~+จอมใจฟาโรห์+~

ตอนที่ 3 : คาถาย้อนฝัน [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 ก.ย. 50

"คาถาแห่งธีปส์"

ชื่อสมุดเล่มเล็กๆที่ไวโอลินเป็นคนเจอได้หลุดออกจากปากจิ้มลิ้มของอิงฟ้าเบาๆอย่างเหม่อลอย ทั้งๆที่ชื่อของสมุดนั้นป็นภาษาฮีโรกริฟฟิคแท้ๆ

ทุกคนหันมามองอิงฟ้าอย่างแปลกใจ

"เธออ่านมันได้ยังไงน่ะ อิงฟ้า"

ข้าวฟ่างถามอย่างแปลกใจ

"หะ...หาอะไรนะ?"

อิงฟ้าดูเหมือนจะเพิ่งรู้สึกตัวก็ถามละลักละล่ำ

"ฉันถามว่าเธออ่านมันได้ยังไงน่ะ"

ข้าวฟ่างทวนคำถามอีกครั้ง

"อ้าว...กะ...ก็มันเป็นภาษาไทยนี่ ทำไมฉันจะอ่านไม่ออกล่ะ"

อิงฟ้าตอบอย่างงงๆ

"เธอดูดีๆสิ"

อิงฟ้ามองดูสมุดจึงพบว่ามันเป็นภาษาฮีโรกริฟฟิค ไม่ใช่ภาษาไทยอย่างที่เธอเห็นตั้งแต่แรก

'หืม! ไม่มั้ง ฉันคงดูผิดจริงๆนั่นแหละ แต่เมื่อกี้มันเป็นภาษาไทยนี่ แปลก...แปลกจริงๆ'

อิงฟ้าคิดใจใจอย่างครวญคิดก่อนฝืนยิ้มให้เพื่อนๆทั้ง 3

"อ๋อ ไมอะไรหรอก เมื่อกี้ฉันคงเบลอๆน่ะ"

"เธอแน่ใจนะอิงฟ้า" เปียโนพูดอย่างห่วงใย "ไปนอนพักไหม"

"ไม่เป็นอะไรหรอกแก เอาล่ะ เราเปิดดูดีกว่าข้างในมีอะไร"

ทั้ง 4 เปิดสมุดด้วยความตื่นเต้นลุ้นระทึก เมื่อทั้ง 4 เปิดจึงพบว่าสมุดนั้นว่างเปล่า!!!มีเพียงหน้าแรกที่เป็นภาษาฮีโรกริฟฟิค

"อิงฟ้า!!ลองอ่านดูซิว่ามันแปลว่าอะไร"

อิงฟ้าจ้องซักพักก็เหมือนกับโดนสะกดจิต อิงฟ้าได้พูดออกมาอย่างเหม่อลอยอีกครั้งว่า

"จันทราและเทวี พรหมจารีและอันกูร ขอถวายพรแด่เทพีผู้สง่างามและทรงเสน่ห์แห่งอียิปต์!!!"

ทันใดนั้นสมุดได้เรืองรองแสงสีแดงเขียวน้ำเงินสลับกันมา และเจิดจ้าจนแสบตา เมื่อทั้ง 4 ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบกับตัวอักษรฮีโรกริฟฟิคอยู่เต็มสมุด แต่น่าแปลกที่ทั้งสี่พออ่านแล้วกลับเป็นเป็นภาษาไทยซะนี่

"นี่แก!!ดูนี่สิ...เออ...คาถาย้อนฝัน!!! น่าลองแฮะ"

ยัยข้าวฟ้างพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

"เอามั้ยล่ะ ลองดูป่ะน่าสนนะ"

คราวนี้อิงฟ้าเป็นคนตอบซะเอง

"คาถาย้อนฝัน เป็นคาถาโบราณที่เก่าแก่ที่สุด มีคุณสมบัติทำให้ผู้ที่ใช้มันสามารถย้อนเวลากลับไปยังที่ที่ผู้ใช้ต้องการได้"

ยัยเปียโนอ่านอย่างครุ่นคิด

"คำเตือน :: ถ้าผู้ใช้ใช้ผิด ก็อาจจะตกอยู่ในที่แห่งนั้นไปตลอดกาล"

คราวนี้ไวโอลินอ่านแบบหวาดๆนิดหน่อย

"เฮ้ย!!น่ากลัวว่ะ"

ไวโอลินตัวสั่นนิดๆ

"ตกลงแกจะยังคิดจะลองอยู่มะ"

ไวโอลินถามเพื่อนทั้ง 4

"แน่นอน!!!ของดีแบบนี้ไม่ลองก้อเสียใจล่ะจ้ะ"

อิงฟ้าที่ปกติจะเป็นคนที่เงียบๆแต่ตอนนี้กลับกระดี๊กระด๊าลั้ลลากว่าใครเพื่อนทั้งหมด

"งั้นคืนนี้มาเจอกันที่บ้านฉันสิ พ่อแม่ฉันไม่อยู่"

ข้าวฟ่างบอกเพื่อนๆทั้ง 3 ก่อนที่จะแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน...

________________________________________-

เม้นม์ด้วยจิ TOT ไม่มีกำลังจายแต่งงง~

bl oom Z N

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

8 ความคิดเห็น