หานซูหนี่ว์ 韩淑女 ดวงใจจวิ้นอ๋อง (จบแล้ว)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 92,309 Views

  • 230 Comments

  • 2,121 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    3,470

    Overall
    92,309

ตอนที่ 17 : หานซูหนี่ว์ ตอนที่17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10639
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 425 ครั้ง
    5 ธ.ค. 61




นับจากวันนั้นจนถึงวันนี้เวลาก็ผ่านเลยมาเข้าเดือนที่ห้า

 

ซูหนี่ว์ต้องใช้เวลานานนับเดือนกว่าจะเกลี้ยกล่อมบิดาเพื่อให้ยินยอมในการทำตามความต้องการของตัวเอง
ซึ่งซูหนี่ว์ได้ขอบิดาซื้อพื้นที่รกร้างด้านหลังจวนที่ไม่มีเจ้าของ ก่อนจะจ้างคนมาจัดการทำพื้นที่ให้ดูโล่งสะอาดตาแล้วจึงทำโรงเรือน ที่คล้ายๆโรงงานเล็กๆ สำหรับทำพวกสิ่งที่จะช่วยเพิ่มเสน่ห์ให้แก่หญิงสาว

 

หานฮุ่ยเหอที่เดิมทีไม่อยากที่จะให้บุตรสาวต้องลำบากแต่สุดท้ายก็กลับต้องใจอ่อนด้วยกลวิธีคำพูดต่างๆ มากมาย ที่บุตรสาวช่างสรรหามาออดอ้อนเขาได้อยู่ทุกวี่วัน รวมไปถึงแผนร่างโครงการของกิจการที่ตัวนางต้องการที่จะทำขึ้นซึ่งตัวเขาเองก็ไม่เคยเห็นที่ไหน

 

และราวกับว่าบุตรสาวของเขานั้นทำการบ้านมาเป็นอย่างดี นางได้หาสถานที่ที่ใกล้กับจวนแห่งนี้เพื่อไม่ให้เขาต้องเป็นห่วง รวมไปถึงยังเป็นการสร้างรายได้ให้กับชาวบ้านธรรมดาทั่วไป อันนี้ตัวเขาเห็นว่าเป็นเรื่องที่ดีและนางเองก็ได้ลองทำในสิ่งที่ชอบและไม่ไกลหูไกลตาเขาจนเกินไป

 

หานซูหนี่ว์ไม่ก้าวเท้าออกจากเขตจวนหรือแม้กระทั่งเขตโรงงานเล็กๆ ของตนเองแม้แต่วันเดียว หญิงสาวจะมาที่โรงงานเล็กแห่งนี้หลังจากรับประทานมื้อเช้าเสร็จสิ้น และกลับจวนเมื่อถึงเวลายามเซิน เท่ากับ เวลา 15.00 น. จนถึง 16.59 น เรียกได้ว่าซูหนี่ว์เริ่มงานและเลิกงานพร้อมกับบรรดาชาวบ้านที่มาทำงานในทุกๆ วัน

 

อีกทั้งเรื่องของระบบค่าตอบแทนที่นางจ่ายให้อย่างยุติธรรมและไม่เอาเปรียบ เบี้ยขยันรายเดือนที่ตัวนางก็มีให้สำหรับคนที่มาทำงานตรงเวลาและผลงานที่ทำนั้นออกมาดี สิ่งสุดท้ายที่ทำให้บรรดาวบ้านที่มาต่างรักและเทิดทูนเจ้านายคนนี้นั่นก็คือการที่ซูหนี่ว์ได้ทำสวัสดิการในการรักษาพยาบาลในยามที่พนักงานของนางเกิดเจ็บป่วย ซึ่งนางจะให้การดูแลรักษาอย่างดีและหากคนในครอบครัวของพนักงานคนใดล้มป่วยนางก็ยินดีที่จะช่วยเหลือค่ารักษาครึ่งหนึ่ง

 

ซึ่งก่อนหน้านี้ซูหนี่ว์ยังไม่กล้าที่ให้สวัสดิการในจุดนี้ แต่เมื่อผลิตภัณฑ์ของนางเริ่มออกจำหน่ายและกลายเป็นที่แพร่หลาย รวมไปถึงเป็นที่ชื่นชอบของบรรดาสตรีภายในเมืองหลวง จนกลายเป็นข่าวกระจายไปยังเมืองต่างๆ อย่างรวดเร็วเรื่องสินค้าตัวนี้ จึงทำให้นางต้องเพิ่มกำลังในการผลิต เวลาเพียงไม่นานสินค้าของนางก็กลายเป็นที่นิยม

 

รายได้ที่มีเพิ่มมากขึ้นโดยที่ต้นทุนในการผลิตนั้นน้อยนิด กำไรที่ได้รับก็เพิ่มมากขึ้นเป็นทวีคูณ ดังนั้นการที่นางแบ่งรายได้ส่วนหนึ่งมาช่วยเหลือชาวบ้านที่มาทำงานด้วย และยังเป็นการซื้อใจให้อีกฝ่ายตั้งใจทำงาน ขยัน ซื่อสัตย์เสียเพียงเท่านี้จะไม่คุ้มได้อย่างไร

 

ซูหนี่ว์เปิดตลับที่ใส่สมุนไพรขัดตัวที่วางอยู่บนโต๊ะด้านหน้า ส่วนข้างๆ ก็เป็นถุงหอมกลิ่นต่างๆ ที่ทำจากดอกไม้นานาชนิด ซึ่งก็ให้กลิ่นที่แตกต่างกันไป และอันที่สามที่วางต่อจากของทั้งสองสิ่งนี้นั่นก็คือตลับที่ใส่ผงสีๆ ที่อัดเป็นก้อนๆ ใช้สำหรับเพิ่มสีสันให้กับเปลือกตา จากเดิมนางสังเกตว่าบรรดาลูกขุนนางที่มีฐานะหน่อย สิ่งที่เพิ่มความงามให้กับดวงตาของสตรีนั้น มีเพียงผงถ่านที่นำมาเขียนบางๆ ตรงเปลือกตาเท่านั้น

 

ซูหนี่ว์เปิดตลับที่ด้านในบรรจุแป้งผงผสมสีอัดเป็นก้อนมาเปิดดู ซึ่งในตอนนี้ที่นางทำก็จะมีเพียงแค่สี่สีก่อนเป็นอันดับแรก นั่นก็คือสีน้ำตาลอ่อนที่ได้จากเปลือกไม้ สีเขียวที่ได้จากใบไม้ สีชมพูได้จากดอกกุหลาบ และสีส้มที่ได้มาจากดอกทับทิม

 

หญิงสาวใช้นิ้วนางในการแตะที่แป้งอัดเบาๆ เพื่อดูความแข็ง-อ่อนของตัวแป้งที่อยู่ในช่องสี่เหลี่ยมเล็กด้านใน ก่อนจะดูว่าตัวสีที่ได้ออกมานั้นตรงตามแบบที่ตนต้องการหรือไม่

 

ซูหนี่ว์ยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจเมื่อผลลัพธ์ที่ออกมาอยู่ในระดับที่ดีทีเดียว

 

สินค้าตัวใหม่จะต้องเป็นที่นิยมอย่างแน่นอน แต่ทว่านางยังหาคนที่จะมาช่วยนำเสนอสินค้าตัวใหม่ยังไม่ได้ หากให้ชาวบ้านธรรมดาทั่วไปแต่งหน้าก็จะดูแปลกไปสักหน่อย สินค้าชิ้นนี้นางอยากได้กลุ่มลูกค้าที่เป็นกลุ่มคนที่มีชนชั้น เนื่องจากสินค้าสองตัวที่ลองตลาดก่อนหน้านี้ นางทำมาเพื่อให้ชาวบ้านธรรมดาสามารถมีได้ไปแล้ว

 

ในขณะที่ซูหนี่ว์กำลังใช้ความคิดอยู่นั้น สาวใช้ภายในจวนคนหนึ่งที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่ง ในมือถือจดหมายฉบับหนึ่งตรงมายังหญิงสาว

 

“คุณหนูเจ้าคะ”

 

“ว่าอย่างไร” ซูหนี่ว์หันไปทางสาวใช้ที่มีท่าทางเหนื่อยหอบ

 

“มีทหารนำจดหมายจากในวังมาให้คุณหนูเจ้าค่ะ” สาวใช้เอ่ยรายงาน

 

หญิงสาวเลิกคิ้วขึ้นอย่างแปลกใจ จดหมายในวังส่งถึงตนเองเนี่ยนะ? หากส่งถึงบิดานางจะไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด

 

“อ่า.ข้าเข้าใจแล้วขอบใจเจ้ามาก” ซูหนี่ว์เอ่ยบอกกับสาวใช้ในจวน ก่อนจะพลิกอีกด้านของจดหมายว่าแท้จริงแล้วจ่าหน้าซองถึงใครกันแน่?

 

หานซูหนี่ว์

 

หน้าซองก็ขึ้นเป็นชื่อของนางอย่างชัดเจนมิได้เป็นชื่อของบิดาแต่อย่างใด เมื่อเห็นเป็นเช่นนั้นซูหนี่ว์จึงได้แกะซองจดหมายเปิดอ่าน ตัวอักษรช่างงดงามและเป็นระเบียบมาก.. ซูหนี่ว์คิดภายในใจเพราะหากจะให้นางเขียนพู่กันได้งดงาม เป็นระเบียบเช่นนี้คงได้แต่นึกฝัน เพราะในช่วงที่บิดาฝึกให้นางเขียนโดยพู่กันนางทำได้แค่เขียนเพื่อให้อ่านออกเท่านั้น

 

หานซูหนี่ว์ยกยิ้มขึ้นเมื่ออ่านเนื้อความในจดหมายจบหางตาเหล่มองไปยังสินค้าตัวใหม่ที่เพิ่งทำเสร็จออกมา เห็นทีนางคงจะมีคนที่จะช่วยนางในการเผยแพร่สิ่งนี้เสียแล้ว....

 

หญิงสาวสั่งให้คนทำแป้งผสมสีอัดใส่ตลับมาให้นางเพิ่มอีกหนึ่ง แต่ทว่าคราวนี้นางเลือกตลับใส่ที่ด้านนอกถูกตกแต่งและมีการประดับลูกปัดและทับทิมงดงามเป็นลวดลายนกยูงที่กำลังเอี้ยวมองหางของตัวเอง

 

และเมื่อถึงเวลาที่คนงานต้องเลิกงานซูหนี่ก็ไม่รอช้ารีบเดินทางกลับจวนเพื่อรอเวลาที่บิดาจะกลับมา นางจะได้แจ้งนัดหมายที่ตนได้รับให้กับบิดาได้ทราบ

 

หานฮุ่ยเหอที่กลับมาจากทำงานเหนื่อยๆ เห็นบุตรสาวเตรียมชาให้ก็พลันรู้สึกหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

 

ซูหนี่ว์สบโอกาสตอนที่บิดากำลังอารมณ์ดียื่นจดหมายที่ตนได้รับในวันนี้ให้แก่บิดาอย่างไม่รอช้า

 

หานฮุ่ยเหอที่เห็นจดหมายจ่าหน้าถึงบุตรสาวตน คิ้วหนาก็พลันขมวดเข้าหากันอย่างไม่ชอบใจนัก เหตุใจจดหมายจึงหลุดไปถึงมือบุตรสาวของตนได้กัน??

 

เนื่องจากที่ผ่านมามีเทียบเชิญมากมายทั้งจากบรรดาฮูหยินตระกูลต่างๆ ที่ได้ข่าวมาว่าบุตรสาวของเขาเป็นเจ้าของสินค้าที่กำลังเป็นที่นิยม รวมไปถึงบรรดาสนมของฮ่องเต้ที่ต่างพากันส่งเทียบเชิญมาเขาก็ได้สั่งให้บ่าวรับใช้ที่เฝ้าประตูทุกประตู เก็บจดหมายไว้ให้เขา เพื่อที่จะได้ส่งคืนกลับไปยังเจ้าของ..

 

แต่ครั้งนี้กลับเป็นเทียบเชิญจากฮองเฮา? แล้วจดหมายนี้เล็ดลอดไปถึงบุตรสาวของตนได้ด้วยวิธีการใด เพราะเดิมทีตัวเขาตั้งใจว่าจะไม่ให้บุตรสาวของตนต้องเข้าไปมีส่วนเกี่ยวพันในเรื่องของการแก่งแย่งชิงดี เพียงแค่ข่าวลือที่ว่าบุตรสาวของตนเป็นว่าที่พระชายานั้นก็สร้างคลื่นระรอกใหญ่ไปแล้วหนหนึ่ง

 

และในตอนนี้คลื่นน้ำที่เคยเกิดขึ้นก็กำลังจะเงียบสงบ แต่กลับมีเทียบเชิญจากองค์ฮองเฮาซึ่งเป็นพระมารดาของหยางเหยียนเหวินจวิ้นอ๋อง เช่นนี้คลื่นน้ำที่กำลังจะเงียบสงบนี้จะเปลี่ยนเป็นคลื่นระรอกใหญ่อีกครั้งหรือไม่?

 

“ลูกอยากจะไปหรือไม่?” หานฮุ่ยเหอเอ่ยถามบุตรสาว

 

ซูหนี่ว์พยักหน้าหงึกๆ นางจะพลาดในการทำการตลาดครั้งสำคัญนี้ได้อย่างไร “ลูกอยากไปเจ้าค่ะ” 


.....................................................................


เปิดขายไฟล์ PDF แล้ว ในราคา 220 บาท จำนวน 298 หน้า

สำหรับผู้ที่สนใจเรื่อง หานซูหนี่ว์ สามารถแอดไปที่เพจ ลู่หนิงเซียน นะขอรับนายท่านทั้งหลาย

Link Fanpage ลู่หนิงเซียน : https://www.facebook.com/rakwriter


ส่วน E-Book ใน MEB BOOK  ราคา 279 บาทขอรับ


ฝากติดตามผลงานของข้าน้อย กัวหลง เรื่อง


และ


ด้วยขอรับ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 425 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #146 unun-jung (@makinosung) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 13:57
    ขอบคุณค่ะ
    #146
    0
  2. วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 16:12
    นางเอก มีความฉลาดปราดเปรื่องเรื่องการขายสินค้ารู้จักแนวทางทำให้คนอ่านรู้สึกอยากติดตามตามไปด้วย
    #109
    0
  3. #108 bubpha (@bubpha) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:08
    ชอบอ่ะ..เนื้อหาเรียบๆง่ายๆแต่สนุก รู้สึกผ่อนคลาย
    #108
    0
  4. #107 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 12:00
    ขายของ
    #107
    0
  5. #106 สู้ๆไรท์เตอร์ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 11:35

    ไปเพื่อโชว์สินค้านั้นเอง

    #106
    0