[ Fic naruto ] Love Island เกาะร้าง พิสูจน์รัก♥

ตอนที่ 18 : Chapter 16 : เฝ้าไข้ ใจเต้นตึกตัก!❤

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    9 ต.ค. 56



Writer Talk

เช้าวันรุ่งขึ้นจากการเดินป่าเมื่อคืนนี้ ทำซากุระรู้สึกแย่ไปใช่ย่อย ตอนนี้เวลา
10 โมงเช้าแล้ว ซากุระยังไม่ตื่น เธอนอนซมอยู่ที่ ห้อง อาจจะเพราะอยู่ดึกเกินไป ทำให้เธอ รู้สึกไม่สบายเนื้อไม่สบายตัว อย่างเห็นได้ชัด

‘’ แค่ก แค่ก ! ‘’

ซากุระไอออกมาก่อนจะลุกเดินขึ้นมาจากเตียงแล้วเดินไปที่ประตู เพราะได้ยินเสียงเคาะประตูดังขึ้น


 

‘’เอ่อ เห็นไม่ลงมาซักที เลยจะมาดู’’

เมื่อเปิดออกไปเธอเห็นซาสึเกะยืนอยู่หน้าห้อง เขาพูดติดๆขัดๆเพราะซากุระใส่ชุดนอน สีขาวยาว เลยทำให้เขาคิดอะไรนิดๆหน่อยๆ

‘’อืม’’

‘’เป็นอะไรหรือเปล่า??’’

‘’ ซาสึเกะ ฉัน…’’

‘’ฉัน ?? ‘’

ซากุระอยากจะพูดว่าเธอรู้สึกไม่ค่อยดี วันนี้อาจจะไม่ลงจากห้อง แต่เพราะปากเธอมันไม่ยอมไปตามสั่ง เธอเซไปหาเขา จนซาสึเกะรับตัวซากุระไว้อย่างตกใจ

 

‘’เฮ้ย!! ตัวร้อนนี่หว่า นี่เธอ ไม่สบายนี่นา’’

‘’แค่กๆ ขะ ขอโทษนะ ‘’

‘’ไปนอนไป เดี๋ยวไปตาม ซาโซริมันมาให้ ‘’

‘’…///’’

ซาสึเกะดูท่า ซากุระว่าจะไม่ไหว เขาก็อุ้มเธอแล้วเดินเข้าไปในห้องก่อนจะวางซากุระที่เตียงเบาๆ แล้วตัวเขาเองก็วิ่งออกไปจากห้องทันที


 

 

5 นาทีต่อมา

‘’คุณซากุระครับ เพราะผมแน่ๆเลย ถึงเป็นแบบนี้ T^T ‘’

‘’พูดมากว่ะ ซาโซริ หุบปากบ้างก็ได้นะ ชิ!’’

‘’เอาน่าๆ พวกนายอย่าทะเลาะกันสิ เธอไม่สบายอยู่นะ’’

‘’………’’

ทั้ง4 คนตอนนี้อยู่ในห้องของซากุระ พรางล้อมเตียงเธอไปฝั่งล่ะ 2 คน ซาโซริกุมมือซากุระอย่างสงสารซากุระ กาอาระเองก็รับหน้าที่ดูเธอไปด้วย เขาไปชุบน้ำและหาผ้ามาวางบนหน้าผากเธอเบาๆ ก่อนหน้านี้ ซาสึเกะวิ่งลงไป จนพวกที่เหลือตกใจแล้ววิ่งขึ้นมาดู คนที่ดูกระวนกระวายมากที่สุดจะเป็น ซาโซริ เพราะเขาเป็นคนทำให้เธอไปเจอกับอะไรมากกมายและ ทำให้เธอไม่สบาย

 

‘’แล้ว เธอเป็นอะไร? ‘’

‘’ครับ อาการแบบนี้คงเป็นไข้ป่า เหมือนคุณซาสึเกะตอนนั้นแหล่ะครับ คุณกาอาระ’’

‘’งั้น ฉันจะไปทำข้าวต้มให้ยัยนี่นะ ‘’

‘’เฮ้ยๆ เดี๋ยวก่อนๆ ซาสึเกะ เดี๋ยวแกก็หุงข้าวระเบิดตู้ม หรอก -_-‘’

‘’อิทาจิ! มันใช่เวลาไหม ? ตอนนั้น ตอนที่ฉันเป็น ยัยนี่ก็…’’

ซาสึเกะมองหน้าอิทาจิก่อนจะมามองหน้าซากุระที่นอนซมอยู่ ใช่ ตอนเขาเป็น ซากุระก็ดูแลเขาทุกอย่าง แถมมานอนห้องอีก ถึงตอนนั้นจะเกิดเรื่องวุ่นวาย แต่ก็ผ่านมาได้เพราะเธอ ซากุระ

 

‘’งั้นช่วยแล้วกัน’’

‘’ขอบใจนะ กาอาระ งั้นพวกแกเฝ้ายัยนี่ไปด้วยกัน ฉันจะไปกับกาอาระ’’

‘’ฝากด้วยนะครับ เดี๋ยวเรื่องทางนี้ผมจัดการเอง J’’

ซาโซริยิ้มให้กับซาสึเกะและกาอาระ มองตามเขาจนออกไปจากห้องแล้ว ก็กลับมามองซากุระที่นอนซมอยู่ ในใจของเขาเจ็บลึกๆ เพราะเป็นสาเหตุให้เธอ เป็นแบบนี้

‘’เมื่อคืนก็ดีๆ ไม่น่ามาเป็นแบบนี้เลยนะ ‘’

‘’นั่นสิครับ เพราะผมแหล่ะ ถ้าไม่ชวนเล่นอะไรแบบนี้’’

‘’ชิ!!’’

 

‘’ แค่กๆ แค่ก !!!’’

‘’คุณซากุระครับ ตื่นแล้ว ‘’

‘’ยัยบ้า!!’’

ซากุระไอออกมาพร้อมลืมตาขึ้นมา เห็นซาโซริกับอิทาจิยืนมองเธอด้วยสายตาเป็นห่วง เธอยิ้มออกมาหน่อยๆ ก่อนจะมองมือที่ซาโซริจับไว้ เลยไปมองสายตาของอิทาจิที่สั่นไหว เธอก็ยิ้มออกมาอีกรอบ

‘’ขอโทษนะครับ เพราะผม เพราะผมแท้ๆ’’

‘’อื้อ คิดมาก’’

‘’รู้สึกยังไงบ้าง ครับ’’

‘’ไม่มีแรงเลย ขอโทษนะ ที่ทำให้ลำบาก’’

‘’ไม่เป็นอะไรครับ แค่คุณไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้ว คุณซากุระ’’

ซาโซริยกมือที่กุมไว้ขึ้นมาแนบอกเขาเบาๆ พร้อมซบหน้าลงไปด้วยความห่วงใย ซากุระยิ้มอย่างเขินอายแต่ก็ไม่ได้สะบัดออกหรืออะไร อิทาจิมองอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ก่อนจะเดินไปนั่งที่เตียงของซากุระ

‘’นี่! เดี๋ยวซาสึเกะกับกาอาระไปทำข้าวมาให้กิน เสร็จแล้วก็กินยาแล้วนอนพักไปซะ’’

‘’ขอบคุณนะ อิทาจิ’’

‘’ไม่ต้องมาขอบคุณฉัน  ไม่ได้ทำอะไรเพื่อเธอซักหน่อย!’’

‘’แค่กๆ!!’’

‘’หิวน้ำไหมครับ ผมไปหยิบน้ำมาให้นะ  ในห้องไม่มีน้ำเลย งั้นคุณรออยู่นี่นะครับ J’’

ซาโซริปล่อยมือก่อนจะเดินออกห้องไป เหลือเพียงแต่อิทาจิและซากุระ อิทาจิหันหน้าหนีซากุระ ใช่สิ

 

‘’ฉันมันนี่ไม่ค่อยเอาใจใส่เธอเท่าไหร่เลย ว่าไหม? ไม่เหมือนมัน ซาโซริมันเป็นพวกใส่ใจคนอื่น’’

‘’อิทาจิ’’

‘’ก็ฉันมันเป็นแบบนี้!! ถึงมีแต่คนเกลียดขี้หน้าไงล่ะ!!’’

‘’………’’

ซากุระเอื้อมมือร้อนๆเพราะพิษไข้ของตัวเองไปวางบนมือของอิทาจิเบาๆ เขาสะดุ้งนิดหน่อย แต่ก็ใช้มืออีกข้างมากุมมือซากุระไว้แล้วกุมแน่น

 

‘’ยัยบ้า หายไวๆ นะ ฉันไม่มีคนด่าด้วย’’

‘’อืม ^_^////’’

อิทาจิซบหน้าลงกับมือของซากุระเบาๆก่อนจะเขยิบตัวไปใกล้ๆเธอก้มมองซากุระที่หน้าแดงซ่านเพราะพิษไข้หรือเพราะอะไรก็ไม่รู้ เขาเอื้อมมือไปแตะแก้มเธอเบาๆ พร้อมเขี่ยผมที่ปรกหน้าของเธอออกเบาๆ

‘’ฉันจะดูและเธอเอง’’

‘’/////////////’’

‘’ฉะนั้น หายไวๆนะ ยัยบ้า’’

จุ๊บ!!

อิทาจิจูบลงไปที่ปรอยผมที่เขายกขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะปล่อยให้ซากุระนอนหน้าแดงอยู่ เขาก็ยิ้มที่มุมปากหน่อยๆ เป็นภาพที่หายากสำหรับซากุระมาก

 

 

‘’มาแล้วครับ !! คุณซาสึเกะกับคุณกาอาระทำข้าวต้มเสร็จแล้วด้วยล่ะ ‘’

ซาโซริเปิดเข้ามาตามด้วยซาสึเกะและกาอาระที่ถือถาดขาวกับยาเข้ามา อิทาจิเด้งตัวลุกออกจากเตียงของซากุระทันทีก่อนจะเดินไปหยิบเก้าอี้มานั่งใกล้ๆเตียงนั้น

‘’ช่วยนะ’’

‘’ขอบคุณนะ////’’

กาอาระเดินไปพยุงซากุระขึ้นมานั่งพิงเตียง แถมซากุระเองก็ยังใส่ชุดนอนอยู่ด้วย แต่ตอนนั้นซากุระไม่ได้คิดอะไร แต่ทุกคนในห้องนั้นคิด…..

‘’ฉันทำไข่ของซาสึเกะมาด้วย -_-‘’

‘’ฮะๆ งั้นเหรอ แค่กๆ ‘’

‘’บอกว่าให้เติมเจียวไปยังไงล่ะ ไอ้บ้านี่!!’’

อิทาจิมองซาสึเกะที่ยื่นไข่เจียวให้ซากุระดู ซาสึเกะหันมาทำหน้าบึ้งๆใส่อิทาจิก่อนจะหันไปมองซากุระต่อ เขาอยากป้อนข้าวซากุระนะ แต่ว่า..

‘’คุณซากุระครับ ผมป้อนเองนะ ><’’

‘’เอ่อ////’’

ซาโซริยกถ้วยออกจากถาดแล้วตักข้าวต้มไปจ่อปากซากุระเรียบร้อยแล้ว ซากุระทำหน้าลำบากใจนิดหน่อย ในใจเธอไม่อยากกินข้าวเพราะขมปากมาก เธอจึงหันหน้าหนีซาโซริทันที
 

‘’ไม่อยากกินเหรอครับ L หรือไม่ชอบที่ผมป้อน’’

‘’เอ่อ ฉันขมปากน่ะ ไม่อยากกินเท่าไหร่’’

‘’ไม่ได้นะ เธอต้องกิน -_-‘’

กาอาระพูดขึ้นมา ซากุระทำหน้าบึ้งๆใส่กาอาระนิดหน่อย กาอาระก็พอจะเข้าใจว่าเธอไม่อยากกินแต่ยังไงก็ต้องกิน ซาโซริมองสองคน ถึงจะบอกว่า บริษัทเป็นหุ้นส่วนกัน แต่สองคนนี้ไม่เคยเจอกัน ทำไมถึงสนิทขนาดที่คุณซากุระสามารถแสดงอารมณ์ออกมาให้กาอาระได้ขนาดนี้..

‘’ไม่เอากาอาระ! ฉันไม่อยากกิน T^T’’

‘’ยัยบ้า! แล้วจะหายไหมเนี่ย!!’’

‘’มันขมปาก แค่กๆ ‘’

อิทาจิมองอย่างขัดใจ อุตส่าห์บอกไปว่าให้หายเร็วๆ ก็ยังไม่ยอมกินข้าวอีก กาอาระมองนิ่งๆก่อนจะขอถ้วยข้าวจากซาโซริ เขาก็ลุกแล้วยื่นให้กาอาระ กาอาระนั่งลงแทนที่ของซาโซริก่อนจะตักข้าวมาแล้วยื่นให้ซากุระด้วยสายตานิ่งๆ

‘’กินซะ’’

‘’อย่าทำหน้าหน้ากลัวสิ T^T’’

‘’กิน’’

‘’กาอาระ’’

‘’กิน’’

‘’เข้าใจแล้ว U^U’’

ซากุระรับคำป้อนของกาอาระมาแต่โดยดี เพราะโดนแรงกดดันของกาอาระไม่ไหว ก่อนจะรับคำต่อๆไปของกาอาระเรื่อยๆจนหมด กาอระก็ยื่นน้ำให้เธอกิน ตามด้วยยา

 

‘’เฮ้อ ดีแล้วที่คุณซากุระกินนะครับ นอนได้แล้วนะครับ ผมจะอยู่เฝ้า ฉะนั้นไม่ต้องห่วง J’’

‘’แกอยู่เฝ้านั่นล่ะ น่าห่วง -_-‘’

‘’คุณอิทาจิครับ!!’’

‘’น่าๆ ฉันก็จะอยู่ด้วย ไม่ได้ทำอะไรเหมือนกัน’’

ทุกคนหันไปมองซาสึเกะทันที กาอาระเองก็ไปหาที่นั่งมานั่งเรียบร้อยแล้วไม่ต้องพูดก้รู้ว่าเขาก็จะอยู้เฝ้า ซากุระเหมือนกัน สรุปทั้ง 4 คนก็อยู่เฝ้าซากุระจนเธอหลับไป
 

 

‘’ไม่คิดว่า ยัยนี่จะมาเป็นแบบนี้นะเนี่ย’’

‘’นั่นสิครับ ‘’

‘’ไข้ลดหรือยังซาโซริ’’

‘’ไม่ครับ เหมือนเดิม ที่นะครับที่มีอุปกรณ์หมอติดที่นี่ด้วย เลยช่วยได้เยอะ ‘’

‘’อืม’’

‘’น่าเบื่อว่ะ ไม่มีคนแกล้ง ไม่สนุกเลย ชิ!’’

‘’ใจคอคุณก็จะแกล้งแต่เธอนะครับ คุณอิทาจิ ‘’

‘’ชิ!! L’’

ซาสึเกะมองการสนทนาของซาโซริกับอิทาจิอย่างเอือมๆ ก่อนจะหันไปมองซากุระที่หลับอยู่บนเตียงของเธอ คงทรมานสินะแล้วเขาก็หันมามองมองกาอาระที่นั่งเงียบเปิดหนังสืออ่าน บางทีเขาก็คิดว่าทำไม ซากุระกับกาอาระสนิทกัน
 

‘’กาอาระ นายกับซากุระรู้จักกันมาก่อนเหรอ ?’’

‘’ไม่หรอก พึ่งมารู้จักกันก็ตอนติดเกาะนี่ล่ะ’’

‘’แล้วทำไม? แบบว่า ดูสนิทกันดีจัง’’

‘’ก็ไม่รู้ แค่ที่บ้านทำงานร่วมกัน เคยเห็นเธอผ่านๆแต่ไม่ได้คุยก็เท่านั้น’’

‘’ผมก็คิดนะครับ!!  ดูคุณซากุระจะ แสดงสีหน้าต่างๆออกมาหมดเมื่ออยู่กับคุณนะครับ’’

‘’……..’’

กาอาระมองนิ่งๆ ก่อนจะเลยไปมองซากุระแลว้กลับมาจ้องหน้า ซาสึเกะและซาโซริต่อ ส่วนอิทาจิก็นั่งฟังเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร

‘’ไปถามเธอเองคงจะรู้เรื่องกว่านะ’’

‘’ถ้ายัยนั่นบอกก็ดีสิ’’

‘’นั่นสิครับ’’

‘’พวกแกนี่ดูสนใจยัยบ้านั่นจังนะ!’’

‘’!!!!!!’’

ทั้งสามคนหันมามองที่อิทาจิพูด ต่างคนต่างตกใจ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรกันอีกเลย อิทาจิมองอย่างหงุดหงิด อะไรก็ ยัยนั่นๆ มียัยนั่น อยู่ในหัวแล้วความคิดตอลอดเลยรึไง

 

 

2 ชั่วโมงต่อมา
ซากุระยังหลับไม่ตื่นเท่าไหร่ ทุกคนก็ต่างสลับเฝ้าซากุระ เปลี่ยนบรรยากาศบ้างอะไรบ้าง ห้องซากุระ กาอาระเปิดหน้าต่างออกทุกบาน เพื่อให้เธอได้รับ อากาศบริสุทธิ์มากกว่าจะได้รับแอร์ ซาโซริคอยดูอาการของเธอเรื่อยๆ เพราะมีความรู้เรื่องหมอมากที่สุดมากกว่าใคร ซาสึเกะและอิทาจิก็ไม่ได้ทำอะไรเท่าไหร่ นั่งเฝ้าเธออย่างเดียว

รายละเอียดอื่นๆ เช่น การคอยหมั่นเช็ดตัวให้เธอ มีกาอาระคนเดียว แต่เขาก็ยังไม่กล้าเช็ดให้เธอ แค่เปลี่ยนผ้าที่หัวของเธอเท่านั้น

‘’คุณซากุระตื่นแล้วครับ!!’’

เสียงซาโซริตะโกนอย่างดีใจ เมื่อซากุระลืมตาขึ้นมา ทุกคนก็ต่างพากันวิ่งกรูมาดูอย่างเป็นห่วง
 

‘’อะไรกัน ? ยังอยู่กันอีกเหรอ ? แล้วอย่าทำเหมือนฉัน จะตายได้ไหม -_-**’’

‘’ตื่นมาก็ปากดีเลยนะ ยัยบ้า! แสดงว่าหายแล้วใช่ไหมฮะ! L’’

‘’ไข้ลดแล้วนะครับ แต่อาการก็ยังน่าเป็นห่วงอยู่ L ‘’

‘’อยากอาบน้ำ เหนียวตัวไปหมดแล้ว ‘’

ซากุระลุกขึ้นนั่งโดยที่มีซาโซริคอยพยุงหลังเอาไว้ เธอกุมหัวด้วยความปวดหน่อยๆ และเหมือนจะ เซล้มไปได้ตลอด
 

‘’ไม่ได้นะ เธอไม่สบายต้องเช็ดตัวอย่างเดียว’’

‘’งั้น….’’

‘’….’’

‘’พวกนายก็ออกไปนอกห้องก่อนได้ไหม? แล้วฉันจะเช็ดตัวยังไง L ฉันผู้หญิงนะยะ!!’’

‘’///////////’’

พวกที่เหลือหน้าขึ้นสีทันที ก่อนจะพากันเดินออกไปจากห้องเงียบๆ แต่กอ่นจะไปนั้น  กาอาระพยุงซากุระเข้าไปในห้องน้ำแล้วจัดเตรียมเสื้อผ้าให้เธอทำอะไรในนั้นได้สะดวกขึ้น ก่อนจะพากันออกไปยืนรอหน้าห้องเงียบๆ โดยที่ทุกคนก็แอบหน้าแดงหน่อยๆ

 

 

‘’เข้ามาสิ’’

ซากุระเปิดประตูออกไปแล้วเรียกพวกที่เหลือให้เข้ามา หลังจากที่ทำธุระเสร็จประมาณ 15 นาที ซากุระใช่เวลานานเพราะเธอไม่ค่อยมีแรงเท่าที่ควร แค่ยืนก็จะล้มล่ะ

‘’ยัยบ้า!!!’’
 

ตุ่บ!!


อิทาจิยืนใกล้ประตูที่สุดเมื่อเห้นซากุระจะล้มก็เข้าไปพยุงเธอทันที ซากุระหอบหายใจอย่างเหนื่อยๆบนอกของอิทาจิ ทุกคนต่างตกใจที่ซากุระเป็นแบบนี้ อิทาจิตัดสินใจอุ้มซากุระก่อนจะพามาวางลงเตียงเบาๆ

‘’ทำซ่า!! แค่ยืนจะไม่ไหวล่ะ! ‘’

‘’นายนี่นะ///’’

‘’นอนไปซะ!’’

‘’ฉันพึ่งตื่น!คงจะนอนให้อยู่หรอก แค่เหนื่อยอ่อนก็เท่านั้นเอง L’’

‘’งั้นผมจะไปต้มยาสมุนไพรมาให้นะ คุณกาอาระมากับผมได้ไหมครับ พอดีผมเจอหนังสือรักษาโรค และ มีสมุนไพรบางส่วนอยู่หลังบ้านด้วยนิใช่ไหมครับ J’’

‘’ใช่ๆ’’

‘’งั้น คุณอิทาจิ คุณซาสึเกะ ฝากคุณซากุระด้วยนะครับ ‘’

ซาโซริแยกออกไปกับกาอาระทันที  เหลือเพียงแค่ซาสึเกะและอิทาจิเฝ้าเท่านั้น อิทาจินั่งหน้ามุ่ยมองซากุระที่ชอบทำอะไรไม่สนใจตัวเองเท่าไหร่ ซากุระนอนเอียงแล้วหันมามองอิทาจิ ก่อนจะยิ้มออกมา

 

‘’ยิ้มอะไร’’

‘’ก็ไม่คิดว่านายจะอยู่เฝ้าฉันไง’’

‘’ฉันไม่อยากโดนหาว่าเห็นแก่ตัว หรอกนะ!’’

‘’จริงเหรอ J’’

‘’เออ’’

ซากุระยิ้มออกมาอย่างดีใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปแตะมืออิทาจิเบาๆจนเขาสะดุ้ง ซากุระก็หัวเราะออกมาเบาๆ เพราะแกล้งเขา

‘’ถ้าไม่ติดว่าเธอ เป้นไข้นะ! ‘’

‘’ทำไมงั้นเหรอ? นายจะทำอะไรฉันงั้นเหรอ J’’

‘’ชิ!!/// ไปห้องน้ำล่ะ ยืมใช้แปป’’

อิทาจิหันหน้าหนีก่อนจะลุกเดินไปเข้าห้องน้ำอย่างหน้าตาเฉย ซาสึเกะมองตามก่อนจะเดินมาหาซากุระที่เตียงแล้วนั่งข้างๆเธอเบาๆ

 

‘’เป็นยังไงบ้าง’’

‘’เหนื่อย L ไม่มีแรงเลยล่ะ’’

‘’ไม่คิดว่าจะเป็นไข้แบบนี้นะ คราวนี้ล่ะ ที่ฉันจะดูแลเธอคืนแล้ว’’

‘’น่าๆ นายนี่คิดมากจัง ซาสึเกะ ฉันไม่ติดใจอะไรหรอกนะ J’’

ซาสึเกะขมวดคิ้วมองซากุระ ถอนใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอื่อมมือไปกุมมือซากุระเบาๆ จนซากุระหน้าแดงขึ้นมาด้วยความเขิน
 

‘’ก็ฉัน เป็นห่วงเธอ ขอแค่ดูแลเธอก็พอ ‘’

‘’จ่ะ///// ขอบคุณนะ ‘’

‘’ไม่เป็นอะไร ถือว่าตอบแทนเรื่องนั้นด้วย’’

ซาสึเกะกับซากุระผสาญมือกันอย่างแน่น ซาสึเกะหรี่ตามองซากุระอย่างอบอุ่น ซากุระเองก็ตกใจมากแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ยิ้มรับอยางเขินๆ

จังหวะนั้นเป็นจังหวะที่ อิทาจิเดินออกมาพอดี ซาสึเกะปล่อยมือออกจากซากุระอย่างรวดเร็ว ก่อนลุกออกจากเตียงของเธอมานั่งที่เดิม อิทาจิมองตามก่อนจะนั่งที่เดิมแล้วมองซากุระที่มองตนเอง

‘’อะไร ? ‘’

‘’เปล่าๆ มองไม่ได้หรือไง ‘’

‘’เธอนี่มัน ชิ! นอนไปเลยไป’’

‘’ไม่เอา พึ่งตื่น ก็พักหน่อยสิ พักแบบไม่นอนน่ะ ‘’

‘’พูดอะไรไม่รู้เรื่อง’’

‘’ชิ! ไม่คุยกับนายแล้ว  L ‘’

ซากุระหันหน้าและตัวหนีอิทาจิไปอีกฝั่ง อิทาจิแอบหมันไส้ แต่ก็ไม่ได้ทำอะไร นั่งมองซากุระที่งอลตุ๊บป่องหันหน้าหนีเขา ก่อนจะรอพวกกาอาระและซาโซริมาให้ยาเธอ

 

 

‘’ไม่เอา!!!!’’

‘’คุณซากุระครับ!! ‘’

‘’ไม่กินๆๆๆๆๆ ฉันไม่กินเด็ดขาด !!!’’

หลังจากกาอาระและซาโซริขึ้นมาแล้ว เขาก็ยื่นน้ำสมุนไพรให้ซากุระทันที แต่ที่ซากุระโวยวายนั้นคือ เธอไม่อยากกิน น้ำสี ดำ มันน่ากลัวจนเธอกินและนึกภาพไปต่างๆนาๆ

‘’ผมทำตามทุกขั้นตอนนะครับ! และสมุนไพรก็เป๊ะๆ ด้วย ฉะนั้น เพื่อตัวคุณเอง คุณต้องกินนะครับ’’

‘’ไม่เอาๆๆๆ’’

‘’เฮ้อ! ใครก็ได้ มากล่อมคุณซากุระทีสิครับ T^T ผมหมดหนทางแล้วนะ ‘’

ซาโซริหันไปอ้อนวอนพวกที่เหลือ เพราะไม่ว่าจะกล่อมยังไง ซากุระก็ไม่ยอมกินเลย แถมเธอยังคลุมโปงหนีอีก ทำให้ซาโซริหาทางยากที่จะให้เธอกิน

‘’มา ฉันเอง’’

‘’นายจะทำได้เหรอ ซาสึเกะ ‘’

‘’ อิทาจิ! อย่าดูถูก ‘’

‘’ชิ!!’’

ซาสึเกะรับน้ำมาจากซาโซริก่อนจะวางไปโต๊ะข้างๆแล้ว เข้าไปนั่งข้างเตียงก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือไปหาซากุระเบาๆ ค่อยๆดึงผ้าห่มเธอออกมา

‘’เดี่ยวหายใจไม่ออกนะ ‘’

‘’….’’

‘’ซากุระ ยื่นหน้ามาหาหน่อยสิ มีเรื่องจะพูดด้วย ‘’

‘’..’’

ซากุระมองอยู่ในผ้าห่มก่อนจะโผล่หัวออกมาหน่อยๆ ซาสึเกะก็ก้มลงไปใกล้ๆ จนทุกคนตกใจ

‘’!!! เดี๋ยวสิ แกทำอะไรน่ะ ซาสึเกะ!!’’

‘’? อะไร ก็มีเรื่องจะคุยกัน เฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรหรอก’’

อิทาจิรู้สึกหงุดหงิดก่อนจึงโวยไปไม่ทันคิด เพราะแนวที่อิทาจิมองมันเหมือนเธอและซาสึเกะจูบกัน ซาสึเกะแหงนหน้าขึ้นมามอง ก่อนจะก้มลงไปพูดอะไรบางอย่างกับซากุระใกล้ๆ

‘’ทำไมไม่ยอมกินล่ะ ? ‘’

‘’ก็มันดำนี่ ใครจะกล้ากิน’’

‘’น้ำสมุนไพร อะไรมันจะขาว คิดมากแล้วเธอ’’

‘’/////////////’’

‘’จะกินหรือจะให้ฉันป้อน’’

‘’….’’

‘’ด้วยปาก’’

‘’//////!!!! ตาบ้า’’

‘’งั้นก็กินซะ! ถ้าเธอไม่กินฉันทำจริงๆนะ ของแค่นี้กินเข้าไปคงไม่ตายหรอก คิดถึงน้ำใจของกาอาระและซาโซริที่ทำมาให้เธอบ้างสิ’’

‘’………’’

‘’พวกนั้นคงรู้สึกแย่นะ อุตส่าห์ทำมาให้เธอ แต่เธอไม่กินน่ะ’’

‘’ก็ได้ชิ!!!’’

ซากุระเด้งตัวออกมาจากผ้าห่มก่อนจะรับน้ำมาจาก ซาสึเกะอีกที แล้วปิดจมูกหลับปี๋ แล้วยกดื่ม เข้าไปท่ามกลางสายตาตกใจของใครหลายคนทันที!!
 

‘’ทำได้ยังไงเนี่ยครับ คุณซาสึเกะ’’

‘’อ่อ นิดหน่อยน่ะ’’

‘’ชิ! นายชอบพูดตรงอ่ะ L’’

ซากุระบ่นก่อนจะรับน้ำเปล่ามาดื่มอีกที ซาสึเกะเล่นมาพูดแบบนั้น เป็นใครก็ต้องยอม แต่ ที่บอกว่า ป้อนด้วยปาก ทำให้ซากุระใจเต้น ตึกๆ ใช่เล่น
 

‘’ มันทำอะไรของมันกันแน่’’

อิทาจิพูดเบาๆ ก่อนจะมองไปที่ซาสึเกะด้วยสายตาหงุดหงิด ก่อนจะหันหน้าหนีเมื่อซากุระมองมาที่ตนเอง

‘’ให้ตายสิ มีแต่คนแปลกๆ เฮ้อ///’’

‘’งั้นนอนเถอะนะครับ เดี๋ยว บ่ายๆ มาทานข้าวต้มกันนะ J’’

‘’อื้ม เข้าใจแล้ว ‘’

ซากุระรับคำก่อนจะนอนลงไปโดยมี ผู้ชายทั้ง 4 นั่งเฝ้า ถึงเธอจะกลัวไปบ้าง แต่ตอนนี้ความรู้สึกเปลี่ยนไป เป็นรู้สึกปลอดภัยอย่าเห็นได้ชัด!!
_________________________________________________________________________________________________
อิจฉา ซากุระ = = มีแต่หนุ่มๆอยู่ข้างๆ
อัพเเล้วนะคะ เม้ลด้วยนะ เม้นน้อยมากเรื่องนี้  ^_^ ส้มเสียใจนะ เม้นๆๆนะคะ
 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

705 ความคิดเห็น

  1. #535 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 14:00
    อิจฉาหนูกุจิงๆๆวุ้ยมีแต่ผู้ชายหล่อล้อมรอบ TwT...
    #535
    0
  2. #311 mintty555 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2556 / 22:02
    อัพพพพพพพพพพพพพ
    #311
    0
  3. #307 sky-dream (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 23:31
    ซากุร้าาาาาา ชั้นอยากเปนเธอ
    ไข่ของซาสึเกะ อุ้ฟ 5555555555 ฮามากอ่ะ
    #307
    0
  4. #295 กิ่ง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 14:15
    อิจฉาซากุระจังมากกกกกกกกกก!!!!!!!!!

    ซาสึเกะเข้าใจพูดจังนะ..........>///////<

    อิทาจิตอนนายเขิลน่ารักอ่า ^/////////^

    อาการะกดดันเก่งจังนะ =_=;;;

    ซาโซรินายช่วยไปน่ารักไกลๆหน่อยได้ไหมอ่ะ =//////=

    ป.ล.อัพต่อไวๆน๊า รออยู่จ้า >w
    #295
    0
  5. #284 One Diamond (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 18:46
    สนุกค่า แต่ว่าตกลงใครเป็นพระเอกอะคะ
    #284
    0
  6. #283 Kam Sina !? (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2556 / 22:12
    บอกได้แค่ว่า  อิจฉา  มากมาย  
    แบบไม่มีใครน่าอิจฉาได้มากกว่านี้แล้ว
    #283
    0
  7. #282 lovesasukekung (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กันยายน 2556 / 11:46
    ซากุระจงหลงซาสึเกะซ้าาาาาาาาาาาา

    SASUSAKU BANZAI!!!!!!!!!!!!!!!
    #282
    0
  8. #281 ned1991 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2556 / 15:14
    อยากให้เกะได้จูบแรกของซากุระจุงเบย>______<

    เค้าเชียร์เกะกุนะ
    #281
    0
  9. #280 ned1991 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 กันยายน 2556 / 15:12
    อิจฉาซากุระที่สุดดดดดดดด>3<

    ซาสืเกะ!!เมื่อไหร่นายจะเลีกพูดคำว่า"ไข่ของซาสืเกะ"สักที=__=

    ทีหลังถ้าจะพูดเตีมคำว่า"เจียว"ด้วยนะ

    อิทาจิเวลาน้อยใจชอบหันหน้าหนีตลอดเนอะ...แต่ก็น่ารักดี=w=

    กาอาระสนิทกับซากุระจังนะ

    ชาโชริก็น่ารักเหมือนเดีมจ้า

    #280
    0
  10. #279 SilverWolf (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 12 กันยายน 2556 / 22:19
    ดื่มทำไมซากุระ!
    ทำไมไม่ให้ซาซึเกะป้อนด้วยปากหา!!
    อิจฉาอ๋าาาาาาา
    #279
    0
  11. #278 Hunny ^^" (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 กันยายน 2556 / 19:25
    อิจฉาโคตรรรร
    #278
    0