[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 22 : Chapter 20 : ต้องเลวแค่ไหน ถึงจะได้ใจเธอ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    18 ต.ค. 56

Writer Talk

ผ่านไปวันหนึ่ง ซากุระดูจะไม่หายง่ายๆ 
เดอิดาระก็เฝ้าเธออยู่ตลอดเวลา มีหมอมาตรวจอยู่เรื่อยๆ มีแม่บ้านมาทำความสะอาดร่างกายให้ตลอด ซากุระเองก็นอนซมอยู่อย่างทรมาน เธออยากจะเจอหน้าคนอีกคน แต่มันก็ไปไหนไม่ได้ นอนซมอยู่กับเตียง และต้องฝืนใจมองคนที่ไม่อยากมองแทน

‘’รู้สึกยังไงบ้าง’’

‘’เหนื่อยค่ะ ทรมาน’’

ซากุระตอบตามความจริง เดอิดาระมองอย่างทรมานแทน เขากุมมือซากุระที่ร้อนไว้ตลอดเวลา ไม่คอดว่าซากุระจะมาเป็นแบบนี้

‘’ไม่เป็นไร พี่อยู่ตรงนี้นะครับ..’’

‘'//////..พี่คะ’’

ซากุระมองหน้าเดอิดาระด้วยแววตาที่สั่นไหว เธอคิดถึง คิดถึงคนที่ที่ไกล ที่ไม่รู้จะได้เจอกันอีกไหม? เอื้อมมือออกไป พรางขออ้อมกอดที่คิดว่า เป็นอีกคนหนึ่ง เดอิดาระรับกอดนั้นของซากุระแล้วมองเธอด้วยแววตาที่หลากหลาย..

เธอกอดฉัน เพราะฉันเป็นใครงั้นเหรอ?


ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก !!

‘’เข้ามา’’

เดอิดาระผละออกจากซากุระก่อนจะมองไปที่ประตู แม่บ้านคนหนึ่งเดินเข้ามาก่อนจะกระซิบแล้วพูดอะไรบางอย่างกับเขา เขาเลยบอกให้แม่บ้านเฝ้าซากุระแทนเขา ก่อนจะลงไปหาผู้มาเยื่อน ปล่อยให้ซากุระนอนมองอย่าสงสัย แต่ก็ไม่กล้าตะโกนถามอะไรออกไป เพราะ เดอิดาระเป็นคนอารมณ์ขึ้นๆลงๆ เดี๋ยวดีๆ เดี๋ยวร้าย

แต่เขาก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นนี่....




‘’ไม่คิดว่าจะมาจริงๆนะ คุณประธานและพวกผองเพื่อน J’’

‘’………….’’

เขาเดินลงมาจากบันได ชะเง้อมองเพื่อนๆที่ตอนนี้ไม่อาจใช่เเล้ว  เดอิดาระยิ้มให้กับเพื่อนตัวเองที่รออยู่ที่ห้องโถงเขามองไป ไม่มีซาโซริก็แอบโล่งใจที่เพนยังรักษาสัญญา 

‘’ซากุระเป็นยังไงบ้าง!!’’

‘’แหม หยุดเรียนเพื่อจะมาหาซากุระ สุดที่รักของฉันนี่ไม่ดีเลยนะ’’

เพนขมวดคิ้วทันที ไม่คิดว่าเดอิดาระจะเป็นคนแบบนี้ ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นเหมือนเดิม

‘’เดอิดาระฉันไม่รุ้หรอกนะ ว่าแกกำลังคิดอะไร แต่แกก็น่าจะนึกสิ ว่าซากุระจะรู้สึกยังไง เธอก็มีคนที่รักแล้ว มันบาปนะ..’’

‘’พล่ามจบหรือยัง ฉันไม่มีเวลาพอที่จะมาฟังพวกแกพล่ามหรอกนะ..’’

‘’เฮ้ย!! พูดแบบนี้เดี๋ยวก็สวยหรอก เดอิดาระ’’

‘’ใจเย็นฮิดัน’’

อิทาจิห้ามปรามฮิดันที่ไม่ให้ทำอะไรเกินเลย ก่อนจะเดินไปหาเดอิดาระ.

‘’ซากุระเป็นยังไงบ้าง พวกเราแค่เป็นห่วง เท่านั้น’’

‘’………’’

‘’พวกเราอยากจะเจอเธอ ฉันไม่ได้เอาซาโซริมา  ตามสัญญาขอแค่เห็นหน้าซากุระก็พอแล้ว’’

อิทาจิพูดอย่างใจเย็น..เดอิดาระเองก็นั่งมองหน้านิ่งๆไม่ได้พูดอะไรก่อนจะแสยะยิ้มออกมา ใครจะให้เห็นซากุระให้โง่ เธอคือของเขา ของเขาคนเดียวเท่านั้น!! 


 

ข้างบนห้องซากุระ

‘’ใครมาหางั้นเหรอคะ?’’

‘’………’’

ซากุระหันไปถามแม่บ้านที่นั่งเฝ้าอยู่อย่างเงียบๆ แต่เธอไม่พูดอะไรเลย เธอนอนซมมานานตั้งแต่เดอิดาระลงไปเธอก็อยากรู้ว่า ทำไมเขาถึงทิ้งเธอลงไปแบบนั้นโดยไม่พูดอะไรซักคำ!!

‘’บอกมาเถอะค่ะ ฉันอยากรู้จริงๆ’’

‘’ก็พวกเพื่อนของ คุณหนูเดอิดาระน่ะค่ะ’’

‘’ ?! ’’

‘’คุณซากุระ!!เดี๋ยวก่อนสิคะ!! คุณไม่สบายอยู่นะคะ!!’’

ปัง!!!


สิ้นเสียงแม่บ้านนั้น ซากุระรู้ว่าใครมา เธอก็ผละออกจากที่เตียงทั้งที่ยังไม่หายดีและหนัก วิ่งออกห้องไปทันที และมีแม่บ้านวิ่งตามหลังไปเพราะเป็นห่วง…..

 

‘’อยากเจอเหรอ? ซากุระน่ะ ก็อยากให้เจอหรอกนะ แต่ว่า…….’’

‘’รุ่นพี่คะ!?’’

‘’ซากุระ!?’’

เดอิดาระยืนมองซากุระที่วิ่งลงมาอย่างตกใจ ซากุระวิ่งมาหาอิทาจิแล้วจับเสื้อของอิทาจิแน่น น้ำตาหลั่งไหลออกมาเมือเห็นอิทาจิ เธอมองไปรอบๆไม่เห็นซาโซริ เธอเลยเลือกที่จะไปหาอิทาจิ

‘’รุ่นพี่คะ ? พี่ซาโซริล่ะ พี่เขาเป็นยังไงบ้าง พี่เขายังสบายดีใช่ไหม’’

‘’..!!!’’

เดอิดาระมองอย่างหงุดหงิด พรางเหลือบไปมองแม่บ้านที่ปล่อยให้ซากุระลงมาอย่างตามใจชอบ

‘’เธอตัวร้อนมากเลยนี่!! มันยังอยู่ดี สบายดี…’’

‘’พี่เค้าเป็นยังไง ฮึก! หนูคิดถึง หนูอยากเจอ!! พี่เดอิ ปล่อยหนูนะ!!!’’

ขวับ!!!

เดอิดาระเข้าไปดึงตัวซากุระออกมาห่างจากอิทาจิทันที เพื่อนที่อยู่ด้านหลังอิทาจิทำท่าจะลุกไปช่วย แต่เพนยกมือกันไว้บอกให้ใจเย็นๆไว้

‘’ใครบอกให้เธอลงมาฮะ!! ในสภาพจะตายแบบนี้นี่นะ’’

‘’ฮึก!! ปล่อยหนูซี่’’

‘’ขึ้นไปเลยนะ ซากุระ!!! อยากโดนบ้างมากกว่านี้รึไงฮะ!!!’’

‘’…………’’

ซากุระดิ้นพรางร้องไห้ออกมาอย่างทรมาน พวกเพนมองอน่างสงสาร จะเข้าไปช่วย เดอิดาระก็คงไม่ยอมง่ายๆเพราะซากุระอยู่ในมือของเดอิดาระอยู่

‘’เดอิดาระ!! แกจะใจร้ายเกินไปแล้วมั้ง!!’’

โทบิพูดอย่างโมโห ไม่คิดว่าเดอิดาระจะเป็นคนแบบนี้.เขามองซากุระด้วยความสงสาร.. แต่ไม่มีใครสามารถเข้าไปช่วยได้ พวกเขาคิดอย่างเจ็บใจ ซากุระยังไงก็อยู่ในมือเดอิดาระ

‘’ไม่ต้องยุ่ง!! แล้วออกไปจากบ้านฉันได้แล้ว ไม่งั้นฉันก็ไม่ให้แกมาเห็นซากุระง่ายๆหรอก!’’

‘’เดี๋ยวสิ!!! แกจะทำอะไรซากุระน่ะ’’

‘’ทำอะไรงั้นเหรอ? ก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี่!!....’’

‘’เธอไม่สบายแกจะทำได้ลงคอ!!! รึไง’’

‘’เออ!! ฉันมันชั่ว ชั่วอยู่แล้ว ก็อยากจะชั่วให้มากทีสุด..มานี่!!!’’

เดอิดาระหันกลับไปพูดกับเพื่อนตัวเองแล้วดึงซากุระที่ร้องไห้ฟูมฟายเพราะเธอไม่อยากไป ขึ้นบันไดลับตา ก่อนจะมีชายชุดดำเดินมาปิดทางบันไดไม่ให้ใครขึ้น พวกเพนเลยต้องกลับไปอย่างง่ายๆ

 

 

ตุ่บ!!!

‘’ลงไปทำไม!! เธอจะตายแบบนี้ ยังจะลงไปอีกนะ!!!’’

เดอิดาระทิ้งตัวซากุระลงเตียงอย่างแรง ก่อนจะไปขึ้นค่อมซากุระโดยลืมนึกไปว่าเธอเป็นไข้อยู่!!

‘’ฮึก..ฮือออ!!’’

‘’หยุดร้อง!!! แล้วมองหน้าฉัน!!’’

หมับ!!

เดอิดาระจับหน้าซากุระให้หันมาหาเขาอย่างแรง เธอเอาแต่ร้องไห้แล้วกันหน้าหนี จนเขาหงุดหงิดมากกว่าเดิม

 
ยัยบ้า!!ไม่ดูสังขารตัวเอง ยังจะลงไปอีก

เขาอยากจะพูดแบบนี้กับเธอ แต่ว่า ปากมันไม่ไป ปากมันเอาแต่ว่าร้ายเธอ ทำร้ายจิตใจเธอ เพราะแบบนี้ ซากุระถึงต้องเจ็บปวดเพราะเขาหลายต่อหลายครั้ง

 

‘’ทำไม!!! อยากเจอมันจนตัวสั่นรึไง!! ไม่ต้องห่วง เธอได้เจอมันแน่ ตอนที่เธอ กำลังจะแต่งงานกับฉันไง!!!’’

‘’!!?’’

เดอิดาระก้มลงไปดึงเสื้อของซากุระออกมาอย่างไม่ปรานีก่อนจะ ก้มลงซุกไซ้ตามหน้าอกของเธอ เลื่อนหน้ามาที่คออย่างกระหาย ทำรอยที่แสดงความเป็นเจ้าของไว้เต็มคอของซากุระ เมื่อเห็นว่าซากุระเงียบไปไม่ขัดขืนเขาก็เงยหน้ามองเธอ..

สลบไปแล้ว….

เดอิดาระลุกออกจากตัวของซากุระก่อนจะดึงผ้าห่มมาปิดให้ซากุระ แล้วนั่งอยู่ข้างๆเธอ..

รักมันมากจริงๆสินะ ชิ!

ไม่ยอมหรอก ฉันจะตามจองเวรจองกรรมไป..

ไม่ยอมให้รักกันได้หรอก!!.....

 


 

‘’ซากุระเป็นยังไงบ้าง…’’

หลังจากอิทาจิกลับมีที่หอแล้ว ซาโซริก็นั่งรอเขาอย่างใจจดใจจ่อ และถามไถ่เกี่ยวกับซากุระ อย่างละเอียด อิทาจิไม่อยากเล่าว่าเจออะไรมาบ้าง แต่ก็ต้องพูดออกไปให้หมด

‘’……..’’

‘’ซาโซริ แกไหวนะเว้ย’’

‘’ไม่ไหวแล้ว อิทาจิฆ่าฉันที ’’

‘’ใจเย็นๆ จะทำยังไงกับแกดีวะ’’

‘’แกไม่ใช่ฉันนี่ แกไม่รู้หรอกว่ารักแบบนี้..มันทรมานที่สุด’’

‘’……….’’

ซาโซรินั่งกอดเข่าอยู่ตรงโซฟา ฟุบหน้าลงกับเข่าตัวเอง นึกถึงหญิงอันเป็นที่รักของเขา ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วดูข้อความกับรูปที่ซากุระส่งมาให้ ถ้าเขาจะโทรไป ใครจะรับ

‘’แกจะโทรไปหรือไง’’

‘’อืม อยากลองดู ตั้งแต่วันนั้น ก็ไม่ได้โทรไปอีกเลย..’’

‘’ถ้าเดอิดาระมันรับล่ะ?.......’’

‘’ไม่โทรหรอกฉันยังทำใจไม่ได้!!’’

ซาโซริวางโทรศัพท์ไว้ข้างตัวก่อนจะนอนซมอยู่ตรงนั้น อิทาจิถอนหายใจมองเพื่อนตัวเองอย่างเหนื่อยๆ ก่อนจะเดินไปใส่กับข้าวที่ซื้อมาเผื่อซาโซริและวางให้เขา และเดินไปอาบน้ำ

 

 

ซากุระลืมตาขึ้นมาอย่างเหนื่อยๆ เธอรู้สึกดีขึ้นนิดหน่อยก่อนจะมองตัวเอง 

เปลี่ยนเป็นชุดนอน ? ตอนไหนกัน


‘’ตื่นแล้วรึ!’’

‘’.!!!.......’’

ซากุระยันตัวลุกและมองเดอิดาระที่นั่งอยู่เก้าอี้ เขาปิดหนังสือก่อนจะมาหาซากุระใกล้ๆ ซากุระมองอย่างกลัวๆ เพราะเขาพึ่งจะทำอะไรเธอไปอยู่..

หมับ!!

‘’..!!??’’

ซากุระลืมตามองเมื่อเดอิดาระจับหน้าผากเธอเบาๆ เขามองหน้าเธอนิ่งๆก่อนจะผละออกจากหน้าผากไปแล้วยื่นยาให้เธอกิน พร้อมน้ำ

‘’กินซะตัวยังร้อนอยู่….’’

‘'///….’’

ซากุระรับน้ำมาแล้วยาก่อนจะกินเข้าไป โดยไม่พูดอะไร มองเดอิดาระอย่างแปลกใจ เขาเงียบผิดปกติเกินไป ปกติต้องพูดจาทำร้ายจิตใจเธอนิ แต่เดอิดาระเองก็มีหลายบุคลิก หลายบุคลิกจริงๆ จนเธอตามอารมณ์เขาไม่ทัน

‘’อยากได้อะไรไหม? จะให้คนไปซื้อมาให้’’

‘’ไม่เอาค่ะ’’

ซากุระส่ายหัวแล้วพูดเบาๆ เธอไม่อยากนอนแล้วเพราะว่าเธอนอนจนหายง่วง เหลือเพียงแต่ พิษไข้ที่เล่นงานเธอเท่านั้น แต่เมื่อหันมองหน้าเขา เขาทำหน้าไม่สบายใจทันที เพราะเธอไม่อยากได้อะไร ซากุระเห็นแบบนั้นก็แอบรู้สึกห่วง ซึ่งมันไม่น่าเกิดขึ้นกับเธอ แต่ว่าเดอิดาระก็อยากให้เธอต้องการ หรือร้องขออะไรบ้าง 

‘’อยากได้ หนังสือ ’’

‘’…!!!’’

เดอิดาระมองซากุระอย่างประหลาดใจ เมื่อเธอพูดสิ่งที่อยากได้ออกมา ก่อนจะลุกไปนั่งข้างๆเธอที่เตียง จนซากุระขยับหนีอย่างกลัวๆ

‘’เอ่อ หมายถึงหนังสือเรียน น่ะ หนูจะอ่าน…’’

‘’ไหวเหรอ? พี่ว่าอย่าพึ่งอ่านเลย หนูยังเป็นไข้อยู่เลยนะ’’

‘’……’’

‘’ไว้ถ้าหายดีจะให้อ่านนะครับ มีอะไรอยากได้อีกไหม?’’

‘’ไม่มีค่ะ''

เดอิดาระยิ้มหน่อยๆก่อนจะเข้ามากอดซากุระและซบตรงอกของเธอเบาๆ ซากุระตกใจแวบหนึ่งก่อนจะ เอื้อมมือจับหลังเขาเบาๆ

เขาขาดความอบอุ่นหรือเปล่านะ

เขาต้องการคนเอาใจหรือเปล่านะ

เขาเหงา สินะ

‘’กอดพี่อีกสิ พี่ชอบ ให้เธอกอด’’

‘’……………’’

ซากุระไม่ค่อยอยากทำเท่าไหร่ แอบขอโทษซาโซริในใจเบาๆ แล้วเลื่อนมือมากอดเขาเบาๆ จับศีรษะของเดอิดาระเบาๆ ก้มหน้าลงกับศีรษะของเขาเบาๆ เดอิดาระหอมมาก กลิ่นกายของเขาหอมจนเธอแปลกใจ เขาเองก็เป็นคนดีคนหนึ่ง แต่ทำไม ต้องเป็นเธอที่โดนเขาทำแบบนี้ ทำไมไม่ใช่คนอื่นนะ

‘’รักพี่หน่อยสิ พี่รักหนูมากเลยนะ’’

‘’………..’’

‘’ซากุระ รักพี่บ้าง พี่อยากให้เธอรักพี่…..’’

‘’ทำไม ต้องเป็นหนู’’

‘’เพราะเธอคือคนเดียวที่ เข้าใจพี่น่ะ รู้สินะ ทำไมพี่ต้องทำแบบนี้ เพราะพี่เหงา คนที่พี่คบมา ชอบวิ่งตามพี่มากกว่าที่จะให้พี่วิ่งตาม พี่มาเจอหนูแล้วมัน….’’

‘’พี่ไม่สงสารหนูเหรอ ’’

ซากุระเริ่มร้องไห้ออกมา เดอิดาระผละออกมามอง ตาของเขาสั่นไหว ทำไมเธอไม่รักเขา เขาให้เธอรักเขาไม่ได้ใช่ไหม?

‘’เธอรักมันมาหรือไง รักมันมากใช่ไหม?’’

‘’ฮึก ’’

‘’งั้นฉันจะทำให้เธอรักกันได้แน่ แต่ในฝันนะ ความจริง เธอเป็นของฉัน!!! เข้าใจไหมซากุระ!!’’

เดอิดาระจับเข้าไปจับคางของเธออย่างแรง แล้วสะบัดออกอย่างแรง เดอิดาระลุกออกจากตัวซากุระแล้วเดินออกไปข้างนอกห้อง พร้อมเสียงประตูทำให้รู้ว่าเขาโทฆะแค่ไหน!!

 
 

‘’ฮึก! หนูไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว พี่ซาโซริ หนูไม่ไหวแล้ว’’

ซากุระนั่งร้องไห้อยู่บนที่เตียงอย่างทรมาน เธอปล่อยโฮออกมาอย่างที่กลั้นไว้มานาน ก่อนจะนึกถึงคนที่ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันหรือเปล่า 

ถ้าเธอตายไป เขาจะเสียใจหรือป่าว

ถ้าเธอหายจากไป เขาจะรู้สึกยังไง

ถ้าเธอไม่อยู่ตรงนี้ แล้วเขาจะเหงาไหม

ถ้าหากวันใดเขาไม่มีเธอเขาจะเศร้าใจหรือเปล่า….

‘’พี่ซาโซริ!!!. ฮึก ฮืออออ’’

ซากุระร้องไห้เรียกร้องล่ำหาคนรักอย่างทรมาณก่อนจะเขวี้ยงของเพื่อระบายอารมณ์ของตัวเอง

 
 

‘’…………..’’
อีกฟากของประตู เดอิดาระยืนพิงประตูอยู่ทางด้านนอก เขายืนฟังซากุระระบายอารมณ์อย่างเงียบๆ ไม่ว่ายังไงเธอก็ยืนยันที่จะเรียกหา ซาโซริ ถึงเธอจะเป็นของเขาแล้ว เธอก็คงจะเรียกร้องหาใครอีกคนอย่างไม่สิ้นสุดเหมือนเดิม

เขาต้องทำตัวเลวขนาดไหน..

เพื่อให้เธอมารัก เพื่อให้เธอมาสนใจกัน!!


 

‘’ ซากุระ ‘’

‘’ พี่ ‘’

เดอิดาระเปิดประตูเข้าไปมองซากุระที่นั่งร้องไห้อยู่บนเตียง เขาเดินเข้าไปหยิบหมอนที่ซากุระขว้างไป มาวางขนเตียงเบาๆ ดวงตาของเขาจ้องมองที่ซากุระแน่นิ่ง เขาต้องทำยังไงกัน

‘’ ไม่โกรธหนูแล้วเหรอ? ‘’

ซากุระนั่งร้องไห้กอดเข่าพูดออกมาด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ เดอิดาระเอาแต่ทำรุนแรงกับเธอ ตอนแรกเขาเหมือนจะพูดดีกับเธอ พอเข้าเรื่องซาโซริทีไร เขามักจะทำรุนแรงกับเธอทุกครั้ง

‘’ ไม่โกรธหรอก พี่โกรธเธอไม่ลง ‘’

‘’ …… ‘’

‘’ นอนเถอะเด็กดี พี่จะอยู่ข้างๆหนูนะ เลิกร้องไห้เถอะ ร้องไปมันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา’’

‘’ ใช่สิ! ร้องไปก็ไม่ได้กลับไปหาพี่ซาโซริหรอก!! นั่นคือความหมายจริงๆที่พี่จะพูดใช่ไหม!?’’

‘’ ซากุระ!! เธอกำลังยั่วโมโหพี่นะ ‘’

‘’ ยั่วแล้วไงล่ะ!! พี่ก็เอาแต่อารมณ์ตัวเองเป็นที่ตั้ง พอเรื่องอื่นพี่ก็มาทำดีกับหนู แต่พอพูดเรื่องพี่ซาโซริ พี่ก็เอาแต่โวยวายๆใส่หนู แล้วมาโมโหใส่หนูอีก พี่เกลียดพี่ซาโซริมากแบบนั้น ก็เกลียดหนูไปเหอะ!!!’’

‘’ ซากุระ!! หุบปากแล้วนอนไปซะ ‘’

‘’ ไม่!! หนูไม่นอน แค่กๆ!! ‘’

ซากุระไอออกมาด้วยความทรมาน! เธอไม่อยากทนอีกแล้ว เธอไม่ทนอะไรบ้าบอแบบนี้อีกแล้ว สู้ให้เธอตายไปไม่ดีกว่าเหรอ? ถ้าเธอต้องาเจอแบบนี้

‘’ เป็นไงล่ะ! ทำซ่า! นอนไปเลย’’

เดอิดาระวิ่งเข้าไปหาซากุระด้วยความเป็นห่วงแต่ปากเขาไปแบบนั้นเอง ซากุระได้แต่นั่งไออย่างทรมาน ทั้งพิษไข้อะไรต่อมิอะไร ลุมทึ้งเธอไปหมด

‘’ อยากหายก็นอนซะ! ‘’

‘’ ………. ‘’

‘’ทีหลังอย่ามาต่อปากต่อคำพี่แบบนี้ พี่ไม่ชอบ ‘’

‘’ หนูไม่สนหรอก’’

‘’ รักกับฉันมันทรมานมากเหรอ? ‘’

‘’ แล้วพี่คิดว่าทรมานไหมล่ะคะ!! หนูเป็นแบบนี้ พี่ก็ยังขังหนูไว้ในบ้านอย่างกับเป็นนักโทษน่ะ’’

‘’ ที่พี่ทำเพราะเธอนะ!!’’

‘’ หนูไม่ได้ขอให้มาทำนี่!! ‘’

เดอิดาระมองซากุระด้วยความเจ็บปวด เธอพูดแบบนี้เขาก็ยิ่งเจ็บปวด มันผิดมากเหรอ? เขารักเธอ แต่เขาแสดงออกแบบนี้ ถึงรู้ว่ามันไม่ดี แต่ เมื่อรักแล้วไม่อยากให้เธอไปกับใคร ทำแบบนี้มันผิดงั้นเหรอ?

‘’ พี่ก็เป็นแบบนี้ เอาแต่หนี ฮึก! เวลาทะเลาะทีไรพี่ก็ ชอบทิ้งหนูให้อยู่คนเดียวแล้วพี่ก็ออกไปข้างนอกแบบนี้ทุกที! พอจะดีพี่ก็กลับมาอ้อนหนูตลอด พี่ต้องกาอระไรกันแน่’’

‘’พี่ออกไปสงบสติอารมณ์!! เพราะไม่อยากจะอยู่ปล้ำเธอไงล่ะ!!’’

‘’ ?!! พี่บ้าที่สุดเลย ฮืออ!! ‘’

ซากุระโยนหมอนใส่เดอิดาระ แต่ก็ไม่ถึง เขามองเธอเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะเดินออกไปข้างนอกห้องเพื่อสงบสติอารมณ์ เขาอยากจะคลั่งตายเพราะคำพูดของเธอ เขาไม่ได้หนี เขาไม่ได้ทิ้งและเขาก็ไม่ได้ตั้งใจให้เธออยู่คนเดียว แต่ในเมื่อ อยู่ไปซากุระก็เอาแต่พูดถึงซาโซริๆๆๆ เขาเองก็เจ็บปวดมากพอแล้ว

 

ต้องเลวขนาดไหน หรือต้องดี ขนาดไหน เธอถึงจะรักฉันซากุระ!

_________________________________________________________________________________________________

อัพเเล้วนะคะ เม้นให้ด้วยนะ _ _ 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #518 ❝ q u i n g (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 17:45

    นี่อ่านละสงสารซากุระมากเข้าใจฟีลเลยอ่ะะะะะะะะะแบบเกลียดเดอิหวะะะะะะ55555555555555555555555ซาสึเกะไปไหนวะเนี้ยให้ซาสึมาบ้างบทน้อยเกินละ55555555555

    #518
    0
  2. #500 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 16:00
    เลือกอวยไม่ถูกเเล้วอ่าTT
    #500
    0
  3. #440 lovelove_lala (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 10:00
    T_T สงสารเดอิอะ

    #440
    0
  4. #301 Pat (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2556 / 11:44
    T^T กระซิกๆ (อินไปหละหล่อน)// สนุกมากค่ะพี่ส้ม ชอบมากกกกกกกแนวแบบนี้ อุอิ มุมิ งืมๆ (อะไรของเทอย่ะ)



    สงสารเดอิอ่TwT พี่ส้มค้าาา หนุขอแบบเดอิกุ๊กกิ๊กกับหนูกุบ้างจิ>
    #301
    0
  5. #282 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2556 / 14:59
    อ่านแล้วจะร้องอ่ะ
    สงสารเอดิจ้า ไรต์จ้าให้กุหันมามองเดอิบ้างเถอะ แง้
    #282
    0
  6. #281 Kam Sina !? (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 19:13

    (ต้องให้เลวแค่ไหน ถึงได้ใจเธอ TOT)

    เดอิดาระ ถึงลึกๆแล้วนายเป็นคนดี  แต่นายมาเจอซากุระช้าเกินไป ช้ามาก
    เพราะ ว่าตอนเจอกัน ซากุระรักซาโซริแล้ว (นานแล้วด้วย)
    ปล. ถ้ามีฉากวันแต่งงาน หรือ งานหมั้น ให้ซาโซริอุ้มหนีออกนอกประเทศเลย
    #281
    0
  7. #280 Brionychan (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 16:28
    ในตอนแรกๆก็เชียร์โซอี้อ่านะ =_= แต่ในเมื่อเรื่องนี้เป็นรักเศร้าๆ เพราะฉะนั้น....

    เดอิจาง! พยายามเข้านร้าาาาาา (เฮ้ย!)
    #280
    0
  8. #279 Hunny ^^" (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2556 / 11:01
    จิงๆในใจลึกๆสงสารเดอินะ แบบเพราะรักถึงต้องทำขนาดนี้เลยเหรอ?!! TT0TT
    #279
    0
  9. #278 มิยากิจัง (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 18:52
    เดอิดาระ แกไปตายซะเถอะ เลวได้ใจจริงๆนะแกเนี่ย ฮึ้ย!! #ทำตุ๊กตาวูดู
    #278
    0
  10. #277 koolpriya (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 10:30
    เปลี่ยนใจแล้ว เชียร์เดอิดีกว่า -__-
    เดอิสู้ๆอย่ายอมแพ้นะ ขึ้นแท่่นมาเป็นพระเอกให้ได้ 
    #277
    0
  11. #273 konnaruk > (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2556 / 00:38
    เมื่อไหรซากุระกับซาโซริจะได้รักกันอย่างมีความสุขสักที T.T
    #273
    0
  12. #272 ned1991 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 20:55
    เดอิถ้านายไม่ยอมตัดใจง่ายๆก็ลุยให้ถืงที่สุดเลยชะ!!!!

    สู้ๆๆนะเว้ยย!!!(อ้าว..เปี่ยนฟิวแล้วนะ)

    ก็เชียร์ซาโซริไม่คืบหน้าไปไหนเลยอ่ะ
    #272
    0
  13. #271 sasora (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 20:00
    อัพพพพ
    #271
    0