[ Fic naruto ] Love Island เกาะร้าง พิสูจน์รัก♥

ตอนที่ 25 : Chapter 23 : หัวใจที่ถูกบีบอัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 ม.ค. 57

รบกวนถ้าอ่านตอนนี้ช่วยปิดเพลง หรือหน้าต่างของหน้าหลักนิยายตอนนี้ไปด้วยนะคะ เพื่อการอ่านที่คู่ควร(?) ไม่ปิด อารมณ์ไม่เกิด ช่วยไม่ได้น้า -.- 
_____________________________________________________________________________________



             วันนี้ครบรอบ
2 เดือนที่พวกเขามาอยู่ที่เกาะกันแล้ว พวกเขากำลังนั่งสุมหัวกันอยู่ ห้องโถงวันว่างวันหนึ่งที่พวกเขาไม่รู้จะทำอะไร

‘’ น่าเบื่อจังเลยนะครับ _ _ ‘’

‘’ นั่นสินะ ซาโซริ นานๆทีจะใจตรงกับนายเนี่ยแหล่ะ ‘’

‘’ เฮ้อ =o= นั่นสิครับ คุณซากุระ ‘’

‘’ ถ้าเบื่อนักก็ไปเล่นน้ำไป พวกแกนี่ บ่นทั้งวันจนหูฉันจะ ชาเต็มทีล่ะ ‘’

‘’ เล่นน้ำมากๆก็เบื่อนะครับ คุณอิทาจิ ‘’

‘’ เฮอะ งี่เง่าจริงๆ ‘’

อิทาจินั่งมองพวกที่บ่นอย่างเอือมๆ เขาเองก็เบื่อเหมือนกัน และหงุดหงิดด้วย ยิ่งพวกนี้มาเบื่อ เขาก็ยิงหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อยๆ หันไปมองกาอาระที่นั่งเฉยๆ กับซาสึเกะที่นั่งอ่านหนังสือ เขาก็หงุดหงิดจนจะบ้าตายอยู่แล้ว

‘’ โอ้ย! อยู่เฉยๆมันน่าเบื่อชะมัด กาอาระนายก็นั่งเงียบอยู่นั่นล่ะ ไม่มีอะไรทำเลยเหรอ? ‘’

‘’ ไม่มี ‘’

‘’ โอ้ยย!! น่าเบื่อ น่าเบื่อเกินไปแล้วง่ะ ฉันไปเดิน แต่ว่า..ขี้เกียจอ่ะ โธ่เอ้ย!! ‘’

‘’ หยุดบ่นซักทียัยบ้า!! หนวกหูชะมัด ‘’

‘’ นายไม่เบื่อหรือไง!!? ‘’

‘’ เบื่อมากกว่าเธอ 10 เท่า ตอนนี้หงุดหงิดด้วยเว้ย! ‘’

‘’ ชิ!! ไปดีกว่า อึดอัดชะมัด L ‘’

ซากุระพูดอย่างงอนๆ ก่อนจะสะบัดหน้าหนีอิทาจิและเดินออกไปจากห้องทันที พวกซาโซริหันมองอิทาจิอย่างไม่ค่อยพอใจ เพราะทำให้ซากุระออกไปจากห้อง

‘’ ชิ! ฉันไม่ผิดนะ ขึ้นห้องล่ะ เบื่อขี้หน้าพวกแกชะมัด’’

อิทาจิบ่นอย่างอารมณ์เสียแล้วลุกออกไปทันที

‘’ คุณอิทาจินี่ขี้หงุดหงิดจังนะครับ อย่างงี้จะหาแฟนได้เหรอเนี่ย ‘’

‘’ ฉันก็เห็นด้วย ‘’

‘’ อืม ‘’

พวกซาโซริแอบนินทาลับหลัง ก่อนจะนั่งเบื่อกันต่อไป อย่างไร้จุดหมาย



‘’ ให้ตายสิ ทำไมพวกมันต้องมองหน้าแบบนั้นด้วยวะ ยัยบ้าก็นะ ชิ!!’’

อิทาจิเดินมาตามระเบียง บ่นถึงเรื่องเมื่อกี้ แต่เขาก็ต้องชะงักเมื่อเห็นซากุระยืนตาก ลมอยู่ที่หน้าต่างตรงทางเดิน เธอหลับตารับลมนั่น ผมที่ปลิวไปตามลมมันช่างน่าดึงดูดให้เขายืนจ้องอยู่แบบนั้น ไม่สามารถขยับเขยื้อนไปไหนได้

‘’ หืม? อิทาจิเหรอ? ‘’

ซากุระหันมาพอดี เธอจับผมทัดหูไปด้วย แล้วเดินมาหาอิทาจิด้วยความสงสัย

‘’ เข้าห้องเหรอ? ‘’

‘’ เออ แล้วมาทำอะไรที่นี่ล่ะ ‘’

‘’ มันเบื่อ เลยมาตากลม เล่นๆนะ ^^ ‘’

‘’ เออ เข้าไปเล่น..เข้าไปเล่นห้องฉันไหมล่ะ? ‘’

‘’ หืม?? ‘’

‘’ หมายถึง ห้องฉันน่ะ มันเป็นทางลมผ่านมาพอดี เย็นกว่านี้อีก’’

‘’ ไม่เอาอ่ะ.. กลัว - - ‘’

‘’ ยัยบ้า!! บอกแล้วไงว่าฉันก็เลือกชิ เข้าไปอย่าลีลา’’

สุดท้ายอิทาจิก็ดันเธอเข้าไปในห้องเขาจนได้ ถึงซากุระจะแอบกลัวแต่ว่า เธอโดนเขาบังคับมา พอเข้าไปในห้องนั้นซากุระก็เลยรู้ว่าอิทาจิไม่ได้โกหกเธอ มีลมพัดเข้ามาทางหน้าต่าง ซากุระวิ่งเข้าไปยืนตรงหน้าต่างนั้นเพื่อรับลมนั้นอย่างสบายใจ

อิทาจิเองก็เดินไปนอนที่เตียงและให้ซากุระนั้นเล่นอยู่ในห้องของเขาเฉยๆ ตัวเองก็นอนหลับสบายใจอยู่บนเตียง

‘’ นี่ๆ อิทาจิไม่มารับลมด้วยกันล่ะ ดีจังน้า ไม่ต้องใช้แอร์ด้วย’’

‘’ เฮอะ! ฉันชินล่ะ อยากจะทำอะไรก็ทำ ‘’’

‘’ ตาบ้าปากแข็งจังนะ ทำไมนายเป็นคนแบบนี้เนี่ย ‘’

‘’ ยุ่งน่า! ให้เข้ามาในห้องก็ถือว่าดีแค่ไหนแล้ว ‘’

‘’ ทั้งที่นายยังคับฉันนี่นะ! = = ‘’

‘’ ชิ!!’’

อิทาจิหันตัวหนีไปอีกฝั่งก่อนจะหลับตานอนอย่างสบายใจ เขาแค่อยากให้เธอมาอยู่ในห้องด้วยเฉยๆ ไม่ชอบให้อยู่กับคนอื่นมากกว่าเขา แต่ถึงแบบนั้น เธอก็อยู่ในห้องแล้ว

‘’ อิทาจินี่นะ ว่าแต่ห้องนายก็เก็บเป็นระเบียบดีนะ ไม่คิดว่าห้องผู้ชาย’’

‘’ฉันไม่ซกมกแบบเธอ ‘’

‘’ ตาบ้า!! แรงไปแล้วนะ นี่แหน่ะ!!’’

ผัวะ!! ซากุระเข้าไปหาเขาก่อนจะทุบและตีแขนเขาที่นอนอยู่อย่างหมันไส้! จังหวะนั้นอิทาจิก็หันกลับมาดึงร่างซากุระลงนอนกับเตียงทันที

‘’ !? ตาบ้า/// จะทำอะไรฮะ!! ตาบ้าลามกๆๆๆ’’

‘’ เฮ้ย!! หยุดนะ โอ้ย! เจ็บ! ยัยบ้านี่!! ไม่ปล่อยหรอก ถ้าเธอยิ่งตีฉัน ฉันจับปล้ำจริงๆนะเว้ย!!’’

‘’ !? ‘’

ซากุระหยุดตีอิทาจิทันที แล้วมองอิทาจิที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ แค่เธอมองหน้าเขาเธอก็ใจเต้นไม่หยุดแล้ว แล้วยิ่งพูดแบบนั้นอีก ทำให้เธอทำอะไรไม่ถูกอีก

‘’ หึ! แกล้งเธอนี่สนุกดีว่ะ ตัวก็เล็ก คิดจะมาสู้แรงผู้ชายอย่างฉันอีกนะยัยบ้า!’’

‘’ ก็ปล่อยสิ อิทาจิบ้า! อย่ามากอดผู้หญิงซี้ซั้วนะ’’

‘’ ทำไมล่ะ!? เธอจะเสียหายก็เรื่องของเธอสิ’’

‘’ตาบ้า คนไร้ความรับผิดชอบ!!’’

‘’ งั้นจะให้รับผิดชอบเลยไหมล่ะ? ตอนนี้เลยไหมล่ะ ‘’

‘’ หยุดนะ!!! เอาหน้าออกไปห่างๆฉันได้แล้ว ‘’

ซากุระดิ้นไปดิ้นมาแล้วดันหน้าเขาออกห่างแต่อิทาจิก็ยังไม่ปล่อยร่างเธอซักนิด ลมหายใจร้อนๆอิทาจิรดหน้าผากของเธอจนเธอ อายแทบอยากจะมุดหัวหนี

‘’ ง่วงชะมัด ขออยู่แบบนี้ก่อนนะ ‘’

‘’ อิทาจิบ้า //// ‘’

‘’ ปล่อยฉันซี่ นายจะกอดฉันทำไม ‘’

‘’………’’

‘’ อิทาจิอ่า ปล่อยเค้าสิ T^T ‘’

ซากุระแอบอ้อนอิทาจิ เขาไม่ยอมปล่อยเธอเลย เอาแต่หลับตาไม่รู้สึกอะไรเลยรึไง! มีผู้หญิงมาอยู่แบบนี้ แต่หมอนั่นน่าจะอายตั้งแต่ดึงผู้หญิงมานอนกอดแล้ว!!? ไม่นานนักอิทาจิก็หลับไป ซากุระได้ยินเสียงกรนหน่อยๆของเขา เธอก็ค่อยๆเขยิบตัวออกมาจากอกเขา หลับจริงอะไรจริง

‘’ ให้ตายสิ นายนี่นะ// ‘’

ซากุระบ่นอุบอิบก่อนจะหยิบผ้าห่มเลื่อนมาคลุมร่างเขาไว้เบาๆ แล้วค่อยๆเปิดประตูออกไปเบาๆ..

 

 

‘’ไปไหนมางั้นเหรอครับ? ‘’

‘’  อ๊ะ ซาโซริ ก็ พึ่งออกมาจากห้องตัวเองนี่แหล่ะจริงๆนะ ‘’

‘’ ผมยังไม่ได้ถามอะไรมากเลยนะครับ คุณซากุระร้อนตัวจัง’’

‘’ เอ่อ..ก็นะ ฮ่าๆ ‘’

ซากุระหัวเราะกลบเกลื่อนดีแค่ไหนแล้วที่เขามาตอนที่เธอเดินออกห่างมาจากห้องอิทาจิแล้วน่ะ ซาโซริยังคงจ้องหน้าเธออยู่อย่างงั้นจนเธอรู้สึกได้

‘’ จะไปไหนเหรอครับ ? ‘’

‘’ อ่อ คือจะ.. ‘’

‘’ ไม่สบายหรือเปล่าครับ เห็นพูดตะกุกตะกักจัง ‘’

‘’ เปล่าๆ แล้วนายจะไปไหน ‘’

‘’ จะกลับห้องครับ ไปด้วยกันไหม? ‘’

‘’ ตาบ้า.. ‘’

‘’ ไม่ได้ล้อเล่นนะครับ ชวนจริงๆ ‘’

เธอรู้สึกว่าการสนทนาของเขาและเธอมันแปลกๆ เธออาจจะแปลกแต่ซาโซริแปลกกว่า ทั้งที่พูดร่าเริงแต่น้ำเสียงมันจริงจัง จริงจังเกินกว่าที่เธอจะทนอยู่ไหวก็เท่านั้นเอง

‘’ ไม่อ่ะ ฉันหิวน้ำด้วย ไปก่อนนะ ‘’

หมับ!

ไม่ทันที่เธอจะก้าวขาไปซาโซริก็รั้งแขนเธอไว้ ก่อนจะถูกโอบเข้ามากอดแน่น ซากุระเบิกตากว้างจ้องมองเขาที่กอดร่างเธอไว้ เขาเป็นอะไร? หรือเขาจะเห็น? ไม่จริงน่า.. เขาไม่น่าเห็น

‘’ คุณซากุระจัง ขี้โกหก ‘’

‘’ เอ๋? ‘’

‘’ ออกมาจากห้องของอิทาจิแท้ๆ ‘’

‘’ พะ..พูดอะไรน่ะ ‘’

‘’ ผมเห็นนะ ‘’

เธอกลืนน้ำลายลงคอ ไม่ใช่ว่ากระหายน้ำแต่อย่างไรแต่มันกลัว เธอกลัวเขา ซาโซริทำสายตาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนใส่เธอ เธอจะทำยังไงดี เขาและเธออยู่ห่างจากห้องของอิทาจิซะด้วย แถมตอนนี้ยังทำท่าทางที่จะจับเธอกดได้ทุกเมื่ออีก

‘’ ขะ..เข้าไปคุยเฉยๆน่า’’

‘’ แล้วทำไมต้องโกหกผมด้วยล่ะ ‘’

‘’ ..ก็ ‘’

‘’ คุณซากุระจัง? บอกผมมาสิ ทำไมต้องโกหกผมด้วย!’’

แขนของเขากอดรัดแน่นขึ้นมากกว่าเดิม ซากุระได้แต่เกร็งตัวและเบนสายตาไปทางอื่น ทำไมเขาต้องทำอะไรบ้าๆแบบนี้ด้วย ทำไมเขาต้องมาคอยจ้องแบบนี้ด้วย น่ากลัว

‘’ ปล่อยนะ ‘’

‘’ ไม่ปล่อย! ทำไมคุณไม่พูดกับผมดีๆล่ะ ถ้าคุณพูดความจริงดีๆออกมาล่ะก็ ผมก็อาจจะยกโทษให้อยู่หรอกนะ แต่คุณเล่นไม่อกความจริงกับผม’’

‘’ ปล่อยนะ!! ‘’

ซากุระตะโกนออกไปด้วยความเจ็บ กลัว เมื่อเขาเห็นท่าทางของเธอแบบนั้น เขาก็ดันตัวเองเข้าไปติดกับเธอจนติดกำแพง และคร่อมร่างเธอไว้ทันที

‘’ คุณทำให้ผมโกรธนะ ‘’

‘’ แล้วไงล่ะ! นายไม่ได้เป็นอะไรกับฉันซักหน่อยนะ ตาบ้า!! ‘’

‘’ !!? ‘’

ผลั่ก!! ซากุระผลักร่างของเขาที่ยืนอึ้งกับคำพูดของเธอ ก่อนจะวิ่งออกไปจากตรงนั้นทันที เขามองตามไปด้วยความเจ็บใจ มันก็จริงที่เธอพูด เขาไม่ได้เป็นอะไรกับเธอ แค่เดินผ่านมาเห็นซากุระออกจากห้องอิทาจิพอดี เลยแอบมอง ก่อนจะแกล้งถาม เพื่ออยากรู้ว่า เธอจะบอกความจริงไหม? ก็เท่านั้น

‘’ อ่า ผมมันไม่มีความสำคัญอะไรเลยสินะครับ คุณซากุระจัง ผมน่ะ’’

.

.

.

‘’ รักคุณนะ ‘’

เขาพึมพำก่อนจะเดินเข้าห้องไป พูดออกไปแล้ว แต่เสียงมันส่งไปไม่ถึงนี่สิ ..



 

 [Gaara Talk ]
อีกด้านของโรงเก็บสมุนไพร

ตอนนี้ผมยืนรดน้ำต้นไม้ที่ปลูกเองอย่างภูมิใจ ตั้งแต่มามีสมุนไพรเยอะแยะ และผมก็ลองศึกษาสมุนไพรจากที่นี่ดูจนมันเป็นงานอดิเรกไปแล้ว เผื่อใครไม่สบายจะได้ช่วยได้ เหมือนที่ซากุระเป็นคราวนั้น ยอมรับว่าผมไม่ถูกกับการทำอาหารเท่าไหร่ หรือ ทำความสะอาด แต่ตั้งแต่มานี่มันทำให้ผมทำเป็นหลายอย่าง

‘’ กาอาระ … ‘’

เสียงเรียกของคนๆหนึ่งดังขึ้นด้านหลังผม จะเป็นใครไม่ได้นอกจาก

‘’ มีอะไรเหรอ? ซากุระ ? ‘’

‘’ ทำไงดี ‘’

เวลาเธอมีเรื่องก็มักจะเข้ามาหาผมแบบนี้เป็นประจำ ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าเธอมองผมแบบเพื่อนสนิทที่เธอเคยพูดออกมาจากปากเพราะว่าเธอและบ้านผมทำธุรกิจร่วมกัน เราไม่ได้เจอกัน แต่เธอก็ยังไว้ใจผม ผมดีใจมากจริงๆ แต่ว่า

‘’ ใครรังแกมาอีกล่ะ? ‘’

‘’ ….. ‘’

‘’ อิทาจิเหรอ? ‘’

เธอส่ายหน้าก่อนจะทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ ผมจึงเดินเข้าไปใกล้ๆ จูงมือเธอมานั่ง้าหินที่อยู่ในสวนนี้ และคอยรับฟังเธออย่าเงียบๆ ใช่แล้ว..หน้าที่ของผมคงได้แต่ปลอบใจเท่านั้นล่ะนะ

‘’ ซาโซริเขา…’’

‘’ ……. ‘’

‘’ คือว่านะ…’’

และเธอก็เริ่มเล่าเรื่องตั้งแต่ต้น เธอเข้าไปในห้องอิทาจิเพราะว่าเขาชวน และออกจากห้องมาก็เจอซาโซริ เขาพูดจาแรงๆใส่เธอ ซากุระไม่ได้บอกว่าเข้าไปแล้วทำอะไรกับอิทาจิบ้าง เธอบอกแค่ว่า รับลม พอออกมากก็เจอซาโซริ

‘’ ฉันจะทำยังไงดี ฉันไม่เข้าใจ พวกนั้นเป็นอะไรกันไปหมดนะ ทั้ง ซาสึเกะ อิทาจิ และซาโซริ ทำไม? ทำไม? ความรู้สึกที่อยู่ในใจของฉัน มันไม่เหมือนเดิมกันนะ ดีแค่ไหนแล้วที่นายไม่ได้เปลี่ยนไปกับเขาด้วย’’

‘’ …… ‘’

ผมจะบอกเธอว่ายังไงดีล่ะ ใครบอกว่าผมไม่เปลี่ยน แค่ไม่แสดงออกมาก็เท่านั้นล่ะ พวกนั้นแสดงอารมณ์กันง่ายเกินไป แต่ผม.. ก็อย่างที่อิทาจิเคยพูดล่ะนะ พวกเงียบล่ะน่ากลัว

‘’ กาอาระ? นายฟังฉันอยู่หรือเปล่า? ‘’

‘’ ฟังสิ ‘’

‘’ เหนื่อยแล้วล่ะ.. ทำไมกัน ฉันไม่เข้าใจ ‘’

‘’ เป็นอย่างที่เป็นดีที่สุดแล้ว ‘’

‘’ ยังไง กาอาระ? ‘’

‘’ เปล่าหรอก ‘’

ผมหันหน้าหนีเธอไป ใครจะบอกได้ล่ะแต่ว่าตราบใดที่เรายังอยู่ในเกาะนี้ เราก็ต้องทนอยู่กับความรู้สึกที่อึดอัดนี้ต่อไปแน่นอน ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครพูด นอกจากตัวเราเอง ผมเอื้อมมือไปโอบไหล่เล็กที่สั่นเทาน้อยๆมาใกล้ๆ เธอแอบเกร็งหน่อยๆก่อนจะคลายลงในทันที

‘’ ขอบคุณนะ อยู่กับนายสบายใจจัง ‘’

‘’ …….. ‘’

‘’ ซากุระ ถ้าเกิดว่า พวกที่เอาเรามาปล่อยเกาะนี้เพราะว่า จับคู่ล่ะ 1 ใน 4 เธอจะเลือกใครเหรอ? ‘’

‘’ จะบ้า!? ‘’

‘’ สมมุติ ‘’

‘’ ก็ไม่รู้สิ ไม่ใช่ว่าไม่รู้สึก ไม่ใช่ว่าไม่คิด แต่การที่ฉันอยู่กับแต่ล่ะคนมันทำให้ ใจเต้นมากๆเลยล่ะ ‘’

กับฉันเธอจะใจเต้นบ้างไหมนะ

‘’ งั้นเหรอ? ‘’

‘’ กับนาย.. ฉันอบอุ่นมากกว่านะ ใจเต้นบ้างแต่ไม่มาก แต่ว่า..’’

เธอค่อยๆเอื้อมมือมาจับมือผมขึ้นมาก่อนจะกุมไว้แน่น มือเล็กๆของเธอช่างอบอุ่นเหลือเกิน แล้วผมก็รู้สึกว่าเธอเอาหน้ามาแนบกับมือของผม

‘’ ฉันก็ชอบนายที่อบอุ่นแบบนี้นะ ‘’

‘’ ซากุระ ‘’

เพราะอะไรกันนะ? ทำไมผมถึงอยากจะบอกความรู้สึกให้เธอรู้กันนะ อยากจะบอก อยากจะบอกออกไปตอนนี้เลย ดวงตาที่ใสซื่อของเธอกำลังทำร้ายฉันอยู่นะ ไม่สิทำร้ายใครหลายๆคนเลยล่ะ

‘’ กาอาระ? ‘’

ผมเท้าแขนทั้งสองข้างระหว่างตัวเธอ หันไปจ้องหน้าของเธอตรงๆ ซากุระดูจะตกใจเงยมองหน้าผมด้วยความงง ไม่ไหวแล้วล่ะ ไม่ว่าผมจะออกมาเป็นยังไง ผมก็ไม่อาจทนต่อไปได้แล้วล่ะ

‘’ กาอาระ? ‘’

‘’ เรียกชื่อนั้นอีกสิ ได้โปรดเรียกชื่อฉันอีก ‘’

‘’ กา..อาระ// ‘’

หน้าของเธอขึ้นสี มันช่างน่ารักเหลือเกิน ผมค่อยๆลูบนิ้วไปตามแก้มของเธอเบาๆ ซากุระหยีตาด้วยความอาย ผมจึงมาหยุดที่คาง เชยมันขึ้นมาให้อยู่ในระดับสายตาของผม เธอก็ยังคงตาหยีด้วยความอายอยู่อย่างงั้น

ไม่ปฏิเสธหน่อยเหรอ? อีกใจของผมมันแย้งขึ้นมาไม่ไหวแล้วล่ะ

‘’ ฉันน่ะ…’’

‘’ ///// ‘’

ริมฝีปากของผมเข้าไปเป็นหนึ่งเดียวกับริมฝีปากของซากุรทันทียังไม่ได้เอ่ยมันออกไป ยังไงก็พูดไม่ได้หรอก แต่ว่า การะกระทำของฉันมันไปก่อนแล้ว จากนี้เราอาจจะมองกันไม่ติด แต่ไม่เป็นอะไรหรอก ขอให้เธอรู้ด้วยตัวเองก็พอแล้ว

ลิ้นของผมพัวพันไปตามลิ้นของเธอ ร้อนไปหมดเลยนะ แต่ว่า มันช่างหวานหอมไปหมดเสียจริงๆ ซากุระเลื่อนมือมาเกาะหลังผมจิกเสื้อด้วยความกลัว ทำไมเธอถึงไม่ปฏิเสธมันนะ แต่ไม่เป็นอะไรหรอก ดีแล้ว

‘’ กาอาระ’’

‘’ อย่ามองฉันเลยนะตอนนี้ ‘’

‘’ กาอาระ? ‘’

‘’ อย่ามอง สีหน้าของฉันตอนนี้เลย ได้โปรด ซากุระ ‘’

ผมดันตัวเธอให้นอนลงกับม้าหิน นอนราบยาวลงไป ก่อนจะจับปลายคางของเธอให้หันหน้าหนีไปจากผม คอขาวนวลของเธอก็เผยให้ผมอยากจะก้มลงไปสัมผัส

‘’ กา….อา…’’

เสียงของเธอร้องดังขึ้นเมื่อผมจูบลงไปบนคอของเธอตลอด สีหน้าตอนนี้ของผมมันแดงพอกับรอยบนคอของเธอ ทำไปจนได้ แค่คิดว่าคนอื่นที่ทำเธอ มันทำให้ผมร้อนรนไปหมด

‘’ แฮ่ก แฮ่ก ‘’

ผมค่อยๆปล่อยมือออกจากตัวของเธอที่นอนเกร็งและแอบหอบเบาๆ เผลอไปจนได้ เธอคงจะเกลียดเข้าให้แล้วล่ะมั้ง….. ไม่ทันที่ซากุระจะเอ่ยปากผมก็เข้าไปปิดปากเธออีกรอบ ทำไมกัน? ทำไมผมถึงต้องการเธอขนาดนี้นะ ทำไม?

‘’ อื้ออ ‘’

เสียงของซากุระดังอู้อี้พรางดิ้น แต่ไม่นานนักเธอก็คลายลง เอื้อมมาจับหลังผมอีกครั้งแล้วลูบมันเบาๆ ? ลูบมัน? ผมค่อยๆถอนริมฝีปากออกมาเพื่อดูซากุระให้ชัดๆ เธอร้องไห้!?

‘’ ขะ..ขอโทษ ‘’

ซากุระยกมือมาปิดปากพรางร้องไห้ออกมา สายตาของเธอเต็มไปด้วยน้ำตาและสายตานั้นจ้องมาที่ผมทั้งที่ร้องไห้อยู่ เธอคงจะสับสน

‘’ ขอโทษ ‘’

ผมพูดออกไปได้แค่คำเดียวตอนนี้ อยากจะปกป้องเธอไว้ อยากจะดูแลให้มากกว่านี้ แต่ว่า

‘’ อื้อ ไม่เป็นอะไรหรอก ‘’

‘’ !? ‘’

เธอพูดออกมาทั้งน้ำตาส่ายหัวรัวๆ และแอบหัวเราะ ทำไม? ฝืน? หรือว่าอะไรกันแน่

‘’ ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้นหรอก..ฮึก..แหม..ตกใจนิดหน่อยน่ะ..’’

‘’ ทำไม? ทำไมไม่ตบหน้าล่ะ ‘’

‘’ ……. ‘’

‘’ ทำไมไม่โวยวายล่ะ ‘’

‘’ ก็นายคอยช่วยฉันมาตลอดนี่ ‘’

‘’ !!? ‘’

เพราะเรื่องแค่นั้น เพราะเรื่องแค่นั้น เธอถึงยอมฉันงั้นเหรอ? เพราะเรื่องนั้นจริงๆงั้นเหรอ? ผมยื่นมือเข้าไปลูบน้ำตาออกให้เบาๆ พร้อมก้มหน้าเพื่อจะเข้าไปจูบอีกครั้ง ถมว่าทำไมถึงจูบงั้นเหรอ? มันไม่ไหวแล้วน่ะสิ ความรู้สึกที่อึดอัดแบบนี้

 
 

กึก!!  เสียงเปิดประตูดังขึ้นมาตามด้วยเสียงคนเตะอะไรซักอย่าง ผมกับซากุระหันไปมองอย่างสงสัยก่อนจะได้ยินเสียงเรียกตามมา

‘’ เฮ้ย! ซากุระ เธออยู่นี่หรือเปล่าน่ะ? ‘’

เสียงของซาสึเกะ เขากำลังตามมาซากุระ ไม่ทันแล้วล่ะ ตอนนี้ยังอยู่ในท่าที่ค่อมซากุระขณะนั่งอยู่เลย และเธอก็กำลังร้องไห้ด้วยสิ

‘’ ซากุระ อยู่ไห….!? นี่มันอะไรกันน่ะ’’

ซาสึเกะเจอผมและซากุระ เธอดูมีสีหน้าตกใจมาก และเขาเองด้วยเช่นกัน ผมจึงค่อยๆออกจากตัวเธอมามองหน้าเขาที่มีสีหน้าตกใจอย่างมาก

‘’ กาอาระ! แกทำอะไรเธอน่ะ ‘’

ซาสึเกะวิ่งมาอย่างรวดเร็วดึงเธอเข้าไปอยู่ใกล้ๆตัว

‘’ เปล่านะ! ซาสึเกะ ไม่มีอะไรหรอก ‘’

ซากุระแก้ตัวให้ผม เธอดึงแขนเสื้อเขาไว้ทั้งน้ำตา ผมก็ได้แต่นั่งนิ่งๆเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ในใจนั้น ใจจะขาดยังไงก็ไม่รู้สิ

‘’ ไม่มีบ้าอะไรล่ะ? ร้องไห้ขนาดนั้น! มันทำอะไรเธอ จูบเหรอ? ไม่สิ’’

ซาสึเกะหันไปจับไหล่ของเธอเขย่าเล็กน้อยและสังเกตสิ่งที่อยู่ตรงคอของเธอ นั่นมันทำให้ซากุระเบอกตากว้างด้วยความตกใจ ..รู้สึกตัวอีกทีผมก็โดนดึงเข้าไปประชันหน้ากับซาสึเกะแล้วสิ

‘’ โธ่!! พอซักทีน่า ซาสึเกะ กาอาระไม่ผิดนะ ‘’

‘’ ปล่อยฉัน! เธอปล่อยให้มันทำบ้าอะไรน่ะ แล้วแก แกทำอะไรเธอน่ะ!!’’

‘’ …. ‘’ ผมเลือกที่จะเงียบ

‘’ ซาสึเกะ!! พอได้แล้วน่า อย่าดึงกาอาระแบบนั้น เขาก็เจ็บเป็นนะ’’

ผลั่ก!! ซากุระผลักซาสึเกะออกไปแล้วเข้ามายืนขวางผมเอาไว้ ทำไม? ทำไมล่ะ? เพราะว่าผมคอยช่วยเธอเหรอ? หรืออย่างอื่น

‘’ ซากุระ!! ออกมาจากมันซะ! มันทำเธอขนาดนั้นนะ ‘’

‘’ หยุดซักทีน่า!!! นายเองก็เคยจูบฉันไม่ใช่เหรอ?!!’’

‘’ !? ‘’

ซาสึเกะเบิกตาด้วยความตกใจ เขาไม่พูดอะไรได้แต่ยืนมองหน้าซากุระด้วยความเจ็บปวด คนที่อยู่ตรงหน้าผมกำลังปกป้องผมงั้นเหรอ? ทำไมล่ะ? เพราะอะไรล่ะ?

‘’ พอเถอะซาสึเกะ พอที อย่าทะเลาะกันเพราะฉันเลยนะ แค่นี้ฉันก็รู้สึกเหมือนอะไรไปซักอย่างแล้วล่ะ ไม่ว่าใคร..ทำไมถึงเอาแต่ใจกันแบบนี้นะ ‘’

เธอยืนพูดทั้งน้ำตา

‘’ ขอร้องล่ะ แค่นี่ฉันก็เหมือนคนเห็นแก่ตัวมากพอแล้ว!! กาอาระกับฉันน่ะไม่มีอะไรหรอก มันก็แค่เป็นอารมณ์ที่ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันเท่านั้น ‘’

‘’ จะบ้าเหรอ!! รู้บ้างไหมพูดอะไรออกมาน่ะ ‘’

‘’ ก็เพราะรู้ไงถึงพูดน่ะ!! พอที ทำไม..ทำไมฉันถึงต้องเจอ พวกนาย ทำอะไรบ้าๆแบบนี้ด้วยนะให้ตายสิ!! มันเจ็บรู้บ้างไหม? ถึงฉันจะไม่เข้าใจ แต่ตอนนี้ ..ฮึก! มันเจ็บที่ใจมากๆเลยล่ะ ‘’

เธอเอื้อมมือไปกุมใจของตัวเองพรางบีบรัดเสื้อตัวเองอย่างแน่น น้ำตาของเธอก็ไหลลงมาไม่ขาดสาย ทำไมนะ ทำไมตอนนี้อยากจะเข้าไปปลอบแต่ว่าทำอะไรไม่ได้ซักที ทำไมล่ะ….จนเธอวิ่งออกไปจากที่นี่เหลือเพียงแค่ผมกับซาสึเกะที่ยืนอยู่เท่านั้น

‘’ อึดอัดชะมัด! อึดอัด! โธ่เว้ย ทำไมต้องเป็นยัยนั่นวะ ทำไม!! ‘’

‘’ นั่นสิ ทำไมต้องเป็นเธอกันนะ’’

ผมกับซาสึเกะมองหน้ากันก่อนจะไม่มีใครพูดอะไรอีก ความสัมพันธ์ของพวกเราตอนนี้คงพังลงไปซะแล้วล่ะ

 [Gaara Talk end ]




_________________________________________________________________________________________________

สวัสดีใหม่ค่า ย้อนหลังน้า ขอโทษที่อัพช้าค่ะเรื่องนี้ = = ตันส่วนหนึ่ง และงานเยอะ(หรา) 555 ไม่ทิ้งแน่นอนค่า เข้าเรื่องๆ กำลังเข้มข้นๆเลยล่ะค่ะ อ่า อยากเป็นซากุระจัง ใครจะเป็นพระเอกล่ะเนี่ย น่าเป็นทุกคนเลย

ส้มจะจบแบบไหนดีนะ ก็อยู่ที่อารมณ์ตอนนั้นอยากให้ใครเป็นล่ะค่ะ หรือจะหักมุม(?) เอาแบบเงิบเลย ล้อเล่นๆค่า แต่ก็มีคิดไว้ๆเเล้วล่ะค่ะ 555 ยังไงเรื่องนี้ก็จะอัพช้าหน่อยเพราะไม่มีเวลาเขียนล่วงหน้า เพราะมัวแต่ไปเขียนเรื่องอื่น T_T ยังไงก็เม้นๆหน่อยนะคะ ไปล่ะ บายๆ เจอกันคราวหน้าค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

705 ความคิดเห็น

  1. #695 008 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กันยายน 2563 / 17:58

    คบทั้ง4คนได้ป่ะ55555555555555555

    #695
    0
  2. #679 sabakuharuno (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 05:14
    กาอาระจ้าเชียร์เลยผู้ชายอบอุ่นน่ารัก
    #679
    0
  3. #677 บีมเอง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 14:25
    สนุกมากค่ะ สงสารน้องกุ อยากให้มีคนอีกคนโผล่มารับตอนออกจากเกาะเเล้วปล่อยให้พวกนี้นก5555555
    #677
    0
  4. #648 ไอซ์จ้า ไอซ์จร้า (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 09:52
    สงสารซากุระมากกก อึดอัดแทนเลยอะ พี่ส้มแต่งนิยายได้เข้าความรู้สึกมากค่ะ ชอบๆๆๆ^^ แต่งไปเรื่อยๆเลยนะคะ สู้ๆ!
    #648
    0
  5. #542 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 18:40
    เกิดศึกชิงนางขึ้นแล้ว *0* //
    #542
    0
  6. #443 YaiiBuab (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มีนาคม 2557 / 00:21
    ซากุระ ออกมาเถอะลูก เดี๋ยวแม่ไปรับ แล้วอยู่แทนเอง!!!
    (*O*)b (อย่างกับว่าเสียสละ 55+)
    ฟินมากกกกกกกกกกก พอเป็นรูปแบบที่ผู้ชายคิดมันก็รู้สึกว่า.. ฟิน สุดๆ อ๊ากๆๆๆ
    ตอนนี้เกะเป็นคนเดียวที่น้องยังไม่เทใจให้ อิอิ
    ต้องลุ้นๆ พี่ส้มสู้ๆ น้า อัพๆ 
    #443
    0
  7. #437 Hunny ^^" (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 18:04
    กรี๊ดดดดด
    #437
    0
  8. #435 R_rainnie (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 มกราคม 2557 / 02:49
    สงสารซากุระสุดๆ ทำไรก็ไม่ได้เลือกใครก็ไม่ได้ 
    ให้เลือกก็ไม่รู้จะเลือกได้ไง จบแบบไหนก็เจ็บ

    #435
    0
  9. #422 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มกราคม 2557 / 00:45
    ซากุระน่าสงสารอ่ะ
    แต่ทุกคนก็รักซากุระแบบของตัวเองน้า
    ซากุระต้องให้อภัยพวกเขานะ
    อัพนะค้าา
    #422
    0
  10. #421 Kam Sina !? (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 17:38
    จะหักมุมแบบไหนก็รับได้ยกเว้น จบแบบขึ้นคานทองฝังเพชรทั้ง 5 คน -*-
    ตอนนี่แบบว่า น่าสงสาร อ๊าาาา    
    ดู ๆแล้ว พระเอกจะเป็นใคร ไม่ได้ขึ้นอยู่กับซากุระ เพราะ พระเอกขึ้นอยู่ที่ ส้ม เลย
    55555+
    #421
    0
  11. #420 กิ่ง (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2557 / 12:07
    เลือกใครสุดท้ายก็เจ็บหมดทุกคน เฮ้ออ น่าสงสาร T^T
    #420
    0
  12. #419 Ploy.Ling (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 มกราคม 2557 / 22:47
    หนักใจแทนซากุระเลย ฮือๆ
    สนุกมากค่ะ รีบๆมาอัพนะคะ ^^
    #419
    0
  13. #418 ไร้ตัวตน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 20:49
    เลือกใครก็เจ็บ..................อยู่ดี
    #418
    0
  14. #416 Misaki_Mei (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 17:30
    สงสารซากุระอ่ะ โดนอิทาจิเข้าห้องแบบนี้จะไปทำอีหยังน่อ
    #416
    0
  15. #415 ned1991 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 17:29
    รักหลายเศร้าก็แบบนี้ล่ะนะ-_-;; เฮ้ออออออ เลือกใครไม่ถูกจริงๆๆ

    #415
    0
  16. #414 Yoshida Akira (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 14:19
    เลือกก็เจ็บ ไม่เลือกก็เจ็บ....เป็นเพื่อนกันดีกว่ามั้ย//โดนถี-บออกนอกฟิค
    #414
    0
  17. #412 wunza (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มกราคม 2557 / 11:18
    ชอบกาาอาราาาาา>_< กาอาราน่ารักมากก ฟินกาอาซากุสุดดๆๆๆ อัพๆๆๆ ติดตามอยุค่ะ
    #412
    0
  18. #411 trimclp (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มกราคม 2557 / 22:40
    น่าสงสารซากุระจัง อัพต่อด้วยนะค่ะ
    #411
    0