ม่านเซียวซี สื่อรักภาษาใจ (จบแล้ว)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,746 Views

  • 114 Comments

  • 1,401 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,730

    Overall
    49,746

ตอนที่ 7 : ม่านเซียวซี สื่อรักภาษาใจ ตอนที่7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 348 ครั้ง
    14 มี.ค. 62



 

                ชางหมิงหลงไม่รอให้หญิงสาวได้ตอบ ชายหนุ่มรีบพยุงหญิงสาวให้ลุกขึ้นพร้อมกับสำรวจว่าได้รับบาดแผลที่ไหนหรือไม่ เมื่อสำรวจจนพอใจจึงประคองม่านเซียวซีเดินต่อ

 

                “เจ้าอยากพักก่อนหรือไม่?” อ๋องหนุ่มเอ่ยถามหญิงสาว

 

                ม่านเซียวซีได้แต่หัวเราะแห้งๆพร้อมกับส่ายหน้าปฏิเสธเธออยากรีบเดินไปให้พ้นจากตรงนี้เร็วๆมากกว่า เดิมทีเธอต้องการเพียงต้องการมาเดินเงียบๆ แต่ในตอนนี้มันกลับตาลปัตร ชายแต่งกายในชุดทหารคอยเดินเปิดทางสองคนและเดินตามคุ้มกันทางด้านหลังอีกสามคน

 

                มันช่างดูเอ่อ...เอิกเกริก ไหนใครบอกว่าตาอ๋องคนนี้ไม่ชอบคู่หมั้นไม่ใช่เหรอ และภาพความทรงจำของเธอก็บอกแบบนั้นแล้วนี่ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

 

                ม่านเซียวซีและชางหมิงหลงเดินกลับมาถึงจุดที่จอดรถม้า อ๋องหนุ่มค่อยประคองหญิงสาวขึ้นไปด้านบนก่อนที่ตัวเองจะตามขึ้นไปเช่นกัน

 

                “ให้เปิ่นหวางเรียกหมอหลวงมาตรวจให้เจ้าดีหรือไม่?”

                ข้าไม่ได้เป็นอะไรเจ้าค่ะ  ม่านเซียวซีรีบเขียนฝ่ามือของอ๋องหนุ่มตอบกลับแทบจะทันที


                “อืม..เช่นนั้นหากรู้สึกไม่สบายตรงไหนต้องรีบแจ้งแก่เปิ่นหวางเข้าใจหรือไม่”

                เข้าใจแล้วเจ้าค่ะ

 

                ชางหมิงหลงมาส่งม่านเซียวซีที่จวน ไม่รู้เพราะเหตุใดเหมือนกันตัวเขาจึงรอให้นางเข้าไปด้านในจวนเสียก่อน เขาจึงได้เดินทางกลับวังของตัวเองบ้าง

 

                แล้วพบกันวันพรุ่งนี้....

                ประโยคนี้ชางหมิงหลงไม่ได้เอ่ยปากพูดออกไป เขาเพียงพูดกับตัวเองภายในใจว่าเขาจะเดินทางมาหานางอีกอย่างแน่นอนในวันรุ่งขึ้น

 

                ม่านเซียวซีที่กลับมาถึงเรือนของตัวก็ได้ทำการรีบผลัดเปลี่ยนชุดเป็นชุดนอน และจู่ๆภาพใบหน้าของตาอ๋องนั่นก็ลอยมา ใบหน้าที่บึ้งตึงแต่แววตากลับมองมายังเธอด้วยความห่วงใย

 

                นี่ขนาดใบหน้านิ่งๆยังดูดีขนาดนี้ ถ้าเขายิ้มสักหน่อยรับรองว่าบรรดาหญิงสาวที่พบเห็นต้องใจละลายอย่างแน่นอน

 

                เพี้ยะ...

                ม่านเซียวซีใช้มือทั้งสองข้างตบที่แก้มของตัวเองเบาๆเพื่อเรียกสติ ... นี่เธอจะไปถึงถึงอีตานั่นไปทำไมกัน แต่เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ว่าชายคนนั้นทำให้หัวใจเธอเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน และยิ่งรู้สึกประทับใจที่เขาไม่รังเกียจที่เธอเป็นแบบนี้จึงได้เผลอยิ้มออกมาแบบไม่รู้ตัว

 

                “ดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษเลยนะเจ้าคะคุณหนู”

 

                ชิงชิงที่ถืออ่างล้างหน้าเพื่อนำมาให้กับคุณหนูของตนได้ล้างหน้าล้างตาก่อนที่จะเข้านอนอดที่จะยิ้มตามเจ้านายของตัวเองไม่ได้ สงสัยวันนี้คุณหนูของนางต้องพบเจอเรื่องๆดีมาแน่ๆเลย แอบรู้สึกเสียดายที่ตนนั้นไม่ได้ไปด้วย

 

                ม่านเซียวซีใบหน้าพลันแข็งค้างที่สาวใช้ดันเห็นในสิ่งที่เธอไม่อยากให้เห็นเสียนิ เอาเถอะอย่างน้อยนางก็ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดถึงเรื่องอะไรอยู่ ตีหน้าขรึมกลบเกลื่อนไว้ก่อนก็แล้วกัน

 

                แต่หารู้ไม่ว่าท่าทางที่พยายามกลบเกลื่อนความเขินอายนั้น ยิ่งทำให้คนอื่นๆจับสังเกตได้ง่ายกว่าเดิมเสียอีก ชิงชิงที่เห็นท่าทางการแสดงออกด้วยความพยายามของคุณหนูก็กลั้นขำอย่างเต็มที่เช่นกัน นางอยากรู้จริงๆว่าใครกันที่ทำให้คุณหนูของนางเป็นเช่นนี้ไปได้

 

                เช้าวันต่อมา


                ม่านเซียวซีที่ตั้งใจไว้ว่าวันนี้เธอจะขอนอนอ่านหนังสือเล่นเพลินๆไม่ออกไปไหน เธอมีอารมณ์แบบอยากนอนกลิ้งไปกลิ้งมาเมื่อสายตาก็หลับ แต่ไม่ทันไรสิ่งที่เธอคิดกับพังทลายลงเมื่อมีคนมาตามและแจ้งว่าท่านอ๋องเสด็จมา

 

                เขามาอีกแล้วอย่างนั้นเหรอ? ช่วงนี้เขาว่างจัดจนไม่มีอะไรทำหรือยังไงถึงได้เจอเขาบ่อยจัง แม้จะบ่นงึมงำกับตัวเองแต่ม่านเซียวซีก็รู้ว่าตัวเองก็ออกไปพบเขาอยู่ดี

 

                ชางหมิงหลงพาหญิงสาวออกมารับประทานอาหารที่โรงเตี้ยมเดิมที่เขากับนางมีเรื่องบาดหมางใจกันในคราวก่อน ซึ่งทางม่านเซียวซีเองก็จำภายในห้องนี้ได้เป็นอย่างดี แต่รอบนี้ต่างจากเมื่อคราวที่แล้วเพราะการมาในวันนี้สาวใช้ของเธอได้รับอนุญาตให้เข้ามายืนรอปรนนิบัติที่ภายด้านใน

 

                อาหารมากมายหลายอย่างถูกสั่งเข้ามาจนม่านเซียวซีรู้สึกตาลายไม่รู้ว่าจะเริ่มทานจานไหนก่อนดี เพราะในยามที่เธอทานข้าวพร้อมหน้ากับบิดามีเพียงกับข้าวไม่กี่อย่างในแต่ละวัน ไม่ใช่เพราะว่าไม่มีทานแต่เป็นเพราะเธอรู้สึกเสียดาย ทำมามากมายทานได้แค่อย่างละนิดละหน่อย หากเหลือก็ต้องทิ้ง

 

                แม้จะมีทรัพย์สินเงินทองมากมายเธอก็ไม่อยากใช้อย่างสุรุ่ยสุร่าย เพราะอนาคตเป็นสิ่งไม่แน่นอนไม่รู้ว่าวันไหนที่เงินทองจะหมด หรือช่วงไหนฐานะการเงินจะวิกฤติ

 

                ชางหมิงหลงที่เห็นหญิงสาวมัวแต่มองอาหารไม่ยอมคีบสักทีก็ได้แต่มองการกระทำนั้นด้วยความรู้สึกแปลกๆอย่างบอกไม่ถูก

 

                “เจ้าไม่หิวอย่างนั้นหรือ?”

 

                ม่านเซียวซีหันไปหาสาวใช้ ชิงชิงรีบนำสมุดเปล่ากับพู่กันมาให้คุณหนูของตน ชางหมิงหลงแม้จะรู้สึกขัดใจแต่ก็ยินยอมให้นางใช้กระดาษและพู่กันแทนการเขียนลงบนฝ่ามือของเขา เนื่องด้วยวันนี้เขาและนางนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกันเพื่อรับประทานอาหาร

 

                นิดหน่อยเจ้าค่ะ ข้าเพียงแต่ตกใจที่ท่านสั่งอาหารมามากมายเหลือเกิน

                ชางหมิงหลงยกยิ้มมุมมาก ก่อนยกมือขึ้นมาเท้าคาง “เปิ่นหวางมีเรื่องสงสัย เจ้าพอจะไขข้อข้องใจให้กับเปิ่นหวางได้หรือไม่?”

 

                ม่านเซียวซีเอียงคอด้วยความสงสัยก่อนพยักหน้าตอบรับ

 

                “เปิ่นหวางสงสัยว่าเจ้าเองก็รู้สรรพนามของการที่ต้องใช้เพื่อสนทนากับเชื้อพระวงศ์ แต่เหตุใดนับตั้งแต่ที่เจ้าฟื้นขึ้นมาดูเหมือนจารีตเหล่านั้นเจ้ากลับละเลยที่จะทำมัน ทั้งที่ก่อนเจ้าจะจมน้ำเจ้าเป็นคนที่เคร่งครัดสิ่งเหล่านี้เพื่อให้เปิ่นหวางพึงพอใจ?”  น้ำเสียงเย็นชาแฝงไปด้วยความหนักแน่นผิดกับสีหน้าที่ดูสบายๆ

 

                หม่อมฉันต้องขออภัยหากทำให้พระองค์รู้สึกไม่พอพระทัย เช่นนั้นหม่อมฉันจะระมัดระวังให้มากกว่านี้เพคะ  ม่านเซียวซีรีบเขียนตอน เธอเองก็ลืมไปว่าอีกฝ่ายมีศักดิ์เช่นไรและภาพในความทรงจำก่อนหน้านี้ม่านเซียวซีคนเดิมปฏิบัติตัวแบบไหนต่อหน้าบุรุษคนนี้

 

                แต่เธอดันลืมข้อนี้ไปเสียได้ สะเพร่าจริงๆ....หญิงสาวก่นด่าตัวเองภายในใจ

 

                ชางหมิงหลงเพียงแค่อยากหยอกล้อนางเล่นเท่านั้น แต่เมื่อเห็นแววตาที่แสดงออกมาถึงความจริงใจ ทำเอาตัวเขารู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก ซึ่งหากเป็นเมื่อก่อนเขาคงชอบที่นางคิดจะทำแบบนี้ แต่ตอนนี้เขากลับรู้สึกขัดใจ....

 

                “ลืมประโยคคำพูดนั้นของเปิ่นหวางเสียเถอะ...เอาเป็นว่าเจ้าใช้คำพูดที่เจ้าใช้อยู่ทุกวันนี้เถอะ อย่าให้เปิ่นหวางเห็นว่าวันใดเจ้ากลับมาใช้คำราชาศัพท์กับเปิ่นหวางเชียว” 


 .....................................................................


สำหรับเรื่อง ม่านเซียวซี สื่อรักภาษาใจ พร้อมเซอร์ไพร์ในเล่มรูปแบบ E-BOOK และไฟล์ PDF
วางจำหน่ายแล้วในราคา 175 บาท สามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย




สำหรับผู้ที่สนใจนิยายเรื่องอื่นๆ ของข้าน้อยสามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน : https://www.facebook.com/rakwriter


ฝากติดตามผลงานของข้าน้อย กัวหลง เรื่อง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 348 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #107 rugwrite (@rugwrite) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 13:35
    เอาแค่แปะๆ มั้ยคะ เพี้ยะเรานึกว่าตบหน้าตัวเอง 5555
    แล้วแต่ไร้ท์นะคะเราลองเสนอดู สู้ๆ ค่ะ
    #107
    0
  2. #25 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 12:21

    ท่านอ๋องท่านจะเอาไงแน่

    #25
    0
  3. #24 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 09:30
    น้องคงสงสัยอิอ๋องไบโพล่า
    #24
    0