ม่านเซียวซี สื่อรักภาษาใจ (จบแล้ว)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49,840 Views

  • 114 Comments

  • 1,399 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,824

    Overall
    49,840

ตอนที่ 15 : ม่านเซียวซี สื่อรักภาษาใจ ตอนที่14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7987
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 309 ครั้ง
    17 มี.ค. 62

               



                ม่านเซียวซีเดินตามแรงดึงมาแบบงงๆ จะบอกว่าอ๋องหนุ่งตรงหน้ามีอารมณ์ไม่ดีก็ไม่ใช่ เทียบจากสีหน้าและน้ำหนักมือที่จับมือเธออยู่ในตอนนี้รวมไปถึงจังหวะก้าวเดินก็ดูเป็นปกติดีทุกอย่าง

 

                ชางหมิงหลงไม่เก็บเรื่องราวขององค์หญิงแคว้นเป่ยมาใส่ในสมองให้เปลืองพื้นที่ จากที่ได้คุยนางราวกับเป็นเด็กที่ต้องการเรียกร้องความสนใจจากคนรอบข้าง เพื่อให้เห็นว่าตัวนางเองเป็นคนสำคัญซึ่งนั่นใช้ไม่ได้กับเขา

 

                สองเท้าที่เดินมาตามทางเดินหยุดเอาเสียดื้อๆทำให้ม่านเซียวซีเกือบจะหยุดตามไม่ทัน

 

                เปิ่นหวางได้ยินมาว่าเจ้าชอบดอกไม้ชางหมิงหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนซึ่งผิดกับตอนเหตุการณ์เมื่อครู่ลิบลับ

 

                ม่านเซียวซีเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยปนแปลกใจ ได้ยินมาว่าเธอชอบดอกไม้? ตอนไหนและเมื่อไหร่? เธอเองยังนึกไม่ออกด้วยซ้ำว่าเธอนั้นเคยพูดประโยคนี้ออกมา ทันใดนั้นหัวสมองก็พาคิดถึงอาจจะเป็นตอนที่เธอเก็บดอกหญ้ามาทำมงกุฎดอกไม้ล่ะมั้ง

 

                แต่จะว่าไปดอกไม้เหล่านี้ก็สวยงามแถมยังถูกจัดอย่างลงตัว ดูแล้วมีความสวยงามในความเรียบง่าย

 

                ชางหมิงหลงหันหน้ากลับไปมองม่านเซียวซีที่ดูเหมือนจะนิ่งไป แต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้เขาอดที่จะยิ้มตามไม่ได้ คงไม่ดีหากเขาจะขัดสุนทรีของนางในตอนนี้ ชางหมิงหลงค่อยๆปล่อยมือที่กุมมือของนางออกอย่างช้าๆ

 

                ข้าขอไปดูดอกไม้พวกนั้นใกล้ๆได้หรือไม่เจ้าคะ?

 

                ชางหมิงหลงพยักหน้าทันทีอย่างไม่ต้องคิดเมื่อหญิงสาวเขียนข้อความบอกเขาที่ฝ่ามือ ดวงตาคมมองตามร่างบางที่เดินตรงไปยังสวนดอกไม้ที่ถูกจัดขึ้นเพื่อนางโดยเฉพาะโดยที่นางยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าสิ่งนี้เขาทำขึ้นเพื่อนางเพียงคนเดียว

 

                พ่อบ้านเทียนที่ทำงานรับใช้ท่านอ๋องมานาน เดิมเขาก็ไม่ค่อยเชื่อในคำพูดของนางกำนัลที่มีโอกาสได้ติดตามไปรับใช้ท่านอ๋องกับว่าที่พระคู่หมั้น

                แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกว่าท่านอ๋องที่เขารับใช้มานานนับสิบปีนั้นจะมีสีหน้าที่อ่อนโยนเช่นนี้เป็นกับคนอื่นเขาด้วย หากเขาไม่ได้เห็นกับตาของตัวเองวันนี้

 

                พ่อบ้านเทียนมองว่าที่พระคู่หมั้นและดูเหมือนว่าคนนี้แหละที่จะเป็นพระชายาของท่านอ๋องในอนาคต สลับกับท่านอ๋องของตัวเองไปมา แม้จะยากที่เชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ

 

                ชางหมิงหลงที่มองม่านเซียวซีอย่างไม่ละสายตาแล้วก็ยิ้มออกมาคนเดียว และเมื่อเห็นว่าพ่อบ้านเทียนมองมาทางตนก็เปลี่ยนสายตาเป็นขึงขัง พ่อบ้านเทียนที่เห็นสายตาเขม็งจ้องมาทางตนก็รีบหลบสายตาอย่างรวดเร็ว

 

                เมื่อพ่อบ้านเทียนเปลี่ยนสายตามองพื้นดินชางหมิงหลงก็เบนสายตากลับมามองหญิงสาวตรงหน้าที่หันมายิ้มให้กับตน

 

                ม่านเซียวซีโบกมือทักทายให้กับอ๋องหนุ่ม ซึ่งก็ได้รับการโบกมือเป็นการตอบรับด้วยเช่นกัน ชางหมิงหลงลดมือของตัวเองมามองก่อนจะหัวเราะออกมาเบา ซึ่งหากไม่มีใครอยู่ตรงนี้เขาคงจะหัวเราะตัวเองราวกับเป็นคนบ้าอย่างแน่นอน ใครจะไปคิดว่าคนเช่นเขาจะมีช่วงเวลาที่ทำเรื่องแบบนี้กันเขาก็เป็น

 

                กลับมาทางด้านขององค์หญิงเจียวจู

 

                เอ่อ..องค์หญิงๆชางหลิ่งกวางเรียกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเบาๆราวกับกำลังกลัวอะไรอยู่ภายในใจ

 

                องค์หญิงแคว้นเป่ยหันกลับมามองชายหนุ่มที่เรียกตนด้วยสายตาที่ว่างเปล่าท่านอ๋องก็จะไล่หม่อมฉัน?”

 

                ชางหลิ่งกวางโบกมือพัลวันปฏิเสธ ก่อนเอ่ยตอบข้าจะไล่องค์หญิงได้อย่างไร แต่ท่านอย่าลืมว่าวังนี้เป็นของพี่สามหาใช่ของข้าเสียหน่อย ดังนั้นองค์หญิงกลับวังเถิด

 

                องค์หญิงเจียวจูมองค้อนชายหนุ่มที่พูดจาไม่เข้าหูของตน ก่อนจะลุกขึ้นยืนด้วยตัวเองโดยปฏิเสธมือหนาที่ยื่นมาหวังจะดึงนางให้ลุกขึ้นยืน

                ชางหลิ่งกวางยกมือขึ้นเกาศีรษะอย่างงงๆว่านี่ตนทำอะไรผิดอีกอย่านั้นหรือ นางถึงได้มองตนด้วยสายตาโกรธเคืองเช่นนั้น เขาก็แค่พูดความจริงแล้วทำไมเขาต้องเป็นคนรองรับอารมณ์ฉุนเฉียวนี้ด้วยเล่า

 

                แม้ว่าจะไม่อยากเป็นคนไปส่งองค์หญิงเจียวจูแต่ด้วยคำสั่งของผู้เป็นพระเชษฐาและเป็นถึงฮ่องเต้ของแคว้น ที่ตรัสกำชับตัวเขานักหนาว่าถ้าเป็นคนพาองค์หญิงเจียวจูออกไปนอกเขตวังหลวง ก็ต้องเป็นคนพานางกลับมาที่วังด้วยตัวเองเช่นกัน ซึ่งก่อนหน้าที่จะเกิดเรื่องวุ่นวายนี้ เขาก็ยอมรับแหละว่าตนรับปากไว้อย่างดิบดี

 

                แต่ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เขาจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับองค์หญิงแคว้นเป่ยนี้ตั้งแต่แรก จะโทษเขาคนเดียวก็ไม่ได้ทั้งหมดเป็นเพราะมารยาขององค์หญิงผู้นี้ต่างหากหาใช่ความผิดของเขาคนเดียวเสียที่ไหน

 

                ..........

 

                เปิ่นหวางมีเรื่องอยากจะคุยกับเจ้า

 

                ม่านเซียวซีที่กำลังก้มมองดอกไม้นานาพรรณเงยหน้าขึ้นมาสบตากับอ๋องหนุ่มที่มองเธอด้วยแววตาจริงจัง หญิงสาวพยักหน้าก่อนจะยืดตัวยืนเพื่อที่จะสนทนากับชายหนุ่มเช่นกัน

 

                “เรื่องการหมั้นหมายระหว่างเปิ่นหวางและเจ้า”

 

                ชางหมิงหลงเดิมทีเขาเองก็ไม่ได้อยากจะเร่งรัดนางสักเท่าไหร่หากเรื่องวันนี้ไม่เกิดขึ้น เขาไม่ได้กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับชื่อเสียงของเขา เพราะอย่างไรด้วยกิตติศัพท์ของเขาก็คงจะน่ากลัวพอที่จะไม่ให้ใครเข้ามายุ่มย่าม แต่คนที่เขาห่วงคือนางมากกว่า

 

                ม่านเซียวซีพยักหน้าอย่างเข้าใจจุดประสงค์ว่าคนตรงหน้าของเธอคงอยากจะถามเอาคำตอบที่เคยถามเธอไว้เมื่อคราวก่อน ซึ่งในวันนี้เธอก็ได้เห็นแล้วว่าอ๋องหนุ่มคนนี้มีความจริงใจให้เธอมากขนาดไหน

 

                เขาออกโรงปกป้องเธอด้วยตัวเขาเองแบบที่ไม่ต้องรอให้เธอร้องขอ และด้วยยศของเขาซึ่งเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ระดับสูงเขาไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ หรือหากว่าเขาจะทิ้งเธอไปตั้งแต่วันแรกที่รู้ว่าเธอพูดไม่ได้ เธอก็ไม่ได้ว่าอะไร

 

                แต่นี่เขากลับไม่นึกรังเกียจและสานสัมพันธ์ต่อ เธอก็ไม่ควรที่จะทำตัวเป็นผู้หญิงเรื่องมากใช่ไหม?

 

                หญิงสาวก้าวไปหยุดตรงหน้าของอ๋องหนุ่มโดยเว้นระยะห่างกันเพียงหนึ่งก้าว และเอื้อมมือไปคว้าฝ่ามือของอีกฝ่ายอย่างที่เธอมักจะทำเป็นประจำ

 

                ข้าเตรียมคำตอบมาให้ท่านเรียบร้อยแล้ว

 

                ชางหมิงหลงเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ แต่ก็ไม่ได้พูดประโยคอะไรออกไปเพื่อรอฟังคำตอบ ส่วนม่านเซียวซีที่เห็นว่าเขารอฟังคำตอบอย่างใจจดใจจ่อจึงได้เขียนประโยคที่คาดว่าอีกฝ่ายน่าจะกำลังรออยู่

 

                ข้ายินดีเจ้าค่ะ แต่ว่า..ถ้าวันหนึ่งท่านรู้ตัวว่าไม่ได้รักข้า ขอให้ท่านปล่อยข้าไปอย่าได้รั้งข้าไว้แล้วปล่อยให้ข้าต้องเจ็บปวด ได้หรือไม่เจ้าคะ

 

                เมื่อเขียนจบประโยคม่านเซียวซีก็เงยขึ้นเพื่อมองสีหน้าและแววตาของอ๋องหนุ่มชัดๆ ว่าอีกฝ่ายมีสายตาที่ปรากฎถึงความลังเลอยู่หรือไม่ แต่สิ่งที่เธอกังวลนั้นกลับไม่มีปรากฏให้เห็นแม้แต่น้อย

 

                “เปิ่นหวางมั่นใจ ว่าจะไม่มีวันที่เจ้าต้องเจ็บปวดเพราะเรื่องนี้เซียวซี เปิ่นหวางจะรีบนำเรื่องนี้ไปทูลแก่ฝ่าบาทและจะรีบดำเนินจัดเตรียมพิธีการให้เร็วที่สุด”

 

                ม่านเซียวซีพยักหน้าพร้อมกับยิ้มรับ เป็นไงก็เป็นกันอดีตที่เจ็บปวดก็ควรที่จะปล่อยวาง และมีความสุขกับสิ่งดีๆ ที่เกิดขึ้นในปัจจุบันดีกว่า

                แต่มีสิ่งหนึ่งที่เธอเองก็รู้สึกแปลกใจเดิมทีม่านเซียวซีสามารถพูดจาได้เช่นคนปกติ พักหลังนี้เธอก็พยายามที่จะลองออกเสียงแบบง่ายๆดู แต่กลับไม่สามารถเปล่งเสียงอะไรออกมาได้เลยแม้แต่น้อย 


.............................................................


 สำหรับคนที่สั่งซื้อในรูปแบบไฟล์ ไรท์ได้สั่งวาดรูปพิเศษเกี่ยวกับเนื้อเรื่องให้ทั้งหมด 3 รูป และรูปจิบิน้อยของพระ-นาง หวังว่าคงชอบกันนะขอรับ ใครได้รับแล้วเป็นยังไงบอกกันด้วยน๊า

สำหรับเรื่อง ม่านเซียวซี สื่อรักภาษาใจ พร้อมเซอร์ไพร์ในเล่มรูปแบบ E-BOOK และไฟล์ PDF
วางจำหน่ายแล้วในราคา 175 บาท สามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย




สำหรับผู้ที่สนใจนิยายเรื่องอื่นๆ ของข้าน้อยสามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน : https://www.facebook.com/rakwriter


ฝากติดตามผลงานของข้าน้อย กัวหลง เรื่อง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 309 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #67 unun-jung (@makinosung) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:41
    ไหนไรท์บอกว่า E-Book วางจำหน่ายเรียบร้อย ทำไมเราถึงหาไม่เจอเลย
    #67
    0
  2. #66 bongotrat5678 (@bongotrat5678) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 22:00
    นางเอกจิพูดได้มั้ยอ่า เเต่เขียนใส่มือก็ดูน่ารักดีน่ะ 55 ดูอบอุ่นดี
    #66
    0
  3. #65 Boomsakalaka999 (@Boomsakalaka999) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 17:52

    อยากให้นางเอกพูดได้

    #65
    0
  4. #64 SimajthaNoonid (@SimajthaNoonid) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 17:33
    จะให้เป็นใบ้อีกจริงอ่ะ
    #64
    0