[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 21 : Chapter 19 : อีกมุมของ ชายที่ชื่อ เดอิดาระ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 711
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    9 ต.ค. 56


Writer Talk

เสียงเปิดประตูดังขึ้นมาเจ้าของเสียงเดินเข้ามาด้วยท่าทียิ้มๆ
..แต่ในใจของเขากับเดือดเมื่อเห็นซากุระกอดกับชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขา!!!

‘’ซากุระมาหาพี่นี่…’’

‘’เดอิดาระ!!!..แกมาได้ยังไงน่ะ’’

‘’เรื่องของฉันไม่ต้องมายุ่งฮิดัน!. ซากุระ..มานี่!!’’

เดอิดาระหุบยิ้มพร้อมเรียกชื่อซากุระไปหาเขา าโซริจ้องด้วยแววตาที่เคือง พร้อมกอดเธอแน่น..ไม่ยอมยกตัวซากุระให้!
 

‘’พอซักที เดอิดาระ! ฉันไม่รู้ว่าแกจะทำอะไรซากุระหรอกนะ..แต่ผู้หญิง..’’

‘’ไม่ต้องยุ่งหรอกเพน!! ฉันเป็นคู่หมั้นกันแล้ว ฉันมีสิทธิ์ ซาโซริ ยกตัวซากุระมาให้ฉันซะ’’

‘’………..’’

‘’ฝันไปเหอะ!!! แกทำซากุระ แกย่ำยีเธอมามากพอแล้ว!!!’’

‘’ให้ตายสิ น่ำเน่าจริงๆ ความรักของพี่น้องกันเร๊อะ!! ฮ่าๆๆๆ งี่เง่า!!..’’

‘’.!!!!!!’’

‘’พี่น้องกันเองเขาไม่รักกันเองหรอกว่ะ!..ซากุระเป็นของฉัน..ซาโซริปล่อยเธอมาซะ….’’

เดอิดาระพูดด้วยท่าทีใจเย็น..ซาโซริมองด้วยสีหน้าเครียดๆ..แต่ก็กอดซากุระแน่น..ซากุระมองหน้าเดอิดาระอย่างไม่เข้าใจทำไม..ทำไมเขาดูใจเย็นกว่าปกติ..หรือว่ามีแผน
 

‘’ซากุระจังครับ Jไม่มาหาพี่เหรอ? ไม่กลัวว่า คุณย่าสุดที่รัก และคุณปู่สุดที่รักจะเป้นยังไงก็ได้งั้นเหรอ!!!’’

‘’!!!!!!!!’’

‘’พี่ทำอะไรกับคุณย่าน่ะ!!!!’’

‘’ไม่มีอะไร..ก็แค่ส่งคนไปทักทายเฉยๆ J ‘’

‘’.!!!!!!’’

‘’เฮ้ย !!!..แกมันเลว..แกทำอะไรท่านฮะ !!!!’’

ซาโซริผละจากซากุระพรางเดินไปหาเดอิดาระด้วยความโกรธ..แต่เพนก็ดึงตัวเขาไว้ก่อน..ทุกคนมองหน้าเดอิดาระอย่างเป็นคนชั่ว..เท่าที่พบมา……

‘’กลับบ้านกันเถอะ..ซากุระจังJ’’

‘’.!!!!..ไม่ไปหรอก!!’’

‘’ไม่อยากรู้เหรอ?..ว่าท่านย่าและปู่ของเธอจะเป็นยังไง.!!!’’

‘’………………..’’

‘’ซากุระอย่าไปนะ!!!....’’

ซาโซริเรียกซากุระไว้..แต่จู่ๆก่มีชายชุดดำ 4 คนเดินเข้ามาในห้อง..เดอิดาระยิ้มอย่างพอใจ..เมื่อชายพวกนั้นเดินเข้าไปจับซาโซริและคนอื่นๆไว้

‘’.!!!!..เดอิดาระ..แกมันบ้าไปแล้วหรือยังไงวะ !!!’’

ฮิดันตะโกนโหวกเหวก..เมื่อโดนชายคนนั้นจับเขาตัวใหญ่กว่าพวกปกติ..จึงจับได้สองคน..

‘’เดอิดาระ!!!!!..ปล่อยฉัน !!!!!’’

‘’เว้ย !!!!..ไอ้เดอิดาระ !!!’’

‘’ลาล่ะ J ซากุระครับ กลับไปหาคุณย่ากันเถอะพี่จะพาไปหา อย่าดื้อนะ ไม่งั้นพวกที่เหลือคงจะเป็นอะไรโดยแน่ๆ’’

เดอิดาระยิ้มก่อนจะเดินเข้ามาหาซากุระและโอบเธอเข้ามากอดเบาๆ ซากุระตัวสั่นด้วยความกลัว พรางจะวิ่งไปหาซาโซริที่ดิ้นแล้วดิ้นอีก กับชายตัวใหญ่พวกนั้น
 

‘’ซากุระ!!!!...ซากุระ!!!!’’

‘’พี่คะ!!!..พี่คะ !!!! ไม่น้า !!!!!!!!!!!!’’

เดอิดาระเมื่อเห็นซากุระไม่ยอม..เขาก็อุ้มเธอพาดบ่าไป ก่อนจะออกจากห้องตามด้วยเสียงของซาโซริที่เรียกตามมาและเธอก็เรียกเขาตอบไป………….


 

‘’พี่ทำอะไรกับคุณย่าน่ะ !!!!’’

หลังจากโดนเดอิดาระลากมาบนรถแล้ว ซากุระก็เอ่ยปากถามเดอิดาระที่นั่งยิ้มพิงเบาะอย่างมีความสุขและไม่เดือดร้อนอะไรเลย!!!

‘’อ่อไม่ได้ทำซักหน่อย.. J แค่แม่พี่เขาอยากไปทักทาย..ก็เลยไปคุยเฉยๆ’’

‘’!!!!..นี่พี่หลอกหนูเหรอ?’’

‘’ไม่ได้หรอกส่งคนไปทักทายไง.. J’’

‘’.!!!!!!’’

ซากุระเหลือบมองกระเป๋านักเรียนที่ข้างตัวเธอ เดอิดาระคงไปเอามาเองแน่ๆ  มันน่านัก

‘’ถึงฉันจะเป็นแบบนี้..แต่ก็ไม่ได้เลวไปทุกเรื่อง..จำไว้ซะ !!!’’

เดอิดาระเอื้อมมือไปจับคางซากุระหันมาหาตัวเองแล้วปล่อยออกอย่างแรง..ซากุระน้ำตาคลอเบาๆเธอต้องทนอะไรแบบนี้ถึงเมื่อไหร่….
 

‘’พี่จะพาหนูไปไหนน่ะ!!!...’’

‘’บ้านพี่….พี่จะย้ายบ้านให้เธออยู่กับพี่แค่สองคน!!!’’

‘’!!!!!..ว่ายังไงนะ..หนูไม่ไปหรอก’’

‘’ไม่ไปก็ต้องไป..!!!..แม่พี่ไปขอแม่เธอและย่าเธอแล้ว..เขาตกลงJ ‘’

ซากุระน้ำตาไหลออกมาด้วยความเจ็บปวดและเจ็บใจ…..ทำไมต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยนะ..เธอคิดก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่าง..พี่ซาโซริ.จะเป็นยังไงบ้างนะ…….

 


 

ทางด้านซาโซริ

หลังจากที่เดอิดาระอุ้มซากุระไปต่อหน้าต่อตาซาโซริแล้วคนชุดดำพวกนั้นก็ปล่อยพวกที่เหลือแล้วยืนบังประตูไว้

‘’!!!..แกเอาซากุระไปไว้ไหนน่ะ..แล้วทำไม..แกต้องไปทำร้ายย่าเธอด้วย!!!’’

‘’คุณหนูเดอิดาระไม่ได้ทำครับ..เขาแค่พูดหลอกพวกคุณที่จริงเขาส่งคุณหญิงไปหาและคุยเรื่อง ที่คุณซากุระจะย้ายบ้านมาอยู่กับ คุนหนูเดอิดาระเท่านั้นครับ…’’

‘’ย้ายบ้าน ?? ‘’

อิทาจิทวนคำที่ชายคนนั้นพูด..

‘’!!!....’’

‘’ซาโซริ..ทำใจดีๆไว้แก…’’

เพนเดินเข้าไปหาซาโซริที่นั่งทรุดอยู่ที่พื้นอย่างทรมาน..ย้ายบ้าน..ซากุระจะโดนอะไรบ้าง….แล้วเขาจะมีโอกาสที่จะอยู่กับเธอบ้างไหม?

‘’ที่จริง..คุณหนูเดอิดาระ..เขาไม่ให้ทำร้ายพวกคุณหรอกนะ..เขาแค่ให้มาจับไว้..แล้วบอกว่าไม่ให้ทำร้ายอะไร….’’

‘’……………’’

‘’ขอตัวก่อนนะครับ..’’

ชายคนนั้นพูดแล้วเดินออกห้องไปกับพวกที่เหลือ..พวกเพนมองตามอย่างไม่เข้าใจ..บอกทำไม?..แต่..เดอิดาระมีจุดประสงค์อะไรก็ไม่รู้..ไม่มีใครรู้..นอกจากตัวเขาเอง

‘’ฉัน ไม่ไหวแล้ว……’’

‘’ซาโซริ….’’

‘’ซากุระไปจากฉันแน่ๆ…..’’

‘’……..’’

ซาโซริยกมือขึ้นปิดตาเพื่อซ่อนน้ำตาของเขาไว้ แต่ทุกคนก็รู้ว่าซาโซริรู้สึกยังไง จึงได้แต่นั่งปลอบและก็ให้กำลังใจเขาอย่างเงียบๆ

 

 

‘’อีกสองวันจะมีสอบ แล้วจากนั้นจะปิดเทอม..พี่จะให้เธอไปสอบอย่างเดียวนะ..เดี๋ยวจะลาครูให้’’

‘’!!!!!! ทำไม ???....’’

‘’ไม่อยากให้เธอไปไหน แล้วก็ อ่านหนังสือไว้ที่นี่ซะ เดี๋ยวสอบไม่ได้..จะได้ไม่ต้องไปแก้’’

‘’…….!!!!!’’

‘’พี่เองก็จะหยุด อยู่กับเธอทั้งสองวันเอง’’

เมื่อมาถึงบ้านของเดอิดาระแล้ว เขาก็พาซากุระเดินมาที่เรือนหลัง..เป็นบ้านเฉพาะเธอและเขาเป้นบ้านที่เล้กกว่าบ้านที่ซากุระเคยนอน..ของยังมาไม่ถึงบ้าน..ซากุระต้องจำใจนั่งอยู๋ในห้องโถงไป

‘’………….’’

‘’ยิ้มสิ ไม่ดีใจเหรอ?..พี่อุตส่าห์ไม่ไปโรงเรียนเพราะมาอยู่เป็นเพื่อนเธอนะ’’

‘’………’’

‘’แล้วก็ Jถ้าหาเรื่องสอบไม่ได้พี่จะไม่เอาเธอไว้แน่..ทั้งเธอแล้วซาโซริ..ไม่สิ..ย่าเธอด้วยนะ’’

‘’!!!!!!!’’

ซากุระมองหน้าเดอิดาระด้วยความเคืองๆ!!!...เธอลุกหนีเขาอย่างไม่สนว่าเขาจะเป็นยังไง..แต่เดอิดาระก็วิ่งไปลากเธอมานั่งได้อย่างปกติ

‘’หนีไม่พ้นหรอก…..’’

‘’.!!!!พอซักทีเถอะค่ะ!!!’’

เดอิดาระยื่นหน้าเข้ามาหาซากุระ จมูกสันโด่งของเขาลูบไล้ตามคอของซากุระอย่างกระหาย..ซากุระเองหันหน้าหนีแล้วตะโดนออกมาอย่างไม่ชอบ!!...เดอิดาระขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจใช่สิ..ไม่ใช่ซาโซริมันนิ!!!

‘’…………’’

‘’ขอโทษนะ  ถ้าฉันทำให้เธอมีความสุขเท่าซาโซริมันไม่ได้น่ะ!!!’’

‘’……..’’

ผลั่ก !!
เดอิดาระผละจากตัวซากุระแล้วเดินไปล็อคหน้าประตูก่อนจะเดินขึ้นห้องไป..โดยไม่สนใจว่าซากุระจะนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้นอย่างไร!!


 

1 ชั่วโมงผ่านไป

เดอิดาระเดินหาวลงมาที่ห้องโถง ก่อนจะมามองที่เดิมก็เห็นซากุระนอนราบอยู่ที่โซฟา

‘’ชิ..คิดว่าจะหนี!...ไม่หนีด้วยแฮะ!’’

เดอิดาระเดินไปหยิบผ้าห่มออกมาจากชั้นวางของข้างๆ..แล้วเขาก็ห่มผ้าให้เธอที่นอนหลับไม่รู้เรื่องรู้ราว

‘’ร้องไห้งั้นเหรอ?..อยู่กับฉันมันทรมานสินะแต่เธอจะรู้สึกยังไงฉันไม่สน!!..ขอแค่ให้เธออยู่กับฉันก็พอ’’

เขามองหน้าเธอแล้วลูบหัวเธอเบาๆ ก้มลงไปสัมผัสที่หน้าเธอเบาๆ โดยการใช้ริมฝีปากของเขาแนบชิดติดหน้าผากของซากุระ แต่เธอก็ไม่ตื่น เธอแค่ร้องครางหน่อยๆก่อนจะพลิกตัวหนีเขา..เดอิดาระมองหน่อยๆก่อนจะปล่อยให้เธอนอนต่อไปโดยไม่ทำอะไรหรือกวนอะไรเธอเลย…….

 

‘’อือ’’

ซากุระลิมตาพรางลุกขึ้นมาอย่างปวดหัว..เธอจับตัวเองดูเหมือนจะมีไข้หน่อยๆ..

‘’ตื่นแล้วเหรอครับ J’’

เสียงเดอิดาระดังขึ้นมาจากด้านบน..ซากุระเงยหน้าไปมองเขา..ก็เห็นเขายืนพิงระเบียงมองเธอก่อนจะเดินลงบันไดมาหา..แล้วเข้ามาในระยะประชิด

‘’มอนิ่ง ไม่สิ..อีฟนิ่ง..Kiss !!? ..ตัวร้อน’’

เดอิดาระจับตัวซากุระอย่างตกใจเขากำลังจะก้มจูบซากุระแต่ว่า..โดนตัวเธอแล้วมันร้อนผิดปกติ..เธอมองหน้าเดอิดาระด้วยท่าทีนิ่งๆ..ก่อนจะนั่งลงด้วยท่าทีหอบๆ..หายใจติดขัด

‘’.!!!..เดี๋ยวนะ..พี่ไปตามคนมาดูให้!!’’

เดอิดาระมองซากุระที่หน้าแดงหายใจหอบ เขาก็วิ่งออกไปจากบ้านเล็กไปบ้านหลังใหญ่ทันที..เพราะบ้านเล็กนั้นไม่มีใครอยู่นอกจากเขาและซากุระสองคน. จะมีก็เป็นช่วงที่แม่บ้านมาทำอาหารให้เท่านั้นแล้วก็ออกไป

 

‘’ไข้ขึ้นเยอะมากเลยครับ……’’

‘’แล้วจะหายตอนไหนคะ T^T’’

‘’คงซัก 3-4 วัน ถ้ามากสุดไม่เกิน อาทิตย์หนึ่งครับ’’

แม่ของเดอิดาระมองซากุระนอนซมอยู่ที่เตียง..เดอิดาระไปหาเธอ เธอจึงโทรเรียกหมอประจำตระกูลมาให้ เดอิดาระมองซากุระแล้วเข้าไปหาเธอที่เตียง

‘’ซากุระ เรื่องสอบเดี๋ยวพี่จะบอก อาจารย์ให้นะ ว่าเลื่อนสอบน่ะ’’

‘’…….///’’

ซากุระมองด้วยสายตานิ่งๆ เมื่อเดอิดาระจับมือเธอ เธอหันหน้าไปทางอื่นก่อนจะหลับไปเพราะพิษไข้

‘’งั้นแม่จะไปคุยให้เองนะลูก..ลูกก็เฝ้าซากุระไปนะ..เดี๋ยวจะส่งคนมาดูเป็นระยะๆ’’

‘’ครับ ฝากด้วยนะครับ’’

เดอิดาระรับปากแม่ตัวเองก่อนจะมองหมอและแม่ของเขาออกจากห้องไป..เขาเบนสายตามามองซากุระที่นอนซมไม่รู้สึกตัว..

มือเธอร้อนแบบนี้แล้ว..ข้างในเธอไม่ร้อนกว่าเลยรึไง..

เดอิดาระคิดก่อนจะฟุบหน้าลงกับเตียงที่ซากุระนอนอยู่..ยังไงเขาก็ต้องเฝ้าไข้ซากุระ จะไม่ให้เธอเป็นอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้…..

 

ณ ห้องกรรมการ

‘’เฮ้ย ซาโซริ..มีข่าวมาว่ะ’’

เพนเรียกซาโซริที่ทำหน้าตาอิดโรยอยู่ที่โซฟา เขาเสียซากุระไปแล้ว เขาไม่มีแล้วกำลังใจ ก่อนจะหันมามองเพนอย่างเงียบๆและไม่พูดอะไร

‘’……’’

‘’ดูเหมือนซากุระจะเป็นไข้ ไม่สบาย แม่ของเดอิดาระมันโทรมาบอกครูประจำชั้นของเธอ แล้วดูเหมือนจะขอหยุด แล้วมาสอบที่หลังน่ะ เดอิดาระก็ด้วย..จะหยุด’’

‘’.!!!!!..ซากุระเป็นไข้!!!’’

ซาโซริเมื่อรู้ว่าซากุระเป็นอะไร เขาก็แทบจะวิ่งออกจากห้องไป แต่โดนอิทาจิจับไว้ก่อน

‘’อย่าวู่วามสิวะ!! แกคิดว่าไปตอนนี้ ไอ้เดอิดาระมันจะไม่เอาคนมาฆ่าแกเลยรึไง!!’’

‘’ซากุระเป็นไข้นะ!!! ฉันต้องไปดู ..’’

‘’ไม่ได้!!! ถึงแกจะห่วงแค่ไหนก็ไปไม่ได้!!...ถ้าไปไอ้เดอิดาระมันก็ยิ่งทำซากุระนะ!!!’’

‘’…….’’

‘’แกต้องรอไปก่อน แล้วค่อยหาโอกาสไปเยี่ยมซากุระกัน’’

เพนพูดขึ้น ซาโซริมองเพนก่อนจะหันหน้าหนี เขาเจ็บ เขาอยากเจอ เขาห่วง เขารักเขาคิดถึง..เขาอยากสัมผัสซากุระ….

‘’น่าๆ มันคงไม่ชั่วขนาดจะทำอะไรเธอตอนเป็นไข้แบบนี้หรอก’’

‘’นั่นสิ’’

ฮิดันกับโทบิพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดอิทาจิ..ซาโซริมองหน้าทุกคนอย่างเจ็บปวด..และทุกคนเองก็รู้ดีว่า.เขาเจ็บมากแค่ไหนทรมานแค่ไหนแต่ก็ช่วยเท่าที่ช่วยได้เท่านั้น

 
 

ซากุระลืมตาขึ้นมาอย่างทรมาน..เธอปวดเวียนไปหมด..ทั้งเนื้อทั้งตัว..ร่างกายไม่มีแรงอะไรเท่าที่ควร..เธอมองเพดานที่ไม่คุ้นเคย..คงเป็นห้องนอนใหม่สำหรับเธอและเดอิดาระสินะ. ากุระคิดก่อนจะพยายามขยับมือตัวเอง..อีกข้างไป..แต่อีกข้างไม่ไป..ซากุระหันมอง..พบกับเดอิดาระที่ซบอยู่ที่มือของเธอ

เขาทำเหมือนจะชั่ว..

เขาทำเหมือนจะเลว..

เขาทำเหมือนว่าไม่แคร์..

เขาทำเหมือนว่า.ขา ชิงชังเธอ แต่จริงๆแล้ว..

เขาไม่ใช่คนเลวร้ายขนาดนั้นนี่…….

ซากุระไล่ความคิดตัวเองออกจากหัว ยังไงเขาก็เป็นคนที่พรากเธอไปจากซาโซริอยู่ดี..คนแบบนี้จะใจดีกับใครได้ยังไงกัน

‘’!!!ซากุระตื่นแล้วเหรอ?? เป็นยังไงมั่งอ่ะ!!’’

‘’………….’’

เดอิดาระรู้สึกตัวพรางมองซากุระอย่าตกใจ..เขาลุกแล้วมองเธออย่างดีใจ

‘’ไม่เป็นอะไรใช่ไหม? หิวไหม ? น้ำไหม ? ‘’

ซากุระส่ายหน้าเบาๆ..เดอิดาระมองก่อนจะพยุงเธอให้ลุกขึ้นนั้งแล้ว เดินไปหยิบน้ำกับยาให้เธอกิน..เธอเลยต้องยอมกินอย่างไม่เต็มใจเท่าไหร่

 

ตรู๊ดดด !!!!

เดอิดาระขมวดคิ้วมองอย่างหงุดหงิด ใครมันโทรมาตอนนี้..แล้วเขาก็เดินไปรับโทรศัพท์..มองรายชื่อแล้วออกไปรับข้างนอกห้อง

[เดอิดาระ!!! ซากุระเป็นไข้ใช่ไหม??]

‘’หึ..ข่าวไวดีเนอะ’’

เดอิดาระรับสายเพน..แน่นอนว่าเพนเองเปิดลำโพงให้ได้ยินกันทุกคน

[อย่าลืมสิว่าฉันเป็นประธาน..เรื่องแค่นี้ทำไมจะไม่รู้]

‘’แล้วยังไง โทรมามีอะไร!!..คุณประธาน!! J ‘’

[..อย่ามาทะลึ่งหน้า!!..ซากุระเป็นยังไงบ้าง]

‘’อ๋อ..ก็ดีอ่ะนะ..ให้ยาไปแล้ว..นอนหลับอย่างน่ารักอยู่บนเตียงในห้องของเราอยู่น่ะ J’’

[!!!!!..แกคิดจะทำอะไรกันแน่]

‘’เปล่านะ..พอดี..กำลังจะสนุกซักหน่อย..ซากุระมาป่วยแบบนี้..เลยอด หึ!’’

[แต่ก่อนคิดว่าแกดี!!..]

‘’อ้าว ? พึ่งรู้เหรอ ว่าคนแบบฉันมัน ไม่ดีมาตั้งแต่ไหนแล้ว หึ!!! ‘’

[แก……..]

‘’แค่นี้ก่อนนะ..พอดี ซากุระจังเรียกหาน่ะ..สงสัยต้องการคนป้อนยา..ฝากบอกซาโซริด้วยนะ..พวกเราอยู่กันอย่างมีความสุข..อย่ากังวล..ไปดีเหอะ!!! ซากุระน่ะ..ฉันจะดูแลเอง!!..

[เดี๋ยว!!!]

‘’อะไรอีกล่ะ -_-‘’

[พวกฉันอยากไปเยี่ยมซากุระ………]

‘’อ่อ ไว้หลังสอบเสร็จแล้วกัน..แต่อย่าพา..มันมาแล้วกันคนที่รู้กันดี….แค่นี้ล่ะ!’’
 

ติ๊ด!!

เดอิดาระกำโทรศัพท์แน่นหลังจากวางสายไป..เขาเดินเข้าห้องก็เห็นซากุระนั่งมองเขาด้วยแววตาอย่างแปลกใจ..เดอิดาระตรงเข้าไปหาซากุระก่อนจะเอื้อมมือจับที่หน้าผากเธอ..แต่ต้องชักมือออก..เพราะมันร้อนมาก

‘’เช็ดตัวไหม?....พี่จะเช็ดให้’’

‘’ไม่ต้องหรอกค่ะ’’

‘’แล้วจะหายไหม?’’

‘’…….’’

‘’พี่เช็ดให้แล้วกัน’’

‘’ไม่ต้องหรอกค่ะ!!..’’

‘’ซากุระ!!..ทำไม ?..ต้องให้ไอ้บ้านั่นมาเช็ดให้ใช่ไหม ถึงจะยอม!!!’’

‘’.!!!!.........’’

เดอิดาระตรงเข้าไปหาเธอแล้วดึงผ้าห่มออก..ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดตัวในอ่างน้ำ บิดให้แห้งแล้ว รวบข้อมือทั้งสองข้างของซากุระ ก่อนจะถลกเสื้อของซากุระขึ้น..เผยให้เห็นบราของเธอ และผิวอันหน้าสัมผัส หน้าท้องแบนราบเดอิดาระวางผ้าบนนั้นเบาๆ..มองหน้าซกุระ..เธอทำหน้าเหมือนจะไม่ไหว..เพราะพิษไข้

‘’ขอโทษ พี่จะเช็ดเบาๆ’’

‘’หนะหนาว พี่พอเหอะ..///////’’

‘’ไม่ได้นะ ต้องเช็ด แค่ตรงนี้กับหน้าเธอแล้วกัน’’

เดอิดาระค่อยๆเช็ดที่ตัวซากุระเบาๆ..ตามแขนตามขา..หน้าท้อง หน้าของเธอและหลัง..แต่เว้นตรงส่วนล่างไว้..เพราะซากุระไม่ยอม..ใครจะยอมให้เขาเห็นหมดกัน!!!

‘’นอนซะ พี่จะเฝ้าเอง’’

เดอิดาระก้มลงจูบที่หน้าผากของซากุระเบาๆแล้วเลื่อนผ้าห่มมาให้เธอห่มเบาๆ ซากุระดูจะอิดโรยลงไปกว่าเดิม..ทำให้เธอไม่ได้ต่อปากต่อคำเขาแต่ก่อน เดอิดาระก็เฝ้าไมยอมออกจาห้องไปไหน จนแม่บ้านเข้ามาเปลี่ยนชุดทำความสะอาดร่างกายทุกส่วนของเธอ..เดอิดาระจึงยอมออกไปแต่โดยดี..

 
 

‘’ กินข้าวซะ…’’

‘’หนูขมปาก…..’’

‘’ถ้าเธอไม่กินจะไม่หายนะ’’

หลังจากซากุระตื่นแล้ว ตอนเย็น แม่บ้านทำข้าวต้มมาให้ซากุระ..เดอิดาระจึงรับหน้าที่ป้อนไป..แต่ซากุระดูจะไม่ยอมกินอะไรเลย เธอเหม่อลอยถึง ซาโซริไม่รู้ว่าเขาจะเป็นยังไงบ้าง

‘’………’’

‘’ซากุระครับ’’

‘’หนูไม่หิว หนูจะอ๊วก…’’

‘’ก็รู้นะว่าเธอเป็นไข้..แต่เธอจะไม่มีแรงเอานะ’’

‘’หนูไม่มีแรงอยู่แล้ว..ไม่ต้องห่วงค่ะ’’

‘’ซากุระ!! ถ้าเธอไม่กินฉันก็ไม่ให้เธอออกจากบ้านได้อย่างอิสระหรอกนะ’’

‘’หนูไม่ออกหรอก หนูหนีพี่ไปไม่ได้หรอก..’’

‘’!!!!’’

เดอิดาระตกใจกับคำพูดของซากุระ นี่เธอเกลียดกันมาเลยใช่ไหม!..รักไอ้นั่นมันมากขนาดนั้นเลยใช่ไหม!! ซากุระมองหน้าเดอิดาระ..เขาดูโกรธ..จะทำยังไงล่ะ..ในเมื่อเธอเองก็หนีเขาไปไม่ได้แล้ว..เธอเป็นนกในกรงไปแล้วขนาดจะไปเรียนก็ไม่ได้ไป..ไปแค่สอบ..แล้วเธอจะไปหาซาโซริได้ยังไง..ล่ะ

เธอทำอะไรไม่ได้แล้ว เธอขอแค่ดูซาโซริให้เขามีความสุขก็พอ

คิดแบบนั้นซากุระก็น้ำตาไหลลงมา เดอิดาระมองเธออย่างเจ็บปวด เขาวางถ้วยข้าวลงก่อนจะเดินออกไปจากห้องซากุระรู้ดีว่าเขารับไม่ได้..แต่เขาก็ไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆหรอก..
 

ปัง!!

‘’พี่ซาโซริ คิดถึงเหลือเกิน’’

ซากุระเอนตัวลงนอนเพราะพิษไข้ลุมเร้าเธอจนเธอแทบจะทนไม่ไหว..ก่อนจะหลับไปโดยไม่รู้ตัว จนตอนนี้เกือบทุ่มแล้ว เดอิดาระกลับมาพร้อมกับข้าวต้มถ้วยใหม่ ก็เห็นซากุระนอนอยู่ ข้าวไม่กิน เขามองอย่างเจ็บใจ..ก่อนจะไปนั่งข้างๆเธอ

เขารักเธอ เขาผิดมากเหรอ?

เขาแค่อยากให้เธอหันมามองเขาบ้าง

ซากุระ…..

‘’ทำไมไม่กินข้าว’’

เดอิดาระมองซากุระที่ลืมตาขึ้นมาเมื่อรู้สึกว่ามีใครมานั่งข้างๆ..เธอไม่ตอบ เดอิดาระมองเธอย่างทรมาน..ทำไม..ไม่ใช่ซาโซริมันนิ

‘’อยากให้ฉันกรอกเข้าปากเธอจริงๆใช่ไหม!!’’

‘’……./////’’

‘’ครั้งสุดท้าย! เธอจะกินไหม?!!!’’

‘’……….’’

ซากุระไม่พูดอะไร..ยันตัวลุกขึ้นถอนหายใจ แล้วพยักหน้าเบาๆ. เดอิดาระเห็นแบบนั้นก็สีหน้าดีขึ้นหน่อยๆ แต่ไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมามาก..เขาตักให้เธอแล้วเข้าไปป้อนเธอ..ซากุระรับมากินอย่างไม่พูดอะไรและไม่ขัดขืน..อะไรจนเมื่อป้อนเสร็จ เดอิดาระป้อนน้ำให้เธอและยาไปแล้ว..เขาก็พยุงตัวเธอนอนลง..เบาๆ

‘’นอนซะ พี่จะอยู่ตรงนี้’’

‘’ไม่กลัวติดไข้ เหรอคะ?/////’’

‘’ไม่หรอก…’’

‘’……..’’

‘’ซากุระ จูบหน่อยได้ไหม?’’

‘’……/////’’

ซากุระมองหน้าอย่างไม่เข้าใจ..ก่อนจะโดนริมฝีปากของเขาพุ่งมาปิดปากเธอ บวกกับพิษไข้ของเธอทำให้ร่างกายร้อนยิ่งกว่าเดิม!! ซากุระจับเสื้อของเดอิดาระแน่น..พอได้จูบเธอก็นึกถึงใครอีกคน..เดอิดาระผละออกมาเบาๆแล้วก้มจูบที่หน้าผากเธอเบาๆ..ก่อนจะปล่อยให้ซากุระนอนไป..

__________________________________________________________________________________________________
เม้นด้วยนะคะ _ _

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #499 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 15:47
    เดอิตกลงนายจะร้ายหรือจะดีกันเเน่???TT
    #499
    0
  2. #439 lovelove_lala (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 01:19
    เริ่มสงสารเดอิแล้วอะ
    บางทีก็รู้สึกว่าเดอิน่ารัก?
    แต่บางทีก็รู้สึกว่าเดอิร้ายมากอะ
    #439
    0
  3. #358 R_rainnie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 มกราคม 2557 / 23:33
    ก็สงสารเดอิเหมือนกันน๊าา ไรท์แต่งได้ฟินมากกก

    อ่านไปก็น่ำตาคลอไปด้วย ไม่รุ้จะสงสารใครดี!!!   T^T
    #358
    0
  4. #269 ned1991 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2556 / 00:31
    แอบสงสารเดอิขื้นมาอีกแล้วT.T

    ฉันก็พอจะเข้าใจนะว่านายรักซากุระนะ..แต่ซากุระไม่ได้รักนายนิ ปล่อยๆๆไปเหอะ!!

    #269
    0
  5. #267 emme.106 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 16:14
    ชักรู้สึกสงสารเดอิตะหงิดๆแหะ :( ( ") >~<
    #267
    0
  6. #266 Kam Sina !? (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2556 / 11:12


    เดอิจัง  นายอย่าทำเป็นคนดีตอนนี้ได้ไหม
    เดี๋ยว เราก็ตกหลุมรัก นายไปอีกคน  
    #266
    0
  7. #265 Pat (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 14:20
    มันก้น่ารักไปอีกแบบนะเคะ ตอนนี้แบบว่าเดอิดาระเหมือนเป็นพระเอกไปหนึ่งตอนเลยอ่าาา สนุกจิงๆนะขอรับขอขอบคุนท่านพี่ส้มที่อุส่ามาแต่งนิยายให้ข้าน้อยและผู้อื่นอ่านขอขอบคุนจิงๆขอรับ//ก้มกราบพี่ส้ม *_/\_*
    #265
    0
  8. #264 konnaruk > (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2556 / 00:57
    หรือว่ามันจะพลิกล็อคค่ะเนื่ย  อยากอ่านต่อๆๆ
    #264
    0
  9. #263 Bada bada (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 21:39
    อยากเก็บเทอไว้ทั้งสองคน
    #263
    0
  10. #261 Ukalitus (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 12:09
    เดอิเริ่มน่ารัก....ขึ้นอ่านะ ไรท์เตอร์สู้ๆๆๆๆ
    #261
    0
  11. #260 toony (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2556 / 07:45
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกก ซาโซริอยู่หนายยยยยยยยยยย

    แหม่ เดอิ ปล่อยซากุระเถอะ
    #260
    0
  12. #257 princess (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 18:05
    ชักอยากได้เดอืดาระเป็นพระเอกแล้วแฮะ





    #257
    0
  13. #256 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 14:16
    ความจริงก็สงสารเดอินะ
    เข้าใจอยู่ที่ทำไปเพราะรักอ่ะ
    น่าจะมีตอนที่ซากุระหวั่นไหวกับเดอิบ้างนะ 5555
    #256
    0
  14. #255 Hunny ^^" (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 11:58
    เดอิดาระน่ารัก(เป็นบางตอน)
    #255
    0
  15. #254 มิยากิจัง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 08:42
    รู้สึกช่วงแรกๆจะเกลียดเดอิดาระ แต่มาหลังเริ่มโลเลซะแล้วเรา - -
    #254
    0
  16. #253 EnieMenie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 01:20
    เลือกไม่ถูกเลยอ่ะสองคนนี้~. ><
    #253
    0
  17. #252 Brionychan (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 00:25
    เราอ่านมาหลายครั้งแล้วนะ เหมือนกับว่าเดอิจะเป็นคนที่ไม่ดีแต่กลับแบกรับอะไรสักอย่างเอาไว้ และดีสุดๆ สงสัยตอนท้ายเดอิจะต้องเจ็บปวดที่สุดแน่ๆ ในใจแล้ว เราอยากให้เขาเป็นพระเอกอ่า T^T //กอดขาพี่ส้ม
    #252
    0
  18. #251 koolpriya (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2556 / 21:28
    แบบนี้ไงถึงแอบอยากให้เดอิดาระเป็นพระเอก >,<
    เดอิดาระไม่ใช่คนเลวนะ :(
    #251
    0