เมื่อ(จะไม่)รัก [เปิด Pre-order วันนี้-3ธ.ค.]

ตอนที่ 27 : เมื่อจะไม่รัก : บทที่ 8 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 413 ครั้ง
    26 ก.ย. 62


++++++++++++

“ก็แค่ถามชื่อ ทำไมต้องพูดยากด้วยคะ” สุดท้ายเมื่อเวลาผ่านไป คนถูกถามชื่อก็ยังไม่พูดอะไร  “ชื่อพี่ตลกจริงเหรอคะ งั้นไม่บอกก็ได้ เอางี้ ผึ้งตั้งชื่อให้พี่ใหม่ดีกว่า เรียกพี่ว่าอะไรดีนะ...คิดก่อนๆ ท่าทางแบบพี่น่าจะชื่อว่า...”

พร้อมกับการคิดหาชื่อให้กับผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า สมองก็คิดไปถึงเหตุการณ์ที่เธอฝัน ความฝันที่เมื่อก่อนใบหน้าของคนในฝันไม่ชัด แต่พอเธอเจอผู้ชายตรงหน้า ภาพนั้นก็ชัดเจน...จินตนาการถึงฝันนั้นโดยการหลับตาลง

ผู้ชายในฝันเธอชื่ออะไรนะ ต้องนึกให้ออก

ชื่อที่ติดอยู่ที่ปาก พยายามจะนึก...นึกให้ออก...

ใช่....ผู้ชายในฝันเธอมีชื่อ...เหมือนมีภาพริมฝีปากของเธอที่กำลังเอ่ยชื่อนั้นลอยขึ้นมาในหัว ให้หญิงสาวได้อ่านปากตัวเอง ปากที่ไม่ได้มีเสียงออกมาให้พอจับความได้ แต่เธอก็พยายามขยับปากตามสิ่งที่เห็นและรู้สึกได้ ความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในหัวใจ...หัวใจที่ไม่เคยลืม...คนที่เธอเพียงแค่ยังจำเขาไม่ได้ 

 พี่...ศิ...ระ... ริมฝีปากบางขยับตามภาพในหัวเมื่อเธอหลับตาลง แต่ไม่ได้เปล่งเสียงพอให้ตัวเองได้ยิน

แต่นั่นก็ทำให้อากิระที่เฝ้ามองเธอไม่ห่างตัวเย็นเฉียบ...

ความรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงคนในอดีตกำลังพร่ำเรียกเขา เรียกชื่อของเขา...

ใช่...พี่ศิระ นี่คือพี่ศิระของผึ้ง ลืมตาขึ้นสิ...ลืมตาขึ้นแล้วเรียกชื่อพี่

ดวงตากลมโตกระพริบช้าๆ ก่อนจะสบตาเขาด้วยแววตาที่มั่นคงและยิ้ม “นึกออกแล้ว จะให้พี่ชื่ออะไร ถ้าผึ้งตั้งให้ ผึ้งจะเรียกชื่อนี้นะคะ ผึ้งจะเรียกพี่ว่า...”

“อากิระซัง?

เสียงทุ้มต่ำดังมาจากข้างหลังนารียา ทำให้เสียงพูดเธอชะงักไป เมื่อหันไปดูจึงเห็นผู้ชายตัวสูงโปร่ง ดูจากหน้าตาคงมีอายุมากกว่าคนที่ยืนอยู่กับเธอเล็กน้อย คนข้างตัวที่หน้าตึงขึ้นทันที หรือแค่วางสีหน้าขรึมดังเดิมนารียาไม่แน่ใจ

“ตอนนี้คุณควรอยู่ที่ญี่ปุ่นไม่ใช่เหรอครับ ทำไมยังอยู่นี่...ไม่คิดว่าคุณจะมางานแบบนี้ด้วย”

ตอนนี้นารียายืนกั้นกลางระหว่างผู้ชายสองคนที่ตัวสูงและไหล่กว้างพอจะบังตัวเธอไว้มิด เธอมองคนนั้นที คนนี้ทีโดยที่คนทั้งคู่ก็มองกัน สีหน้าขรึมพอกันทั้งคู่

“คุณซัน...” มีผู้หญิงอีกคนแทรกเข้ามา “อ้าว อากิระซัง มางานแบบนี้ด้วยเหรอคะ”

ได้ยินคนแรกถามก็ไม่เท่าไหร่ พอได้ยินอีกคนถามประโยคทำนองเดียวกันนารียาก็รู้สึกขำบวกกับเห็นสีหน้าเซ็งเบาๆ ของคนที่ถูกเรียกว่า อากิระซัง ก็เผลอหัวเราะ แล้วนึกได้ว่าเสียมารยาทจึงรีบขอโทษแล้วขยับถอยออกไปยืนอยู่ข้างๆ อากิระ ระหว่างนั้นเธอก็หันไปยิ้มให้กับหญิงสาวที่น่าจะอายุน้อยกว่าเธอที่เพิ่งเข้ามา เธอจัดว่าเป็นคนที่สวยมากๆ คนหนึ่ง

“สวัสดีค่ะ” ผู้หญิงคนนั้นทักทายนารียา มีการเหล่มองอากิระหน่อยหนึ่ง “พี่เป็นแฟนอากิระซังเหรอคะ...หนูชื่อแมวเรียกแมวหรือลูกแมวก็ได้ค่ะ ส่วนนี่คุณซันเราเป็นคู่หมั้นกันค่ะ” บอกพลางยกแหวนที่นิ้วนางให้ดู “คุณซันเป็นเพื่อนกับอากิระซังค่ะ แล้วกำลังจะทำธุรกิจร่วมกัน ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”

“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” นารียายิ้ม “พี่ชื่อพี่ผึ้งค่ะ ไม่ได้มากับอากิระซังค่ะ ไม่ได้เป็นแฟนกัน แต่อากิระซังเป็นลูกค้าร้านกาแฟของพี่ค่ะ พี่ทำร้านกาแฟชื่อลิตเติ้ลบี”

“ลิตเติ้ลบี? ที่ร้านน่ารักๆ มีแกลเลอรี่ดอกไม้ใช่มั้ยคะ” แมวหรือแก้วพาขวัญทำตาโตตื่นเต้น เมื่อนารียาพยักหน้าให้และดีใจที่มีคนรู้จักร้านของเธอ “คุณซัน จำร้านกาแฟที่เราไปเมื่อเดือนก่อน แล้วแมวไปเจอรูปแล้วชอบไงคะ”

คุณซันหรือปรมัตถ์พยักหน้า จำได้ว่าวันนั้นเขาซื้อรูปวาดไปสองภาพเป็นรูปต้นดอกคูนและรูปดอกคูณ “แต่วันนั้นไม่เจอคุณผึ้ง เจอลุงหุ่นอ้วนๆ ตัวตันๆ ที่บอกว่าเป็นนักมวยเก่า”

จากนั้นคนสามคนก็ยืนคุยกันถึงเรื่องรูปที่ซื้อ เจ้ของแกลเลอรี่ก็เล่าว่าเงินที่ขายรูปคราวนั้นเธอเอาไปทำแล้ว ลูกค้าทั้งสองก็ว้าวดีใจและบอกไว้ว่าวันหลังจะแวะไปอุดหนุนรูปและร้านกาแฟใหม่

“แมวชอบขนมที่ร้านพี่ผึ้งมากๆ เลย เค้กชาไทยคุณซันก็ชอบค่ะ ปกติคุณซันไม่ค่อยกินขนมหวานนะ” คนที่ถูกเอ่ยถึงพยักหน้า “คุณซันวันเกิดคุณพิมพ์เดือนหน้า เราสั่งเค้กจากร้านพี่ผึ้งกันนะ”

จากนั้นสองสาวก็คุยกันเรื่องขนมก่อนที่ปรมัตถ์จะขยับเข้าไปหาอากิระ ยังคงไม่พูดอะไรแค่ยืนมองอมยิ้ม สลับกับหันไปมองสองสาวที่คุยเรื่องขนมกันอย่างถูกคอ ก่อนจะหันกลับมาจ้องหน้าผู้ชายขี้เกียจพูด

“มองอย่างนั้นหมายความว่ายังไง”

“ที่คุณพิมพ์เคยบอกว่าอากิระซัง ไม่มีหัวใจ  ไม่เคยอ่อนโยนกับใคร เป็นคนที่รักไม่เป็น คงไม่ใช่แล้วล่ะมั้งครับ” พูดเสร็จก็พยักหน้าไปทางนารียา “ถอดเสื้อให้ขนาดนี้...คุณไม่น่าจะใช่คนชอบกินขนมหวาน ไม่น่าจะหลงขนมอย่างลูกแมว...คุณน่าจะหลงคนทำขนมนะผมว่า”

อากิระมองแรง แต่อีกฝ่ายยังยิ้ม “ตั้งแต่มีแฟนเด็ก คุณดูจะเป็นคนพูดมากไปแล้วนะ”

คราวนี้ปรมัตถ์หัวเราะเถียงไม่ออกแล้วก็หันไปมองสองสาวกันทั้งคู่มองอยู่ครู่ใหญ่อากิระจึงเดินไปจับฉุดข้อมือนารียา “กลับเถอะผึ้งเดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“แต่ว่า...” นารียามองกลับไปที่งาน

“พี่ให้ลุงชัยเข้าไปบอกแล้ว...บอกว่าผึ้งไม่สบายขอกลับไปก่อน”

“ลุงชัย? มาที่นี่ด้วยเหรอคะ มาได้ยังไง ตอนไหน...”

“ไว้ขึ้นรถก่อนพี่จะเล่าให้ฟัง” พูดเพียงเท่านั้นก็กึ่งจูงกึ่งจะลากหญิงสาวออกไป แต่เธอก็หันไปล่ำลาแก้วพาขวัญและยกมือไหว้ปรมัตถ์ “ไว้เจอกันใหม่นะคะ คุณซัน น้องลูกแมว”

“เดี๋ยวไปหาที่ร้านนะคะ” แก้วพาขวัญโบกมือบ๊ายบายให้ “หวังว่าจะเจออากิระซังที่นั่นด้วยนะคะ”

ทั้งแก้วพาขวัญและปรมัตถ์พยายามซ่อนรอยยิ้มขำอาการเหล่มองอย่างขุ่นใจของอากิระซัง ก่อนจะมองตามทั้งคู่ไปจนลับสายตา  

“หือ ยิ้มอะไร” ปรมัตถ์เอ่ยถาม “มีอะไรสนุกเหรอ”

“อากิระซังไม่เห็นจะเป็นอย่างที่คุณซันกับคุณพิมพ์ว่าไว้เลยค่ะ เขาไม่ได้ดูเลือดเย็น ไม่ได้ดูเย็นชาขนาดนั้นซะหน่อย คราวก่อนเหมือนไม่ค่อยชัด เพราะแมวไม่กล้ามองไม่กล้าคุยด้วย แต่วันนี้เขาไม่ได้ดูดุดูเฉยชาขนาดนั้น อาจจะแค่เป็นคนหน้านิ่ง พูดน้อยก็ได้ค่ะ ดูท่าตอนจูงมือพี่ผึ้งไปแล้ว น่ารักจะตาย คุณซันยังดูดุกว่าเลย”

“ก็มีแต่เธอนั่นล่ะที่ว่าฉันดุกว่า” ปรมัตถ์ว่าพลางดึงคนรักเข้าไปกอด ก่อนจะก้มลงคุยด้วยสีหน้าจริงจัง “อากิระซังที่ลูกแมวเจอวันนี้อาจจะใช่...แต่อากิระซังคนเก่าที่ฉันและคุณพิมพ์รู้จัก ไม่ใช่อย่างนี้แน่  คิดดูเอาว่าเด็กอายุยี่สิบสอง ต้องเหี้ยมและแกร่งแค่ไหน ถึงไปยืนอยู่จุดสูงสุดของตระกูลยากูซ่าเก่าแก่ อย่างนั้นได้...ก่อนนั้นมีคนว่าอากิระซังก็แค่หุ่นเชิด แต่ห้าปีที่ผ่านมาคือสิ่งยืนยันว่าเขามาอยู่ตรงนี้ได้อย่างมั่นคง ไร้คนกระด้างกระเดื่อง ตระกูลฟูจิวาระทุกสาย ยอมรับเขาคือผู้นำ เขาไม่ธรรมดาหรอกนะลูกแมว ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันคงบอกว่าอยู่ห่างคนแบบนี้ไว้ก็ดี”

“แล้วทำไมวันนี้อากิระซังถึงได้เปลี่ยนไปล่ะคะ...หรือว่าเพราะพี่ผึ้ง?

ปรมัตถ์พยักหน้า “อากิระซังคงแพ้ทางคุณผึ้ง เหมือนกับที่ฉันแพ้ทางเธอไงล่ะแมวน้อย...”

พูดเสร็จก็ประทับจูบเบาๆ ที่หน้าผากแมวน้อยที่เขารักและแธอก็รักเขาเช่นกัน

“ตลอดมาฉันไม่อยากให้อากิระซังมายุ่งกับคันธรสกรุ๊ป เพราะกลัวความไม่มีหัวใจของเขา...แต่พอเห็นแบบนี้ คงต้องลองคิดดูใหม่อีกที แต่คงต้องดูกันไปยาวๆ ล่ะนะ”

“ดีค่ะ...งั้นไว้วันอาทิตย์หน้าเราแวะไปร้านลิตเติ้ลบีกันนะคะ โชคดีอาจได้เจออากิระซัง  แล้วแมวก็ชอบพี่ผึ้ง พี่เขาน่ารักดีที่สำคัญทำขนมเก่ง ไปคราวหน้าแมวจะเหมามาเยอะๆ พาตัวจิ๋วไปด้วยนะคะ”

ปรมัตถ์พยักหน้าให้คนในอ้อมแขน มองตามทางที่อากิระซังเพิ่งเดินออกไป

ก็มีหัวใจนี่นา...คำว่าไร้หัวใจคงใช้กับคุณไม่ได้แล้วหรือเปล่า...อากิระซัง


++++++++++++

คุณท้ายตอน :  ปรมัตถ์และแก้วพาขวัญ เป็นพระนางในนิยายเรื่อง เธอคือของขวัญ นะคะ แวะมาเล่นที่เรื่องนี้นิดหน่อย พอให้หายคิดถึง เพราะมีความเชื่อมโยงว่า อากิระซังมาที่นี่ เพราะพี่สาวของปรมัตถ์อยากให้วางมือจากธุรกิจสีเทาเลยให้อากิระมาช่วยซื้อกิจการของครอบครัวค่ะ (เป็นธุรกิจสีเทา พวกคลับ บาร์ ฯลฯ)



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 413 ครั้ง

12,343 ความคิดเห็น

  1. #12322 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:50
    ตอนนั้นเหมือนปรมัตน์ไม่อยากขายให้อะกิระนึกออกแล้ว
    #12322
    0
  2. #12321 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 13:49
    จำได้แล้วค่ะเรื่องนั้นก็ติดตามชอบทั้งคู่มิน่าชื่อคุ้นๆๆ
    #12321
    0
  3. วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 12:37
    สนุกมากค่ะ
    #12205
    0
  4. #11929 Kingkan Hleeghin (@kingkan12345) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 06:35
    เล่า แล้วอยากอ่านเลยอ่ะ
    #11929
    0
  5. #11899 nuraman (@nuraman) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 20:25
    ได้อีกเรื่องแล้ว555
    #11899
    0
  6. #11680 susepishunview (@susepishunview) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 00:49
    ต้องตามไปอ่านแล้วววแต่เรื่องนี้ยังอ่านไม่ทันเลยฮืออออออ
    #11680
    0
  7. #11218 nongttk (@nongttk) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 09:54
    จะได้ ตามเก็บ อีก เรื่อง ละมั้งนี่...เธอคือของขวัญ...
    #11218
    0
  8. #11154 KungKing2524 (@KungKing2524) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 21:22
    2คู้ฝ่ชู้ชื่น ต้องตามอ่านอีกเรื่องแล้ว
    #11154
    0
  9. #10807 Un_somo (@Un_somo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 17:21
    จำได้ เธอคือของขวัญ เป็นเรื่องแรกที่รู้จักผู้เขียนค่า ตามมาด้วย คุณพ่อทูนหัว ค่อยๆตามเก็บค่ะ
    #10807
    0
  10. #10805 Valeerat (@Valeerat) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 17:01
    อยากอ่านคุณชันกับลูกแมวด้วยเลย
    #10805
    0
  11. #10518 sorawee_j (@sorawee_j) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 16:55

    อ่านถึงตอนนี้ทำให้คิดถึงคุณซัน กับลูกแมวจัง

    #10518
    0
  12. #10169 BANANA_3 (@napaphat2003) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 08:46

    ซันกับลูกแมวน่ารักกก


    #10169
    0
  13. #10044 napach154 (@napach154) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 20:17
    มิน่าคุ้นๆ ลูกแมว กับปรมัต เรื่องนั้นเราก๋ชอบมากกเหมือนกัน
    #10044
    0
  14. #9972 ตัวอ้วน (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 12:59

    ^______^

    #9972
    0
  15. #9862 เธียรนัน (@kayprabpol) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 07:07
    ลูกแมวก็มา 555
    #9862
    0
  16. #9719 PinkypigMonster (@PinkypigMonster) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 17:58
    ไปหาคุณซักกะลูกแมวอ่านแปรบ
    #9719
    0
  17. #9666 Porn (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 13:20

    คุณซันกับลูกแมวก็มาด้วย

    #9666
    0
  18. #8980 พัช... (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 10:12

    อยู่กะคนอื่นทำไร้หัวใจ.....พออยู่กะน้องแล้วอ่อนโยนทันที....งี้แปลว่ารัยน้อ

    #8980
    0
  19. #8944 mMaeye (@mMaeye) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 07:57
    พี่ซันน่ารักกก
    #8944
    0
  20. #8847 Tanz Giroro (@narakstory) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 00:36
    จ่ายค่าตัวมาเท่าไหร่คะ แหม่...

    มีแย่งซีนข้ามเรื่อง 555
    #8847
    0
  21. #8795 เพลงต่อน (@wratchaya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 22:23
    อีกคู่ก็น่ารักค่ะ
    #8795
    0
  22. #8246 RiyaSiriya (@RiyaSiriya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 14:53
    สงสารลุงชัย 55
    #8246
    0
  23. #8224 MWoraluck (@MWoraluck) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 12:54
    ลูกแมวกับคุณซันก็มา
    #8224
    0
  24. #8136 ploynis (@ployniss) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:11
    อีกคู่ก็น่ารักดี
    #8136
    0
  25. #7933 afbas (@afbas) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 19:58
    ลุ้นๆๆ
    #7933
    0