Heart Assistant...ผู้ช่วยหัวใจ

ตอนที่ 3 : บทที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    29 เม.ย. 52

บทที่ 2

          สวัสดีครับกิ่ง เสียงห้าวทุ้มทักขึ้น เมื่อเดินเข้ามาในระยะที่อีกฝ่ายน่าจะได้ยินแล้ว

            สวัสดีค่ะกอล์ฟ พักเที่ยงแล้วหรือค่ะ หญิงสาวทักเขาตอบก่อนจะถามคำถามออกไป ทั้งๆ ที่รู้คำตอบอยู่แล้ว ชายหนุ่มพยักหน้ารับก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ตรงข้ามกับเธอออกแล้วนั่งลง

            การที่เขามาเจอกิ่งแก้วตอนพักเที่ยงกลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้ว และอาหารกลางวันของเขาก็กลายเป็นกาแฟและขนมปังไปในบัดดล

            ตอนนี้คุณเขียนนิยายเรื่องอะไรอยู่หรือครับ ดนัยถามก่อนจะยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบ

            “My Love My Destiny…ความรักกับพรหมลิขิตค่ะ

            ชื่อน่าสนใจจัง ใช่เรื่องเดียวกับที่คุณเขียนครั้งเมื่อเจอผมหรือเปล่าครับ

            เปล่าค่ะ คนละเรื่อง เรื่องครั้งเมื่อเจอคุณ ฉันเขียนจบไปแล้วค่ะ

            ...จบแล้วงั้นเหรอ ถ้างั้นก็ส่งสำนักพิมพ์ได้น่ะสิ แต่เดี๋ยวก่อน ถ้าส่งสำนักพิมพ์ต้องมีนามปากกาสิ เธอใช้นามปากกาอะไรล่ะ...

            เมื่อชายหนุ่มคิดได้ดังนั้นก็ถามขึ้น...หวังว่าคงจะไม่เป็นการละลาบละล้วงเกินไปนะ...

            แล้วคุณใช้นามปากกาอะไรหรือครับ คือ...ผมอยากรู้ว่าเพราะหรือเปล่า เขาถามอย่างไม่ค่อยมั่นใจเพราะกลัวเธอโกรธที่ไปถามอะไรที่เป็นเรื่องส่วนตัว แต่เธอกลับยิ้มรับโดยที่ไม่มีความไม่พอใจฉายออกมา

            กริ่งใสค่ะ ฟังดูห้วนๆ ใช่มั้ยค่ะ ชายหนุ่มส่ายศีรษะ

            ไม่ห้วนหรอกครับ กริ่งใส...มันต้องมีที่มาแน่ บอกผมได้มั้ยครับ ดนัยถามพร้อมกับจ้องตาเธออย่างอ้อนวอนปนรอคอย

            ฉันเล่นเสียงชื่อตัวเองน่ะค่ะ กริ่งก็มาจาก กิ่งชื่อของฉัน ฉันไม่อยากให้ชื่อเล่นไปเป็นนามปากกา ก็เลยใช้คำพ้องเสียงแทน ส่วน ใสมาจาก แก้วพูดถึงแก้วมันก็ต้องใส จริงมั้ยค่ะ เพราะฉะนั้นเลยได้ชื่อนี้มา กริ่งใส’” กิ่งแก้วอธิบายไปยิ้มไป เธอพอใจกับนามปากกานี้มาก เพราะทุกอย่างคือเธอล้วนๆ

            คุณเก่งจังเลยนะครับ สามารถเอาชื่อของตัวเอง มาแปลงเป็นอีกชื่อหนึ่งได้ ดนัยเอ่ยชมอย่างจริงใจ ผมอยากอ่านนิยายคุณจัง แต่ผมเป็นคนไม่ชอบอ่านหนังสือ อ่านทีไรหลับทุกที

            อ้าว เป็นงั้นไป กิ่งแก้วหัวเราะออกมา

            เออใช่ ผมมีน้องสาวอยู่คนหนึ่งชอบอ่านนิยายมาก ผมเคยเล่าเรื่องคุณให้เขาฟัง เขาบอกว่าอยากอ่านนิยายของคุณมาก คุณพอจะ...

            จริงหรือค่ะ! น้องสาวคุณอยากอ่านนิยายของฉันจริงๆ เหรอ เธอลิงโลดขึ้นมาทำให้เขาสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจก่อนจะพยักหน้ารับ

            ครับ ผมเลยอยากขอนิยายของคุณสักเรื่องไปให้เขาอ่าน คุณจะว่าอะไรมั้ยครับ

            ไม่ว่าหรอกค่ะ เดี๋ยวฉันพริ้นต์ให้เลย พรุ่งนี้คุณมาเอานะ เธอเสนอทุกอย่างเองโดยที่เขาไม่ทันร้องขอ

            ความจริงเขาไม่มีน้องสาวที่ไหนหรอก เขาโกหกเธอ เพื่ออยากได้นิยายของเธอ เขาอยากทำความฝันของเธอให้เป็นความจริง อันที่จริงมันก็ไม่ใช่กงการอะไรของเขา แต่เขาอยากช่วย...ช่วยคนที่เอาแอบชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ ถ้าเขาบอกเธอไปตรงๆ ว่าจะเอานิยายของเธอไปส่งสำนักพิมพ์ เธอคงไม่ยอม เพราะฉะนั้นเขาต้องใช้อุบายหลอกล่อ ถ้าผลงานของเธอได้ตีพิมพ์เมื่อไหร่ วันนั้นเขาจะมอบหนังสือเล่มนั้นให้เธอ แล้วบอกเธอว่าเขาจะเป็นผู้ช่วยเธอตลอดไป...โอ๊ย น้ำเน่าสิ้นดี

 

            นี่ค่ะ นิยายของฉัน หญิงสาวบอกพร้อมยื่นกระดาษขนาดเอสี่ปึกใหญ่ในมือให้เขา

            “Miracle Of Love…มหัศจรรย์รักของฉัน ชายหนุ่มรับมาแล้วอ่านชื่อเรื่อง

            ...ชื่อเรื่องโรแมนติกสุดๆ...

            เรื่องนี้ฉันตั้งใจมากและเป็นเรื่องที่ฉันชอบที่สุด ฉันหวังว่าน้องคุณจะชอบนะค่ะ เจ้าของผลงานเอ่ยยิ้มหวาน

            ถ้าคุณตั้งใจขนาดนั้น น้องสาว ของผมต้องชอบแน่ๆ น้องสาวของเขาในที่นี้ก็คือบรรณาธิการของสำนักพิมพ์

            น้องสาวคุณว่ายังไงบ้าง มาบอกกิ่งด้วยนะค่ะ ถ้าไม่ดีกิ่งจะได้แก้ไข สรรพนามเปลี่ยนไปโดยที่คนพูดยังไม่รู้ตัว เมื่อเอ่ยจบจนคิดได้เธอถึงสะดุ้งที่แทนตัวเองสนิทสนมมากเกินไป อุ๊ย ขอโทษค่ะ นิ้วเรียวทั้งห้าเรียงชิดติดกันแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ เหมือนเป็นการห้ามปราม แต่อีกฝ่ายกลับยิ้ม

            ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ กิ่งแทนตัวเองด้วยชื่อ น่ารักดีออก ดูสนิทสนมกันดี ผมชอบ

            คำพูดของดนัยทำให้ใบหน้าของกิ่งแก้วมีสีแดงระเรื่อ

            ...ผมชอบหวังว่าคำนี้คงไม่ได้หมายความว่าชอบเธอหรอกนะ...

            เมื่อคิดได้ดังนั้น ร่างผอมบางที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เริ่มบิดด้วยความเขินอาย ทำให้อีกฝ่ายรับรู้ได้ มือใหญ่วางลงบนมือเล็กบาง อยากจะแกล้งคนตรงหน้านัก

            ผมชอบคุณครับกิ่ง น้ำเสียงจริงจังทำให้อาการ บิดของหญิงสาวชะงัก สายตาของเธอจ้องมองมาที่เขาอย่างต้องมนต์สะกด

            ล้อเล่นใช่มั้ยค่ะ

            เปล่าครับ ผมพูดจริง ความคิดที่จะแกล้งอีกฝ่ายมลายหายไปแล้ว มีแต่ความจริงใจอัดแน่นในหัวใจ คุณพอจะมีหัวใจเหลือไว้ให้ผมบ้างมั้ยครับ

            คือ...กิ่ง... ตอนนี้ลิ้นของเธอไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน เอ่ยคำใดไม่ได้เลย

            คุณไม่ต้องให้คำตอบผมตอนนี้ก็ได้ครับ ไว้คุณแน่ใจ คุณค่อยบอกผม ผมรอได้ อันที่จริงเรารู้จักกันแค่ไม่กี่เดือน คำๆ นี้มันอาจเร็วไป แต่เชื่อผมเถอะครับ ว่าผมจริงใจ

            สายตาที่บอกความจริงใจส่งออกมา หญิงสาวรับรู้หากไม่กล้าเอ่ยคำใด ถ้าเธอตกลงไปจะดีหรือเปล่า เขาจะเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งมั้ย แล้วถ้าเกิดเขามีใครอยู่แล้วล่ะ เธอจะไม่ซวยหรอกเหรอ

            คำถามมากมายประเดประดังเข้ามาในสมองของเธอ จนเธอหาคำตอบให้แทบไม่ทัน ยิ่งถามความไม่มั่นใจในตัวเขาก็ยิ่งมากขึ้น สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะ...

            ขอเวลากิ่งหน่อยนะค่ะ

---------------------------------------------

ถ้าชอบช่วยคอมเม้นต์และช่วยโหวตด้วยนะค่ะ ขอบคุณค่ะ

11 ความคิดเห็น

  1. #11 -+-มุมิจาง-+- 129 (@saneaza) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2552 / 01:02
    กอล์ฟชอบกิ่งขนาดนั้นเลยรึเนี่ย

    ไม่ต้องคิดแว้วว

    ชอบกลับไปเล๊ยยยยยยยยย

    ><
    #11
    0
  2. #10 ChaosVivikinG (@ChaosVivikinG) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2552 / 18:57
    ตามมาอ่านตอนล่าสุดครับ เอาใจช่วยนางเอกให้นิยายได้ตีพิมพ์ *-*
    #10
    0