[Fic naruto] love or not ปรารถนารักต้องห้าม

ตอนที่ 18 : Chapter 16 : คู่หมั้นตัวจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    24 ส.ค. 56

Writer Talk

ซากุระตัดสินใจเดินขึ้นมาดาดฟ้าที่เคยมานั่งกินข้าวกับซาโซริ ซึ่งดาดฟ้านี้ห้ามคนขึ้นมา เพราะมันปิดร้างตายนานแล้ว เนื่องจากดาดฟ้าตึกนี้มีคนตายบ่อย เพราะอกหัก ทางโรงเรียนจึงเลี่ยง และปิดตึกนี้ เพราะดาดฟ้านี่มันสูงกว่าตึกเรียนอื่นๆอีก

‘’มาแล้ว!?! คิดว่าไม่มาซะอีก กำลังคิดแผนจะไปหาเรื่องซาโซริเลย ถ้าเธอไม่มา !’’

‘’พี่คิดจะทำอะไร พอเถอะค่ะ เลิกยุ่งกับพี่ซาโซริได้แล้ว’’

‘’พี่เลิกยุ่งกับซาโซริ แต่พี่จะยุ่งกับหนูแทนนะ.. J ‘’

‘’………’’

ซากุระยืนห่างจากเดอิดาระที่ห่างกัน 5 ก้าว ถ้าเธอก้าวเข้าไป เธอต้องโดนทำแบบนั้นใช่ไหม ?

‘’มานี่มา’’

‘’.!!!.’’ เธอคิดไว้ไม่ผิดว่าเขาต้องเลือกที่จะหาเรื่องทำอะไรเธอแน่ๆ

‘’ไม่ต้องกลัว วันนี้ยังไม่มีอารมณ์ แต่ถ้าเกิดจับเธอเมื่อไหร .อาจจะมีขึ้นมาก็ได้นะ J’’

‘’.!!!!’’

‘’มานี่ 1 2’’

 เดอิดาระเมื่อเห็นซากุระไม่มาเขาก็ทำหน้านิ่งกึ่งเย็นชาแล้วนับให้เธอเดินเข้ามา ซากุระที่รู้ว่าเข้าต้องทำอะไรแน่ๆถ้าเธอไม่ไปหาเขา เธอเลยต้องจำใจเดินเข้าไปใกล้ๆ..

‘’น่ารักจังเลย ซากุระ’’

เดอิดาระรวบซากุระมานั่งตักก่อนจะกอดแน่น เธอได้แต่ดิ้น แต่เขาก็ยิ่งรัดเธอแน่น ทำอะไรไม่ได้..

‘’ทำไมหนูต้องขัดขืนพี่ด้วยล่ะฮึ  J ‘’ เดอิดาระยิ้มแฉ่งตามด้วยเขี่ยแก้มซากุระ

‘’ รุ่นพี่คะ ปล่อยหนูซักที ’’

‘’ไม่ต้องกลัวหรอก ไม่มีใครเห็นหรอกนะ  J  เราอยู่ด้วยกันสองคน’’

‘’………….’’

‘’อย่าเกร็งน่า ไม่ทำอะไรมากหรอก หรืออยากให้ทำ J ‘’

‘’!! อย่านะคะ ‘’

‘’มองกันบ้างสิ อย่ามองแต่ซาโซริ ฉันอยู่ตรงนี้นะ เธอไม่มองฉัน มันก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอกนะ !!’’

เดอิดาระเริ่มโมโหเพราะซากุระไม่จ้องหน้าเขาเลย เขาจับหน้าซากุระให้หันมาหาเขา..

‘’!!!/////////’’

‘’พี่รักหนูนะ มองพี่บ้างสิ ซากุระ’’

‘’///////’’

เดอิดาระเลียแก้มซากุระเบาๆ พรางคลอเคลียๆซากุระจับเสื้อเขาแน่น  

ขยะแขยง !!

‘’พะ พอซักทีเถอะค่ะ บอกจุดประสงค์ที่พี่พาหนูมาซะ !!’’

‘’ไม่มีครับ แค่คิดถึง รู้ไหม ซาโซริมันเล่นพี่ซะ เจ็บไปหมดเลย ซากุระดูสิ ไม่สงสารพี่หน่อยเหรอ?’’

ซากุระมองแผลที่ซาโซริต่อยเมื่อวาน ริมฝีปากของเขายังเขียว เพราะโดนต่อย และแก้มด้วย

‘’น่าสงสารเนอะ’’

‘’!?!’’

‘’ไม่มีคนเอาใจจนต้อง บังคับให้คนอื่นเอาใจ.’’

ตึ้ง !!!!

เดอิดาระผลักซากุระไปติดกับกำแพงห้องบนดาดฟ้าแล้วจ้องหน้าเธอในระยะประชิด พรางยิ้มเยาะใส่เธอ..แต่สายตากับนิ่งแข็ง ราวกับว่า สิ่งที่ซากุระพูดนั้นแทงใจเขา

‘’คงไม่คิดสินะ ว่าตอนนี้ตกอยู่ในสถานการณ์แบบไหนน่ะ !!!’’

‘’………….’’

‘’รอก่อนเหอะ ซากุระ ฉันจะไม่มีทางปล่อยเธอให้คนอื่นอีกแล้ว’’

เดอิดาระพูดด้วยท่าทีมั่นใจจนซากุระทำหน้าเครียด เขาก้มลงมาประทับจูบที่ริมฝีปากของซากุระและบดขยี้มันอย่างไม่ปรานี เดอิดาระแนบชิดจนซากุระหายใจไม่ออก เธอพยายามผละออกจากเขาแต่แรงอันน้อยนิดของเธอไม่ทำให้เธอผลักเขาออกได้เลย

ตุ่บ !!

‘’..แฮ่ก แฮ่ก !! ‘’

ซากุระหายใจหอบและกุมหน้าอกเอาไว้ด้วยความทรมานเมื่อเดอิดาระจูบเธอนานมาก

‘’หึ ! รู้สึกยังไงบ้างล่ะ…’’

‘’/// โหดร้าย เลวที่สุด’’

‘’!!! ฉันไม่สนหรอก ว่าเธอจะมองแบบไหน แต่ตอนนี้ เธอไม่มีทางรอดจากฉันไปได้นะซากุระ!!’’

‘’อยะ อย่านะ !!!////////’’

ซากุระคลานหนีเมื่อเดอิดาระจะเข้ามาหาเธอ เธอรู้ดีเขาจะทำอะไร แต่มันก็ไม่พ้นมือของเขา ผู้หญิงตัวเล็กๆ หรือจะสู้ผู้ชายได้ เธอคิดผิดแล้ว ที่ตัดสินใจขึ้นมาหาเขา

เดอิดาระจับซากุระค่อมนอนกองกับพื้นก่อนจะลอบยิ้มด้วยความพึงพอใจ แล้วเลื่อนหน้าเข้าไปไซร้ที่ซอกคอเธออย่างกระหายเหยื่อ

‘’ //// พะ พี่คะ พอทีเถอะ..’’

เดอิดาระไม่ได้ฟังเธอพูด ยังคงสนุกกับคอของซากุระอยู่

‘’ !!//// พะ พี่เดอิดาร พอที หนูขอโทษหนูผิดเอง !!!’’

ซากุระอ้อนวอนเขาเมื่อเดอิดาระเลิกเสื้อเธอขึ้นมาใกล้จะถึงหน้าอก เขาผละออกมาก่อนจะมองหน้าซากุระด้วยท่าทีพอใจ

‘’เห ? พูดขอโทษแล้วน่ารักจัง พูดอีกทีสิครับ’’

‘’……./////’’

‘’ไม่พูดพี่จะทำต่อนะ’’

‘’หนะ หนูขอโทษ ’’

‘’เด็กดีจังนะ ขอจูบอีกทีแล้วกัน’’

เดอิดาระก้มจูบซากุระอีกรอบ ริมฝีปากแนบริมฝีปากอย่างชิดติด เดอิดาระใช้จังหวะนั้นกลดกระดุมเสื้อของซากุระออกมาไม่ทันตั้งตัว ทั้งที่เขายังคงจูบซากุระ

‘’!!!.. อื้อ///////’’

‘’ หึ เป็นยังไงล่ะ เป็นการลงโทษที่เธอ พูดแบบนั้นใส่ฉันนะ ซากุระ’’

เดอิดาระกระชากมือซากุระที่ปิดหน้าอกตัวเองไว้ออกมา เผยให้เห็นบราสีดำซึ่งตัดกับสิผิวทำให้สีผิวของซากุระออกมาขาวนวลน่าลิ้มลอง น่าสัมผัส

‘’อดใจไม่ไหวแล้วแฮะ..’’

‘’ พะ อย่าเลยนะ หนูข้อร้อง ฮึก’’ ซากุระอ้อนวอนเขา แต่ดูเขาจะไม่สนใจเธอเลย

‘’ขอชิม แล้วจะปล่อย แต่ถ้าเธอไม่ยอม ฉันจะให้คนจัดการซาโซริซะ’’

‘’.////////////.!!!!!!!!!!’’

ซากุระต้องจำใจยอมอย่างช่วยไม่ได้ เดอิดาระมองอย่างได้ใจก่อนจะก้มลงไปทำอะไรต่อมิอะไรของซากุระอย่างสนุกสนาน เธอได้ร้องไห้ออกมาเบาๆ. ร้องเป้นบางช่วงเมื่อเดอิดาระ ….

‘’ หนะ หนูขออะไรอย่างได้ไหม ? ////’’

‘’หือ ? ‘’ เดอิดาระยื่นหน้ามาหาอย่างสงสัย

‘’ /// อย่าบอกเรื่องแบบนี้ให้พี่ซาโซริฟังเลย ฮึก หนูขอร้อง’’

เดอิดาระขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ ทำไม ทำไมต้องทำเพื่อ ซาโซริ ขนาดนั้น รักมันมานักหรือไง

‘’ ก็ได้ แต่เธอต้องยอมฉันนะเข้าใจไหม ?..’’

‘’………..’’

‘’ถ้าเธอไม่ยอม ฉันก็จะบอกนะครับ J ‘’

ซากุระน้ำตาไหลลงมาอย่างทรมาน เมื่อเดอิดาระพูดแบบนี้ เธอไม่อยาก จะทำแบบนี้เท่าไหร่ แต่เพื่อซาโซริแล้ว เธอทำได้ทุกอย่าง

‘’ชิ ! .เบื่อแล้ว!! ’’

เดอิดาระมองซากุระที่ร้องไห้ออกมาพรางเหม่อไปอย่างไม่รู้สาเหตุ เขาก็ลุกออกมาจากตัวซากุระแล้วลุกนั่ง

‘’/////’’

ซากุระลุกติดกระดุม พรางหันหน้าหนีเดอิดาระ ทำไมล่ะ ? ทำไมต้องทำเพื่อซาโซริมันขนาดนั้น เขาอยู่ตรงนี้ทั้งคน มองกันได้ไหม ?

ซ่วบ !!! เดอิดาระไปดึงซากุระมากอดแน่น

‘’ !!!!/////..พี่คะ !!!’’

‘’รักเธอนะ บอกรักฉันมั่งสิ’’

‘’…………’’

‘’เอาเถอะ ถึงจะไม่บอกตอนนี้ ซักวันฉันจะหาทางให้เธอบอกให้ได้ นะซากุระ’’

‘’……..’’

‘’ไว้วันหลังเรามานัดเจอกันใหม่นะ ฉันก็เป็นลูกผู้ชาย ฉันจะไม่บอกมันก็ได้ ถ้าเธอ จูบฉันก่อน’’

‘’.!!!!..ทำไมหนูต้อง’’

‘’หรือจะให้ฉันบอกว่าเธอยอมให้ฉัน ทำอะไรกับเธอก็ได้.. J ‘’

‘’ร้ายกาจที่สุด’’

‘’จูบสิครับ’’

ซากุระเม้มปากแน่น ถ้าเธอไม่ทำ ซาโซริคงไปมีเรื่อง และหาเรื่องเดอิดาระถึงที่สุด เพราะนี่มันไม่ใช่ครั้งแรก

‘’ก็ได้ พี่สัญญาแล้วนะ หนูจะทำ’’

เดอิดาระมองหน้าซากุระอย่างลุ้นๆ และยิ้มออกมาเมื่อซากุระเลื่อนหน้าเข้ามาหา จับแก้มเขาไว้ด้วยมือข้างขวา ซากุระค่อยๆหลับตา ริมฝีปากอันเล็กและนิ่มนิ่มของซากุระตรงเข้าแนบชิดกับริมฝีปากของเดอิดาระเมื่อจูบแล้วซากุระจะผละออกแต่ เดอิดาระดันหน้าเข้ามาทำให้แนบชิดกันมากกว่าเดิม ลิ้นของเขาควานหาความหวานในปากของซากุระไม่หยุดหย่อน

‘’!!!////////////…’’

‘’นี่สิ อร่อยจัง จูบเก่งนี่ซากุระ หึ! ไว้วันหลังมาทำกันสองคนอีกนะครับ.’’

‘’……’’

‘’ไปเรียนไป จะชั่วโมงสองแล้ว…’’

ซากุระมองหน้าอย่างไม่เข้าใจ ผู้ชายแบบเขาจะปล่อยเธอไปง่ายๆแบบนี้นี่มัน

‘’.เอ้า! มองหน้าทำไม? หรือติดใจฉัน จะอยู่ต่อก็ได้นะ’’

‘’!!!!......’’

ซากุระรีบลุกแล้วจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนจะวิ่งลงจากดาดฟ้าทันที เดอิดาระมองตามไป พรางจับริมฝีปากที่ซากุระจูบเมื่อกี้ มันทำเอาเขาใจเต้นมาก ถึงเขาจะมือไวกับพวกผู้หญิง แต่กับซากุระ เธอทำให้เขารู้สึกไม่เหมือนคนอื่นๆ เพราะแบบนั้น ซากุระ ฉันต้องการเธอ !!!

 

ซ่า !~~~~

ซากุระเปิดก๊อกน้ำแล้วล้างปากออกอย่างขยะแขยงเป็นที่สุด !!. คนที่ไม่ได้รัก คนที่เกลียด น่าขนลุก

‘’ ปล่อยมาง่ายๆ แบบนั้น หรือจะใช่คนดี ไม่สิ !!.น่าแปลกเกินไป’’

ซากุระยืนพิงอ่างล้างหน้าอย่างไม่เข้าใจ อยู่ดาดฟ้ากันสองคน เธอรอดน้ำมือเขามาได้ไง ถึงจะเสียบนไปแล้ว แต่ข้างล่าง เดอิดาระไม่เคยแตะต้องมันเลย ทำไมกัน ?   แต่ยังไงเธอก็ไม่ชอบเขาอยู่ดี เกลียด เข้าไส้ด้วยซ้ำ

 

 

วันที่ 3 หลังจากการดูตัว

วันนี้เป็นวันเสาร์ แม่ของซากุระมาบ้าน ถึงเวลาที่เธอต้องบอกว่าเธอจะเลือกใครแล้ว ตอนนี้ซากุระนั่งหน้าเครียดอยู่กับแม่ของเธอที่โซฟา

‘’ว่าไง แกจะเลือกใคร’’

‘’………..’’

‘’ฉันไม่ได้ว่างมากขนาด จะดูแกนั่งเงียบหรอกนะ !!!’’

‘’หนู เลือก ซาสึเกะ’’

‘’…………’’

ผู้เป้นแม่ยิ้มออกมาด้วยท่าทีเยาะๆ ก่อนจะพูดสิ่งที่ทำให้ซากุระตกใจมากที่สุด

‘’คิดว่าฉันโง่งั้นเหรอ? ว่าคนที่มาบ้านตอนนั้น เป็นเพื่อนของลูกชายคนโตบ้านนั้นสินะ อย่าคิดว่าฉันโง่ขนาดจะจำคนที่เกลียดเข้าไส้ไม่ได้เลย..!!!’’

‘’แม่ รู้’’

‘’เออ !!! พวกแกวางแผนกันใช่ไหมล่ะ !!!. ถ้าให้เดาคงจะหมั้นหลอกตา พอผ่านไปก็ถอนหมั้นสินะ !!!’’

‘’..!!!!!!!!!!’’

ซากุระหน้าซีดทันทีเมื่อแม่ของเธอรู้แผนการทั้งหมด ตบตาผู้หญิงคนนี้ไม่ได้จริงๆ

‘’เอาล่ะ คู่หมั้นของแก เดอิดาระ !!!!’’

‘’!!!  แม่ หนูไม่หมั้น หนูเกลียดเขา !!! หนูไม่หมั้น’’

ผั๊วะ !!!! แม่เข้าไปตบหน้าของซากุระอย่างแรงเมื่อเห็นซากุระตะคอกใส่ตน

‘’จำใส่สมองไว้ซะ !! อย่ามาตะคอกใส่คนแบบฉันอีก!! ฉันอุตส่าห์เลือกคนดีๆไว้ ยังจะมีหน้ามาวางแผนหลอกตาฉันอีก’’

‘’ฮึก หนูเกลียดเขา หนูไม่เอา ไม่หมั้น ฮึก’’

‘’ไม่รู้ล่ะ !! ทางนู้นเขาก็รับแกเป็นคู่หมั้นแล้ว แล้วค่าสินสอดเขาก็ให้เยอะด้วย !! อย่าเรื่องมากได้ไหม ? แม่แกจะได้สบาย คิดบ้างไหม ? ว่าใครเลี้ยงแกมาตั้งแต่เด็กฮะ ! .แล้วก็เลิกติดต่อกับไอ้ลูกเมียน้อยนั่นได้แล้ว!!! พรุ่งนี้แกต้องไปหาคู่หมั้นแกกับฉันที่บ้าน ไปคุยว่าจะหมั้นวันไหน !!!’’

‘’…………..’’

 

ตึก ตึก ตึก !!!!

ซากุระเมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็วิ่งขึ้นบ้านไปไม่สนใจผู้เป็นแม่เพียงอย่างไร !!

‘’เออ !!!..ถ้าคิดว่าจะหนีพ้น ก็หนีไปเลย !!!. คนแบบแกหนีคนแบบฉันไม่พ้นหรอก อีซากุระ !!!’’

เสียงผู้เป็นแม่ตะโกนขึ้นบ้านมา อย่างดัง ซากุระได้แต่นั่งร้องไห้อุดหูนั่งทรุดอยู่หลังประตูอย่างทรมาน เธอหนีเขาไม่พ้น. เธอหนีเดอิดาระไม่พ้น ทำไม!!!

ตรู๊ดดดด ตรู๊ดดดด

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา ซากุระมองสายเรียกเข้าก่อนจะร้องไห้ออกมาหนัก ซาโซริโทรมา แล้วเธอจะพูดกับเขายังไง….

[ซากุระ]

‘’ฮึก ฮึก ฮือออ!! พี่…’’

[พี่รู้แล้ว อิทาจิพึ่งบอกพี่มา]

‘’.ฮือออ แม่รู้ แม่รู้ทุกอย่าง ’’

[ใช่ ผู้หญิงคนนั้น ร้ายกาจเกินไป]

‘’พี่ซาโซริ ฮึก หนู หนูไม่อยากอยู่แล้ว!!!’’

[ ไม่สงสารพี่บ้างเหรอ?]

‘’!!.....’’

[พี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธอนะ พี่รักเธอ อย่าทิ้งกันไปไหนเลย อย่าหายไปจากพี่เลย…]

‘’ฮึก..ฮืออออ!!!!’’

ซากุระร้องไห้ออกมาอย่างหนัก ซาโซริที่อยู่ปลายสายเองก็ แทบจะร้องเหมือนกัน แต่เขาต้องกลั้นไว้ ไม่อยากให้ซากุระเห็นเขาในมุมอ่อนแอ เขาต้องเข้มแข็ง เข้มเเข็งให้ซากุระดู

[ซากุระครับ ไม่เป็นอะไรหรอก ถึงเธอจะหมั้นกับมันแล้ว ใช่ว่าเธอจะถอนหมั้นไม่ได้นี่]

‘’ฮึก แต่หนูทำใจไม่ได้’’

[พี่ก็เช่นกัน นะครับ อย่าร้อง เธอร้องพี่ ก็ จะร้อง….นะ]

ทรมาน ทรมาน ซากุระคิดได้เธอก็ปล่อยโฮออกมาอย่างไม่อายใคร ซาโซรินั่งเปิดลำโพงปล่อยให้ซากุระร้องไห้ไป ส่วนเขาเองก็หมดแรง หมดกำลังใจทำอะไรต่างๆแล้ว ทำเป็นพูดเข้มแข็ง แต่เขาก็อ่อนแอยิ่งกว่าซากุระซะอีก

เพราะหัวใจไม่เหลือใคร
เพราะฉันมีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้น
ขอร้องเธอ ขอร้องเธอ
สงสารฉันเถอะ อย่าไปจากฉัน (ได้ไหม)

ฉันทําผิดที่ใด ได้แต่ถามตัวเองอย่างนั้น
ไม่เคยจะไม่รักเธอสักวัน แต่กำลังจะต้องร้องไห้

อย่าทิ้งกันไปได้ไหม เธอรู้ฉันอยู่ไม่ไหว
โลกคงแตกสลาย นาทีที่ไม่เหลือเธอ
คนที่รักที่สุด คนที่รักเสมอ
หมดชีวิตที่เห็นเมื่อใดก็เป็นของเธอ

อย่าไปจากตรงนี้ อย่าไปจากคนนี้
ฉันกลัวฉันกลัว พรุ่งนี้

อย่าทิ้งกันไปได้ไหม เธอรู้ฉันอยู่ไม่ไหว

โลกคงแตกสลาย นาทีที่ไม่เหลือเธอ
คนที่รักที่สุด คนที่รักเสมอ
หมดชีวิตที่เห็น ก็มีแค่เธอ


อย่าไปจากตรงนี้ อย่าไปจากคนนี้
ฉันกลัวฉันกลัว พรุ่งนี้จะไม่มีแรงหายใจ
อย่าทิ้งฉันไปได้ไหม

___________________________________________________________________________________________________
จะเป็นยังไงต่อล่ะเนี่ย - -  ตอนนี้ ออกแนว ดราม่า หื่นนิดๆ มั้ง
เม้นให้กำลังใจด้วยนะคะ น้อยฝุดๆ หมดกำลังใจเลย อ่ะ บอกตรงๆ
เม้นๆๆๆ นะคะ :)


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

535 ความคิดเห็น

  1. #496 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2557 / 15:03
    ทำไมถึงกบายเป็นงี้อ่าาาาTT
    #496
    0
  2. #357 R_rainnie (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2557 / 23:07
    เค้าสงสารซาโซอ่ะไรท์
    เดอิทำไมมีอิทธิพลขนาดนั้น

    โลกนี้ช่างโหดร้ายเกินไป
    ดราม่าตามไรท์แล้วง่ะ เวิ๋นเว๋อออ55
    #357
    0
  3. #235 มิยากิจัง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 กันยายน 2556 / 10:05
    รุ่นพี่ส้มมาอัพต่อนะคะ กำลังได้อารมณ์
    #235
    0
  4. #234 Bee Nawarat (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 กันยายน 2556 / 16:02
    อัพๆๆๆๆๆนะค้า
    #234
    0
  5. #231 ned1991 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 10:56
    แง้ฯฯฯฯฯฯฯดราม่าาาาาาาา

    เรื่องมันเศร้าและหดหู่จุงเบยอ่ะไรท์

    ซากุระหนีไปเถอะ

    ตอนหน้าจะเป็นไงหว่า=__=??????
    #231
    0
  6. #230 Kam Sina !? (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 22:26

    เราว่า ซากุระ หนีออกจากบ้านเถอะ 
    หนีไปต่างประเทศได้ยิ่งดี    แม่ซากุระทำเหมือนลูกตัวเอง...ไม่ใช่ลูก
    ร้ายที่สุดของที่สุด  ทำไมทำกับลูกได้ถึงขนาดนี้ 
    ทำเหมือนไปเก็บซากุระมาเลี้ยง เลย 




    KAM :: เรื่องมันเศร้า และ หดหู่จัง  คงไม่จบแบบ โรมิโอ & จูเลียต หรอกน่ะ
    #230
    0
  7. #229 Hunny ^^" (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 21:54
    ฮืออออ เกือบร้องไห้แล้ว TT อัพค่าา
    #229
    0
  8. #227 Gyek (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 19:06
    เดอิดาระะะะะะ ม่ายยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!
    #227
    0
  9. #226 มิยากิจัง (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 19:00
    เดอิดารฉันชักจะเกลียดนายแล้วนะ
    อ้ากกกกกกกกกก ท่านแม่ทำไมทำแบบนี้ แกบอกให้ซากุระซังเลือกเองไม่ใช่เหรอ ไหงมาเลือกเองแทนงั้นล่ะ
    อ้ากกกกกกกก อยากจะเข้าไปกระโดดงับคอเดอิดาระในคอมจังว้อย!!! (ขออภัยในความไม่สุภาพ)
    #226
    0
  10. #225 แว้กกก (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 18:53
    ทำไมกันนะ ทำไม โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ทำไม ทำไม ทามม๊าย

    ทำไมต้องเป็น.....เดอิดาระด้วย ตายซ้า เดอิดาระ แง่งๆๆๆ ''''''''''''''':(
    #225
    0