[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 20 : Chapter 18 : การตัดสินใจของซาโซริ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    28 ก.ย. 56

 

Writer Talk 

     เช้าวันรุ่งขึ้น ของซากุระที่ไม่สดใสเอาซะเลย เธอนั่งทานข้าวอยู่กับสองแม่ลูก ที่เธอไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ ยังไงเมื่อคืนเธอก็รอดพ้นจากเงื้อมือของเดอิดาระมาได้เเล้วล่ะนะ แต่วันนี้ เธอกลับรู้สึกเหมือนมีเรื่องอะไรแย่ๆเกิดขึ้น มันก็แค่ความคิดของเธอล่ะนะ

   ระหว่างทานข้าวแม่ของเดอิดาระก็พูดขึ้นมาระหว่างที่ซากุระกำลังนั่งกินแบบเงียบๆ


‘’วันนี้ไปโรงเรียนพร้อมกันสินะ ซากุระจ๊ะ วันนี้จะค้างอีกมั้ยล่ะจ๊ะ ^^’’

‘’ไม่แล้วล่ะค่ะ พอดีห่วงคุณปู่กับคุณย่า ท่านแก่แล้วไม่อยากปล่อยให้ท่านอยู่บ้านลำพัง’’

‘’แหมเด็กดีจังเลยอ่ะ !! >< ‘’

‘’ขอบคุณค่ะ J ‘’

เดอิดาระฟังการสนทนาอย่างเงียบๆ เหลือบมองซากุระเป็นพักๆ เธอดูสงบเงียบกว่าปกติ น่าแปลก...



‘’เดอิดาระจัง ? เงียบจังเลยลูกเป็นอะไรหรือเปล่า ? ‘’

‘’!! อ่ะ เอ่อ เปล่าๆครับ…’’

‘’อย่าเหม่อนะเรา อันตราย แล้วรีบๆกินสิหนูซากุระกินเสร็จแล้ว..’’

‘’อ่ะ..ครับ’’

เดอิดาระรับคำ ยิ้มๆออกมาอย่างฝืนๆ ก่อนจะเหล่มองซากุระที่ นั่งดื่มน้ำไม่พูดไม่จาอะไรกับใคร.. ก่อนทั้งสองคนจะพากันขึ้นรถไปโรงเรียนพร้อมกัน เเล้วเดอิดาระก็เปิดฉากสนทนาขึ้นมาทันที..


 

‘’………..’’

‘’พูดอะไรบ้างสิ เงียบมาตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วนะ..’’

‘’ไม่มีอะไรจะพูดค่ะ’’

เดอิดาระจับซากุระหันหน้ามาหาเขาตรงๆ อมยิ้มอย่างมีเลศนัย จมูกสันโด่งของเขาแนบชิดกับแก้มของซากุระเบาๆ พรางคลอเคลียๆ แล้วริมฝีปากได้รูปของเขาก็ประทับลงไปบนแก้มนั้น ก่อนจะเลื่อนมาที่ริมฝีปากของซากุระ.ปิดปากเธอด้วยรสจูบหอมหวาน

‘’..///////////’’

ซากุระพยายามที่จะผลักออกแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอเลย แถมในรถ คนขับรถชำเลืองมองไม่รู้กี่รอบ!!

เดอิดาระเหมือนจะไม่ค่อยพอใจกับสิ่งที่ทำ เขามองหน้าซากุระที่แดงระเรื่ออย่างมีความสุข ก่อนจะก้มลงมาแนบริมฝีปากที่บนอกของซากุระ

‘’!!!////////..พะ..พี่..อย่าสิ!!!’’

‘’ไม่เห็นเป็นอะไรเลย ถึงจะมีเสื้อบังแต่พี่ก็พอเดาได้ว่ามันอยู่ตรงไหน..หึ!’’

‘’.!!!!/////////’’

ซากุระเม้มปากด้วยความรู้สึกเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย ร่างกายของเธอสั่นน้อยๆด้วยความกลัวและรู้สึกอะไรหลายอย่าง

‘’ไว้แค่นี้ก่อนก็ได้ หึ เวลาเธอหมดแรงหรือทำหน้าแดงใส่นี่น่ารักจังเลยนะครับ’’

‘’////////////’’

ซากุระต้องจำใจซบอกของเดอิดาระอย่างช่วยไม่ได้ มันอ่อนแรงไปทั่วร่างกาย แล้วเธอจะเจอกับซาโซริได้ยังไง ในเมื่อเธอให้เดอิดาระไปขนาดนี้ ดีแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เป็นของเขา


 

เมื่อมาถึงโรงเรียนแล้ว เดอิดาระลงรถพร้อมกับซากุระด้วยสีหน้าที่มีความสุข แต่ซากุระกับทำหน้าอมทุกข์อย่างบอกไม่ถูก เขาโอบเอวเธอเดินเข้าโรงเรียนอย่างเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ..

‘’.!!!ปล่อยหนูนะ// ไม่อายเลยรึไง!’’

‘’ทำไมล่ะ ? มีคนมองแล้วทำไม ? จะได้รู้ไงว่าเธอเป็นของฉันคนเดียว’’

ซากุระดิ้นพยายามจะเลี่ยงออกมาแต่เดอิดาระก็บีบเอวเธอแน่นและรัดเธอเข้ามาแนบชิดจนเธอทำอะไรไม่ได้ ผู้คนรอบข้างก็มองแล้วพรางซุบซิบๆ ซึ่งเข้าทางเดอิดาระ

‘’พอซักทีเถอะค่ะ!! หนูเรียนคนล่ะตึกกับพี่นะ!!’’

‘’พี่จะไปส่งห้องนะซากุระจังไม่ต้องห่วง ไม่ต้องกลัวยังไงมันก็มาเห็นแน่นอน..’’

‘’!!!!!!!’’

ซากุระต้องจำใจให้เดอิดาระเดินไปส่งห้อง แถมยังโอบเธอไปตลอดทาง

หน้าอาย..

ซากุระคิดได้แบบนี้มาตลอด เธอเลือกที่จะก้มหน้ามากกว่ามองไปรอบๆตัว ทำไมต้องทำแบบนี้ก้ไม่รู้ น่าสมเพช ตัวเองชะมัด ที่ต้องยอมให้เขาตลอด

 

 

ครืดดด !!!

‘’ยัยซากุระมา………แล้ว’’

เมื่อประตูขึ้นอิโนะเห็นซากุระเดินเข้ามาก็ว่าจะเรียกไว้ แต่เห็นเดอิดาระตามมาด้วย เธอก็ชะงักแล้วคนในห้องเองก็ชะงักมองผู้มาเยือน

‘’ถึงแล้วพี่จะไปไหนก็ไปปะ!....’’

‘’ไม่น่ารักเลย’’

ซากุระทำท่าเดินหนีแต่เดอิดาระก็ฉุดเธอไว้ด้วยมือข้างขวาก่อนจะดึงเข้ามาใกล้พร้อม ริมฝีปากเรียวได้รูปเข้ามาแนบชิดกับริมฝีปากของซากุระอย่างไม่ทันตั้งตัว!!!

และต่อหน้าต่อตาคนในห้อง


‘’ตั้งใจเรียนนะครับ’’

เดอิดาระถอนริมฝีปากออกมาเบาๆ จมูกสันโด่งได้รูปก็แนบชิดที่แก้มของซากุระก่อนจะเอ่ยออกมาแล้วโบกมือให้เธอพร้อมเดินไปด้วยรอยยิ้ม

ตุ่บ!!!

‘’ยัยซากุระ!!!!’’

‘’ซากุระจัง’’

เพื่อนของเธอเรียกชื่อซากุระอย่างตกใจ เพราะซากุระล้มทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นอย่างแรง!!!

 

 
 

ครืดดด !!!

‘’เดอิดาระ !!!เมื่อกี้แกมากับซากุระได้ยังไงฮะ!!!’’

ทันทีที่เดอิดาระเปิดประตูเข้าห้องด้วยท่าทีอารมณ์ดี แต่ก็พบกับซาโซริเขาพูดขึ้นมาอย่างดังก่อนจะเดินมาหาใกล้ๆ  แต่เพนจับมือไว้ก่อน พรางมองหน้าประมาณว่า ถ้าทำอะไรวู่วาม..โดนแน่ๆ

‘’อ่อ ซากุระไม่ได้บอกเหรอ? ว่า เราสองคนเป็นคู่หมั้นกันแล้วน่ะ’’

‘’ฉันรู้!!! แต่แกมากับซากุระได้ยังไง..!!!’’

‘’อ๋อ ซากุระไม่ได้บอกอีกแล้วงั้นเหรอเนี่ยว่าเธอค้างที่บ้านกับฉันเมื่อคืนน่ะ J’’

ซาโซริคิ้วกระตุกทันทีเมื่อได้ยินคำนี้

‘’เว้ย!!!!แกมันชั่ว!!!!’’

‘’เฮ้ย!!!!..จับซาโซริมันไว้’’

เพนสั่งอิทา เมื่อเห็นซาโซริทำท่าจะเข้าหาเดอิดาระ อิทาจิลุกไปตามเสียงพรางจับล็อคแขนซาโซริไว้

‘’อะไรๆ อย่าวู่วามสิ ซาโซริ ก็ซากุระเขาขอค้างเองนี่นา…’’

‘’แกว่ายังไงนะ!!!!’’

‘’แหม ซากุระน่ารักมากเลยล่ะ กอดเธอเต็มไม้เต็มมือดี’’

‘’ปล่อยฉัน!!!! ปล่อยฉันสิวะ!!!!’’

ปัง!!!

‘’เฮ้ย!! พอซักที!!  พวกแกจะทำให้ฉันสบายใจซักวันหนึ่งได้ไหมฮะ!!! ซาโซริแกก็ใจร้อนเกินไป ฉันรู้ว่าแกหวงมากแค่ไหนน่ะ แต่ดูเวลาบ้างสิวะ!!! เดอิดาระ!! แกก็ด้วย ไปพูดยั่วมันทำไมกัน!!!’’

เพนที่เริ่มโมโห ตบโต๊ะอย่างดังทั่วห้องพร้อมส่งสายตาดุไปให้ซาโซริกับเดอิดาระ

‘’โอ๋ ขอโทษทีนะเพน  พอดีมันอดพูดออกมาไม่ได้น่ะ…’’

‘’ชิ!!!! ปล่อยฉัน ฉันจะไปหาซากุระ’’

‘’คงไม่ได้นะ ซาโซริ ฉันขอสั่งห้ามแกในฐานะที่ฉันเป็นคู่หมั้นซากุระ ห้ามแกเจอหน้าและคุยกับซากุระเด็ดขาด!!’’

‘’แกไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน!!!’’

‘’ก็นะ รู้อยู่หรอกว่าคนแบบแกมันไม่ฟังอะไรง่ายๆ แต่ฉันสั่งซากุระไปแล้ว แล้วเธอก็เข้าใจด้วย…’’

‘’แกมันสกปรก!!!. แกใช้ข้ออ้างในการจับตัวซากุระไว้ ถ้าซากุระไม่ยอมแก จะให้คนมาทำร้ายฉันใช่ไหมล่ะ!!!  อย่าคิดว่าฉันดูแผนแกไม่ออก ซากุระเองฉันเห้นมาตั้งแต่เด็ก คิดว่าฉันโง่ขนาดจะไม่รู้ใช่ไหม !!..ว่าเธอเป็นคนยังไงน่ะ!!!’’

‘’J’’

เดอิดาระคิ้วกระตุกนิดหน่อยแต่ก็ยังปั้นหน้ายิ้ม..ซักพักหน้าของเขาคลายจากยิ้ม แล้วเอ่ยออกมา

‘’งั้นเหรอ? ฉันไม่สนหรอก ซากุระตอนนี้เป็นของฉันแล้ว ไม่เชื่อไปดูตามร่างกายเธอแล้วกันนะ’’

‘’!!!!!!!!!!!’’

‘’เอ้อ แล้วก็นะ ซาโซริ ซากุระน่ะ เวลาร้องน่ะ เอาซะฉันเสียวสะท้านไปทั้งตัวเลยล่ะ!!’’


ปัง!!! โคร้งเคร้ง!!! เคร้ง!!!!

เดอิดาระยกกระเป๋าออกไปจากห้องก่อนจะออกเขาเอ่ยคำที่ซาโซริทนไม่ได้ เมื่ออกไปแล้วเขาก็ได้ยินเสียงคนเตะโต๊ะ ขว้างของตามมาทางด้านหลัง

คงโมโหมากสินะ แต่ช่างปะไร สนุกดี :)



 

‘’เฮ้ย ซาโซริใจเย็นๆ !!!’’

อิทาจิเพนและทุกคนต่าช่วยกันห้ามซาโซริที่อาระวาดไปทั่วห้อง จนคนในห้องต่างชิดติดมุมด้วยความหวาดกลัว

‘’!!ปล่อยดิวะ!! ไอ้เวนนั่น ไอ้เวรนั่น!!!!!. กับซากุระ ฮึก…,มัน!!!!’’

‘’.!!!!!!!!!!!!!’’

ซาโซริทรุดลงพื้นด้วยความเหนื่อยอ่อน ตามด้วยน้ำที่ไหลลงมาจากตาซึ่งมันทำให้คนอื่นเห้นแล้วถึงกับอึ้งทันที!!!...


‘’มันก็เกินไป ไม่น่าเอามาพูดด้วยซ้ำ..’’

ฮิดันพูดอย่างเห็นใจ

‘’เพน!! ขอร้อง ฉันอยากไปหาซากุระ ฮึก.!!! เธอเป็นคนเดียวที่ฉันไม่อยากให้ไปไหนแล้ว’’

ซาโซริตรงเข้ามาหาเพนพรางเกาะและกำเสื้อเขาแน่น.!!!..เพนมองอย่างแปลกใจไม่คิดว่า ซาโซริจะหวงน้องขนาดนี้ แต่อิทาจิ เขารู้..รู้ทุกอย่าง



‘’อิทาจิ…’’

‘’?’’

‘’ไปหาซากุระ และขออาจารย์พาซากุระออกมาที่ห้องกรรมการนักเรียน บอกว่าฉันบอก’’

‘’…………’’

‘’เข้าใจแล้ว’’

ซาโซริมองตามอิทาจิที่วิ่งออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว ซาโซริปาดน้ำตาออกมาแล้วมองเพนอย่างไม่เข้าใจ

‘’แกและพวกแกตามฉันมาที่ห้อง…’’

‘’เดอิดาระล่ะ ?’’

‘’ไม่ต้อง เอาแค่พวกแกก็พอ’’

เพนพูดอย่างนิ่งๆก่อนจะเดินออกไปจากห้องโดยมีพวกตัวเองออกไปด้วย ทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบและเสียงซุบซิบๆ..ต่างๆนาๆ




หลังจากนั้นไม่นาน ในห้อง คณะกรรมการนักเรียน

ปัง!!!

อิทาจิพาซากุระเข้ามาในห้องคณะกรรมการอย่างเงียบๆ ซากุระเองก็เงียบมาตลอดทาง อิทาจิก็ไม่ได้พูดอะไรมากมาย เมื่อเปิดประตูเข้ามาสิ่งที่ซากุระเห็นก็คือ ซาโซรินั่งก้มหน้าอยู่ที่โซฟา..


‘’ซากุระ!!!!’’

ซาโซริเงยหน้าเมื่อมองเห็นเท้าของซากุระเดินมาเข้าใกล้ๆ แววตาที่สั่นไหวของเขาจ้องไปที่ซากุระ ก่อนจะเข้าไปกอดแน่นน้ำตาของเขาลูกผู้ชายอ่อนแอที่ทำเป็นเข๋มแข็งอย่างเขาไหลลงมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

‘’พี่คะ ขอโทษนะ…’’

‘’ทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน!!! โดนมันขืนใจแบบนั้น!!!’’

‘’อื้ม ไม่หรอกค่ะ พี่อย่าร้องไห้สิ…’’

ซากุระเลี่ยงที่จะตอบคำถามของซาโซริ เธอลูบคราบน้ำตาออกให้เขาเบาๆ และตอนนี้เธอเองก็น้ำตาไหลด้วย..

‘’ซากุระ พี่เสียใจนะรู้ไหม?...!!!’’

ซาโซริพูดออกมาก่อนจะสังเกตเห็นอะไรอย่างและนึกสิ่งที่เดอิดาระพูด เขาเอื้อมมือไปแหวกคอเสื้อของซากุระออกมาเบาๆ พรางปลดกระดุมเม็ดแรงของซากุระออกด้วยมือที่สั่น

ไม่จริง


‘’………..’’

พวกที่เหลือมองซากุระและซาโซริอย่างเวทนา ฮิดันเองรับไม่ได้ก็หันหน้าหนี..

‘’เธอ โดนมันทำขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?...’’

‘’อื้ม ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกพี่ หนูน่ะโอเค แค่พี่ไม่เป็นอะไรก็พอ’’

‘’!!!ซากุระพอเหอะ ถอนหมั้นเหอะ!!. หนีไปกับพี่ก็ได้ พี่ทนไม่ได้ ซากุระ!!! เข้าใจไหม พี่ทนไม่ได้!!!!’’

ซาโซรินั่งทรุดลงไปกับโซฟาอย่างเหนื่อยๆ น้ำตาของเขาไหลลงมาเรื่อยๆ เมื่อเห็นผู้หญิงอันเป็นที่รักเจอแบบนี้

‘’ไม่ต้องห่วงหนูน่า..เพื่อความปลอดภัยของพี่เองนี่นา อีกอย่าง ไม่ได้เสียให้หมอนั่นซักหน่อย!!’’

‘’………….’’

‘’พี่เดอิดาระเขายังไม่ได้ทำอะไรหนูซักหน่อย…’’

‘’ไม่จริงหรอก!!! มันทำเธอขนาดนี้แล้ว จะเหลืออะไรล่ะ?’’

‘’พี่ไม่เชื่อใจหนูเหรอ? หนูอยู่ได้…’’

‘’………….’’

 

 

‘’ขอถามอะไรซักอย่างได้ไหม?......’’

เพนที่เงียบมานานเอ่ยปากถามขึ้นอย่างสงสัย

‘’…………’’

‘’ทั้งสองคนเป็นอะไรกัน??’’

ซากุระหันมองหน้าซาโซริทันที อิทาจิเองก็มองหน้าเพนอยางตกใจ..ไม่คิดว่าจะถาม

‘’คะคือ…...หนู’’

‘’พวกเราเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน และตอนนี้ก็คบกันในฐานะแฟน!’’

สิ้นเสียงของซาโซริทุกคนในห้องต่างตกใจกับคำพูดของซาโซริอย่างมาก ซากุระเองก็ไม่คิดว่าซาโซริจะพูดไปแบบนั้น ซาโซริเงยมองหน้าเธอ ก่อนจะดึงตัวซากุระมานั่งตักแล้วกอดแน่น..อย่างหวงแหน..


‘’ฉันรักกับซากุระมานานมากแล้ว แต่ทางบ้านคัดค้าน แหงล่ะ พี่น้องในสายเลือดพ่อเดียวกัน รักกัน มันคงเป็นที่น่ารังเกียจมากสินะ พวกแกก็คงรังเกียจและขยะแขยงสินะ’’

ซากุระปิดปากพรางร้องไห้ออกมาหนักกว่าเดิม เธอไม่ชอบให้ใครมาว่าเธอกับซาโซริแบบนี้ และเธอก็รู้ดีกว่ารักกับซาโซริไม่ได้

‘’ไม่หรอก ฉันเข้าใจ….’’

‘’เพน’’

‘’ก็คิดอยู่ว่า แกมันหวงน้องแปลกๆ ตั้งแต่แรกแล้ว ฉันไม่คิดว่ามันขยะแขยงหรอก ความรักเป้นสิ่งที่สวยงาม ฉันเชื่อแบบนั้น’’

‘’ใช่ๆ ไม่รังเกียจหรอก น่ารักดีออก พี่กับน้องรักกัน’’ โทบิพูดยิ้มๆ

‘’ใช่ๆ’’ ฮิดันเอ่ย

‘’เห็นไหมล่ะ ? ฉันบอกแล้วแกชอบคิดไปเอง’’ อิทาจิพูด

‘’ขอบใจนะขอบใจมาก..’’

ซาโซริมองเพื่อนตัวเองอย่างซาบซึ้งและหันมามองซากุระที่อยู่บนตัก เขามองรอยด้วยแววตาที่เจ็บปวด ก้มลงแนบริมฝีปากกับอกซากุระอย่างหวงแหน ร่างกายซากุระ ที่เป็นทุกอย่างของซากุระ..มันคือของเขา

‘’ฉันไม่ยอม ทุกสิ่งทุกอย่างของเธอ เป็นของฉันแล้ว…’’

‘’////………’’

‘’ฉันไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมันขอโมยไปเด็ดขาดไหนซากุระ มันทำเธอตรงไหน!!’’

‘’///พี่’’

‘’พี่จะลบลอยให้หมด จะขัดทุกสิ่งทุกอย่างออกให้หมด…!!!’’

‘’พอเถอะ พี่ สิ่งนี้หนูทำด้วยตัวเอง หนูทำเพราะพี่ทั้งนั้น’’

‘’พี่ไม่ชอบ!!!. เธอคิดว่าพี่อ่อนขนาดจะโดนคนอื่นทำร้ายใช่ไหม!!!’’

‘’ไม่ใช่แบบนั้น แต่ หนูไม่อยากให้พี่เครียด หนูอยากให้พี่ยิ้ม’’

‘’พี่ยิ้มไม่ออกตั้งแต่รู้ว่าเธอโดนหมั้นกับมันแล้วล่ะ…….’’

‘’ฮึก! พอเถอะนะ…’’

‘’ไม่พอ!! ถึงเธอจะห้ามอะไร พี่ก็ไม่ยอมแล้ว’’

ซากุระก้มลงกอดซาโซริแน่น เธอไม่อยากเอาเขามาเอี่ยว ไม่อยากให้เขาโดนทำร้ายจิตใจอีกแล้ว ไม่อยากให้คนที่เธอรักเจ็บปวดอีกแล้ว


‘’เดอิดาระมันก็เกินไป ไม่คิดว่ามันจะบ้าขนาดนี้’’ เพนพูดขึ้นมา

‘’ที่จริง เมื่อคืนหนูไปค้างกับเขามาก็จริง เขาไม่ได้ทำอะไรหนูจริงๆนะคะแค่..’’

‘’มันทำอะไรเธอ ตรงนี้ใช่ไหม?..!!!’’

ซากุระเว้นช่วง ซาโซริพอรู้ทัน เขาก้มลงมองรอยที่เดอิดาระทำ มันทำให้เขาขึ้นอย่างมาก!!

‘’ยังไงก็เป็นผู้ชาย ไม่นานมันคงจะทำเธอก็ได้’’

อิทาจิพูดพรางหันมามองซาโซริ..

‘’……….’’

‘’แต่หนูจะทำยังไงล่ะคะ!! แม่จับหมั้นแล้ว หนูคงทำอะไรไม่ได้หรอก แม่หนูน่ะ เขาแรงยิ่งกว่าอะไรซักอีก’’

‘’หนีไปกับพี่!!!’’

‘’!!!!!!!!’’

‘’พี่เอาจริงนะซากุระ!!! พี่มีปัญหาเลี้ยงเธอได้นะ’’

‘’………….’’

ซากุระมองหน้าซาโซริด้วยแววตาหลายความรู้สึก เธอทำไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ที่เธอและเขาจะหนีไปด้วยกัน ตระกูลเธอและเขาก็ใหญ่ แค่หาตัวเธอและเขาสองคนคงเป็นเรื่องง่ายๆ

‘’หนูทำไมได้….’’

‘’ซากุระ!! ไม่รักพี่แล้วเหรอ?...’’

‘’รัก นะ คะ แต่ว่า หนูหายไปไม่ได้หรอก คุณย่าจะเป็นห่วงขนาดไหนพี่ก็รู้’’

‘’…….’’

ซาโซริเงียบ  จริงสิย่าและปู่ของเธอใจดีมาก และรู้ว่าเขาสองคนเป็นอะไร เขาก็ไม่รังเกียจ ถ้าหายไป เกิดเป็นอะไรขึ้นมาทำยังไงล่ะ? ตอนนี้ซาโซริหัวจะระเบิดตายเพราะ ความรักของเขา มันยากที่จะรักกันได้ ทรมาน เขากอดซากุระแน่นเหมือนให้เธอรู้ว่าเขาทรมานเพียงใด


ปัง!!!!

‘’ขอโทษที่ขัดจังหวะ การรักกันของพี่น้องนะ J ‘’

‘’เดอิดาระ !!!!’’

_________________________________________________________________________________________________

เม้นๆด้วยนะคะ ถึงจะไม่มีคนอ่าน แต่ก็จะแต่งให้จบ  - - 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #498 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 15:33
    อ้ากกก มันจะจบยังไงเนี่ยTT
    #498
    0
  2. #472 sincerez (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 เมษายน 2557 / 11:05
    โอ้ยดราม่าปวดตับบจะร้องงง TwT

    ซาโซริ ซากุระ >> ผิดที่เราไม่ได้เกิดมาเพื่อคุ่กัน ผิดที่รักของเราไม่มีวันที่จะเปนความจริง tt

    เดอิดาระ >> ผิดที่เราเจอกันช้าไป (ผิดที่แกเจือกหื่นด้วย ถ้านิสัยดียังว่าไปอย่างง)

    #472
    0
  3. #438 lovelove_lala (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 01:00
    อ่านแล้วรู้สึกปลื้มเพนอะ
    ตอนแรกก็สงสารซากุระนะ
    แต่ตอนนี้รู้สึกสงสารซาโซริมากกว่าอะT_T
    สรุปว่าสงสารทั้งคู่อะ
    ปล. เดอิแกจะร้ายไปไหนเนี้ย>o<
    #438
    0
  4. #250 Hunny ^^" (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 กันยายน 2556 / 15:04
    สนุกกกกกก แต่งได้สุดยอดมากๆ!!!!! >< 
    #250
    0
  5. #249 Kam Sina !? (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 18:52


    อยากตายนักรึไง   เดอิดาระ !!
    #249
    0
  6. #248 ned1991 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 09:35
    สู้เด้อค่ะเด้อ

    จะรออ่านตอนต่อไป>3
    #248
    0
  7. #247 ned1991 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 09:33
    เดอิดาระ!!!!!แกนะ หัดอายบ้างดิ++____++

    รู้สืกปลื้มคุญเพนขื้นมาฝุดฝุดเลย>w<

    ซาโชริเอ๊ย...เจ้าจงพาซากุระหนีไปเถอะ

    และแล้วตัวร้ายก็โผ่มาให้ค้างตอนท้ายจนได้สินะ-__-''''
    #247
    0
  8. #246 มิยากิจัง (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 11:08
    อุกริ๊ดดดดดด!!! เพนเอ่ยนายช่างใจดีเยี่ยงนัก 
    แก๊!!!! เดอิดาระ ฉันเริ่มเกลียดแกมากขึ้นทุกๆๆวันแล้วน่า!!
    หัดอายมั่งก็ยังดีนะเว้ยเฮ้ย! (นั้นของฉันนะเว้ยเฮ้ย!! : โคโรเนโรจากรีบอร์น//ไม่สน : ME)
    แต่ก็สู้ๆนะคะรุ่นพี่ส้ม หนูให้กำลังใจนะคะ
    #246
    0
  9. #245 [[#Min'N#]] (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 10:25
    กรี้ดดดดดดดดดด จะเกิดอะไรขึ้นต่อเนี่ยยยย ลุ้นๆๆ
    สู้ๆน้ะไรท์จัง ^^
    #245
    0