ทะลึ่งได้ตลอดอ่ะดีเค
    #4,111
    0
  4. #4110 blak forest cake (@dada-naja24) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 14:33
    สนุก ^^
    #4,110
    0
  5. #4109 Daonuear (@Daonuear) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 12:55
    รออออจ้า
    #4,109
    0
  6. #4108 Daonuear (@Daonuear) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 12:54
    อย่าคิดจะมายุ่งกับหนูเมย์นะคุณสานางโหด555
    #4,108
    0
  7. #4106 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 09:16
    รักผู้คนนี้จัง
    #4,106
    0
  8. #4105 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 09:12
    รักเมียหลงเมีย สโตรกเกอร์เมีย ยกให้อิหื่นเลยค่ะ ไม่มีใครเกิน
    #4,105
    0
  9. #4104 love-novel-pp (@love-novel-pp) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 07:25
    รอค่าาาา
    #4,104
    0
  10. #4103 love-novel-pp (@love-novel-pp) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 07:24
    รอค่าาาา
    #4,103
    0
  11. #4102 sara8852 (@sara8852) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 07:21
    รอคะรอ สนุกไม่เคยเปลี่ยนนนนน
    #4,102
    0
  12. #4100 ppimolpa (@ppimolpa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 05:09
    รอค่ะะะะ
    #4,100
    0
  13. #4099 MusicCover (@MusicCover) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 01:17
    โอ้ยยยยยฟินนนนนน
    #4,099
    0
  14. #4098 onumaa (@onumaa) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 00:32
    ดีเคทำไมน่ารักอย่างนี้
    #4,098
    0
  15. #4097 นาร์ซีส (@smilepoo) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2560 / 00:25
    หนูจะเอาแบบนี้ค่ะแม่
    #4,097
    0
  16. #4096 farinstory (@farinstory) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 23:22
    น่าร๊ากกกกก รักเลยค่ะไรท์
    #4,096
    0
  17. #4095 sindee2 (@Sindee) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:48
    ชอบจังผู้ชายขี้หึงขี้หวงเนี้ย อยากได้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #4,095
    0
  18. #4094 Marnyaying (@sweetleejongsuk) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:27
    อยากเจอจริงผู้ชายแบบดีเคเนี่ย 555
    #4,094
    0
  19. #4092 minminexo (@minminexo) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:07
    พาไปเลี้ยงเปิดเทอมที่เตียงโอ้ยแกจะหืนกามกับหนูเมย์ไปไหนค่ะคุณพี่ดีเครอค่ะ
    #4,092
    0
  20. #4091 Saowadee26 (@Saowadee26) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:07
    รอฉากเปิดตัวอย่าสวยงามมาเลยจร้า
    #4,091
    0
  21. #4090 bee22dreamer (@bee22dreamer) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:02
    อสรพิษหวงไข่ คำนี้ช่างเหมาะกับนางจริงๆ555
    รอดูอสรพิษพ่นพิษนะคะ😆😆😆😆
    #4,090
    0
  22. #4089 chuychayy (@chuychayy) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 21:58
    ละมุน ละไม นิ่มนวล ฟิน เขิน ไม่รู้จะบอกยังไงเเล้วอ่ะไรท์ 555 ใครมันทำกับเมียตัวน้อยๆของดีเคไว้ ต้องเจอเดม่อนคิงส์ออกโรง
    #4,089
    0
  23. #4088 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 21:57
    ช่างนินทาได้เหมาะมากกก
    #4,088
    0
  24. #4087 Cartoon024 (@Cartoon024) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 21:40
    ดีเคมีแผนใช่มั๊ย อยากเห็นหน้านางตอนเจอดีเคกับเมจัง
    #4,087
    0
  25. #4085 ชมพู339 (@0933086406) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 20:56
    เป็นเดือดเป็นร้อนแทนเมียจ้าาา
    #4,085
    0