คืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด
คุณแน่ใจว่าต้องการคืนค่าการตั้งค่าทั้งหมด ?
ลำดับตอนที่ #3 : CHAPTER 1
CHAPTER 1
และในที่สุด
กล้องจากพี่ตากล้องสุดหล่อก็สามารถจับภาพฉันได้ประมาณ 2-3 รูปแรกๆที่ฉันยิ้มให้กล้องเล็กน้อย แต่หลังจากนั้นก็จับได้แต่รูปข้างๆ….ก้มหน้า…..และหันหลัง TT_____TT
“ฮืออออ เยริขอโต๊ดดดดดด”
“โอยยย เจ๊จะบ้าตาย นี่ดีนะที่เยริสวยเลยมีคนถ่ายรูปมาเยอะเนี่ย ไม่งั้นคงหมดกัน ไม่ต้องมงต้องมีละรูปภาพ”
“ก็เยมองไม่เห็นเจ๊เบนี่นาา….”
ฉันพูดไปพร้อมกับเอี๊ยวมือไปด้านหลังอีฟไว้
แฮ่ ขอโทษนะค๊าา จะให้บอกว่าเขินพี่ตากล้องมันก็ไม่ใช่ไหมอ่ะ TT
ณ ปัจจุบันเจ๊ไอรีนหรือพี่เบจูฮยอนคนสวยของน้องเยริ ได้ลงไปนอนกองหมดสภาพอยู่ที่โซฟากลางบ้านเป็นที่เรียบร้อย
โอ๊ะ ฉันลืมบอก หลังจากที่ทำพิธีเสร็จ แผนบางอย่างก็เปลี่ยนไป ทำให้ฉันไม่ได้ออกไปเจอพี่เบตามที่นัดกันเอาไว้ เราก็เลยเจอกันทีเดียวตอนกลับบ้านเลย
เสียดาย ฉันยังไม่รู้จักชื่อพี่ตากล้องเลย…. อุ๊ย ไม่ได้นะเยริ เราพึ่งจะ 16 ปีเอง คิดอะไรเนี่ย //// เป็นเพื่อนพี่เบ ก็เท่ากับต้องอยู่ปี 3 อายุ 18 แล้ว เค้าไม่มาสนใจเด็กกะโปโลแบบเราหรอก
“เฮ้อออ ช่างเถอะ อย่างน้อยก็ไปขโมยเก็บรูปภาพจากกล้องอื่นก็ได้ แล้วนี่เป็นยังไงบ้างเราเรียนวันแรก?”
“ยังไม่ค่อยได้ทำอะไรเลยยย แค่นั่งๆรอครูมาแนะนำตัวแค่นั้นเอง”
“ก็งี้แหละ วันแรก ครูก็ขี้เกียจสอน นักเรียนก็ขี้เกียจเรียน”
“ฮ่าๆ”
ฉันพูดคุยตามภาษาพี่สาวน้องสาวซักพักก่อนจะแยกย้ายกันไปนอน เพราะนี่มันก็เกือบจะตีหนึ่งแล้ว
ไม่สงสัยเลยว่าทำไมพี่เบถึงตัวเตี้ย….
มา ไหนๆก็ไหนๆแล้ว แนะนำตัวหน่อยละกัน สวัสดีค่ะ ฉันชื่อคิมเยริม หรือเรียกสั้นๆว่าเยริ เรียนอยู่โรงเรียนฮันริมชั้นปีที่ 1 พึ่งจะอายุ 16 ปีได้ไม่ถึงเดือน หลายๆคนคงสงสัยว่า เป็นพี่น้องกับเจ๊รีน ทำไมใช้คนละนามสกุล? เพื่อความเสมอภาคของเพศ(?) ฉันจึงได้ใช้นามสกุลพ่อ ส่วนเจ๊รีนใช้นามสกุลแม่ไป อย่าถามนะว่าทำไมฉันถึงต้องได้นามสกุลพ่อ เพราะฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
หลักจากที่ฉันขึ้นมัธยมปลาย คุณพ่อคุณแม่ก็ส่งฉันมาเรียนที่โรงเรียนฮันลิมที่พี่เบเรียน พี่เบชูก็เห็นดีเห็นงามด้วย ทั้งๆที่จริงๆใจฉันมันแอบเอียงๆไปทางโซป้า(SOPA)เพราะมีEXOตั้งสองคนจบที่นั่นเลยน้าา โอปป้าสุดหล่อของฉันนน!
แต่ที่นี่ก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิด กลับกัน กับดูดี สมกับที่มีไอดอลหลายคนมาเข้าเรียนที่นี่ แถมยูนิฟอร์มยังสวยอีกด้วย เข้าท่าๆ
หลังจากที่ฉันบอกราตรีสวัสดิ์พี่เบเสร็จฉันก็เดินเข้ามาในห้องของตัวเอง(คือจริงๆห้องเราติดกัน กั้นกันแค่กำแพงเดียว)ก่อนจะรีบกระโดดขึ้นเตียงอย่างรวดเร็ว
ฮ้าาาาาา สบาย
ฉันนอนเล่นอยู่บนเตียงก่อนจะพลิกไปพลิกมาคิดถึงเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นวันนี้
…
….
….ทำไมหน้าของพี่ตากล้องถึงผุดขึ้นมาในหัวของฉันอยู่ตลอดเวลา
นี่มันอะไรกันเนี่ยยยย
….
….พี่เค้าชื่ออะไรนะ
อยากรู้อ่ะ
ฉันสะบัดหัวไปมาก่อนจะเอาหมอนมาทับหัวตัวเองเพื่อให้ความคิดนี้ออกไปจากหัว
ถ้าเค้าเป็นเพื่อนเจ๊รีนเดี๋ยวเจ๊รีนก็แนะนำเองนั่นแหละ
….
แต่อยากรู้
ตอนนี้อ่ะ
ฟึบ!
ฉันลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะตรงไปยังแล๊บท๊อปแอปเปิ้ลของตัวเองขึ้นมา
Facebook
ต่อไปก็…เฟสบุ๊คเจ๊รีน…. อ้ะ นั่นไง Bae Joohyun (Irene)
ต่อไปก็….รูปภาพ
เอาหน่า เป็นเพื่อนกันก็ต้องเคยถ่ายรูปด้วยกันสิฟระ
ฉันเลื่อนลงไปเลื่อยๆ เลื่อยๆ จนสุด แต่ก็ไม่พบรูปคู่กับพี่ตากล้องเลย
เฮ้อ จะขี้เกียจหาละนะ
แต่ก่อนที่ฉันจะพับหน้าจอลงก็เหลือบไปเห็นรูปของใครบางคนขึ้นมา….Oh Sehun
หืมม
น่าจะมีนะ หุหุ เป็นไปได้
ฉันกดเข้าไปในชื่อของพี่ฮุนก่อนจะกดเข้าไปดูที่รูปภาพ ไม่ถึงนาทีฉันก็เจอตัวเป้าหมายที่ตามหามานาน (ประมาณ 10 นาที)
Park Chanyeol
….ขอกรี๊ดในใจ 300 รอบเบาๆกับตัวเอง
ในที่สุด นักสืบซึนิกาเมะก็สามารถหาเฟสบุ๊คของพี่ตากล้องเจอซักที TT
แต่
ไม่กล้ากดแอดอ่ะ T^T ไม่เป็นไร แค่ส่องรูปก็พอละ ^____^
ฉันนั่งกดส่องรูปภาพของพี่เค้าไปเรื่อยๆ โชคดีนะที่เค้าไม่ได้ล็อคเฟสบุ๊คเหมือนคนอื่นๆ ฉันจึงสามารถเข้าไปดูรูปได้ตามใจชอบ ฉันนอนดูรูปที่พี่ชานยอลถ่ายรูปคู่กับคนอื่น ไม่ว่าจะเป็นพี่เซฮุนหรือเจ๊ไอรีนและคนอื่นๆอีกมากมาย รวมถึงผู้หญิงมากหน้าหลายตาด้วย - - เอ๊ะ แล้วฉันจะหงุดหงิดทำไมเนี่ย
ฉันนั่งส่องจนเวลาล่วงเลยไปจนสาย ก่อนจะหลับไปโดยไม่รู้ตัว
-----
ตอนนี้ไม่มีอะไรเลยเนอะ TT
เพราะงั้น ถ้ามีคอมเม้นมาขอตอนเพิ่มจะลงให้วันนี้เลย เพิ่มอีกตอน
แต่วันนี้ของไรต์มันอาจจะวันพรุ่งนี้หน่อยๆเพราะว่าไรต์ไม่ได้อยู่ไทย TT
ยังไงก็ฝากเรื่องนี้ไว้ในอกทุกๆคนด้วยนะคะ ไรต์จะแต่งให้เต็มที่ค่าาา
ปล ฝาก tag #TheYoungChanri ด้วยนะค๊าาา
เอารูปงานเมื่อวาน แฟนๆแฮปป้าเบที่แดกูมาให้
คุณแม่กับคูรลูก เอ้ย พี่เบกับน้องเยริ น่าร๊ากก น่ารักเนอะ <3
ความคิดเห็น