คัดลอกลิงก์เเล้ว

SF : Sugar Free [JInyoung/Jaebum]

โดย soolampoomz

The sweet feeling are not so good anymore Is it aways like this

ยอดวิวรวม

899

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


899

ความคิดเห็น


10

คนติดตาม


20
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 ก.ย. 57 / 21:41 น.
นิยาย SF : Sugar Free [JInyoung/Jaebum] SF : Sugar Free [JInyoung/Jaebum] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

What can I do right now?

What is this feeling?

It’s just whatever

Even the sweetness you’re giving me now

เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 ก.ย. 57 / 21:41


SF : Sugar Free

Fandom : GOT7

Pairing : Jinyoung / Jaebum

Rating : PG

Author : soolampoomz

Warning : Boy, if it’s not your thing please don’t read.

 

…The sweet feeling are not so good anymore

Is it aways like this…

 

ไม่หวาน?

น่าแปลก ที่กาแฟในมือให้รสชาดที่ต่างออกไปจากวันอื่น ทั้งๆที่มันก็ถูกชงด้วยวิธีการเดิมๆ และเขาเป็นคนชงเอง

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างให้ความคิด แปลกที่เขาหาไม่เจอว่าเขาทำพลาดกับกาแฟแก้วนี้ตรงไหน

เขาไม่ได้ลืมใส่น้ำตาลหรืออะไร แต่มันกลับไม่ให้รสชาดหวานอย่างเคย

สงสัยปิดฝาขวดน้ำตาลไม่สนิท แล้วลมคงเข้าไปทำให้รสชาดน้ำตาลเปลี่ยนมั้ง

 

เหมือนใครบางคน ที่ช่วงนี้ดูจะไม่ค่อยหวานเหมือนเคย

 

--thing—

 

เสียง Notifications เตือนว่ามีข้อความเข้า นิ้วเรียวสัมผัสหน้าจอเพียงแผ่วเบาเพื่อเปิดอ่าน

อย่าลืมนัดของเราเย็นนี้นะ

สั้นๆจากคนที่เพิ่งนึกถึง สั้นๆและไม่มีหัวใจต่อท้าย

เขาไม่ได้ชอบ อีโมติคอน หัวใจอะไรนั่น แต่ปกติแล้วไม่เคยที่คนๆนั้นจะไม่ปิดท้ายข้อความด้วยหัวใจบ้าบอนั่น

ลืม?...หรือ ไม่เหมือนเดิมแล้ว?

 

…The sweetness you gave me before

It’s not there any more…

เสียงเพลงบีทหนักๆ ดังจนแทบไม่ได้ยินเสียงรอบกาย หลายครั้งที่ อิม แจบอม ต้องตะโกนคุยกับเพื่อนที่นั่งอยู่อีกฝั่ง

เขากำลังอยู่ในนัดตอนเย็นที่ว่า การนัดเจอของกลุ่มเพื่อนที่ห่างหายกันไปนาน เป็นการพบเจอที่อบอุ่น

หลายครั้งที่เรื่องราวเมื่อนานมาแล้วถูกหยิบขึ้นมาพูดถึง เรียกเสียงหัวเราะเป็นครั้งคราว

 

มือเรียวยกเครื่องดื่มตรงหน้าขึ้นจิบ แต่ยังไม่ทันที่ริมฝีปากจะสัมผัสกับขอบแก้วเสียงนุ่มข้างตัวก็เอ่ยขึ้นมาเรียบๆ

อย่าดื่มเยอะซิ

ดวงตาเรียวเหลือบไปมองคนที่เอ่ยเตือนเขาเมื่อกี้ ที่ตอนนี้หันไปหัวเราะร่ากับเพื่อนอีนคนที่นั้งข้างกัน

                ทำมาเป็นพูด ตัวเองซัดไปเท่าไรแล้ว ปาร์ค จินยอง

มุ้ยหน้าอย่างคนถูกขัดใจ ความจริงแล้วปาร์ตี้ตรงหน้ามันสนุกมาก แจบอมมีความสุขที่ได้เจอเพื่อนเก่าๆ

แต่ตั้งแต่เขานั่งตรงนี้คนข้างๆอย่างจินยองก็คุยกับเขาไปประโยคเดียวถ้วนไม่ต้องเสียเวลานับ

 

ทั้งที่หากเป็นปกติ หมอนั่นต้องหาเรื่องมาพูดกับเขาไม่หยุด

เรื่องทำให้หงุดหงิดใจนี่ถนัดนัก

 

What can I do right now?

What is this feeling?

It’s just whatever

Even the sweetness you’re giving me now

 

มีคนพูดว่าปาร์ตี้ยิ่งดึกยิ่งสนุก ดูท่าว่าจะจริง ดูได้จากสภาพของคนที่ยังอยู่ (บางคนก็ขอตัวกลับกันไปบ้างแล้ว)

โต๊ะของพวกเขาโล่งขึ้นนิดหน่อยจากคนที่กลับก่อน แต่บางส่วนเลือกที่จะเลิกสนในบทสนทนาบนโต๊ะ

และออกไปวาดลวดลายกันกลางฟลอร์แทน

ที่โต๊ะเหลือไม่กี่คน รวมถึงแจบอม และ จินยอง ที่ยังนั่นข้างกัน แต่ต่างคนดูเหมือนจะสนใจในแก้วของตัวเองมากกว่า

 

ท่ามกลางผู้คนมากมาย  และเราไม่คุยกัน

 

สงสัยเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ในร่างกายจะมีผลกระทบต่อจิตใจและความรู้สึก

แจบอมสาบานได้ว่าไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน

ตอนนี้เขาคิดไปต่างๆนาๆ และมันค่อนข้างบั่นทอนจิตใจ

ปกติคนรักกันเขาเมินเฉยใส่กันแบบนี้หรือไง

แจบอมเข้าใน จะให้อะไรๆเหมือนตอนแรกที่คบกันคงเป็นไปไม่ได้

แต่นึกไม่ถึงว่าจะเปลี่ยน และ ต่างกับช่วงแรกๆขนาดนี้

เรื่องนี้เขาโทษจินยองคนเดียว ถ้าหมอนั่นไม่ทำ หรือ แสดงออกว่าใส่ใจและแคร์กันอย่างหนักหน่วงในตอนแรก

เขาก็คงไม่ชินกับการถูกปฏิบัติแบบนั้น พออีกคนดูเหมือนจะห่างเหินกันแบบนี้ ก็อดคิดไม่ได้ว่าอะไรๆคงจะจบลงแล้ว

 

หยุดดื่มได้แล้วแจบอม

เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นชิดใบหู ทำเอาคนถูกประชิดสะดุ้งเบาๆ

นั่งใกล้กันขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?

 

มือเรียวดึงแก้วออกจากมืออีกคน แน่นอนว่าอีกฝ่ายไม่ปล่อยง่ายๆ

อย่ายุ่ง

อย่าดื้อ

ปล่อยนะจินยอง

 

แก้วในมือถูกยื้อไปจนหลุด พร้อมกับอิม แจบอมที่ถูกพยุงขึ้น

เขาได้ยินจินยองหันไปพูดกับใครซักคนบนโต๊ะว่าขอตัว ก่อนจะถูกพาออกมา

 

ตลอดสิบห้านาที บนรถจนมาถึงคอนโดของแจบอม ไม่มีใครพูดอะไร

พอจินยองพาเขามานั่งที่โซฟาเสร็จก็หายเข้าไปในครัว แว่วเสียงกุกกักเบาๆให้ใด้ยิน

ก่อนที่อีกคนจะกลับมาพร้อมกับรามยอนถ้วยและนมหนึ่งแก้ว

 

ปวดหัวหรือ เปล่า? นายดื่มเกินลิมิตตัวเองนะ กินนี่ก่อนแล้วค่อยนอน อยู่ที่ร้านแจบอมไม่แตะอะไรเลยนอกจากเหล้า

 

แจบอมยู่ปากคล้ายเด็กเล็กๆทำ ยามถูกผู้ปกครองบ่น แต่ก็ยังคงนั่นนิ่งไม่ได้สนใจอาหารของอีกคนที่ตอนนี้ทิ้งตัวนั่งข้างๆหามาให้

 

เป็นอะไร ไม่พอใจอะไรฉันหรือไง

……..

ไม่พอใจฉันจริงๆหรอเนี้ย? อะไรกัน

 

จินยองทำตาโตเมื่อแจบอมไม่ได้ปฏิเสธกับคำถามที่ถามออกมาเล่นๆ ขยับตัวให้หันมามองหน้าคนข้างๆให้ชัดขึ้น

แจบอมดูไม่มีท่าทางล้อเล่น สีหน้าของคนรักดูเคร่งเครียดจริงๆ

 

เรื่องอะไรกัน?

 เอ่ยถามซ้ำเมื่อแจบอมยังคงเงียบ ส่งสายตาเร่งเร้าเอาคำตอบไปอีกทาง

คนถูกถามถอนหายใจออกมายาวๆ ก่อนจะก้มหน้าจนคางแทบจะชิดอก

 

มันอาจจะฟังดูงี่เง่า ซึ่งฉันก็คิดว่ามันงี่เง่า…”

………

บางที่ฉันอาจจะคิดมากไปเองแต่มันก็รู้สึกอยู่ตลอดเลยว่าเรื่องของเรามันไม่เหมือนเดิม

ไม่เหมือนเดิม?

อย่างเรื่องหัวใจ…..”

หัวใจ?

หัวใจในข้อความจินยองก็ไม่ค่อยส่งมาเหมือนก่อน แถมช่วงนี้ก็ดูเฉยชาใส่ฉันอย่างบอกไม่ถูกเบื่อกันนแล้วหรือไง

 

งี่เง่าจริงด้วย ฮ่าๆ

 

หัวเราะออกมาเสียงดัง หลังจากที่บอกว่าอีกคนงี่เง่าจริงดังว่า แจบอมก็หันมาถลึงตาใส่แทบจะทันที

แขนยาวอ้อมไปด้านหลังคนที่นั่งก้มหน้า ก่อนจะค่อยๆกระชับอีกคนให้อยู่ในอ้อมกอด

ปลายคางวางลงบนไหล่ก่อนจะถูเบาๆคล้ายกำลังง้อกัน

 

ความจริง เป็นฉันต่างหากที่กลัวแจบอมจะเบื่อ

ไม่เคยบอกว่าเบื่อ

ก็ดูเหมือนจะไม่ชอบเวลาฉันส่งหัวใจในข้อความ

แต่ก็ส่งมาทุกครั้ง แล้วพอนายไม่ส่งวันนี้เป็นใครก็ต้องคิดว่าแปลก

คิดมาก  กลัวฉันทิ้งหรือไง?

วันนี้นายยังทิ้งให้ฉันนั่งเหงาอยู่คนเดียวเลย นั่งอยู่ข้างกันแท้ๆ

 

อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ กับแต่ละประโยคที่คนในอ้อมกอดเอยออกมา

นึกแปลกใจที่วันนี้แจบอมของเขาดูขี้เถียงผิดไปจากเดิม

 

ทำไมวันนี้ดื้อจัง หื้ม?

 

เอ่ยถามเสียงเบา ก่อนจะกดจมูกลงข้างแก้มนิ้มของแจบอม แน่นอนว่าเขาได้ของแถมเป็นการหยิกเบาๆตรงสีข้าง

ฉันก็แค่อยากให้แจบอมมีพื้นที่ว่างบางไง อยู่ใกล้ฉันทุกวัน ฉันก็กลัวว่าแจบอมจะเบื่อ

……

แต่ถ้าทำแบบนี้แล้วแจบอมคิดมาก งั้นฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ดีกว่า ดีไหม? ย้ายมาอยู่ด้วยกัน แล้วก็ส่งหัวใจในข้อความทุกวันด้วย ดีไหม? แจบอมจะได้ไม่คิดมากเนอะ

 

ร้อนหน้าหรืออาจจะหน้าแดงไปแล้ว แจบอมรู้สึกได้

 

หูแดงแล้วนะ  เขินหรือไง

พูดมากเกินไปแล้ว

 

อีกครั้งกับเสียงหัวเราะแผ่วเบาที่มีให้ได้ยิน แจบอมไม่รู้ว่าตัวเองเลิกคิดมากไปตั้งแต่ตอนไหน

แต่ตอนนี้ที่เป็นอยู่ก็รู้สึกอบอุ่นดี

ไม่เหงา และไม่ได้งี่เง่าคิดไปไกลแล้ว

สงสัยต้องให้จินยองย้ายเข้ามาอยู่ด้วยจริงๆ เขาถึงจะไม่คิดมากอีก

กลายเป็นว่าอยู่โดยขายอีกคนไม่ได้ไปแล้วซะงั้น

 

ลืมหรือไปว่ากอนกันอยู่บนโซฟา เบียดกอดมาทั้งตัวแบบนี้จะสื่อว่าอะไรหรอแจบอม?

 

ขืนตัวออกจากอีกคนแทบจะทันที แน่นอนว่าจินยองไม่ปล่อยง่ายๆ

กลับโถมน้ำหนักใส่อีกคนจนแผ่นหลังราบไปกับเบาะโซฟา

 

กลับบ้านไปเลย

ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่แล้วเถอะ

กลับไปเลยอื้ออย่ามาล้วงเสื้อคนอื่นนะ

คนอื่นที่ไหนกันนี่แจบอมของฉันต่างหาก

 

อยู่ห่างกันบ้างก็ดีซินะ ถ้าอยู่ใกล้กันทุกวันแล้วเปลืองตัวแบบนี้

แจบอมจะยอมให้ระหว่างเราไม่หวานบ้างก็ได้

เพราะ ปาร์ค จินยอง ดูจะถนัดเกินไปกับเรื่องแบบนี้

 

 

รู้สึกว่าตัวเองพลาดเข้าแล้วยังไงก็ไม่รู้

 

Fin

 

Soolampoomz Talk :

สวัสดีกับ Shot Fic อีกเรื่องค่ะ

แวะมาขอบคุณคอมเม้นท์สำหรับ Memories : You Gave me Guidance ค่ะ ดีใจที่มีคนชอบนะคะ

วันนี้เอาคุณแจบอมคนคิดมากมาฝากค่ะ ฟิคไม่หวาน ที่เขียนไปเขียยมาดูจะหวานแปลกๆ ฮา

ขอให้มีความสุขกับฟิคของเรานะคะ Enjoy Reading ^^

ปล. สำหรับคุณ NAT. เรื่องฟิคยาวถ้ามีโอกาสบวกกับพล็อตเหมาะๆ เราอาจจะเขียนค่ะ ฮา^^

พบกันอีกครั้งกับฟิคซักเรื่องนะคะ ^^

 

 

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ soolampoomz จากทั้งหมด 5 บทความ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

10 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:42
    โง้ยยย น่าร๊ากกก พี่บีแม่งน่ารักก >\\<
    #10
    0
  2. #9 hhantrz (@hana124) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 09:56
    ปมคิดมากไปล้าวววว ชายปาร์คยังรักเจ้าอยู่เหมือนเคยย????
    #9
    0
  3. วันที่ 15 พฤศจิกายน 2558 / 06:29
    โอ้ยยยยยยยน่ารักมากกกกกกกกกกก พี่เสือมันร้ายยยยย ฮือออ ถนัด้หลือเกินเรื่องที่เาเปรียบแจบอมเนนี่ยยย เอาอีกกกก
    #8
    0
  4. วันที่ 6 ตุลาคม 2558 / 19:23
    น่ารักมากค่าาา พี่บีเป็นคนคิดมากก=//=
    #7
    0
  5. #6 พี่สาวเอินเอิน
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 23:08
    น่ารักจังค่ะ ฮื้ออออ มาสั้นๆแต่เพราะในเรื่องความสัมพันธ์เดินทางมานานพอสมควรรึเปล่านะเลยทำให้รู้สึกมุ้งมิ้งได้ง่ายๆเลยค่ะ ชอบแนวแบบนี้จังค่ะ มันละมุนๆ แต่ดูเรียลนะ เน้นความสัมพันธ์ของคนสองคนที่อ่านแล้วยิ้มตามได้ ขอบคุณสำหรับฟิคสั้นน่ารักๆนะคะ>
    #6
    0
  6. วันที่ 17 กันยายน 2557 / 07:59
    อ้ายยยย น่ารักมากงุ้งงิ้ง ครุ้งคริ้ง พี่จินยองละมุนมาก
    ส่วนพี่แจบอมน่ารักจริง โอ้ยยเขินอ่ะ 
    ขอบคุณมากๆนะคะ ถ้าจะแต่งฟิคยาว รอไม่ไหวแล้ว
    #5
    0
  7. วันที่ 16 กันยายน 2557 / 11:56
    โอ๊ย คุณแจบอมคนคิดมาก ทำไมมันน่ารักขนาดนี้คะ
    จะเป็นลมแล้ว ฮือ แค่เค้าเปลี่ยนไปนิดหน่อย ก็เก็บมาคิดมากมาย
    งือๆๆ ละมางุ้งงิ้งกลัวเค้าเบื่อ
    โอ๊ยยย น้องเหมียววววว ทำไมน่ารักแบบนี้นะ ฮือออ ไม่ไหวแล้ว แงงงงงงงงงง

    ชอบบบ ชอบที่คุณจินยองเค้ามาคลอเคลียด้วย งือออ มาตอดนิดตอดหน่อย 
    แง้ ทำไมน่ารักแบบบนี้ ไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก

    เขียนจินบีเยอะๆน้าค้าา จู๊บบบบ 
    #4
    0
  8. วันที่ 15 กันยายน 2557 / 09:58
    น่ารักกกกกกกกก น่ารักมากกกกกก งื้อออออ พี่บีคนคิดมาก คิดเยอะไปแล้วววว นอยอะไรมากมายยย จินยองบีนี่สนุกจริงๆ พี่บีดูเป็นคนงี่เง่าไปเลยยยย 5555555
    #3
    0
  9. วันที่ 14 กันยายน 2557 / 22:39
    สัมผัสได้ถึงความเคะในตัวพี่บี น่ารักกกกก ชอบแนวงอนงุ้งงิ้ง พี่บีต๋าคนคิดมาก 5555555555
    #2
    0
  10. วันที่ 14 กันยายน 2557 / 22:32
    กรี้ดดดดดดด พี่บีคนคิดมากกกกกก กร๊ากกกกกกกกกก โอ๊ยยยยยยยยยย โดนกินเลยยยยยยยยยย กร๊ากกกกกกกก
    #1
    0