จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ (จบแล้ว)

ตอนที่ 42 : จ้าวฟางหรู ซ่อนรักข้ามภพ เล่ม2 (จบ) ตอนที่10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 250 ครั้ง
    28 ม.ค. 63

 

 

 

บนรถม้าภายหลังจากกลับออกมาจากงานเลี้ยง

 

ต้วนหลิ่งอี้เอนหลังพร้อมกับหลับตาพิงผนังรถม้า กรอบหน้าของชายหนุ่มปรากฏเม็ดเหงื่อผุดออกมาเล็กน้อย จ้าวฟางหรูสังเกตได้ถึงอาการผิดปกติตั้งแต่ภายในงานนางจึงได้กระซิบบอกต้วนหลิ่งอี้ว่าตนรู้สึกไม่สบายต้องการพักผ่อน แต่นั่นเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น

 

"ท่านอ๋องให้หม่อมฉันตามหมอดีหรือไม่เพคะ"จ้าวฟางหรูเอ่ยถามในขณะที่คอยซับเหงื่อให้ชายหนุ่ม

 

"ไม่ต้องได้พักสักหน่อยเดี๋ยวก็คงดีขึ้น"

 

แม้ใจจะอยากรบเร้าอีกฝ่ายให้มากกว่านี้แต่ด้วยสีหน้าของชายหนุ่มไม่ค่อยสู้ดีนักนางจึงได้ปล่อยผ่านไปก่อน "ตงไห่ให้คนไปตามหมอโดยด่วน"จ้าวฟางหรูสั่งด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดไม่รอคำอนุญาตจากอ๋องหนุ่ม

 

หากโดยปกติแล้วตงไห่คงจะไม่กล้าขัดคำสั่งของท่านอ๋อง แต่ในเมื่อรับสั่งโดยพระชายามีหรือเขาจะไม่ปฏิบัติตาม ตงไห่ ได้สั่งการให้ทหารที่ทำการคุ้มกัน รีบไปตามหมอตามคำสั่งของพระชายา เนื่องด้วยตนไม่สามารถปลีกตัวออกไปได้ เพราะต้องทำการอารักขาทั้งสองพระองค์ ให้กลับถึงวังโดยปลอดภัย

 

ครั้นพอรถม้าจอดลงจ้าวฟางหรูลงจากรถม้าก่อนเพื่อให้สะดวกแก่การประคองชายหนุ่มลงมาจากรถม้า ต้วนหลิ่งอี้หยิบสิ่งของที่คาดว่าพระชายาของตนน่าจะลืมหยิบลงไปใส่ไว้ในชายแขนเสื้อก่อนก้าวลงจากรถม้า

 

"ท่านอ๋องทรงรอหมอด้านในตำหนักก่อนนะเพคะ หม่อมฉันขอตัวไปเปลี่ยนชุดสักครู่เดี๋ยวจะรีบมา"จ้าวฟางหรูกล่าวด้วยน้ำเสียงรีบร้อน

 

ต้วนหลิ่งอี้พยักหน้าสองสามครั้งก่อนเอ่ยตอบ "เจ้าไปเถิด หากเหนื่อยก็นอนพักเสียเปิ่นหวางไม่ได้เป็นอะไร"

 

"ตงไห่พาท่านอ๋องเข้าไปพัก อีกประเดี๋ยวข้ามา"จ้าวฟางหรูกำชับองครักษ์ของต้วนหลิ่งอี้อีกครั้ง

 

"พ่ะย่ะค่ะพระชายา"

 

จ้าวฟางหรูพยักหน้าเล็กน้อยก่อนรีบตรงกลับไปยังตำหนักของตนเพื่อผลัดเปลี่ยนชุดที่สวมใส่ อันที่จริงนางอยากจะไปดูอาการของอีกฝ่ายยามที่หมอทำการรักษา แต่ด้วยชุดที่รุ่มร่ามอีกทั้งตัวนางอาจจะทำให้หมอที่มาทำการรักษารู้สึกเกะกะ จะเป็นการดีกว่าที่นางจะรอดูอาการภายหลังจากที่อ๋องหนุ่มได้รับการรักษา

 

"ท่านหมออาการของท่านอ๋องเป็นอย่างไรบ้าง"จ้าวฟางหรูเอ่ยถาม เมื่อเห็นหมอหลวงเดินออกมาจากห้อง

 

"ทูลพระชายาท่านอ๋องมีอาการปวดหัวเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่หรือพะยะค่ะ"

 

"ท่านอ๋องทรงมีอาการเช่นนี้ตั้งแต่อยู่ในงานเลี้ยง ไม่ทราบว่าอาการที่ท่านอ๋องเป็นนั้นร้ายแรงหรือไม่"

 

หมอหลวงส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนตอบ "ตอนนี้กระหม่อมได้ให้ท่านอ๋องเสวยยาเป็นที่เรียบร้อย และในเช้าวันรุ่งขึ้นกระหม่อมจะเดินทางมาตรวจพระอาการอีกครั้ง ขอพระชายาอย่าเพิ่งทรงกังวล"

 

"ขอบคุณท่านหมอมาก"จ้าวฟางหรูกล่าว ก่อนหันไปสั่งการนายทหารให้ไปส่งหมอหลวงโดยปลอดภัย

 

มือบางผลักบานประตูเข้าไปยังเรือนที่พักของต้วนหลิ่งอี้ ก่อนเดินตรงเข้าไปนั่งลงที่ข้างเตียงใบหน้าของชายหนุ่มยามนี้ซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด

 

"ซือซือ คืนนี้ข้าจะพักที่นี่"

 

"เพคะพระชายา"

 

จ้าวฟางหรู นั่งมองชายหนุ่มอย่างเป็นห่วงในขณะที่บรรดานางกำนัลและนายทหารทันทีที่ได้ยินดีรับสั่งจากพระชายา ก็ต่างช่วยกันเร่งรีบจัดเตรียมเตียงนอนให้พระชายาอีกหลังหนึ่ง

 

ตุบ..

 

ถุงผ้าปักลายร่วงหล่นลงมาจากชายแขนเสื้อของต้วนหลิ่งอี้ ในขณะที่จ้าวฟางหรูกำลังผลัดเปลี่ยนเสื้อตัวนอกให้ นางหยิบถุงหอมนี้มาพิจารณา ก่อนพบว่า ลวดลายการปักนี้คล้ายกับถุงหอมที่นางพกอยู่ประจำไม่มีผิดเพียงแต่ถุงหอมที่นางพกอยู่ไม่ได้มีหลายเช่นนี้ หากดูผิวเผินแล้วอาจคล้ายกันจนแทบแยกไม่ออก แต่ถ้านำมาพิจารณาให้ดีจะพบว่ามีหลายส่วนที่แตกต่างกัน

 

จ้าวฟางหรูหยิบถุงหอมปริศนามาดมเล็กน้อยก่อนจะโยนทิ้ง

 

กลิ่นเช่นนี้นางจำได้โดยไม่มีวันลืม ว่าแต่ใครที่เป็นคนกระทำเรื่องเลวทรามเยี่ยงนี้!!

 

ไม่เป็นไร... หากคนที่เป็นเจ้าของปรากฏตัวนางย่อมทราบ เห็นทีวันพรุ่งนี้ต้องหารือกับหมอหลวงเสียหน่อย

 

ยังดีที่นางมีความรู้เรื่องพวกนี้มาตั้งแต่ครั้งในอดีต ต้องขอบคุณหวังชูเหยียน ที่ทำให้นางมีความรู้เกี่ยวกับมารยาหญิงมากมายเช่นนี้

 

"อืมมม"

 

เสียงร้องครางอย่างเจ็บปวดดังขึ้นจากบนเตียง จ้าวฟางหรูที่ยังไม่หลับรีบลุกขึ้นไปดู ก่อนหยิบผ้าขาวที่อยู่บนโต๊ะตรงหัวเตียงมาซับเหงื่อให้กับอีกฝ่าย

 

หมับ

 

"ใคร" ต้วนหลิ่งอี้เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้ง

 

"หม่อมฉันเองเพคะ"

 

ต้วนหลิ่งอี้หรี่ตาขึ้นมองอย่างยากลำบากเนื่องด้วยอาการปวดศีรษะที่ประดังเข้ามาไม่หยุดหย่อน "พระชายาเองหรือ"

 

แม้จะรู้สึกแปลกใจแต่เขากลับรู้สึกดีใจมากกว่าที่อาการเจ็บป่วยของเขา ทำให้พระชายามาคอยดูแลเขาตลอดเวลาเช่นนี้

 

"เพคะท่านอ๋อง ท่านอ๋องทรงพักผ่อนต่อเถิดเพคะเดี๋ยวตอนเช้าหมอหลวงจะเดินทางมาตรวจอาการอีกรอบ"

 

ต้วนหลิ่งอี้พยักหน้ารับรู้อีกครั้งก่อนจะเข้าสู่ห้วงนิทรา จ้าวฟางหรูตรวจดูความเรียบร้อยบนเตียงอีกครั้งก่อนเดินออกไปด้านนอก

"ตงไห่"

 

"พ่ะย่ะค่ะ"

 

"ในวันพรุ่งนี้หากใครมาเยี่ยมเยียนท่านอ๋องไม่ต้องกล่าวปฏิเสธเจ้าจงมารีบแจ้งให้ข้าทราบและเชิญผู้นั้นเข้ามาด้วย"จ้าวฟางหรูสั่ง

 

ตงไห่มีสีหน้าลังเลเล็กน้อยก่อนกล่าวออกไป "ทูลพระชายาในตอนนี้ท่านอ๋องมีอาการเจ็บป่วยคงไม่สะดวกที่จะรับแขกกระหม่อมเกรงว่าคนที่มาเยี่ยมเยือนนั้น จะทำให้อาการของท่านอ๋องแย่ลงไปอีกก็ได้นะพ่ะย่ะค่ะ"

 

จ้าวฟางหรูส่ายหน้าไปมาก่อนตอบกลับไป "อาการที่ท่านอ๋องเป็นอยู่ในตอนนี้มิได้เพราะอาการเจ็บป่วยจากร่างกายแต่อย่างใด หากแต่เป็นเพราะพระองค์โดนใครบางคนวางยาต่างหาก"

 

"วางยาหรือพ่ะย่ะค่ะ"ตงไห่ถามย้ำอีกครั้ง

 

"ใช่ เป็นการวางยาในวันพรุ่งนี้หากใครที่มาเยี่ยมเยียนท่านอ๋องและอยู่ใกล้พระองค์เจ้าจงสังเกตดูให้ดีว่าท่านอ๋องนั้นทรงมีอาการดีขึ้นยามที่อยู่กับใครแล้วรีบรายงานข้าโดยไว"จ้าวฟางหรูกำชับอีกครั้ง

 

"พระชายาพ่ะย่ะค่ะ หากกระหม่อมมีเรื่องสงสัยอยู่หากพระชายาทรงทราบว่าท่านอ๋องถูกพิษชนิดใด เหตุไฉนจึงไม่ทำการรักษาเลยเล่าพ่ะย่ะค่ะ"

 

จ้าวฟางหรูถอนหายใจเล็กน้อย ก่อนตอบกลับไป "ข้าเองก็เพิ่งรู้เมื่อครู่หลังจากท่านหมอกลับไป อาการที่ท่านอ๋องเป็นนี้เพิ่งอยู่ในช่วงเริ่มแรกเท่านั้นมิได้เป็นอันตราย จะเป็นการดีหากเราสามารถรู้ตัวผู้กระทำ ข้าเชื่อว่าในวันพรุ่งนี้คนที่กล้าทำเรื่องเลวทรามต่อท่านอ๋องจะต้องปรากฏตัวอย่างแน่นอน และในวันพรุ่งนี้ยามที่ท่านหมอเดินทางมาข้าจะปรึกษาท่านหมอเกี่ยวกับยาถอนพิษอีกครั้ง"

 

---------------------------------------------------

 

นอกจากนี้สำหรับผู้ที่ต้องการอ่านภาคแรก จนจบก่อนใครในรูปแบบไฟล์ PDF สามารถติดต่อสอบถามผ่าน

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน :https://www.facebook.com/rakwriter

 

สำหรับ E-Book จ้าวฟางหรู สามารถซื้อได้แล้วที่ Meb Link: http://www.mebmarket.com/index.php?action=BookDetailsdata=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMjE3NzQ1NyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjExMTk2NyI7fQ

 

สำหรับผู้ที่สนใจนิยายของข้าน้อยสามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน :https://www.facebook.com/rakwriter

ฝากติดตามผลงานของข้าน้อยกัวหลงเรื่อง

ลู่หนิงเซียน:https://writer.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1872274

จิวอิง:https://writer.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1879864

หานซูหนี่ว์:https://writer.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1891543

ม่านเซียวซี:https://my.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1930262

หงเย่วซิน:https://my.dek-d.com/songklod_r/writer/view.php?id=1909261


นอกจากนี้ฝากติดตามผลงานนิยาย ของนักเขียนนามปากกา เหม่ยเหม่ย美美

ไว้ในอ้อมใจด้วยอีกคนนะขอรับนายท่านทั้งหลาย

https://my.dek-d.com/chanyazab/writer

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 250 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

125 ความคิดเห็น

  1. #121 KjKnomjean (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 23:48
    หวังว่าไรท์คงจะไม่ถึงขั้นใจร้าย แต่งเนื้อเรื่องให้พระเอกต้องมีอะไรกับองค์หญิงนั่นหรอกนะ เพราะเสียเงินอ่าน ก็ไม่อยากจะผิดหวังหเหมือนกัน #อินหนักมากคิดว่าตัวเองเป็นนางเอกอ่ะตอนนี้ ถ้าสรุปพระเอกต้องมีอะไรกับองค์หญิงคงจะผิดหวังกับเรื่องนี้มากๆ
    #121
    0