เมื่อ(จะไม่)รัก [เปิด Pre-order วันนี้-3ธ.ค.]

ตอนที่ 10 : เมื่อจะไม่รัก : บทที่ 3 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 567 ครั้ง
    20 ก.ย. 62


+++++++++

“เดี๋ยวๆ พี่ศิระรอผมก่อน ผมขอเอาเต้าหู้กับโจ๊กไปเก็บก่อน” เสียงอึ่งดังขึ้นที่หน้าประตูก่อนรีบหิ้วของพะรุงพะรังเข้ามาในบ้าน จึงต้องประหลาดใจเมื่อเห็นคนแปลกหน้าสองคนที่เขาเจอเมื่อคืนกำลังลูบหลังให้กัน คนหนึ่งกำลังไอโขกๆ เหมือนเพิ่งสำลักน้ำในแก้วที่ถืออยู่ในมือ “พวกพี่เล่นบ้าอะไรกันเนี่ย”

ไม่มีใครตอบเขา เพราะง่วนทำอะไรกันอยู่แค่สองคน เหมือนไม่ทันเห็นอึ่งด้วยซ้ำ  

“ไหวมั้ยเนี่ย นารูโตะ” คนที่คอยลูบหลังให้คนไอถาม สีหน้าไม่ได้บอกว่าห่วง และอาการพยายามทุบมากกว่าลูบนั้นก็บ่งบอกว่าไม่ได้จะใส่ใจดูอีกทีก็เหมือนคนที่กำลังไอไม่หยุดก็คงเพราะอาการทุบปึกๆ นั้นมากกว่า “ยังไม่หายอีกเหรอ”

ผมไม่หายก็เพราะพี่นี่แหละ ทุบปั๊กๆ ขนาดนี้ กะช่วยหรือกะเอาให้ตายเนี่ย เมื่ออาการไอคลายลงก็รีบขยับออก สูดหายใจเข้าปอด มองรุ่นพี่ตาเขียว ก่อนจะวางแก้วน้ำ เช็ดปากที่เปื้อนหาผ้ามาซับน้ำที่เปียกเสื้อ “ไปเถอะ รีบตามนายไป”

“แกไม่ได้ยินเหรอ ที่นายบอกเมื่อกี้ แต่ถ้าจะบอกว่าไม่ได้ยิน  แกก็คงไม่ถึงกับสำลักน้ำใช่มะ”

“ที่นายพูดเมื่อกี้ นายพูดจริง? ไม่ใช่ผมหูฟาดใช่มะ”

โทคิโอะพยักหน้า สีหน้าปั้นยากเหมือนกัน เหมือนคำพูดนั้นก็กระทบกระเทือนจิตใจเขาไม่น้อย นั่นยิ่งทำให้อึ่งอยากรู้ว่าผู้ชายที่ใส่ชุดวอร์มที่วิ่งสวนออกไปพูดอะไรให้สองคนนี้มีอาการแปลกๆ สีหน้าปั้นยากแบบนี้กัน

“นายพูดว่า...ไม่ต้องตามไป ฉันแค่จะไปหา...เมีย...ใกล้ๆ แค่นี้?” นารูโตะทวนคำพูดที่เขาได้ยินอย่างระมัดระวัง หวังว่าโทคิโอะจะได้ยินเป็นอย่างอื่น แต่อีกฝ่ายกลับยังพยักหน้า นั่นทำให้เขาเหวอ นิ่งไปครู่ใหญ่ก่อนจะร้องเสียงดัง ทำเอาอึ่งตกใจ “นายมีเมียตั้งแต่เมื่อไหร่! ทำไมพวกเราไม่รู้  นายไม่เคยพูด”

ดูเหมือนจะมีคนที่พอจะรู้ยืนอยู่ตรงนี้ คนที่อ้วนๆ ดำๆ ในมือถือถุงโจ๊กและน้ำเต้าหู้อึ้งอยู่ แสดงสีหน้าชัดเจนว่าไม่ไว้ใจผู้ชายสองคนที่เขายังคงคิดว่าเป็นพวกทวงหนี้นอกระบบ แล้วทำท่าจะขยับออกห่าง ทั้งที่ตัวเองก็เป็นคนเปิดประตูให้ทั้งคู่เข้ามาในบ้านเมื่อคืน แต่พอเข้ามาในบ้านก็ไม่มีใครกล้าขึ้นข้างบนเพื่อไปตาม นาย ที่พวกเขาบอกว่าจะมาตามกลับ

“ไอ้น้อง...” นารูโตะขยับเข้าหา “เมียนาย...ใครเป็นเมียนาย? เอ็งรู้ใช่มะ”

อึ่งทำเฉย แล้วเหมือนสองคนจะรู้งาน เมื่ออีกคนที่ชื่อโทคิโอะเปิดประเป๋าเงินออกมา ทำอย่างที่เมื่อคืนทำ ยอมจ่ายไปหนึ่งพันเพื่อจะให้อึ่งเปิดประตูให้เข้าบ้าน ใบพันถูกส่งมือต่อมือจนมาตรงหน้าอึ่ง เด็กหนุ่มส่ายหน้ากับใบพัน พร้อมยกมือขึ้นสองนิ้ว

“สองพันเลยเหรอ!” นารูโตะคำราม แยกเขี้ยวขู่  นิ้วอึ่งกระดิกขึ้นอีกนิ้ว “สามพันเนี่ยนะ! เอ็งกะรวยเลยรึไง...อย่างนี้ต้องโดนซะแล้ว” ทำเป็นถลกแขนเสื้อ แต่ถูกโทคิโอะดึงแขนไว้ “อะไรวะ พี่ฉันจะสั่งสอนไอ้เด็กอวดดีนี่หน่อย ให้มันรู้ซะบ้างใครเป็นใคร”

“พอเถอะ ถ้าเปรี้ยวได้ไม่เท่าปากก็พอเถอะ” โทคิโอะส่ายหน้าระอา ก่อนจะหันมายื่นเงินสามพันให้อึ่ง แต่เมื่อมองนิ้วก็ต้องถลึงตา “สี่พัน!...เดี๋ยวๆ ไม่ต้องดีดนิ้วขึ้นมา สี่ก็สี่...เงินไม่พอ เอาเงินเอ็งมาเลยนารูโตะ”

“ขูดเลือดขูดเนื้อชัดๆ ถ้าไม่เกรงใจว่าเป็นคนดูแลบ้านนายล่ะน่าดู!” บ่นอุบแต่ก็หยิบเงินส่งให้อย่างเสียไม่ได้ “ตั้งสี่พัน เล่ามาให้หมดเลยนะโว้ย! 

 

เจ็ดโมงครึ่ง คือเวลาที่ป้ายร้านกาแฟ ‘Little bee’ จะถูกพลิกหน้าเป็น เปิด แต่เวลาบนหน้าปัดนาฬิกาของอากิระเพิ่งบอกว่าเจ็ดโมงห้านาทีแต่กระนั้นชายหนุ่มก็มายืนอยู่ตรงหน้าทางเข้า เป็นจังหวะเดียวกับที่ลุงวิชัยกำลังก้มลงกวาดใบไม้ใส่ถัง ภาพที่แกเห็นจึงเป็นแค่มีผู้ชายที่ใส่กางเกงกีฬาขายาวรองเท้าวิ่งมายืนอยู่ตรงหน้า

“ยังเช้าอยู่ครับ ร้านเปิดเจ็ดโมงนะครับคุณลูกค้า แต่ถ้าไม่รีบก็เข้าไปนั่งรอที่ร้านได้นะครับ” บอกงึมงำก่อนจะจัดการใบไม้เสร็จจึงได้เงยหน้าขึ้น เห็นว่าคนที่มายืนอยู่ตรงหน้าแกตัวสูงมาก เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี ผิวขาว ใบหน้าขรึม ใบหน้าที่รู้สึกคุ้นตา แกเคยรู้จักคนหน้าตาอย่างนี้มาก่อน “ไม่หรอก...ไม่น่าจะใช่”

คนที่แกรู้จักไม่น่าจะสูงขนาดนี้ ตัวบางกว่านี้ แล้วที่สำคัญก็ดูเด็กกว่านี้มาก  ไอ้เด็กเวรนั่นไม่น่าจะกลับมา ก็ผ่านมาตั้งห้าปีแล้ว ยังไม่เคยแม้แต่จะส่งข่าว ไอ้เด็กอึ่งที่มันสนิทด้วย ก็ยังบ่นว่าติดต่อไม่ได้ บ้านแม่ก็ทิ้งไปเหมือนชาตินี้จะไม่มาเหยียบ ห้าปีแล้ว...มันนานเกินไปควรตัดใจได้แล้ว

“เชิญครับ จะสั่งไว้รอก็ได้นะครับ เดี๋ยวผม...ไม่ต้องยกมือไหว้ผมหรอกครับคุณ!” คราวนี้ได้สบตาได้เห็นอาการเสยผมที่ปรกหน้าตอนยกมือไหว้  “ไอ้หนู!?

คราแรกนั้นอากิระเห็นรอยยิ้มดีใจของผู้มากวัยที่กำไม้กวาดแน่น แต่นั่นก็เป็นเพียงครู่เดียว เมื่อเวลานี้ใบหน้าเปื้อนยิ้มถูกแทนที่ด้วยสีหน้าคนที่กำลังโกรธ

“ไอ้เด็กเวร! เอ็งยังกล้ากลับมาอีกเหรอ ดี! ข้าจะได้ฟาดหัวแกให้เบะ ถ้าไม่เอาเลือดหัวเอ็งออก อย่ามาเรียกข้าว่าไอ้ชัยขาใหญ่!” สิ้นเสียงคำรามไม้กวาดในมือก็ถูกฟาดใส่ตัวคนที่แกกำลังโกรธ อากิระทรุดตัวหลบไม้เฉียดหัวไปได้อย่างหวุดหวิด  ฟาดซ้ำไปอีก แต่ก็พลาดฟาดพื้นดังป๊าบ แกฟาดไปอีกหลายที หลายท่า แต่ก็ไม่โดนตัวอากิระสักนิด นอกจากไม่โดนแล้วยังเหนื่อยหอบ “เก่งจริงเอ็งอย่าหลบสิวะ! ไอ้เด็กเวร! เอ็งผิดแล้วยังกล้าหลบอีกเหรอ!

 เสียงตวาดนั้นทำให้อากิระชะงัก ไม่เพียงไม่หลบ แต่มือที่ยกไว้จะกันไม้กวาดก็ลดลง เป็นจังหวะเดียวที่ลุงวิชัยฟาดไม้ในมือสุดแรง พอเห็นอีกฝ่ายลดแขนป้องตัวเองลงแกก็ยั้งมือไม่ทันแล้ว เสียงไม้กวาดด้ามไม้เนื้อแข็งกระแทกหัวดังสนั่น ทำเอาคนฟาดเองตกใจผงะ ยิ่งตกใจเมื่อเห็นรอยแตกที่หน้าผากเลือดไหลเป็นทาง

“ตาลุง! แกทำอะไร?” ป้าอุ่นใจเห็นเหตุการณ์ตั้งแต่ตอนที่สามีใช้ไม้ไล่ฟาดผู้ชายตัวสูง “แกไปตีคุณเขาทำไม!

“ทำไมเอ็งไม่หลบวะไอ้หนู!” คนที่ไม่เคยทำให้ใครเจ็บตกใจ รีบทิ้งไม้ในมือเข้าไปดูแผล “โอ๊ย ทำไมเลือดไหลขนาดนี้ ไปหาหมอ ไป! ข้าจะไปเอารถพาเอ็งไปหาหมอ”

“ไม่เป็นไรครับ” อากิระเอาผ้าขนหนูสีขาวที่ติดตัวมาเช็ดเลือดและกดแผลไว้ “ไม่น่าจะเป็นไรมาก เดี๋ยวเลือดก็น่าจะหยุด”

“ก็ทำไมเอ็งไม่หลบฟะ ข้าก็เห็นเอ็งหลบได้ แล้วทำไมแกเอามือลงฟะ ไอ้เด็กบ้า ไอ้หนูเอ๊ย! เอ็งบ้าไปแล้วเหรอ”

“ไอ้หนู?” คำเรียกนี้ของสามีทำให้ป้าอุ่นใจชะงักไป เงยหน้าขึ้นเพ่งผู้ชายตัวสูงตรงหน้า แล้วแกก็ต้องตกใจ “ตา...ตาศิระ?

ป้าอุ่นใจเซเหมือนจะเป็นลม สามีจึงรีบเข้ามารับ ทั้งสองสามีภรรยามองสบตากันอย่างไม่เชื่อสายตา แต่ก่อนที่คนทั้งคู่จะได้พูดหรือทำอะไร ก็ต้องช็อกอีกรอบเมื่อหันไปเห็นนารียาเดินตรงออกมา คงได้ยินเสียงเอะอะ

“คุณผึ้ง...” ตาวิชัยรน พอๆ กับภรรยาแต่ตั้งสติได้ก่อน หันมาแยกเขี้ยวใส่อากิระ “ห้ามพูดอะไร ห้ามบอกว่าเอ็งเป็นใคร ไม่ต้องถาม นั่งเงียบๆ ถ้าเอ็งพูดอะไรกับคุณหนูผึ้ง ฆ่าจะฆ่าเอ็ง! ทำได้มั้ย!

เมื่อเขายังไม่ยอมพยักหน้า ลุงแกก็ของขึ้นทำท่าจะก้มลงหยิบไม้กวาด อากิระจึงต้องรีบพยักหน้า ในขณะที่มือก็ยังใช้ผ้ากดแผลเพื่อให้เลือดหยุดไหล แต่กระนั้นเลือดก็ยังซึมผ่านผ้าเป็นภาพที่น่าตกใจสำหรับนารียา

“เกิดอะไรขึ้นคะ?” นารียาจำอากิระได้ จำได้ว่าเป็นคนที่เจอที่สวนเมื่อวาน “คุณ?

ท่าทางที่หญิงสาวชี้นิ้วไปที่อากิระพร้อมอ้าปากค้างนั้น ก็ทำเอาสองสามีภรรยาแทบทรุด ในขณะที่อากิระก็ต้องรีบหลบสายตาของทั้งคู่เมื่อสายตาพิฆาตมองมาที่เขา การละสายตาที่ทำให้ต้องหันไปหาผู้หญิงที่มองเขาอย่างตกใจระคนห่วงใย

“คุณเลือดไหลนี่นา...เป็นอะไรมากรึเปล่าคะ” เอ่ยถามพลางขยับเข้าหา เอื้อมไปดูแผลแตก “เข้าไปข้างในก่อนดีกว่าค่ะ เดี๋ยวผึ้งดูแผลให้” บอกคนเจ็บ ก่อนจะหันมาหาลุงชัยและป้าอิ่ม “ฝากพาคุณเขาไปรอที่ซุ้มข้างบ้านด้วยนะคะ เดี๋ยวผึ้งจะไปเอากล่องปฐมพยาบาล”

นารียาบอกเสร็จก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้าไปในบ้าน ไม่ทันได้สังเกตเห็นท่าทางผิดปกติของคนทั้งสาม  โดยทิ้งอากิระที่เริ่มเหงื่อตกเมื่อหันไปเจอสายตาที่พร้อมจะงับคอเขาของสองสามีภรรยา  ก่อนคนสามีจะคำราม พลางทำตัวใหญ่ๆ ขู่  “เรามีเรื่องต้องคุยกัน! นะไอ้หนู!


+++++++++


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 567 ครั้ง

12,343 ความคิดเห็น

  1. #12317 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 12:38
    อ่านแล้วน้ำตาไหล
    #12317
    0
  2. #11579 susepishunview (@susepishunview) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 16:12
    เอ็นดูววววว
    #11579
    0
  3. #10791 ChanchanYoPo (@ChanchanYoPo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 13:48
    ความสนุกจะเกิดขึ้นแล้ววววง
    #10791
    0
  4. #10780 Nnnt (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 12:32

    เพิ่งเข้ามาอ่าน น่ารักมากๆเลยค่ะ

    #10780
    0
  5. #7627 hydrate (@hydrate07) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 10:05
    -หนู โดนเลย
    #7627
    0
  6. #5335 PpleNo (@PpleNo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 05:41
    มาหาสาวหัวแตกเลยจ้า
    #5335
    0
  7. #4639 annohom1 (@annohom1) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 17:06

    น่ารัก
    #4639
    0
  8. #4199 NU Brownie (@naemmah) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 23:55

    ชอบที่เรียนว่า-หนู น่ารักกก

    #4199
    0
  9. #3667 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 07:47

    ข้าจะฆ่า …ไรท์พิมพ์เป็น ฆ่าจะฆ่า ค่ะ

    ที่จริง ผึ้งจำอะไรไม่ได้ ไม่น่าทำรุนแรงเลยลุง

    #3667
    0
  10. #3476 bad285285 (@bad285285) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 12:27

    "เมีย"คำเดียวก็ฟินได้

    #3476
    0
  11. #3333 Unchisa Warintornnuwat (@kraindeer) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 00:41

    น่ารัก ^^

    #3333
    0
  12. #2473 phikulhom (@kuljaruwan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 00:16
    ขำลุงชัย เหมือนจะเกลียดแต่ก็ไม่ได้เกลียดจริง
    #2473
    0
  13. #2411 SakirohLeaha (@SakirohLeaha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:02
    ลุ้นพี่ศิระว่าจะทำให้น้องผึ้งจำได้สะที
    #2411
    0
  14. #2366 Hyden (@Hyden) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 13:42
    บอริการ์ดกับลุงป้ามาช่วยให้คลาวเครียดได้บ้าง
    #2366
    0
  15. #2065 Rich99 (@Rich99) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กันยายน 2562 / 22:41
    จะอีกนานมั้ย ความจำ
    #2065
    0
  16. #1674 Ninja79 (@Ninja79) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 13:12
    ศิระจะทำให้ผึ้งกลับมารักอีกครั้งได้ไหม
    #1674
    0
  17. #1413 Matty_00 (@Matty_00) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 10:24
    วันนี้อึ่งรวยจ้า
    #1413
    0
  18. #702 Seoexo (@exosnsdforever21) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 22:02

    5555 ชอบความหลุดเรียกว่าเมีย

    #702
    0
  19. #597 mama260238 (@mama260238) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 16:23
    จีบเมีย
    #597
    0
  20. #493 Pawan_noon (@Pawan_noon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 05:49
    รอดูน๊าาา
    #493
    0
  21. #320 gienie (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 16:20

    ดีจริงๆ...เริ่มต้นจีบเมียอีกครั้งสินะ...น่าสนุกแฮะ

    #320
    0
  22. #281 jwatch (@jwatch) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 09:27
    จงอัพรัวๆๆ เพี้ยง
    #281
    0
  23. #278 jedi1417 (@jedi1417) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 06:12
    อือ น่ารักอ่ะ
    #278
    0
  24. #274 failAM (@fai-lAM) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:53
    อยากรู้จังผู้ชายเเบบนี้ง้อเมียจะทำยังไง
    #274
    0
  25. #273 failAM (@fai-lAM) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:50
    ลุงกับป้าน่ารักจัง
    #273
    0