เมื่อ(จะไม่)รัก

ตอนที่ 6 : เมื่อจะไม่รัก : บทที่ 2 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,932
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 508 ครั้ง
    19 ก.ย. 62


 +++++++++++++

“จำได้พี่เคยบอกผมว่าเกลียดทุกสิ่งที่ญี่ปุ่นจะไม่มีทางกลับไป ผมน่ะคิดว่าพี่คงไม่ไปอยู่ที่นั่นแล้ว ต่อให้แม่พี่เสียแล้วก็เถอะ ผมโล่งใจเลยนะตอนนั้น เพราะผมติดพี่มาก ผมพูดกับพี่ผึ้งเสมอว่ากลัวพี่ทิ้งผมไป พี่ผึ้งบอกว่าพี่ไม่ไปไหนหรอก ผ่านมาตั้งครึ่งปีแล้ว พี่ศิระไม่ไปไหนหรอก ผมเชื่อพี่ผึ้งและพี่ผึ้งก็คงเชื่ออย่งนั้น...”

อึ่งในตอนนั้นก็แค่เด็กอายุสิบขวบรู้อะไรไม่มาก แต่ก็รู้ว่าหลังจากแม่ตาย ศิระก็ไม่เหลือญาติที่เมืองไทยอีก อย่างน้อยญาติที่มีก็ไม่อยากจะนับญาติด้วย เพราะรังเกียจว่าเป็นผู้หญิงไม่ดี ไปขายตัวที่ญี่ปุ่น พอแก่ก็หอบลูกชายกลับไทย ที่ป่วยก็เพราะติดโรคร้าย คนในระแวกบ้านก็ไม่อยากยุ่งด้วย ต่างรังเกียจไม่อยากคบหา จะมีแค่อึ่งที่เป็นปลื้มในตัวศิระจึงมักหนีมาเล่นด้วย

“พอพี่มาบอกว่าจะไป ผมก็ตกใจมาก ถึงกับร้องไห้เลย ผมอยากบอกว่าไม่ให้พี่ไป แต่พี่ผึ้งก็บอกว่าทำอย่างนั้นไม่ได้ ไม่ให้ผมทำอย่างนั้น เพราะถ้าเรารั้งพี่ไว้ พี่ก็จะกังวลและไปอย่างมีห่วง...”

ตั้งแต่มานั่งที่โซฟานี้ อากิระก็ยังไม่พูดอะไร ซึ่งนั่นก็เป็นเรื่องปกติของผู้ชายพูดน้อยคนนี้ แต่อึ่งก็รู้ว่าชายหนุ่มเฝ้ารอฟังสิ่งที่เขาจะบอก ฟังอย่างตั้งใจ

“พี่บอกผมได้มั้ย ทำไมอยู่ๆ พี่ถึงตัดสินใจไปอยู่ที่นั่น บอกให้ผมหายข้องใจได้มั้ย มันเกี่ยวกับการตายของคุณนายเพ็ญใช่มั้ย พอไม่มีคุณยายของพี่ผึ้ง ครอบครัวใหญ่ พ่อแม่และพี่ชายของพี่ผึ้งเขาว่าพี่ศิระ เขาไม่ให้พี่ศิระไปเจอพี่ผึ้งใช่มั้ย”

การไม่ตอบคือคำตอบว่าใช่ที่ดีที่สุด แต่กระนั้นอากิระะก็ยังรู้ว่ามันไม่เพียงพอสำหรับอึ่ง จึงอธิบายเพิ่มในส่วนที่สำคัญ “มันคือสิ่งที่ดีที่สุด สำหรับทุกคน โดยเฉพาะผึ้ง...”

“มันก็แค่ข้ออ้างรึเปล่า” อึ่งตัดพ้อ “พี่แค่ไม่อยากมีปัญหา ไม่ได้อยากสู้เพื่อพี่ผึ้ง มันสบายกว่าที่จะไปอยู่กับครอบครัวพี่ที่ญี่ปุ่น ผมไม่รู้หรอกนะว่าพี่ไปอยู่ที่โน่นแล้วชีวิตจะเป็นยังไง แต่ผมว่ามันก็คงดีกว่าที่นี่”

“ไม่มีที่ไหนดีกว่าที่ที่มีผึ้ง...ไม่เคยมี”  

คำพูดแค่นั้นก็บอกให้อึ่งรู้แล้วว่าผู้ชายที่ก้มหน้ามองพื้นสีหน้าวางเฉยยังคงให้ความสำคัญกับพี่ผึ้งของเขามาก ไม่ต่างจากเมื่อก่อน แม้ท่าทางแสดงออกจะเหมือนเฉยชา เย็นชา พูดอย่างราบเรียบ แต่ลึกซึ้งในความรู้สึกของคนที่รู้จักตัวตนของอากิระคนนี้

“ตอนที่แม่เสีย ฉันเหลือแค่ผึ้ง” นั่นคือเหตุผลที่อากิระไม่ได้ไปที่ญี่ปุ่นทันทีเมื่อแม่เสีย แม้ทางนั้นจะยื่นข้อเสนอเข้ามา พยายามเรียกตัวเขากลับไป แต่ชายหนุ่มก็ปฏิเสธ “แต่โลกนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่แค่คนสองคน อย่างน้อยก็ตัวผึ้ง ผึ้งมีครอบครัว ครอบครัวที่เห็นว่าชีวิตผึ้งจะดีกว่าที่เป็น ถ้าไม่มีฉัน...ซึ่งในตอนนั้นมันก็จริง ฉันไม่มีอะไร ก็แค่ลูกของคนที่ถูกตราหน้าว่าโสเภณี ที่ชีวิตล้มเหลวจนต้องฆ่าตัวตาย”

นี่อาจเป็นครั้งแรกที่อึ่งได้เห็นอาริระพูดประโยคยาวๆ ต่อเนื่อง

ห้าปีผ่านไปทำให้พี่ชายพูดน้อยของเขากลายเป็นคนพูดมากไปแล้วหรือ

หรือการพูดครั้งนี้ก็แค่อยากระบายสิ่งที่อยู่ในอก

ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาก็จะรอฟัง แต่หลังจากพูดเท่านั้น

บรรยากาศในห้องก็ถูกทิ้งไว้ด้วยความเงียบ...

เงียบงันอยู่ครู่ใหญ่กระทั้งอากิระเงยหน้าขึ้น

“เกิดอะไรขึ้นกับผึ้ง...”

ไม่อยากพูดต่อแล้วสินะ อึ่งเงิบเบาๆ เพราะนึกว่าพี่จะเล่าเรื่องตัวเอง

“หลังจากฉันไป ผึ้งควรไปอยู่ที่บ้านใหญ่ไม่ใช่เหรอ” นั่นคือสิ่งที่อากิระรู้ “คนบ้านใหญ่คิดว่าผึ้งไม่ควรอยู่ที่นี่ ถ้าผึ้งเป็นแบบนี้เพราะรู้จักคนที่นี่ ทำไมถึงยังให้เธอมาที่นี่อีก ผึ้งกลับมาอยู่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่”

“ร้านนี้เพิ่งเปิดเมื่อสองปีก่อนได้ครับ” อึ่งบอกเล่า “หลังจากที่พี่ศิระไปญี่ปุ่นผมยังได้เจอพี่ผึ้งพักใหญ่ เกือบๆ เดือน พี่ผึ้งยังอยู่ที่นี่กับลุงชัย ป้าอุ่น พี่พร แต่ก่อนหน้านั้นราวๆ อาทิตย์นึง พี่ผึ้งเริ่มแพ้ท้อง ผมยังไม่รู้นะ ก็นึกว่าพี่ผึ้งแค่ไม่สบาย ไปมหาลัยไม่ได้ ผมยังได้ไปเล่นด้วยจนวันสุดท้ายช่วงเย็นผมกลับจากโรงเรียน ได้มะม่วงมาว่าจะเอาไปฝากพี่ผึ้งเพราะพี่ผึ้งบอกว่าอยากจะกิน แต่ไปเห็นคนที่บ้านใหญ่มากันเต็มเลย พ่อแม่พี่ผึ้ง พี่ชายและพี่สาวของพี่ผึ้งเดินเข้าไปในบ้าน มีเสียงเอะอะ เหมือนคนทะเลาะกันดังแว่วมา ผมจึงแอบปีนรั้วเข้าไป แอบดูที่หน้าต่างเห็นพ่อพี่ผึ้งลากพี่ผึ้งลงมาจากชั้นบน พี่ผึ้งขัดขืนเหมือนไม่อยากไป ก็เลยถูกตบ...”

ในเวลานั้นอึ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ต่อให้ไม่ได้สนิทกับคนบ้านใหญ่ แต่ก็รู้ว่าพวกเขาเป็นพ่อแม่ที่รักลูกสาวคนเล็กมาก ด้วยอายุห่างกับพี่ๆ ทั้งสามคนหลายปีจึงเป็นที่รัก แม้จะแยกมาอยู่กับคุณนายเพ็ญ แต่ก็แวะไปอยู่บ้านใหญ่อาทิตย์ละหลายวัน

“พ่อพี่ผึ้งโกรธมาก โกรธจนหน้าแดงก่ำ สั่งให้พี่ชายและพี่สาวให้ลากพี่ผึ้งขึ้นรถ โดยมีแม่พี่ผึ้งคอยห้าม คอยปรามให้พ่อใจเย็น พี่ผึ้งร้องไห้และฝืนจนเป็นลมไป ทุกคนดูตกใจ แม่พี่ผึ้งกรีดร้องเสียงดัง ทุกคนดูตกใจ แม้แต่พ่อที่กำลังโกรธ จนแสดงท่าทีอ่อนลง...แต่สุดท้ายพี่ผึ้งก็ถูกพาตัวไป...”

ไม่ต้องให้อึ่งพูดออกมา อากิระก็พอเดาได้ว่าความวุ่นวายในวันนั้นคงเกิดขึ้นเพราะคนที่บ้านใหญ่รู้ว่านารียาท้อง ส่วนจะรู้ด้วยเหตุผลอะไร เพราะใครนั้นก็คงไม่สำคัญ เพราะต่อให้สำคัญอึ่งก็ไม่รู้

“ตอนนั้นผมไม่รู้เกิดอะไรขึ้น จนพวกบ้านใหญ่พาตัวพี่ผึ้งไปพ้น ผมจึงได้ไปคุยกับป้าอิ่มและลุงชัย แล้วพี่พร ซึ่งก็กำลังขนกระเป๋า ทั้งสามคนถูกไล่ออก ก็เลยกลับบ้านที่ต่างจังหวัด ตอนนั้นพวกเขาไม่ได้บอกอะไรผมมากคงคิดว่าเพราะเด็ก แล้วบ้านคุณนายเพ็ญก็ถูกปิด ผมแวะไปดูทุกวันหวังว่าพี่ผึ้งจะกลับมา ผ่านไปเป็นอาทิตย์ก็ไร้วี่แวว มีคนแวะเข้ามาดูบ้านผมไปถามหาพี่ผึ้ง พวกเขาบอกแค่ว่าคุณผึ้งจะไม่กลับมาที่นี่แล้ว เธอจะไปเรียนต่อเมืองนอก บ้านนี้ก็กำลังจะถูกขาย...”

อึ่งเล่าต่อว่าหลังจากนั้นเขาก็ยังแวะไปดูทุกเย็นก็ยังไร้วี่แววนารียา เขาจึงตัดใจเปลี่ยนเป็นทุกเย็นก็จะไปอยู่ที่บ้านของอากิระแทน ไปทำความสะอาดให้ดูแลบ้านให้เพราะรู้ว่ากุญแจบ้านเก็บไว้ที่ไหน

“บางวันที่พ่อแม่กลับมาแล้วทะเลาะกัน ผมรำคาญผมก็หนีมาบ้านพี่ มานอนเล่นเกมบ้านพี่ นั่นทำให้ผมได้เจอพี่ผึ้ง พี่ผึ้งมาที่บ้านพี่ ทันทีที่เห็นผม ก็โผเข้ามากอด ร้องไห้อย่างหนัก สภาพของพี่ผึ้งทำเอาผมตกใจ...”

อากิระกำมือแน่น ขบกรามจนขึ้นสัน...

ในขณะที่อึ่งทอดสายตาออกไปที่หน้าบ้านราวกับเห็นภาพนั้นในอดีต...

ภาพที่เขากำลังจะถ่ายทอดความน่าเวทนาของพี่ผึ้งออกมาเป็นครั้งแรก...

อึ่งรู้มั้ย...พี่ศิระ...พี่ศิระอยู่ไหน พี่อยากเจอ...พี่อยากเจอมาก อยากเจอเหลือเกิน... พี่ไม่ไหวแล้ว พี่สู้คนเดียวไม่ไหวแล้ว...อยากเจอเหลือเกิน อยากเจอพี่ศิระ...ช่วยพาพี่ไป ช่วยด้วย...


++++++++++++++

คุยกันท้ายตอน: เรื่องนี้จะโพสต์จบ + ลบเร็ว (ใน 24 ชั่วโมงหลังโพสต์จบ) ขออย่างเดียว หลังอ่านก็คอมเม้นต์ให้หน่อยนะคะ ขอแค่นี้เป็นค่าแรงในการปั่นมาให้อ่าน รับรองว่าคุณจะได้อ่านจบแน่นอน  ขอบคุณมากๆ ค่ะ


แอด fav ติดตามจะได้ไม่พลาดการอัพเดทคลิ๊กที่ชื่อเรื่องใต้นี้ได้เลยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 508 ครั้ง

12,343 ความคิดเห็น

  1. #10789 ChanchanYoPo (@ChanchanYoPo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 13:26
    หน่วงค่ะ
    #10789
    0
  2. #8946 onlymam (@onlymam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 08:03
    ผึ้งน่าสงสารมาก
    #8946
    0
  3. #7836 coonX3 (@coonX3) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 17:57

    น่าสงสารผึ้งอะ คนรักยังไม่อยู่ข้างกันอีก

    #7836
    0
  4. #7101 hathairut2008 (@hathairut2008) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:04
    สงสารผึ้งสุดหัวใจ อ่านไปร้องไห้ไป
    #7101
    0
  5. #5332 PpleNo (@PpleNo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 05:00
    อ่านแล้วเศร้าจัง
    #5332
    0
  6. #4417 afbas (@afbas) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 14:54

    สงสารผึ้ง
    #4417
    0
  7. #4191 NU Brownie (@naemmah) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:19

    สงสารผึ้งอ่าาา

    #4191
    0
  8. #4008 black26 (@black26) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 13:51
    สงสารผึ้งจังเลย
    #4008
    0
  9. #3856 Karine_k (@igot7krong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:14
    จะร้องตามเลยค่ะแงงงง
    #3856
    0
  10. #3514 vichyy (@vichyy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 14:00

    สงสารผึ้ง

    #3514
    0
  11. #3471 bad285285 (@bad285285) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 12:23

    เขียนดีนะ อ่านแล้วมันสัมพัสความรู้สึกได้อะ ทำเอาร้องตามเลย

    #3471
    0
  12. #3197 ouywow (@ouywow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 15:10
    น้ำตาคลอเลยค่ะ
    #3197
    0
  13. #2747 BLOOMBEAM (@2158422) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 15:54

    สงสารผึ้งสุดๆอ่ะ

    #2747
    0
  14. #2464 phikulhom (@kuljaruwan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 23:48
    สงสารผึ้ง
    #2464
    0
  15. #2250 WongkaewKanchana (@WongkaewKanchana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 19:20
    สงสารผึ้งจังอ่านไปน้ำตาไหลไปอินจัด
    #2250
    0
  16. #2129 Hyden (@Hyden) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 08:44
    สงสาร 😭😭
    #2129
    0
  17. #2038 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 20:28
    โถ !!!!!ผึ้ง
    #2038
    0
  18. #1891 mayymintz (@maylalitaa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 09:49
    สวสารผึ้ง
    #1891
    0
  19. #1689 น้ามมม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 14:38

    สงสารผึ้งๆ

    #1689
    0
  20. #1373 Matty_00 (@Matty_00) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 09:34
    สงสารผึ้ง
    #1373
    0
  21. #1133 Ninja79 (@Ninja79) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 14:43
    น่าสงสารผึ้งมากเลย
    #1133
    0
  22. #1087 Mookmik (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 10:40

    สงสารผึ้งเลย

    #1087
    0
  23. #650 Seoexo (@exosnsdforever21) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 19:57

    ร้องไห้หนักมาก อย่าเศร้านานนะไรท์https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-big-02.png

    #650
    0
  24. #589 mama260238 (@mama260238) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 15:54
    จุกที่คอ
    #589
    0
  25. #491 Pawan_noon (@Pawan_noon) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:47

    หน่วงใจ
    #491
    0