[Fic Naruto] Damn! แฟนของผมไม่มีทาง เป็น maid! หรอก

ตอนที่ 5 : Chapter 3 : ย้ายบ้าน!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    16 ม.ค. 57


เริ่มงานวันที่สอง

ซากุระเดินเข้ามาในบ้าน เธอว่าจะย้ายของวันนี้ และต้องหาคนมาช่วยด้วย แต่ก่อนอื่นเธอต้องบอกคุณชายทั้งหลายก่อนว่าจะย้ายมา ถึงแบบนั้น เช้านี้เธอมีนัดกับเดอิดาระ

‘’ เดินไปทางนี้แล้วทางนั้นสินะ ‘’

ซากุระบ่นพึมพำๆก่อนจะเดินไปตามทางที่เดอิดาระเขียนไว้ เธอก็มุ่งตรงไปห้องเดอิดาระทันที สงสัยมาเช้าไปหน่อย บ้านเลยเงียบ แต่ก็เห็นพวกแม่บ้านเดินๆกันอยู่

 
 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

ไร้เสียงตอบกลับมา เธอจึงค่อยๆเปิดเข้าห้องไป ถึงจะไม่อยากแต่ถ้า ม่ไปหาเขาอาจจะจะโดนด่าหรือหักเงินก็ได้ เจ็บใจตั้งแต่ ซาโซริแล้ว แต่ก็พอรู้ว่าเขาทำแบบไม่ได้ตั้งใจ พวกนี้เลี้ยงดูมาแบบยังไงกันแน่นะ

‘’………’’

ซากุระหยุดนิ่งที่ปลายเตียงอย่างโดนสะกดไว้ แสงแดดที่ลอดผ่านหน้าต่างมาส่องหน้าเดอิดาระที่นอนกอดผ้าห่มไว้เหมือนเด็กๆ ผมยาวสีเหลืองของเขาสะท้อนกับแสงแดดทำให้ดูมีออร่ามากกว่าเดิม ซากุระยืนกุมใจตัวเองอย่างตื่นเต้น

เหมือนไม่ใช่เดอิดาระเลย

เธอเดินเข้าไปใกล้ๆเดอิดาระ หน้าตาของเขาตอนนอนดูเคร่งเครียดมากกว่าตอนตื่นนอน เธอค่อยๆเอื้อมมือไปวางบนหัวของเขาอย่างเบามือ น่าแปลกที่เธออยากจะสัมผัสกับผมของเขา ผมที่อ่อนนุ่มแบบนี้ แต่เเล้ว..

‘’ ทำอะไรน่ะ ‘’

‘’ !!? ขะ..ขอโทษค่ะ ‘’

เสียงเดอิดาระดังขึ้นมา เสียงนั้นเย็นชาจนน่าตกใจ ซากุระถอยหลังกรูด จู่ๆเดอิดาระเมื่อเห็นซากุระเขาก็มีสีหน้าแตกตื่นขึ้นมาทันที

‘’ ซากุระจัง? ให้ตายสิ ตกใจหมด ‘’

‘’ ……….’’

เสียงกับเมื่อกี้กับตอนนี้มันต่างกันลิบลับ เดอิดาระขยี้หัวตัวเองแล้วลุกขึ้นนั่งมองซากุระ

‘’ ขอโทษนะ วันนี้ให้เธอมาหานี่นา ลืมไปเลย ‘’

‘’ ค่ะ ‘’

‘’ ไม่มีอะไรมากหรอก ^_^ วันนี้อยากกินข้าวอยู่ในห้องน่ะ ไปยกข้าวมาให้ทีสิ ‘’

‘’ ค่ะ ‘’

‘’ แล้วก็นะ มาแอบลูบหัวคนอื่นแบบนี้ ดีไม่ดีระวังตัวไว้ก็ดีนะ ผู้ชายตอนตื่นน่ะ…’’

‘’…….’’

‘’ มันน่ากลัวนะ ‘’

ซากุระไม่ตอบเธอหันหลังแล้ววิ่งออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสนเหมือนไม่ใช่เขา เหมือนไม่ใช่เดอิดาระคนที่เธอรู้จัก แต่ถึงแบบนั้น เขาเป็นคนยังไงนะ..

 

‘’ มาแล้วค่ะ ‘’

ซากุระยกถาดข้าวที่พวกคนรับใช้ทำให้แล้ว เธอก็มีหน้าที่เอามาให้เขา เดอิดาระนั่งพิงผนังอยู่บนเตียงอย่างงัวเงีย ผมยังไม่ได้รวบ และเสื้อก็ไม่ได้ใส่ ซากุระแอบใจเต้นตั้งแต่เขานอนแล้ว อกผู้ชายแม้แต่อกซาสึเกะแฟนเธอเองก็ยังไม่เห็นเลย แบบนี้ซาสึเกะจะเสียใจไหมนะ ที่เห็นอกผู้ชายคนอื่นก่อนน่ะ

‘’ ดีจังเลยน้า มีสาวน่ารักยกอาหารเช้ามาให้แบบนี้ ‘’

‘’ ก็คุณสั่งนี่คะ? ‘’

‘’ ฮ่าๆ ซากุระนี่ตลกจริงๆเลยนะ ‘’

‘’ ขอบคุณค่ะ ‘’

เดอิดาระทิ้งตัวล้มลงนอนทันที พรางยิ้มให้เธอ ซากุระได้แต่ยืนนิ่งอย่างกลัวๆและเขินหน่อยๆ

‘’ ไม่ไปอาบน้ำล่ะคะ แล้วมีอะไรที่ฉันต้องทำอีกไหม? ‘’

‘’ ยังน่ะ แต่เดินไปแปรงฟันมาแล้วนะ ตอนนี้หนาวอยู่เลย คุณเมดหรี่แอร์ให้บ้างสิครับ’’

‘’ ค่ะๆ ‘’

ซากุระเดินไปหรี่แอร์ทันที เดอิดาระยังคงจ้องเธออยู่บนเตียง แล้วเขาก็ลุกขึ้นมานั่งกินข้าวบนเตียงทันที ซากุระเห็นแบบนั้นก็อดคิดไม่ได้

คนรวยนี่ทำอะไรก็ไม่แคร์สายตาใครสินะ

ตรู๊ดด!! ตรู๊ดด!!

‘’ !? ‘’

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา ซากุระรีบค้นในตัวเองอย่างตกใจ ซาสึเกะแหงๆ เดอิดาระหันมองอย่างสนใจ เมื่อเห็นซากุระรุกรี้รุกลน

‘’ ขะ..ขอโทษนะคะ ขอไปคุยข้างนอก ‘’

‘’ ในนี้ก็ได้ ไม่ต้องออกไปหรอก ‘’

ซากุระมองโทรศัพท์ที่ยังดังไม่หยุด เธอมองเขาสลับกับโทรศัพท์ก็รีบกดรับทันที

‘’ อื้อ โทรมามีอะไรงั้นเหรอ? ‘’

[ เปล่าๆ จะบอกว่า ตอนเย็นจะไปช่วยเก็บของนะ ]

‘’ ส่งข้อความมาบอกก็ได้นี่ ‘’

[ ? ทำไมล่ะ ปกติมีอะไร เราก็โทรคุยกันตลอด ]

‘’ ทำงานอยู่นะ แค่นี้ก่อนนะ ‘’

ซากุระตัดสายซาสึเกะทิ้งอย่างตกใจ ก่อนจะเดินไปหาเดอิดาระ เขามองตามอย่างสนใจแต่ก็ไม่ได้ถามว่าใครโทรมา

‘’ คือว่า เรื่องมานอนที่นี่น่ะค่ะ ‘’

‘’ หืม? คิดได้แล้วเหรอ? ‘’

‘’ ฉันจะมาอาศัยอยู่ที่นี่ค่ะ ‘’

‘’ So good J ‘’

เดอิดาระยิ้มอย่างพอใจ แล้วเขาก็ให้ซากุระเก็บที่นอน เก็บห้องให้เขา เมื่อเดินออกมาเธอก็ยังคงอยู่ในห้องนั้น สายตาคู่นั้นของเขาจ้องมองซากุระตั้งแต่หัวจรดเท้า

‘’ นี่ ‘’

‘’ คะ? ‘’

‘’ รวบผมให้มั่งสิ ฉันหวีเองมัน ไม่ถนัดน่ะ ‘’

‘’ เข้าใจแล้วค่ะ ‘’

ซากุระเดินตามเดอิดาระ เขานั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งของเขาที่มีแต่น้ำหอม เครื่องกายของผู้ชายเต็มไปหมด เธอนั่งหวีให้เขาอย่างเบามือ กลิ่นกายของผู้ชายทั้งกลิ่นแชมพูและกลิ่นกายของเขาผสมกันไปหมด ซากุระแต่ยืนใจเต้น มือสั่นไปหมด กับซาสึเกะยังไม่เคยเลย!!

‘’ เธอมือเบาจัง ทำแรงๆก็ได้ ชอบน่ะ ‘’

‘’ พูดอะไรออกมาน่ะคะ? ‘’

‘’ หืม? ไม่รู้เหรอว่า ฉันน่ะ เป็น M นะ ‘’

‘’ M? มันคืออะไรล่ะคะ’’

ซากุระมองหน้าเขาผ่านกระจก มือก็ยังคงหวีให้เขาอยู่อย่างงั้น เดอิดาระขำออกมาอย่างมีความสุข และจ้องมาที่เธอผานกระจกจนซากุระต้องหันหน้าหนี

‘’ จะบอกดีไหมเนี่ย? ‘’

‘’ -_- ‘’

‘’ พวกชอบโดนกระทำน่ะ ‘’

‘’ ชอบ? โดนกระทำ? ‘’

‘’ แล้วเธอคิดว่าพวกชอบโดนอะไรทำนี่ เขาชอบโดนแบบไหนล่ะ? ‘’

ซากุระหน้าขึ้นสีทันที จนเขาอดขำออกมาไม่ได้

‘’ ที่จริง ฉันก็ S เหมือนกันนะ’’

‘’ !!? ‘’

เขาหันหลังมาก่อนจะกระชากตัวเธอมานั่งบนตักของเขา

‘’ คุณเดอิดาระคะ!!? ‘’

‘’ หอมจังเลย ฮ่าๆ ดูสิ ดิ้นใหญ่เลย ‘’

ซากุระดิ้นเพื่อที่จะออกจากเขาให้ได้ แต่เขาก็ยิ่งรัดแน่นมากขึ้นจนเธอ ไม่สามารถต้านเขาได้ เดอิดาระ ประทับจูบไปที่ท้ายทอยซากุระอย่างหมันไส้ ซากุระหน้าแดงซ่านแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ 

 

ยัยเมดอะไรนั่นน่ะ มาที่ห้องฉันตอนนี้เลย

เสียงตามสายดังขึ้น และนั่นคือเสียงอิทาจิ จนพวกเขาและเธอสะดุ้งอย่างตกใจ เดอิดาระค่อยๆคลายกอดจากซากุระแล้วให้เธอเดินหนีไปอย่างอิสระ ก่อนจะลอบยิ้มมองเธอที่วิ่งไปติดผนังอย่างกลัวๆ เขาลุกแล้วเดินมาหาเธอใกล้ๆ

 ‘’ อิทาจินี่เรียกไวจังน้า ไปทำอะไรให้เขาถูกใจหรือเปล่า ? ‘’

‘’ คะ? ‘’

‘’ ฮ่าๆ ช่างเหอะๆ ไปหามันเถอะ ขอบใจมาก คืนนี้ถ้าเหงามานอนด้วยกันได้ทุกเมื่อนะ ‘’

‘’ !!? ‘’

‘’ ฮ่าๆๆ แกล้งเมดแบบเธอนี่ สนุกดีจริงๆ ‘’

เดอิดาระจิ้มหน้าผากเธอในระยะประชิด สายตามองลงมาที่เธอจ้องไปทั่วร่างกาย เธอได้แต่ยืนนิ่ง เมื่อรู้ถึงลมหายใจรดหน้าตัวเอง เธอก็วิ่งออกไปจากห้องทันที

 

 

 ระหว่างนั้นที่ทำงานของซาสึเกะ

‘’ เป็นอะไรอีกล่ะ ซาสึเกะ ‘’

‘’………’’

นารูโตะเงยหน้ามองซาสึเกะที่พิงพนักเก้าอี้เหมือนไม่มีเรี่ยวแรง ช่วงนี้ซาสึเกะดูเหม่อบ่อยๆ และก็มีสาวมาติดมาห่วงซาสึเกะมากใชย่อย แต่เขาก็ไม่ได้เล่นไปตามน้ำพวกสาวๆทั้งหลาย

‘’ ซากุระน่ะ…’’

‘’ ? ‘’

‘’ เหมือนไม่อยากคุยด้วยเลย ‘’

‘’ คิดมากจังนะ เธอคงทำงานน่ะ ‘’

‘’ ไม่ใช่ว่ามีคนอื่นหรอกนะ….’’

‘’ ไอ้บ้า = = ทำไมแกวิตกแบบนี้ ถ้าซากุระทิ้งคนที่ขยันทำงานและหล่อลากไส้แบบแก จะเรียกว่าอะไรดีล่ะ!? เธอทำงานนะเว้ย ‘’

‘’ ปกติต้องพูดอ้อนๆนี่ คราวนี้ทำเสียงแข็งแปลกๆ ‘’

‘’ แกมันคิดมากจังวะ! ‘’

‘’ ก็ไม่อยากคิดหรอก ช่างเถอะ เดี๋ยวสงสัยต้องมีเวลาให้เธอบ้างแล้วล่ะ ไม่งั้นความรักคงไม่พัฒนาซักที ‘’

‘’ แกนี่นะ ต่างคนก็ต่างมีงานไม่ใช่เหรอ? ‘’

‘’ ก็ใช่ อีกสองวันก็วันอาทิตย์แล้ว ไม่รู้เธอจะหยุดวันไหน แต่ก็อยากจะไปเที่ยวด้วยกัน’’

‘’ เมื่อไหร่จะแต่งงานกันจริงๆจังๆซักทีล่ะ แกก็พอมีตังเก็บไม่ใช่เหรอ?’’

‘’ อืม ก็เคยคิด แต่ว่าตอนนี้ยังไม่พร้อมจริงๆ ซากุระเองก็พูดไว้ ว่าถ้าแต่งงานตอนนี้ยังไม่พร้อมจริงๆ เฮ้อ’’

‘’ แกนี่มัน คิดมากชะมัด ‘’

‘’ ตอนนี้จะทำอะไรอยู่นะ..’’

ซาสึเกะเมินคำของนารูโตะก่อนจะคิดไปถึงซากุระที่อยู่อีกที่หนึ่ง..
ในขณะนั้นเอง ซากุระก็..

 

‘’ คุณอิทาจิคะ!! ฉันพึ่งจัดชั้นหนังสือให้คุณเองนะ ทำไมคุณถึงทำรกแบบนี้แกล่ะคะ’’

‘’ก็หาหนังสือไม่เจอ อย่าบ่นนักได้ไหม’’

ซากุระมองหน้าอิทาจิ เขาเรียกเธอมาที่ห้องแล้วให้จัดหนังสือที่หล่นลงมาเต็มไปหมด เธอพึ่งจำได้ว่าเธอจัดให้เขาไปแล้ว พอมาวันนี้มันรกยิ่งกว่าเดิมซะอีก แต่เธอเป็นแค่ เมด จะพูดอะไรลงไปมากกว่านี้ไม่ได้

‘’ แต่คุณจะรื้อออกมาทุกวันไม่ได้นะคะ คิดถึงคนจัดบ้างสิคะ!’’

‘’ เธอเป็นแค่ คนรับเงินแล้วทำตามสั่ง จะเรื่องมากอะไรนักหนา!’’

‘’ !!? คุณนี่ไม่รู้จักคุณค่าของเงินจริงๆนะคะ!!’’

‘’ ทำไมฉันต้องมาคิดล่ะ จัดไปอย่าบ่น’’

ซากุระนั่งลงที่พื้นพรางจัดหนังสือที่วางเกะกะขวางทางไปตามพื้นใส่ชั้นอย่างเบามือ มาถึงก็มีเรื่องให้เหนื่อยอีกแล้ว นี่หรือเปล่าที่แม่บ้านทนพวกเขาไม่ได้กันน่ะ

 

เมดซากุระ~ อยู่ไหนหว่า? มาหาที่ห้องหน่อยสิ หาว~ ที่บอกจะสอนจัดของน่ะ

เสียงซาโซริดังขึ้นมา อิทาจิแหงนมองลำโพงอย่างหงุดหงิด ซากุระเองก็มองอิทาจิที่เดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอะไรบางอย่างก่อนจะได้ยินเสียง

ทำบ้าอะไรซาโซริ ยัยนี่อยู่กับฉัน จะทำอะไรก็รอหน่อยสิ

อ้าวๆ อิทาจิ นายเอาไปครองคนเดียวได้ไงน่ะ

ครองบ้าอะไร ฉันให้ยัยนี่ทำงานอยู่นะ

ข้ออ้างหรือเปล่า

อยากตายนักหรือไง

ยังไงก็เหอะ เมดซากุระมาหาที่ห้องด้วยนะ รออยู่

‘’…..’’

ซากุระจัดหนังสือไปพรางฟังเสียง พี่น้อง(ไม่แท้)ยืนทะเลาะกันผ่านลำโพงคฤหาสน์ ตอนนี้คงดังไปทั่วคฤหาสน์ เธอคงไม่มีหน้าไปเจอคนอื่นแล้ว ก็ทะเลาะกันผ่านลำโพงนี่นะ

สงสัยต้องจัดตารางเวลาสินะ แต่..คนจะนอนช่วยเงียบๆหน่อยนะ เมื่อคืนกลับดึก

‘’ เพน? ‘’

‘’ !!? ‘’

ซากุระและอิทาจิแหงนมองลำโพงที่ดังออกมา นั่นคือเสียงเพน ที่งัวเงียๆสงสัยเขาจะตื่นก็เพราะเสียงที่ทะเลาะกันผ่านลำโพง ซากุระหันมองอิทาจิที่หน้างอและดูหงุดหงิด เธอก็ไม่ได้สนใจอะไรมาก ก่อนจะหันไปจัดหนังสือจนเสร็จ

‘’ อืม ดีมาก’’

‘’ ไปล่ะนะคะ ‘’

ซากุระเดินออกจากห้องของอิทาจิอย่างเงียบๆ เขามองเธอตามหลังออกไป และหันมามองผลงานที่ซากุระทำไว้ แอบยิ้มแสระอย่างพอใจนิดหนึ่ง ก่อนจะนั่งอ่านหนังสือต่อไป ส่วนซากุระก็เดินไปหาซาโซริที่ห้อง

‘’ มาช้าจังนะ ‘’

‘’ ค่ะ พอดีจัดชั้นหนังสือให้คุณอิทาจิ แล้วนะคะ…’’

‘’ อะไรเหรอ? ‘’

‘’ เมื่อวานฉันพึ่งเก็บไปให้ไม่ใช่เหรอคะ!? ทำไมมันรกอีกแล้ว’’

ซากุระแทบจะบ้าตายเมื่อเห็นสภาพห้องของซาโซริ มันไม่ต่างกับเมื่อวานนี้เลย แล้วเธอจะเก็บไปเพื่ออะไร แค่คิดซากุระก็อยากจะลาออกจากบ้านนี้ แต่เพื่อเงิน เธอจำเป็นต้องทำ

‘’ ถึงให้เธอมาสอนให้ไง ^^ ‘’

เธอถอนหายใจอย่างหนัก มองเขาที่นั่งกอดตุ๊กตาอยู่บนเตียงนั่งมองเธอเช่นกัน จากนั้นซากุระก็พาซาโซริจัดห้องแล้วสอนการเก็บของให้เข้าที่ต่างๆ

‘’ ตรงนี้ชั้นยังว่าง คุณซาโซริน่าจะเอาพวกหุ่นตุ๊กตามาวางตั้งโชวน์นะคะ’’

‘’ นั่นสิน้า มีชั้นว่างอยู่สินะ’’

‘’ ถ้าไม่พอค่อยซื้อมาวางใหม่ก็ได้นะคะ ส่วนตุ๊กตาพวกนี้จะดีมาก ถ้าคุณไว้บนหัวนอน ไม่จำเป็นต้องวางไว้ข้างเตียงหรอกนะคะ ถ้ามันไม่ใหญ่จริงๆน่ะ’’

‘’ อืม~ เข้าใจคิดแฮะ ไม่มีใครสอนฉันเลยแบบนี้’’

‘’ ค่ะ เป็นลูกคนรวยต้องมีความเป็นผู้ดีด้วยนะคะ เวลาตื่นนอนต้องเก็บผ้าห่มไว้บนหัวนอนนะคะ’’

‘’เรื่องแบบนี้ เป็นหน้าที่ แม่บ้านนะ ‘’

‘’ แล้วคุณให้ใครเข้าห้องไหมล่ะคะ!!’’

‘’ ไม่นะ’’

‘’ ก็หัดเก็บเองสิคะ!’’

‘’ แต่ตอนนี้มีเมดซากุระแล้วล่ะ มาเก็บห้องให้ทุกวันได้ไหม? ^_^’’

‘’ !!///////’’

ซากุระหน้าขึ้นสีเล็กน้อย เมื่อรู้สึกถึงลมหายใจของซาโซริที่รดอยู่ที่ต้นคอทางด้านหลัง เธอโดนซาโซริโจมตีทางด้านหลัง มือทั้งสองของเขาโอบรอบเอวของเธอไว้ เมื่อหันไปก็พบเจอกับสายตาของเขาที่จ้องมองมา

‘’ อยะ..อย่าทำแบบนี้สิคะ!’’

‘’ ตัวหอมจังเลย ใช้น้ำหอมอะไรงั้นเหรอ? ‘’

‘’ เอ๋? ‘’

‘’ หอมจัง ดูสิ ทางต้นคอนี้’’

ซาโซริจุ๊บไปตรงต้นคอของซากุระแล้วสูดดมอย่างกระหาย(?) เธอผลักเขาออกอย่างเร็ว แล้ววิ่งไปอีกทางทันที

‘’ ทำไมต้องวิ่งหนีล่ะ? ‘’

‘’มะ..มันมีใครเขาทำแบบนี้กับ คนที่เพิ่งเจอหน้ากันคะ!!’’

‘’ นั่นสิ? แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงอยากทำเธอแบบนั้นนะ ^^ แล้วใช้ น้ำหอมอะไร’’

‘’ เอ่อ..คุณไม่ได้ฟังที่พูดเลยใช่ไหมคะ!? ไม่ได้ใช่ค่ะ กลิ่นตัวฉันนี้ล่ะ’’

‘’ หอมจัง หอมเหมือนดอกไม้..’’

‘’……..’’

ซากุระลูบต้นคอที่ซาโซริจูบมาเบาๆ ใจเต้นรัวอย่างกับจะหลุดออกมา ไม่รู้ว่าเขาทำไปเพราะไม่รู้หรือจงใจกันแน่ แต่ถึงแบบนั้น ซาโซริก็ดูเหมือนจะไม่รู้จริงๆ ที่เขาทำไปเพราะ อยากรู้เรื่องกลิ่นน้ำหอมของเธอ ..

คนพวกนี้….

 

‘’ แต่วันนี้ขอบใจมาก ช่วยได้เยอะ อ่ะ ทิป 8,000 ไว้คราวหน้าจะซื้อตุ๊กตาให้นะ ‘’

‘’ อ่าขอบคุณค่ะ ‘’

ถึงจะแอบกระด้างที่ต้องรับเงินมา แต่เธอก็ต้องรับ และเธอยังไม่ได้บอกเรื่องย้ายบ้านเลย! ซากุระคิดพรางลืมไปอย่างสนิท ก่อนจะขอตัวซาโซริและเดินไปห้องของเพนทันที

‘’ คะ..คือ เรื่องย้าย..’’

‘’ อ่อ เดอิดาระบอกแล้วล่ะ ^_^ ‘’

‘’ เอ๋? งั้นเหรอคะ? ‘’

‘’ เอาสิ มีห้องให้อยู่เยอะเลยไม่คิดตังหรอก แต่ว่านะ ฉันคิดว่าจะให้เธออยู่ใกล้ๆกับพวกเราไว้น่ะ จะได้ไม่ต้องหลงทาง เห็นบอกยังไม่รู้ที่เลยนิ ‘’

‘’ นิดหน่อยค่ะ ‘’

‘’ มีห้องว่างห้องข้างกาอาระน่ะ อยู่นะ? ‘’

‘’ เอ๋!? ให้ฉันอยู่ห้องใกล้เคียงกับพวกคุณแล้ว ห้องใหญ่เบบนั้น?’’

‘’ ทำไมเหรอ? ก็จะได้ใช้สะดวกๆไงล่ะ เข้าใจนะ ว่าแต่กาอาระมันเรียกใช้เธอมั่งเหรือเปล่า?’’

‘’ ไม่ค่ะ ไม่ได้เจอเขาและไม่ได้ยุ่งด้วยเลย’’

‘’ มันเป็นแบบนั้นล่ะ ยังไงก็ดูมันบ้างก็ดี เอ้อ! ทำตารางเวลาให้ด้วยล่ะกัน มีอะไรก็บอกฉันถ้าจะให้ช่วยน่ะ เห็นเมื่อเช้า มันแย่งตัวเธอกันนิ ฮ่าๆ’’

‘’ ไม่ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ ‘’

‘’ ฮ่าๆ ไม่คิดว่าอิทาจิจะเป็น ซาโซริอีก เอาเหอะ ยังไงก็ผ่านแล้วนะ ‘’

‘’อะไรคือผ่านคะ? ‘’

‘’ ก็คิดว่าจะอยู่กับพวกนี้ไม่ได้น่ะ ปกติพวกนี้ไม่เคยเรียกใครเป็นครั้งที่ 2 หรอกนะ’’

‘’ เอ๋? ‘’

‘’ ฮ่าๆ เอาเหอะๆ วันนี้ให้เวลาไปเตรียมของแล้วกัน แล้วโทรบอกจะให้คนไปรับ’’

‘’ตอนนี้เหรอคะ? ‘’

‘’ อืม ใช่ มีอะไรงั้นเหรอ? ‘’

ซากุระทำหน้าเสียหน่อยๆ แล้วถ้าให้คนมารับซาสึเกะก็ต้องรู้สิ เพราะว่าเขาเองต้องมารับลุงไปอยู่ด้วย ซาสึเกะต้องถามแน่ๆ แต่ว่า ถ้าส่งของไปกอ่นล่ะ?

‘’ คือ หนูยังปิดเรื่องทางบ้านอยู่ค่ะ ยังไงก็อยากให้เอาแต่ของหนูไปก่อน ตัวหนูจะตามไปตอนเย็นค่ะ ‘’

‘’ เอางั้นรึ ? ‘’

‘’ ค่ะ ‘’

‘’ เข้าใจแล้ว งั้นตอนนี้เธอก็กลับไปก่อนไปเตรียมของ แล้วของๆเธอ ก็เอามาวางตรงไหนก็ได้ที่พวกบ้านเธอไม่เห็น เราจะให้คนเก็บของเธอมาให้ อย่างงี้พอได้ใช่ไหม? ‘’

‘’ ค่ะ ขอบคุณนะคะ ที่กรุณาหนู ‘’

‘’ ฮ่าๆ ไม่เป็นไร ^___^’’

ซากุระยิ้มอย่างปลื้มปิติ แต่มันก็แค่ชั่ววูบ! คนพวกนี้ทำให้เธอมาอยู่ด้วยเอง  ถึงต้องจากกับซาสึเกะสุดที่รักมาเธอก็ต้องทนเพื่อตังที่ได้มาอย่างเหนื่อยๆ เอาวะ!!

 
 

ซากุระยืนอยู่หน้าห้องเช่าห้องที่เธอต้องจากไป เพนให้เธอกลับบ้านมาเพื่อเก็บของ ลุงของเธอเองก็ยืนงงเมื่อเห็นซากุระเก็บของอยู่ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไร ซากุระแอบผิดที่ทิ้งลุงไว้กับแฟนหนุ่มของเธอ แต่ว่า เธอจำเป็น ยังไงเธอก็ต้องหาซื้อบ้านพร้อมที่ดินเพื่ออยู่กับลุงให้ได้!

‘’ ของๆหนูไปไหนซะล่ะ ‘’

‘’ อ่อ มีคนมารับเอาไปไว้ให้แล้วค่ะ ‘’

ซากุระเดินเข้ามาในห้องเช่าเมื่อปล่อยลุงไว้ เอาของไปส่งคนของเพนที่รอรับอยู่ ยังไงเธอก็ต้องโทรบอกซาสึเกะว่า เธอเอาของไปแล้ว คิดได้แบบนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์โทรไปหาแฟนหนุ่มตัวเองทันที


ตรู๊ดดด! ตรู๊ดดด!

‘’ ขอโทษที่โทรมากวนนะ พอมีเวลาคุยไหม? ‘’

[ อ่า มีอะไรล่ะ? ไม่ทำงานเหรอ?]

‘’ พอดีเค้ามาเก็บของที่บ้านน่ะ ทางนั้นให้มาได้น่ะ ‘’

[ หา? แล้วของล่ะ? เดี๋ยวฉันไปหา แล้วกัน ]

‘’ เดี๋ยวๆ ไม่ต้องมาพอดีทางนั้นเอาคนมาขนของไปแล้วน่ะ เหลือแต่ตัวฉันและตัวลุงกับของๆลุงเท่านั้นเอง ‘’

[ ทำอะไรไม่บอกก่อนเลยนะ ]

‘’ ขอโทษนะ ฉันน่ะเกรงใจนายมากเลยนะที่ให้ลุงไปอยู่ด้วยน่ะ ‘’

[ อืม ไม่ต้องเกรงใจหรอก งั้นเธอมาที่บริษัทฉันสิ ใกล้ๆ เดี๋ยวเอากุญแจให้ ]

‘’ ก็ดีนะ นายจะได้ไม่ต้องลางานด้วย งั้นเดี๋ยวเค้าไปหานะคะ’’

ซากุระวางสายจากซาสึเกะไปก็ หันไปกอดลุง ก่อนจะเดินออกมาจากบ้านแล้ว ขึ้นวินมอไซต์ไปที่สำนักงานบริษัทของซาสึเกะทันที ซากุระมีแอบเกร็งบ้างอะไรบ้างแต่ก็เดินเข้าไปที่ห้องรับรอง ช่วงนี้เป็นช่วงพักกลางวันพอดี


ซากุระนั่งรอซาสึเกะอยู่ที่ห้องรับรอง ก่อนจะมองเห็นเขาเดินมาไกลๆกับเพื่อนผู้ชายของเขาอีกคน ซากุระก็พอเดาได้ว่าคงเป็น นารูโตะ เพื่อนร่วมงานของเขาที่เล่าให้ฟังบ่อยๆ แล้วเธอต้องเล่าอะไรให้เขาฟังบ้างไหม? แค่งานก็ปิดไว้แล้ว ฉะนั้น

ห้ามมีอะไรหลุดปากเด็ดขาด!

‘’ ซากุระ ‘’

‘’ ขอโทษที่รบกวนนะ พักกลางวันพอดีสินะ ‘’

‘’ กินอะไรมาหรือยัง? อ้อ นี่นารูโตะ ที่เล่าให้ฟังบ่อยๆนะ ‘’

ซาสึเกะเดินมานั่งข้างๆซากุระ ก่อนจะแนะนำตัวให้เธอรู้จักเพื่อนของเขา

‘’ ซากุระสินะ ซาสึเกะชอบแอบเป็นห่วงเธอบ่อยๆเลยล่ะ ฮ่าๆ ‘’

‘’ จะ..จริงเหรอ? ‘’

‘’ ไอ้บ้านี่! หุบปากซะ เออ ซากุระ กินไรมายัง จะได้ไปกินพร้อมกัน ‘’

ซากุระยิ้มแหยๆ ให้ซาสึเกะ เขาก็พอรู้ว่าคืออะไร ก่อนจะลุกเดินเข้าไปโรงอาหารด้วยกัน ซากุระรู้สึกเสียวสันหลังไปหมดเมื่อเดินคู่กับซาสึเกะ บรรดาแม่ยกของเขาต่างมองเธอแทบจะกลืนกิน

‘’ ระวังหน่อยนะ ซาสึเกะน่ะเห็นแบบนี้สาวบึมเลยล่ะ ‘’

นารูโตะแอบกระซิบกับซากุระเบาๆ เธอหันมองซาสึเกะอย่างตกใจ

‘’ ซาสึเกะ ตัวมีคนอื่นเหรอ? T^T ‘’

‘’ หา?? นารูโตะ แกไปพูดอะไรน่ะ จะบ้าซากุระ พูดอะไรออกมาน่ะ ‘’

‘’ ที่บอกสาวบึมคืออะไรล่ะ? ‘’

‘’ สาวบึมบ้าอะไร ฉันไม่เคยยุ่งอะไรกับใครเลยนะ ‘’

‘’ เออ ซากุระที่บอกสาวบึมคือ หมายถึง มีคนปลื้มเต็มไปหมดเลยน่ะ - - ฉันพอรู้แล้วล่ะซาสึเกะทำไมนายถึงห่วงแฟนนายไปทุกเรื่อง ‘’

‘’ อืม ‘’

‘’ …. ‘’

ซากุระมองทั้งสองอย่างแปลกใจ ก่อนจะนั่งกินข้าวด้วยกันเงียบๆ ซากุระมองซาสึเกะอย่างโหยหา เธอจะได้เจอเขาอีกไหมนะ ถ้าไปอยู่บ้านนั้นแล้ว ต้องทนมือทนเท้าพวกคุณชายคนนั้นไปจนถึงเท่าไหร่ 50 ล้านเธอไม่ได้ก่อเองแท้ๆ ทำไมถึง

‘’ เหม่อจัง เป็นอะไร? ‘’

‘’ เปล่า..คือว่า ซาสึเกะ! ฉันน่ะ เอ่อ จะพยายามมาเจอนายนะ ^^ ‘’

‘’ พูดอะไรแบบนั้น เราก็ต้องเจอกันสิ หรือเธอคิดไม่อยากจะเจอฉันหรือไง ‘’

‘’ ไม่ใช่หรอกนะ แต่กลัวไม่ว่างน่ะ ‘’

‘’ อืม อย่าหักโหมล่ะ เป็นห่วง ‘’

ซาสึเกะเอื้อมมือมาลูบหัวซากุระเบาๆ อย่างอบอุ่น ซากุระอยากจะกรีดร้องออกมาแล้วกอดเขาตรงนี้ชะมัด แต่ถ้าไม่ติดว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย เขาคงเสร็จเธอไปแล้ว(?)


ตรู๊ดด! ตรู๊ดดด!

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา ซากุระหยิบมันขึ้นมาอย่างตกใจ คนแบบเธอมีคนโทรหาด้วยเหรอ?

‘’ ฮัล..โหลสวัสดีค่ะ ‘’

[ ซากุระจังง~~~ อยู่ไหนครับ เมื่อไหร่จะกลับ ]

เสียงปลายสายนั่นทำให้ซากุระตกใจมาก เสียงเดอิดาระ เธอจึงกุมโทรศัพท์แล้วลุกเดินออกไปยืนตรงระเบียงห้องอาหาร ซาสึเกะมองตามอย่างไม่พอใจ เมื่อเห็นท่าทีของเธอเป็นแบบนี้

‘’ เด็กพี่มีชู้ มีใครอยู่แต่เธอไม่บอก~~’’

‘’ อยากตายไหม? นารูโตะ ‘’

ซาสึเกะจ้องเพื่อนตัวเองที่ล้อไม่หยุด  อย่างซากุระนี่นะจะมีชู้? ถึงเธอจะดูดีก็จริง แต่ว่าก็คงไม่มีใครมาชอบหรอกมั้ง? ซาสึเกะพยายามคิดเข้าข้างตัวเองไว้ ไม่นานนักซากุระก็เดินกลับมาปกติ

‘’ ใครโทรมาเหรอ? ‘’

‘’ อ๋อ? เอ่อ คนในที่ทำงานน่ะ พนักงานด้วยกันน่ะ  เขาโทรมาเพราะเป็นห่วง ‘’

‘’ ผู้หญิง หรือ……ผู้ชาย ‘’

‘’ ผะผู้หญิงสิ ซาสึเกะล่ะก็ ‘’

เธอยิ้มเหงื่อตกให้แฟนตัวเอง ใครมันจะบอกล่ะ ว่าคุณชายโทรให้กลับไปทำงานน่ะ เดอิดาระโทรมาหาเธอ บอกว่าของถึงบ้านแล้ว ให้รีบกลับมาจัดของ ไม่งั้นเขาจะจัดให้เธอเอง แค่คิดซากุระก็หวาดไปหมด เดอิดาระชายผู้ที่ดูกระล่อนนี่นะ แค่คิดก็!!

‘’ มะรืนไปเที่ยวกัน ‘’

‘’ ฮะ? ‘’

‘’ ฮะทำไม เราไม่ได้ไปเดทกันนานแล้วนะ หรือไม่มีตัง ฉันเลี้ยงเอง ‘’

‘’ ไม่ใช่ๆนะ แบบว่า ตังน่ะมีเก็บอยู่ แต่ว่า..กลัวไม่ว่าง’’

‘’ งานอะไรน่ะ ไม่มีเข้ากะงั้นเหรอ? ‘’

ซากุระส่ายหัว เป็นเมด ถ้ามีเข้ากะก็ดีสิ!! L แต่พวกนั้นมันไม่ยอมให้พักเลย เรียกใช้ตลอด ซากุระคิดอย่างเจ็บใจ ซาสึเกะชวนเที่ยวทั้งที

‘’ ก็นะ ‘’

‘’ ไม่รู้ล่ะ ต้องมาให้ได้นะ วันเสาร์ 9 โมง จะรออยู่หอนาฬิกา ‘’

‘’ เอ่อ นัดเลยเหรอ? ‘’

‘’ เธอไม่มาฉัน ไปถึงที่ทำงาน บอกมา ที่ทำงานอยู่ไหน? ‘’

‘’ เอ๋?? ขะ..เข้าใจแล้วๆๆๆ ฉันไปก็ได้ ‘’

‘’ …….. ‘’

ซาสึเกะพยักหน้าอย่างพอใจ แต่ทำไมซากุระถึงไม่ยอมบอกที่อยู่ซักที เขาคิดก่อนจะสลัดมันบออกไป แล้วเดินไปส่งเธอที่ท่ารถ มองซากุระจนหายไปลิบตา เขาก็เข้าไปทำงานต่อ

 

ซากุระเดินคอตกมาที่คฤหาสน์ ที่เธอต้องอาศัยอยู่ตั้งแต่ต่อแต่นี้ไป ไม่มีจุดหมาย เธอเดินผ่านห้องโถงก็มีเสียงเรียกเธอดังขึ้น  เธอจึงเดินเข้าไป ก็เห็นพวกเขานั่งพร้อมหน้าพร้อมตากัน

‘’ มาแล้วเหรอ? ‘’

‘’ ไปไหนมาน่ะ ‘’

‘’ น่าๆ อย่าไปดุเธอสิ เธอไปเก็บของ ลืมไปแล้วเหรอ? อิทาจิ ‘’

‘’ ………. ‘’

‘’ เอ่อ ขอตัวไปเก็บของที่ห้องหน่อยนะคะ ‘’

ซากุระเบื่อที่ต้องฟังพวกนั้นเถียงกัน แต่ก็โดนฉุดด้วยมือใครบางคนซะก่อน เธอเงยไปมองหน้าอย่างตกใจ

‘’ คุณซาโซริ ทำอะไรคะเนี่ย!!? ‘’

‘’ ช่วยไหม? ฉันอยากจะลองทำ ‘’

‘’ เอ่อไม่ต้องหรอกค่ะ ของมีนิดเดียว ‘’

‘’ ซาโซริขี้โกง ได้จับมือ เมดซากุระได้ไงน่ะ -.- เค้าก็อยากจับนะ ‘’

‘’ ไม่ให้หรอก เดอิดาระ :P ‘’

‘’ อย่าไปรังแก ซากุระนักสิ เดี๋ยวเธอก็ทนอยู่ไม่ได้หรอกนะ ว่าแต่ กาอาระจะไปไหนน่ะ ‘’

เพนมองสามคนอย่างเหนื่อยใจนิดหน่อยๆ หันไปเจอกาอาระกำลังเดินไปพอดี เขาก็ทักขึ้นมา ตอนแรกเขาก็นอนโซฟาดีๆ แต่ก็ลุกไปอย่างไม่บอกใคร ซึ่งเป็นเร่องชินตาไปหมดแล้ว

‘’ นอน ‘’

‘’ พาซากุระไปด้วยสิ เธออยู่ห้องข้างๆแกนะ ‘’

‘’ …… ‘’

‘’ แล้วซากุระ เธอทำตารางเวลาหรือยัง ‘’

‘’ เอ่อ ยังเลยค่ะ ขอโทษค่ะ!! ‘’

เพนถอนหายใจอย่างเหนื่อยๆ ก่อนจะมองกาอาระและซากุระอย่างพิจารณา แล้วยิ้มขึ้นมา

‘’ ฉันทำมาแล้วนะ พวกนายมีเวลา คนละ 2 ชั่วโมงในการใช้เธอ ‘’

‘’ โห! ‘’

พวกนั้นทำหน้าอย่างกับเห็นผีเมื่อเห็น เพนพูดแบบนี้ ประมาณว่าโห่มากกว่า เพนก็หยิบกระดาษออกมา แล้วยื่นให้พวกเขาทีล่ะคน ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันอาทิตย์ จะมีตารางบอกว่าวันนี้ ซากุระต้องไปดูใคร ซึ่งก็มีเวลาพักว่างเหมือนตารางสอนโรงเรียน

ตอนนี้เธอต้องไปรับใช้กาอาระงั้นเหรอ?

กาอาระมองดูใบด้วยสีหน้านิ่งๆ ก่อนจะโยนให้ซากุระแล้วเดินออกห้องโถงไป ซากุระรับมาอย่างตกใจ ก่อนจะขอตัวทุกคนแล้ววิ่งตามกาอาระไป

‘’ นี่ ‘’

‘’ คะ!! ‘’

ระหว่างทางที่เดินเงียบๆตามกาอาระไป กาอาระก็เอ่ยขึ้นมาจนเธอตกใจ

‘’ จัดของแล้ว ไปล้างห้องน้ำ ในห้องให้ด้วย ‘’

‘’ ค่ะ!! J ‘’

ซากุระยิ้มรับอย่างดีใจ ไม่คิดว่ากาอาระชายที่นิ่งเงียบๆและดูเหมือนจะไม่ชอบเธอ เรียกใช้เธอครั้งแรก ก่อนจะแยกกันคนล่ะห้อง ซากุระมองห้องที่ใหญ่จนน่าตกใจ ถ้าพาลุงมาด้วยคงจะดีกว่านี้สินะ เธอคิดพรางจัดของไปด้วยอย่างอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เพราะเธอไม่รู้ว่า วันที่ไปเดทกับซาสึเกะจะทำยังไงดี!!?

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #247 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2557 / 01:21
    เจอปัญหาหนักแล้วสิน่ะซากุระ 55555+^^
    #247
    0
  2. #134 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 22:25
    ฮาอ่ะ ทะเลาะผ่านลำโพง 555  โถๆคุณชาย><
    #134
    0
  3. #89 Kam Sina !? (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 / 20:13
    ฟินแบบโต ๆเลย  ตอนเข้าห้องเดอิก้น่ารักอ่ะ
    ตลกตอนแย่งกัน เด็กน้อยจริง ๆ 
    แต่กาอาระ เรียกทีก็เลือกงานให้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ "ขัดส้วม"  5555+
    #89
    0
  4. #86 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 22:09
    เกิดมาสวยต้องทำใจหนูกุ
    #86
    0
  5. #74 ned1991 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มกราคม 2557 / 00:07
    ศึกชิงmaid!!!! เพิ่งเคยเห็นนี่แหล่ะ

    555+++ อ่านแล้วฮาดีอ่ะ ว่าแต่ว่า...กาอาระ!! นายเรียกใช้ซากุระเป็นครั้งแรกก็ดีใจอยู่หรอก แต่ใช้ไปล้างส้วมนี่นะ=_=llllll

    ซากุระจะไปปิดบังซาสึเกะทำไมน๊ะ อย่างนี้เป็...เฮ้ย!! เกะต้องตามไปสืบดูชะแล้วววววววว
    #74
    0
  6. #73 Hunny ^^" (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 มกราคม 2557 / 18:02
    บางครั้งก้คิดว่าทำไมไม่บอกซาสึเกะตรงๆ ลับๆล่อๆน่าสงสัย  -0- 55555
    #73
    0
  7. #72 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 12:06
    เฮ้ยยย. คุณชายบ้านนี้ซึนกันจังง
    #72
    0
  8. #71 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มกราคม 2557 / 12:06
    เฮ้ยยย. คุณชายบ้านนี้ซึนกันจังง
    #71
    0
  9. #70 R_rainnie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 17 มกราคม 2557 / 20:57
    เดอิตอนนอนหลับคงจะน่ารักน่าดู อยากเหนนน!!!
    อิทาจิก็ชอบหน้างอบ่อยเวลาคนอื่นเรียกใช้ซากุระง่ะ
    (มีทะเลาะกันผ่านลำโพงด้วยง่ะ คุณชายบ้านนี้ช่างน่ารัก)
    ใครอีกล่ะ ซาโซริไง เหมือนจะเกาะติดเมดตลอดด
    แล้วก็คนที่นิ่งที่สุด กาอาระของเค้า นานๆจะมีบทสักที
    นึกว่าจะพูดอะไร "ใช้ไปล้างห้องน้ำเฉยเลย" 5555 
    (แบบว่า หลง ผช.ผมแดง ผช.เงียบๆ สุขุม มันใช่ง่ะ)
    คุณชายบ้านนี้นิสัยอย่างกับเด็ก แต่ก็น่ารักฝุดๆ
    -= ตอนนี้ลืมเกะไปก่อนน อยู่บ้านนี้หัวใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
    มันช่างน่าหวั่นไหวซะเหลือเกิน แต่ละคนช่างน่ารักกกก!

    ##มาอัฟต่อนะคะ เป็นกำลังใจให้นะค่ะ รอๆน๊า!!
    #70
    0
  10. #69 Ploy.Ling (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 21:41
    ทะเลาะกันผ่านลำโพง แหม่ ! พวกคุณชายทั้งหลาย5555.

    สนุกมากค่ะ รีบๆมาอัพต่อนะคะ ^^
    #69
    0
  11. #68 FaiizllxU (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 21:47
    อิอิ น่ารักจัง
    อัพต่อนะน้องส้ม เจ้รออ่านจ้า  อิอิ
    #68
    0
  12. #67 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 20:29
    ฮามากเลย 555 เดอิดาระ เอิ่ม นายเป็นทั้งSและMเลยหรอ...น่ากลัวนะเนี่ย นายน่ากลัวที่สุดแล้วมั้งง ทะเลาะผ่านลำโพงรู้กันทั่วทั้งบ้านน 555 อิทาจิกับซาโซรินี่แกล้งทำของรกรึเปล่าเนี่ย ฮาตอนนารูโตะร้องเพลงว่าซากุระมีชู้อ่ะ อัพต่อนะ สนุกมากค้าาา
    #67
    0
  13. #66 Misaki_Mei (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 18:00
    ชักสงสารซากุระตงิดๆ เรียกได้แบบไม่มีหยุดหย่อนซะจริง
    #66
    0
  14. #65 sasora (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 17:55
    อัพต่อน่ะ
    #65
    0