[จบแล้ว] BAD LOVE STORY...ถึงเลวก็รักเธอ P.2

ตอนที่ 33 : เลวครั้งที่#31...เพราะDK ย่อมาจาก..Demonic King P.4_NC20+Cut_100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39,471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    12 ต.ค. 60




เลวครั้งที่#31...เพราะDK ย่อมาจาก..Demonic King P.4



          หลังจากเจ้รินออกจากคอนโดไปด้วยความเร็วเกือบจะเทียบเท่าแสง หรือใกล้เคียงกับ..วาร์ป(-_-) ผมก็ได้ทุกอย่างกลับคืนมาเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือ..กำลังจะฟินกับเมีย หึหึ(-.,-  

          โอ๊ะ..จะว่าไปผมก็ลืมเล่าให้ฟังใช่มั้ยว่าผัวเจ้เป็นใคร มาจากไหน แล้วทำอะไรอยู่  แกชื่อเฮียตี๋เป็นคนเกาหลีหน้าตาคล้ายนัมจูฮยอก เอ..หรือนัมจูฮยอกจะคล้ายแกวะ เออช่างแม่งเหอะ เฮียตี๋แกเป็นลูกเจ้าของโมเดลลิ่งยักษ์ใหญ่ของที่นั่น แถมเฮียแกยังเป็นนายแบบเบอร์หนึ่งของบริษัทตัวเองอีกต่างหาก   เรียกว่าหล่อแถมยังดังไม่แพ้ดารานักร้องเกาหลีเลยทีเดียว

          เพราะแบบนี้ไงล่ะ..เจ้รินแกถึงได้หึงได้หวงเป็นฟืนเป็นไฟคล้ายคนบ้าแบบเมื่อกี้(-_-)   แต่จะว่าไปเจ้ก็คิดไปเองทั้งน้าน  เพราะทิดตี๋เอ้ยเฮียตี๋แกไม่มีจู๋เอ้ยไม่เจ้าชู้ซักนิด ไม่งั้นผมจะเรียกทิดตี๋เหรอ  แกไม่เป็นเกย์ก็บุญเจ้แค่ไหนแล้ว  เฮียแก บุคลิกท่าทางนิ่งๆขรึมๆมาดนายแบบนั่นแหละ จะว่าไปที่ได้แต่งงานกันนี่ไม่ใช่เพราะเจ้แกมอมเหล้าเฮียแล้วยัดเยี้ยดความเป็นเมียให้เหรอวะ555555 ประวัติคร่าวๆก็ราวๆนี้

          “วันนี้ทำอะไรมาบ้าง หืมม” เนียนซุกอกแล้วถามกลบเกลื่อน แม่งจริงๆอยากรู้ไม่มาก แต่อยากกอดมากกว่าเว้ย

 

 

               MAY PART

          “อ๊ะดีเค! เฮ้อ ก็..โดนจับเปลี่ยนชุดนั้นทีชุดนี้ที แล้วก็คุยกันเรื่องคอนเซ้ปว่าจะออกมาแนวไหนประมาณนั้น  แล้วนี่..กินข้าวเย็นหรือยัง ถ้ายังเดี๋ยวเมย์ทำให้มั้ย อยากกินอะไรล่ะ”  ฉันมองคนหื่นกามที่กำลังซุกไซร้อยู่กับอกอย่างปลงๆเพราะถึงห้ามไปก็ไม่ฟังฉันเลยปล่อยเลยตามเลยดีกว่า ก่อนจะเล่าถึงความวุ่นวายน่าเวียนหัวที่เกิดขึ้นในวันนี้ให้เขาฟัง

          “ว่าแต่...แฟนพี่รินมีกิ๊กจริงเหรอ” เฮ้อ...ทำไมผู้หญิงมักจะทุกข์เพราะเรื่องแบบเรื่อยเลยนะ

          “หึ..อย่างทิดตี๋เหรอจะมีกิ๊กกว่าจะมีเมียนี่เจ้แกก็ปล้ำทำผัวเองเลยมั้ยวะ”

          “อ้าว..แล้วรูปที่พี่รินเห็นหมายความว่าไงล่ะ”

          “ก็คนมันหน้ามืด ขนาดเห็นตัวเองยังหึง5555

          “เอ๊ะ..อย่าบอกนะว่า...”

          “ผู้หญิงคนนั้นก็เจ้แกนั่นแหละ หึหึ หึงตัวเองก็มีเว้ย555

          นี่..นี่เขากล้าแกล้งพี่สาวด้วยเรื่องร้ายแรงขนาดนี้เลยเหรอเนี้ย โอ้ย..ทำไมเขาถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้

 

          “สรุปกินข้าวหรือยัง ถ้ายังเมย์จะได้ทำให้”

          อา..ผมยุ่งแบบนี้แสดงว่าต้องนอนลางวันเพิ่งตื่นแล้วก็มานั่งเล่นเกมต่อแน่เลย  เฮ้อ..เป็นแบบนี้ทุกทีซิน่า อ่า..ถึงจะยุ่งแต่นุ่มมือดีจังแฮะ จะว่าไปแล้วเวลาที่ไม่แผลงฤทธ์ปีศาจดีเคก็เหมือนเด็กผู้ชายม.ปลายดีๆนี่เอง  จริงๆเขาก็เป็นพี่ฉันแค่ไม่กี่เดือนไม่ถึงปีด้วยซ้ำ  แถมรูปร่างหน้าตาก็ยังเหมือนเด็กผู้ชายม.ปลายทั่วไปที่รูปร่างสูงเพรียวติดผอมแบบสกินนี่ซิกแพ็ค  แล้วงานอดิเรกก็ชอบเล่นเกมส์  ว่างก็นอนกลางวัน แต่ก็ยังตื่นสาย แล้วที่เขาร้ายกาจเกินเด็กม.ปลายทั้วไปก็คงจะเป็น..พฤติกรรมย้อนแย้ง แอบจิตหน่อยๆ แล้วก็...เรื่องหื่นห่ามบ้ากามนี่ละมั้ง เอ๋..จะว่าไปเขาก็ร้ายไปซะทุกอย่างเลยนี่น่า  เฮ้อ

          “ยัง..แล้วถ้าอยาก..กินเมีย..ได้มั้ยล่ะ” ว่าแล้วหน้าหล่อก็เงยขึ้นมาพร้อมกับยิ้มมุมปากน้อยๆจนเห็นลักยิ้ม  จากนั้นก็ใช้ดวงตาเรียวรีทรงเสน่ห์คู่นั้นสะกดฉันให้ตราตรึงแน่นิ่งอยู่กับที่เหมือนโดนมนต์สะกดแถมหัวใจยังเต้นรัวเท่านั้นไม่พอแก้มยังเห่อร้อนขึ้นมากอีกต่างหาก 

          แล้วหน้าหล่อร้ายก็เคลื่อนเข้ามาใกล้  โดยที่สายตายังคงหรี่มองจ้องฉันอยู่อย่างนั้น จนเมื่อฉันรับรู้ได้ถึงริมฝีปากอ่อนนุ่มพร้อมกับความชื้นจากปลายลิ้นที่ไล้เล็มที่ริมฝีปาก ถึงได้รู้ตัวว่า...ฉันคงไม่รอดแล้วล่ะ  แล้วชั่ววินาทีต่อมา..ริมฝีปากอ่อนนุ่มก็กดจูบแนบแน่นพร้อมกับแทรกเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปาก ตวัดพันเกี่ยวหยอกล้อกับลิ้นของเป็นพัลวัน ดูดเม็มริมฝีปากของฉันจนมันแทบจะหลอมละลายหายเข้าไปในปากของเขา  จูบที่รุกเร้าทั้งเนิบช้าสลับเร่าร้อน สร้างความรู้สึกวูบไหวรัญจวนใจจนฉันเผลอสนองตอบคล้อยตามเขาไปโดยไม่รู้ตัวนานเท่าไหร่ไม่รู้ ที่เราแลกเปลี่ยนส่งผ่านความรู้สึกหวามไหวให้กัน พอฉันรู้สึกหายใจหอบถี่เขาก็ถอนริมฝีปากออกไปแล้วซุกไซร้ไปตามข้างแก้ม ดูดเม้มเล็มเลียเรื่อยลงไปตามซอกคอ..

          “แฮ่ก ดีเค วันนี้..เมย์เหนื่อยจัง”  เพราะฉันรู้ว่าห้ามไปเขาก็ไม่ฟังเลยลองเปลี่ยนเป็นบอกไปแทนเผื่อว่าเขาจะเห็นใจ แต่ทว่า..

          “นั่นแหละ...เราถึงต้องอาบน้ำด้วยกัน จะได้ไม่เสียเวลาไง” เสียงของเขาแหบพร่าแถมสายตาที่มองขึ้นมาก็ดูเจ้าเล่ห์ร้ายกาจและเต็มไปด้วยความปรารถนาอย่างไม่ปิดบัง

          “อ๊ะ..ดีเค” จากนั้นเขาช้อนร่างฉันขึ้นอุ้มแล้วตรงเข้าไปในห้องนอน ก่อนจะเข้าไป...ในห้องน้ำอีกที เฮ้อ..มาถึงขั้นนี้ฉันคงปฏิเสธไม่ได้แล้วล่ะ แล้วที่เขาบอกไม่เสียเวลามันใช่ซะที่ไหน แบบนี้มันยิ่งกว่าเสียเวลา  แถมฉันยัง...เหนื่อยเป็น 2เท่าเลยต่างหากล่ะ อ่า อา~


ต่อ


          วันพุธ 2 วันต่อมา

 

          MAY PART

          เฮ้อ ในที่สุด..วันนี้ก็มาถึงจนได้  ก็จะวันอะไรล่ะถ้าไม่ใช่..วันที่ต้องถ่ายแบบให้กับแบรนด์เสื้อผ้าของพี่ริน  ก่อนหน้านี้มีเหตุให้ต้องเลื่อนจากวันจันทร์ ฉันก็นึกว่าจะนานกว่านี้ซะอีกแต่ที่ไหนได้..กลับเลื่อนมาเป็นวันนี้  ซึ่งก็แค่...สองวันเอง เฮ้อ แต่ก็ยังดี เพราะอย่างน้อยสองวันที่ผ่านมาก็ยืดเวลาให้ฉันได้เตรียมตัวเตรียมใจได้บ้าง  อีกอย่าง...นับจากวันนี้ไปก็ไม่มีอะไรต้องห่วงต้องกังวลในเรื่องเรียน  เพราะทยอยสอบไปเกือบหมดทุกวิชาแล้ว เลยพอมีเวลาว่างหรือลาได้โดยไม่มีผลกับคะแนนมากนัก หากแจ้งว่ามีเรื่องสำคัญจำเป็นจริงๆ เฮ้อ

          แล้วตอนนี้ฉันก็อยู่ที่สตูดิโอถ่ายแบบโดยมี..ดีเคอาสาขับรถมาส่ง ทั้งๆที่ก่อนหน้าฉันก็บอกไปแล้วว่าไม่ต้อง  เพราะกะไว้ว่าจะนั่งแท็กซี่มาเอง แต่เขาก็ไม่ยอม เฮ้อ...เขาต้องถือโอกาสขาดเรียนแน่ๆเลย ดูซิ..หน้าระรื่นเชียว

          “สวัสดีค่ะพี่ริน พี่พอลลี่” พอเข้าไปในสตูดิโดก็เห็นพี่ริน พี่พอลลี่แล้วก็อีกหลายคนกำลังเซตฉาก ทำนั่นทำนี่เดินสวนกันไปมาดูท่าจะยุ่งกันพอสมควร อ้อ.. ลืมบอกไปว่า..ถ่ายแบบคราวนี้คอนเซปเป็นแนวเอ่อ..เซ็กซี่แต่น่ารักแล้วก็..ดูอินดี้ๆหน่อย  อันนี้ฟังมามาจากพี่รินพี่พอลลี่ว่ามานะ ซึ่งฉันเองก็ไม่ค่อยจะเข้าใจเหมือนกัน  อย่างที่รู้..ฉันไม่มีเซนต์ทางด้านแฟชั่นหรือการแต่งตัวเลยแม้แต่น้อย

          แล้วเสื้อผ้าที่ใช้ถ่ายแบบในวันนี้ก็เป็นแนวสตรีทแวร์โดยผสมผสานกับความเซ็กซี่แบบกางเกงหรือไม่ก็กระโปรงสั้นเปิดนั่นเปิดนี่หน่อยอันนี้ตามที่ฟิตติ่งกันมาก่อนหน้านี้  แต่...ใส่แล้วให้ดูน่ารัก  ซึ่งแนวนี้ออกแบบมาเพื่อตอบโจทย์ตีตลาดกลุ่มวัยรุ่นในไทยโดยเฉพาะ  ก่อนหน้านี้พี่รินลองทำแล้วที่เกาหลีซึ่งผลตอบรับดีมาก  จะว่าไป..ฉันก็ยังนึกภาพไม่ออกจริงๆว่ามันจะออกมาเป็นแบบนั้นได้ยังไง แต่เอาเป็นว่า..รอดูกันเองก็แล้วกัน

          เฮ้อ..อันที่จริงแล้วฉันไม่ได้อยากรับงานนี้เลยจริงๆนะ  ก็อย่างที่รู้ว่าปกติแล้วฉันจะแต่งตัวเฉิ่มเชยมิดชิด  แถมพื้นฐานฉันก็เป็นคนขี้อายอยู่แล้ว แต่นี่ต้องมาอยู่หน้ากล้องโพสท่าแบบนั้นแบบนี้อีก เฮ้อ..ทั้งลำบากใจทั้งกังวลใจเลยล่ะ  แต่ยังดีที่พอจะมีประสบการณ์ตอนถ่ายแบบโปรโมทร้านให้มินคราวก่อนมาบ้าง เลยพอจะช่วยได้...มั้ง  แต่เหนือสิ่งอื่นใด..ฉันไม่กล้าปฏิเสธพี่รินด้วยน่ะซิ เฮ้อ...คิดซะว่าหารายได้  เพื่อไว้เป็นทุนในโปรเจคตามหาพ่อที่ฉันตั้งใจว่าจะเริ่มปิดเทอมที่จะถึงนี่ละกัน เฮ้อ..สู้ๆเมริน

          “โอ๊ะโอ..ตั้งแต่รู้ตัวว่าได้เป็นทั้งเมียทั้งกิ๊ก พี่สาวผมแม่งสวยฉิบหายวายวอดเลยเว้ย” เฮ้อ..แล้วนี่ก็อีกคน..ตัวการที่ทำให้ฉันเหนื่อยยากลำบากใจ  ก็ดูซิ...แกล้งพี่สาวไปขนาดนั้นยังมีหน้าไปแซวเขาอีก  แถมยังยิ้มหน้าระรื่นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกต่างหาก เฮ้อ..แอบหนักใจเหนื่อยใจแทนคนในครอบครัวเขาจริงๆนะเนี้ย

          “หึ..แล้วแกจะรู้สึกว่าแหย๋มฉันแล้วจะเป็นยังไง” แล้วดูเหมือนพี่รินจะยังเคืองน้องชายอยู่มากเหมือนกันนะนั่น แต่มันก็น่าอยู่หรอก ส่วนคนที่ถูกขู่คาดโทษนะเหรอ...เขาก็เลิกคิ้วทำหน้าตากวนประสาทพร้อมกับยักไหล่ให้ยิ่งดูน่าหมั่นใส้เข้าไปอีกน่ะซิ โอ้ย!...ทั้งพี่ทั้งน้องร้ายกาจพอกันเลย

           “อ้าว..หวัดดีเฮียพงษ์”

          “อ๊าย!!! น้องดีเคทำไมหยาบคายทำร้ายจิตใจเจ้ขนาดนี้  ไอ้พงษ์นั่นใครนี่พอลลี่จ้า”

           “อ้าวกรรม   ทำไมหน้าเหมือนยังกับเป็นคนเดียวกันแบบนั้นละเจ้  คือว่าพอดีแต่ก่อนผมเตะบอลกับเฮียแกน่ะเจ้”

          “กรี้ดด!! อ๊ายยย อย่าพูดดดถึงมานนนน!!

          55555555

          (-_-) เห็นกันหรือยังว่าเขาร้ายกาจกวนประสาทขนาดไหน เฮ้อ

          “ดีเค  พอได้แล้ว...” ฉันกระตุกแขนห้ามเขาไว้  ก่อนที่เขาจะสนุกแล้วลามปามมากไปกว่านี้

          “เอ่อ..สวัสดีครับพี่ริน พี่พอลลี่”

          “โอ๊ะ! หึ...มาพอดีเลย เมย์...นี่ไงนายแบบที่จะถ่ายคู่กับเธอ ในคอนเซ็ป..เซ็กซี่...แบดบอย กายนี่น้องเมย์..นางแบบที่จะถ่ายคู่เธอ” แล้วพี่รินก็แนะนำด้วยสีหน้าระรื่นชื่นบาน

          “เอ๊!??  แต่...” นี่มันอะไรกัน..ทำไมวันนั้นพี่รินไม่ได้บอกว่าจะมีนายแบบมาถ่ายคู่กับฉันนี้ บอกแค่ว่า..ผู้ชายก็ถ่ายใครถ่ายมันคนละวันกัน แล้ว แล้วแบบนี้ ฉัน ฉัน จะทำได้เหรอเนี้ย ลำพังคนเดียวก็ว่ายากลำบากใจมากแล้ว แต่นี่ต้องถ่ายคู่กับนายแบบ แล้ว..ถ้าฉันทำไม่ได้จะเป็นภาระหรือสร้างความรำคาญให้เค้าหรือเปล่า ฮืออ...ทำไงดี ฉันกังวลใจจัง

          “ว้าว..สวยจัง หวัดดีครับน้องเมย์”

          “เอ่อ...สะ” ฉันยกมือไหว้ แต่ยังไม่ทันได้พูดสวัสดีด้วยซ้ำ ดีเคก็แทรกขึ้นมาก่อน

          “เฮ้ยเจ้!..นี่มันหมายความว่ายังไง ไหนเมย์บอกว่าได้ถ่ายคนเดียว”

          “เอ่อ..น้องกายไปแต่งหน้าทำผมรอก่อนนะ พอดีคิวน้องก่อนน่ะจ้า” แล้วพี่พอลลี่ที่ดูจะรู้สถานการณ์ก็จูงแขนนายแบบที่ชื่อกายออกไปทันที  โดยที่เขามีท่าทีงงๆอย่างเห็นได้ชัดเลยล่ะ

          “มันก็ต้อง..มีการปรับเปลี่ยนแผนบ้างตามสถานการณ์ ทำไม?นายมีปัญหาอะไรงั้นเหรอ?” เอ๊ะ?...ยะอย่าบอกนะว่า..พี่รินกำลังเอาคืนดีเคอยู่  โอ้ย!.. นี่พวกเขาแก้แค้นเอาคืนกันโดยมีฉันเป็นเครื่องมือเหรอเนี้ย ฮืออ  ..ฉันอยากจะกลั้นใจตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยจริงๆ

          ส่วนดีเค..ที่พอได้ยินแบบนั้นก็จ้องหน้าพี่รินนิ่ง ดวงตาเรียวรีที่ดูสนุกสนานรื่นเริงก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็นส่องประกายกร้าว ภายใต้ใบหน้าที่ดูสงบนิ่ง เห็นแล้วให้ความรู้สึกเหมือน...พายุที่กำลังก่อตัว รอเวลาพัดโหมกระหน่ำยังไงยังงั้นเลย

          “....หึ ไม่มี แต่..เปลี่ยนแผนกะทันหันแบบนี้..ก็เตรียมตัว โอ๊ะ..ก็ระวังมีปัญหาตามมา..กระทันหันเหมือนกันนะครับ...คุณรินรดา” หลังจากนิ่งไปชั่วอึดใจ..ดีเคก็ค่อยๆกระตุกยิ้มที่ดูผ่านๆเหมือนว่าเขากลับมาร่าเริงเป็นปกติ  แต่ทว่า...สายตาคู่นั่น..กลับไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าเป็นแบบนั้นด้วยเลยแม้แต่น้อย แถมรอยยิ้มตอนนี้..มันก็ดูเจ้าเล่ห์ร้ายกาจอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ

           โอ้ย..แย่แล้ว นี่ล่ะ ภาวะย้อนแย้งที่เขากำลังแสดงออกมา แล้วคงจะมีแค่ฉันกับพี่รินเท่านั้น ที่รู้ว่า...จริงๆแล้วตอนนี้เขากำลังโกรธและไม่พอใจมากแค่ไหน...

          “เอ๊ะ?..ดี ดีเค คือ..” แล้วดูเหมือนจะเป็นพี่รินซะเองที่กังวลกับสิ่งที่ทำลงไปหลังจากเห็นปฏิกิริยาและคำพูดคำจาของดีเคที่ตอบกลับมาเมื่อกี้

          “เรียกผมว่าราชันย์ เพราะ...เราไม่สนิทกันขนาดนั้นแล้ว..นับจากนี้ หึ”

          “ดีเค!” อา..แล้วตอนนี้พี่รินก็ช็อคหน้าซีดขึ้นมาทันทีเลยล่ะ บ้าจริง..เขาใจร้ายเกินไปแล้วนะ  นี่เขาพูดอะไรออกไป! มัน มันแรงเกินไปแล้วนะ! คิดดูว่าฉันเป็นคนอื่นที่ฟังยังตกใจขนาดนี้  แล้วถ้าเป็นพี่รินพี่สาวแท้ๆของเข้าล่ะจะรู้สึกยังไง

          Rrrrrrrrrrr

          “โอ๊ะโอ...เจ้รันสุดที่รักโทรมาพอดี ขอตัวนะครับคุณ...รินรดา ว่าไงครับพี่สาวคนสวย  555...ผมก็ต้องคิดถึงเจ้รันสุดที่รักมากกว่าใครอยู่แล้ว หึหึ...”

          โอ้ย..ตายแล้ว  ดูที่เขาทำซิ ยังจะซ้ำเติมเข้าไปอีก แล้วตอนนี้พี่รินก็กัดปากน้ำตาซึมเลยล่ะ  เฮ้อ..ดีเคทำเกินไปแล้วจริงๆนะ แล้วฉันก็ไม่แน่ใจว่าพี่รันโทรมาได้จังหวะพอดีหรือเขาแกล้งว่าเป็นพี่รันกันแน่  แต่ที่แน่ๆฉันแอบเห็นพี่รินเงยหน้าแล้วเช็ดน้ำตาด้วยล่ะ  

          เฮ้อ..ถ้าให้ฉันเดาว่าที่เขาร้ายกาจได้ขนาดนี้  คงเป็นเพราะตอนเด็กเขาต้องถูกเลี้ยงมาแบบเอาใจขั้นสุดแน่ๆ พอคนนี้ทำให้ไม่พอใจเขาก็ไปหาคนใหม่ ไม่ซิ..ต้องบอกว่าคนใหม่มาโอ๋เอาใจต่อจากนั้นทันทีเลยต่างหาก   และที่เป็นแบบนี้ก็เพราะเขามีพี่น้องหลายคน  อีกอย่าง..เขายังเป็นน้องชายคนเล็กแถมยังเป็นลูกหลงที่ห่างกับพี่น้องคนอื่นๆอีกต่างหาก เฮ้อ น่าเหนื่อยใจแทนจริงๆ

 

 

          DK PART

          ตอนนี้ผมออกมายืนสูบบุหรี่อัดนิโคตินเข้าปอดตรงลานด้านหลังสตูดิโอ เพื่อระงับอารมณ์คุกรุ่นก่อนหน้าที่เจ้รินเป็นคนจุดชนวนมันขึ้นมา ในขณะที่ยัยเมียกำลังแต่งหน้า ทำผม เตรียมถ่ายแบบ ให้ตายซิ...ก่อนหน้านี้ผมโมโหจริงๆนะ  แม่ง..แทบจะแตะขาตั้งกล้องที่อยู่ใกล้ๆตีนนั่นอยู่แล้วเชียว ผมรู้ว่าเจ้รินกำลังแกล้งเอาคืนเรื่องเมื่อสองวันก่อน  แม่ง..ถ้าไม่ใช่พี่สาวแท้ๆ ป่านนี้ผมคงจัดการให้รู้ซึ้งไปแล้ว แต่..ใช่ว่าเป็นพี่สาวแล้วผมจะไม่เอาคืน หึ...มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว

          “เฮ้...ดีเคใช่มั้ย” หืมม?เวรกรรม.. เชี่ยตัวไหนตามกูมาถึงนี้วะ

          “มีอะไรงั้นเหรอ”  พอหันไปก็เจอกับ...ไอ้นายแบบที่ชื่อ...เวรกูจำไม่ได้ว่ามันชื่อห่าไรวะ เออช่างหัวมัน  ว่าแต่...มันรู้จักชื่อกูด้วยเว้ย

          “เลิกงานแล้ว...ไปรีแล็กกันหน่อยมั้ยล่ะ” ผมกลอกตาแล้วหันหน้าหนีเพื่อคอนโทรลอารมณ์คุกรุ่นที่เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ  แม่งไอ้เชี่ย!!!...มึงเป็นเสือใบเหรอวะไอ้เหี้ย!! แม่งเอ้ย!!..ก่อนหน้านี้เห็นเมียกูสายตาห่ามึงแม่งเป็นรูปหัวใจ แต่พอมาเห็นกู...เชี่ยเอ้ย!!! เป็นประกายวิ้งยิ่งกว่าเห็นเมียกูอีก ไอ้ห่า!!!

          “แล้วอยากไปไหนล่ะ เอาแบบ..นอนชิลๆให้คนเอาใจหรือว่า..ฟินทีเดียวแล้วหลับไปเลย” แม่ง..อยากอธิบายขยายความให้มันเข้าใจเหมือนกันว่าที่แรกมันโรงพยาบาลส่วนอันที่2นี่..ยมบาล แต่ไม่ดีกว่า..เดี๋ยวมันจะไม่ตื่นเต้น หึหึ

           แม่ง...มันมาได้จังหวะกูกำลังอยากระบายหาอะไรคลายเครียดพอดีเลยมึง

          “เอาแบบ..ทั้งชิลทั้งฟินได้มั้ยวะ หึ” แล้วมันไม่ได้แค่พูดนะ แม่ง...มันยังหยิบบุหรี่ที่กูกำลังจะยกขึ้นสูบไปดูดต่อหน้าต่อตาอย่างหน้าด้านๆอีกต่างหาก  เชี่ยย!!!!!...มึงจูบกูทางอ้อมเหรอวะ ไอ้เหี้ย!! ไอ้บัดซบเอ้ย!!...กูแม่งขนลุกเลยเว้ย

          หมับ!

          แล้วจุดจบของมันก็มาถึงไวกว่าที่คาดไว้ ผมอึ้งอยู่สามวิก่อนจะก้มลงไปหยิบขวดเบียร์ที่วางอยู่ข้างๆผนัง แล้วจากนั้น...

          ผลั้วว!!!!!!!!

          “อ๊าคคคคคคคคคคคคคคค !!!หัวกู โอ้ยย..ไอ้ห่า มึงทำบ้าอะไร โอ้ยยตายแล้วเลือด โอ้ยยย!!!” มันก็ล้มลงไปนอนชักดิ้นชักงออย่างมีความสุขที่ได้เห็นเลือดตัวเองยกใหญ่ แม่ง..กูจัดชุดใหญ่ให้พอดีเลยเว้ย หึหึ

          หลังจากผมเอาขวดเบียร์ฟาดหัวมันจนสมองแทบไหลเลือดอาบไปทั่วหน้า แล้ว มันก็นอนชักดีอกดีใจอย่างที่เห็น(-_-) อ้าว..ไม่ใช่เหรอ  หึ...ก็ไม่แปลกที่มันจะดิ้นซะขนาดนั้น  เพราะขนาดขวดเบียร์ยังแตกกระจายเต็มพื้น  และแน่นอนว่าต้องมีเศษเล็กเศษน้อยติดหัวเป็นระลึกไปด้วยแน่ๆ อา..สีแดงแม่งเห็นแล้วฟินว่ะ  แถมยัง..ฮึบอา..ให้ตายกลิ่นมันกระตุ้นอะดรีนาลีนให้พลุ่งพล่านดีฉิบหายเลยเว้ย

          “แล้วเมื่อกี้..มึงบังอาจเอามือข้างไหนมาจับก้นกู” เชี่ยเอ้ย!!..นั่นแหละจุดเริ่มต้นของจุดจบมัน แม่ง...ถ้าไม่ติดว่าฆ่าคนแล้วผิดกูสับมึงเป็นชิ้นๆแล้วมั้ยวะ ก้นกูให้เมียจับได้คนเดียวเว้ย ไอ้ห่า!!แม่ง..ฆ่ามันดีมั้ยเนี้ย โมโหเว้ย!!

          “โอ้ยยย! นั่น.งมึง มึง จะทำอะไร อย่านะเว้ย ไอ้บ้า อย่านะ”

          “หึ...มึงคงยังไม่รู้ ว่ากูเป็นนักสร้างโชคด้วยมือ โอ๊ะโอ...กูว่าน่าจะเป็นมือข้างนี้ว่ะ เพราะขวาร้ายซ้ายดี  แบบนี้ต้องมือขวา หึ..เดี๋ยวกูจะเปลี่ยนชะตาสร้างเส้นมรณะให้มึงเอง  หึหึ”

          “ยะ อย่านะ มึง มึง จะทำอะไร ยะ ย๊าคคคคคคคคคคคคคคคค” ให้ตาย...แม่งมันดีใจขนาดนั้นเลยเว้ย ก็เป็นธรรมดาเพราะตอนนี้อาจารย์ดีเคกำลังสักลายมือให้มันด้วย...ปากฉลาม  แม่งลากทีเดียวได้สามเส้นเน้นๆ เห็นถึงกระดูกกันเลยทีเดียว อา...สีแดงมันช่างสวยงามจริงจริ้งง แม่งกูก็มีหัวทางศิลปะเหมือนกันนี่หว่า หึหึ

          “หึ...เป็นไงทั้งชิลทั้งฟินสมไจมึงหรือยังทีนี้”

 

          5 นาทีต่อมา

          “กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ตายแล้ววว  ช่วยด้วยน้องกายเป็นอะไรไม่รู้เลือดอาบเลย อ๊ายยยยย เรียกรถพยาบาลเร็วววว กรี้ดดดดดดดดดด!!

 

          10 นาทีต่อมา

          “ดีเคแกใช่มั้ย”

          “หึ..ก็เตือนให้เตรียมเอ้ย ระวังไว้แล้วไงคุณรินรดา...ว่าเปลี่ยนแผนกะทันหัน  มันก็อาจจะมีปัญหาตามมากะทันหันเอาได้ ก็ไม่เชื่อเนอะ..เมียเอ้ยเมย์”

          แม่ง..สวยอีกแล้วเมียกู หึหึ(-.,-)  ตอนนี้ยัยเมียแต่งหน้าทำผมเสร็จเรียบร้อยพร้อมขย้ำเฮ้ยพร้อมถ่ายแบบ  โดยรวมแล้ว..ออกมาในแนวเซ็กซี่น่ารัก เมื่อผมยาวสลวยสีน้ำตาลถูกมัดรวบสูงเปิดโชว์ใบหน้าสวยได้รูป ดวงตากลมโต กรีดอายไลเนอร์เข้มๆแนวสโมกกี้อาย ให้ตายซิ...ขนตางอนยาวอยู่แล้วยิ่งใส่ขนตาปลอมเข้าไปก็ยิ่งหนาเป็นแผงเก๋เข้าไปใหญ่ ส่วนแก้มก็ออกสีชมพูระเรื่อหน่อยๆหรือว่า...แก้มแดงธรรมชาติอยู่แล้ววะ เออช่างเหอะ  แล้วสุดท้าย..เอือก เวรทำไมกูต้องกลืนน้ำลายด้วยนะเนี้ย ลิปสติกสีเลือดฉ่ำวาว อ่า...แต่งมาให้กูอยากอึ้บฉิบหาย ให้ตายกูแพ้สีเลือดด!!(-.,-)

          “ดีเค!..หยุดนะ ทำบ้าอะไร!

          “หืมม??” อ้าวเวร...กูไม่ได้แค่คิดอีกแล้วเหรอวะเนี้ย(-.,-) แม่งรู้ตัวอีกทีจมูกกูเฉียดแก้มยัยเมียไปแล้วว่ะ หึหึ... แม่งเมียยั่วใจมันเลยเผลอลืมตัวมั้ยว้า(-.,-)

          “นี่ดีเค..”

          “ผมราชันย์ครับ”เฮ้ย..มาขัดจังหวะไรตอนนี้วะเจ้ พอมองต่ำลงไปเป็นกางเกงยีนส์ขาสั้นขาดๆกับเสื้อยืดเลวลอยสีขาวลายเก๋ๆใส่แล้วดูกลวงๆ หึ...แบบนี้ล่ะ มุดเข้าไปดูดได้โดยไม่ต้องถอด หึหึ...เสื้อตัวนี้กูต้องเหมาซักโหล(-.,-)

          “นี่เจ้ไม่เล่นแล้วนะ!

          “โอเค..อนุโลมให้เรียกชื่อเล่นได้ เห็นว่าเคยสนิทกินมาก่อนนะเนี้ย” ไรว้าเซ้าซี้อยู่ได้ แม่งแล้วกางเกงแบบนี้แค่ลูบแล้วล้วงเข้าไป...

          “ดีเค!!!...”เฮ้ย...มันจะไรนักหนาวะเจ้   และก่อนที่ผมจะหงุดหงิดมากไปกว่านี้ ...

          “เอ่อ..ขอโทษที่มาช้าครับ”  ก็มีเสียงคุ้นหูดังแทรกขึ้นมาซะก่อน แล้วทุกคนก็หันไปตามเสียงนั้นอย่างพร้อมเพรียงกันรวมถึงยัยเมีย แต่ยกเว้น..กู หึหึ ก็บอกแล้วไงยังเห่อเมีย แม่ง...มองมุมไหนก็สวย หึ..คืนนี้กูต้องจัดให้หนักอีกซักรอบ เวร...แค่คิดไอ้ห่านั่นก็แข็งขึ้นมาต่อหน้าต่อตาเลยเว้ย แม่งเอ้ยมึงก็ไวเกิ้น

          “อ้าว!...ภู มาทำอะไรเนี้ย”

          ควับ

          เวร...ทีนี้กูหันไปคอแทบเคล็คเลย   เฮ้ย!!...ไอ้ภูจริงๆด้วย มันมาทำไรของมันวะ


80%


          “หวัดดีครับเจ้ คือ พอดีผม เอ่อ มาแทนพี่โก้น่ะครับ” แล้วไอ้โก้นี่มันเป็นห่าอะไร ทำไมต้องให้ไอ้ภูมาแทนด้วยวะ

          “เอ๊ะ!?..พี่โก้ตากล้องอ่านะ” เฮ้ย!..อย่าบอกนะว่า..

          “ครับ พอดีว่าพี่โก้ แกเอ่อ...ท้องเสีย ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล” เวร..แล้วมันไปกินห่าไร ทำไมต้องเสือกท้องเสียตอนนี้ด้วยววะ แม่งเอ้ย!

          “ห๊า!! ไอ้โก้ขรี้แตก  โอ้ยย!! เวรกรรม !!” โอ๊ะ!...โมเม้นนี้วิญญาณเฮียพงษ์เข้าสิงเจ้พอลลี่จังๆเลยเว้ย

          “คือ..ถ้าเจ้ไม่ไว้ใจฝีมือผม พี่โก้แกจะจ่ายเงินมัดจำคืนพร้อมค่าสตูดิโอให้ด้วย แต่ยังไง..ลองดู พอร์ทฟอริโอ้งานที่ผมเคยรับมาก่อนก็ได้ นี่ครับ” แล้วไอ้ภูก็ยื่นแฟ้มสีดำไปพี่มันดู ไรวะ..พูดกับพี่สาวจำเป็นต้องสุภาพขนาดนั้นมั้ย แม่ง..แบบนี้กูก็ดูเหี้ยไปเลยซิวะ (-_-)

          “หืมม?...เจ้พอรู้ว่าเราชอบถ่ายรูปแต่ไม่คิดว่าจะ เฮ้ย!!...นี่มัน โฟโต้บุ้คของอีชองฮยอคนี่ อ๊ายยย!!..พอลลี่ยัยนี่เป็นนางแบบค่ายเดียวกับผัวช้าน ฉันกับนังนี่เป็นเพื่อนซี้กันด้วยนะเว้ย แล้ว แล้ว ทำไมไอ้ตี๋มันไม่บอกฉันละเนี้ย อ๊าย!!.. เอ๊ะ?!..แล้วนี่ถึงขั้น...ชนะการประกวดภาพถ่ายสื่ออารมณ์ระดับประเทศมาแล้วด้วยเหรอเนี้ย เฮ้ยภู!..ทำไมที่บ้านไม่มีใครรู้เลยล่ะ รู้งี้ฉลองกันทั้งบ้านเลยนะเนี้ย อ๊ายย!! นั่งพอลลี่นี่น้องชายฉัน พี่ไอ้ดีเคมัน”

          (-_-) แล้วทำไมต้องโอเว่อร์อะไรขนาดนั้นด้วยวะ เป็นตากล้องได้รางวัลแล้วไง เหอะ!... มันทำให้ฟินเหมือนได้เหี้ยกับเมียซะที่ไหน ชิ!

          “ย่ะ..นังคนอวดผัวอวดน้อง ชิ! นั่นไง..เฮียพงษ์โอ๊ะเจ้พอลลี่ยังหมั่นใส้เหมือนกูเลยเว้ย

          “สวัสดีค่ะพี่ภู” พอได้ยินประโยคเมื่อกี้ผมก็หันไปมองเจ้าของมันทันที แล้วทำไมต้องยิ้มให้มันด้วยวะนั่น

          “หืมม?...เมย์เหรอ?” ปกติไอ้ภูมันจะหน้านิ่งๆเนือยๆ เหมือนคนเมื่อยอยู่ตลอดเวลา แล้วนี่มันอะไร..พอเห็นเมียกูแม่ง..หน้าตื่นตาตั้งแถมยังเป็นประกายขึ้นมาอีก แบบนี้มันหมายความว่าไงวะ(-_-)

          “เอ่อ ค่ะ”

          “เฮ้ย!...สวยแปลกตาจนพี่จำแทบไปได้เลย” เฮ้ย...ชมเมียคนอื่นว่าสวยต่อหน้าผัวมันนี่ชักไม่ใช่แล้วว่ะ

          “ไง...ภู” ว่าแล้วก็โอบไหล่เมียโชว์แม่งเลย

          “อ้าว...ดีเคนายก็มาด้วยเหรอ”

          “หึ..อยู่แล้ว ไม่มาได้ไงวะ..เมีเอ้ยเมย์ถ่ายแบบทั้งที งานนี้มันก็ต้องมาให้กำลังใจแฟนอยู่แล้วมั้ยว้า จริงมั้ยเมย์”

          “เอ๊ะ!?..เมย์?..”

          “ช่าย...อย่างที่นายคิดนั่นแหละ เมย์เป็นแฟนฉันเราอยู่เอ้ยคบกันมาจะ 3 เดือนแล้ว”

          “.....” หึ..เป็นไง อึ้งแดก เดดแอร์เลยมั้ยล่ะ เหอะ!...ดีแค่ไหนแล้วที่กูไม่บอกว่าเป็นเมียแถมยังอยู่ด้วยกัน หนำซ้ำกูยังเหี้ยทุกวันอีกต่างหาก บอกไปแค่นั้นก็ถือว่าเมตตาปราณีมันแค่ไหนแล้วว

          “พี่ริน ฉากไฟพร้อมแล้วนะคะ ให้ตากล้องมาลองเซตดูเลยมั้ย จะได้เริ่มงานเลย แล้วนายแบบผู้ชายที่จะมาแทนน้องกาย หนูก็หาใครมาแทนกะทันหันตอนนี้ไม่ได้นะ แต่ถ้าถ่ายรอบหลังเราก็ไม่ได้คิวสตูดิโอเร็วๆนี้อีก เอายังไงดีคะพี่”

          “ถ้างั้น...” พอเห็นพี่สาวคนสวยกำลังยุ่งยากลำบากใจ  ในฐานะที่ผมเป็นน้องชายที่เจ้แกรักเหมือนลูก ผมเลยคิดว่า...จะตอบแทนบุณคุณพี่สาว ถุ๊ย!..ขนาดแค่คิดกูยังขนลุกเลยเว้ย แต่..ที่ผมกำลังจะพูดออกไปยังไงก็ช่วยเจ้แกส่วนหนึ่งละน่า

          “เดี๋ยวยังไง..ผมเป็นนายแบบให้มั้ยล่ะ” เอาความจริงเหี้ยๆมั้ย คือ ถ้าเมียกูไม่ใช่นางแบบ ก็อย่าหวัง แล้วถ้ากูไม่อยากตอกหน้าไอ้ภู ก็อย่าคิดว่ากูจะอาสาแบบนี้ ไม่มีทางเว้ย!

          “กรี้ดดดด!...คุณน้องดีเคน่ารักมากก เจ้รอโมเม้นมานานแล้ว โอเคเลยค่ะคุณน้องขา เฮ้ย!..แก้วพาน้องดีเคไปแต่งหน้าแต่งตัวซิ เฮ้ยเร็วซิวะ” เฮียพงษ์เข้าสิงแกอีกล่ะ(-_-)

          “เฮ้ยเดี๋ยว...นี่มึงถามกูที่เป็นเจ้าของแบรนด์หรือยังวะ” ไรว้า..นี่เจ้แกจะขัดทำไมวะเนี้ย

          “เฮ้เจ้...ไม่อยากเป็นสุดที่รักของผมเหมือนเดิมแล้วเหรอ” แม่ง.. หล่อ เลว หื่น เหี้ย แล้วยังตอแหลได้อีก  สารเลวครบจบในคนเดียวเลยกู

          “เอ๊ะ!?

          “เดี่ยวพรุ่งนี้..ผมแวะกลับบ้านแล้วเราเล่นเกมด้วยกันซักตั้ง ดูหนังด้วยกันซักเรื่องมั้ยล่ะ”

          “จะจริงเหรอ?”

          “หึ..มันแน่อยู่แล้วว”

          “ดีดี้!! น้องรักของเจ้ ตามนั้นเลยจ้า” แล้วเจ้รินก็โผเข้ากวดผมเต็มรัก หึ..ถึงยังไงผมก็รักพี่สาวน่า ถึงแม้ว่า..บางครั้งจะเหี้ยไปหน่อยก็เถอะ

 

          PHU PART

          ตอนนี้ผมกำลังปรับเซตกล้องคู่ใจให้เข้ากับแสงและฉากหลัง   หลังจากที่เจ้รินแล้วก็เจ้พอลลี่ตกลงให้ผมมาเป็นตากล้องแทนพี่โก้  ซึ่งจริงๆแล้ว..แกไม่ได้ท้องเสียหรอก คือพอดีว่าผม เอ่อ..ขับรถเฉี่ยวแก นิดหน่อย ดีที่แกก็..ไม่ได้เป็นอะไรมาก ก็แค่ เอ่อ..หัวแตก ข้อเท้าเคล็ด แล้วก็...นิ้วหัก นอกจากนั้นก็..ช้ำทั้งตัวแค่นั้นเอง(-_-)

          เพราะแบบนั่นแหละ...ผมเลยต้องรับผิดชอบด้วยการมาเป็นตากล้องรับงานนี้แทนแก อ้อ..ลืมบอกไปพี่โก้เป็นรุ่นพี่ที่ผมรู้จักในชมรมถ่ายภาพที่มหาลัย ตอนนี้แกเรียนปี 6 แล้ว แต่ยังไม่จบ  เพราะแกยึดอาชีพถ่ายภาพเป็นหลัก ส่วนเรื่องเรียน..เป็นงานอดิเรก แกว่างั้นนะ

          ส่วนผม..ช่างภาพคือสิ่งที่ไฝ่แล้วได้แต่ฝัน เพราะในความเป็นจริง..ผมต้องเป็นวิศวกรเท่านั้น เฮ้อ ช่างมันเถอะ

          แล้วงานในวันนี้..บอกตามตรงว่าผมไม่รู้อะไรมาก่อนเลย เพราะเพิ่งจะรับงานแทนพี่โก้ เอ่อ ไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้เอง  คือพอดีผมรีบไปทำธุระเลยไม่ทันได้เห็นว่าแกกำลังเดินข้ามถนนมาพอดี  แต่ก็ยังดีที่ผมขับบิ๊กไบต์ เพราะถ้าเป็นรถยนต์ ป่านนี้แกคง... ไม่น่ารอด (-_-)

          โอเค..ตอนนี้กล้อง ฉาก แสง พร้อมแล้ว  จะเหลือก็แต่...นายแบบนางแบบเข้าฉากแค่นั้น จะว่าไป...ตอนนี้ผมก็ยังอึ้ง ไม่ซิ ผมช็อกเลยต่างหาก ก็เรื่องที่..ดีเคบอกผมก่อนหน้านี้นั้นแหละ ให้ตายซิ มันเป็นเรื่องเหลือเชื่อที่ผมไม่คาดคิดคาดฝันมาก่อนเลยจริงๆ  ดีเคกับเมรินเนี้ยนะคบกันเป็นแฟน  สองคนนี้แทบจะย้อนแย้งแตกต่างกันทุกด้านรวมทั้งปัจจัยพื้นฐานทุกอย่างอีกต่างหาก  เรียกได้ว่า คนละขั้วเหมือนขาวกับดำ ซ้ายกับขวา หรืออะไรก็ตามที่ตรงกันข้าม เหมือนอะไรที่ไม่มีวันมาบรรจบหรือเข้ากันได้ มัน..เหมือนจะเป็นแบบนั้นจริงๆนะ ให้ตายซิ

          ก็อย่างที่รู้...น้องชายผมคนนี้ร้ายกาจสารพัด ผมไม่ขอบรรยายรายละเอียดละกัน เพราะเชื่อว่าทุกคนรู้กันหมดแล้ว  ส่วนเมรินเองผมก็เชื่อว่าทุกคนรู้จักเธอดีแล้วเหมือนกัน  เพราะฉะนั้น...เรื่องที่ดีเคบอกกับผมว่าคบกับเมย์ เลยทำให้ผมช็อค จนตอนนี้ผมก็ยังมึนๆงงๆแถมยังสงสัยถึงที่มาที่ไปว่าสองคนนั่นไปชอบพอถูกใจจนถึงขั้นคบกันเป็นแฟนกันตอนไหน แล้วมันตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

          ให้ตายซิ...ตอนนี้ผมรู้สึกหงุดหงิดร้อนใจอย่างบอกไม่ถูกเลยล่ะ

          “นายแบบนางแบบพร้อมแล้วค่า” พอสิ้นประโยคนั้น ผมก็เงยหน้าหน้าขึ้นมาทันที

 


          MAY PART


          ตอนนี้ฉันกำลังยืนอยู่ในฉากที่มีการเซต แสง ไฟ ไว้เรียบร้อยแล้ว  แถมยังมีอุปกรณ์ประกอบฉากอย่างเก้าอี้ โต๊ะ โซฟา แล้วก็อะไรอีกหลายอย่างที่พร้อมใช้ในเสื้อผ้าเซตต่อๆไปอีก ฮืออ...ทำไงดี ฉัน ฉันกำลังเขินสุดๆเลยล่ะ ก็จะไม่ให้เป็นแบบนั้นได้ยังไงในเมื่อ....นายแบบก็เป็นแฟน แล้วไหนตากล้องก็ยังเป็นเหมือนพี่ชาย แถมสุดท้ายเจ้าของแบรนด์ก็ยังเป็นทั้งพี่สาวแฟนแล้วก็พี่สาวของพี่ชายอีกต่างหาก ฮือ ทำไมชีวิตฉันถึงได้รันทดกดดันขนาดนี้

          แล้วดีเคก็เดินเข้ามายืนในฉากด้วยกันในชุด..โทนสีดำตามคอนเซปแบดบอย และมันก็ยิ่งทำให้เขาดู...ร้ายกาจปานราชาปีศาจยังไงยังไงเลย ฮือ ก็ดูซิ... จากทรงผมหน้าม้าแบบอปป้าเกาหลีแต่ตอนนี้กลับหวีปัดไปข้างหลังคล้ายทรงอันเดอร์คัตโชว์ใบหน้าหล่อคมขาวใส  แล้วไหนจะตาเรียวรีที่ดูร้ายกาจอยู่แล้วก็ยังไปกรีดอายไลเนอร์สีดำเข้าไปเลยยิ่งทำให้มันดูเฉี่ยวคมร้ายกาจขึ้นไปอีกเป็นเท่าตัว  แล้วทั้งหมดทั้งมวลที่รวมเป็นเขาในตอนนี้คือ ขะเขาดูดีแล้วก็ละหล่อมากเลย  งืออ ทำไมหน้าฉันต้องเห่อร้อนขึ้นมาตอนนี้ด้วยละเนี้ย!!

          “เฮ้เจ้พอลลี่..บอกมาเลยว่าท่าไหน..เดี๋ยวผมจัดให้” เขาพูดกับเจ้พอลลี่นะแต่ ทะทำไม...ถึงได้กระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ฉันแบบนั้นล่ะ ฮืออ ฉันกลัว



          แล้วการถ่ายแบบจริงจังครั้งแรกในชีวิตของฉันก็เริ่มขึ้น  จะว่าไปแล้ว..มันก็ไม่เชิงว่ายากแต่ก็ไม่ใช่จะง่าย  ยังไงน่ะเหรอ...

          2 ชั่วโมงผ่านไป

          “ดีเค อะเอามือออกไปนะ!” 

          ฉันกระซิบเสียงเครียดให้ได้ยินกันแค่ 2 คน  หลังจากนายแบบหื่นกามพยายามฉวยโอกาสลวนลามฉันอยู่เรื่อยตลอด 2 ชั่วโมงที่ผ่านมา  ก่อนหน้านั้นฉันทำเป็นไม่ถือสาหรือว่าให้  แต่ตอนนี้..เขากำลังจะทำเกินไป โอ้ย!..นี่เขาทำบ้าอะไรเนี้ย! ก็จะไม่ให้ฉันโมโหได้ยังไง  ในเมื่อตอนนี้เรากำลังโพสท่าถ่ายแบบกันอยู่  และมันจะไม่เป็นปัญหาเลย ถ้าเขาไม่หื่นห่ามไม่เลือกเวลาและสถานที่แบบนี้! 

          ให้ตายซิ...นี่เขากำลังฉวยโอกาสจากท่าสกินชิพที่เรากำลังโพสอยู่ตอนนี้เลย   เมื่อดีเคต้องนั่งตรงพนักโซฟา โดยมีฉันยืนคร่อมขาของเขาข้างนึงแล้วเกาะไหล่เขาไว้ จากนั้นก็หน้าไปมองกล้อง แต่...ดูเหมือนดีเคจะทำเกินขอบเขตด้วยการ...รั้งสะโพกฉันเข้าไปกอดจนชิดติดกับตัวเขา  ละแล้วมือใหญ่บีบจับลูบคลำบั้นท้ายที่ใส่กระโปรงบานสั้นแค่คืบอยู่อย่างนั้นไม่ไปไหน  แถมหน้าหล่อยังคลอเคลียอยู่แถวซอกคอไม่ยอมมองกล้องอีกต่างหาก ฮือ บ้าที่สุดเลย เขาไม่อายบ้างหรือไง น่ะนั่นพี่สาวพี่ชายเขามองอยู่นะ  ฮือ ทำไมเขาถึงได้หน้าด้านหน้าทนขนาดนี้! เขาไม่อายแต่ฉันอายน้า!!

          “ดีเค..หันมามองกล้องหน่อย แล้ว..เลื่อนมือขึ้นไปโอบเอวเลยก็ได้”  แงงง ขนาดพี่ภูยังพูดแบบนี้ ก็แสดงว่าภาพที่ทุกคนเห็นตอนนี้มันชัดเจนจนน่าเกลียดอยู่แน่ๆเลย ฮือ

          “เฮ้ย..กอดเอวมันดูธรรมดาไปมั้ยว้า  แบดบอยมันก็ต้องดูห่ามๆจับนั่นขย้ำนี่ไม่ใช่เหรอ เฮ้อ..แบบนั้นมันจะไปตรงคอนเซปได้ยังงาย  อีกอย่าง..ฉันกับเมย์ก็ไม่มีอะไรต้องเขินกันแล้วว เพราะมากกว่านี้.. ป๊าบ!

          อ๊ายย(>////<)...เขาพูดบ้าอะไรออกปายย! ฮือ ถ้าฉันไม่ฟาดไหล่เขาไว้ สาบานว่าเขาต้องพูดประโยคบ้าลามกนั่นจบแน่ๆ ฮืออ ทำไมเขาเป็นคนแบบนี้ !แล้วแทนที่จะสลด เขากลับเลิกคิ้วทำหน้างงปนสงสัยประมาณว่าฉันตีเขาทำไมอีกต่างหาก  ส่วนฉันก็ไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากถลึกตาใส่เขา โอ้ย!...เมื่อไหร่จะถ่ายเสร็จซักที ฉันอายจนจะบ้าตายอยู่แล้วน้า ฮืออ

          เฮ้อ..กว่าจะได้พักก็บ่ายโมงพอดี  แล้วตอนนี้เซตคู่ก็ผ่านพ้นไปสมใจดีเคทุกอย่างแล้ว   เพราะทุกท่าทุกแอ๊คชั่น  เขาแทบจะครีเอทเองทั้งหมดเลยด้วยซ้ำ(-_-) เพราะไม่มีใครอยากจะโต้แย้งจัดแจง ไม่ซิต้องบอกว่า..  แย้งไปเขาก็มีเหตุผลบ้าบอของเขามาเกทับอยู่ดี  แล้วแบบนี้ใครจะพูดอะไรได้  แถมฉันยังแอบเห็นพี่รินยืนกุมขมับทุกครั้งที่หันไปมอง แล้วที่สำคัญ..ฉันยังแอบเห็นพี่ภูถอนหายใจอยู่หลายครั้งด้วย  งานนี้สรุปมันของพี่รินหรือของเขากันแน่ 

          แต่ที่แน่ๆ...คนที่แฮปปี้มีความสุขที่สุดดูเหมือนจะมีแค่นายแบบลุคแบดบอย ไม่ซิ..ลุคราชาปีศาจเท่านั้นล่ะ ฮึ้ย!!

          PHU PART

          “พี่ภูคะ กินข้าวค่ะ” พอได้ยินเสียงหวานคุ้นหูดังใกล้เข้ามาจากทางด้านหลัง  ผมก็รีบหยิบแจ็คเก็ตที่ถอดไว้ก่อนหน้ามาใส่ทันที แต่ดูเหมือนผมจะรีบเกินไปมันถึงได้..

          “โอ้ย!!! แม่งเอ้ย!..เจ็บฉิบหายเลย

          “พี่ภู เป็นอะไรไปค่ะ เอ๊ะ!?นั่นมัน..เลือดนี่คะ พี่ภู..เกิดอะไรขึ้นคะเนี้ย”

          เฮ้อ..เห็นจนได้ ตอนนี้ผมอยู่ด้านหลังสตูดิโอ  ตรงที่พี่ๆทึมงานพบนายแบบคนก่อนหน้าตอนจมกองเลือดอยู่นั่นล่ะ ส่วนสาเหตุเจ้รินบอกว่าดีเคทำ พอได้คำตอบผมก้ไม่ได้แปลกใจอะไร  แล้วก่อนหน้านี้ผมถอดแจ็กเก็ตออกมาทำแผลที่ข้อศอก ก็..แผลจากการขับรถเฉี่ยวพี่โก้นั่นแหละ  ก็ขนาดพี่โก้ยังมีสภาพแบบนั้น ผมก็คงต้องมีแผลบ้างล่ะ เพราะหักหลบแกกระทันหันรถเลยเสียหลักล้มแล้วไถลไปกับพื้นถนนคอนกรีต  แล้วผมก็เอาศอกลงเต็มๆขนาดว่าใส่เสื้อแขนยาวยังขาดแล้วคิดดูว่าแขนผมจะเหลือเหรอ 

          แต่ผมก็ไม่มีเวลาไปทำแผลที่โรงพยาบาล  เพราะต้องรีบมารับงานแทนพี่โก้นี่แหละ ก่อนหน้านี้เลยทำแผลให้ตัวเองแบบลวกๆแล้วขับรถมานี่เลย  สงสัยว่าตอนที่ยกกล้องแล้วขยับไปมาเสื้อแจ็กเก็ตตัวนอกคงไปถูไถกับผ้าพันแผลมันเลยหลุดลุ่ย แล้วเลือดก็ซึมเลอะไปทั่วเลยทีนี้  แถมตอนนี้ดูเหมือนยาแก้ปวดจะหมดฤทธิ์ซะแล้ว  เพราะตอนนี้ผมเริ่มเจ็บแผลจนปวดไปถึงสมองเลยล่ะ

          “ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่..” ผมไม่อยากให้เธอยุ่งยากเลยปฏิเสธไป อีกอย่างนิสัยผมก็เป็นแบบนี้แหละถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรงผมก็ไม่ขอให้ใครช่วย ไม่ใช่เพราะหยิ่งนะ แต่..ไม่รบกวนดีกว่าอะไรประมาณนั้น

          “ไม่มีได้ไงค่ะ เลือดซึมออกมาเลอะแขนเสื้อแบบนี้! จะว่าไปตอนนี้เสื้อเชี้ตสีฟ้าก็แดงไปทั้งแขนจริงๆ ให้ตายซิ..แบบนี้มีหวังซึมออกไปถึงแจ็กเก็ตตัวนอกแน่ เอาไงดีวะ

          “ไม่มี..”

          “พี่ภูให้เมย์ดูแผลเดี๋ยวนี้เลย เร็วค่ะ แผลต้องใหญ่มากแน่เลยเลือดถึงได้ซึมจนเสื้อเปียกขนาดนี้” เฮ้อ..มาถึงขั้นนี้ คงต้องได้ถอดเสื้อทำแผลจริงจังแล้วล่ะ

แล้วผมก็ถลกแขนเสื้อให้เมย์ดูแผลตามที่เธอขอ

          “พี่ภู! แผลถลอกลึกมากเลยนะคะ แถมยาวไปจนถึงต้นแขนเลย เกิดอะไรขึ้นค่ะเนี้ย”

          “พอดี..เกิดอุบัติเหตุนิดหน่อยน่ะ”

          “พี่ภูไปหาหมอก่อนมั้ย เลือดยังซึมออกตลอดเลยนะคะ”

          “ไม่เป็นไร เดี่ยวพันแผลดีๆเลือดก็หยุดไหลแล้ว”

          “แต่...”

          “เฮ้ย...ทำไรกันวะ” แล้วเสียงทุ้มต่ำคุ้นหูก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังอีกครั้ง

          “ดีเค..พี่ภูมีแผลที่แขนเลือดออกเยอะเลย ทำไงดี”

          “หืมม?..นายไปโดนอะไรมาวะ” เตือนไว้ก่อนว่าอย่าแปลกใจที่มันพูดกับผมซึ่งเป็นพี่ชายที่อายุห่างจากมัน 3 ปี เพราะดีเคพูดกับผมแบบนี้ตั้งแต่รู้ความ มันเรียกเฮียเฉพาะเฮียคินที่ชายแท้ๆของมันที่ห่างกัน10 ปี ส่วนพี่ชายอีกคนที่ชื่อวินมันก็เรียกวินเฉยๆแถมยังเห็นเป็นเพื่อนอีกต่างหาก นี่แหละไอ้น้องชายตัวร้ายของผม

          “อุบัติเหตุนิดหน่อย”

          “อืมหึ...ดูจากแผลก็น่าจะเจ็บ..จี้ดๆ เฮ้..เมี เมย์ไปถามเจ้พอลลี่ว่ามีกล่องยามั้ย ถ้าแกถามว่าเอาไปทำอะไรก็บอกแกไปว่าฉันอยากได้แอลกอฮอลมาล้างมือ อ้อ..อย่าไปถามเจ้รินเด็ดขาด เข้าใจ๊” นอกจากร้ายกาจมันยังกวนประสาทอย่างที่รู้กันนั่นแหละ

          อืมม..เดี๋ยวเมย์รีบมา”

          “ไง..อย่าบอกว่าอบุติเหตุที่ว่าคือ..ขับรถชนไอ้พี่โก้ห่าบ้าบอนั่น”

          “(-_-) เดา?”

          “หึ..หลายอย่างมันก็เชื่อมโยงกันชัดเจน ไม่ใช่เหรอว้า”

ผมไม่ได้ตอบอะไรมันไป เราสองคนเลยนั่งกันเงียบๆรอเมย์ไปเอากล่องยามา

          “เมย์...เป็นผู้หญิงใสซื่อ แล้วชีวิตเธอก็น่าสงสาร” จริงๆผมไม่ชอบยุ่งเรื่องส่วนตัวของใคร แต่..ผู้หญิงคนนี้พิเศษในความรู้สึกของผม ซึ่งผมเองก็ยังไม่แน่ใจว่าความรู้สึกนี้..เรียกว่าอะไรกันแน่

          “นายอยากจะพูดอะไรก็ว่ามาตรงๆแม่งเลย” เฮ้อ..แล้วอีกอย่าง..มันก็ติดหยาบแบบนี้แหละ

          “นายจริงจังกับเมย์แค่ไหน”

          “หึ..นั่นมันเรื่องของฉันมั้ยว้า”

          “ถ้านายแค่...จะเล่นๆเพราะเห็นว่าเธอสวย ขอร้องล่ะปล่อยเมย์ไปซะ” ผมพูดจริงนะ เพราะผมไม่คิดว่าดีเคจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหนในวัยเพียง..19 ปีอย่างตอนนี้แน่  โอเคว่า..ผู้หญิงที่ผ่านมาของมันอาจจะสนุกกันแล้วก็แฟร์ๆกันไป แต่...ไม่ใช่กับผู้หญิงที่ชื่อเมริน เธอไม่ใช่คนแบบนั้น แล้วถ้าดีเคแค่เล่นสนุกเพียงเพราะว่าเธอสวย รับรอง...เมรินต้องเจ็บปวดเสียใจแน่ เจ็บปวดอย่างที่เธอไม่เคยเจอมาก่อนแน่นอน

          “ปล่อยไป..ให้ใครวะ” มันหันมาเลิกคิ้วถามด้วยสีหน้ากวนประสาท เฮ้อ..บางครั้งผมก็นึกอยากเตะปากมันเหมือนกันนะ

          “...”

          “หึ..แล้วทำไมฉันต้องปล่อย...เมียตัวเองไปด้วยว้า” เมีย..งั้นเหรอ!?

          “นี่ นาย..” ผมยังไม่ทันได้พูดอะไรเสียงหวานใสของคนที่ถูกพูดถึงก็ดังขึ้นมาซะก่อน ให้ตายซิ..เมียงั้นเหรอ

          “กล่องยามาแล้ว ดีเค ลุกก่อนเดี๋ยวเมย์..”

          “ไม่ต้องง...เดี๋ยวฉันจะทำแผลนี้ให้พี่ชายเอง หึหึ” ผมรู้..ว่ามันกำลังไม่พอใจ แต่สีหน้ามันยังดูปกติ นี่ล่ะ..ภาวะย้อนแย้งของมัน  และถ้ารู้จักมันผิวเผินหรือไม่สังเกตุจริงจังก็จะคิดว่ามันอยู่ในอารมณ์ปกติธรรมดา อย่างตอนนี้ยังไงล่ะ

          “อ๊ะ! แม่ง..ไอ้เด็กปีศาจเอ้ย มันเล่นเทราดแอลกอฮอลลงบนแผลสดๆทั้งขวดเลย ให้ตาย..มันร้ายฉิบหายเลย

          “โอ๊ะโอ..โทษทีพี่ชายพอดีมือว่ามันสั่นไปหน่อย ว้า..แอลกอฮอลหมดขวดเลยว่ะ ฉะนั้นต่อไป..ก็ระวังตัวเอาไว้จะได้ไม่ต้องเจ็บแบบนี้อีก ผมเตือนแล้วนา หึ..ไปเมย์” จากนั้นมันก็ใส่ยาพันแผลให้ปกติ และนี่คงจะเป็นเศษเสี้ยวความดีที่มีให้ผมในฐานะพี่ชาย

          “ดีเคเดี๋ยว...พี่ภูค่ะ กินข้าวแล้วอย่าลืมกินยาแก้ปวดนะคะ”

          “เฮ้ย!... ภูมันโตแล้วมั้ยวะ มันรู้น่าว่าต้องทำไง มานี่เร็วซิว้า” เฮ้อ...เพิ่งรู้ว่ากับเมย์ที่เป็นแฟนมันก็พูดแบบนี้

          “แต่..”

          “เออ...อย่างอยู่ก็ตามใจ ป้อนข้าวกันเลยซิวะ แม่งเอ้ย! ว่าแล้วมันก็หันหลังกำลังจะเดินเข้าไปในสตูดิโอ

          “ดีเค! เดี๋ยว! เป็นอะไรของเขาเนี้ย?”

          “ไม่ต้องมายุ่งเว้ย กูแม่งก็แค่ผัว” (-_-)

          “ดีเค! หยุดนะ! (>////<)

          “พี่ภู ยะอย่าไปฟังที่เขาพูดนะคะ” หึ..เขินแก้มแดงแบบนี้แสดงว่าที่มันพูดคงจะเป็นเรื่องจริงซินะ ให้ตาย...ทำไมมันหนักๆหน่วงๆในใจแบบนี้วะ

          “มันคงหึง”

          “เอ๊ะ!?..เอ่อ มะไม่ใช่หรอกค่ะ ดีเคเขา..มักจะอารมณ์แปรปรวนแบบนี้อยู่เรื่อยแหละค่ะ”

          “หึ..มันเป็นคนขี้หวงตั้งแต่เด็กๆ  หวงทุกอย่างที่มันคิดว่าเป็นของมัน  แม้กระทั่ง...แม่ มันยังไม่ให้พ่อเข้าใกล้แม่มันเกือบปีเลยด้วยซ้ำ” มันเป็นแบบนั้นแหละ เป็นเอามากซะด้วย อย่างที่มันเป็นอยู่ตอนนี้ยังไงล่ะ

          “ขะขนาดนั้นเลยเหรอค่ะ”

          “แล้ว..คบกัน มันดีด้วยหรือเปล่า” จริงๆผมมีคำถามมากมายหลายที่อยากรู้ถึงที่มาที่ไป แต่...มาคิดดูผมก็ไม่มีสิทธิ์อะไรที่จะทำแบบนั้น  เพราะมัน...เป็นเรื่องของพวกเขา

          “เอ๊ะ?..เอ่อ ก็ ก็ดีค่ะ” ในขณะที่ตอบก็ก้มหน้าแต่ทว่า...แก้มกลับแดงขึ้นเรื่อยๆ  แบบนี้มันคงเป็นคำตอบอีกอย่างนึงซินะ

          “หึ..มันก็อาจจะร้ายกาจหน่อย”

          “ค่ะ.. ร้ายกาจสารพัดเลยล่ะค่ะ” หึ..ปากบอกว่ามันร้ายกาจแต่สีหน้ากลับยิ้มแถมแววตา...ยังส่องประกายความสุขออกมาอย่างเห็นได้ชัดเลยล่ะ เฮ้อ..ผมไม่อยากรับรู้อะไรผ่านภาษากายแบบนี้อีกเลยหันหน้าหนี

          “แต่ก็ยังคบกับมัน”

          “เอ๊ะ? เอ่อ..”

          “พี่หมายถึง...ก็ยังรับมันได้” กรรม...เมื่อกี้ผมแอบเผลอใส่อารมณ์ในคำถามไปจนได้

          “ก็ค่ะ ดีเคเขาร้ายกาจสารพัดก็จริง แถมเอาแต่ใจก็ที่หนึ่ง แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น...เขาก็พอมีข้อดีอยู่บ้าง ถึงแม้ว่าจะน้อยนิดแต่...ก็ถือว่าเป็นข้อดีที่ทำให้เมย์พอใจ ส่วนข้อเสียที่เยอะแยะบรรยายไม่หมดเมย์ก็ทำใจจนชินไปแล้วล่ะค่ะ ”

          “หึ...งั้นเหรอ ก็ดี” เวรกรรม..ผมไม่น่าถามแล้วได้คำตอบนี้มาเลย ให้ตายซิ

          “ว่าแต่..พี่ภูรีบกินข้าวก่อนเถอะค่ะ จะได้กินยา เดี่ยวบ่าย2จะได้เริ่มงานแล้วจากนั้นเห็นว่าจะรันยาวเลยค่ะ”

          “กรี้ดดดดดดดดดดดดดดด!! คุณน้องดีเค!! มอไซต์คันนี้เจ้เช่ามาหลายหมื่นเลยนะคะ อ๊าย..กระจกหน้าแตก โอ้ย กูจะเป็นลมมมารับกูที!!!!

          “โอ๊ะ!..โทษทีพอดีตีนมั่นลั่นอ่ะเจ้”

          “โอ้ย!แย่แล้ว.. สงสัยดีเคจะก่อเรื่องอีกแล้วค่ะพี่ภู เมย์ไปดูก่อนนะคะ แล้วอย่าลืมกินยานะคะ”

          จากนั้น...เธอก็รีบวิ่งออกไป ห่างไกลจากผมไปเรื่อยๆโดยไม่หันกลับมาอีกเลย

 

 

          MAY PART

          แล้วพอเดินเข้าไปในสตูดิโอ..ก็เห็นไฟล้มระเนระนาดแถมมอไซต์ที่ฉันกับดีเคเพิ่งใช้เข้าฉากถ่ายรูปด้วยกันก่อนจะได้พัก  ก็ล้มคว่ำไม่เป็นท่าอยู่ข้างๆกัน  ส่วนตัวการร้ายที่พอทำลายข้าวของแล้ว...ก็หายไปไหนก็ไม่รู้

          “เอ่อ...เกิดอะไรขึ้นเหรอค่ะ”

          “โอ้ย!!!...ก็จะอะไรซะอีกก็ผั..เอ่อ  ก็อยู่ดีๆมันก็เดินหน้าระรื่นไปเตะนั่นชนนี่น่ะซิ โอ้ย!!...มันเป็นบ้าอะไรของมันวะเนี้ย ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กปีศาจ!!

          “แล้วตอนนี้..ดีเคอยู่ไหนเหรอค่ะ”

          “ห้องแต่งตัว ไปดูมันหน่อยซิ เป็นแบบนี้มันต้องดื้อด้านไม่ยอมออกมาแน่ๆ  เธอไปทำอะไรหรือยังไงก็ได้ให้มันออกมาถ่ายฉากสุดท้ายให้เสร็จ เพราะฉันต้องปิดจ็อบไม่เกิน 5 ทุ่มเข้าใจมั้ย   โอ้ย!..ปวดหัวจะตายอยู่แล้ว”

          เฮ้อ...งานหินเลยนะเนี้ย

          ก็อกๆ แกร็ก

          ฉันเคาะประตู 3 ทีไม่มีเสียงตอบรับอะไรเลยถือวิสาสะเข้าไป

          “ดีเค..ปะเป็นอะไรหรือเปล่า” แล้วพอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นเขาถอดเสื้อนั่งไขว่ห้างก้มหน้า  เล่นโทรศัพท์อยู่ ก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมามองฉันพร้อมกับ...

          “ไง..ป้อนข้าวป้อนยามันเสร็จแล้วหรือไงถึงมาได้” หึ..ฉันกระตุกยิ้มทันทีหลังจากฟังประโยคเมื่อกี้จบ  ก่อนจะก้มหน้ายกมือปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะเอาไว้ หึหึ..อย่าบอกว่าเขาหึงฉันกับพี่ภู นี่เขาหึงพี่ชายตัวเองจริงๆเหรอเนี้ย ดูซิ..หน้าตาบูดบึ้งเหมือนเด็กน้อยโดนขัดใจเลย จะว่าไป...ลุคนี้ก็น่ารักไปอีกแบบนะเนี้ย อ๊าย... เขินอีกแล้ว(>////<)

          “เมย์ไม่ได้ป้อนข้าวพี่ภูซักหน่อย แค่เอายาแก้ปวดไปให้เฉยๆ” ฉันเดินเข้าไปไกล้คนที่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ต่อ  โดยไม่เอ๊ะใจระวังตัวพออยู่ในรัศมีที่มือเขาเอื้อมถึงแขนฉันก็ถูกฉุดรั้งให้ลงไปนั่งบนตักเขาทันที

          “ดีเค!

          “ตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี”

          “ละแล้วจะให้เมย์ยังไง”

          “อยาก...เอา”

          “จะจะบ้าเหรอ พูดอะไรบ้าๆ ปล่อยนะ เดี่ยวใครก็มาเห็นเข้าหรอก ดีเคปล่อยยะอย่าทำอะไรบ้าๆนะ”

          “มันจะไปยากไรว้า แค่ล็อคห้องไว้ใครจะกล้าเสือกเข้ามา” ดูเขาพูดซิโอ้ย..ไม่นะ ทำไงดี ทำไมถึงได้กอดแน่นขนาดนี้ละเนี้ย ฮืออ

          “มะไม่ได้นะ! ถ้าล็อคแล้วเราอยู่ข้างในกันสองคน ละแล้วคนอื่นจะคิดยังไงล่ะ”

          “เอ๊า...ไม่ล็อคก็กลัวคนเห็นจะล็อคก็กลัวคนรู้ ตกลงเธอจะเอายังไงวะ”

          “จะบ้าเหรอ เมย์ไม่ได้บอกว่าจะเอาแบบไหน ยังไงซะหน่อย ปล่อยนะ”

          “ถ้างั้น...ฉันไม่ออกไป”

          “ดีเค! โอ้ย...ทำไมเขาถึงได้แต่ใจไม่คิดถึงใครแบบนี้นะ

          “ว่าไงล่ะ...ถ้าไม่ยอมแล้วคิดว่าจะทำยังไงฉันถึงจะพอใจแล้วยอมออกไป”

          “ดีเค!”  เฮ้อ...เหนื่อยใจกับคนดื้อด้านเอาแต่ใจจริงๆเลย  แล้วพูดมาแบบนี้...ฉันก็คงต้องหาวิธีแล้วล่ะ ว่าแต่...จะทำยังไงดี อืมม..เอาที่ง่ายสุดก่อนก็แล้วกัน

          “ดีเค..ออกไปถ่ายให้เสร็จก่อนเถอะนะ อีกนิดเดียวเอง แล้วเดี๋ยว..เราจะได้กลับห้องกันไง นะ ดีเค นะ” นี่ฉันกำลังโอบรอบคออ้อนเขาอยู่เลยนะ ฮืออ แอบเขิน

          “ง่ายไปม้าง” บ้า...ง่ายวะที่ไหน แต่นี้ฉันก็เขินจะตายอยู่แล้วนะ ถ้าอย่างงั้น...

          “จุ๊บ” อ๊ายย(>///////<) ฉัน ฉันหอมแก้มเขาด้วยล่ะ ฮืออ หอมปุ๊บหน้าฉันก็เห่อร้อนปั๊บเลย  แล้ว แล้วดูหน้าเขาซิ...ทำไมต้องยิ้มมุมปากเหมือนจะล้อฉันแบบนั้นด้วย ฮือ แก้มฉันจะระเบิดอยู่แล้ว(>///////<)

          “ข้างเดียวเหรอ ก็ยังน้อยไปม้าง”

          “ละแล้วจะให้เมย์ทำยังไงล่ะ”

          “อย่างน้อยๆมันก็ต้อง..ดีพคิสมั้ยว้า”

          (_////////_)

          “ถ้าไม่ได้ฉันไม่ออกไปนะเว้ย”

          ดูเขาพูดซิ ทำไมต้องขู่เข็ญบังคับกันแบบนี้ด้วย ฮืออ ฉันไม่เคยเป็นฝ่ายจูบเขาก่อนเลยนะ ถะถ้าทำมันจะเป็นครั้งแรกเลยน้า อ๊ายย..ฉันเขินจนจะบ้าตายอยู่แล้ว ฮืออ  นี่ ฉัน ฉันต้องได้ทำจริงๆใช่มั้ย ฮึบ โอเค...เพื่อให้งานนี้เสร็จลุล่วงไปซะทีฉัน ฉัน คงต้องทำซินะ...วะว่าแล้วฉันก็ค่อยๆเคลื่อนหน้าเข้าไปไกล้ใบหน้าหล่อที่ลืมตาตั้งท่ารออยู่แล้วทันที  จาก จากนั้น...ก็ค่อยๆประกบริมฝีปากเข้ากับปากแดงฉ่ำของเขาพร้อมกับหลับตาปี๋ ก่อนจะกดมันไว้อยู่อย่างนั้นแล้วนับ1-5ในใจ พอถึงแล้วฉันก็ดึงหน้าออกมาทันที  แต่ทว่า..

          “อ่อนฉิบหาย” พอจบประโยคนั้นท้ายทอยฉันก็ถูกล็อค แล้วรั้งเอาไว้จากนั้นก็ตามมาด้วย..ริมฝีปากนุ่มพร้อมกับเรียวลิ้นที่แทรกเข้ามาทันที  ก่อนที่เขาก็บรรเลงจูบอย่างช่ำชองเชี่ยวชาญจนฉันตามไม่ทัน เท่านั้นไม่พอมืออีกข้างที่ยังว่างยังล้วงเขาไปบีบขย้ำก้อนเนื้อข้างเดียวกับหัวใจที่กำลังเต้นระลึกทั้งหวามไหว แถมยังกลัวว่าใครจะมาเห็นอีกต่างหาก

          แล้วพอเขาถอนริมฝีปากหลังจากจูบฉันจนหนำใจ ปากร้อนชื้นนั่นก็ซุกไซร้เล็มเลียอยู่แถวๆซอกคอเรื่อยมาจนเนินอก  ส่วนมือก็ล้วงลึกลูบคลำขาอ่อนของฉันไปมาอยู่อย่างนั้น ฮือออ ถ้ามีใครมาเห็นเข้าล่ะ มันจะ..

          “ว่าแล้วเชียว นี่...อดทนอีกไม่กี่อึดใจก็เสร็จงานแล้วมั้ยยะ”

          “อืมมม” ฉันได้แต่ประท้วงในลำคอ  นั่นก็เพราะเขายังหน้าด้านจูบฉันทั้งๆที่พี่รินเข้ามาเห็นแล้วนะซิ ฮืออ...แบบนี้ฉันจะกล้ามองพี่รินได้ยังไงเขาไม่อายแต่ฉันอายนะ คนบ้า!!

          “เฮ้อ..ยังเหลืออีกกี่ชุดวะเจ้”

          “อีกกี่ชุดก็อดใจแค่นี้ไม่ได้หรือไง! แล้วนี่ทำรอยอะไรไว้หรือเปล่า ตายจริง..ลิปสติกไปอยู่ที่ปากแกหมด ไอ้เด็กหื่นกาม! โอ้ย...ฉันปวดหัวกับแกจริงๆเลย ยัยเมย์มานี่ ส่วนแกไปล้างปากแล้วใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อย โอ้ยย!... ไม่เกรนฉันมา!

          พี่รินไมเกรนขึ้น ส่วนฉันเขินอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนีแถมหน้ายังเห่อร้อนจวนเจียนจะระเบิดอยู่แล้ว ฮืออ

 

          DK PART

          ให้ตายซิ...กว่าจะเสร็จ แม่งเหนื่อยฉิบหายยังดีที่ได้ลูบๆคลำๆพอได้ฟินแก้ขัดไปบ้าง  แล้วตอนนี้ยัยเมียก็กำลังเปลี่ยนชุดเช็ดเครื่องสำอางล้างหน้าก็ว่ากันไป  ส่วนผมใส่ชุดนี้แม่งเลยเพราะมันแค่เสื้อกล้ามกับกางเกงยีนส์แค่นั้น  ตอนนี้ผมเลยรออยู่ตรงทางออก ส่วนที่เหลือก็วุ่นวายเก็บฉาก ส่วนเจ้ผมกับเจ้พอลลี่ก็รอคุยอะไรก็ไม่รู้กับไอ้ภู   

          “แกจะเอาแต่ใจเกินไปแล้วนะเว้ย ให้เกียรติผู้หญิงเขาบ้าง เมย์ไม่ใช่ของเล่น มึงไม่อายแต่เขาอาย รู้ไว้ด้วย” ไรว้า..มาถึงก็ใส่กูเลย ก่อนหน้านี้กูกำลังอารมณ์ดีที่จะได้กลับไปเหี้ยกับเมียที่ห้องอยู่แล้วเชียว แต่ไอ้ห่าพี่ชายแสนดีก็เสือกมาทำให้อารมณ์เสียจนได้ และฟังจากที่มันพูดก็น่าจะหมายถึงเรื่องที่ผมกอดจูบยัยเมียในห้องแต่งตัว  อีกอย่าง...สีหน้าท่าทางเขินอายของยัยนั่นก็ฉายชัดถึงพิรุธให้คนอื่นคิดลึกแล้วมั้ยวะ

          “ถ้าจำไม่ผิด ฉันเคยบอกนายไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ..ว่านี่มันเรื่องของ..กู ฉะนั้น..ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์มาเสือก”

          “เมย์ไม่ใช่ของเล่น จะทำอะไรนึกถึงความรู้สึกเขาด้วย”

          “หึ..แล้วรู้ได้ยังไงว่าฉันเล่น..บางที ฉันอาจจะเล่นแต่ทำเป็นจริง โอ๊ะไม่ซิ..บางทีฉันอาจจะจริงแต่ทำเป็นเล่น...ก็ด้าย ใครจะไปรู้ แต่ถ้านายอยากรู้...ฉันจะบอกให้ว่า...อย่าเสือก!! เพราะยัยนั่น...เมียกู ชัดมั้ย เข้าใจหรือยัง?”

          “ไอ้..” มันคงอยากจะสรรเสริญผมชุดใหญ่ แต่เจ้ก็เรียกขัดจังหวะซะก่อน

          “ภูเข้ามานี่หน่อย รีบคุยจะได้รีบเสร็จเดี๋ยวเจ้พาไปทำแผล”

          “ถ้ามึงยังขืนทำแบบนี้ ซักวันมึงจะเสียใจ”มันพุดขึ้นนิ่งๆแต่สีหน้าจริงจังกว่าหลายครั้งที่ผมเคยเห็น เหอะ!...แล้วไงวะ

          “หึ..นั่นมันซักวัน อาจจะเกิดไม่เกิดก็ได้ แต่ทีแน่ๆ..วันนี้ไม่ใช่กูที่เสียใจ”

          “ดีเค..เมย์เสร็จแล้ว เอ๊ะ?..พี่ภู คุยกันอยู่เหรอค่ะ ดีเค..ถ้างั้นเมย์ไปรอ...”

          “ไม่ต้องง! เราเคลียร์กันแล้ว กลับไปอาบน้ำทำอะไรฟินๆกันดีกว่า หึหึ” ว่าแล้วผมก็คว้าคนตัวเล็กเข้ามาโอบกอด อ้าว...แล้วทำไมล้างแต่หน้ากลับมายังชุดเดิมวะ แต่...หึ ชุดนี้เข้าท่าว่ะ

          “ดีเค!


          5นาทีต่อมา

          แกร็ก ปัง

NC20+ CUT กำลังลงนะคะ 

อาจจะช้าแต่ไปด้อมๆมองๆที่กลุ่มเลยจ้าา




          DK PART

 

          อ่า...ให้ตายซิ กูชักไม่แน่ใจว่าที่แหงนหน้าอยู่ตอนนี้แม่งกูครางหรือหอนอยู่กันแน่วะ  เชี่ย!.. ฟินเหี้ยๆเลยโว้ย! แล้วตอนนี้วงแขนผมก็ยังคงกอดรัดร่างเล็กไว้แนบอก  เมื่อความเสียวซ่านซึ่งทะยานถึงจุดขีดสุดอย่างรุนแรงจากการไคลแม็กเมื่อกี้  ยังทำให้ช่วงล่างของผมกระตุกเข้าออกอยู่อย่างนั้นอีกหลายครั้งติดๆกัน

          แม่ง... เสียวจนเบลอเห็นดาวเห็นเดือนทั้งจักวาลเลยกู ยิ่งช่วงสุดท้ายยัยเมียยังรู้ใจหรือไม่ก็ หึ...โกรธ ด้วยการ..กัดเข้าให้  แล้วความรู้สึกเจ็บจี้ดนั่นก็ยิ่งกระตุ้นสัญชาติญาณดิบให้ยิ่งเถื่อนถ่อยจนร่างกายเร่งเร้ารัวแรง แม่งเมื่อกี้มันโคตรไคลแม็กเลยมั้ยวะ หึ

          “อีกรอบมั้ย?”  ผมแกล้งแหย่คนตัวเล็กที่หลับตาซุกหน้าอยู่กับซอกคอพร้อมกับหอบหายใจอย่างหนักจนตัวโยน

          “ยะ อย่านะ แฮ่ก เมย์ แฮก จะไม่พูดด้วยเลย แฮ่ก คอยดูซิ” พูดไปหอบไปไหวมั้ยวะเมียกู

          “หึ..จะครางอย่างเดียวว่างั้น” แปะ

          5555” หึ..แอบเห็นใจแต่ทำไงได้ มีผัวหื่นเหี้ยมันก็ต้องทำใจ


           PHU PART

          ตอนนี้ผมนั่งเล่นมือถือรอเจ้รินที่กำลังเครียร์งานกับเจ้พอลลี่  ให้ตายซิ..ตอนนี้จะ5ทุ่มแล้วมั้ยวะ ใจจริงผมอยากกลับเองนะ แต่เจ้ไม่ยอมกำชับย้ำชัดว่ายังไงก็จะพาผมไปหาหมอก่อน  แล้วอีกอย่างเจ้แกไม่ยอมให้ผมขับบิกไบต์กลับดึกๆแบบนี้เด็ดขาด เฮ้อ

          “เฮ้..ภูพี่ฝากกระเป๋าตังค์ให้น้องเมย์หน่อยซิ พอดีน้องเขาลืมไว้ที่ห้องแต่งตัว ดีนะที่พี่เข้าไปเช็คของเลยเจอ”

          “อ้อ..ครับได้ครับ” พี่คนนี้ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นสไตลิส

          “จ้า พี่ไปนะ”

          “ครับ”

          ผมมองกระเป๋าสตางค์สีฟ้าในมือแล้วรู้สึก...ไม่รู้ซิ มันหนักๆหน่วงๆยังไงบอกไม่ถูกว่ะ  เฮ้อ..ช่างเหอะ โทรบอกเจ้าตัวไว้ก่อนละกันเดี๋ยวจะตกใจคิดว่าหาย แล้วพรุ่งนี้ผมค่อยเอาไปให้ที่มหาลัย

          ผมต่อสายไปไม่นานปลายสายก็กดรับ

          “ไง...นายมีไรกับเมียโอ๊ะแฟนฉันวะภู” แต่คนที่รับกลับไม่ใช่เจ้าของเครื่อง

          “...เมย์ ลืมกระเป๋าตังค์ที่สตูดิโอ บอกเมย์ละกันว่าฉันจะเก็บไว้ให้  แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้จะเอาไปคืนที่มหาลัย”

          “ไม่ต้องให้ถึงพรุ่งนี้หรอก เอามาให้ตอนนี้เลย ฉันอยู่ที่โรงจอดรถฝั่งซ้ายของสตูดิโอ”

          แล้วมันทำบ้าอะไรอยู่ตรงนั้นถึงยังไม่กลับ  เพราะตั้งแต่มันกับเมย์ออกไปจากสตูดิโอก็เกือบๆครึ่งชั่วโมงแล้วมั้ยวะ พอผมเดินเลาะไปทางด้านข้างก็เห็นBMสีส้มของมันจอดติดเครื่องอยู่ตรงนั้น  เหมือนว่ามันยังไม่เคลื่อนไปไหนเลย

          จากนั้นมันก็เปิดประตูออกมา  แล้วทั้งเนื้อทั้งตัวมันก็มีแค่กางเกงยีนส์สีดำเข้ารูปที่เพิ่งใส่ถ่ายแบบเซตสุดท้าย  ในขณะที่เดินมาหาผมมันก็ยืดแขนบิดขี้เกียจ บิดคอไปมาเหมือนกับคนเมื่อยยังไงยังงั้น เฮ้อ..บางครั้งท่าทางมันก็กวนตีนฉิบหาย  เฮ้ย..จะว่าไปตรงไหลมันก็มีผ้าผาดมาด้วย  แล้วพอมันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า  ผมถึงได้รู้ว่า..ตัวมันชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ แถมสีหน้าแววตามันยังหวานเยิ้มยังกับ...

          “พอดีว่าเมย์..เหนื่อยจนเดินไม่ไหว ไหนล่ะกระเป๋าตังค์ที่ว่า” ว่าแล้วมันก็ยื่นมือมาตรงหน้าพร้อมกับ...หยิบเสื้อยืดสีชมพูที่มันพาดบ่ามาด้วยขึ้นมาซับเหงื่อ  เอ๊ะ...เสื้อยืดสีชมพูตัวนี้ที่...เมย์ ใส่ก่อนหน้านี้ แล้ว..ตอนนี้ก็อยู่ที่..มัน  

          ตอนนี้ผมพอจะรู้แล้วว่าไอ้น้องชายสารเลวตรงหน้ามันอยากจะสื่อถึงอะไร  ให้ตายซิ...ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนจะชาไปทั่วร่าง  แถมสมองยังอื้ออึงมึนเบลอไปชั่วขณะยังกับถูกน็อคด้วยหมัดหนักๆยังไงยังงั้นเลย  แม่ง...ไอ้เด็กเวรเอ้ย

          มันกระตุกยิ้มร้ายกาจให้ผม  ก่อนจะคว้ากระเป๋าตังค์ในมือผมไปดื้อๆ

          “ไปนะพี่ชาย แม่ง..เมื่อกี้หลายรอบว่ะ” ว่าแล้วมันก็หมุดตัวเดินไปที่รถที่สตาร์ทรอไว้ไม่รู้ว่านานแค่ไหน  จากนั้นBMสีส้มก็เคลื่อนตัวออกไปด้วยความเร็ว 

          ให้ตายซิ...นี่มันเรื่องจริงเหรอวะ เรื่องจริงที่ว่า..ผู้หญิงใส่ซื่อบริสุทธิ์คนนึงที่ผมเฝ้าดูอยู่ห่างๆอย่างห่วงใยมาหลายปี   มาวันนี้เธอได้แปดเปื้อนกลายเป็นผู้หญิงของน้องชายวายร้ายสารเลวของผมไปแล้ว จริงๆเหรอเนี้ย

 

 

 



12/10/17

อ๊ายยย ทำไมไม่ทักท้วงกันมา อ๊ายยย 

ยังไม่จบมีพาร์ทมัน แล้วพาร์ทส่งท้ายด้วยความเจ็บปวดของพี่ภู 555

คิดดุว่ามันร้ายกาจแค่ไหน

ไม่บรรยายละกันจ้า


11/10/17

มารอบ2ที่ยาววมากก แชบนี้ยาวมากตั้งแต่แต่งมา เป็นไง มันร้าย มันเลวม้ายย

แต่นี่ล่ะที่เป็นมันอย่างที่รู้กันนั่นแหลจ้า

ส่วนพี่ภูต้องเข้าใจว่าเรื่องนี้ไม่ใช่พรเอกค่ะ

แกเลยต้องหน่วงๆไป5555

ส่วนNC ก็เป็นไงบ้างฟินไม่ฟิน

เม้นบอกกล่าวเล่าความกันด้วยนะคะ

ทุ่มเทมากขอเม้นเป็นกำลังใจค่าน้ำน้ำเกลือหน่อยนะคะ ขอบคณมากจ้าา

....................................................

มาแล้ววววว ที่หายไปกระทันหันนั้น...เข้าโรงบาลมาค่ะ ไปกินวันเกิดเพื่อนมาเกือบตาย อาหารเป็นพิษทั้งผื่นนทั้งท้องเสีย

แบบหนัก ลางานฉุกเฉิน2วันเลยค่ะ วันนี้ยังเพลียๆแต่ก็พอลุกขึ้นมาแก้เกลาได้ค่ะ

ก็เลยหายยไปซะเฉยๆแบบนั้น ต้องขอโทษด้วยอย่างยิ่ง ฉุกเฉินไม่คาดคิดจริงๆค่ะ

โอเคเข้าเรื่องค่ะ....วันนี้มาจบครบ100%พร้อมNC แน่นอนล้านเปอร์เซนต์จ้าา แต่เลดี้แมนขอแบ่งอัพ2รอบ

นะคะ เรียกเรตติ้งนิดนุงหุหุ 

อีกอย่างดูกระดิ่งด้วยค่ะสำคัญวันนั้นเลยยังไม่รู้เลยว่าเป็นยังไง

ในส่วนของเนื้อหา...หึหึ ดูไอ้หื่นนั่นมันคิด ถึงขั้นเสนอตัวเป็นนายแบบเองหลังจากยำคนเก่าจนเละ555 ความร้ายกาจมันยังไม่หมดเท่านี้น้าา มันจะเลวจะร้าย

จะเอาแต่ใจกว่านี้อีกเยอะ รอดูจ้าา

เจอกันที่กลุ่มลับแน่นอน ความฟินที่เฝ้ารอยาวๆเลย แชบนี้ยาวมากกกนะคะ

40++หน้าA4ฟ้อน22

รอน้าอีกทีเย็นๆน่าจะเวลาเดิมไม่น่าเกิน3ทุ่มจ้าาาา 

หากไม่แจ้งเตือนเนื่องจากระบบการนับอักขระไม่ถึงอะไรยังไง

ก็เข้ามาสอดส่องด้วยน้าา

ขอบคุณที่ยังรอยังรักกันค่ะ 

ขอบคุณค่ะ

.............................

9/10/17

มาแล้ววววววพร้อมข่าวดีคือได้ปลดแบนแล้วจ้าาาาา 

อ๊ายยยดีใจยิ่งกว่าได้ที่2อ๊ายยย

โอเค...ที่นี้อัพปกตินะคะ ยังมีการนับอักขระ

 กระดิ่งแจ้งเตือน บลาๆ แอบยุ่งยากแต่ก็โอเคค่ะรับได้

เอาเป็นว่า ยังลงไม่หมดนะคะ เพราะขอลองระบบกระดิ่งที่เปลี่ยนจาก1ครั้งต่อ8ชั่วโมงก่อนค่ะ  แล้วดึกๆน่าจะอัพอีก ตอนนี้มีการแบนจริงจังนะคะ อันนี้แอดมินปลดแบนให้ทุกคนที่ติดเริ่มใหม่ 

เลดี้แมนต้องอัพเป็นระบบระเรียบมากขึ้น 

เพราะแบนครั้งนึงนาน 7วันค่ะ นานเหมือนกัน

อัพห่างกัน3ชั่วโมงถ้ามีกระดิ่งพอแต่เขาบอกจะได้ใหม่ลองๆรอน้าา

................................

โอเคเข้าเรื่องค่ะ...เป็นไงล่ะ ร้ายม้ายยยย มันร้าย มันเลว มันแรง แต่...มันฮาด้วยมั้ย 5555 หาได้จากที่ไหน หื่นฮา บ้า รั่ว โรคจิต ซาดิสม์ มาโซคิสม์ แต่รักและเห่อเมียมากกกอย่างมัน ไม่มีอีกแล้วววว

เมื่อวานอารมณ์แบบนี้ไม่ได้เลย แต่วันนี้กำลังใจมาเต็ม

ฟิลได้มากกก แต่งดีเคร้ายๆต้องฟิลกู้ด555

คำหยาบอาจจะมากหน่อยตามอารมณ์ดีเค

แต่เป็นหยาบแอบฮาๆเนาะ55555อย่าว่ากันน้า

โอ๊...พี่ภูมาแล้วน้าาาา รอว่าจะเป็นอะไรนายแบบหรือตากล้องง

อ๊ายยย ตื่นเต้นๆ

ชอบอกชอบใจเม้นให้ด้วยนะคะ ความฟินครั้งใหญ่รออยู่ชั่วอึดใจ

ไปกินข้าวรีแรกแล้วมาเกลาต่อค่ะ 

เรามีนัดกันที่กลุ่มลับอาจดึกหน่อยน้า มีเลี้ยงวันเกิดเพื่อนจ้าา

ฟินกันแบบนี้ไปก่อนนะคะ

ฝากเม้นเป็นกำลังใจด้วยนะคะ

โค้งงามๆให้3ทีซึ้งกับกำลังใจที่มอบให้มากค่ะ

จะนำความฟินแบบนี้มาสังเวยเซ่นไหว้เรื่อยๆนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

ปล.ถ้ากระดิ่งไม่พอไม่ได้แจ้งเตือนนะคะ ต้องมาส่องดูนะคะ

ไม่กดอัพจะไม่รู้ว่ามีกระดิ่งกี่อันตอนนี้เลยยังบอกไม่ได้จ้า

ปล.กดอัพแต่ละทีลุ้นตลอด5555


8/10/17


          ตอนนี้เลดี้แมนบอกเลยว่าเฟลมากกก แบบเมื่อคืนเดแอร์ของแท้มากกกกกกกกก

ตอนนี้ก็ยังซึมๆ มึนๆงงๆ

เพราะแค่อัพบอกตรงหน้าเวบว่า..นิยายไม่ฟีด แต่อัพทุกวัน.. คลิกครั้งแรกนิ่ง คลิกครั้งที่2แบน2เด้ง ตอนนี้ติดแบนไม่ฟีดหน้า1เป็นเดือนนะคะ ย้ำว่าจะไม่เห็นนิยายเรื่องนี้ฟีดเลยเป็นเดือน คือหมดแล้วกำลังใจ อัพไม่อัพไม่ฟีดค่ะ แอดแฟบยังพอเห็น แต่ระบบยังไม่เสถียรเรื่องการนับอักขระในรอบสองสองสามต่อตอนนะคะ ตอนนี้แค่คลิกบันทึกและเผยแพร่ยังหวั่นใจเลยค่ะ 

               คือแบบนะ ตอนนี้คิดว่าน่าจะพีคกันมาก อามรณ์มาเต็มแต่พอเจอแบบนี้ช็อคเลย เดือนนึงแก้แบนยังแค่อาทิตย์เดียวเอง เฮ้อ ไม่อยากบ่นเลยแต่ก็อดไม่ได้จริงๆ นิยายกำลังอารมณ์แบด เถื่อน ร้ายเลว แต่คนแต่งเหมือนหมดอาลัยตายอยากประมาณว่าย้อนแย้งกันมากอ่าค่ะ

          จริงๆวันนี้ว่าจะอัพจบแต่ติดตามกระทู้นักเขียนค่ะเลยไม่มีอารมณ์แบบดีเคเลย

พรุ่งนี้จะเค้นจบนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจมากค่ะ ปลิ้มซาบซึ้งมากค่ะ

ปล.คลิกทีหัวใจจะวาย  



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,347 ความคิดเห็น

  1. #4911 0614626364 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 15:55
    พี่ภูแอบรู้สึกดีกับน้องสินะ
    #4,911
    0
  2. #3709 hanawinwin (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 13:49
    NC ก็ยังคงฟินไม่เคยเปลี่ยนแปรง
    #3,709
    0
  3. #3165 ppimolpa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 12:58
    ตอนจุดเปลี่ยน อยากเห็นน้ำตาของดีเคจังค่ะไรท์
    #3,165
    0
  4. #3164 ppimolpa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2560 / 12:57
    ตอนตุดเปลี่ยน อยากเห็นน้ำตาของดีเคจังค่ะ
    #3,164
    0
  5. #3153 MilkyQuartz (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 02:54
    เฮ้อ ถ้าพี่ภูไม่มัวแต่เฝ้าดูห่างๆ พี่ภูก็จะเป็นคนที่ได้คบกับเมย์อ่ะ แต่เนี่ยมัวแต่ลีลาแอบชอบแต่ไม่จีบ เลยโดนดีเคคาบไปกิน 5555
    #3,153
    0
  6. #3148 pa_nuch (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 01:22
    ดีเคมันร้ายยยย
    #3,148
    0
  7. #3130 Nokyoong (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 20:12
    ไม่ทันละพี่ภู
    #3,130
    0
  8. #3129 KoKo_es (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 19:22
    อยากจะเชียร์ทีมพี่ภู อร้ายยย^3^
    #3,129
    0
  9. #3128 Suwanna (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 19:00
    เอ้ออออ คือก็รู้ล่ะว่าหวงมาก แต่อาการกวนบาทาที่ทำกะพี่ชายนี่มันน่าให้พี่ภูบ้องสักทีนะวุ้ย!!! อิวายร้าย อิเด็กร้ายกาจ สงสารนุ้งเมย์อ่ะ นางจะรู้มั้ยว่าหลัวนางทำให้นางขายหน้าขนาดไหน
    #3,128
    0
  10. #3126 ppimolpa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 18:34
    ร้ายได้ใจเลยดีเค ชอบๆๆๆ
    #3,126
    0
  11. #3124 bee22dreamer (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 16:45
    จริงๆก็เข้ามาดูหลายรอบนะคะ แต่คิดว่าไรท์ยุ่งๆอยู่เลยยังไม่ลง
    โอ๊ยยยยยย อิดีเค อิร้ายกาจ อิเด็กปีศาจ ทำไมไม่ใส่เสื้อเมย์เลยล่ะ พาดไว้ทำไมตรงไหล่5555😆😆😆
    พี่ภูคงจุกอ่ะ มานี่มา เดี๋ยวเค้ากอดปลอบ😘😘😘
    #3,124
    0
  12. #3123 dokao (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 16:22
    พีภูผู้น่าสงสาร
    #3,123
    0
  13. #3122 SaovaneeMada (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 16:08
    สงสารพี่ภูจริงๆๆร้ายกาจมากนะหลัว
    #3,122
    0
  14. #3117 Daonuear (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 15:08
    ดีเคสอยพี่ภูร่วงแบบไม่ต้องใช้หมัด
    #3,117
    0
  15. #3113 p215 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 11:27
    ยอมเขาเลยความหื่น ทั้งในและนอกสถานที่ ปี้ปิ๊ดตลอดเวลา
    #3,113
    0
  16. #3112 mdmoderndress (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 10:03
    รีบมาต่อนะคะไรท์ฮ่าๆๆๆ รออยู่มีความเบื่อดีเคมากอะไรๆๆก็เอาอย่างเดียว ชิ!!
    #3,112
    0
  17. #3111 dokao (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 09:33
    ดีเคมานร้ายกาจจิงๆนะ แต่น่ายักกก
    #3,111
    0
  18. #3109 ppimolpa (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 05:20
    ฟินค่ะ
    #3,109
    0
  19. #3108 SopapornPogpoon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 01:43
    ไม่ร้าย ไม่ใช่ ดืเค555
    #3,108
    0
  20. #3107 minminexo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 00:54
    ตามไปค่ะDKคนหืน
    #3,107
    0
  21. #3106 ehakon (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 00:31
    DKของฉ้านนนน 5555 ^^
    #3,106
    0
  22. #3105 pimon9172 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 00:17
    ดีเคมันร้าย สมชื่อเด็กปีศาจ
    #3,105
    0
  23. #3104 bee22dreamer (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 23:56
    ถึงมันจะร้าย แต่มันฟินอ่ะ55555
    ขอสิงร่างเมย์แป๊ป😆😆😆
    #3,104
    0
  24. #3103 residant (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 23:56
    พี่ภูคนดีของน้องงง
    #3,103
    0
  25. #3102 bee22dreamer (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 23:36
    เด็กปีศาจ!!!!

    สงสารพี่ภูอ่ะ งืออออออ

    ตอนนี้ไม่รู้จะเลือกอยู่ข้างไหนดี แบบว่างานดีทั้งคู่555

    อยากเป็นเมย์ อยากโดนดีเคกะพี่ภูแย่งบ้างค่ะ!!!!😆😆😆😆
    #3,102
    0