จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ (จบแล้ว)

ตอนที่ 7 : จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ ตอนที่7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,172
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 478 ครั้ง
    7 ม.ค. 63

 

 

 

จิวฝูที่ได้ยินคำถามจากคุณหนูก็พลันหยุดชะงัก ตัวเขาคิดไม่ถึงข้อนี้ แล้วไหนนังลี่อิงบอกว่าคุณหนูให้กล่าวเช่นนี้ แล้วเหตุใดคุณหนูถึงเอ่ยจับผิดเขาเสียนี่?? ใบหน้าของจิวฝูฉายแววสับสนปนสงสัยจนปิดไม่มิด

 

“ว่าอย่างไรจิวฝู เจ้าไปมีหลานได้อย่างไรกัน??” จ้าวเฉิงเหยียนถามย้ำ

 

พ่อบ้าวจิวยืนอ้ำอึ้งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยตอบ “เรียนนายท่าน อันที่จริงแล้ว.... ข้าหาได้รู้จักแม่นางผู้นี้มาก่อนขอรับ” จิวฝูตัดสินใจสารภาพออกมา เขาทำงานที่แห่งนี้มานาน จวนแห่งนี้มีบุญคุณกับเขามากกว่าเงินไม่กี่ตำลึง เรื่องนี้คุณหนูจะเกี่ยวข้องหรือรู้เห็นหรือไม่ ตัวเขาไม่ขอรับรู้ หากนี่เป็นเพียงบททดสอบของคุณหนู ก็เท่ากับเขาพลาดแล้ว

 

จ้าวฟางหรูเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งก่อนเอ่ยถาม  “เช่นนั้นก็แสดงว่าตัวเจ้า ตั้งใจโกหกอย่างนั้นหรือ??”

 

พ่อบ้าวจิวฝูที่ยืนกุมมืออยู่ รีบคุกเข่า “หามิได้ ที่บ่าวกระทำเช่นนี้เป็นเพราะว่า..”

 

ทุกคนภายในห้องต่างรอฟังคำตอบจากปากของพ่อบ้านจิว ผิดกับหญิงสาวที่พ่อบ้านจิวพามา บัดนี้นางผู้นั้นใบหน้าซีดเผือด ดวงตาล่อกแล่ก คล้ายกับกลัวความผิดที่กำลังจะถูกเปิดโปง มือบางภายใต้ชายเสื้อกำมือแน่น

               จ้าวฟางหรูแค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะตัดสินใจเอ่ย “จะให้ข้าเอ่ยไหม พ่อบ้านจิว??”

 

จ้าวเฉินเหยียนหันมามองหน้าบุตรสาว ใบหน้าฉายความงุนงง สงสัยอย่างเห็นได้ชัด “เจ้าไปรู้อันใดมาอย่างนั้นหรือ ฟางหรู??”

 

“เจ้าค่ะท่านพ่อ ลูกได้เห็นการกระทำผิดบางประการของบ่าวไพร่ในจวนนี้” จ้าวฟางหรูเปิดประเด็นให้บิดารู้สึกสงสัย

 

จ้าวฟางหรูไม่เห็นมีใครเอ่ยถามอะไร จึงได้พูดต่อ “วันนี้นับเป็นวันที่ตัวข้านั้นได้เปิดหู เปิดตายิ่งนัก”

 

“มีใครอยู่ด้านนอกหรือไม่!!!”

 

จ้าวฟางหรูตะโกนถาม เพียงแค่สองลมหายใจก็ปรากฏบ่าวไพร่ที่คนหนึ่ง เดินเข้ามาด้านในห้อง

 

“มีอะไรหรือขอรับคุณหนู”

 

“ไปพาตัวลี่อิงมา” ครั้นเอ่ยปากสั่งบ่าวไพร่แล้วใบหน้างามก็หันมาทางบุรุษสูงศักดิ์ที่ให้เกียรติมาเยือน “ต้องขออภัยท่านอ๋องด้วยเพคะที่ต้องทรงเห็นเรื่องเช่นนี้” 

 

“เปิ่นหวางหาได้ถือสาคุณหนูจ้าวจัดการตามสมควรเถิด”

 

หลังจากบ่าวผู้นั้นออกไป หญิงสาวที่นั่งอยู่กับพื้น เริ่มมีท่าทีกระวนกระวาย มือน้อย ๆ สั่นเทา แม้จะเอามืออีกข้างมาช่วยปิด แต่ก็มิอาจจะหลบสายตาของจ้าวฟางหรูพ้น

 

ไม่นานนักร่างของ ลี่อิง ก็ถูกพามายังห้องรับรอง

 

“นี่มันอะไรกันเจ้าคะคุณหนู” ลี่อิงเอ่ยถาม แต่เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นสหายที่นั่งเม้มปากแน่น ตัวเองก็เริ่มเข้าใจแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้นแผนการของนางถูกจับได้อย่างไร??

 

“ในเมื่อมากับครบแล้ว ข้าขอเริ่มเลยนะเจ้าคะ” จ้าวฟางหรูเอ่ยกับบิดา

 

จ้าวเฉินเหยียนพยักหน้า จ้าวฟางหรูจึงเอ่ยต่อ “วันนี้ตัวข้านอนพักอยู่ที่เรือน ได้ยินเสียงสตรีสองคนสนทนากัน” ร่างบางเอ่ยพูดไปด้วย พร้อมกับจิบชาไปพลาง

 

“สตรีทั้งสองคนนี้ พยายามหาทางจะพาสหายของตนเข้ามาทำงานภายในจวน....... และหนึ่งสตรีที่ทำงานอยู่ในจวนนี้อยู่แล้ว ได้ทำการไปติดต่อพ่อบ้านจิว ให้ทำการช่วยเหลือ โดยมีการมอบสินบน และแอบอ้างว่ามันคือคำสั่งของคุณหนูเล็กแห่งจวนตระกูลจ้าว ..... 

พ่อบ้านจิวจึงตกลงรับปาก ด้วยเห็นว่าเป็นคำสั่งของคุณหนูเล็ก โดยที่หญิงสาวผู้ที่ทำงานในจวนแห่งนี้ มีการตระเตรียมแผน รวมไปถึงคำพูดต่าง ๆ ให้กับพ่อบ้านจิว แล้วทุกอย่างก็เป็นอย่างที่ทุกท่านเห็นเจ้าค่ะ”

 

จ้าวฟางหรูร่ายยาว จนสายตามาหยุดอยู่ที่พ่อบ้านจิว

 

“พ่อบ้านจิว ข้านั้นรู้ดี ว่าท่านเป็นพ่อบ้านที่จงรักภักดีกับตระกูลจ้าวมากเพียงใด หากแต่ท่านยังขาดความรอบคอบ หากเรื่องราวในครั้งนี้ ข้าไม่รู้หรือไม่เห็น ไม่ได้ยินกับหูเองมาก่อนหน้านี้ หญิงสาวผู้นั้นก็คงจะเข้ามาทำงานได้โดยง่าย หากแต่ท่านคิดหรือไม่ หากหญิงสาวผู้นี้ เกิดเป็นคนร้าย หรือผู้ไม่ประสงค์ดีขึ้นมา ผลกระทบของความผิดพลาดนี้ พ่อบ้านท่านจะรับไหวหรือไม่??”

 

“บ่าวขออภัยขอรับ.... บ่าวโง่เขลา” พ่อบ้านจิวโขกศีรษะตัวเองกับพื้น เมื่อทุกอย่างถูกเปิดเผย รวมไปถึงได้ฟังคำตำหนิโดยตรงจากคุณหนู

 

จ้าวเฉินเหยียน รวมไปถึงจ้าวจิ้นเกอ มองไปยัง หญิงสาวที่เป็นบุตรีและน้องสาว ของพวกเขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิม นางมีความคิด ในการวิเคราะห์ และคำพูดที่มีหลักการนางเปลี่ยนไปแล้วจริง ๆ ทั้งที่หลายวันก่อนนางยังมัวแต่เล่น ไม่สนใจสิ่งรอบข้างอยู่เลย แต่ในใจลึก ๆ พวกเขาต่างรู้สึกเหมือนกัน นั่นคือภูมิใจ

 

“จวนสกุลจ้าว ไม่มีบ่าวไพร่ที่รับสินบน!!!  ทหาร!!นำตัวพ่อบ้านจิวไปโบย ยี่สิบ จากนั้นขับไล่ออกจากจวนไปซะ..!!”

 

จ้าวเฉินเหยียนเดือดดาล ตัวเขาเป็นขุนนางผู้ยึดเรื่องความใสสะอาด แต่บ่าวไพร่กลับ กระทำเรื่องที่น่าอับอายเช่นนี้

 

จ้าวฟางหรูที่ได้ยินบิดากล่าวตัดสินขึ้นนั้น จึงเอ่ยแย้ง “ท่านพ่อ เหตุการณ์ในครั้งนี้เนื่องจากมีคนนำชื่อเสียง และอำนาจของลูกไปแอบอ้าง พ่อบ้านจิวทำงานและจงรักภักดีกับตระกูลจ้าวมาโดยตลอด และเหตุการณ์ในครั้งนี้ ลูกเชื่อว่าคงเป็นบทเรียนที่ราคาแพงให้กับพ่อบ้านแล้ว.... เพียงแค่สั่งลงโทษก็พอ อย่าได้ถึงกับขับไล่เลยเจ้าค่ะ”

 

จิวฝูมองคุณหนูด้วยแวตาซาบซึ้ง ขอบคุณ และตัวเขาได้ปฏิญาณกับตัวเองภายในใจแล้วว่า จะไม่มีทางให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้อีก เขาจะรอบคอบและระมัดระวังให้มากขึ้นกว่าเดิม

 

จ้าวเฉินเหยียนได้ฟังคำอธิบายจากปากของบุตรสาว ก็ยินดีที่บุตรสาวตนมีความคิดเช่นนั้น จึงได้สั่งให้คนนำตัวพ่อบ้านไปลงโทษตามกฎ ยกเลิกการขับไล่พ่อบ้านจิวผู้นี้  

 

“ฟางหรู แล้วสาวใช้ของน้อง เจ้าจะทำเช่นไร??” จ้าวจิ้นเกอเอ่ยถามเมื่อร่างของพ่อบ้านจิว ถูกนำตัวออกไป

 

จ้าวฟางหรูปรายตามองสาวใช้ ที่กำลังร้องไห้น้ำตาอาบแก้มทั้งสองข้าง ก่อนหันมาตอบพี่ชาย “ให้รับบทลงโทษเดียวกับพ่อบ้านจิวเจ้าค่ะ หากแต่ขับไล่นางออกไป..... บ่าวที่ไม่ซื่อสัตย์เช่นนี้เลี้ยงไว้ก็เปลืองข้าวสุกเสียมากกว่า”

 

“อืม” จ้าวเฉินเหยียนพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนถามต่อ “แล้วสตรีผู้นี้เจ้าจะทำเช่นไร”

 

สายตาของจ้าวฟางหรูหันไปมอง พร้อมกับพิจารณาท่างทางของหญิงสาวที่กำมือแน่น ดวงตาแดงก่ำ แต่ไม่ปรากฏน้ำตาเลยสักนิด ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่นแต่หาได้มีวาจาใดเอ่ยออกมา

 

“ส่งนางไปยังจุดรวมพลของผู้อพยพ แล้วกำชับทหารยาม อย่าให้สตรีผู้นี้เข้าใกล้จวนตระกูลจ้าวเป็นอันขาด”

 

“เจ้ามันใจดำ อำมหิต” หญิงสาวที่นั่งเงียบมาตลอดโพล่งขึ้น

 

“หืม?? ข้าน่ะหรือใจดำ ข้าน่ะหรืออำมหิต??” จ้าวฟางหรูชี้นิ้วมาที่ตัวเอง ด้วยสีหน้าใสซื่อ

 

“ใช่ เจ้ามันสุขสบาย ไม่เห็นหัวชาวบ้านจน ๆ ที่ต้องการ ที่ซุกหัวนอนตัวข้าเพียงต้องการหางานทำเท่านั้น” หญิงสาวสติหลุดมองอีกฝ่ายตาขวางก่อนหันมาหาจ้าวเฉินเหยียนด้วยแววตาน่าสงสาร 

“ใต้เท้าได้โปรดเมตตาด้วยเถอะเจ้าค่ะ ข้านั้นไม่ได้มีความคิดร้ายต่อใต้เท้าและตระกูลจ้าวเลยแม้แต่น้อย ข้าเพียงต้องการทำงานแลกกับเงินเพื่อเลี้ยงดูบิดามารดาเท่านั้น” 

 

จ้าวฟางหรูแค่นหัวเราะ “เช่นนั้น หากมีชาวบ้านนับร้อยนับพันมาของานทำ ข้ามิต้องรับหมดเลยหรือ?? ตัวเจ้าต้องการงานทำเหตุใด มิทำให้เปิดเผย?? กลับกลายเป็นวางแผนกับลี่อิงมีลับลมคมใน  เจ้าคิดว่าจวนอัครเสนาบดีเป็นอะไร??!!” จ้าวฟางหรูกระแทกเสียงประโยคสุดท้าย

 

ดวงตาคมกริบของจ้าวฟางหรูกวาดสายตาสำรวจ ร่างบางตรงหน้า นิ้วมือเรียวเคาะปลายคางเบา ๆ ทำท่าเหมือนคิดอะไรบางอย่างออก “อ่า...เจ้านี่เองที่ข้าพบเมื่อตอนเที่ยงวัน สตรีผู้ไม่สำรวม คิดอยากจะเดินเข้านอกออกใน ที่ใดก็ได้ ไม่สนว่าที่นั่นจะห้ามคนนอกเข้าหรือไม่นี่เอง”

 

“น้องเล็กเจ้ากล่าวแรงไปหรือไม่??”

 

“เช่นนั้น พี่ใหญ่ไม่สู้จัดการเลยล่ะเจ้าคะ??” จ้าวฟางหรูเหน็บพี่ชาย และเมื่อมองไปยังหญิงสาวปากดีเมื่อครู่ ตอนนี้กลับเปลี่ยนสีหน้า ทำหน้าตาน่าสงสารมองไปยังพี่ชายของตน น้ำใส ๆ เอ่อคลอเบ้าตาทั้งสองข้างเหอะ!! นั่งอยู่ตั้งนานน้ำตาไม่ไหลสักแอะ พอยามนี้ ทำมาบีบน้ำตา

 

---------------------------------------------------

 

นอกจากนี้สำหรับผู้ที่ต้องการอ่านภาคแรก จนจบก่อนใครในรูปแบบไฟล์ PDF สามารถติดต่อสอบถามผ่าน

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน :https://www.facebook.com/rakwriter

 

สำหรับ E-Book จ้าวฟางหรู สามารถซื้อได้แล้วที่ Meb Link: http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetailsdata=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjE3NzQ1NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjExMTk2NyI7fQ

 

สำหรับผู้ที่สนใจนิยายของข้าน้อยสามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน :https://www.facebook.com/rakwriter

ฝากติดตามผลงานของข้าน้อยกัวหลงเรื่อง

ลู่หนิงเซียน:https://writer.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1872274

จิวอิง:https://writer.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1879864

หานซูหนี่ว์:https://writer.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1891543

ม่านเซียวซี:https://my.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1930262

หงเย่วซิน:https://my.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1909261


นอกจากนี้ฝากติดตามผลงานนิยาย ของนักเขียนนามปากกา เหม่ยเหม่ย美美

ไว้ในอ้อมใจด้วยอีกคนนะขอรับนายท่านทั้งหลาย

https://my.dek-d.com/chanyazab/writer

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 478 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น