[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 23 : Chapter 21 : เธอคือของๆฉัน!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    27 ต.ค. 56



ผ่านไปสองวัน ซากุระดีขึ้นมากแล้ว เริ่มหายแล้ว เหลือเพียงแค่ ไม่มีแรงเท่านั้น เดอิดาระก็ทำตัวเหมือนเดิมกับซากุระ บังคับให้เธอกินข้าว จูบบ้างอะไรบ้างแต่นานๆครั้ง ซากุระเองก็เริ่มที่จะปลอดภัยต่อตัวเองนิดหน่อย น่าแปลกที่เขาไม่ทำอะไรเธอเลย

เธออยู่กับเขามานาน แต่ เดอิดาระไม่เคยทำอะไรเกินเลยต่อเธอเลย ถึงแบบนั้นเธอก็ไม่ไว้ในเขา ไม่แน่เดอิดาระเป็นพวก ตีหน้าซื่อเก่ง ไม่รู้ว่าคิดอะไรกันแน่

‘’พรุ่งนี้ไปสอบนะ ไหวใช่ไหม?’’

‘’ค่ะ’’

 เดอิดาระถามขึ้นมา ซากุระตอบเขา ก่อนจะนั่งเปิดหนังสือไปมา อ่านไปมันก็ไม่เข้าหัวเธอเลย มันทำให้เธอปวดหัวอย่างบอกไม่ถูก แต่ถึงแบบนั้นเธอก็ไม่ได้กังวลอะไรมาก เพราะเธอก็พอเรียนเอาตัวรอดได้ ไม่ได้ถึงกับเรียนแย่เท่าไหร่

‘’เป็นอะไรไป?’’

‘’แค่ปวดหัวนิดหน่อยค่ะ’’

‘’งั้นจะพักไหม? อ่านไปก็คงจะไม่รู้เรื่องพอดี’’

ซากุระพยักหน้าก่อนจะยื่นหนังสือให้เดอิดาระไป เขาหยิบยาให้เธอแล้วป้อนเธออย่างเบามือที่สุด ซากุระฝืนดีจะกินยาไป เธอไม่ค่อยมีแรง ถ้าได้พักคงจะดี

‘’ซากุระ พรุ่งนี้ตั้งใจสอบล่ะอย่าให้ตก ไม่งั้น..’’

‘’รู้แล้วล่ะค่ะ!’’

‘’พี่ไม่ได้กดดันหนูนะแต่ถ้าตก……..’’

‘’รู้อยู่แล้วล่ะค่ะ!! ไม่ได้พูดกดดันมันก็ดูยังไงกดดันอยู่ดี’’

‘’ พี่ทำเพื่อหนูนะ’’

‘’ พี่ทำเพื่อตัวเอง ‘’

‘’ ซากุระ…’’

‘’ ช่างเถอะค่ะ หนูจะพยายามไม่ให้ ตก แล้วกัน ‘’

‘’..ดีมาก’’

เดอิดารยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะแนบริมฝีปากกับริมฝีปากน้อยๆของซากุระ เธอได้รับมันจนชินชาไปหมดแล้ว ก่อนหน้านั้น หนึ่งวันที่ผ่านมา เดอิดาระไปสอบมา และปล่อยให้เธออยู่กับบ้านคนเดียว แต่มีแม่บ้านมาดูเป็นระยะๆ.. ถึงจะเหงา แต่เดอิดาระก็คอยโทรหาเธอมาเป็นระยะๆ โทรผ่านโทรศัพท์บ้านมา

โทรศัพท์เธอเขาก็ยืดไปถาวร ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมแล้ว ซากุระได้รับให้ไปสอบหลังปิดเทอมเพราะไม่สบายหนัก เธอจึงได้รับอนุญาตโดยพรุ่งนี้เธอต้องไปกับเขา

‘’นอนซะ พรุ่งนี้จะได้สอบได้นะครับ’’

‘’………….’’

ซากุระโดนจับตัวลงนอน ผ้าห่มเลิกขึ้นมาห่มให้เธอ ซากุระรู้ว่าเขาไม่ทำอะไรเธอ เวลาเขาจะนอน เดอิดาระก็แยกไปนอนโซฟาแทน ไม่รู้ว่าทำไม

แต่มันก็ปลอดภัยระยะหนึ่งล่ะนะ

‘’รักซากุระนะครับ’’

ซากุระได้ยินคำนี้เป็นคำสุดท้าย ก่อนจะหลับไปแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว เดอิดาระยิ้มกริ่มๆก่อนจะผละออกไปนอนอีกที่หนึ่ง และหลับไป ในทันที

 

 
 

เช้าวันรุ่งขึ้น

ซากุระเดินลงจากรถด้วยสีหน้าดีขึ้นกว่าเดิมวันนี้เป็นวันที่โรงเรียนปิดเทอมวันแรก เธอมาสอบโดยมีเดอิดาระมาคุมไว้ ระหว่างที่เดอิดาระกุมมือซากุระเดินลงรถมานั้น มีสายตาจำนวนหนึ่งมองมาจากตึก

นั่นคือพวกเพน กับซาโซริที่มองอย่างเจ็บปวด เขาไม่ได้เห็นหน้าเธอมานานแล้ว เขาอยากจะเข้าไปกอด..ไปถาม แต่เดอิดาระมีคนตามอยู่ตลอด ทำให้เขาแทบจะไม่ได้เข้าไปหาเธอใกล้ๆ

และแลดูซากุระจะมีสีหน้าดีขึ้นหน่อยๆ ถ้าเขาไม่ได้คิดไปเอง ซากุระพูดคุยกับเดอิดาระปกติ เหมือนกับว่า เธอพอใจในสิ่งที่อยู่ตอนนี้

‘’มันพาซากุระมาสอบน่ะ ซาโซริแกเอาไง’’

‘’ฉันจะไป!!! ฉันอยากคุยกับเธอ’’

‘’แกจะบ้า!! เดี๋ยวมันก็เอาคนมาเล่นแกหรอก’’

‘’จะให้ฉันทำยังไง!!..จะให้ฉันปล่อยเธอไว้แบบนั้นหรือไง!!’’

ซาโซริตวาดลั่นห้อง!! เพนมองอย่างเหนื่อยใจ..อิทาจิเองก็ได้รับหน้าที่ดูแลซาโซริไปโดยปริยาย..เขาเลยบอกให้รอซากุระสอบเสร็จก่อน

 

ครืดดด !!!!

‘’สอบเสร็จแล้วค่ะ’’

หลังจากนั้นเกือบ 2 ชั่วโมง ซากุระออกมาจากห้องพักครู และพูดกับเดอิดาระที่นั่งรอเธออยู่ เขาลุกขึ้นมาโอบเอวเธอไว้ กอดแน่น อย่างหวงแหน ซากุระได้แต่มองอย่างเอือมๆ เธอชินแล้วที่เขาทำแบบนี้ และถ้าขัดขืนมากๆ เขาอาจจะโกรธเธอ

‘’งั้นกลับบ้านกันเถอะ พี่ให้คนเตรียมของกินไว้เยอะเลย’’

‘’ทำไม?’’

‘’ก็ที่เธอหายไงล่ะ ถึงจะไม่มีแรงมาก แต่..ก็หายแล้วใช่ไหมล่ะ?’’

‘’ค่ะ’’

ระหว่างที่กำลังเดินไปหน้าโรงเรียน เดอิดาระกุมมือเธอไว้ตลอดเวลา แล้วเขาก็ถามถึงการสอบ

‘’สอบง่ายไหม?’’

‘’อ่านมาขนาดนั้น ทำไม่ได้ก็ล่ะค่ะ!’’

‘’ดีแล้ว J พี่ไม่อยากให้เธอสอบตกแล้วอยู่ซ่อมหรอกนะครับ ’’

 

‘’ซากุระ!!’’

‘’ พี่ซาโซริ!!’’

‘’.!!!!!!’’

จู่ๆ ซาโซริพุ่งออกมาจากไหนไม่รู้ ตรงเข้ามาข้างหน้าของซากุระ เธอตกใจมองซาโซริ คนที่เธอโหยหามาตลอด ก่อนจะพุ่งไปหาซาโซริ แต่ก็โดนเดอิดาระรั้งแขนไว้

‘’ แกจะทำอะไร ซาโซริ!!’’

‘’ขอซากุระคืนที’’

‘’พี่คะ!!!..พี่คะ!!! .พี่เดอิปล่อยหนูนะ..ฮึก’’

ซากุระดูจะไม่มีแรงเท่าที่ควร เธอโดนเดอิดาระกระชากและรั้งไว้ ในอ้อมกอดอีกมือของเธอพยายามเอื้อมไปให้ถึงซาโซริ ที่จะพุ่งเข้ามาหาเธอได้ตลอดเวลา

‘’เราหมั้นกันแล้ว แกไม่ควรจะทำแบบนี้!’’

‘’แต่ซากุระเป็นของฉันอยู่แล้ว!!! ฉันไม่ยอม แกมาจากไหนวะ! มาเอาเธอไปแบบนี้’’

‘’ก็เรื่องของฉัน ซากุระก็ของฉัน ฉันรักเธอ…’’

‘’.ไม่ให้!! ชิ!! ขอร้องล่ะ ขอซากุระคืนที ฉันอยู่ไม่ได้………’’

ซาโซริทรุดลงตรงพื้น ก่อนจะเงยหน้ามองซากุระอย่างโหยหา เดอิดาระตกใจกับท่าทีนั้น จึงทำให้ซากุระหลุดมือไปจากอ้อมกอดของเขา..

ซ่วบ!!!

‘’พี่คะ !!! ’’

ซากุระวิ่งเข้าไปกอดซาโซริทั้งน้ำตา ซาโซริเองก็กอดซากุระแน่นเหมือนกัน พวกเพนวิ่งตามซาโซริที่วิ่งลงมาก่อนหน้านั้นอย่างวู่วาม ก็เห็นซากุระนั่งกอดกับซาโซริ เห็นเดอิดาระยืนมองด้วยสีหน้าเจ็บปวด

‘’พี่คะ///..ฮึก’’

‘’หายไม่สบายยังครับ พี่ห่วงมากเลยนะ..’’

‘’พี่ซาโซริ..ฮึก..ฮืออ’’

‘’ไม่ร้องๆ ร้องมากไม่สวยนะ’’

ซากุระร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ซาโซริลูบหัวเธอเบาๆ ก่อนจะเอ่ยพูดกับเธอทั้งที่เขาเองก็น้ำตาคลอเบ้า..เหมือนกัน เดอิดาระขบริมฝีปากจนเลือดซิบด้วยความเจ็บใจ

‘’รักกันเข้าไป………’’

ทั้งหมดหยุดแล้วมองไปที่เดอิดาระที่ยืนสั่นด้วยความโกรธ

‘’รักกันให้พอ!!!...’’

‘’…………..’’

‘’ฉันจะไม่ยอมเด็ดขาด!!! จับพวกมันแยกกันเดี๋ยวนี้!!’’

เดอิดาระตะโกนอย่างดัง คนของเดอิดาระมาจากไหนก็ไม่รู้จับซากุระกับซาโซริแยกออกกันทันที ทุกคนในเหตุการณ์นั้นต่างตกใจกับการกระทำนี้เพราะมันเกิดเร็วมาก!!!

‘’พี่!!! ไม่น้า พี่ซาโซริ กรี๊ดดด!!!!!’’

‘’ซากุระ!!!!’’

 

หมับ!!!

เดอิดาระตรงเข้าไปดึงแขนซากุระมาหาตัว พรางมองซาโซริที่อยู่ในการถูกชายพวกนั้นจับตัวไว้อยู่

‘’พอได้แล้ว! .เลิกยุ่งกับเธอได้แล้ว!! ซากุระคือของๆฉัน’’

‘’แกนั่นล่ะ แกมันบ้า หึ! ถึงจะได้เธอไป แต่ยังไง ใจเธอก็อยู่กับฉันอยู่ดีล่ะ!!’’

ผัวะ !!!

เดอิดาระผลักซากุระออกห่างตัวแล้วเข้าไปต่อยซาโซริขณะถูกจับอยู่ทันที!!!..ซากุระร้องเสียงหลงเมื่อซาโซริถูกต่อย พวกเพนจะเข้ามาห้ามแต่ก็ถูกล้อมไว้!!

ผัวะ !!! ผัวะ !!!

‘’พี่!! พอเถอะ ฮึก หนูขอ อย่าทำพี่ซาโซริเลย’’

‘’.!! .รักมันมากใช่ไหม? ได้…’’

ผัวะ!!! ผัวะ!!!!

‘’ พอที พี่เดอิดาระ !!! หนูจะอยู่กับพี่ หนูจะยอมพี่ ขออย่างเดียวอย่าทำพี่ซาโซริเลย..ฮึก..ฮืออ’’

ซากุระเข้าไปกอดเดอิดาระทางด้านหลังอย่างแน่น ซาโซริเหลือบมองด้วยท่าทีปวดไปหมดทั้งใจและตัว เขาถมน้ำลายที่ปนเลือดลงเลือดลงพื้นอย่างทรมาน เขาเองโดนพวกชายพวกนั้นล็อคแขนเอาไว้ทางด้านหลัง..แถมพวกเพนจะเข้ามาก็เข้ามาช่วยไม่ได้เพราะพวกของ เดอิดาระเยอะเกินไป!!

 

‘’พอเถอะนะคะ หนูขอ..’’

ซากุระซบลงหลังของเดอิดาระแน่น เธอไม่อยากเห็นซาโซริเจ็บปวด เธอรักเขา..มาก จนถ้าเธอแลกชีวิตให้เขาได้เลย

‘’……….’’

‘’แกมันขี้ขลาด…’’

ซาโซริสบถออกมาก่อนจะถมน้ำลายลงพื้น มองซากุระด้วยแววตาที่สั่นไหว เขาไม่อยากให้เธอไป ถึงเขาตาย เขาก็ไม่อยากให้เธอไปไหน…….

‘’ ซาโซริแก !!!’’

‘’พี่คะ!! .พอซักที!!! ’’

ซ่วบ!! หมับ!!

ซากุระวิ่งมาข้างหน้าเขาแล้วกันเดอิดาระไว้ก่อนจะไปถึงตัวซาโซริเขาหยุดแล้วจ้องมองเธออย่างเจ็บปวด ถึงแบบนั้นเธอก็ไม่สนใจ อะไรก็ซากุระ

‘’กลับบ้านกันเถอะค่ะ  ฮึก! หนูขอร้อง กลับบ้านกันได้แล้วนะคะ  ’’

ซากุระตรงเข้าไปกอดเดอิดาระจากด้านหน้า กุมมือของเขาไว้ทั้งสองข้าง เงยหน้ามองเขาทั้งน้ำตา เดอิดาระมองเธอแล้วหันมองซาโซริและคนรอบตัว

‘’ชิ!! พวกแก พอฉันขึ้นรถแล้วก็ปล่อยมันซะ!!’’

เดอิดาระหันไปจับข้อมือซากุระแล้วเดินขึ้นรถที่รออยู่แล้ว ซากุระหันมามองซาโซริ แล้วร้องไห้ออกมาไม่หยุด ก่อนจะโดนเดอิดาระลากเข้ารถไป แล้วขับหายไปลับตา

 
 

ตุ่บ!!!

‘’ซาโซริ!! ’’

พอรถขับไปแล้ว พวกชายพวกนั้นก็ปล่อยซาโซริแล้วเดินกลับรถเพื่อตามรถเดอิดาระไปทันที พวกเพนวิ่งมาดูซาโซริที่นอนอยู่กับพื้นปูนอย่างกับเหมือนจะไม่มีชีวิต

‘’ได้ยินที่ซากุระพูดไหม……….’’

ซาโซริพูดก่อนจะชูมือขึ้นบนท้องฟ้า เขาเอื้อมไปแล้ว แต่มันไม่ถึง….

‘’ซากุระทำเพื่อแก…..’’

‘’ใช่ เธอเลือกที่จะไม่ให้แกโดนทำร้าย ซาโซริ’’

‘’อืม ซากุระน่ะ ดีกับคนอื่นเสมอ ฉันถึงรักเธอไง ตอนนี้เธอไปอยู่กับคนอื่นแล้ว..’’

พวกเพนไม่พูดอะไร ก่อนจะช่วยกันพยุงซาโซริไปทำแผลที่ห้องกรรมการ ทุกคนเงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมา เพราะเหตุการณ์นี้ทำให้ซาโซริช็อคน่าดู….



พอกลับมาถึงบ้านเดอิดาระก็ลงจากรถแล้วทิ้งเธอไว้เข้าบ้านคนเดียวทันที ซากุระถอนหายใจแล้วเช็ดน้ำตาออกทันที เธอรู้ว่าเขาโกรธแค่ไหนเธอรู้ว่า เขาหึงเธอแค่ไหน แต่สิ่งที่เขาทำไปนั้น มันทำร้ายจิตใจเธอและซาโซริมาก

‘’ก็ดีแล้วล่ะ ได้เห็นหน้า พี่ดูสบายดี แค่นั้นจริงๆ’’

ซากุระเดินเข้ามานั่งที่ห้องโถงเงียบๆคนเดียว  ตอลดในรถ เดอิดาระเลี่ยงที่จะมองเธอคุยกับเธอ ก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง ถึงกับลงไม้ลงมือกับซาโซริ

สรุป เขาเป็นคนยังไงนะ

‘’ต้องตามใจเขา ทั้งที่ใจเราไม่ยินยอมนี่นะ มันคงเป็นเวรกรรม พี่ซาโซริ..หนูรักพี่..’’

ซากุระนั่งกอดเข่า แล้วคิดถึงคนไกล เธอยิ้มให้กับตัวเอง ว่าทำดีแล้วที่ได้ช่วยซาโซริไว้ ขอแค่นั้น ขอแค่ให้พี่มีความสุขและปลอดภัย

 

‘’นั่งคิดถึงมันอยู่รึไง!!!’’

‘’………..’’

ซากุระเงยมองเดอิดาระที่เดินลงมาจากบันได หน้าของเขาดูไม่ยิ้มไม่อะไรเลย เขาเดินมาหาเธอพรางกระชากข้อมือไป จนเธอและเขาตัวติดกัน

‘’ไม่ขัดขืนล่ะฮึ!!!...’’

‘’หนูบอกแล้วนี่ ว่ายอม ถ้าพี่ไม่ทำพี่ซาโซริ’’

‘’ชิ!!’’

เดอิดาระผลักซากุระออกจากตัวจนเธอเจ็บหน่อยๆ เขาหันหน้าหนีเธอ ซากุระมองเขา ก่อนจะเอื้อมมือไปหาเบาๆ แต่ก็ต้องหยุดไว้….

เขาเป็นคนแบบไหนกันแน่นะ……

‘’ต้องทำยังไง….’’

‘’..??’’

‘’ต้องทำยังไง เธอถึงจะมองฉันบ้าง…..’’

‘’……….’’

‘’รักกันมากสินะ’’

เดอิดาระตัดพ้อออกมา เขาไม่ได้หันมามองหน้าเธอเลยแต่นิดเดียว แต่เขายังนั่งอยู่ข้างเธอ ซากุระวางมือลง ก่อนจะยับตัวเข้าไปใกล้ๆ ซบหน้าลงบนแขนของเบาๆ

เดอิดาระนึกถึงตอนที่ซาโซริกับซากุระห่วงกัน มันทำให้เขาแทบคลั่งตาย!!!

‘’พี่คะ ’’

‘’ไม่ต้องมาสมเพช!!!..’’

‘’ พี่!? ’’

‘’สะใจหรือยัง! .คนที่เจ็บมันฉัน ไม่ใช่เธอ ทำขนาดนี้แล้วเธอยังไม่ยอมฉันเลย’’

‘’  พี่เดอิดาระ คะ’’

ซากุระเอื้อมมือไปแตะที่หลังเขาเบาๆ แนบหน้าลงไปเบาๆ อีกครั้ง  เดอิดาระดูสั่นนิดๆ แต่เขาก็ไม่ได้ปัดเธออกไป ซากุระไม่อยากทำแบบนี้ แต่ว่า เธอนึกสงสารเขาอยู่เหมือนกัน

เหงาสินะ

ต้องการใครซักคนสินะ

‘’พี่ได้หนูไปแล้ว หนูจะยอมทุกอย่าง ขอแค่ พี่อย่าทำร้ายพี่ซาโซรินะ’’

‘’หึ! พูดเองนะ’’

เดอิดาระหันหน้ามาก่อนจะดึงซากุระ ลงนอน รอยยิ้มของเขาผุดขึ้นมา ซากุระมองหน้าเขานิ่งๆ จมูกสันโด่งของเขาก้มลงไปแนบชิดกับแก้มของซากุระอย่างเบาๆ คลอเคลียอย่างกระหาย แนบริมฝีปากที่ริมฝีปากน้อยๆของซากุระอย่างเบาๆ ลิ้นตวัดไปมาอย่างคล่องแคล่ว ซากุระจิกหลังเขาอย่างเสียวซ่าน..

เธอต้องเป็นของเขาจริงๆเหรอ?.......

หนูขอโทษนะคะ พี่ซาโซริ..

ซากุระน้ำตาไหลลงมาเมื่อคิดแบบนั้น เดอิดาระก้มลงแนบริมฝีปากที่เนินอกของเธออย่างแรง เม้มๆให้เป็นรอย เสื้อของเธอถูกเปปิดออกจนเผยให้เห็นหน้าอกอันหน้าสัมผัส และแน่นอนว่าเดอิดาระไม่พลาด เขาจ้องหน้าอกอวบอิ่มนั้นอย่าง รื่นเริงใจ ซากุระคือของเขา และต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไร

เธอคือของๆเขา!!

จู่ๆเดอิดาระก็ผละออกมาแล้ว ลุกขึ้นนั่ง ซากุระมองหน้าเขาอย่างแปลกใจ เธอปิดเสื้อตัวเองแล้วลุกขึ้นนั่ง มองการกระทำของเดอิดาระอย่าง งุนงง เขาเอื้อมมือลูบหัวตัวเองเอง และกุมอย่างหนักใจ หันมามองจ้องเธอ

‘’พี่หิวแล้ว ไปกินข้าวกันเถอะ’’

‘’ค่ะ……..’’

เดอิดาระพูดเสร็จเธอก็จูงมือซากุระไปทานข้าวทันที เธอแปลกใจหน่อยๆ แต่ก็ตามไปอย่างโดยดี ทั้งสองนั่งกินข้าวกันอย่างเงียบๆ เดอิดาระจ้องหน้าซากุระ ก่อนจะหันไปทางอื่น….

ซักวัน ฉันจะทำให้เธอรักฉันให้ได้….
_________________________________________________________________________________________________

เม้นๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นะคะ _ _ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #501 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 16:13
    สงสารทุกคน ถึงเดอิจะร้ายเเต่ก็น่าสงสารนะTT
    #501
    0
  2. #441 lovelove_lala (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 10:20
    สงสารทุกคนเลยอะ
    ต่างคนก็มีมุมเศร้าของตังเองT_T
    #441
    0
  3. #379 Mew Chanantida (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2557 / 02:45
    ยังไม่ร้างนะคะไรเดอร์ บางทีอ่านในโทรศัพท์ จะพิมพ์เม่นไม่ค่อยสะดวกอ่ะค่ะ ตอนเปิดกะคอม เลยตามมาเม้นให้อ่ะค่ะ สู้ๆนะคะ ยังรออยู่นะคะ อย่าเพิ่งงอล นะคะ
    #379
    0
  4. #359 R_rainnie (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 มกราคม 2557 / 23:50
    น้ำตาไหลพรากกกกกก //ไรท์วางบทมาซะขนาดนี้
    เรียกน้ำตาได้เป็นกะมังเลย เค้าอ่อนไหวง่ายอ่ะ
    เซนสทีฟ เจอเรื่องเศร้าแค่นิดเดียวก็ร้องแล้ววว
    ตอนนี้ทำเอาน้ำไหลเกือบหมดบ่อเลย
    #359
    0
  5. #310 Kam Sina !? (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 20:50


    ทุกๆคน เป็นพระเอกได้ เพียงแต่..
    ต่อให้รักนางเอกมากมายแค่ไหน   แต่ถ้าเธอไม่สนใจ
    เธอรักเพียงแค่ เขาคนนั้น  คนที่เธอมีใจให้
    คน ๆ นั้น ก็กลายเป็นเพียงพระรอง หรือ ตัวประกอบ

    #310
    0
  6. #309 Misaki_Mei (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2556 / 19:19
    หมั้นเขี้ยวเดอิยังงายก็ม่ายรุ -_-*
    #309
    0
  7. #308 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 19:19
    สงสารเดอิอ่าาาาาาาาา
    #308
    0
  8. #307 koolpriya (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 18:59
    "เปลี่ยนพระเอกเถอะ" นั่งอ่านแล้วน้ำตาไหลเลยอ่ะ สงสารเดอิเกินไปแล้ว
    #307
    0
  9. #306 Hunny ^^" (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 12:43
    สนุกค่ะๆ แต่แอบน้ำตาคลอเล็กๆตอนที่เจอซาโซริ TTOTT
    #306
    0
  10. #305 ned1991 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 23:05
    ไม่รู้จะพูกไง...แต่ไปๆมาๆซ่วงหลังๆมานี่...เดอิมีบทเยอะกว่าซาโซเห็นๆ

    เปลี่ยนใจไปเชียร์เดอิดีกว่ามั้ย?..น่ะ
    #305
    0
  11. #303 Brionychan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2556 / 18:39
    แงๆๆ อ่านแล้วเราร้องไห้เลยค่ะ<<(อินเกิ๊น!) สงสารโซอี้คุงกับซากุจังมากๆ
    ดูไปดูมาแล้ว เดอิจังน่าจะเป็นคนที่เก็บกดนะคะ น่าสงสารจัง เพราะฉะนั้น...

    "ให้เดอิจังเป็นพระเอกเต๊อะ!"
    #303
    0