[ Fic naruto ] Love Island เกาะร้าง พิสูจน์รัก♥

ตอนที่ 17 : Chapter 15 : ทดสอบความกล้า สองคู่หลัง!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    9 ต.ค. 56





Writer Talk

      การทดสอบความกล้าของพวกเขาและเธอยังไม่จบ
หลังจากที่ซากุระไปมาแล้วกับกาอาระและซาโซริ ตอนนี้เป็นตาของ ซาสึเกะที่จะไปรอบต่อไปแล้ว แต่เขารอให้ซากุระนั่งพักเหนื่อย เพราะวิ่งลงมา 1 กิโล เพื่อไล่กับซาโซริ สุดท้าย ซาโซริก็รอดไปจากเขา


 

‘’ไม่เป็นอะไรนะ’’

กาอาระเดินไปนั่งยองๆ มองซากุระที่ทรุดนั่งอย่างเหนื่อยๆ เธอพยักหน้าก่อนจะรับน้ำมาจากกาอาระแล้วดื่มอย่างรวดเร็ว

‘’ค่อยๆกินก็ได้ สำลัก จะไม่ดีเอา’’

‘’อืม ขอบคุณนะ J’’

ซากุระหันไปยิ้มให้กับกาอาระ  ก่อนจะทำตาเขียวใส่ซาโซริที่ยืนดื่มน้ำอยู่

‘’หยอกๆนะครับ.. J’’

‘’เชอะ นายมันบ้า////’’

‘’ระวังไว้ก็ดี อิอิ’’

‘’มีอะไรกันงั้นเหรอ? -_-‘’

ซาสึเกะลุกออกมาจากโต๊ะก่อนจะมาจัดของใส่กระเป๋าแล้วเตรียมตัว ซาโซริยิ้มแต่ไม่พูดอะไร ซากุระก็บอกว่าไม่มีอะไร..ก่อนจะลุกแล้วเดินไปเทียบข้างกับซาสึเกะ ส่วนอิทาจินอนเอนกับเก้าอี้พรางเอาหนังสือปิดหน้าไว้แล้วหลับไป

‘’Zzzzz คร่อก!~’’


 

‘’ไปกันยัง หายเหนื่อยแล้วใช่ไหม??’’

‘’โอเคเลย’’

‘’ไปดีๆนะครับ คุณซากุระจัง คุณซาสึเกะ >0<’’

‘’หุบปากไปเลยตาบ้าซาโซริ ชิ////////’’

ซากุระหันไปตะโกนใส่ซาโซริก่อนจะหันหน้ามาอย่างเดิม ขโมยทั้งแก้มทั้งหน้าผาก คิดอะไรกันแน่นะหมอนั่น แล้วที่บอกสนใจอีก!!!//////////.. ซากุระคิดพรางหน้าแดงออกมาอย่างเปิดเผย

 

 

‘’มีอะไรกับมันกันแน่ เธอน่ะ ?? ‘’

หลังจากเดินมาแล้วห่างมากพอแล้ว ซาสึเกะก็หันไปถามซากุระทันที เธอมองอย่างแปลกใจประมาณว่าอยากรู้ทำไม..

‘’หมอนั่นมันชอบแกล้งฉันนี่ ก็เลย..นิดหน่อย’’

‘’อะไรที่ว่าแกล้งน่ะ’’

‘’/////..ไม่ต้องรู้หรอกน่า’’

‘’……..’’

ซาสึเกะไม่พูดอะไรมากแล้วพาซากุระเดินไปช้าๆ เพราะว่าเธอเดินมาเยอะมากแล้ว เขาเดินไปก่อนจะมองป่ารอบข้างไปด้วยก่อนจะใช้ไฟฉายส่องไปมาจนซากุระสงสัย

‘’นี่! ทางอยู่ข้างหน้า นายจะส่องข้างๆป่าทำไม…’’

‘’หาแมงมุม’’

‘’.!!!! ตาบ้า อย่านะ ถ้านายหาฉันจะโกรธนายไปตลอดชีวิตจริงๆด้วย!! T^T’’

‘’เธอจะกลัวอะไรนักหนา น่ารักจะตาย’’

‘’น่ารักบ้าอ่ะดิ!! ‘’

‘’ ฉันไม่เข้าใจเลย ’’

‘’ฉันต่างหากที่ควรจะพูดน่ะ!! ฉันไม่เข้าใจนายมากกว่าที่นายจะไม่เข้าใจฉันซะอีก’’

‘’งั้นถาม  แมงมุมมันทำอะไรเธอ  เธอถึงเกลียดมัน’’

‘’ก็ ตัวมันน่าเกลียด ขนอะไรไม่รู้เต็มไปหมด มีหลายขา อีก’’

‘’เธอก็แค่ดูภายนอก ไม่ได้ดูข้างในมันซักนิด เธอเป็นพวกดูคนจากภายนอกสินะ แค่แมงมุมมันตัวน่าเกลียดแล้ว ไม่เคยทำอะไรเธอเลย เธอก็ไปกลัวมัน มันแสดงถึงนิสัยของเธอได้เลยนะรู้ไหม’’

‘’………..’’

ซากุระเงียบทันที ซาสึเกะพูดเจ็บเกินไป เขาส่องไฟฉายไปแล้วเดินไป ซากุระได้แต่เดินตามไปเงียบๆ

เธอผิดงั้นเหรอ? เธอแค่กลัวเท่านั้นเอง เธอผิดมากใช่ไหม?



 

‘’นี่! จะเดินช้าอีกนานไหม? ฉันไม่อยากจะอยู่ดึกหรอกนะ’’

‘’………..’’

ซากุระวิ่งไปหาเขาก่อนจะเดินเทียบข้างไป ในใจตอนนี้เธอร้องไห้ไปแล้ว ซาสึเกะพูดเจ็บเกิน แล้วเขาก็เดินเงียบกับซากุระไป ไม่มีใครพูดอะไรเลย

 

ตึก!!


ซาสึเกะหยุดก่อนจะหันมองซากุระ พรางทีเขาอาจจะพูดแรงไปมั้ง ซากุระหยุดแล้วหันมองซาสึเกะว่าทำไมเขาถึงหยุด

‘’เอ่อ เมื่อกี้ พูดแรงไป….’’

‘’ช่างเหอะ ฉันผิดเองล่ะ………’’

ซากุระตัดบทของเขาก่อนจะเดินนำหน้าเขาไป

โกรธสินะ ซาสึเกะถอนใจก่อนจะเดินไปคว้ามือซากุระมา แต่คงคว้าแรงไปนิดทำให้ตัวเธอหันมากอดเขาไว้และอยู่ในอ้อมกอดเขาพอดี


 

‘’…………’’

‘’ขอโทษ’’

‘’อื้อ’’

‘’เธอนี่มันบ้า พูดแค่นี้ไม่เห็นต้องร้องไห้เลยนี่’’

ซาสึเกะจับหลังของซากุระที่สั่นเทา ไม่คิดว่าซากุระจะบอบบางขนาดนี้ แต่เขาก็พูดแรงเกินไปจริงๆล่ะนะ

 

‘’โทษทีนะ พอดีฉันเป็นพวก พูดตรงๆไปน่ะ จะโดนว่าบ่อยเพราะ พูดตรงนี่ล่ะ..’’

‘’……..’’

‘’เลิกร้องซะ ฉันไม่ใช่คนที่ทนกับน้ำตาของผู้หญิงได้นาน’’

‘’………’’

ซากุระแนบหน้ากับไหล่ของซาสึเกะแน่น น้ำตาไหลเพราะเจ็บปวดจากคำพูดของเขา เธอสะอื้นอยู่อย่างงั้น ซาสึเกะเองก็กอดเธอไว้ไม่ปล่อย เพราะมันเป็นความผิดของเขา เขายืนให้ซากุระร้องไห้จนกว่าเธอจะเลิกร้องไปอย่างเงียบๆ.

ซากุระโดนซาสึเกะกำแขนแน่น ระหว่างเดิน เขาเลือกที่จะจับตรงข้อมือแทนที่จะจับมือ พาซากุระเดินมาก่อนจะเจอโกดังที่ว่า

 

‘’ซาโซริมันได้เอาตุ๊กตาซ่อนไหม?’’

‘’ไม่นะ…’’

‘’อืม นั่งพักไปซะ ฉันหาเอง’’

‘’……’’

ซากุระนั่งมองซาสึเกะหาไปอย่างเงียบๆ ก่อนจะหยิบน้ำออกมา สองขวด เธอกินขวดหนึ่งแล้วให้ซาสึเกะขวดหนึ่ง ไม่เกิน 10 นาที ซาสึเกะก็กลับมากับตุ๊กตา..

‘’เจอซะที มันเล่นเอาไปซ่อนไว้บนต้นไม่เลย’’

‘’ก้มหน่อยสิ’’

‘’??’’

ซาสึเกะมองหน้าอย่างงง ก่อนจะนั่งข้างเธอแล้วก้มหัวให้เธอเบาๆ ซากุระหยิบเศษใบไม้ออกจากหัวซาสึเกะเบาๆ..

‘’..///………’’

‘’ขอโทษนะ ที่ไปพูดว่านายแบบนั้น..’’

‘’ฉันเองก็ผิด เหมือนกัน’’

‘’/////..’’

ซากุระค่อยๆเขี่ยใบไม้ออกแล้วลูบหัวซาสึเกะเบาๆ อย่างอ่อนโยน ซาสึเกะก้มหน้าก่อนจะเลือกไปพิงตรงไหล่ของเธอเบาๆ..มือทั้งสองของเขาเอื้อมมือไปโอบเธอเข้ามาหาตัวแล้วกอดแน่น..
 

‘’ซาสึเกะ///’’

‘’ขอโทษที่ทำร้องไห้’’

‘’นายคิดมากจังนะ’’

‘’อืม ฉันรู้สึกแย่นี่หว่า ’’

‘’ไม่โกรธหรอก…’’

‘’อืม’’

ซาสึเกะเงยหน้ามามองซากุระ สายตาทั้งคู่จ้องกันเนิ่นนาน ก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าหาเธอเบาๆ หน้าของทั้งสองแนบกันติดชิด ลมหายใจรดที่จมูกของซากุระ เธอหลับตาสนิท ซาสึเกะเลื่อนหน้าไปตรงแก้มของซากุระเบาๆ แนบริมฝีปากลงไปเบาๆ ก่อนจะมุ่งตรงไปที่ริมฝีปากของซากุระแต่เขาก็ต้องชะงัก เห็นซากุระหลับตาปี๋ กำเสื้อเขาแน่น จนเขาได้สติ

 

‘’.!!!!!//////ขอโทษ’’

‘’อื้อ///ไม่เป็นอะไร’’

ซาสึเกะพึ่งรู้ตัวว่าจะทำอะไรลงไป เขาผละออกจากเธออย่างรวดเร็วก่อนจะไปเก็บกระเป๋า เม้มปากด้วยด้วยอาย เขาจะทำอะไรเมื่อกี้!? เขารู้สึกอยากทำ ได้แก้มเธอไปแล้ว ใจเต้นรัวอย่างเห็นได้ชัด

‘’ ไปกันเถอะ’’

‘’อืม’’

ซาสึเกะรับคำก่อนจะเดินพาซากุระกลับไป ระหว่างทาง ทั้งสองก็แลกเปลี่ยนความคิดต่างๆนาๆอย่างสนุกสนานไปอีกแบบ.ซากุระร่าเริงกว่าเดิม.. เเละซาสึเกะก็กุมมือเธอไปตลอดทาง ก่อนจะปล่อยเมื่อถึงที่...

 

 

‘’กลับมาแล้ว >< คุณซากุระครับ’’

‘’ตาบ้า!อยากโดนอีกหรือไงยะ’’

‘’แหะๆ  แต่ว่า คุณอิทาจิยังไม่ตื่นเลยนะครับ หลับนานแล้ว’’

พอเดินมาซาโซริก็วิ่งมาหาเธอและรับเธออย่างเต็มใจ ก่อนจะพูดคุยกับเธอปกติ โดยไม่ได้สังเกตว่าเธอร้องไห้มา ก่อนจะหันไปมาอิทาจิที่นอนเอาหนังสือปิดหน้า

‘’Zzzz คร่อกก!’’

‘’ตาบ้านี่นะ เฮ้อ! อิทาจิ’’

‘’คร่อก! Zzzz’’

‘’อิทาจิ!!!!!’’

‘’!!! เฮ้ย อะไรวะยัยบ้านี่!!! =_=**’’

อิทาจิตกใจตื่นเมื่อได้ยินคนมาพูดกรอกหู เขายกหนังสือออกมาอย่างหงุดหงิดก่อนจะมองหน้าซากุระอย่างหงุดหงิด..

‘’ถึงแล้วรึ! ช้าจริงๆ นี่ฉันนอนหลับไปตื่นนึงล่ะ!! ชิ!’’

‘’เออย่ะ!! หลับไม่รู้เรื่องรู้ราวเลยนะนายอ่ะ!!’’

‘’พูดมากจริง!!ไปกันได้แล้ว!!’’

 

หมับ!!!

อิทาจิลุกออกจากเก้าอี้แล้วดึงข้อมือของซากุระไปก่อนจะหยิบเป้แล้วเดินไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว..

 

‘’ตาบ้า!! จะรีบไปไหนเนี่ย ฉันเหนื่อยนะ  พักหน่อยสิยะ!!’’

‘’เรื่องของเธอ…’’

‘’ก็ปล่อยก่อน ซี่!!!’’

ซากุระสะบัดมือออกจากอิทาจิ ก่อนจะกำแขนด้วยความเจ็บ โมโหร้ายจริงๆ อิทาจิหันมาอย่างหงุดหงิดก่อนจะมองซากุระที่หน้างอใส่เขา

‘’อะไร ก็รีบไง จะได้เสร็จไวๆ’’

‘’ก็ให้ฉันพักบ้างอะไรบ้างซี่! เดินมาตั้ง 6 กิโลแล้วนะ !..’’

‘’อยากพักก็ตามใจ ฉันไปก่อนล่ะ!!’’

อิทาจิพูดแล้วโบกมือให้ซากุระก่อนจะเดินนำหน้าไปก่อน ซากุระทรุดลงกับพื้นด้วยความเหนื่อย มองอิทาจิที่เดินไปอย่างเหนื่อยใจมันมืด…T^T

 

ซากุระคิดในใจ เธอไม่มีไฟฉายติดตัวเลย แล้วเธอจะเดินไปคนเดียวยังไง..

ผู้ชายอะไร กล้าทิ้งผู้หญิงในที่แบบนี้คนเดียว..

‘’ตาบ้า อิทาจิ///’’

ซากุระปาดน้ำตาก่อนจะลุกขึ้นยืน โดนทิ้งอีกแล้ว ตกลงหมอนี่เป็นคนยังไงกันแน่!!!   ซากุระค่อยๆ เดินเทียบข้างๆป่า ก่อนจะมองทางที่แสงจันทร์ส่องไปคนเดียว


 

‘’ยัยบ้า!!ชักช้า!!!’’

‘’..!!!!!!’’

ซากุระมองอิทาจิที่ยืนพิงต้นไม้อยู่ ท่าทีเขาหงุดหงิดมาก เขาเดินมาหาเธอพรางกระชากแขนเธอมาใกล้ๆ

‘’ว่าแล้วต้องร้องไห้ ยัยสำออยเอ้ย!!’’

‘’……’’

‘’แค่ลองปล่อยให้อยู่คนเดียวเอง..’’

‘’……’’

‘’เอ้า!!..ขึ้นมาซะ!!’’

อิทาจินั่งยองๆก่อนจะเรียกให้เธอขึ้นหลังอย่างหงุดหงิด ซากุระมองอย่างตกใจอีกครั้ง ทำไมเขาต้องทำท่าเหมือนจะทิ้งเธอ..แล้วมาช่วยเธอแบบนี้ล่ะ
 

‘’อีกไกล นายไม่เมื่อยหรือไง’’

‘’จะขึ้นก้ขึ้น!! อย่าบ่น ฉันไม่ได้สำออยเหมือนเธอ’’

ซากุระมองเขาอย่างหงุดหงิด ปากร้าย จริงๆ เธอขึ้นหลังของเขา อิทาจิก็ยกตัวซากุระขึ้นมาโดยเขาเอาเป้ไว้ข้างหน้า และมีซากุระอยู่ด้านหลัง

‘’นายน่ะ ปากแข๋งชะมัด’’

‘’อะไร !’’

‘’ชิ/// นายมันบ้า ทำไมชอบทำให้ฉันร้องไห้อยู่เรื่อย’’

‘’พูดอย่างกับฉันชอบทำเธอร้องไห้ อยู่คนเดียว!!’’

‘’ตอนนั้นก็ทีนึงแล้ว!!!’’

‘’ไม่ใช่ฉันคนเดียวซักหน่อย! ตอนลงมากับซาสึเกะเธอก็ร้องไม่ใช่รึไง..!!’’

‘’!!! นายเห็น??’’

‘’เออ!!! แค่ตาเธอแดงผิดปกติก็รู้เเล้ว ก่อนเธอไปมันไม่แดงด้วยซ้ำ!! ’’

ซากุระมองอิทาจิอย่างตกใจ ก็เขานอนอยู่ แล้วจะรู้ได้ไงว่า เธอร้องไห้มา ถ้าเขาไม่เปิดหนังสือที่ปิดตามาดูน่ะ ซากุระมองหูของอิทาจิที่แดงระเรื่อ เธอก็ยิ้มออกมาเบาๆ ก่อนจะซบหน้าลงไปเบาๆ

 

‘’………’’

‘’!!////’’

‘’ก็นายทิ้งฉัน ฉันไม่ชอบนี่นา’’

‘’..//////’’

‘’เมือกี้ซาสึเกะก็พูดกับฉันด้วยคำแรงๆ ฉันเองก็มีหัวใจนะ เจ็บได้ ร้องไห้ได้ บางครั้ง ฉันกHรับอารมณ์ของพวกนายไม่ทัน ฉันไม่รู้นี่ว่าพวกนายคิดอะไรอยู่’’

‘’……..’’

‘’แต่ฉันอยากให้รู้ไว้ ว่าบางที สิ่งที่นายทำและนายพูดมา มันทำร้ายจิตใจของผู้หญิงอย่างฉันมากเลยนะ’’

‘’!!เออ ขอโทษ พอใจยัง’’

‘’ฉันไม่ได้ต้องการคำขอโทษซักหน่อย ใครๆก็พูดได้….’’

‘’แล้วจะให้ฉันทำยังไง.!!.’’

‘’ไม่ต้องหรอก แค่บอกเอาไว้…./////’’

‘’ชิ ผู้หญิงเรื่องมากจริงๆ’’

อิทาจิบ่นอุบอิบก่อนจะอุ้มซากุระขึ้นไปจนถึงสุดทาง

เขาก็วางซากุระลงแล้วดินหาตุ๊กตา ซากุระนั่งมองอิทาจิหาตุ๊กตา เกือบ
5 นาที เขาก็หาไม่เจอ



 

‘’ไอ้บ้านั่นเอาไปซ่อนไว้ไหนวะ!! ใจคอจะไม่ให้หาเจอเลยใช่ไหม ?? ‘’

‘’ไม่รุ้สินะ ซาสึเกะไม่ได้เอาไปซ่อนด้วยนะ’’

‘’ชิ!!! ถ้าหายแล้วก้มาช่วยกันหาหน่อยสิวะ ยัยบ้านี่’’

‘’ฉันเป็นผู้หญิงนะยะ!! เก็บแรงเอาไว้เดินกลับอีก!!’’

‘’เดินกลับ! กล้าพูดนะเธอน่ะ ตอนมาฉันก็แบกมาแล้ว ไม่ได้เดินถึง 8 กิโล ซักหน่อย’’

‘’ตาบ้านี่!!!  L ‘’

‘’มาช่วยหาเร็วเข้า ดึกมากแล้ว ไอ้บ้านั่นเล่นบ้า อะไรก็ไม่รู้ ชิ!!’’

L ซากุระมองหน้าอิทาจิด้วยสีหน้าบึ้งๆ ก่อนจะลุกไปช่วยเขาหา แต่ก็หาไม่เจอ ทั้งใต้ต้นไม้ ทั้งบนต้นไม้ หรือ ตามต้นไม้ ก็ไม่มี

 

‘’เหนื่อยแล้วนะ อิทาจิ หามา 15 นาทีแล้วนะ T^T’’

ซากุระนั่งลงกับพื้นอย่างทรมาน เธอและเขาหาตุ๊กตาไม่เจอ จนต้องมานั่งถอดใจกันข้างๆโกดัง ซากุระมองอิทาจิที่อยู่ในข้างๆป่า เขาส่องไฟฉายหาไปมา ไม่ยอมถอดใจ ซากุระนั่งพิงโกดังแล้วมองไปรอบๆ พรางกอดไหล่ตัวเองไว้ด้วยความหนาว

‘’เอาไป’’

‘’?’’

ซากุระมองอิทาจิที่เดินมาแล้วยื่นเสื้อกันหนาวให้เธอ เธอรับมาอย่างงงๆ ก็เห็นเขารูดซิบกระเป๋าสะพาย สงสัยคงเอาติดมาด้วย ไม่คิดว่าผู้ชายแบบนี้จะรอบคอบนะเนี่ย J ซากุระคิดแล้วยิ้มออกมาเบาๆ

‘’เฮ้ย!! เจอแล้วเว้ย!!’’

‘’ว่าไงนะ’’

‘’ไอ้บ้านั่น แมร่งเอาไปไว้บนรังนกนี่หว่า!! กว่าจะเจอ ชิ!’’

‘’งั้นก็เอาลงมาเร็วๆสิ ฉันง่วง ‘’

‘’คิดว่าฉันปีนต้นไม้ เป็นหรือไงวะ!!’’

‘’ฮะ ??? ‘’

ซากุระขมวดคิ้วแล้วเดินไปหาอิทาจิ ต้นไม้ก็ไม่อยู่สูงมากเท่าไหร่ แต่ว่ารังนกนั้นมันต้องให้คนปีนขึ้นไป แต่อิทาจิดูเหมือนจะปีนไม่เป็น

 

‘’ให้ตายสิ กาอาระ ยังปีนได้เลยนะ’’

‘’นั่นมัน! อย่าเอาฉันไปเทียบสิวะ!’’

‘’ชิ! แล้วจะเอายังไง’’

‘’………..’’

อิทาจิหันมามองซากุระด้วยสายตานิ่งๆ ก่อนจะ ทำตาโตทันที แล้วมองซากุระตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะมองไปที่ต้นไม้ ซากุระเริ่มถอยหลังหนีอิทาจิทันที เมื่อเขาเริ่มส่งสายตาแปลกๆมาให้เธอ

 

ปึก!!

 

ซากุระหลังชนต้นไม้อย่างกลัวๆ เมื่ออิทาจิย่างกรายเข้ามาใกล้ๆ แล้วมือของเขาก็เอื้อมมาเกาะต้นไม้ไว้ ยื่นหน้ามาหาเธอใกล้ๆ

‘’ยัยบ้า มีแต่เธอแล้วล่ะ เธอต้องปีน’’

‘’ฮะ!!’’

‘’เธอต้องปีน ฉันปีนไม่เป็น ถ้ากลับไปตัวเปล่า ไม่อยากฟังไอ้บ้า นั่นมันมาบ่นหนวกหู’’

อิทาจิพูดก่อนจะยืนแคะหูสบายใจ ซากุระหน้าแดงหน้าดำใส่อิทาจิ

 

‘’ตาบ้า!! คิดว่าอะไร!!/// ชิ ไม่ปีนหรอก ฉันปีนไม่เป็น แล้วให้ผู้หญิงมาปีนนี่นะ นายมันบ้าที่สุด’’

‘’แล้วจะทำยังไง  จะให้ขี่คอปีนหรือไง!!!’’

‘’??  เออนั่นล่ะ อิทาจิ ฉันขี่คอนายแล้วไปหยิบไง J’’

‘’เฮ้ย!! คิดเล่นๆเองยัยบ้า ไม่เอาหรอก///’’

‘’นายจะเขินอะไร ไม่ได้คิดอะไรซักหน่อย -_- ฉันก็ง่วงแล้วนะ ให้ฉันขี่ๆก็จบ ขี่หลังก็มาแล้ว ขี่คอจะเป็นอะไร’’

‘’ยัยบ้า!! มันต่างกันนะเว้ย!! และก็ไม่ได้เขินด้วย!!’’

ซากุระเบื่อที่ต้องมาพูดกับอิทาจิ เธอดึงเสื้อของอิทาจิมาใกล้ๆ ก่นจะดันให้เขานั่งลง อิทาจิตอนแรกขัดขืนหน่อยๆ แต่ก็ยอมนั่งดีๆ

 

‘’ถึงจะพูดแบบนั้น /// ฉันก็แอบอายนะเนี่ย ‘’

‘’นั่นล่ะ แล้วเธอจะขึ้นไปยังไง ยัยบ้า เป้นผู้หญิง รู้จักอายบ้างดิ///’’

‘’ไม่ต้องขี่คอ แต่ขี่หลังไปหยิบได้ไหม ?? ‘’

‘’เออ แบบนั้นก็ดีกว่าขี่คอแล้วกัน ถ้าขี่คอ คง………’’

‘’ตาบ้า อย่าคิดอะไรลากมกนะ!!!’’

‘’ไม่ได้คิดซักหน่อย ขึ้นมาเร็วๆ เวลามีจำกัดนะยัยบ้า!!’’

อิทาจิบ่นก่อนจะรับตัวซากุระมาให้ขี่หลังของเขา แล้วยกตัวขึ้นมา ให้ซากุระพยายามหยิบตุ๊กตาจากบนรังนกที่อยู่ไกลแสนไกล ซากุระทั้งเขินทั้งอะไร แต่ก็ต้องจำใจ

 

‘’อิทาจิ ยืดตัวหน่อยสิ จะถึงแล้ว’’

‘’เธอต่างหากที่ต้องยืดน่ะ!! /////’’

อิทาจิเงียบไปทันทีเมื่อหน้าอกของซากุระโดนหลังของเขา แถมโดนไปโดนมาอีก เพราะซากุระทั้งยืดตัวทั้งอะไรต่อมิอะไร แต่เขาก็ต้องสะบัดมันออกหัวไป เพราะซากุระใกล้จะเอื้อมถึงแล้ว

 

พรึ่บ!!

 

‘’เย้! ได้แล้ว ><’’

‘’เฮ้อ! ลงไปเลย ยัยบ้า หนัก/////’’

 

ตุ่บ!!

 

‘’โอ้ย! ตาบ้า ปล่อยลงมาได้ มันเจ็บนะ L ‘’

‘’เออ โทษที เฮ้อ!!!’’

อิทาจินั่งลงข้างๆซากุระอย่างเหนื่อยหน่าย หัวใจของเขาเต้นแรงมาก ไม่รู้เพราะเหนื่อยหรือเพราะอะไรกันแน่ ก่อนจะหันมามองซากุระ เธอนั่งหอบเหนื่อยเหมือนกัน ซากุระหันมามองหน้าอิทาจิที่มองหน้าเธอ เขาก็หันหน้าหนีไปทันที จนซากุระแอบยิ้มกับท่าทีของเขาไม่ได้
 

‘’กลับกันเถอะ อิทาจิ พวกนั้นคงรออยู่’’

‘’เออ’’

‘’แล้วก็ ขอบคุณสำหรับ เสื้อกันหนาวนะ J’’

‘’………’’

อิทาจิไม่พูดอะไรเขาลุกออกไปทันที ซากุระเองก็ตามไปอย่างรวดเร็ว แอบบ่นกับท่าทีของเขาที่ ทำอะไรตามใจตัวเอง ทั้งคู่พากันเก็บของแล้วเดินลงไปทันที ก่อนจะเห็น ซาโซริโบกมือให้แล้ววิ่งมาหา ซาสึเกะเองก็ยืนมอง ตามด้วยกาอาระที่ยืนตาม ทั้งสามคนต่างเดินมารับซากุระ ก่อนจะพากันเดินเข้าบ้าน สายตาของทั้ง 4 คนเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด เหลือเพียงซากุระที่ยังไม่รู้ตัวกับอะไรบางอย่าง บางอย่างภายในใจของที่ง 4 คน

_________________________________________________________________________________________________
เอ่อ อัพเเล้วนะคะ ไม่รุ้ว่า เป็นยังไงบ้าง ส้มเองก็เลือกไม่ถูก อยากได้ทุกคน(?) 55555
ลุ้นๆต่อนะคะ ตอนหน้าๆอาจมีเซอร์ไพร์ >3<


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

705 ความคิดเห็น

  1. #534 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 13:42
    หวั่นไหว หวั่นไหว 55555+^_^
    #534
    0
  2. #306 sky-dream (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 23:20
    อิดฉาซากุจังเลย -3- ได้อยู่กับผู้ชายหล่อๆตั้งสี่คนแน่ะ
    น่าร้ากกกกทุกตอนเลยอ่ะ >///<
    #306
    0
  3. #294 กิ่ง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2556 / 14:02
    หนุ่มๆชอบซากุระจังแล้วสินะ!!!!!!!!! แต่เกะนายจะพูดแรงไปหน่อยอ่ะป่าว=[ ]= อิทาจินายเองก็ซึนได้อีก >_< กาอาระนายจะอ่อนโยนเกินไปแระ >////< ป.ล. ซาโซริรู้สึกว่านายจะหื่นขึ้นเยอะเลยนะ =_=+++
    #294
    0
  4. #293 ริวมารุ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กันยายน 2556 / 12:01
    ซาสึเกะพูดตรงไปแล้วนะ ทำซากุระร้องไห้เลย
    #293
    0
  5. #276 Yoshida Akira (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 กันยายน 2556 / 11:05
    หนุ่มๆเริ่มจะเปลี่ยนไป ซากุระยังมึนๆอยู่
    เกะนายก็พูดตรงไปนะ
    #276
    0
  6. #274 เจ้าหญิงขี้เหงากับเจ้าชายขี้เก๊ก (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2556 / 11:40
    กาอาระก็น่ารัก ซาโซริก็น่ารัก ซาซึเกะก็หล่อ อิทาจิก็เท่ >////<

    อยากให้เป็นพระเอกทุกคนเลยอ่ะ
    #274
    0
  7. #273 Kam Sina !? (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2556 / 21:33
    อ๊าาา   เชียร์อิทาจิ  สุดฤทธิ์สุดเดช 
    แต่เมื่อไรซากุระ ผู้แสนซื่อ (?) จะรู้สึกถึง...
    ความในใจหนุ่ม ๆ ทั้ง 4 คน

     

    #273
    0
  8. #272 ยัยหนู BB (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2556 / 22:24
    กรี๊ด~ มดๆมดมาจากไหนเนี่ย เต็มจอเลย ^/////^ อัพอีกนะจ้ะ
    #272
    0
  9. #271 ยัยหนู BB (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2556 / 22:22
    กรี๊ด~ มดๆมดมาจากไหนเนี่ย เต็มจอเลย ^/////^ อัพอีกนะจ้ะ
    #271
    0
  10. #270 SilverWolf (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2556 / 18:57
    หวาน! มันจะหวานเกินไปแล้วววววว
    อิจฉาอ่ะ กรี๊ดดดดดดดด
    อิทาจิ ซึนสุดๆ!!
    #270
    0
  11. #268 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 18:26
    จะว่าอะไรมั๊ยอ่ะ  ถ้าเราเชียร์อิทาซากู
    อัพนะค่ะ สนุกมากเลย
    #268
    0
  12. #266 ned1991 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2556 / 07:22
    เกะพูดเจ็บกินใจจังเลยน่ะ

    เกือบแล้วฯฯฯเกือบแล้ว อีกนิดเดียวก็ได้จุ็บ

    เกะทำไมไม่จุ็บไปเลยล่ะเราเชียร์นายนะ

    อิทาจิก็ปากร้ายชิบ ฮ่าฯฯฯสองพี่น้อง(ในเรื่องนารุโตะ)แม่รงชืน

    sasusaku บันชายยยยยยยO[[ ]]O

    #266
    0
  13. #265 lovesasukekung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 21:52
    ยังไงก็ต้องเป็นซาสึเกะที่คู่กับซากุระ

    sasusaku banzai !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #265
    0