[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 26 : Chapter 24 : เรื่องทั้งหมด จะรับไว้ทั้งหมดเอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 651
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    14 ธ.ค. 56



‘’ พี่คะ….พี่ซา….โซริ’’

หลังจากที่ซากุระเล่นน้ำเหนื่อยแล้วเธอก็มานอนอยู่ที่ห้องจนเผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว เดอิดาระลูบหัวซากุระเบาๆ ก้มจูบหน้าผากเธอที่รำพึงถึงใครบางคน ก่อนจะลุกออกมาแล้วเดินไปนอกบ้าน เพื่อสูดอากาศทำให้ใจของตัวเอง ไม่เครียดไปกว่านี้ ช่วงนี้ซากุระดูจะยอมๆเขาหน่อยเเล้ว แต่ก็ยัง เฝ้าห่วงหาใครอีกคนอย่างแน่ๆ...

‘’ดูคนนั้นสิ หล่อจัง ><’’

‘’นั่นสิ ยืนอยู่คนเดียวด้วย..’’

‘’น่ารักจัง วี๊ดว๊าย! เข้าไปทักกันเถอะ..’’

มีสาวกลุ่มนึง แอบกระซิบก่อนจะเข้ามาหาเดอิดาระที่ยืนอยู่หน้าบ้านก่อนจะเข้าไปทักทายเมื่อเห็นผู้ชายหล่อๆ...

 

‘’เฮอะมันก็ป๊อปมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้วเนอะ!’’

‘’นั่นสิน้า อิจฉาแฮะ’’

ซาโซรินั่งเท้าคางกับชานระเบียง ก่อนจะมองไปที่เดอิดาระที่โดนสาวรุมล้อม โทบิกับฮิดันก็คุยกันต่อไป ถึงจะบอกแบบนั้น  เดิอดาระก็เป็นชายที่ป๊อปในหญิงอยู่แล้ว รวมถึงเขาด้วย แต่เขาไม่ใช่คนที่จะเล่นแบบเดอิดาระด้วย เขาเลยเป็นคนเงียบๆแทน แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปหมด ซากุระทำให้เขาเปลี่ยนไป เมื่อเวลา เขาอยู่กับเธอ เขาไม่ใช่คนเงียบ..

ซากุระ เธอนอนอยู่งั้นเหรอ?....

 
 

‘’ฮ่าๆ ครับ ก็มาได้ไม่นาน วันนี้เองครับ J’’

‘’จริงเหรอคะ ? >< ก็ว่าไม่เคยเห็นหน้าเลย ‘’

‘’แล้วมากับใครงั้นเหรอคะ? ‘’

‘’ไปเล่นน้ำด้วยกันไหมคะ ? ><//////’’

‘’เอ่อผมมากับ……’’

 

โป๊ก !!!

‘’โอ้ย เจ็บ!!!’’
เดอิดาระกุมหัวด้วยความเจ็บเมื่อมีอะไรบางอย่างหล่นใส่หัวเขา ก่อนจะเงยมองไปด้านบน เห็นซากุระยืนเท้าแขนกับระเบียงมองหน้าเขาอยู่ด้วยท่าทีบึ้งตึง
 

‘’ขอโทษนะคะ พอดีมือลื่น!! ’’

‘’น้องเหรอคะ? ’’

‘’อ่อ คือแฟ..เอ่อ เราเป็นคู่หมั้นกันน่ะครับ ^^;;’’

‘’ตายแล้ว ขอโทษนะคะ’’

แล้วพวกผู้หญิงก็วิ่งหายไปทันที เดอิดาระเก็บสิ่งที่ซากุระโยนใส่เขา คือขวดแชมพู ก่อนจะเงยมองหน้าเธอด้วยความรู้สึกที่ดีใจมากกว่าโกรธที่เธอโยนใส่หัวเขา
 

‘’มันเจ็บนะ!! โยนอะไรมาเนี่ย  L’’

‘’เจ็บเหรอคะ? คิดว่าไม่เจ็บ หัวพี่แข็งจะตาย ชิ!! L’’

‘’หึงรึไงJหึงใช่ไหมล่ะ ? ‘’

‘'ไม่ใช่ซักหน่อย ///////’’

เดอิดาระตะโกนขึ้นไปหาเธอ ซากุระหน้าขึ้นสีทันที เธอแค่รู้สึกรำคานเสียงผู้หญิงที่ดังขึ้นมา เธอจึงแอบเห็ยเขายืนคุยกับพวกนั้นเเล้วหมันไส้เขาเท่านั้น จึงปาลงไปแบบไม่ทันคิด ก็ผู้หญิงมารุมแบบนั้น เป็นใครก็ต้องหมันไว้ทั้งนั้นแหล่ะ!

‘’ได้ เดี๋ยวพี่ขึ้นไป รู้กัน’’

‘’อย่านะ!!/// ไม่งั้นหนูโดดลงไปจริงๆนะ’’

‘’โดดสิพี่จะได้รับ’’

‘’ฝันไปเหอะ!!’’

‘’งั้นพี่ขึ้นไปหาล่ะ!! ’’

‘’พี่เดอิดาระ!!! ’’

‘’ครับJ’’

ซากุระตะโกนเรียกเขา พร้อมทำหน้าบูดใส่เขา ซากุระตะโกนลงมา เดอิดาระยิ้มแล้วมองขึ้นไป

‘’ลืมพูด ตื่นแล้วสินะ พี่จะไป Kiss เดี๋ยวนี้ล่ะ!!’’

‘’พี่บ้า!! ลามก ชิ!!/// ’’

ซากุระมองเดอิดาระที่วิ่งเข้าบ้านไป เธอหันไปมองประตู เดอิดาระเปิดเข้ามา ก่อนจะเดินมาหาเธอที่พิงระเบียนอย่างกลัวๆเเล้วรวบตัวเธอกอดแน่น แล้วซบลงอกของเธอด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

‘’พี่ดีใจนะ’’

‘’..??’’

‘’แค่เธอทำแบบนี้ ทำเหมือนหึง พี่ก็ดีใจ’’

‘’……….’’

‘’ทำแบบนี้ตลอดไปนะครับ พี่รักเธอนะ..’’

ซากุระไม่พูดอะไร เธอทำแบบนี้เหมือนให้ความหวังเขาหรือเปล่านะ เธอก็แค่ ไม่อยากให้ตัวเองโดนอะไรไปมากกว่านี้ โดยการดีกับเขา พี่เดอิดาระหนูขอโทษ..

 
 

‘’……………’’

ซาโซริลุกขึ้นยืนมอง ซากุระที่เธอทำแบบนั้นเธอไม่เกลียดมันเหมือนแต่ก่อนแล้วเหรอ..

‘’มีอะไรรึ ?แกไม่ไปเล่นน้ำวะพวกโทบิไปเล่นน้ำอีกฝั่งแล้ว’’

เพนเดินมาหาซาโซริที่ยังนั่งมองซากุระอยู่ หันมองอิทาจินอนหลับอยู่ในห้องแล้วซาสึเกะก็เดินหายไปไหนไม่รู้ ส่วนสองคนที่เหลือไปเล่นน้ำม่อสาวๆ

‘’เพน’’

‘’..??’’

‘’เปล่าๆ ไม่มีอะไรหรอก’’

ซาโซริพูดแล้วเดินเข้าห้องตัวเองไปทันที เพนหันมองซาโซริอย่างไม่เข้าใจก่อนจะเอื้อมมอง เดอิดาระกับซากุระยืนกอดกันอยู่ที่ระเบียนบ้าง เขาก็พอจะเดาได้ว่า ซาโซริเป็นอะไร

 

 

ครืดดด !! ครืดดด !!

เสียงโทรศัพท์สั่น ซากุระรู้ว่าใครส่งข้อความมา เธอใช้จังหวะนั้น ค่อยๆลุกออกจากตัวของเดอิดาระ เขาหลับนอนกลางวันไป หลังจากกอดกันเสร็จ เดอิดาระก็พาเธอมาเตียง จูบเธอก่อนจะหลับไปเพราะเพลีย.

ออกมาหาพี่หน่อย ถัดจากบ้านเธอไป จะมีทางแยก แล้วมันจะมีป่า เดี๋ยวจะเรียกอีกที

พี่ซาโซริมาที่นี่!!??

ซากุระคิดก่อนจะไปลุกออกจากเตียงแล้วปล่อยให้เดอิดาระนอนอยู่คนเดียว เธอวิ่งออกไปโดยไม่รู้เลยว่า เดอิดาระมองตามหลังไป


 

หมับ!!!

‘’ชู่วๆ..’’

ซาโซริดึงซากุระมาใช้มือปิดปากไม่ให้เธอกรีดร้อง ซากุระเมื่อรู้ว่าใครก็เงียบ ก่อนจะหันไปหาและกอดเขาอย่างแรง พร้อมทั้งน้ำตาที่หลั่งไหลออกมาอย่างเหลืออด

‘’พี่จ๋า หนูคิดถึงจัง ฮึก’’

‘’ร้องอีกแล้ว ซากุระ…’’

‘’พี่มาอยู่นี่ได้ไงอ่ะ ?? ‘’

‘’สืบมา น่ะ’’

ซาโซริดึงเธอมากอดแน่น โอบกอดเธอไว้อย่างถนุถนอม

‘’ซากุระ รักพี่อยู่เหรือเปล่า ? ‘’

‘’รักสิ หนูรักพี่มากๆ รักพี่ที่สุด!!’’

‘’แล้วที่ทำกับเดอิดาระมันแบบนั้น’’

‘’พี่เห็น!? ‘’

‘’ครับ’’

‘’ก็แค่ทำไปอย่างงั้น หนูไม่อยากให้หมอนั่นทำอะไรหนูไปมากกว่านี้ ถึงแม้ว่าต้องหลอก เพื่อตัวหนูและตัวพี่เอง’’

‘’รักเธอนะ ซากุระหนีไปกับพี่เหอะ หนีไปตอนนี้ยังทัน อย่าอยู่กับมันเลยนะ’’

พี่กลัวใจเธอเปลี่ยนไปซาโซริคิดในใจ


‘’หนูทำไม่ได้’’

‘’ทำไมล่ะ?!! ไม่ใช่ว่าเธอชอบมันแล้วหรอกนะ!!’’

‘’พี่พูดอะไรของพี่เนี่ยพี่คิดบ้าง จะหนีไปยังไง ทั้งที่แม่ของหนูก็เปHนแบบนี้ พี่เดอิดาระเขาก็มีคนเยอะแยะ คิดว่าในระยะเวลาอันสั้น จะหาเราไม่เจอเหรอคะ!!’’

‘’พี่จะพาหนีไง พาไกลแสนไกล’’

‘’พี่คะ หยุดคิดอะไรตื้นๆได้แล้ว หนูรู้ว่าพี่รักหนู และพี่ก็รู้ว่าหนูรักพี่ แต่หนูไม่อยากเสียพี่ถ้าหนีกันไป พี่คิดว่า ถ้าเรื่องนี้รู้ถึงหูพ่อแล้วเขาจะไม่จับพี่ย้ายไปต่างประเทศเลยเหรอคะ!!’’

‘’แล้วจะให้พี่ ต้องมาแอบเจอกับเธอตลอดเลยรึไง..’’

‘’แอบเจอกันมันก็ดีกว่าไม่ได้เจอกันนะคะ…’’

ซากุระพูดทั้งน้ำต .ซาโซริมองน้ำตาแฟนสาวอย่างทรมาน เขาดึงเธอมากอดอย่างทรมาน ทำไมเขาต้องเกิดมาเจออะไรแบบนี้ด้วย..

 

ตรู๊ดดด ตรู๊ดดดด !!!!
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา ซากุระมองเบอร์ที่โทรมานั้นอย่างตกใจ ก่อนจะหันไปมองหน้าซาโซริ

‘’พี่เดอิดาระ โทรมา’’

‘’รับไปเหอะ แล้วบอกมันว่าเดินเล่น’’

‘’คะ พี่’’

[อยู่ไหน!!!!]

เดอิดาระพูดด้วยเสียงไม่ค่อยพอใจอย่างมาก!! จนซากุระต้องยกหูหนีอย่างแสบ

‘’เอ่อ เดินเล่นค่ะ’’

[ไม่ใช่ไปเล่นชู้ที่ไหนหรอกเหรอ!!!]

‘’พี่พูดอะไรของพี่!’’

[หึคิดว่าฉันโง่ขนาดไม่รู้ใช่ไหม? ว่าพวกซาโซริมันมาที่นี่น่ะ!!]

‘’พี่มาที่นี่ แล้วมันเกี่ยวอะไรล่ะคะ ? ‘’

[เลิกตีหน้าซื่อแล้วกลับมาซะ!! ไม่งั้นฉันจะส่งคนไปถล่มพวกมัน!!]

‘’พี่’’

[ให้เวลา นาที ถ้าเธอไม่มา พวกมันไม่เหลือแน่ รวมพี่ชายสุดที่รักเธอด้วย!!!]

ติ๊ด!!!

ซากุระมองหน้าซาโซริทันที เขามองเธอ เพราะเขาเองก็ได้ยินเสียงเดอิดาระดังออกมาเหมือนกัน ทั้งสองคนต้องลากันทั้งน้ำตา ซากุระเป็นคนวิ่งมาบ้านก่อน ส่วนซาโซริเองก็ยืนทำใจอยู่ตรงนั้นซักพัก
 
เขาจะทำยังไง เขาจะทำยังไง ซากุระ

 
 

‘’ไง!! เล่นชู้มา สนุกไหม??’’

‘’พี่อย่าพูดอะไรมั่วๆสิ!!’’

ซากุระเดินขึ้นบ้านอย่างกล้าๆกลัวก็เห็นเดอิดาระนั่งอยู่บนเตียงด้วยความโมโห หงุดหงิดยิ่งกว่าอะไร เธอจึงได้แต่มองอยู่ห่างๆ

‘’มาใกล้ๆ!! ’’

‘’พี่ฟังหนูก่อนสิ หนูแค่ไป….’’

‘’ไม่ฟัง!! เห็นคาตาแบบนั้น วิ่งไปด้วยสีหน้าดีใจแบบนั้น โกหกกันไปเหอะ!!..’’

หมับ!!!!

เขาดึงร่างเธอล้มลงเตียง ไม่สนว่าซากุระจะดิ้นหรือจะขัดขืนหรืออะไรไหม เขามองซากุระที่ทำหน้าตาร้องอ้อนวอนขอเขาอย่างสุดชีวิต

‘’โธ่เว้ย!!!’’

ปึ้ง!!

เดอิดาระระบายความโทฆะของตัวเองด้วยการต่อยที่กำแพงบ้าน อย่างแรง เข้าไปหยิบโทรศัพท์ของซากุระออกมาจากข้างตัวแล้วลุกออกจากตัวเธอเดินออกไปจากห้องทันที ปล่อยให้ซากุระ นั่งร้องไห้ และไม่เข้าใจว่าเดอิดาระจะไปไหนหรือทำอะไร

 
 

‘’เวรเอ้ย! นี่มันส่งข้อความคุยกันขนาดนี้เลยใช่ไหม’’

เดอิดาระเดินออกมาจากหน้าบ้าน ล็อคประตูทางด้านนอกแล้ว กดดูโทรศัพท์ข้อความที่ซากุระส่งไปหา ซาโซริทั้งหมด เขามาเจ็บใจตรงรูปที่ซากุระส่งไปให้ซาโซริ

ทำแบบนี้แล้ว ยังไม่รักเขาเลย

ทำแบบนี้แล้ว เธอก็ยังหลอกเขา

ซากุระ จะทำให้ฉันเจ็บขนาดไหน

‘’ ฉันผิดเองที่หลงเชื่อเธอ! ซากุระ’’

เดอิดาระเก็บโทรศัพท์ซากุระใส่กระเป๋าก่อนจะเดินตรงไปบ้านหลังหนึ่งก่อนจะเปิดประตูเข้าไปอย่างแรง

 


ปัง!!!

‘’เดอิดาระ!! ‘’

‘’แกมาได้ไงวะ!!’’

‘’เฮ้ย!!’’

‘’….’’

 ‘’ไง! สบายดีจังนะพวกแก แอบตามฉันมายังไม่พอ ซาโซริอยู่ไหนวะ!! โผล่หัวออกมาเลยนะ’’

เดอิดาระเปิดประตูบ้านเข้าไปก็เห้นพวกเพนนั่งกันอยู่ เขามองไปที่ซาสึเกะที่นั่งอยู่เช่นกัน ก่อนจะถามหาซาโซริที่เป็นตัวการณ์ทำให้เขาทะเลาะกับซากุระแบบนั้น

 

‘’อยู่นี่’’

เดอิดาระหันตามเสียงไปมองซาโซริที่เดินมาทางด้านหลัง พึ่งกลับมา แสดงว่าอยู่กับซาโซริจริงๆสินะ

‘’เออ มาพอดี ขอชกแกซักทีแล้วกัน!!’’

ผัวะ!!!

เดอิดาระควาดดังลั่นหันไปชกหน้าซาโซริที่ยังไม่ทันตั้งตัวทันที ก่อนจะต่อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า ตามด้วยพวกเพนที่วิ่งมาดึง เดอิดาระที่ตวาดไปลั่นบ้าน กับซาโซริที่ดูเหมือนจะไม่ยอมให้ตนเองโดนทำร้ายแค่ฝ่ายเดียว

 
 

ปัง!!!

‘’พี่คะ!! อยู่นี่จริงๆด้วย’’

ซากุระวิ่งเข้ามามองหาเดอิดาระกับซาโซริ เธอวิ่งมาทั้งน้ำตา ก่อนหน้านั้นเธอใจไม่ดี จู่ๆเดอิดาระก็ออกจากห้องไป เธอจึงวิ่งไปแถวชายหาดก่อนจะได้ยินเสียงคนทะเลาะกันเสียงดัง เธอจึงตัดสินใจวิ่งเข้าไปทันที เธอไม่อยากเห็นใครโดนทำร้ายอีกแล้ว

ไม่ว่าใคร

ทั้ง ซาโซริ และ เดอิดาระ..

‘’มาทำไม!! กลับไปห้องซะ!! ‘’

เดอิดาระพยายามสะบัดคนที่ล็อคแขนตัวเองออก แต่ก็ไม่ยอมปล่อย เพนเป็นคนล็อคแขนเขาไว้ แล้วเพนก็ตัวใหญ่กว่าเขาใช่ย่อยแถมแรงเยอะอีก

‘’พี่ซาโซริ’’

ซากุระตรงไปหาซาโซริที่เลือดกบปาก เธอจับแขนเขาไว้พรางร้องไห้ออกมาอย่างทรมาน มองเดอิดาระสลับกันไปมาอย่างทรมาน

‘’ซากุระ!! กลับไปซะ!! ฉันบอกให้กลับไปไง โธ่เว้ย!! เพนปล่อยดิวะ!!’’

เดอิดาระยังคงอาระวาดต่อไป เขาพยายามจะเข้าไปหาซากุระที่โดนซาโซริดึงตัวไปกอด เขาทั้งเตะทั้งถีบแต่เพนก็ยังล็อคไม่ปล่อย

 

‘’พอซักที!! ไอ้บ้าเดอิดาระ แกมัน ทำไมพวกแกถึงเป็นกันแบบนี้วะ!!’’

‘’แกไม่เข้าใจฉันเพน ปล่อยซะ!!!’’

ซากุระมองสองคนนั้นสนทนากัน ก่อนจะร้องไห้ออกมาไม่ขาดสาย เดอิดาระคงยั้วเธอเต็มทน เธอจึงกระซิบกับซาโซริเบาๆ
 

‘’ ขอโทษนะคะ  เพื่อพี่หนูจำเป็นต้องทำ ‘’

‘’ซากุระ!!! เธอจะทำอะไร’’

‘’ขอโทษนะคะ พี่ หนูรักพี่นะ ถึงแม้ เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกันก็ตาม’’

‘’ซากุระ!!!’’

ซากุระยิ้มให้ทั้งน้ำตาก่อนจะผละจากอ้อมกอดซาโซริ เธอแกะมือเขาออกเบาๆ ซาโซริมองการกระทำนั้นอย่างทรมานหัวใจ เขาอยากจะยื้อเธอให้ได้มากที่สุด แต่ซากุระ.. ซากุระ

 
 

‘’พี่เดอิดาระคะ พอเถอะค่ะ กลับบ้านกันเถอะนะ ‘’

‘’………..’’

ซากุระเดินเข้าไปหาเดอิดาระพรางยื่นมือไปจับแขนเขาเบาๆ เดอิดาระหยุดดิ้นแล้วมองหน้าซากุระนิ่งๆ อย่างเจ็บปวด ที่เธอทำแบบนี้ก็เพราะซาโซริมันอีกล่ะสินะ

‘’กลับบ้านกันเถอะค่ะ หนูไม่อยากให้พี่มีเรื่อง รุ่นพี่เพน ปล่อยเถอะค่ะ เดี๋ยวที่เหลือหนูจัดการเอง’’

‘’…..’’

เพนปล่อยเดอิดาระเบาๆ ซากุระก็จับมือเขาไว้ เดอิดาระมองนิ่งๆไม่ได้พูดอะไร เธอจูงมือเดอิดาระปล่อยอย่างเงียบๆ

‘’ซากุระ!! ซากุระ เธอจะทำอะไร อย่าไปนะ อย่าไปจากพี่นะ ซากุระ!!!’’

 

ซากุระจูงมือเดอิดาระออกาเงียบๆ น้ำตาก็ไหลพรุ่งพรูออกมา แต่ไม่ได้ร้องมีเสียง มือของเธอที่จับเดอิดาระสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด เดอิดาระมองและรู้สึก แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา 
จนซากุระลากเข้าบ้านแล้วพาเขาไปนั่งโซฟา ก่อนจะหากล่องยามาทำแผลให้ เดอิดาระ

‘’หนูจะทำเบาๆนะ’’

‘’……’’

เดอิดาระไม่ตอบเธอ ก่อนจะนั่งให้เธอทำแผลให้เงียบๆ สายตาเขามองไปที่ซากุระทำแผลที่แขนและตามมุมปากของเขาเบาๆ ก่อนจะหันหน้าหนี ซากุระหยุดทำแผลก่อนจะถอนหายใจเบาๆ

‘’พี่ไม่อยากให้หนูทำ พี่ก็บอกดีๆ ไม่ต้องหันหน้าหนีหนูหรอก’’

‘’เธอทำแบบนี้ทำไม’’

‘’…..’’

‘’ไม่จำเป็นต้องทำเพื่อมัน แล้วมาทำดีกับฉันหรอก ฉันไม่โง่ขนาดจะให้เธอมาหลอกฉันได้นะ’’

‘’หนูเลือกพี่ ต่อไปนี้พี่จะทำอะไรก็ทำเถอะ’’

เดอิดาระหันมามองหน้าซากุระอย่างเหลือเชื่อ ซากุระกรีดร้องในใจ ถ้าเธอไม่ทำแบบนี้ ซาโซริคงโดนทำร้ายแน่ๆ เขาคงจะตามเธอไปทุกที่ ถ้าเธอไม่ตัดไฟแต่ต้นลม มันอาจจะไหม้ไม่มีวันดับแบบนี้ไปตลอด ฉะนั้นเธอขอไปเอง เธอทำเพื่อคนที่เธอรัก พี่ซาโซริ

‘’ชิ! สุดท้ายเธอก็ทำเพื่อมัน ใช่ไหมล่ะ!’’

‘’จะคิดยังไงก็เรื่องของพี่แล้วกัน’’

‘’ถ้าปากฉันไม่เจ็บ เธอโดนไปแล้วนะซากุระ!’’

‘’……..’’

ซากุระวางสำลีลงก่อนจะเดินหนีไปทางอื่น เดอิดาระมองตามอย่างหงุดหงิดก่อนจะเดินไปดึงแขนเข้ามาแล้วสวมกอดเธอจากด้านหลัง 

‘’ซากุระ พี่รักเธอ มากนะ อย่าไปจากพี่เลย พี่ยอม ยอมทุกอย่างแล้วนะ’’

‘’…….’’

เสียงเเละการกระทำของเดอิดาระเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด ซากุระฟังเงียบๆ จะให้เธอรักได้ไง ในเมื่อเธอรักซาโซริมาก ซากุระนิ่งเงียบก่อนจะรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆข้างๆคอ แต่ไม่นานก็หายไป เดอิดาระคงยังเจ็บปากอยู่

‘’พี่ไปอาบน้ำไป นี่ก็เย็นมากแล้ว เดี๋ยวไปหา อะไรกินกัน’’

‘’ครับ อย่าไปไหนนะ ขอร้อง เรื่องที่พี่ดุเธอ เธอก็จำไว้ซะ พี่จะไม่ดุเธออีกถ้าเธอไม่ทำแบบนั้น เข้าใจนะ’’

‘’ค่ะ’’

เดอิดาระยิ้มให้ซากุระเบาๆก่อนจะเดินหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าไปในห้องน้ำ ซากุระนั่งลองที่โซฟาอย่างเหนื่อยหนัก เธอกับเขาต่อจากนี้จะเป็นยังไง ไม่สามารถล่วงรู้ได้ ว่าจะเป็นยังไง..


_________________________________________________________________________________________________

เม้นน้อย เศร้าใจ แต่ไม่เป็นไร ยังมีคนอ่าน จะพยายามแต่งให้จบนะคะ เรื่องค่อนข้าง เริ่มดราม่ากว่าเดิม อีกอย่างส้มบรรยายไม่ค่อยเก่ง แต่ก็จะพยายามหัดฝีมือนะคะ ^^ 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #504 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 17:03
    สงสารทุกคนเลยอ่ะTT
    #504
    0
  2. #343 Anny kawaii^o^ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2556 / 09:11
    รู้สึกว่าตอนนี้พคาส้มทำให้หนูกลายเป็นซากุระไปแล้วนะเนี่ย ร้องไห้เกือบทุกตอนเลยTOT
    #343
    0
  3. #341 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2556 / 17:39
    TTT^TTT  เสียใจจจจ           ทำไมทำให้คนอ่านเสียใจแทนจังอ่า ฮือออ
    #341
    0
  4. #340 ned1991 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 12:14
    แต่ก็จะขอติดตามเรื่องนี้ไปเรื่อยๆนะ

    อย่าพึ่งทิ้งกันไปไหนล่ะไรท์
    #340
    0
  5. #339 ned1991 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2556 / 12:12
    อ่านตอนนี้แล้วTT[ ]TTมันจะดราม่าไปไหนนนน

    สงสารทั้งสามคนเลย เจ็บจี๊ดๆๆอ่ะ ทำไงได้ก็คนมันรักนี่เนอะ

    ดูแล้วงานนี้ซาโซริถ้าจะกินแห้ว(มั้ง??)นะ

    #339
    0
  6. #337 Hunny ^^" (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 18:48
    เห้อออ ยิ่งอ่านยิ่งเศร้าสลัดเลยย TT0TT
    #337
    0
  7. #335 Misaki_Mei (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2556 / 09:34

    อยากจะฆ่าเดอิหมกท่อซะจริงๆ - -***

    #335
    0
  8. #333 HELLO_DUANG (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 22:01
    สงสาร ซาโซริอ่า าา  มาก็มาก่อน 

    คนโดนประนาม รังเกลียด รักก็รักไม่ได้ 

    ก็โดน แฟนทิ้ง เพื่อนทิ้ง แปลกเนอะ มิตรภาพ ของเดอิดาระ กับ ซาโซริ

    เกลียดกันเพราะผู้หญิงคนเดียว

    เดอิดาระ ก็เห็นแก่ตัวเกิน รู้ว่าเขาไม่รัก ก็ยังจะรั้งเขาไว้ ยิ่งทำงี้มันยิ่งเจ็บปวด

    เสียเพื่อน ไม่แคร์ ความรู้สึกของคนอื่น ถ้ารัก ซากุระจริง คงไม่รั้งให้ทุกข์ กับตัวเองหรอก

    ซากุระ ก็ดาย คนรักกัน ควรจะบอกกันดิ ที่เดอี๊ มันขู่ ..... อินจัด 
    #333
    0
  9. #332 Kam Sina !? (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 09:57
    กลิ่นดราม่าลอยมา   ๆ ๆ แถมยังกลิ่นแรงอีก 555+
    เข้าเรื่อง ๆ  ตอนนี้ดราม่ามากกกเลย  เลือกไม่ถูกเลย
    คนที่เรารัก แล้วก็ คนที่เขารักเรา  (เอ๊อ เรางั้นหรอ ?55)
    ซาโซริ หรือ เดอิดาระ ดี   แต่ดูแล้ว ทำไมซาโซริเหมือนจะ แห้ว
    เพราะ ไม่ค่อยอยากทำให้ แม่ หรือ คนอื่นผิดหวัง 
    #332
    0
  10. #331 koolpriya (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 22:16
    เปลี่ยนพระเอกกกก T^T #เอ๊ะอีนี่ -__-^^
    เริ่มจะมาม่า เอ๊ย! ดราม่า เข้าไปใหญ่แล้ว
    สงสารเดอิจังมากๆเลย T^T
    #331
    0