หานซูหนี่ว์ 韩淑女 ดวงใจจวิ้นอ๋อง (จบแล้ว)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 92,115 Views

  • 230 Comments

  • 2,117 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,276

    Overall
    92,115

ตอนที่ 6 : หานซูหนี่ว์ ตอนที่6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 483 ครั้ง
    29 พ.ย. 61




“........................”

 

เสียงพูดคุยจอแจบริเวณลานกว้างจวนตระกูลหานก่อนหน้านี้กลับเงียบกริบ เมื่อปรากฏร่างของผู้ที่เป็นเจ้าของจวนประคองบุตรสาว ซึ่งบรรดาคนรับใช้ภายในจวนต่างทราบตรงกันว่าบุตรสาวเพียงคนเดียวของใต้เท้าหานฮุ่ยเหอได้หมดลมหายใจ หรือถ้าจะให้เข้าใจง่ายๆ ก็คือเสียชีวิตไปแล้วเมื่อวานนี้

 

ทั้งหมอที่มาตรวจก็ต่างยืนยัน รวมไปถึงสถานที่แห่งนี้ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงไว้ทุกข์

 

แล้วร่างที่ใต้เท้าหานประคองมาทางด้านนี้อย่างทะนุถนอมนั่นไม่ใช่คุณหนูซูหนี่ว์อย่างนั้นหรือ? อีกทั้งสายตา กิริยาท่าทางนั่นราวกับไม่ใช่คุณหนู ซูหนี่ว์คนเดิม

 

พ่อบ้านชราแม้จะตกใจกับร่างบางที่เดินมาทางด้านนี้กับผู้เป็นนายใหญ่ของบ้าน แต่ก็นับได้ว่าพ่อบ้านคนนี้ครองสติไว้ได้ดีที่สุด ซึ่งตัวของพ่อบ้านก็ได้รีบวิ่งไปจัดหาเก้าอี้มาเตรียมไว้ให้เพิ่มจากเดิมหนึ่งตัว เป็นสองตัวเพื่อหวังให้เจ้านายประทับใจ

 

หากเป็นก่อนหน้านี้หานฮุ่ยเหอคงจะกล่าวชื่นชมในการทำงาน แต่มาคราวนี้หานฮุ่ยเหอเพียงมองด้วยหางตาแล้วก็ผ่านเลยไป

 

หานฮุ่ยเหอค่อยๆ ประคองบุตรสาวให้นั่งที่เก้าอี้ที่ถูกจัดเตรียมไว้ ก่อนที่ตัวเขาจะเริ่มทำการทำความสะอาดจวนแห่งนี้เสียใหม่

 

แปะ แปะ แปะ

 

เสียงปรบมือเพียงสามครั้งเรียกสายตาของบรรดาคนที่อยู่บริเวณลานกว้างให้มารวมกันอยู่ ณ จุดเดียว

 

“เอาล่ะๆ ที่ข้าเรียกพวกเจ้าทั้งหมดมารวมกันในวันนี้ และตอนนี้ก็เพื่อที่ข้าจะได้ทำความสะอาดจวนแห่งนี้ครั้งใหญ่เสียที”  หานฮุ่ยเหอเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ดังกึกก้อง

 

“จากที่ผ่านมา อาจเป็นเพราะข้าใจดีเกินไป หรืออาจจะละเลยความเรียบร้อยภายในจวนจึงทำให้เกิดความหละหลวมในการทำหน้าที่ และไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเองของพวกเจ้าทุกคน”

 

หานฮุ่ยเหอหยุดพูดครู่หนึ่งพร้อมกับกวาดสายตาดูบ่าวไพร่ในจวน ที่พากันซุบซิบอย่างสงสัย

 

“ที่ผ่านมาแม้พวกเจ้าจะเป็นเพียงบ่าวไพร่ แต่ข้าก็เชื่อว่าข้านั้นเลี้ยงดูพวกเจ้าอย่างดีไม่มีอดอยาก...”

 

“แต่เหตุใด!! พวกเจ้าจึงทำตัวกลับกลอกไม่มีความซื่อสัตย์ในฐานะบ่าวในจวนแห่งนี้!!!” หานฮุ่ยเหอตะคอกเสียงดัง รวมไปถึงรอยยิ้มที่มักจะประดับใบหน้าอยู่เป็นประจำได้หายไป

 

“พวกเจ้ากล้าทำร้ายร่างกายของบุตรสาวข้าลับหลัง เจ้าคิดว่าพวกเจ้าเป็นใครและข้าเป็นใครจึงกล้ากระทำเรื่องเช่นนี้!! และแทนที่จะห้ามปรามกัน แต่พวกเจ้า.. พวกเจ้า กลับเห็นว่ามันเป็นเรื่องสนุกสนานที่บุตรสาวข้าสติไม่สมประกอบ ไม่สามารถนำเรื่องที่พวกเจ้าทำกับนางในทุกๆ วันมาบอกแก่ข้าซึ่งเป็นบิดาได้” หานฮุ่ยเหอดวงตาแข็งกร้าวกวาดตามองบ่าวไพร่ที่ยืนก้มหน้าตัวสั่นงันงก

 

“และสิ่งที่ข้านั้นไม่สามารถปล่อยผ่านได้นั่นก็คือคนที่อยู่ในเหตุการณ์ที่บุตรสาวของข้าถูกทำร้าย...” น้ำเสียงเย็นชาถูกเปล่งออกมา

 

“พวกเจ้าเป็นคนของข้า ข้าเสียตำลึงมากมายในการเลี้ยงพวกเจ้าแต่พวกเจ้ากลับไม่สำนึกถึงบุญคุณคนที่ให้ที่หลับนอน ให้ข้าวให้อาหารพวกเจ้ากินในทุกๆ วันแม้แต่น้อย”

 

“แทนที่เรื่องที่เกิดกับบุตรสาวของข้า พวกเจ้าจะรีบนำเรื่องมาแจ้งแก่ข้าและเล่าความจริงทั้งหมดให้ตัวข้าได้รับรู้ แต่พวกเจ้าทั้งหมดกลับเลือกที่จะเข้าข้างคนอื่น และร่วมมือกันปิดบังความจริง...”

 

มือของหานฮุ่ยเหอกำหมัดแน่น ดวงตาวาวโรจน์เต็มไปด้วยความโกรธเมื่อนึกย้อนไปถึงความจริงที่ได้ฟังจากปากของบุตรสาว และเมื่อเห็นร่างอัน  ไร้วิญญาณของบุตรสาวอันเป็นที่รักก่อนที่นางจะฟื้นขึ้นมา

 

เพราะหากนางไม่ตื่นขึ้นมาความจริงนี้ตัวเขาเองก็ไม่มีวันที่จะได้รับรู้...

 

ซูหนี่ว์มองภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างเมินเฉย แต่ก็แอบที่จะรู้สึกอบอุ่นในหัวใจที่บิดาออกโรงปกป้องตนเองเช่นนี้ ราวกับความใฝ่ฝันที่เนิ่นนานกลับกลายเป็นความจริง..

 

บรรดาบ่าวไพร่ที่รับรู้เรื่องราวอันเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกตนต่างถูกเรียกมารวมตัวกันในครั้งนี้ตั้งแต่ที่ทำงานในจวนแห่งนี้ ก็พลันรู้สึกสั่นสะท้านภายในใจด้วยความกลัว อีกทั้งยังมีเจ้าหน้าที่มือปราบจำนวนสี่คนมายืนเป็นสักขีพยานในวันนี้ด้วย

 

หานฮุ่ยเหอหันมาทางบุตรสาวที่นั่งอยู่ด้านหลังก่อนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนต่างจากเมื่อครู่นี้ลิบลับ “หนี่ว์เอ๋อร์เจ้าจำใบหน้าของคนที่ทำร้ายร่างกายเจ้า และรวมไปถึงคนที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้นได้หรือไม่?”

 

จบคำของหานฮุ่ยเหอบรรดาบ่าวไพร่ก็ต่างพากันถอนหายใจออกมาอย่าง โล่งอก พวกเขาต่างรู้ดีว่าคุณหนูผู้นี้มีสติไม่สมประกอบไม่มีทางที่จะจดจำเหตุการณ์ หรือคนที่อยู่ในตอนนั้นได้อย่างแน่นอน

 

“เจ้าค่ะท่านพ่อ”

 

ซูหนี่ว์รับคำของบิดา ก่อนที่จะกวาดตามองบรรดาบ่าวไพร่ในจวนที่ต่างยืนก้มหน้า คิ้วของหญิงสาวขมวดเข้าหากันอย่างไม่ค่อยที่จะชอบใจ

 

พากันก้มหน้าเช่นนี้แล้วนางจะรู้ได้อย่างไรว่าใครเป็นใคร

 

“เงยหน้าขึ้น”

 

น้ำเสียงใสแต่เปี่ยมไปด้วยพลังดังออกมาจากปากของหญิงสาวที่นั่งอยูบนเก้าอี้ ใบหน้าเรียบนิ่งดุจนางพญามองบรรดาบ่าวไพร่ที่อยู่เบื้องล่างด้วยแววตาที่แฝงไปด้วยอำนาจ

 

หัวหน้ากองปราบหนุ่มถึงกับต้องยกมือของตัวเองขึ้นมาขยี้ตา เพราะคิดว่าตนเองอาจจะตาฝาดที่เห็นว่าบุตรสาวของใต้เท้าหานไม่น่าจะมีท่วงท่า    สง่างามราวกับคนละคนจากที่ตนเคยพบและเคยได้ยิน

 

ผิดกับหานฮุ่ยเหอที่พึงพอใจกับท่าทางของบุตรสาวที่ดูราวกับนางพญาเช่นนี้

 

ส่วนบรรดาบ่าวไพร่ที่ได้ยินเสียงก็ต่างพากันเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะพากันตกตะลึง เมื่อพบว่าคุณหนูของพวกเขาเปลี่ยนไปราวกับเป็นอีกคน แววตาใสซื่อที่เคยมีก่อนหน้านี้กลับไม่มี มีเพียงแววตาที่แฝงไปด้วยความกดดันที่ทำให้พวกเขารู้สึกหวั่นเกรง

 

ซูหนี่ว์กวาดตามองบรรดาบ่าวไพร่ที่พากันเงยหน้าขึ้นมากันทุกคนอย่างช้าๆ เทียบกับใบหน้าในความทรงจำว่าตนเคยโดนใครกระทำอะไรไว้บ้าง

 

ซูหนี่ว์ร้องหึ..ภายในลำคอเมื่อพบว่าทุกคนในที่นี้ไม่เคยมีใครปฏิบัติกับตนในฐานะบุตรสาวเจ้าของจวนแห่งนี้เลยแม้แต่น้อย

 

“ท่านพ่อ ท่านต้องการคำตอบของเรื่องใดก่อนหรือเจ้าคะ?”  ซูหนี่ว์เอ่ยถามบิดา

 

หานฮุ่ยเหอหยุดคิดครู่หนึ่งก่อนตอบกลับบุตรสาว “เช่นนั้นเอาคนที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนที่เจ้าโดนผลักล้มหัวกระแทกรูปปั้นก่อนเป็นอันดับแรก”

 

ซูหนี่ว์พยักหน้าก่อนจะชี้นิ้วไปยังบ่าวไพร่ที่เป็นหญิงจำนวนสี่คนซึ่งยืนหลบมุมอยู่ด้านหลังสุดพร้อมกับเอ่ยบอกบิดา

 

“เป็นพวกนางทั้งสี่คนที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้นและ.... รวมไปถึงพ่อบ้านที่กำลังเดินเข้ามาพอดีเจ้าค่ะ”

 

ฮวบ....

 

คนที่ถูกชี้ตัวรวมไปถึงพ่อบ้านชราถูกรวบตัวโดยคนของกองปราบอย่างรวดเร็วอย่างไม่ทันตั้งตัว ทั้งห้าต่างมีสีหน้าเหลอหลาไม่คิดว่าคุณหนูที่พวกเขาต่างคิดว่าสติไม่สมประกอบจะสามารถจดจำเรื่องราวในวันนั้นได้........

ซูหนี่ว์เมื่อชี้ตัวคนที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้นเป็นที่เรียบร้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าคำถามต่อไปน่าจะเป็นอะไร

 

“ส่วนสำหรับคำถามต่อไปของท่านพ่อไม่ต้องบอกลูกก็พอจะเดาได้ เช่นนั้นลูกขอบอกท่านพ่อว่าบ่าวไพร่ในที่นี้ไม่มีใครที่เห็นว่าลูกเป็นบุตรสาวของท่านเลยสักคน”


.....................................................................


เปิดขายไฟล์ PDF แล้ว ในราคา 220 บาท จำนวน 298 หน้า

สำหรับผู้ที่สนใจเรื่อง หานซูหนี่ว์ สามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน : https://www.facebook.com/rakwriter


ส่วน E-Book ใน MEB BOOK  ราคา 279 บาทขอรับ


ฝากติดตามผลงานของข้าน้อย กัวหลง เรื่อง


และ


ด้วยขอรับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 483 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #78 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 15:42
    จัดไปจัดหนักเลย
    #78
    0
  2. #32 นักอ่านนิยายจีน (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 22:52

    ขอบคุณค่ะ

    #32
    0
  3. #30 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 19:44

    ต้องอย่างนี้กำจัดออกไปให้หมด

    #30
    0
  4. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:52
    ต่อเลยได้ไหมม
    #25
    0
  5. #24 Boommjaruwann (@Boommjaruwann) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 18:51
    พ่อน่ารักแบบนี้ก็มันส์สิพะยะคะ
    #24
    0
  6. #22 _BlackW (@_BlackW) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:36
    ขอต่อได้ม้ายยยยย
    #22
    0
  7. #21 Tiemchan (@Tiemchan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 17:29
    สนุกค่า เอาคืนแล้ว
    #21
    0