หานซูหนี่ว์ 韩淑女 ดวงใจจวิ้นอ๋อง (จบแล้ว)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 92,042 Views

  • 230 Comments

  • 2,119 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,203

    Overall
    92,042

ตอนที่ 21 : หานซูหนี่ว์ ตอนที่21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 352 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61




“งดงามมาก”

 

จางลี่หยานพูดขึ้นเมื่อเห็นตลับลวดลายดอกเหมยกุ้ยสีฟ้าอมน้ำเงิน ที่ถูกตกแต่งมาอย่างงดงามซึ่งคราวที่แล้วนางที่ตนได้รับเป็นลวดลายรูปนกยูง ก็ว่างดงามแล้วแต่พอมาเจอกับลวดลายที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าของนางในตอนนี้กลับรู้สึกว่าลวดลายนี้ช่างดูแล้วตรึงใจเป็นอย่างมาก

 

ซูหนี่ว์ที่ว่าความพยายามที่จะทำอีกฝ่ายรู้สึกประทับใจตั้งแต่แรกเห็น ประสบความสำเร็จก็พลอยรู้สึกโล่งอกและยินดี “ฮองเฮาเพคะครั้งนี้ไม่ใช่เพียงรูปลักษณ์ภายนอกที่หม่อมฉันได้ทำขึ้นมาเพื่อพระองค์ แต่สิ่งที่อยู่ด้านในของตลับนี้หม่อมฉันได้ทำการคิดค้นมันขึ้นมาใหม่ด้วยเพคะ”

 

จางลี่หยานฮองเฮาเมื่อได้ยินเช่นนั้นจึงรีบเปิดผาตลับออกอย่างไม่รอช้า คิ้วเรียวงามที่ถูกบรรจงเขียนอย่างดีเลิกขึ้นด้วยความแปลกใจ เมื่อได้กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยออกมาจากด้านในของตลับ

 

“กลิ่นของดอกเหมยกุ้ย?”

 

ซูหนี่ว์ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยก่อนเอ่ยตอบกลับไป “เพคะเป็นกลิ่นของดอกเหมยกุ้ย”

จางลี่หยานฮองเฮาทอดพระเนตรหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของตัวเองด้วยความสงบเรียบร้อย ก็รู้สึกชื่นชมและปลื้มว่าที่ลูกสะใภ้คนนี้มากขึ้นไปอีก ยิ่งนับวันก็ดูเหมือนว่าหญิงสาวผู้นี้จะชวนมีเรื่องให้น่าตื่นตะลึงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

 

ตัวนางไม่ได้อยากได้ลูกสะใภ้ที่เรียบร้อยดั่งผ้าที่พับไว้ หรือหญิงสาวที่มีความเป็นกุลสตรีตามในตำราหญิงงามเนื่องจากประสบการณ์ในการปกครองวังหลังแห่งนี้มายาวนาน ย่อมรู้ว่าสิ่งที่สตรีทุกคนแสดงออกมาที่ตรงตามตำราเป๊ะๆ นั่น เป็นเพียงเปลือกนอก หาใช่งดงามถึงภายในจิตใจเสียเมื่อไหร่

 

และนางรู้ว่าสตรีทุกคนล้วนมีความทะเยอทะยาน อิจฉาริษยาเพียงแต่จะแสดงธาตุแท้นั้นออกมาเมื่อไหร่ และจะปรากฏในรูปแบบใด

 

บางคนก็แสดงออกว่าเรียบร้อยอ่อนหวาน ดูน่าทะนุถนอมแต่พอได้รู้จักถึงเนื้อแท้จึงรู้ว่าแตกต่างกับภาพลักษณ์ที่แสดงออกมาอย่างสิ้นเชิง ซึ่งสตรีในเมืองหลวงส่วนใหญ่มักเป็นเช่นนี้

 

แต่กับหญิงสาวตรงหน้านี้มีนิสัยใจคอแตกต่างจากบรรดาบุตรสาวของขุนนางที่ตัวนางเองเคยได้พบ จากหญิงสาวที่ชะตาอาภัพมีแต่คนกล่าวถึงในเชิงล้อเลียน แต่วันหนึ่งกลับกลายมาเป็นเช่นคนปกติอีกทั้งยังมากความสามารถที่ได้ปรากฏออกมาเพียงในระยะเวลาไม่กี่เดือน

 

นางเป็นเปรียบดั่งดอกไม้ป่าที่โดดเด่น ท่ามกลางมวลหมู่ดอกไม้ทั่วไปที่พบเห็นได้ทุกที่จริงๆ เหตุใดโอรสของนางจึงมีสายตาที่เฉียบคมในการเลือกชอบสตรีเช่นนี้

 

“ในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้า ปกติทุกๆ ปีข้าจะจัดงานชมดอกไม้ แต่ทว่าปีนี้กลับแล้งกว่าทุกปีฝ่าบาทจึงไม่ค่อยเห็นด้วยในการนำเงินงบประมาณมาใช้จ่ายในส่วนนี้ ตัวข้าเข้าใจในเจตนาของฝ่าบาทดีแต่ก็มีเหล่านางสนมไม่น้อยที่อยากจะให้จัดงานนี้ขึ้น เพราะมันเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน”

 

จางลี่หยานแกล้งเอ่ยเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อที่อยากจะฟังความเห็น และไหวพริบของหญิงสาวที่เป็นว่าที่ลูกสะใภ้ในอนาคต เพราะต่อให้ฝ่าบาทจะทรงอยากให้ยกเลิกงานนี้จริงๆ แต่ก็คงไม่สามารถที่จะทำได้เนื่องจากบรรดาฮูหยิน ของขุนนาง คงจะรวมตัวกันประท้วงเนื่องจากเสียโอกาสที่จะทำให้บุตรสาวของตัวเองอดแสดงความสามารถ

 

ซูหนี่ว์ที่ได้ยินก็คิดตามคำพูดของสตรีสูงศักดิ์ที่กล่าวมาข้างต้น งานก็อยากจัด.. แต่ก็ไม่อยากสิ้นเปลืองงบหลวงอย่างนั้นหรือ?? แต่ว่างานชมดอกไม้นี้มีความสำคัญอย่างไร?

 

“ทูลฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันขอประทานอภัยที่อาจจะเสียมารยาทถามในสิ่งที่หม่อมฉันสงสัยเพคะ”

 

“ไม่เป็นไร ยามนี้เราอยู่กันตามลำพังสงสัยสิ่งใดก็ถามมาเถอะ” จางลี่หยานตอบกลับหญิงสาวอย่างเอ็นดู

 

ซูหนี่ว์เม้มริมฝีปากเล็กน้อยอย่างลืมตัว ก่อนเอ่ยถามออกไป “หม่อมฉันสงสัยว่างานชมดอกไม้นี่ คือการนั่งจิบชาชมดอกไม้หรือเพคะ?”

 

แววตาที่ใสซื่อ รวมไปถึงน้ำเสียงที่เอ่ยถามออกมาทำให้จางลี่หยานยิ่งรู้สึกเอ็นดูหญิงสาวตรงหน้าเพิ่มมากขึ้นไปอีก นางไม่รู้ความหมายของการจัดงานชมดอกไม้จริงๆ แต่จะว่าไปนางจะไม่รู้ก็ไม่แปลกเพราะหากจะให้ย้อนถึงสภาพของนางก่อนหน้านี้นั้นคงจะไม่ได้รับเทียบเชิญแม้สักฉบับ

 

“อ่า.. จะให้ข้าบอกอย่างไรดี” จางลี่หยานพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงที่เบาราวกับกระซิบ แต่ภายในตำหนักตอนนี้ที่มีคนอยู่เพียงสองคนจึงทำให้ซูหนี่ว์สามารถได้ยินประโยคเมื่อครู่ได้อย่างชัดเจน

 

ซูหนี่ว์นึกอยากจะตบปากตัวเองที่ถามคำถามแบบนั้นออกไป แทนที่นางจะเก็บความสงสัยไว้รอถามบิดาตอนที่กลับไปถึงจวนก็ยังได้ แต่นี่นางกลับทำให้คนที่เป็นฮองเฮามาตอบคำถามของสามัญชนแบบนี้ มันน่านักเชียวยัย ซูหนี่ว์

 

แต่จางลี่หยานกลับไม่ได้คิดเช่นนั้น ตอนนี้ตัวของนางกำลังคิดหาคำอธิบายที่จะให้หญิงสาวเข้าใจได้โดยง่าย แบบที่ไม่ต้องอธิบายอะไรเยอะแยะ

 

ซูหนี่ว์ที่ฟังความหมายของงานนี้ก็สรุปความหมายออกมาอย่างสั้นๆ ได้ใจความนั่นก็คือ งานหาคู่ดีๆ นี่เอง

 

บ้านใดที่มีบุตรชายก็จะให้บุตรชายของตนมาร่วมงาน เพื่อมาดูหญิงสาวที่ต่างควักเอาความสามารถมาแสดง เพื่อให้ชายหนุ่มที่ตนหมายปองสนใจ และในทุกๆ ปีก็จะมีบรรดาองค์ชายเข้าร่วมเพื่อเฟ้นหาสตรีที่งดงาม มีความสามารถ ต้องตาต้องใจ และเลือกให้มาเป็นหนึ่งใบบรรดาชายามากมายที่มีอยู่เดิม

แต่ทว่าปีนี้ที่ดูจะพิเศษกว่าทุกปี เนื่องจากปีนี้ฮองเฮาทรงเป็นแม่งานดังนั้นบรรดาฮูหยินที่มีบุตรสาวรูปโฉมงดงาม ความสามารถเพียบพร้อม ก็ต่างคาดหวังในตำแหน่งพระชายาขององค์รัชทายาท และชายาของจวิ๋นอ๋อง ที่จะต้องเข้าร่วมงานกับพระมารดาในปีนี้

 

จางลี่หยานลอบมองหญิงสาวที่ทำหน้าครุ่นคิด เมื่อได้ฟังคำอธิบายทั้งหมดนางอยากรู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าจะมีความเห็นเช่นไร

 

ซูหนี่ว์เมื่อคิดถึงความต้องการของบรรดาผู้คนที่มีความอยากจะเข้าร่วมงานในครั้งนี้ก็นึกถึงการจัดงานแบบการกุศลขึ้นมา แต่ก็ไม่รู้ว่าจะถูกใจสตรีสูงศักดิ์คนนี้หรือไม่

 

“หม่อมฉันคิดวิธีที่จะทำให้ฮองเฮาสามารถจัดงานตามจุดประสงค์เดิมได้แล้วเพคะ”

 

จางลี่หยานอมยิ้มน้อยๆ กับคำพูดที่เปล่งออกมาจากหญิงสาวที่นั่งฝั่งตรงข้าม นางเองก็พอคิดออกว่าจะลดงบประมาณในการจัดงานลง เพื่อให้งานยังคงดำเนินได้อย่างที่ตั้งใจ เห็นทีความเห็นของเราทั้งคู่ก็คงไม่ต่างกันนัก

 

“เช่นนั้นเจ้าลองพูดมาให้ข้าฟังสิ ว่าเจ้ามีวิธีการอย่างไร”

ซูหนี่ว์พยักหน้าเล็กน้อย “เพคะ แต่หม่อมฉันขอทูลข้อดีสำหรับความคิดนี้ให้ฮองเฮาทรงทราบก่อนเพคะ นั่นก็คือพระองค์ไม่จำเป็นที่จะต้องลดงบประมาณในการจัดนี้แม้แต่ตำลึงเดียว อีกทั้งงานในครั้งนี้พระองค์อาจจะมีส่วนช่วยเพิ่มงบประมาณในการช่วยเหลือบรรดาชาวนาที่กำลังประสบภัยแล้งอยู่ในตอนนี้ด้วยเพคะ”

 

“หากเจ้าบอกว่ามีข้อดี ก็ต้องย่อมมีข้อเสีย ข้าพูดถูกหรือไม่?” จางลี่หยานแม้จะตกตะลึงกับข้อดีที่ได้รับ แต่ทว่าก็ต้องรอฟังข้อเสียเพื่อการตัดสินใจ

 

“เพคะ ส่วนข้อเสียนั้นหม่อมฉันไม่ทราบว่าจะเรียกว่าเป็นข้อเสียได้หรือไม่” ซูหนี่ว์เอ่ยตอบ

 

จางลี่หยานเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัย “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?”

 

“หม่อมฉันหมายความว่า หากสิ่งที่หม่อมฉันกำลังจะเสนอออกไป หากฮองเฮาทรงยินยอมและไม่ทรงกริ้วหม่อมฉันก็จะไม่มีข้อเสียเพคะ” ซูหนี่ว์เอ่ยตอบด้วยสีหน้ายิ้มๆ พร้อมกับก้มศีรษะลงเล็กน้อยอย่างนอบน้อม 


.....................................................................


เปิดขายไฟล์ PDF แล้ว ในราคา 220 บาท จำนวน 298 หน้า

สำหรับผู้ที่สนใจเรื่อง หานซูหนี่ว์ สามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน : https://www.facebook.com/rakwriter


ส่วน E-Book ใน MEB BOOK  ราคา 279 บาทขอรับ


ฝากติดตามผลงานของข้าน้อย กัวหลง เรื่อง


และ


ด้วยขอรับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 352 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #141 9SBM (@9SBM) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 09:39

    ชอบๆๆๆๆมากๆๆๆ
    #141
    0
  2. #138 ismepound (@ismepound) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 07:29
    ไรท์ไม่มีติดเหรียญในเด็กดีเหรอ
    #138
    0
  3. #137 bubpha (@bubpha) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 02:38
    สนุกคะ..ชอบๆอ่านเพลินดีคะไม่เครียด
    #137
    0