[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 31 : Chapter 29 : หลงงมงาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 560
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    14 มี.ค. 57


ฝนตกลงมาเหมือนใจของซากุระตอนนี้ เธอนั่งมองฝนตกอยู่ริมหน้าต่างอย่างเหนื่อยอ่อน เรี่ยวแรงไม่มีอะไรทั้งนั้นจากเหตุการณ์เมื่อซักพักที่เกิดขึ้นทำให้เธอไม่สามารถทนมันได้อีกแล้ว ทรมาน.. อยากตาย.. คำที่ซากุระไม่เคยคิด กลับต้องมาอยู่ในหัวเธอตอนนี้

 

‘’หนูไม่รู้..ฮึก..ฮือออ ‘’

เธอเข่าทรุดนั่งปิดหน้าร้องไห้อย่างบ้าคลั่ง อุตส่าห์เห็บความรู้สึกนีไว้คนเดียวแต่ต้องมาพังไปเพราะคำถามนี้ เลือกไม่ได้เธอรักซาโซรินะ เธออยากบอกเขาไปว่ารักแต่..เธอรู้สึกดีกับเดอิดาระอยู่

‘’ ซากุระ! มีเหตุผลหน่อยสิ บอกพี่มาซากุระ พี่จะได้ไปไง!! ถ้าเธอรักพี่ เราจะได้ไปอยู่ด้วยกันไง!! แต่ถ้าเธอไม่รักพี่แล้วพี่จะไปเอง’’

‘’ ฮึก ฮืออออออออ ‘’

ซาโซริเขย่าไหล่ของเธอให้เธอรู้สึกตัว แต่เดอิดาระก็กลับมาจับแยกเขาและเธอออกไปกอดไว้

‘’ หนูหนูไม่รู้ ฮืออ’’

‘’ ……..’’

‘’ หนูน่ะ ฮึก..ฮืออ พี่คะ หนูรักพี่…’’

‘’ !? ‘’

‘’ แต่ว่าหนูทิ้งพี่เดอิดาระไม่ได้ค่ะ หนูขอโทษ หนูขอโทษ เราสองคนรักกันแค่ไหนก็โดนกีดกัน ฮึก.. หนูทนมาเยอะแล้ว หนูเห็นคนอื่นด่าพี่ได้อีกแล้ว ถ้าเราไปด้วยกัน แม่ก็ต้องหาเจอแล้วทำร้ายพี่ แม่ของพี่ก็คงต้องตีพี่ หนูไม่อยากเห็นแบบนั้นอีกแล้ว..’’

‘’ ซากุระ…’’

ซาโซริแทบล้มทั้งยืน สุดท้ายเขาก็เข่าอ่อนล้มลงทรุดกับพื้นมองคนที่รักร้องไห้อย่างบ้าคลั่งในอกผู้ชายคนอื่น เดอิดาระหันหน้าหนีเลี่ยงที่จะมอง เขาก็เจ็บ เจ็บที่เธอบอกว่ารักซาโซริ แต่เขาควรจะดีใจไม่ใช่เหรอ? แต่ในใจของเขากลับปฏิเสธแลวกระตุ้นให้เจ็บปวดเพราะว่า เธอมองเขาเป็นแค่ตัวแทน

‘’ พี่คะ.. หนูจะเป็นบ้าอยู่แล้ว หนูไม่ได้อยากให้เป็นแบบนี้เลย ถ้าหนูไม่เดินชนพี่เดอิดาระวันนั้น หรือ ถ้าเกิดหนูไม่ได้เกิดบ้านนี้ล่ะก็ ฮึก ฮือออ ‘’

‘’ พอแล้ว ซากุระไม่ว่าเธอจะรักใครพี่ก็จะอยู่กับหนูนะ เพราะพี่รักหนูไงล่ะ!! พี่รักเธอมาก ‘’

เดอิดาระจับซากุระออกจากอ้อมกอดย้ำคำในใจที่เขาอยากให้ซากุระพูดกับเขาหลายๆครั้ง

‘’เหนื่อยว่ะ.. เดอิดาระ..เหนื่อยว่ะสมใจแกแล้วหรือยังที่เห็นฉันเป็นแบบนี้ ‘’ ซาโซริตัดพ้อ

‘’ ……….’’

‘’ ซากุระ..มาให้พี่กอดหน่อยได้ไหม.. พี่ไม่รู้ว่าสุดท้ายเธอจะเลือกใครแต่ว่า..พี่รักหนูนะ ‘’

ซาโซริเอื้อมมือเพื่อจะให้ไปถึงซากุระ เธอหันมามองเขาเงยมองหน้าเดอิดาระที่กอดเธอไว้ไม่ยอมปล่อย เธอแค่ขออนุญาตเขาทางสายตา เดอิรู้ว่าเธอจะพูดอะไรก็คลายกอดซากุระออกมาเบาๆ

‘’ พี่ซาโซริ..ฮึก ฮืออออ ‘’

ซ่วบ! ทั้งกอดกอดกันอย่างโหยหา ซาโซริน้ำตาไหลรินลงมาเมื่อได้กอดคนที่รัก ซากุระก็เช่นกันเมื่อรู้ถึงความอบอุ่นที่เคยคิดถึงเคยโหยหา แต่ไม่นานก็ต้องผละออกจากกัน เดอิดาระมาดึงเธอออกไป

‘’ เข้าห้องเถอะซากุระฝนเริ่มรินแล้ว ‘’

‘’ แต่ว่า…’’

‘’ เข้าห้อง! ‘’

‘’……….’’

เธอหันกลับมามองซาโซริอีกครั้งก็พบว่าเขานั่งอยู่ที่เดิม ผมปรกหน้าแล้วฝนก็เริ่มตกหนักขึ้นเรื่อยๆ เดอิดาระก็ปิดประตูทันทีปล่อยให้ซาโซรินั่งอยู่แบบนั้น

 

‘’ ซากุระ ปิดหน้าต่างซะ เดี๋ยวเป็นหวัดหรอกนะ ‘’

เดอิดาระเดินเข้ามาเขาทักเธอเมื่อเห็นเธอพิงอยู่ริมหน้าต่าง เธอไม่ขยับเขยื้อนเลย เมื่อมองดูแล้วเขาก็เห็นน้ำฝนกระเด็นเข้ามาใส่ซากุระเขาเลยเดินไปปิดหน้าต่างเองก่อนจะจับเธอมานั่งที่นอน เช็ดผมให้เบาๆ

‘’ พี่คะ…’’

‘’ ทำไมเจ็บเหรอ? ‘’

‘’ เปล่าค่ะ….’’

เขาหยุดเช็ดผมให้เธอ สายตากวาดมองทั่วไปหน้าของเธอ ใบหน้าที่มีแต่คราบน้ำตาตอนนี้ดูไม่ได้เอาซะเลย เขาอยากให้เธอรักเขา อยากให้เธอมีความสุขที่ได้อยู่กับเขา แต่ว่า

หมับ!!
เธอดึงเสื้อของเขา

‘’ ? ‘’

‘’ มาทำกันเถอะ…’’

‘’ ว่ายังไงนะ? ‘’

‘’ …………’’

เธอเงียบไม่จำเป็นต้องอธิบายอะไรมากกว่านี้ แค่นี้เธอก็ตายทั้งเป็นแล้ว แต่อะไรซักอย่างดลใจให้เธอพูดไปแบบนั้น ในวันฝนตกวันนี้ วันที่ทำให้คนที่รักใจสลาย วันที่ทำให้คนสองคนทรมาน

‘’ ซากุระ? ‘’

‘’ ขอร้องเถอะค่ะ ‘’

มือทั้งสองของเธอสวมกอดเข้าไปที่ร่างของเขา เขากระอักกระอ่วมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเธอถึงพูดแบบนี้แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรออกไป วันนี้ไม่มีใครอยู่เรือนนี้เลยฉะนั้นไม่มีใครมากวนเธอและเขาได้..

มือทั้งสองของเขาค่อยๆเอื้อมไปลูบที่ต่างๆของเธอไปทั่วร่าง เธอไม่รู้ว่าทำแบบนี้มันจะผิดไหม?แต่ตอนนี้เลิกทำไม่ได้แล้ว ตัวเธอหล่นลงบนที่นอนทันที ริมฝีปากของเขาก็เข้ามาประทับจูบไปทั่วภายในปาก เขาช้อนลิ้นเธอขึ้นก่อนจะละเลียดไปมา ณตอนนี้ไม่มีใครหยุดเขาและเธอได้อีกแล้ว เพราะตอนนี้ความรู้สึกของทังสองกำลังพุ่งพรวด

‘’ อืออ~~ ‘’

เสียงครางดังขึ้นมาเมื่อเขาเริ่มปลดชุดเธอออกทีละนิดๆ ก้มลงเก็บรายละเอียดบนอกอย่างไม่ทน ก่อนจะขึ้นมาทาบริมฝีปากลงไปบนริมฝีปากของซากุระอีกครั้ง มือน้อยๆทั้งสองเอื้อมไปคล้องคอเขาไว้ เธอลืมตามองเขาทั้งน้ำตา ก่อนจะได้ยินเสียงกระซิบเบาๆข้างหูว่า ฉันรักเธอ เธอได้ยินมันจนเอียนแต่ว่าตอนนี้ไม่ใช่อีกต่อไปแล้ว เสียงของเขาที่แหบพร่าตอนนี้มันทำให้เธอรู้สึกดีไปกับเขา

ร่างกายที่กำลังเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันก็ได้รวมกันเป็นส่วนหนึ่ง ภายในห้องตอนนี้เต็มไปด้วยเสียงครวญครางของซากุระร่วมกับเสียงฝนที่กลบเสียงเธอตลอดอยู่ร่วมชั่วโมงไม่มีสิ้นสุด…….

 
 

ตอนนี้เป็นเวลาใกล้เย็นแล้ว เดอิดาระหันไปมองคนข้างๆที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราวเพราะเหนื่อยอ่อนแรงจากการที่เธอกับเขาซึ่งได้รวมเป็นหนึ่ง สำหรับเขาตอนนี้ เขามีความสุขมากที่สามารถครอบครองเธอได้แต่ลึกๆกลับรู้สึกเจ็บปวดทั้งที่ครั้งแรกของเขาน่าจะดีกว่านี้น่าจะมีความสุขมากกว่านี้

‘’ พี่คะ? ‘’

‘’ ตื่นแล้วเหรอครับ? ‘’

‘’ กี่โมงแล้ว? ฝนยังไม่หยุดตกอีกเหรอ?’’

‘’ ครับ ตกหนักเลยล่ะ เย็นแล้วครับ ‘’

เธอไม่ตอบแต่กลับมุดหัวลงมาซบอกของเขาเบาๆ เขายิ้มอย่างมีความสุขจับผ้าที่ตกมาคลุมไหล่ให้เธอแล้วกอดเธอไว้อย่างมีความสุข

‘’ จนได้นะเรา พี่ว่าจะทนให้ถึงที่สุดแล้วนะ’’

‘’ ………’’

‘’ รักเธอนะ ‘’

‘’ พี่จูบหนูหน่อย ‘’

‘’ เอ๋? ‘’

‘’ ทำไมล่ะคะ? พอได้แล้วรังเกียจเหรอ? ‘’

‘’ ไม่ใช่หรอก..แค่ตกใจ ได้สิ จะให้จูบตรงไหนก็ได้หมด ‘’

เขาก้มลงไปจูบเธออย่างที่ต้องการ ได้ยินเสียงซากุระครางหน่อยๆก็หน้าแดงขึ้นมาแบบไม่มีสาเหตุ

‘’ ขอบคุณที่ทำให้หนูมีความสุขนะคะ ‘’

ซากุระลุกขึ้นนั่งพร้อมผ้าห่มที่ปิดร่างกายอันเปลือยเปล่าเอาไว้ เขาลุกตามมองอย่างแปลกใจ ทำไมซากุระไม่ร้องไห้กันนะ..เขาแอบแปลกใจ

‘’ พี่หนูมีเรื่องจะบอกล่ะ บอกไปพี่รับมันได้ไหม? ‘’

‘’ อะไรล่ะ? ‘’

‘’ ที่จริง ไม่ใช่ครั้งแรกของหนูหรอกนะ ‘’

‘’ ว่ายังไงนะ!!? ‘’

เธอหันมาบอกเขา เธอตัดสินใจว่าจะบอกเขาถ้าเกิดเธอรู้สึกรักเขาจริงๆขึ้นมา แต่ดูเขาจะตกใจมากทำหน้าเครียดขึ้นทันที

‘’ พี่รังเกียจหนูใช่ไหม? หนูขอโทษนะคะ หนูเป็นของพี่ซาโซริตั้งนานแล้ว ‘’

‘’ นี่เธอ….’’

‘’ อยากจะบอกไว้ เพราะหนูไม่อยากมีความลับอีกแล้ว ขอโทษที่ปิดบังค่ะ แต่หนูไม่พร้อมจะบอกจริงๆ พี่จะโกรธจะเกลียดหนูก็ได้นะ’’

‘’ ไม่หรอก ไม่รังเกียจหรอก..แค่ตกใจ แต่ก็คาดไว้แล้วล่ะ มันรักเธอมากขนาดนั้นต้องมีบ้างล่ะ’’

‘’ เอ๋? ‘’

เธอหันไปมองเขาอย่างแปลกใจ แต่ก็โดนดึงไปกอดแน่น เขาเปลี่ยนไป..เดอิดาระเปลี่ยนไป..ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงโวยวาบเธอและโกรธเธอจนยี่ยำเธอแต่ทำไม

เส้นผมที่ปรกหน้าเธอตอนนี้โดนเขี่ยออกด้วยมือของเขาเบาๆ น้ำตาของซากุระไหลรินลงมากอดเขาไว้แน่น เขาเปลี้ยนไปแบบนี้เพราะรักเธอใช่ไหม? ทุกอย่างที่ทำเพราะรักเธอใช่ไหม? เมื่อลองย้อนไปวันที่เขาแย่งเธอไปจากซาโซริ ไม่ว่าตอนไหนเขาก็มักจะใจร้ายกับเธอเสมอ ตอนที่ทะเลาะกันคนที่ง้อคือเขา ตอนเธอป่วยคนที่เฝ้าเธอคือเขา

‘’ พี่คะ..หนูรักพี่ ‘’

เดอิดาระยื้มออกมาอีกครั้งก้มลงจูบเธอเพื่อให้รู้ว่าเขารักเธอมากแค่ไหน….


 

ที่โต๊ะกินข้าว

ซากุระนั่งกินข้าวเงียบๆกับเดอิดาระกันสองคน จากที่เคยนั่งตรงข้ามตอนนี้มานั่งชิดกันเหมือนคู่รักข้าวใหม่ปลามัน ซากุระแอบเขินที่ให้เขาไปแต่เธอให้เขาไปแล้ว ถึงตอนนี้เธอก็ไม่ลืมซาโซริ

‘’กลับมาแล้วจ้า ‘’

แม่และพ่อของเธอเดินเข้ามาในห้องกินข้าวพอดี ซากุระเลี่ยงที่จะมองหน้าแม่ของตัวเองนั่งกินข้าวต่อไปเงียบๆ แม่เธอเดินมานั่งพรางวางของลงบนโต๊ะไม่พูดจาอะไรกับเธอเลย

‘’ หนูเดอิดาระ แม่ซื้อของมาฝากด้วยล่ะ ขนมเจ้านี้อร่อยมากเลยนะ’’

‘’ ขอบคุณครับ J ‘’

‘’ งั้นพ่อไปอาบน้ำก่อนนะ ร้อนชะมัด กินอะไรกันไปเหอะ พวกพ่อกินมาแล้ว ‘’

‘’ ครับคุณพ่อ ‘’

‘’ รอด้วยสิคุณ ‘’

‘’ มาสิๆ ‘’

จากนั้นพวกเขาก็เดินหายไป ซากุระแอบแปลกใจว่าทำไมแม่ของเธอถึงไม่พูดจาจิกกัดเธอ แต่มันก็ดีเหมือนกันเธอจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอะไรอีกต่อไป

‘’ ซากุระเอาไหม? ‘’

‘’ ไม่หิวค่ะ พี่กินไปเหอะ ‘’

เธอปฏิเสธขนมที่เดอิดาระส่งมาให้ เขาไม่พูดพรางกินเงียบๆ ทั้งคู่เงียบกันอยู่พักใหญ่ทั้งคู่ก็ตัดสินใจลุกไปอาบน้ำอาบท่าเพื่อเขาห้อง ซากุระเข้าไปอาบน้ำก่อนตามด้วยเดอิดาระที่ต่อจากเธอ


ซากุระนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเบาๆ ในหัวนึกถึงซาโซริที่ทรุดไปตั้งแต่ตอนบ่ายๆ เธอรู้สึกผิดที่ต้องมาให้ร่างกายกับเดอิดาระไปแล้ว อารมณ์ในตอนนั้นกำลังเศ้ราเธอเลยเผลอไปขออะไรบ้าๆกับเขาจนเรื่องมันเป็นแบบนี้จนได้ แถมเธอไม่ได้ป้องกันอะไรด้วย

‘’ หวีผมนานจังนะ’’

‘’ พี่…’’

‘’ คิดอะไรอยู่เหรอ หืม? ‘’

‘’ เปล่าค่ะ ‘’

เดอิดาระเรียกทักเมื่อเห็นเธอหวีผมอยู่อย่างงั้นนานสองนาน เขาเดินมาสวมกอดเธอเบาๆ กลิ่นแชมพูสระผมหอมๆของเขาที่ยังคงติดอยู่บนหัวคละเคล้าอยู่ที่ข้างๆเธอนานสองนานก่อนจะปล่อยแล้วไปใส่เสื้อผ้า

‘’ พี่คะ? ก่อนจะใส่เสื้อผ้ามาทำผมให้แห้งก่อนดีไหม? เดี๋ยวไมม่สบายเอานะ’’

‘’ อ่า..อืม ขอบคุณครับ J ‘’

เขาเดินกลับมานั่งแทนที่เธอที่ลุกให้เขานั่งพร้อมผ้าเช็ดตัวที่เช็ดอยู่บนศีรษะของเขาเบาๆอย่างนุ่มนวล สายตามองผ่านกระจกมาจ้องที่เธออย่างอบอุ่น เขาชอบที่ซากุระทำแบบนี้ เขามีความสุข มีความสุขมากๆยิ่งกว่าอะไร

‘’ นี่.. อยากแต่งเลยไหมล่ะ? ‘’

‘’ คะ? ‘’

‘’ เธอไม่ได้หมั้นกับพี่อย่างเป็นทางการเลย งั้นรอแต่งทีเดียวเนอะ ‘’

‘’ ดะ..เดี๋ยวสิคะ จู่ๆมาพูดอะไรน่ะ ‘’

‘’ พี่อยากจะขอเธอแต่งงาน เพราะงั้นไว้ว่างๆพี่จะไปเลือกแหวนนะ เลือกที่เราทั้งสองคนชอบมันจะดีกว่า’’

ซากุระไม่พูดถึงตอนนี้เธออยากจะมีความสุขกับเขาแต่ในใจลึกๆกลับปฏิเสธ เพราะยังมีซาโซริ แล้วเธอจะใช้ชีวิตให้มีความสุขอย่างไร ซากุระได้แต่เพียงตอบรับในลำคอเท่านั้น

 
 

อีกฟากฝั่งหนึ่ง

ซาโซรินอนอยู่เตียงตัวเองอย่างอิดโรย เขาไม่ได้กินอะไรมาแต่เช้า จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไมได้แตะอะไรเลย อยากจะหลับไปให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็ไม่หลับให้ เพราะหลับตาเมื่อไหร่หน้าของน้องสาวที่มีสายเลือดพ่อมักจะโผล่มาตลอด

‘’ พี่ทำอะไรไม่ได้แล้วจริงๆเหรอ?..’’

เขาพึมพำแบบนั้นเหมือนคนบ้าซ้ำไปซ้ำมาจนนับไม่ได้เลยว่าพูดแบบนี้ไปกี่รอบแล้ว

ก๊อก! ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นมา แน่นอนว่าเขารู้ว่าใคร แม่ของเขาเอง.. ที่มาเคาะแบบนี้อยู่หลายต่อหลายครั้งแต่เขาก็ไม่ตอบไป แม่ของเขาก็ไม่ถือวิสาสะเปิดเข้ามา

‘’ แม่ทำข้าวปั้นมาให้ ลูกยังไม่แตะข้าวตั้งแต่เช้าเลยนี่’’

‘’…….’’

‘’ แม่คงทำได้แค่นี้ล่ะแม่วางไว้ตรงนี้นะ หวังว่าลูกจะเข้าใจแม่นะ แม่ขอตัว ’’

เขานอนฟังอยู่อย่างงั้นโดยไม่ตอบไม่พูดอะไรไปเลย จนเสียงฝีเท้าของแม่ของเขาไปไกลแล้วเขาก็ลุกออกจากที่นอนเดินไปเปิดหน้าต่างมองฟ้าที่มืดสลัวพรางกระโดดออกไปจากห้องนั้นเพื่อไปหาบางสิ่งบางอย่างที่ขาดหายไปจากชีวิตเขา!!!

 



_________________________________________________________________________________________________

บอกไว้ก่อนว่า ใกล้จบเเล้วนะคะๆๆๆๆๆ  
อีก 3-4 ตอนน่าจะประมาณนั้นนะ  ขออุ๊บไว้ก่อนว่าใครจะอะไรยังไงกับใคร 555


เดี๋ยวรู้กัน เตรียมใจของคุณไว้ดีๆเหอะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ  ใครเชียร์เขาคงดีใจ กับใครเชียร์คนนั้นคง........ ฮ่าๆๆ (ชั่วร้ายนิดนึง) 

เม้นให้กำลงใจหน่อยนะคะ เพราะใกล้จะจบเเล้ว อยากได้กำลังใจนิดนึง ^ ^ 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #420 YaiiBuab (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 02:42
    เฮ้ออออ เอาจนได้ ^0^ (ไม่ได้ส่อเลยนะ)
    ตอนนี้สนุกดีค่ะ เพราะฉากบางฉากรึเปล่าา
    อ่าน้าา ซากุระ ต้องตัดสินใจเลือกอ่ะถูกแล้วว
    #420
    0
  2. #416 ned1991 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 20:20
    ต่างคนต่างไปชะเถิด....ซาโซก็ตัดใจจะดีกว่านะ...เพราะซากุระคงไปไกลเกินเอื้อมแล้วละTT^TT
    #416
    0
  3. #412 FaiizllxU (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 16:42
    เจ้เชียเดอิดาระน้าาาา เข้าใจคนมาทีหลัง แต่มันก้รักนินา แม้เรื่องนี้จะเปนเรื่องของซาโซริก้เหอะ....

    ให้อยุ่กันสามคนเลยได้ไหมอ่ะ แฟร์ๆดีอ่าาา
    #412
    0
  4. #411 Yata_Misaki 【K/伏八】 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 09:33
    ชักจะสงสารซาโซริขึ้นมาซะแล้วสิ แต่อีกใจหนึ่งก็สงสารเดอิ //ตกลงแกจะเอายังไงกันแน่
    #411
    0
  5. #410 koolpriya (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 07:29
    เอาเดอิเถอะ TT เดอิน่ารักมากกกก >< (เกี่ยว?)
    #410
    0
  6. #409 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 01:31
    สงสารเดอินะการมีอะไรกับคนที่ยังไม่ได้รักเราเนี่ย พอมารู้แล้วมันเจ็บนะ
    ซาโซริคงตัดสินใจจะพาซากุระหนีแล้วใช่ไหม? สู้ๆ นะซาโซริ
    #409
    0
  7. #408 R_rainnie (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 01:12
    เฮ้อออ จบล่ะซาโซริของฉันนนนน นางไปไกลเกินล่ะ
    เสียใจง่ะ สงสารซาโซ นายทำไรไม่ได้แล้วจริงๆหรือ?
    รีดเดอร์อกจะแตก55 เชียร์ซาโซมาตลอด เจอแบบนี้ปวดตับสุดๆ
    #408
    0
  8. #407 HELLO_DUANG (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 15 มีนาคม 2557 / 00:55
    หาคนใหม่ ให้ ซาโซริไปเลย 
    #407
    0