หานซูหนี่ว์ 韩淑女 ดวงใจจวิ้นอ๋อง (จบแล้ว)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 92,275 Views

  • 230 Comments

  • 2,120 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,436

    Overall
    92,275

ตอนที่ 5 : หานซูหนี่ว์ ตอนที่5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 477 ครั้ง
    29 พ.ย. 61




หัวหน้ากองปราบที่นั่งฟังเรื่องราวจากปากของใต้เท้าที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามภายในห้องรับรอง ใบหน้าของหัวหน้ากองปราบหนุ่มซีดเผือดขึ้นเรื่อยๆ เขาถึงกับต้องยกชายแขนเสื้อมาซับเม็ดเหงื่อที่บริเวณหน้าผากที่ไม่รู้ว่ามันมาจากไหนเป็นระยะ

 

องค์ชายสิบกับพระคู่หมั้นก็กระไรอยู่ อยู่ดีไม่ว่าดีกลับหาเรื่องใส่ตัวเองแท้ๆ และนี่ไม่ใช่เพียงอาการบาดเจ็บเล็กน้อยที่เกิดขึ้น แต่เหตุการณ์นี้กลับทำให้บุตรสาวของใต้เท้าหานผู้นี้ถึงกับหมดลมหายใจ

 

เดิมทีเขาคิดที่จะแก้ต่างเพื่อไกล่เกลี่ยข้อพิพาทระหว่างองค์ชายสิบกับใต้เท้าหานที่นั่งอยู่ตรงนี้ แต่อีกฝ่ายกลับให้คนไปตามหมอที่ตรวจอาการของบุตรสาว ว่าการกระทำขององค์ชายสิบและพระคู่หมั้นนั้นส่งผลกระทบอะไรกับบุตรสาวของตนไปบ้าง

 

ซึ่งนั่นก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เขาอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ในตอนนี้

 

“ไม่ทราบว่าเรื่องเพียงเท่านี้ จะเกินความสามารถของหัวหน้ากองปราบหรือไม่?”  หานฮุ่ยเหอเอ่ยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

 

หัวหน้ากองปราบหนุ่มส่ายหน้าปฏิเสธ “ไม่แน่นอนขอรับใต้เท้า”

 

หานฮุ่ยเหอพยักหน้าอย่างพึงพอใจก่อนจะลุกขึ้นเพื่อเดินทางกลับไปยังจวนเห็นทีป่านนี้บรรดาทาสที่เขาได้ไปซื้อตัวมาคงเดินทางไปถึงจวนเป็นที่เรียบร้อย หัวหน้ากองปราบที่เห็นดังนั้นก็ทำท่าจะลุกขึ้นไปส่ง แต่เมื่อได้ยินประโยคต่อมาของอีกฝ่ายก็แทบอย่างจะกรีดร้องออกมาเสียเดี๋ยวนั้น

 

“ท่านเองก็สมควรมาด้วยกันนะท่านหัวหน้ามือปราบ เนื่องจากผู้ที่เห็นเหตุการณ์หรือแม้แต่พยานบุคคลข้านั้นล้วนเตรียมไว้ให้ท่านทั้งหมดแล้ว” หานฮุ่ยเหอหันหลังมาบอกหัวหน้ามือปราบหนุ่ม ก่อนจะยกยิ้มมุมปากพร้อมกับเดินนำออกไปเพื่อเดินไปขึ้นรถม้าที่จอดรอไว้ที่ด้านหน้าของกองปราบแห่งนี้

 

เพี้ยะๆ...

 

หัวมือปราบหนุ่มยกมือทั้งสองข้างขึ้นตบใบหน้าของตัวเองเบาๆ เพื่อเป็นการเรียกสติ เหตุใดรอยยิ้มของใต้เท้าหานจึงดูน่ากลัวเช่นนี้

 

หานฮุ่ยเหอเดินทางกลับจวนโดยรถม้าของตนเอง ในขณะที่หัวหน้ามือปราบหนุ่มก็ควบม้าคู่ใจตามหลังมาติดๆ

เมื่อกลับมาถึงจวนหานฮุ่ยเหอเดินลงจากรถม้า ก็พบว่าพ่อค้าทาสได้เดินทางมาถึงพร้อมกับทาสจำนวนยี่สิบห้าคนที่ตนได้ทำการเลือกไว้ยืนรออยู่ตรงทางเข้าด้านข้าง หานฮุ่ยเหอจึงสั่งให้คนงานที่มีอยู่เดิมรีบไปเปิดประตูนำคนเหล่านั้นเข้ามาด้านใน

 

“ข้านำบรรดาทาสมาส่งขอรับ เมื่อเรียบร้อยแล้วข้าต้องขอตัวกลับก่อน” พ่อค้าทาสอ้วนท้วมเอ่ยกับบุคคลตรงหน้าอย่างนอบน้อม

 

หานฮุ่ยเหอกวาดตามองบรรดาทาสที่มาใหม่คร่าวๆ เมื่อพบว่าล้วนเป็นคนเดิมกับที่ตนเลือกไว้จึงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะเอ่ยกับพ่อค้าทาสที่กำลังจะขอตัวกลับ “อย่าได้รีบร้อน รออีกสักครู่ประเดี๋ยวเจ้าจะได้ทาสกลับไปทำกำไรอีหลายคนทีเดียว”

 

หานฮุ่ยเหอเอ่ยทิ้งไว้แค่นั้นก็เดินเข้าไปในจวน พร้อมกับเรียกรวมบ่าวไพร่เดิมที่มีอยู่ในจวนให้มารวมกันตรงลานกว้างทั้งหมด ส่วนทาสใหม่ก็ให้ยืนรอข้างๆ ไปก่อน

 

พ่อค้าทาสที่ได้ยินคำว่ากำไร ดวงตาก็พลันวาววับและรอตัวทำเงินอย่างใจจดใจจ่อ

 

หัวหน้ามือปราบหนุ่ม พร้อมกับมือปราบจำนวนอีกสามคนที่ติดตามมาด้วยงุนงงเล็กน้อย กับจำนวนคนที่มากมายภายในจวนของใต้เท้าผู้นี้ แต่อย่างไรก็ช่างพวกเขาแค่มาทำหน้าที่นำตัวผู้กระทำผิดไปสอบสวนและทำการลงโทษ ถึงขนาดที่ว่าหัวหน้าของพวกเขาเดินทางมาทำคดีนี้ด้วยตัวเอง ย่อมเป็นข้อพิสูจน์แล้วว่าเรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องใหญ่โตอย่างแน่นอน

 

ในระหว่างที่บรรดาบ่าวรับใช้เดิมมารวมตัวกัน หานฮุ่ยเหอก็ได้เดินตรงไปยังเรือนนอนของบุตรสาวอันเป็นที่รัก เพื่อดูว่านางยังสบายดีอยู่และเป็นการยืนยันว่าเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ตัวเขาไม่ได้ฝันไปแต่อย่างใด

 

หานฮุ่ยเหอผลักบานประตูเข้าไปด้านในอย่างแผ่วเบา ก็พบร่างบางกำลังนอนหลับตาพริ้มอยู่บนเตียง ชายวัยกลางคนไม่รอช้ารีบเดินตรงไปยังจุดที่บุตรสาวของเขานอนอยู่ พร้อมกับใช้นิ้วอังดูที่จมูกว่านางยังหายใจเช่นคนปกติหรือไม่

 

ฟู่...

 

หานฮุ่ยเหอถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อพบว่าบุตรสาวอันเป็นที่รักเพียงแค่นอนหลับเท่านั้น

 

ซูหนี่ว์ที่เพียงแกล้งหลับกลั้นหัวเราะกับท่าทางระแวงเกินเหตุของผู้เป็นบิดา นางหรี่ตาเล็กน้อยก็พบว่าบิดากำลังลูบอกของตัวเองอย่างโล่งใจ

 

“ท่านพ่อเป็นอะไรหรือเจ้าคะ หรือเกรงว่าลูกจะหยุดหายใจอีกรอบหรือเจ้าคะ?”

 

ซูหนี่ว์ลืมตาขึ้นพร้อมกับเอ่ยถามบิดาของตนด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

 

หานฮุ่ยเหอสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อพบว่าบุตรสาวจับท่าทางการแสดงออกของตัวเองได้ “หนี่ว์เอ๋อร์เจ้าก็รู้นั่นคือสิ่งที่บิดากังวล ชีวิตนี้บิดาก็มีเพียงเจ้าที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ”

 

“ข้าทราบแล้วท่านพ่อ แล้วนี่ท่านจะออกไปไหนอีกหรือเจ้าคะ”

 

“พ่อก็จะกำจัดฝูงปลาเน่าที่อยู่ในจวนแห่งนี้ให้หมดสิ้นไปเสียที เจ้ารอบิดาอยู่ในนี้พักผ่อนมากๆ ไม่นานนักหรอกประเดี๋ยวจวนนี้ก็จะกลับมาสะอาดอย่างแน่นอน”  หานฮุ่ยเหอเอ่ยตอบบุตรสาวพร้อมกับเอื้อมมือไปลูบศีรษะน้อยเบาๆ

 

ซูหนี่ว์ที่ได้ยินคำตอบเช่นนั้นก็เกิดความอยากรู้ นางไม่อยากพลาดฉากเด็ดในการทำความสะอาดจวนแห่งนี้เลย ใบหน้าจิ้มลิ้มแหงนมองบิดาอันเป็นที่รักพร้อมกับกะพริบตาปริบๆ

 

“ท่านพ่อ.. ท่านพาข้าไปด้วยนะเจ้าคะ” ซูหนี่ว์เอ่ยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

 

หานฮุ่ยเหอขมวดคิ้วเล็กน้อย มิใช่ว่าเขาไม่อยากให้นางไปแต่ในยามนี้ร่างกายของนางยังไม่แข็งแรงหากโดนลม หรือฝืนร่างกายเขาเกรงว่าจะทำให้นางทรุดอีกครั้ง

 

ซูหนี่ว์อดีตสาวนักธุรกิจวัยสามสิบห้าปีมีหรือจะคาดเดาใบหน้าที่แสดงออกของบิดาคนนี้ไม่ออก มุมปากของซูหนี่ว์ยกยิ้มขึ้นก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็วโดยที่อีกฝ่ายไม่มีทางมองเห็น

 

“ท่านพ่อแต่ท่านอย่าลืมว่าลูกเป็นคนโดนกระทำ เช่นนั้นก็เท่ากับว่าตัวลูกเป็นพยานปากเอก” ซูหนี่ว์เริ่มปฏิบัติการเกลี้ยกล่อมบิดา

 

“และคนที่เห็นเรื่องราวและรวมไปถึงใบหน้าของคนที่ทำร้ายลูกนั้น ย่อมก็เป็นลูกที่เห็นและรู้ดีที่สุด เช่นนั้นการทำความสะอาดจวนในครั้งนี้จะขาดลูกไปได้อย่างไร”

หานฮุ่ยเหอก้มมองบุตรสาว เขาไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเองว่าบุตรสาวของเขาจะมีวาจาเกลี้ยกล่อม รวมไปถึงคำพูดที่ฉะฉานเช่นนี้

 

“ฮ่า..ฮ่า  ดี.. เช่นนั้นเจ้าก็ดูความเรียบร้อยให้พร้อมประเดี๋ยวเราจะได้ไปทำความสะอาดจวนพร้อมกัน” หานฮุ่ยเหอเอ่ยออกมาอย่างชอบใจ

 

ซูหนี่ว์ที่ได้ยินว่าบิดาตกลงก็อยากจะร้องเย้... ภายในใจนางขอตัวบิดาสักครู่เพื่อหวีผมให้เรียบร้อย ส่วนเรื่องเสื้อผ้านางคงไม่เปลี่ยนเพราะสีขาวนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะรอยเปรอะเปื้อนอะไร

 

ไม่ถึงครึ่งก้านธูปซูหนี่ก็เดินออกมาเรือนนอนพร้อมกับกอดแขนของบิดาอย่างออดอ้อน

 

หายฮุ่ยเหอส่ายหน้าอย่างเอ็นดูในกับท่าทางดุจลูกแมวตัวน้อยข้างๆ ตัวเขาคนนี้ มืออีกข้างที่ว่างอยู่ถูกยกขึ้นมาขยี้ศีรษะที่ถูไถแขนของตนอย่างออดอ้อน

 

“ไปกันเถอะ” หานฮุ่ยเหอเอ่ยบอกบุตรสาว

 

ซูหนี่ว์พยักหน้าอย่างกระตือรืนก่อนเอ่ยตอบกลับไป “เจ้าค่ะท่านพ่อ..เรารีบไปกันเถอะ”


.....................................................................


เปิดขายไฟล์ PDF แล้ว ในราคา 220 บาท จำนวน 298 หน้า

สำหรับผู้ที่สนใจเรื่อง หานซูหนี่ว์ สามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน : https://www.facebook.com/rakwriter


ส่วน E-Book ใน MEB BOOK จะแจ้งให้ทราบอีกครั้งเมื่อเปิดจำหน่ายนะขอรับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 477 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #225 veraya2099 (@veraya2099) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 20:13
    พ่อลูกน่ารักอ่ะ
    #225
    0
  2. #77 oachaporn (@oachaporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2561 / 15:35
    ท่านพ่อน่ารักมาก
    #77
    0
  3. #29 Looney00 (@Looney00) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 19:41

    รอจุดจบของบ่าวชั่ว

    #29
    0
  4. #20 sawaneerung (@sawaneerung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 10:26

    ต่อๆๆๆๆค่ะอยากอ่านแล้วววววว

    #20
    0
  5. #19 novellover (@Novellover) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2561 / 10:19
    รออ่านอย่างจดจ่อ ทำความสะอาดอย่างไร เอาผิดสองชายหญิงอดีตคู่หมายอย่างไร
    ทำไมชอบแกล้งคนที่เขาดูแลตนเองไม่ได้ บ่าวไพร่ช่างโง่งม ยิ่งนายท่านรักคุณหนูยังแกล้งทำไม แย่สมควรโดนลงโทษทั้งหมด
    #19
    0