[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 19 : Chapter 17 : ค้างคืน!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 839
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    7 ก.ย. 56

Writer Talk

เช้าวันอาทิตย์ ซากุระโดนแม่ของเธอจับแต่งหน้าแต่งตัวอย่างสวยและน่ารัก
แต่หน้าของซากุระถึงจะถูกแต่งแต้มอย่างไร..เมื่อไม่ยิ้ม มันก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา

‘’ยิ้มหน่อยสิ !! นี่แกจะทำหน้าบูดบึ้งไปเพื่ออะไรเนี่ย..’’

‘’…….’’

แม่ของเธอมองเธออย่างเอือมๆก่อนจะดึงตัวซากุระขึ้นรถไป แล้วมุ่งหน้าไปหา บ้านของเดอิดาระทันที

 

 

ทางด้านซาโซริ

‘’ซาโซริ แกกินอะไรหน่อยไหมวะ……’’

อิทาจิเดินเข้าไปในห้องมองเห้นซาโซรินอนขดอยู่ที่เตียง มาตั้งแต่เมื่อวาน แถมไม่ออกมากินอะไรอีก

‘’ไม่เอาไม่หิว’’

‘’เออ ฉันเข้าใจ ซากุระแกกำลังจะไปหาเดอิดาระมันสินะ’’

‘’อิทาจิ ทำไมฉันต้องเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ..’’

‘’…….’’

‘’รักกันแค่ไหนก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ ทำไมมันต้องมีขีดจำกัดของคำว่าพี่น้องด้วยวะ..’’

‘’……’’

‘’ฉันไม่น่าเกิดมาเจอซากุระเลย ฮึก’’

‘’เฮ้ย! นี่แกร้องไห้เหรอวะ !!’’

อิทาจิได้ยินซาโซริสะอื้นจังเดินเข้าไปใกล้ๆ ก็เห็นซาโซรินอนน้ำตาไหลพรากหน้าโซม ตาบวม ซึ่งเหมือนกับไม่ใช่คนเดิม
 

‘’ฮึก ทำไมกันวะ ทำไมกัน’’

‘’เฮ้ย ใจเย็นๆว่า มันไม่มีอะไรเลวร้ายกับชีวิตขนาดนั้นหรอก’’

‘’ใช่สิ แกพูดได้นี่ แกไม่เคยเจอแบบฉัน แกไม่รู้’’

‘’เออ !! ใช่ ฉันพูดได้เพราะฉันไม่เคยเจอแบบแก แต่ถ้าฉันเป็นแก ฉันจะไม่หนีปัญหา ฉันจะสู้ จนตัวตาย ยิ่งคนที่รัก ฉันจะยอมสู้จนตัวตาย แกจะยอมเสียซากุระไปง่ายๆเลยหรือไงวะ…’’

‘’……….’’

‘’แล้วแกคิดบ้างไหม ? ว่าซากุระจะรู้สึกยังไง เมื่อมาเจอแกแบบนี้ ซากุระเองก็สู้มาจนเจอแกไม่ใช่หรือยังไง.!!!...’’

‘’!!!!!’’

อิทาจิพูดทำให้ซาโซรินึกขึ้นได้ ซากุระสู้มาโดยตัวคนเดียวตลอด หาข้อมูล ทำเพื่อที่จะเจอกับเขา จนในที่สุดก็เจอ แล้ว..ตอนนี้ เขาจะสู้เพื่อซากุระบ้างได้ไหม?

 

‘’อิทาจิ ฉันทนไม่ได้ ซากุระเป็นของฉัน !! เธอคือของของฉันคนเดียว!!!’’

‘’เออ ดี’’

‘’ฉันไม่ยอมให้ซากุระตกอยู่กับใคร ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงก็ช่างฉันไม่ยอม!!!’’

‘’ตอนนี้แกไปกินข้าวแล้วอาบน้ำทำหน้าทำตาให้มันสดชื่นซะ วันจันทร์ก็ไปคุยกับเธอ ซากุระจะได้ไม่ตกใจ ด้วย เข้าใจนะ’’

‘’อืม ขอบใจมาก’’

ซาโซริยิ้มทั้งน้ำตา อิทาจิมองอย่างเหนื่อยๆแต่ก็ยิ้มให้เพื่อนรักของเขา โดยหารู้ไม่ว่า ตอนนั้นเองที่ซากุระกะลังเผชิญกับอะไรบางอย่าง

 

 

 

‘’สวัสดีค่า ^^ หนูซากุระ ดีใจจังเลย ได้หนูมาเป้นลูกบ้านนี้อีกคน!! > <’’

‘’สวัสดีค่ะ สวัสดีค่ะ คุณนาย !!! ^^’’

พอลงจากรถแม่ของเดอิดาระและเดอิดาระก้มายืนรอรับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แม่ของเดอิดาระยิ้มรับและเข้ามาหาซากุระ  ซากุระตอบอย่างเหนื่อยๆ แต่แม่ของซากุระก็ทักทายตามปกติ พรางแอบบิดแขนซากุระให้เธอยิ้มด้วย

‘’สวัสดีครับ คุณนาย  ไม่สิคุณแม่ครับ J ‘’   เดอิดาระยิ้มแล้วไหว้แม่ของซากุระ

‘’น่ารักจังเลย  ><  ขอบใจนะจ๊ะ แล้วคุณพ่อหนูไปไหนล่ะเนี่ย ?’’

‘’อ่อ คุณพ่อไปทำงานครับ เหลือเพียงผมกับแม่ คุณพ่อฝากมาขอโทษที่ไมได้อยู่ด้วยนะครับ’’

‘’จ้า ไม่เป็นอะไร ’’

‘’มามะๆ เรายืนคุยกันนานล่ะ เข้าบ้านกันเถอะ หนูซากุระก็ไปกับเดอิดาระจังนะลูก พอดีแม่สองคนมีเรื่องต้องคุยกัน’’

‘’!!! หนะหนู ก็ได้ค่ะ ^^.’’

ซากุระจะปฎิเสธเธอก็โดนสายตาของผู้เป็นแม่ทิ่มแทงเอา ซากุระยิ้มออกมาอย่างเสแสร้งก่อนจะเดินขึ้นห้องไปกับเดอิดาระ

 

 

ตุ่บ !!

‘’มีความสุขจังเลย ซากุระ ที่ได้หมั้นกับเธอ..’’

เมื่อมาถึงห้อง เดอิดาระผลักซากุระลงเตียงทันที ก่อนจะกอดแน่น ซากุระได้แต่หันหน้าหนีอย่างช่วยไม่ได้ เธอต้องหมั้นจริงๆงั้นเหรอ? กับผู้ชายแบบนี้

‘’ทำหน้าแบบนี้แปลว่าร้องไห้มาเยอะสินะ J ‘’

‘’……..’’

‘’หึ ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะดูแลเธอเอง’’

เดอิดาระจูบหน้าผากของเธอเบาๆ ซากุระเม้มปากด้วยความรู้สึกแย่ แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

‘’ซากุระ ยิ้มหน่อยสิ’’

‘’ทำไมต้องยิ้มล่ะคะ ?’’

‘’ก็วันดีไง Jเธอยิ้มแสดงความยินดีกับวันของเราหน่อยสิ’’

‘’ไม่จำเป็น..’’

‘’!!! เอาเถอะ แกๆก็แบบนี้ ล่นตัวไปเหอะซากุระ J ล้วเธอจะรู้ซึ้ง’’

‘’………’’

เดอิดาระผลักเธอนอนลงกับเตียง น่าแปลกที่ซากุระไม่ขัดขืนอะไรจนเขาแปลกใจ ต่ก็ยิ้มรับ ก้มลงไประประทับริมฝีปากอันเร่าร้อนให้ซากุระลิ้มลอง นตวัดไปมาขึ้นลงตามจังหวะของเขาภายในปากซากุระ ธอเสียวซ่านขึ้นมา ต่ก็ไม่ได้ตอบรับออะไรมากมาย เธอจิกหลังเขาด้วยความรู้สึกเสียว ดอิดาระก็ยิ่งได้ใจขึ้นมาอีก ขาผละริมฝีปากแล้วไปประทับที่ต้นคอก่อนจะทำรอบคิสมากร์กไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของเอาไว้ให้ซากุระ

‘’.!!/////// อื้อ…’’

‘’เธอเป็นของของฉัน จำไว้ด้วยนะ.. J’’

‘’.//////// พี่’’

‘’อะไร ทำหน้าแบบนั้น ชอบงั้นเหรอ?...’’

‘’ พี่ คะ พี่ซาโซริ..’’

‘’ซากุระ!!  ฉันบอกแล้วใช่ไหม? อยู่ต่อหน้าฉันห้ามพูดถึงคนอื่น !!!’’

‘’!!!/////// ไม่นะ ไม่นะพี่!!!’’

ด้วยความโมโห เดอิดาระก็ตรงเข้าไปดึงเสื้อของเธอออกจนหมดเหลือเพียงบราสีสวยที่ปกปิดร่างกายอันบอกบางและหน้าอกที่อวบอิ่มเอาไว้

‘’หนะ หนูขอโทษ พี่อย่าเลยนะ’’

‘’ไม่ทันแล้ว พูดไม่คิดเองนะ’’

‘’พี่คะ หนูขอเถอะ สงสารหนูเถอะ ////// ฮึก อื้อออ!!!!’’

ดูเหมือนเดอิดาระจะไม่สนใจคำพูดของเธอเลย เขาแนบชิดริมฝีปากไปอยู๋บนหน้าอกอันอวบอิ่มของซากุระแน่น พรางจับไหล่ของเธอทั้งสองข้างไม่ให้เธอดิ้นไปไหน ลูบไล้ไปทั่วอย่างสนุกสนาน จนเมื่ออิ่มแล้ว เขาก็ก้มลงจูบเธออีกครั้ง ก่อนจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ แล้วลุกมานั่งๆข้างๆเธอ
 

ซากุระเมื่อโดนปล่อยก็หาผ้าห่มมาคลุมหน้าอกไว้ พรางร้องไห้ออกมา อย่างทรมาน

‘’ใช่สิ ฉันมันไม่ใช่ซาโซริ !!!...’’

เดอิดาระพูดออกมาอย่างน้อยเนื้อต่ำใจ !! เขาไม่ใช่ซาโซริ ที่จะทำให้เธอไม่ร้องไห้ได้

‘’………..’’

‘’ฉันทำอะไรมันก็ไม่ดีหมดล่ะ จะมีวันไหนไหม? ที่เธอจะอยู่กับฉันแล้วไม่ร้องไห้!!’’

‘’……..’’

‘’ฉันต้องทำยังไง ฉันต้องทำแบบไหน เพื่อให้เธอมีความสุข’’

‘’……’’

ซากุระหันหน้าหนีเขาทันทีเมื่อเดอิดาระหันหน้ามามองด้วยท่าทีที่จริงจังอยากเป็นคนที่เธอรัก อยากเป็นคนที่เธอแคร์อยากให้เธอหัวเราะเหมือนที่อยู่กับมัน..!!!

‘’เธออยากให้ฉันใจร้ายกับเธอนักใช่ไหมฮะ!!!’’

‘’พี่เดอิดาระ’’

ซากุระเอ่ยเรียกชื่อเขาออกมาเบาๆก่อนจะเอื้อมมือไปหาเขา..พรางจับมือเดอิดาระเบาๆ

‘’!!...’’

‘’ทรมานสินะ…….’’

‘’!!!’’

‘’โดดเดี่ยวนี่มันเจ็บปวดสินะ…’’

‘’!!!!’’

‘’อยากมีคนอยู่คอยเคียงข้าง  สินะ’’

‘’!ไม่ต้องมาจับ !!! อย่าทำเป็นรู้ดี ในเมื่อเธอก็ไม่เคยเห็นใจฉัน’’

เดอิดาระสะบัดมือออกจากซากุระอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมองหน้าซากุระ แววตาของเธอสะท้อนเป็นหน้าของเขา เขาหันหน้าหนีเธออย่างทรมานก่อนจะลุกแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

‘’…………’’

ซากุระมองตาม เธอหยิบเสื้อมาใส่ก่อนจะมองเดอิดาระที่ยังไม่ออกมาจากห้องน้ำ ที่เขาเป็นแบบนี้ก็เพราะไม่มีใครสนใจสินะ..ถึงจะมีคนเอาใจสนใจ มันก็ยังไม่พอสำหรับเขาสินะ

ซากุระลงจากเตียงก่อนจะเดินไปที่ประตูห้องน้ำ มือทั้งสองแนบชิดกับประตูห้องน้ำ

‘’พี่เดอิดาระ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?’’

เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าเรียกเขาทำไม..

‘’อะไร? ''

เดอิดาระเปิดประตูห้องน้ำมาด้วยท่าทีนิ่งๆ ก่อนจะเชยคางซากุระขึ้นมาเชยชม

‘’อยากให้ทำงั้นเหรอ? มาสิ จะสนองให้’’

เดอิดาระก้มลงแนบชิดริมฝีปากกับซากุระอย่างแน่น และไม่ทันตั้งตัวด้วย เอื้อมมือไปจับเอวแนบชิดก่อนจะผลักซากุระติดตู้ แล้วผละริมฝีปากออกมา ก็เห้นซากุระไม่ขัดขืนอะไร

 

‘’ทำไม ? ทำไมไม่ขัดขืน’’

‘’สมใจพี่แล้วนิ ที่จะให้หนูยอมแบบนี้..’’

‘’ เหอะ! คิดจะประชดกันหรือยังไง..!!!’’

‘’หนูไม่ได้ประชด และก็ไม่ใช่พวกชอบประชดด้วย’’

‘’งั้นทำไมล่ะครับ ชอบแล้วล่ะสิ’’

‘’…………’’

ซากุระมองหน้าเดอิดาระนิ่ง เขาจึงเข้ามาประทับจูบเธออีกรอบก่อนจะอุ้มพาไปที่เตียง

‘’ซากุระ ไม่ขัดขื่นแล้วมันดีมากเลยล่ะ’’

‘’////’’

‘’……..’’

เดอิดาระขมวดคิ้วอีกครั้ง ทำไมเธอไม่ขัดขืน ทำไมถึงยอมง่ายๆแบบนี้ ไม่ใช่เพราะซากุระยอมจริงๆหรอก เธอมีเหตุผลที่ต้องทำแบบนี้

 

‘’ไม่ทำแล้วเหรอ? หมดสนุกเลยนะคะ พี่เดอิดาระ ไหนๆก็ขยี้หนูไปแล้ว เอาให้มันจมดินเลยสิ!’’

ซากุระเอื้อมมือไปรวบคอเดอิดาระลงมา เบาๆ. เดอิดาระชะงักนิดหน่อยก่อนจะลุกออกมาจากซากุระ..

‘’ไม่ต้องมาเวทนา ไม่ต้องมาสงสาร’’

‘’……..’’

ซากุระลุกขึ้นนั่งก่อนจะจัดเสื้อทรงให้ดีมองหน้าเดอิดาระ จริงๆเธอไม่ได้อยากทำ เธอก็แค่ทดสอบอะไรเขานิดหน่อย..ก็พอจะรู้นิสัยของเขาแล้ว…..
 

 

ตรู๊ดด ตรู๊ดดด

‘’!!’’

ซากุระเดินไปรับสายโทรศัพท์ทันทีเมื่อคนที่โทรมานั้นคือ ซาโซริ..

‘’เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าคะ’’

ซากุระเดินไปติดหน้าต่างพรางเหลือบมองเดอิดาระเป็นระยะๆ

[อยู่บ้านไหม? พี่มีเรื่องต้องพูดกับเธอ]

‘’!!เอ่อ คะ คือไม่ค่ะพอดีออกมากับคุณย่า เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้นะคะ..’’

[งั้นเหรอ? ซากุระยังคิดมากอยู่ไหม?...]

‘’หนูไม่เป็นอะไรค่ะ สบายดี พี่เองก็อย่าคิดมากนะ ต้องมีซักวันนะคะ’’

[ครับ ดูเธอจะทำใจได้เร็วนะ…]

‘’ก็หนูมีพี่เป็นแรงบันดาลใจยังไงล่ะค่ะ มีชีวิตอยู่พื่อพี่คนเดียวนะ.’’

[ซากุระ พรุ่งนี้ต้องกอดหน่อยแล้ว T_T ไว้ว่างๆจะไปค้างบ้านนะ รักเธอนะ]

‘’เช่นกันค่ะ เอ่อ หนูวางก่อนนะ ย่าเรียกแล้ว พรุ่งนี้เจอกันนะคะ !! ‘’

ซากุระวางสายอย่างรวดเร็วเมื่อเดอิดาระเดินมาใกล้ๆ

 

‘’อะไร? วางเร็วจังนะ ว่าจะทักทายพี่ชายของคู่หมั้นซักหน่อย ‘’

‘’อย่าเอาพี่ซาโซริมาเกี่ยวนะหนูไม่ยอมให้พี่ทำอะไรพี่ซาโซริหรอก…’’

‘’………..’’

‘’ตอนนี้หนูหมั้นกับพี่แล้ว หนูจะได้เป็นของพี่แล้ว พี่จะได้ครอบครองหนูแล้ว ขออย่างเดียวอย่าทำอะไรพี่ซาโซริ….’’

‘’…………’’

เดอิดาระเม้มปากด้วยความเจ็บใจ ซาโซริๆๆๆ อะไรก็ซาโซริๆๆ ทำอะไรก็เพื่อ ซาโซริ!! ทั้งชีวิตให้แต่ซาโซริหรือยังไง!!.. เดอิดาระคิดอย่างเจ็บใจ

‘’ถ้าไม่อยากให้ฉันบอก คืนนี้มาค้างที่นี่มั้ยล่ะ ?.. J ‘’

‘’ก็ได้’’

‘’………’’

เดอิดาระยิ้มออกมาแต่ในใจเขากลับเดือด ซากุระแคร์ซาโซริมากกว่าเขาอีก!! ได้ตัวเธอมาแล้ว แต่ไม่ได้ใจของเธอสินะ….ได้!! ฉันจะทำให้เธอไม่ลืมเรื่องคืนนี้จริงๆซากุระ……..

 


 

 ‘’จะค้างที่นี่..??’’

แม่ของซากุระมองหน้าซากุระอย่างไม่เข้าใจ ลูกสาวที่ไม่อยากหมั้น ร้องไห้ฟูมฟาย แต่คราวนี้มาบอกว่า อค้างกับคู่หมั้นที่เกลียดที่นี่ ทำให้เธอตกใจใช่เล่นเหมือนกัน

‘’เอ่อ คือไม่ใช่อะไรหรอกนะครับ พอดีน้องเขายังไม่คุ้นเคยกับผมเท่าไหร่ ผมเลยขอให้น้องค้างที่นี่และจะได้คุ้นเคยกับผมด้วยน่ะครับ J ‘’

‘’อ่อ ตามสบายเลย’’

แม่ของซากุระยิ้มเจื่อนๆ แต่ที่ซากุระยอมมันแปลกมากกว่า

‘’.เอาสิจ๊ะ !! >< ลูกซากุระค้างที่นี่เลย..’’

‘’รบกวนด้วยนะคะ..’’

 ‘’!?!....’’

แม่ของซากุระยิ่งคิดหนักกว่าเดิมอีกเมื่อซากุระ ก่อนมาหน้าบูดยิ่งกว่าอะไร พอแบบนี้ มายิ้มและคุยสนิทกับแม่ของเดอิดาระอย่างสนุกสนาน มันแปลก..

‘’งั้นก็ ห้องไหนล่ะจ๊ะ ? ‘’

‘’ห้องผมก็ได้ครับ จะได้คุ้นเคยกันมากขึ้น คุณแม่คงไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ J ‘’

‘’อ่อๆ ตามสบายจ่ะ’’

เดอิดาระหันมาพูดกับแม่ของซากุระ เธอตอบรับด้วยรอยยิ้มแปลกๆ ก่อนจะหันไปมองลูกสาวตัวเองที่ ยืนทำหน้านิ่งๆไม่ออกความเห็นอะไร หรือจะหลงคู่หมั้นคนนี้จริงๆ

 

 
 

หลังจากนั้นไม่นานแม่ของซากุระก็ขอลากลับเพราะมีธุระด่วน ซากุระเองก็ต้องจำใจไปอยู่บ้านและอยู๋ห้องเดียวกับเดอิดาระ แม่บ้านได้เตรียมอะไรหลายอย่างให้เธอ เธอก็ต้องรับไว้อย่างเกรงใจ

‘’ไม่คิดว่าจะนอนจริงๆนะเนี่ย..’’

‘’ถ้าพี่ไม่ทำอะไรพี่ซาโซริ หนูก็จะยอมพี่แบบนี้..’’

‘’……….’’

ซากุระมองหน้าเดอิดาระแวบหนึ่งก่อนจะเดินถือผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำไป เดอิดาระก็นอนเล่นดูทีวีอยู่ที่โซฟา รอซากุระอาบน้ำเสร็จ….

เราเป็นคู่หมั้นกันแล้วไม่จำเป็นต้องกลัวอะไรอีก


 

อีก10 นาทีต่อมา

ซากุระเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดธรรมดา กางเกงขาสั้นพร้อมด้วยเสื้อยืด พรางเดินยีหัวที่พึ่งสระเสร็จ แล้วไปนั่งฝั่งตรงข้ามกับเดอิดาระ

‘’ไม่เข้าใกล้เลยเนอะ…’’

‘’……….’’

ซากุระมองหน้าแวบหนึ่งก่อนจะยีหัวต่อไปโดยไม่สนใจเขา เดอิดาระจึงยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัยแล้วลุกไปนั่งข้างๆเธอ

‘’ไหนๆก็ยอมฉันแล้ว ยอมฉันให้ถึงที่สุดทีสิ ซากุระ’’

‘’………….’’

เดอิดาระยื่นหน้าเข้าไปใกล้ซากุระ เธอหันหน้าหนีอย่างไม่ต้องการ!. แต่เขาก็ยังจับหน้าเธอหันมาและประทับจูบลงไปโดยไม่คิดว่าเธอรู้สึกแบบไหน
 

‘’อื้อ!!.///// หยุดทำบ้าอะไรแบบนี้ซักที..สิพี่!!’’

‘’ไหนบอกยอมไง..’’

‘’ก็ใช่ที่หนูบอกว่ายอม แต่ไม่ได้หมายความว่าหนูจะยอมพี่ทุกเวลานี่ !! ‘’

‘’มันก็เหมือนกัน คิดอะไรมาก จริงมั้ยล่ะครับ J ‘’

‘’…………’’

ซากุระมองหน้าก่อนจะลุกหนีไปที่อื่น เธอมองไปที่เตียงอย่างพินิจ!เธอต้องนอนเตียงเดียวกับเขาจริงๆงั้นเหรอเนี่ย!!
 

‘’พี่  พี่นอนโซฟาได้มะ’’

‘’ไม่เอามันเตียงพี่..’’

‘’งั้นหนูนอนโซฟาเอง!!’’

‘’ไม่ได้ ต้องนอนด้วยกัน ’’

‘’พี่เดอิดาระ !!!...’’

‘’ไหนบอกยอมไงล่ะครับ J ‘’

‘’อย่าเอาเรื่องนี้มาอ้างซักที! หนูไม่ได้แต่งงานกับพี่ซักหน่อย แค่หมั้นกันเฉยๆ..นะ !!!’’

‘’…………..’’

เดอิดาระยักไหล่ก่อนจะหันไปนั่งดูทีวีต่อไป เธอจะทำยังไงดี เธอจะทำยังไง เพื่อที่ต้องพ้นกับชายคนนี้ดี แล้วรอยที่คอเธออีก ถ้าซาโซริมาเจอ ไม่เหลือ คงมีเรื่องกันอีกต่างหาก..

ซากุระถอนหายใจยาวก่อนจะเดินไปหยิบโทรศัพท์มานั่งส่งข้อความหาซาโซริบนเตียง..

 

คิดถึงพี่จังเลยค่ะ โทรหาหนูไม่ได้นะ แม่อยู่  =) อยากกอดพี่อ่ะ พี่ซาโซริ

 

ซากุระจำเป็นต้องโกหกเขาเพื่อความสบายใจของเขา เธอเองจะเป็นยังไงก็ช่างเพราะ เธอเสียครั้งแรกให้กับคนที่รักไปแล้ว ไม่มีอะไรต้องกลัวอีกแล้ว..

ซักพักเธอก็ได้ข้อความตอบกลับมา

 

เสียดายจังเลย อยากเจอเธอเหลือเกิน เมื่อวานพี่นอนไม่ค่อยหลับเลยรู้ไหม ? เมื่อรู้เรื่องแบบนั้น ถึงจะเจ็บ แต่พี่ว่ามันต้องมีซักวันที่เป็นของเรา ใช่ไหมครับ : )



ซากุระยิ้มออกมาก่อนจะแอบปาดน้ำตาหน่อยๆ..
 

ใช่ค่ะ หนูจะรอซักวันที่จะเป็นของเรา พี่เองก็อย่าหักโหมนะ อย่าคิดมากนะ เราเจออุปสรรคมาเยอะ อย่าให้การหมั้นครั้งนี้ ทำลายอนาคตเราเลยนะคะ =) รักพี่ๆๆๆ ที่สุด !!!!
 

[ บอกรักหลายรอบ เขินนะ >__< พรุ่งนี้ ว่างๆเจอกันหน่อยนะ เรื่องหมั้นไม่ต้องห่วงพี่จะนอนคิดแผนเองนะครับ^^]
 

ค่ะ แล้วหนูจะรอนะ พี่ซาโซริ รักมากๆเลย T______T รักพี่ที่สุด!!!
 

[ อ่าๆๆๆ >< เขินๆๆๆ อยากได้ยินเสียงนะ แต่โทรไม่ได้ก้ต้องอดกลั้นไว้ T^T พรุ่งนี้จะรอ !! J ]

 

‘’ชิ !! นั่งส่งข้อความหาผู้ชายคนอื่นเพลินเลยนะ ซากุระ!!!’’

‘’แล้วพี่จะมายุ่งกับหนูทำไม ’’

‘’ฉันเป็นคู่หมั้นเธอ มีสิทธิ์ที่จะทำอะไรก็ได้ ขอสั่ง!!! ห้ามเธอพูดถึงผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉัน และห้ามคุยหรือมองผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉัน’’

‘’ถ้าพี่จะสั่งแบบนี้ ทำไมไม่ขังหนูล่ามโซ่ให้อยู่แต่ในห้องซะล่ะ !!!’’

‘’ต่อปากต่อคำขึ้นหรือเปล่านะ ช่างเถอะ ไม่แน่เราอาจจะได้มีอนาคตร่วมกันก็ได้’’

‘’ถ้าจะมีแบบนั้นล่ะก็ สู้ให้หนูตายยังดีซะกว่า..’’

 

พรึ่บ !!!

‘’ทำไม ? ฉันมันน่ารังเกียจมากใช่ไหม ? !!!...’’

เดอิดาระใช้จังหวะนั้นพุ่งเข้ามาล็อคตัวซากุระล้มลงนอนกับเตียงทันที  ซากุระหน้าแดงด้วยความเจ็บบวกกับแรงกดของเดอิดาระทีทับเธอด้วย

‘’ขอโทษทีนะ!! ที่ฉันไม่ใช่ไอ้ซาโซริ !!!...’’

‘’……….’’

‘’อย่าให้มันมากนักนะซากุระ รู้สึกช่วงหลังจะต่อปากต่อคำขึ้นเยอะนี่! เจออะไรมา แล้วบอกไว้ก่อนเลย ใครที่มาขัดขวางเธอกับฉันฉันจะกำจัดให้หมดสิ้น’’

‘’..!!!’’

เดอิดาระจับคางซากุระชูขึ้นมาก่อนจะสบัดออกแล้วเขาก็ลุกเดินออกไปจากห้องทันที เหลือเพียงซากุระที่ต้องทนเจ็บใจอยู่ภายในห้อง


 

อีก 2 ชั่วโมงต่อมา

ซากุระนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟาอย่างสงบ เพราะอยู่คนเดียวไม่มีเดอิดาระมากวน ตอนนี้เวลา บ่าย 3 โมงเย็นแล้ว เดอิดาระหายไป 2 ชั่วโมงซึ่งเธอมีความสุขมากๆ

 

ปัง !!!

‘’ซากุระ’’

แต่ความสุขของเธอคงไม่ยั่งยืน เพราะเดอิดาระเปิดเข้ามาพร้อมเอ่ยชื่อเธอ ตามด้วยวิ่งเข้ามากอดเธอแน่น

‘’! พี่ทำอะไรคะ !!!’’

‘’หอมจัง ซากุระ….’’

‘’พี่จะทำอะไรเนี่ย !!! อย่ามายุ่งกับหนูนะ’’

ซากุระทำท่าจะยืนขึ้นแต่เดอิดาระก็จับเธอไว้แล้วกอดแน่นคลอเคลียอย่างหวงแหน

‘’//// พะ พอซักที พี่..!!!!’’

‘’ทำไมล่ะ ? นี่ฉันอุตส่าห์หายไปตั้งนาน ไม่คิดถึงกันบ้างงั้นเหรอ?’’

‘’อย่างพี่ น่ะหายไปก็ดีแล้ว!!!’’

‘’จุ๊ๆๆ พูดแบบนี้กับคู่หมั้นไม่ดีนะครับ J ‘’

ซากุระหันหน้าหนีเมื่อเขาพยายามจะเข้ามาจูบเธอ แต่สุดท้ายก็ไม่รอดไปจากเนื้อมือของเค้า!! เสื้อที่เธอใส่ถูกเลิกขึ้นมาจนเห็นเนื้อเห็นหนัง..

‘’.!!////////// อย่าทำอะไรแบบนี้สิ!!’’

‘’ซาโซริ’’

‘’.!!!!//////’’

ซากุระอ่อนทันทีเมื่อได้ยินคำนี้ เธอต้องยอมเขาอีกแล้วใช่ไหม ? เพื่อคนที่เธอรัก..

‘’ซากุระ รักมันมาเลยงั้นเหรอ ? ’’

‘’เห็นแบบนี้แล้วยังจะถามอีกงั้นเหรอคะ !!’’

‘’………..’’

เดอิดาระไม่ตอบ เขารู้สึกเจ็บใจมากจึงไปลงที่ซากุระแทนทั้งหมด!!!. จูบเธอ ไซร้เธอ ย่ำยีเธอ ขู่ยังคับเธอ ทั้งหมด
เพราะ เขาต้องการเธอ..

 

‘’…………’’

เดอิดาระปล่อยให้ซากุระเป็นอิสระเมื่อเขาอิ่มกับการ ... อกของซากุระไปแล้ว เหลือเพียงข้างล่างที่เขายังไม่สนใจเท่าไหร่ซากุระดึงเสื้อมาปิดรอยไว้ รอบตามหน้าอกที่เต็มไปหมด เธอร้องไห้จนไม่อยากจะร้องแล้ว….

‘’พี่ขอโทษนะ ชุดนักเรียนทางบ้านแม่เธอส่งมาให้แล้ว กับกระเป๋านักเรียน’’

‘’…….’’

ซากุระหันหน้าหนีไม่ได้พูดอะไร เดอิดาระเห็นแบบนั้นก็ปล่อยเดินออกจากห้องไปให้เธออยู่คนเดียว….

 

 

หลังจากนั้นไม่นานซากุระลงไปทานข้าวเย็นกับแม่ของเดอิดาระปกติ โดยมีเดอิดาระร่วมโต๊ะด้วย แม่ของเดอิดาระดูจะตามใจซากุระมาก ขอให้เธอบอกสิ่งที่อยากได้ออกมาจะไปซื้อให้ แต่ซากุระก็ปฎิเสธอย่างเดียว ว่าไม่มีอะไรต้องการ
การทานข้าวเย็นมันก็ผ่านมาด้วยดี หลังจากทานข้าวเย็นนี่สิ

‘’เธอจะนอนโซฟาจริงๆงั้นเหรอ? ฉันไม่ยอมหรอก’’

เดอิดาระมองซากุระที่จัดที่นอนอยู่ตรงโซฟา รังเกียจเขาขนาดนั้นเลยใชไหม ?

‘’………….’’

‘’ซากุระมานอนด้วยกันเถอะ’’

‘’………..’’
 

ฉึบ !! พรึ่บ !!!

เดอิดาระเดินไปฉุดร่างซากุระก่อนจะดึงตัวนอนบนเตียง จับคางเธอแล้วบีบหน่อยๆ

‘’อย่าเมินฉัน!! ฉันไม่ชอบ’’

‘’ปะ ปล่อยหนูนะ!!!’’

‘’ไม่ปล่อย เธอนอนที่เตียงเลย’’

‘’ไม่เอา!!! ไม่นอน’’

‘’……..’’

เดอิดาระลุกขึ้นมาก่อนจะเดินไปที่โซฟาแล้วหยิบพวกของที่ซากุระเตรียมไว้ โยนใส่ซากุระที่อยู่บนเตียงทันที

‘’เธอต้องฟังฉัน ไม่งั้นฉันจะ ไปหาเรื่องซาโซริ!!!’’

ซากุระน้ำตาคลอออกมาอย่างไม่รู้ตัว ทำไมหนอ ทำไมเธอถึงเจอแต่เรื่องแบบนี้ ไม่มีความสุขเท่าอยู่กับคนที่เธอรักเลย พี่ซาโซริ หนูอยากเจอจังเลย

‘’ร้องไห้ทำไม! ร้องไห้ไปก็ไม่ได้ช่วยอะไรหรอกนะ’’

‘’……….’’

ซากุระหันหน้าหนีก่อนเธอจะได้ยินเสียงประตูห้องน้ำปิดอย่างแรง เธอจึงล้มตัวลงนอนเตียงอย่างช่วยไม่ได้ ได้แต่สะอื้นอยุ๋บนเตียงอย่างทรมานอกทรมานใจ

 

ซ่วบ!~

หลังจากนั้นไม่นาน ซากุระเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน ก่อนจะรู้สึกตัวว่ามีคนมากอดมาคลอเคลียอยู่ข้างๆ เธอก็ต้องตกใจเมื่อ เดอิดาระเข้ามากอดและคลอเคลียเธอ

‘’!!!. พะ พี่ทำอะไรเนี่ย!!’’

‘’ทำให้ตื่นสินะ โทษทีนะครับ เหนื่อยสินะ หลับไปสิ’’

‘’ปล่อยหนูเถอะ’’

‘’ร้องไห้จัง ทำหน้าให้มันมีความสุขหน่อยสิ’’

เดอิดาระยันตัวลุกขึ้นค่อมซากุระลูบคาบน้ำตาของเธอออกให้เบาๆ ากุระหลับตาด้วยความกลัว พรางคิดในใจว่าต้องเสร็จเขาแน่ๆ..
 

‘’ซากุระครับ พรุ่งนี้ไปโรงเรียนพร้อมพี่นะ แล้วทุกๆวัน พี่จะรับเธอไปโรงเรียนเอง เธอจะได้ไม่เดินไง’’

‘’บ้านอยู่คนล่ะทาง พี่ไม่จำเป็นต้องมารับหนูหรอก’’

‘’ไม่ได้ แค่เสียเวลานิดๆหน่อยๆ ไม่ได้เป็นอุปสรรคระหว่างเราหรอกนะ J ‘’

‘’พี่ปล่อยหนูได้แล้ว’’

‘’ไม่เอา พี่จะนอนกอดเธอ หรือเราจะทำอะไรกันดีล่ะ J ‘’

‘’!!!อย่าแม้แต่คิดนะพี่ ขอร้อง..’’

‘’ซากุระขอร้องแบบนี้ น่ารักจัง ต้องให้รางวัลหน่อยแล้ว’’

เดอิดาระลูบหน้าซากุระเบาๆ พรางยิ้มอย่างร่าเริง แล้วก้มลงประทับจูบลงไปอย่างนิ่มนวล ซากุระตอนแรกขัดขืนเธอโดนเขารัดแน่นจนสุดท้ายต้องยอมอย่างช่วยไม่ได้

‘’ถ้าพูดว่ารัก พี่อาจจะไม่ทำอะไรหนูก็ได้นะ J ‘’

‘’รัก’’

‘’ฮ่าๆ ซากุระสาวน้อยผู้ใสซื่อ พูดให้มันเพราะๆ หน่อยสิ ว่า หนูรัก พี่เดอิดาระ คนเดียว’’

ซากุระเม้มปากแน่น เธอไม่อยากพูดออกมาด้วยซ้ำแต่ถ้าแลกกับการที่เธอไม่โดนทำอะไร..ล่ะก็
 

‘’ถ้าพี่ไม่ทำอะไรหนูจริงๆ ล่ะก็นะ’’

‘’สัญญาครับ J ‘’

‘’……….’’

‘’พูดสิ รอฟังอยู่..’’

‘’หนู    รัก   พี่เดอิดาระ ค่ะ’’

ซากุระพูดพรางหันไปทางอื่น และไม่ได้พูดว่าคนเดียว เพราะเธอรักซาโซริคนเดียว

‘’ครับ พี่ก็รักหนู  ‘’

เดอิดาระก้มลงประทับจูบซากุระอีกครั้ง เนิ่นนานที่เดอิดาระแลกเปลี่ยนคามหวานให้ซากุระอย่างนุ่มนวล เลื่อนริมฝีปากลงมาลิ้มลองรสที่ลำคออย่างกระหาย เม้มนิดๆ พรางทำรอยไว้หลายๆจุดเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ จากนั้นไม่นาน เดอิดาระก็นอนกอดซากุระและหลับไปอย่างไม่รู้ตัว
__________________________________________________________________________________________________

อัพเเล้วนะคะ ตอนนี้ยาววว ! เม้นยาวๆก็ได้ เพื่อให้กำลังใจด้วยนะคะ 555
เม้นๆหน่อยนะคะ ขอแค่เม้นก็พอ ^____^ ส้มจะได้มีกำลังใจ! :)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #526 Yu kita (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2558 / 20:04
    เหมือนโลกนี้มีแต่เราสอง(นางฟ้าปีกหัก กับ จอมมารไร้หัวใจ) ทั้งตอน อ่านเจอแต่เดอิ แล้ว ชาโชหายไปไหน

    (" )( ") หันช้าย หันขวา

    อยากบอกว่าแอบสงสารเดอิ นิสสนุง-^- คือน่าเห็นใจฝุดๆ ทำอะไร กุก็รังเกียจไงน่าเห็นใจจะตาย
    #526
    0
  2. #497 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 15:19
    ชักสงสารเดอิ กุไม่สนใจ ซาโซนายไปอยู่ที่ไหนนนน
    #497
    0
  3. #437 lovelove_lala (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 เมษายน 2557 / 00:41
    ซาโซริแกอยู่ที่หนายยย
    #437
    0
  4. #241 ned1991 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กันยายน 2556 / 15:08
    แอบสงสารเดอินิดฯฯนะ(นิด.....จริงฯฯนะ)

    อ่านไปอ่านมาแอบจิ้นคู่เดอิซากุเลย

    ชาโชริก็ทำอะไรชักอย่างเช่!!!

    #241
    0
  5. #240 EnieMenie (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 22:21
    ซาโซนายทำอะไรบ้างเซ่~~~!!!!
    #240
    0
  6. #239 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 22:19
    อยากให้เดอิเป็นพระเอกจัง สงสารเดอิไม่มีคนสนใจเลยต้องเรียกร้องความสนใจ
    ไรต์จ๋า ขอสักฉากนะที่ซากุระกับเดอิ สวีทกัน แบบไม่ซากุระเต็มใจมาอะ นะจ้ะไรต์
    #239
    0
  7. #237 มิยากิจัง (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 19:46
    เดอิ - -++++++++++++++++++++++
    ฉันว่าฉันเริ่มเกลียดแกเข้าไปมากขึ้นแล้วนะ (เรอะ!!)
    รุ่นพี่ส้มแต่งได้สนุกมากๆเลยอ่ะคะ มาอัพต่อด้วยนะคะ
    #237
    0
  8. #236 koolpriya (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 14:20
    สงสารเดอิดาระจังเลย T^T
    อ่านแล้วแอบจิ้นคู่นี้ เปลี่ยนพระเอกทันมั๊ยคะไรเตอร์ ^=^
    P.S.ล้อเล่นนะค้า
    #236
    0