[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 30 : Chapter 28: เลือกไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 481
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    5 มี.ค. 57


วันที่สองของซากุระที่มาอยู่นบ้านที่เหมือนตกนรกทั้งเป็น เมื่อวานนี้เธอทำให้คนที่รักมากๆแตกสลายไปแล้ว เธอเองก็อยากจะหายไปเหมือนกัน ในเมื่อไม่อยากให้ซาโซริโดนทำร้าย เธอเลยต้องตัดไฟแต่ต้นลม ไม่ใช้แค่จะเสียใจแต่อย่างเดียว เธอคิดไว้ว่าตัวเองจะเข้มแข็งพอ แต่ว่ามันไม่พอเลย เมื่อคืนเธอแอบไปร้องไห้ในห้องน้ำตอนกลางคืนก่อนจะออกมานอนกับเดอิดาระอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้น น้ำตาก็ยังไม่เหือดแห้งไป ยังคงติดอยู่ที่เปลือกตาเช่นเดิม

‘’ ซากุระ? ตื่นแล้วเหรอครับ ‘’

เสียงเดอิดาระปลุกเธอจากภวังค์เขาเอื้อมมือที่กอดเธอไว้ทั้งคืนออกมาแล้วลุกขึ้นนั่ง มองหน้าเธออย่างชัดๆ ซากุระได้แต่ยิ้มๆเอียงตัวหนีอย่างไม่อยากให้จับผิด

‘’ ร้องไห้มาเหรอ? ‘’

‘’ เปล่าน่ะค่ะ ‘’

‘’ ทรมานมากสินะ ‘’

‘’ พอเถอะพี่ หนูยังง่วงอยู่เลย พี่ไปอาบน้ำไป ‘’

‘’ พี่อยากไปอาบพร้อมหนูนะ ‘’

‘’ ไม่ค่ะ และก้ฝันไปเถอะ หนูจะอาบคนเดียวนะ ‘’

‘’ ใจร้ายง่า! อาบด้วยกันหน่อยสิ ‘’

ซากุระถอนหายใจอย่างลำบากใจ เธอลุกขึ้นนั่งแล้วจ้องคนตรงหน้าด้วยสีหน้าบูดบึ้ง เมื่อคืนก็แทบจะไม่ได้นอนเลย ตอนเช้ายังจะมาเจอคนงี่เง่าแบบเขาอีก

‘’ เอาไว้…..ก่อนนะ จะอาบด้วย ‘’

มือทั้งสองของเธอเอื้อมมือไปคล้องคอเขาลงมา ริฝีปากน้อยๆของเธอประทับลงไปบนริมฝีปากของเขาเบาๆ จากที่เดอิดาระไม่ตื่นดีตอนนี้กลายเป็นตื่นไปทั่วร่างกาย มือทั้งสองค่อยๆจับเอวซากุระไว้พร้อมเปลี่ยนฝ่ายรุกฝ่ายรับทันที จากที่เธอรุกต้องกลับมากลายเป็นรับให้กับเขาทันที

‘’ ตอนนี้ก็ได้นะ เช้าๆแบบนี้ ยิ่งดีเลย ‘’

‘’ อื้อ หนูง่วงนะ ไว้ก่อนๆ ‘’

‘’ โธ่! เมื่อไหร่หนูจะเป็นของพี่นะ ‘’

‘’ ฝัน ไป เหอะ ‘’

ซากุระพูดพรางแลบลิ้นแล้วทิ้งตัวลงนอนกับผ้าห่มที่ยกมาคลุมตัวไว้อย่างเร็ว เดอิดาระหัวเราะด้วยความสนุกและดีใจ เขาดีใจที่ซากุระเปิดใจให้เขาถึงจะไม่เต็มร้อยแต่ซักวันหนึ่ง ต้องมีวันที่ใจเราตรงกันแน่ๆ

‘’ อ่า พี่รักเธอที่สุดเลย ซากุระของพี่ รักนะ รักมาก ‘’

เขาก้มลงไปแนบน้ากับตัวที่ขดอยู่ใต้ผ้าห่ม ลูบมันด้วยความรัก ซักพักก็ลุกไปอาบน้ำแต่งตัว และออกไปเดินเล่นรอซากุระตื่นอีกที


ระหว่างที่เขาเดินอยู่นั้นก็ไปเจอ

‘’……..’’

ซาโซริ!? เขาคิดก่อนจะมองไปที่ม้าหินที่ซาโซรินั่งเหม่อลอย เมื่อรู้สึกถึงสายตาของใครบางคน ซาโซริเองก็หันมาสบตากับเดอิดาระเช่นกัน ทั้งคู่มองตากัน

‘’ ทำไม? ‘’

เสียงซาโซริดังขึ้นมา เขาไม่ได้มองเดอิดาระ สายตาเหม่อไปที่อื่นแต่ปากก็ยังพูดต่อไป เดอิดาระเองก็เดินไปใกล้ๆเพื่อให้ได้ยินชัดเจนมากขึ้น

‘’ อะไร? ‘’

‘’ ทั้งๆที่แกเป็นเพื่อนฉันแท้ๆ ทั้งที่เราทั้งคู่เป็นเพื่อนกันแท้ๆ ทำไม..แกต้องแย่งซากุระไปจากฉันด้วยวะ!’’

คำตัดพ้อของซาโซริเสียงแทงหัวใจของเดอิดาระมากกับมากที่สุด เขาเม้มปากแน่น กำมื่อแน่น เจ็บอยู่ที่อก จุกอยู่ในลำคอ เขาเองก็เห็นซาโซริเป็นเพื่อนอยู่แล้วแต่ว่า ตั้งแต่ซากุระเข้ามา ความรักทำให้ตาบอด เขาหลงเธอจนกลายเป็นคนที่ไม่มีเพื่อน

‘’ หึ! แกจะมานั่งพร่ำเพ้อทำไม? ซากุระเลือกฉันแล้วตั้งแต่วันที่ไปทะเล แกตัดใจซะเถอะ’’

‘’ ทั้งที่แกก็รู้ว่า ฉันกับซากุระรรักกัน ‘’

‘’ ตอนแรกแกพูดเองนะ ซาโซริ ว่าพวกนายเป็น พี่น้องกันน่ะ! ‘’

เขาหันไปมองเพื่อนตัวเองทันที เดอิดาระพูดถูก ถ้าเขาพูดว่า คนรัก กันตั้งแต่แรก เดอิดาระกคงจะไม่มาแย่งเขาแล้วเรื่องมันก็ไม่น่าจะเป็นแบบนี้ด้วยซ้ำ

‘’ …. ‘’

‘’ เอาน่าๆ แกคอยมองฉันกับซากุระอยู่อย่างมีความสุขดีกว่านะ ซาโซริ ‘’

‘’ ใครจะไปยอมกันเล่า!! ซากุระน่ะซากุระน่ะ เป็นของฉันนะ’’

‘’ เปิดตายอมรับความจริงได้แล้ว พี่น้องกันน่ะ รักกันไม่ได้หรอกนะ ‘’

‘’ ก็แค่มีเลือดพ่อเท่านั้นเอง’’

‘’ งี่เง่า! แกเป็นคนไม่ยอมรับความจริงตั้งแต่เมื่อไหร่วะ!!! ‘’

เดอิดาระตะโกนกลับไปอย่างเหลืออด ทำไม? ทำไมท ซาโซริถึงได้เข้มแข็งแบบนี้ ทำไมถึงทำเพื่อซากุระขนาดนั้น แต่แค่ความรู้สึกเล็กๆเท่านั้นที่คิดว่า ซาโซริก็เหมือนกับเขา

‘’ แกนั่นล่ะ!! ทำไมผู้หญิงมีตั้งเยอะแยะทำไมถึงไม่ไปหาที่อื่น ทั้งที่แกไม่เคยจริงใจกับใครไม่ใช่เหรอ? ทำไมพอเห็นซากุระ แกต้องมาจริงจังด้วย ทำไม!! ‘’

‘’ …… ‘’

ทั้งคู่ตกอยู่ในสภาวะกดดัน ทั้งคู่ยืนประจันหน้ากันด้วยความรู้สึกหลากหลาย เพื่อน คู่แค้น ศัตรู เดอิดาระมีซากุระไปครองแต่เธอก็ยังให้ใจกับซาโซริอยู่ดี

‘’ แกไม่เข้าใจฉันหรอกซาโซริ เธอคนเดียวเท่านั้นที่ดีกับฉัน ฉันไม่ยกให้แกหรอก ‘’

‘’ งี่เง่า!! แกมันบ้า เพราะเหตุผลแค่นั้นแกถึงแย่งตัวซากุระไป’’

‘’ หุปปากไปซะ! ถึงแกกับเธอจะรักกัน พวกแกก็โดนขัดขวางความรักกันอยู่ดีนั่นล่ะ!!’’

‘’ !!? ‘’

เพราะคำพูดของเดอิดาระทำให้ซาโซริเงียบเม้มปากด้วยความเจ็บใจ มันก็จริงที่เดอิดาระพูดแต่ว่า เขาไม่สน ถ้าไม่มีเดอิดาระซักคน เขากับซากุระก็จะอุปสรรคแค่ไม่เท่าไหร่ เพราะมีเดอิดาระเพราะมีมัน

‘’ ฉัน ไม่ยอมหรอก ‘’

‘’ …….. ‘’

เดอิดาระมองหน้าซาโซริที่ทำหน้าจริงจัง เขาสบถออกมานิดหน่อยก่อนจะเดินหนีออกไป เจ็บใจ..เขาต้องทำยังไงเขาต้องทำยังไง ไม่รู้ว่าหัวเขาเต็มไปด้วยความคิดอะไรนักหนา เขาก็ไม่หยุดอยู่ที่ข้างตัวซากุระที่นอนหลับไม่รู้เรื่อง

จะทำยังไงให้เธอเป็นของฉันตลอดไปนะ….

 
 

ซากุระค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาเมื่อรู้สึกถึงมือของใครซักคนที่รวบตัวเธอไปกอดแน่น เมื่อมองไปก็เห็นเดอิดาระตัวสั่นนอนซบตัวเธออยู่

‘’ พี่……. ‘’

‘’ ซากุระ เรามาทำลูกกันไหม? ‘’

‘’ ฮะ? ‘’

‘’ …… ‘’

‘’ หา?? ‘’

‘’ ….. ‘’

‘’ พี่จะบ้าเหรอ?!! ‘’

เธอแด้งลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองหน้าเขาชัดๆ เดอิดาระดูอิดโรยทั้งที่เมื่อเช้ายังดีอยู่เลย ทำไมตอนนี้ถึงดูซึมและอิดโรยได้แบบนี้นะ เธอจึงค่อยๆยื่นมือไปแตะแก้มเขาเบาๆ

‘’ พี่เป็นอะไรไปน่ะ เจอใครพูดอะไรใส่งั้นเหรอ? ‘’

‘’ พี่แค่กลัว ‘’

‘’ กลัว? ‘’

‘’ เธอจะจากพี่ไปหรือเปล่า? ‘’

‘’ เอ๋? พี่พูดอะไรน่ะ ‘’

‘’ ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ!!! พี่กลัว พี่กลัว ซากุระ พี่กลัว!! กลัวที่จะต้องเสียเธอไปให้กับซาโซริมัน!!’’

เขาตะโกนออกมาอย่างเหลืออด ดันไหล่ทั้งสองข้างของเธอลงที่นอนอย่างแรง ซากุระแอบเจ็บ เล้วร่างกาของเธอก็โดนเดอิดาระค่อมเอาไว้ไม่มีทางออก

‘’ อยะ..อย่าทำอะไรบ้าๆน่าพี่ คิดมากไปแล้ว’’

‘’ ซาโซริมันไม่ยอมแน่ๆ มันต้องเอาเธอไปแน่ๆ เพราะฉะนั้น..’’

‘’ พี่…..’’

‘’ เรามาทำลูกกันเถอะ ‘’

‘’ ไม่นะ!! ‘’

‘’ ซากุระ? ‘’

‘’ อย่าทำอะไรบ้าๆน่า หนูยังไม่พร้อม ยังเรียนไม่จบเลยนะ ‘’

‘’ แล้วจะมีอะไรยืนยันว่าเธอจะอยู่กับพี่ถึงตอนนั้นล่ะฮะ!!! ‘’

‘’ …………..’’

‘’ เห็นไหมล่ะ? เธอยังพูดไม่ออกเลย หรือรู้อยู่แล้วล่ะว่ามันต้องมาช่วยเธอน่ะ..’’

‘’ พูดบ้าๆ! พี่พอเลยนะ! ไปสงบสติอารมณ์ก่อนเถอะแล้วมาคุยกับหนูน่ะ’’

‘’ แม้ว่าพี่จะต้องล่ามโซ่หนู พี่ก็จะทำ..’’

ซากุระตัวสั่นด้วยความกลัว สายตาของเขาตอนนี้ว่างเปล่า..ว่างเปล่า..เขาน่ากลัว เขาน่ากลัวเกินไป สายตาที่จับจ้องมาที่เธอมันไม่ใช่เขาในทุกวัน เขาต้องการเธอขนาดจนทำให้ตัวเองเป็นถึงขนาดนี้เลยงั้นเหรอ? ทำไมล่ะ?...

เพลี๊ยะ!!

เสียงตบหน้าดังขึ้นตามด้วยหน้าของเดอิดาระที่หันตามแรงตบของซากุระ

‘’ งี่เง่า! อย่ามางี่เง่ากับหนูแบบนี้นะ คิดไปเองทั้งนั้น ทั้งที่คิดว่าหนูเลือกพี่แล้วมันอาจจะมีอะไรดีขึ้นมากับเราสองคนแล้วแท้ๆ สุดท้าย..พี่ก็ไม่เชื่อใจหนู นี่น่ะเหรอคนที่รักกัน? นี่น่ะเหรอคนที่เชื่อใจกัน! แล้วจะให้หนูได้กับพี่แล้วมีลูกด้วยกันก็เพราะว่าพี่ไม่เชื่อใจหนูแบบนี้ หนูคงจะมีความสุขได้หรอก?!!’’

‘’ !!? ‘’

เดอิดาระได้สติหลังจากที่โดนซากุระตบหน้า เขาตื่นจากภวังค์มา ก้มลงมองหน้าคนที่อยู่ข้างล่างกำลังสั่นระริกด้วยความกลัว น้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสาย เมื่อเห็นแบบนั้นก็รีบลุกออกจากตัวของเธอทันที จากนั้นเขาก็ก้มหัวลงติดกับพื้นห้อง

‘’ ขอโทษ..พี่ขอโทษ!! ‘’

‘’ ….ฮึก’’

‘’ ยกโทษให้พี่นะ พี่ไม่ได้ตั้งใจ..พี่รักหนู.พี่รักหนูมากนะ แต่ว่า พี่แค่ทนไม่ได้’’

‘’ ก็เชื่อใจหนูบ้างสิ!! หนูเองน่ะ ก้เริ่มรักพี่ขึ้นมาแล้วนะ ให้เวลากับหนู…’’

‘’ !!?’’

‘’ บ้างได้ไหม?..ฮึก!’’

มันคือเรื่องจริง..ซากุระเริ่มมีใจให้กับเดอิดาระเพราะว่าเธออยู่กับเขาตลอดเวลา เป้นไปไม่ได้ที่จะไม่มีใจให้เขาที่คอยดูแลเทคแคร์เธอขนาดนี้แต่ว่า..อีกใจหนึ่งเธอยังรักซาโซริมากเช่นกัน ถ้าเพื่อซาโซริล่ะก็เธอทำได้ทุกอย่าง เธอไม่อยากให้เขามาเดือดร้อนแทนอีกต่อไปแล้ว ขืนคบกับซาโซริต่อไปมันคง ทำให้เขาและเธอเจ็บปวดกันต่อไป..

‘’ จะจริงงั้นเหรอ? ‘’

‘’ หนูน่ะรักพี่ซาโซริอยู่ แต่ว่าหนูก็ไม่อยากจะทำให้เขาเจ็บปวดต่อไป ฉะนั้นหนูขอถอยออกมาเอง ตัดใจเองและเริ่มที่จะมองคนใกล้ตัวแล้ว ถึงแบบนั้นพี่ก็ยังไม่เชื่อใจหนูเลย’’

‘’ ซากุระ..’’

‘’ หนูรักพี่นะ แต่ขอเวลาหน่อยได้ไหมคะ..ให้เวลากับหนูหน่อย’’

‘’ ……. ‘’

เมื่อได้ฟังความใจใจของซากุระเดอิดาระเองก็เข่าอ่อนใจเต้นแรงไปหมดเขา ไม่มีทั้งความเสียใจและความดีใจในเวลานี้ เขากลับสมเพชตัวเองมากกว่าที่ทำให้ซากุระคนที่รักเจ็บปวดจนทำถึงขนาดนี้ จนแล้วจนรอดเขาก็ต้องการซากุระอยู่ดี คนนี้ล่ะ

มือทั้งสองค่อยๆเอื้อมไปประคองเธอมากอดแน่น ร่างกายใหญ่บึกบึนของเขาได้แต่สั่นระริกไปทั่วร่างกาย เสียใจ? ดีใจ? ไม่มีอาการของพวกนี้เลย แต่ทำไมตอนนี้เขา ถึงยิ้มทั้งน้ำตากันล่ะ

 
 

ช่วงทานอาหารนั้นดูเหมือนว่าแม่ของซากุระจะออกไปข้างนอกกับพ่อของซากุระ ในบ้านก็เหลือเพียงพวกคนใช้ ซากุระ เดอิดาระ แม่ของซาโซริและซาโซริ แต่พวกเขานั้นอยู่คนล่ะเรือนกันจึงไม่ค่อยเห็นกันเท่าไหร่

‘’ อากาศดีจัง ^^’’

‘’ นั่นสิคะ แต่ดูเหมือนฝนจะตกด้วยนะเนี่ย ‘’

‘’ นั่นสินะ ครึ้มมาแต่ไกลเลย ‘’

ซากุระและเดอิดาระพูดคุยกันอยู่ทางเดินบ้านข้างหน้าพวกเขามีสวนหย่อมสวยๆตั้งอยู่ให้บรรยากาศดีแก่ทั้งสองคน ซากุระตัดสินใจแล้วว่าเธอจะใช้ชีวิตกับเดอิดาระ ไม่ใช่ว่าเธอทำเพื่อซาโซริ เธอทำเพื่อตัวเองด้วย ไม่ว่าจะรักเขาแค่ไหนก็ไม่สามารถอยู่ด่วยกันอีกแล้ว แม่ของเธอเป็นแบบนั้น แล้วไม่อยากให้ตัวเองเจ็บช้ำไปมากกว่านี้ อยากจะเปิดใจรับคนๆนี้ เดอิดาระเข้ามาพิจารณาบ้าง

ถึงแม้ตัวเองจะเอ็บเจ็บบางครั้งก็เหอะ

แต่การได้อยู่กับเดอิดาระนั้นทำให้เธอรู้ว่า เดอิดาระเอาแต่ใจมากแค่ไหน เป็นคนยังไงมากขึ้น เขาเป็นคนที่อยากได้อะไรก็ต้องได้ นิสัยแบบนี้ซากุระไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ แต่การที่เธอแสดงออกว่าไม่ชอบ เขาก็เริ่มปรับปรุงตัวเองมากขึ้น

‘’ คิดอะไรอยู่หืม? ‘’ เสียงคนที่นอนตักดังขึ้นมาจนเธอก้มมองลงไปยิ้มให้เขา

‘’ กำลังคิดว่าถ้าพี่เปลี่ยนนิสัยเอาแต่ใจของพี่ คงจะดีมาก ‘’

‘’ เห? พี่เอาแต่ใจตรงไหนเหรอครับ ‘’

‘’ ก็ไม่รู้สินะ J ‘’

‘’ ซากุระใจร้าย ‘’

เขาลุกพรวดขึ้นมายิ้มแล้วกอดเธอไว้ในอ้อมกอด นี่คงเป้นความสุขที่หาได้ยากของเขาแล้ว รอยยิ้มจริงๆของเธอ รอยยิ้มที่เธอให้เขาตอนนี้ เป็นของจริง

‘’ รักเธอนะ ‘’

‘’ ……. ‘’

‘’ พี่จะรอวันที่หนูบอกรักพี่ด้วยความเต็มใจนะครับ ‘’

ริมฝีปากประทับบนหน้าผากอย่างแผ่วเบา ก่อนจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ จ้องมองสาวที่อยู่ตรงหน้าด้วยความรัก ถึงเขาจะแย่งมาจากซาโซริแต่เขาก็รักซากุระจริงๆถึงแย่งมาเขารักเธอเกินล้นใจ  รักจนอยากจะครอบครองไปทุกสิ่ง

 

‘’ ซากุระ!! ‘’

เสียงเรียกของคนๆหนึ่งดังขึ้นมาทางด้านหน้าของพวกเขาและเธอ ซาโซรินั่นเอง..เขายืนทำสายตาเจ็บปวดใส่ซากุระที่กำลังพรอดรักอยู่กับเดอิดาระ เขามองมานานแล้ว เขามองมาจนทนไมม่ไหวแลว

‘’ พี่คะ!? ‘’

‘’ ซาโซริ ‘’

‘’ ไม่รักพี่แล้วจริงๆเหรอ? ‘’

ซาโซริตัดพ้ออยู่ตรงหน้าเขาค่อยๆเดินมาใกล้ๆ ในดวงตานั้นกำลังมีน้ำใสๆคลอเบาอยู่เล็กน้อยบ่งบอกได้ว่าเขาเสียใจแค่ไหนที่เห็นคนรักตัวเองไม่รักเขาอีกแต่ไปแล้ว……..

‘’ พี่คะ…’’

‘’ ซากุระ..’’

เธอพึมพำออกมาเดอิดาระเมื่อเห็นแบบนั้นก็กลัวขึ้นมา เขาได้แต่กุมมือไว้เพื่อไม่ใหเธอไปไหนจากเขาก่อนจะเอ่ยปากขึ้นมาอย่างทนไม่ไหว

‘’ ยกซากุระให้ฉันเถอะ ซาโซริ ฉันขอร้องฉันอยู่ไม่ได้เมื่อไม่มีเธอ’’

‘’ !!? ‘’

‘’ พี่คะ?’’

‘’ แกแย่งซากุระไปจากฉันแล้ว แกจะมาขอฉันอีกเหรอ? เดอิดาระ? ‘’

‘’ เออฉันแย่งแกมาก็จริง ฉันรักของฉันนี่หว่า!’’

‘’ แล้วแกไม่คิดบ้างเหรอ? ว่าฉันก็รักของฉัน เราเป็นเพื่อนรักกันไม่ใช่เหรอ เดอิดาระ? ‘’

คำพูดของซาโซริทำใหซากุระน้ำตาไหล ทั้งสองคนเป็นเพื่อนกันแตต้องมาทะเลาะกันเพราะเธอ ถ้าไม่มีเธอมันคงจะดีกว่านี้ แต่เธอก็ไม่สามารถอยู่กับซาโซริได้อยู่ดี

‘’ คำว่าเพื่อนมันไม่มีแล้วล่ะ ซาโซริ ขอโทษทุกวันนี้ฉันได้แต่ขอโทษ ‘’

‘’ แกอยากได้เธอไปทำไม!! ทำไมต้องเป้นเธอ เป็นคนอื่นไม่ได้เหรอวะ!!’’

‘’ ไม่ได้!! ซากุระเป็นคนเดียวเท่านั้น ถึงอยู่กับแกไปเธอก็ต้องทรมานใจอยู่ดี เพราะแกมันพี่น้องกันใครเขาจะยอมรับ!! ‘’

‘’ !!? ‘’

‘’ พี่เดอิดาระคะพอเถอะ…’’

‘’ ซากุระ..ตอบคำถามพี่มา ไม่รักพี่แล้วใช่ไหม? พี่อยากได้ยินจากปากหนูถ้าหนูอยากจะไปพี่ก็ไม่มีสิทธิ์ห้าม พี่รักหนูมากนะ พี่รักหนูจริงๆ ตั้งแต่เด็ก..แต่ว่าถ้าเธอต้องการให้พี่ไป พี่ก็จะไป’’

‘’ ฮึก..ฮืออ ‘’

ซากุระได้แต่ยืนน้ำตาไหล เธอรักซาโซริ เธอรักมาก แต่ว่า..ไม่มีใครยอมรับ ไม่มีใครสนใจ มีแต่คนรังเกียจ แล้วถ้าเกิดเธอไปกับเขา เขาก็ต้องโดนทำร้ายโดนด่าจากผู้คน ส่วนเดอิดาระ..เขาที่เธอเคยเกียจตอนนี้กลับรู้สึกแปลกไปแล้ว.. เธอเริ่มที่จะรู้สึกดีกับเขา เขาพยายามเพื่อเธอมาตลอด เพื่อให้ได้เธอทั้งที่ตัวเองต้องโดนดัดเพื่อน ซากุระเริ่มเหมือนตัวเองจะเป็นบ้าเธอได้แต่ยืนร้องไห้เท่านั้น..

เธอเลือกใครไม่ได้หรอก



_________________________________________________________________________________________________

เลือกใครดีน้า ดีทั้งคู่ อยากเก็บไว้ทั้งสองคน T______T เม้นด้วยนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #444 lovelove_lala (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 12:32
    เลือกซาโซริเถอะT^T
    #444
    0
  2. #419 YaiiBuab (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 เมษายน 2557 / 02:31
    น่าจะไม่ใช่พี่น้องกันนน แต่ขอเถอะ~~ T^T เดอิเป็นพระเอกก็ได้นะะะ
    #419
    0
  3. #406 FaiizllxU (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 19:48
    ขอให้หักมุม ขอไห้ซาโซริกับซากุไม่ใช่พี่น้องกัน...
    สงสารพระเอก แบะเข้าใจความรุ้สึกพระรองนะ..

    มันรักนิ!! ให้ทำไง ผิดก้ช่างสิ รักไปแล้วอ้ะ.....
    #406
    0
  4. #405 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 18:04
    เลือกอยากจัง เลือกเดอิดาระเถอะซากุระ 5555555555 (แอบลำเอียงไปด้านเดอินะ)
    พูดตรงๆเราชอบผู้ชายนิสัยแบบเดอิมากๆ
    #405
    0
  5. #403 Yata_Misaki 【K/伏八】 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 09:32
    รู้สึกจะมีแนวโน้ม 3p -..-
    #403
    0
  6. #402 tang ^w^◆◇ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 09:24
    T^T สงสารกุ
    #402
    0
  7. #401 R_rainnie (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 มีนาคม 2557 / 01:02
    ซาโซรินะ ... ยังไงก็ต้องเลือกซาโซ รักมากขนาดนี้จะให้เลิกกรักกันง่ายได้ไง ตอนนี้ปวดตับอ่ะ++
    พี่น้องกันหรอ? ต้องไม่ใช่!! แม่หนูกุต้องไปท้องกับคนอื่นมาแน่ๆเลย เชื่อดิ55 แอบใส่ร้ายแม่หนูกุซะงั้น
    แต่ก็อาจจะเป็นไปได้ (คิดงี้แต่งเองเลยไป๋:ไรท์ด่า55) ยังไงก็เชียร์ซาโซ เดอิพยามมากแต่มันไม่ใช่
    ต่อไปพยามทำให้รักแค่ไหน หนูกุอาจจะบอกว่ารัก ลึกๆในใจก็คงเป็นซาโซอยู่ดี ก็บอกว่ายังรักซาโซอยู่นี่
    แค่พยามถอนตัวออกมาเอง ไม่อยากทำให้มีปัญหาทำเพื่อซาโซและตัวหนูกุเอง งั้นก็แสดงว่าตัดซาโซไม่ขาดหรอก
    ยังไงก็ทิ้งกันไม่ลงหรอกกกก เชื่อดิ เชื่อดิ ก็สงสารเดอินะแต่พระนางเขารักกันอ่ะ
    เดอิกลับไปเถอะ กลับไปหารุ่นน้องที่อยู่อิวะงาคุเระเถอะ55 พระนางจะได้มีความสุข^^
    #401
    0
  8. #394 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 22:22
    ซาโซรินะเออ !!
    #394
    0