[Fic Naruto] Damn! แฟนของผมไม่มีทาง เป็น maid! หรอก

ตอนที่ 15 : Chapter 13 : ค้างคืนด้วยกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    8 พ.ค. 57


            ซากุระนอนไป 1 วันเต็มๆ โดยที่ไม่ตื่นเลย จนพวกเขากลัวว่าเธอจะหลับไม่ตื่นหลายปี แต่หมอหัวเราะแล้วบอกว่าคงจะเพลียจริงๆเลยหลับยาวแบบนั้น จนเช้าวันรุ่งขึ้นของวันนี้ ซากุระตื่นขึ้นมาด้วยสีหน้าเป็นปกติทุกอย่าง เพราะเธอได้พักไปเยอะแล้ว

            ‘’ เมดจัง..หายแล้ว ดีใจจัง’’

            ‘’ คะ..คุณเดอิดาระคะ//////’’

เดอิดาระที่คร่อมตัวเธออยู่นั้นกระซิบเสียงหวาน หยอกล้อเธออย่างสนุกสนาน เธอได้แต่เขินทำอะไรไม่ถูก ใบหน้าสวยของเขาที่ชิดกันอยู่แบบนี้ทำเธอใจเต้นไม่เป็นล่ำ จะผละออกก็ผละไม่ได้ได้แต่หันหน้าหนี

            ‘’ นี่..ไม่มีเธอมาคอยอยู่ข้างๆนี่ ไม่ได้แกล้งเธอเลย..เหงานะ’’

            ‘’ ถึงแบบนั้นคุณก็ช่วยออกไปจากตัวฉันก่อนมั้ยคะ?’’

            ‘’ ไม่เอาหรอก..ลองอ้อนผมด้วยเสียงหวานๆของเธอทีสิ’’

            ‘’ อยะ..อย่าสิคะ’’

ลมหายใจร้อนลุ่มของเขาเข้าใกล้เขามาเรื่อยๆจนเธอรู้สึกได้ว่าต้องโดนเขาจูบแน่ๆ ผละก็ไม่ไป แถมเขาก็ตัวอันตรายอันดับ1ของบ้านเลยด้วย เดอิดาระเมื่อเห็นซากุระทำตัวอะไรไม่ถูกก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข มือทั้งสองเลื่อนเข้าไปปลดกระดุมตัวเองออกทีล่ะเม็ด เพื่อให้เธอใจเต้นยิ่งกว่าเดิม แผงอกของเขาเปล่งประกายใส่ซากุระจนเธอปิดตาหนี

            ‘’ คุณเดอิดาระคะ!!//////’’

            ‘’ อ่า..นั่นล่ะ ทำสีหน้าแบบนี้ล่ะ ไหน..ขอฉันฟังเสียงของเธอหน่อยได้มั้ย?’’

            ‘’ อยะ..อย่าสิคะ อื้อออ..’’

เขายิ้มอย่างสุขใจ นิ้วเรียวยาวไล้ไปตามต้นคอขาวนวลของเธอเบาๆ เธอหลุดครางออกมาด้วยความตกใจ ปิดปากสนิท...

ปึ้ง!!
เสียงดังปึ่งเหมือนใครทุบกำแพงดังขึ้น เดอิดาระหันไปมองด้วยความหงุดหงิด

            ‘’ เมดซากุระพึ่งหายไข้แท้ๆ แกก็หยุดแกล้งเธอซักทีได้มั้ย เดอิดาระ!’’

            ‘’ชิ! ก ข ค ชัดๆ! ‘’

            ‘’ อยากโดนเกลียดอีกหรือไง เดอิดาระ!’’

            ‘’ชิ! ไม่สนุกเลย บ้าซาโซริ ! ไปล่ะ เมดจังก็รีบลงมาทานข้าวซะนะ’’

เขาเดินสวนซาโซริออกไปด้วยความไม่พอใจ อีกนิดเดียวแท้ๆ ครั้งที่แล้วซาโซริก็มาหยุดเขาแบบนี้ น่าหงุดหงิดจริง…..

พอเดอิดาระไปแล้ว ซาโซริก็เข้ามาหาเธอที่หน้าแดงแจ๋อยู่บนเตียง ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

            ‘’ไม่เป็นอะไรนะ ไอ้บ้านั่นมันทะลึ่งไปหน่อย โดนทำอะไรหรือเปล่า’’

            ‘’ เปล่าค่ะ..ยะ..ยังไม่โดนทำอะไรค่ะ’’

            ‘’ งั้นดีแล้วล่ะ.. อาบน้ำแต่งตัวแล้วลงมาทานข้าวซะนะ’’

            ‘’ ขอบคุณค่ะ’’

เขาเดินออกจากห้องไป ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าตอนนี้เป็นเมดหรือคุณหนู โดนตามใจโดนทำอะไรแบบนี้แต่ก็ไม่คิดอะไรมาก..ตอนนี้เธอมีตังพอจะซื้ออะไรให้ตัวเองแล้วด้วย ก็คุณชายให้ทิปเธอแต่ล่ะครั้งเยอะใช่เล่น ไม่รู้ว่าทำไมถึงให้เยอะแบบนั้น แต่เป็นแค่เมดดูแลคุณชายแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ เหนื่อยหน่อยทั้งกายทั้งใจ ……

 

             เธอลงมาทานข้าวเช้ากับพวกเขาปกติ ตอนแรกเธอจะทานที่หลังแต่พวกเขาก็กดดันให้เธอทานอยู่นั่นล่ะ สุดท้ายก็ต้องนั่งรว่มโต๊ะกัน..เธอได้คุยและขอบคุณพวกเขาที่ดูแลเธอให้ กาอาระเองก็ดูใจดีกว่าแต่ก่อน ถ้าเธอไม่ได้คิดไปเองล่ะนะ และตอนนี้เมื่อทานข้าวเสร็จแล้ว พวกเขาก็ไปเล่นน้ำกันบางส่วน เธอเองก็ได้จังหวะเปิดโทรศัพท์โทรหาซาสึเกะทันที

            ‘’ขยันโทรจริงๆเลย…’’

เธอได้รับทั้งข้อความทั้งอะไรมากมายในโทรศัพท์ซาสึเกะเล่นโทรมาหลายสายระหว่างปิดเครื่อง แบบนี้เธอก็ทำให้เขาเป็นห่วงมากๆ เธอจึงติดสินใจโทรไป

เสียงสัญญาณดังขึ้นอยู่พักหนึ่ง สักพักก็มีคนกดรับ

            ‘’ ฮัลโหล ตัวเอง….’’

            [ หายแล้วหรือไง..]

            ‘’ทำไมทำเสียงแบบนั้นล่ะ ขอโทษ ก็เค้าไม่สบายนี่ลง’’

            [แล้วทำไมไม่บอกฮะ!! ฝืนตัวเองอยู่นั่นล่ะ ไอ้บ้านั่นก็อยู่กับเธอด้วย..เจ็บใจชะมัด! ซากุระเลิกเหอะ เลิกทำงานแล้วอยู่บ้านเฉยๆฉันมีปัญญาเลี้ยงเธอนะ ]

            ‘’จะให้บอกอีกกี่ครั้งกันแน่ซาสึเกะ..ฉันรักนายนะ แต่ฉันก็อยากจะทำงาน แถมได้เงินเยอะด้วยล่ะ อีกอย่างไม่อยากเป็นภาระให้นายด้วย ขนาดลุงยังทำงานเลยนะ’’

            [ไม่เอา! ฉันหวงเธอนี่! ให้ตายสิ แล้วอยู่ที่ไหน เห็นมันบอก เกาะอะไรส่วนตัว]

            ‘’ อ่อ เกาะของพวกเขานั่นล่ะ เดี๋ยวว่าจะกลับพรุ่งนี้แล้วล่ะ ‘’

            [ ไปทำงานอะไรที่เกาะกันแน่เนี่ย!]

            ‘’ ก็นะถ้ากลับไปฉันจะไปหานะคะ’’

            [ ไม่เอา! จะว่าไปฉันจะลางาน 3 วัน ไปเที่ยวกัน ไปค้างคืนที่บ่อน้ำพุร้อนกัน 2 คน]

            ‘’เดี๋ยวสิ! แล้วลุงล่ะ? ‘’

            [ ลุงเธอไม่ยอมไป ฉันขอหลายรอบแล้ว แกบอกว่าอยากอยู่บ้านมากกว่า ให้เราไปกันสองคน เธอต้องไปนะซากุระ! ขอร้องล่ะ]

            ‘’……….’’

            [เธอเงียบแปลว่าตกลงสินะ! งั้นพรุ่งนี้เจอกันตอนเย็นที่คอนโดฉัน! ถ้าเธอไม่มาฉันจะไปตามถึงบริษัท!]

            ‘’ เอ๋!! เดี๋ยวสิ เดี๋ยว!!???’’

ซาสึเกะวางสายไปทันที เธอได้แต่มองอย่างทรมานใจ จะบอกพวกคุณชายยังไงดี!! จะทำยังไงดีล่ะ ทำยังไงดี ซากุระนั่งทรุดอยู่ตรงหน้าบ้านอย่างทรมาน โธ่เอ้ย..ทำไมถึงเอาแต่ใจกันนักนะ ตาบ้าซาสึเกะ……


            ‘’เป็นอะไรไป?’’

            ‘’คุณกาอาระคะ T^T ‘’

            ‘’หืม?’’

เมื่อกาอาระได้ฟังที่ซากุระเล่ามาแล้ว ใจของเขาก็เจ็บแปลบๆแต่ก็รับฟังอย่างเงียบๆทั้งที่ไม่เข้าใจตัวเอง เขาไม่อยากให้เธอไปเลย แต่ว่า..นานๆทีจะเจอกันกับแฟนนี่นะ..

            ‘’หมอนั่นเอาแต่ใจจังนะ’’

            ‘’ ฉันก็เข้าใจนะคะ อยู่ไกลกันแถมนานๆทีเจอกันอีก ‘’

            ‘’แล้วเธออยากไปมั้ยล่ะ?’’

            ‘’อยะ..อยากไปสิคะ’’

            ‘’ไปขอเพนดูสิ เพนน่ะใจดีจะตาย แต่กลับมาต้องทำงานนะ’’

            ‘’ค่ะ ฉันจะลองโทรไปหาคุณเพนดู J ขอบคุณที่แนะนำนะคะ ^^ ‘’

            ‘’จะว่าไป ตอนที่เธอตื่น ขอโทษที่ไม่ได้ไปให้เห็นหน้าคนแรกนะ..ฉันลงมาจัดอะไรนิดหน่อย..ทั้งที่สัญญาไว้แท้ๆ..’’

            ‘’ไม่เป็นอะไรค่ะ คุณกาอาระ แค่คุณหวังดีฉันก็ดีใจมากแล้วล่ะค่ะ’’

            ‘’อืม..’’

เมื่อหมดธุระแล้วซากุระวิ่งเข้าบ้านไปอย่างร่าเริง เขามองตามไปด้วยสายตาที่เจ็บปวด..ถึงแบบนั้นเขาก็เข้าใจเธอ หมอนั่นรักเธอมาก เธอก็รักหมอนั่นมาก เขาไม่มีสิทธิ์ไปแทรกระหว่างกลางเลยสินะ

           

            ‘’ไม่ได้!!’’

             เสียงตบโต๊ะดังปึ้งของคนสองคน เดอิดาระและอิทาจิหันมามองหน้ากัน เมื่อรู้ว่าซากุระขอเพนไปเที่ยวกับที่บ้าน 3 วัน ตอนนี้พวกเขาได้กลับมาจากเกาะกันแล้ว เพนรับรู้เรื่องที่ซากุระต้องไปแล้วตั้งแต่เมื่อวานที่เธอโทรมาขอ เขาให้เธอไปด้วยความใจดี เห็นว่านานๆทีจะไปกลับครอบครัวบ้างอะไรบ้าง แต่อิทาจิกับเดอิดาระมารู้เรื่องที่หลังก็โวยวายใหญ่ พวกเขาอยู่ที่โต๊ะกินข้าว ซากุระยืนอยู่ข้างหลังเพนก้มหน้าเงียบๆ

            ‘’ ไม่เอาน่า อิทาจิ เดอิดาระ เอาแต่ใจเกินไปแล้วนะ ‘’

            ‘’ ไม่เอาอ่ะเพน! ไม่อยากให้เมดจังไปนะ 3 วันเชียวนะ ‘’

            ‘’ ถึงอย่างงั้นก็เหอะเดอิดาระ  เธออยากไปด้วยนะ นานๆทีจะเจอครอบครัวด้วย อิทาจิเหมือนกัน โตแล้วไม่ใช่เหรอ มีเหตุผลหน่อยสิ ‘’

            ‘’ ไม่เกี่ยวกันซักหน่อย พอหายไข้ก็จะไปเที่ยวนี่นะ งี่เง่าไร้เหตุผลเกินไปหน่อยมั้ง!’’

            ‘’ ใช่ๆ อิทาจิพูดถูก ซาโซริกับกาอาระก็พูดอะไรกันหน่อยสิ’’

เดอิดาระหันไปขอพวกจากทั้งสองคน แต่พวกเขาก็นั่งเงียบไม่แย้งอะไรขึ้นมา

            ‘’ ซากุระล่ะคิดว่ายังไง จะไปอยู่เหรอ? ‘’

            ‘’ก็.ทางนั้นเขาชวนมาทั้งทีนิคะ..แถมฉันก็อยากกลับไปหาลุงด้วย ไม่ได้ติดต่อมานานด้วย สัญญาว่าจะกลับมาทำงานทั้งหมดแน่ๆค่ะ ‘’ เธอตอบเพน

            ‘’ ชิ! จะทำอะไรก็ทำแล้วกัน ระหว่างที่เธอไม่อยู่ ฉันจะทำให้ห้องรกที่สุดเลยย!!’’

อิทาจิลุกออกจากโต๊ะ พูดประชดอย่างเด็กๆ ก่อนจะเดินหายไปทันที เดอิดาระหน้าบึ้งหน่อยๆพร้อมวิ่งหายไปเหมือนกัน

            ‘’ ให้ตายสิ โตๆกันแล้วยังทำตัวเป็นเด็กๆอีก อิทาจิกับเดอิดาระนี่นะ ว่าแต่พวกแกจะไม่แย้งหน่อยเหรอ?’’

เพนบ่นๆหน่อยๆหันไปถามพวกที่เหลือ

            ‘’ไม่..ซากุระจัดของหรือยัง ฉันจะไปส่งที่คอนโดนะ’’

            ‘’ ขอบคุณค่ะ คุณกาอาระ J ‘’

            ‘’ เอาเหอะ..เห็นใจเมดซากุระอยู่เหมือนกัน ยังไงก็เดินทางระวังตัวด้วยนะ เมดซากุระจัง ผมเป็นห่วง ส่วนเรื่องเดอิดาระอย่าห่วงเลยผมจะคุยให้ ^ ^ ‘’

            ‘’ ขอบคุณค่ะ คุณซาโซริ *-*’’

            ‘’ ฮ่าๆ ครับๆ ผมก็ไปก่อนล่ะ ‘’

เขาส่งยิ้มอย่างเป็นมิตรก่อนจะเดินไปใกล้กาอาระแล้วกระซิบอะไรบ้างอย่าง แล้วเดินออกไปจากตรงนั้นทันที กาอาระหันมองเขาแวบหนึ่งแล้วลุกไปเพื่อให้ซากุระไปจัดของ เพราะเธอต้องไปเย็นนี้แล้ว……

 
 

            ‘’ฉันรู้นะ เรื่องที่แกกับซากุระปิดบังกัน’’

ซาโซริเดินเข้ามาหากาอาระที่ห้อง เมื่อกี้ในห้องนั้น เขากระซิบบอกกับกาอาระว่า มีเรื่องจะคุยด้วยให้ไปรอที่ห้องตัวเอง กาอาระระหว่างรอเธอจัดของก็ได้มาคุยกับซาโซริ

            ‘’อะไรล่ะ?’’

            ‘’ซากุระน่ะไปกับแฟนใช่ไหมล่ะ?’’

            ‘’ !!?’’

            ‘’ถ้าถามว่าทำไมถึงรู้..แน่นอนอยู่แล้วล่ะ ฉันได้ยิน..ตอนอยู่หน้าบ้านที่เกาะ เธอมาปรึกษาแกใช่ไหมล่ะ? ปวดใจจังแฮะ..งั้นคนที่โทรมาหาเธอตอนไม่สบายก็..’’

            ‘’อย่าไปบอกใครล่ะ..เธอไม่อยากให้พวกเรารู้’’

            ‘’รู้อยู่แล้วล่ะ..ก็นะถ้าเกิดอิทาจิกับเดอิดาระรู้คงเป็นเรื่อง ไอ้พวกนั้นมันอารมณ์ร้อนยิ่งกว่าเราอีกนี่ เผลอๆอาจจะแกล้งเขาก็ได้ ซากุระจังเองก็เป็นห่วงแฟนมากด้วยสิ โธ่…’’

            ‘’ แต่เธอมีลุงจริงๆนะ ตอนไปคราวนั้น ลุงของเธออยู่คอนโดเดียวกับแฟนของเธอ’’

            ‘’อืม ก็พอจับทางได้อยู่หรอก นึกอยู่แล้วว่าเธอต้องมี..น่ารักแบบนั้น’’

            ‘’…………’’

            ‘’ถ้าเข้าไปแทรกได้ก็ดีสิ..’’

            ‘’หืม?’’

            ‘’เปล่าๆ ไม่มีอะไร เอาเถอะ..ขอไปทำใจที่ห้องก่อนนะ ฮ่าๆ J ‘’

เขายิ้มแล้วเดินออกไป กาอาระเอียงคอมองอย่างแปลกใจ ไม่คิดว่าซาโซริจะมีมุมแบบนี้ด้วย แต่ช่างเหอะ..หวังว่าคนที่เหลือคงไม่คิดเหมือนเขานะ ถึงเธอจะเข้ามาได้ไม่นานแต่ก็ทำให้เขาตกหลุมได้ง่ายๆแบบนี้

 

            ‘’ขอบคุณที่มาส่งนะคะ คุณกาอาระ’’

ตอนนี้เขาอยู่ในคอนโดของซาสึเกะ เหลือบมองซาสึเกะที่นั่งทำหน้าบึ้งตั้งแต่เขามา ส่วนลุงของเธอก็ไม่อยู่เหมือนจะทำงานเป็นยามอยูที่คอนโดนี้ ทั้งข้าวของและของเธอและเขากองรวมกันไว้อยู่

            ‘’ไปที่ไหนล่ะ? ไม่ให้ฉันไปส่งที่โรงแรมนั่นจะดีเหรอ?’’

            ‘’ไม่ต้องหรอกค่ะ ไว้ขึ้นรถเมล์ไปก็ได้ ถึงจะไกลแต่ก็ไม่กี่ชั่วโมงก็ถึง’’

            ‘’ให้ไปส่งเถอะ..ฉันยังไม่อยากกลับบ้าน ของเยอะด้วยนี่ ‘’

            ‘’คุณกาอาระล่ะก็…’’

กาอาระอยากจะไปส่งเธอกับเขาที่โรงแรมนั่นแต่ดูเหมือนเธอจะเกรงอกเกรงใจเสียเหลือเกิน ส่วนซาสึเกะก็ไม่ต้องพูดถึง นั่งหน้าบึ้งอยู่นานแสนาน

            ‘’แกหมดธุระแล้วนี่!...กลับไปสิ’’

            ‘’เดี๋ยวสิ ซาสึเกะพูดแบบนี้ได้ไง!’’

            ‘’ไม่เป็นไร..นี่นาย..ถ้าไม่รังเกียจ..ฉันจะไปส่งถ้าไปรถฉันล่ะก็’’

            ‘’ขอปฎิเสธ..ฉันไม่อยากติดรถแกไป’’

            ‘’ซาสึเกะ!! เข้าใจแล้วค่ะคุณกาอาระ ฝากด้วยนะคะ J’’

            ‘’เดี๋ยวสิ!! ซากุระ!’’

            ‘’ก็นายพูดไม่ดีเองนี่..งั้นขนของไปรถก่อนเลยล่ะกัน ขอฉันไปหาลุงก่อนฝากด้วยนะคะคุณกาอาระ ‘’

            ‘’……….’’

เธอวิ่งออกไปจากห้องปล่อยให้ซาสึเกะและกาอาระเผชิญหน้ากัน เขาเดินไปหยิบกระเป๋าของซากุระแต่ก็ถูกซาสึเกะสวนชิงหยิบซะก่อน เขาเลยต้องถือที่เหลือไปแทน ระหว่างนั้นที่อยู่ในลิฟก็ไม่มีใครพูดอะไรขึ้นมาซักคน มีแต่ความเงียบปกคลุม

            ‘’ นี่แกน่ะ! คงไม่ได้คิดอะไรกับซากุระใช่มั้ย?’’

            ‘’…อะ..อืม’’

            ‘’แน่ใจเหรอ?..ชิ! บอกให้เลิกงานแล้วมาอยู่ด้วยกันซะก็ไม่เอา ทำไมต้องทำเพื่อเงินถึงขนาดนั้นด้วยนะ’’

            ‘’เธอก็แค่อยากแบ่งเบาภาระนายไม่ใช่เหรอ? ‘’

            ‘’รู้แล้วน่า! ถึงแบบนั้นก็เหอะ ถ้าทำงานแล้วเจอแบบนี้ก็ไม่อยากให้ทำหรอก อยู่ไกลกันเกินไป..ฉันกลัวเธอจะเปลี่ยนใจ’’

            ‘’ไม่หรอก..เธอดูแคร์นายจะตายไป’’

            ‘’ชิ! อย่างแกอย่าทำเป็นรู้ดีเลยน่า..’’

ติ๊ง! เมื่อถึงแล้วพวกเขาก็มุงตรงไปที่ลานจอดรถเก็บของไว้หลังรถส่วนหนึ่งและหน้ารถส่วนหนึ่ง ซากุระมี 2 กระเป๋า เขามี 1 กระเป๋าใหญ่ซึ่งมันก็ไม่ได้เยอะอะไรมากมาย แต่ประเป๋าของเธอดูใหญ่ไปหน่อย กาอาระเห็นตั้งแต่เธอจัดของก็อดไม่ได้ที่จะห่วง ซากุระเองก็วิ่งมาขึ้นรถ เธอกับซาสึเกะนั่งเบาะหลังส่วนข้างหน้าไม่มี

            ‘’แล้วไปโรงแรมไหนกันเหรอ?’’

            ‘’อ๊ะ นี่ค่ะ ‘’

เธอยื่นบัตรชื่อโรงแรมที่ซาสึเกะจองไว้ให้กาอาระดู เขาก็นึกชื่อออกแล้วขับรถออกไป เหลือบมองซาสึเกะกับซากุระที่คุยกันพราง ใจก็ยิ่งเจ็บ

            ‘’นี่นายเล่นจองไว้เลยงั้นเหรอ?’’

            ‘’แหงล่ะ ฉันรู้ว่าเธอต้องมาให้ได้..’’

            ‘’เอาแต่ใจจริงนะ ซาสึเกะ’’

เขาทำหน้าบู้ก่อนจะเอนตัวมาซบเธอที่ไหล่ อยู่กับเธอแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน..เขาไม่อยากเสียเธอไปอีกแล้ว ซาสึเกะผสานมือของซากุระไว้แน่นไม่ปล่อยไปไหน เธอยิ้มออกมาอย่างเขินๆแต่ละสายตาไปมองกาอาระ ตาทั้งสองก็จ๊ะกันพอดี กาอาระเลี่ยงสายตาไปที่อื่นทันที ทำให้เธอหลบตาเหมือนกัน

            ‘’ยังไงก็ขอบคุณที่มาส่งนะคะ คุณกาอาระ’’

            ‘’ไม่เป็นอะไรตอนกลับถ้าไม่รังเกียจให้ฉันมารับก็ได้นะ’’

            ‘’เอ๋? แต่ว่า….’’

            ‘’ฉันจะมารับ!’’

            ‘’เอ่อ..รบกวนด้วยนะคะ J ‘’

            ‘’โทรมาบ้างก็ดีนะ..’’

ซากุระพยักหน้า ยิ้มๆ ก่อนจะรู้สึกแรงกดที่มือที่เธอกับซาสึเกะผสานกันไว้ เธอเอื้อมมือไปลูบศีรษะของซาสึเกะเบาๆ

            ‘’อุตส่าห์ได้หยุดงานและเที่ยวทั้งที่ ทำหน้าดีๆหน่อยสิคะ ‘’

            ‘’จะพยายามนะ’’

            ‘’ซาสึเกะล่ะก็ J ‘’

กาอาระยังคงชำเลืองมองจากกระจกเป็นพักๆ แน่นอนว่าซาสึเกะเห็นจึงทำตัวเหมือนแมวที่คลอเคลียซากุระตลอดเวลา เขาเป็นผู้ชายย่อมรู้ว่าผู้ชายด้วยกันคิดอะไร มีแต่ซากุระเท่านั้นแหล่ะไร้เดียงสาเกินไป..กาอาระหลบสายตาออกมา กว่าจะถึงที่นั่นเขาต้องนเห็นภาพบาดใจแบบนี้ไปถึงเมื่อไรกันนะ!

 

 
_____________________________________________________________________________________

วันนี้อารมณ์ดีมั้ง? เลยมาอัพ ^^ เม้นให้หน่อยนะคะ ส้มจะเปิดเทอมเเล้วล่ะค่ะ คงจะไม่มีเวลามาอัพ..ล่ะมั้ง เวลาอัพไม่เท่าไหร่ แต่ที่แต่งไว้กลัวจะไม่จบ แต่ก็ไม่ทิ้งหรอกค่ะ อีกอย่าง ส้มฝึกงานด้วย น่าจะพอมีเวลาอยู่ 555 
เม้นๆนะคะ ตอนนี้ซาสึเกะออกโรงเเล้ว :) ตอนหน้าๆก็ออกโรงเหมือนกัน รอดูว่า ซากุระจะปิดพวกคุณชายเรื่องแฟนได้มั้ย? และซาสึเกะจะรู้มั้ยว่า ซากุระเป็นเมด รอต่อไป!! > < 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #283 SasuSakuFans (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2558 / 18:15
    อิทจี้ เดอิจัง ทำตัวเหมือนเด็กเลย-3-
    #283
    0
  2. #217 R_rainnie (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2557 / 22:04
    อ๊ากกกกก กาอาระของเค้า เจ็บปวดสุดๆ เห็นภาพบาดตาบาดใจตลอด
    แต่ก็ยังคอยช่วยเหลือตลอดเลย คนดีหราเนี่ย? หรือทำเพราะรักล่ะนั่น
    สงสารกาอาระเหมือนกันนะเนี่ย แต่ก็น่ะ เกะเป็นพระเอกยอมเขาเถอะ!!
    ซาโซริก็รัก ... แต่พอรู้ว่ามีแฟน ก็ขอไปทำใจซะงั้น ยอมง่ายจิง!!
    แต่อิทาจิกับเดอิ เอาแต่ใจสุดๆอ่ะ เมดนะค่ะ ไม่ใช้นักโทษ แหม๋ๆๆ
    เดอิ อย่ารุกมากกสิ เมดจังเขากลัวหมดแล้วนั่น ไปๆเดอิไปจิ้นกะซาโซไป๋55
    #217
    0
  3. #204 i love sasusaku (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 08:38
    อ้ายยยยยยยยยย เขินเเทนหนูกูเลยอะ อ้ายยยยย>/////<

    อิทาจิกับเดอิดาระเหมือนเด็กเลยน่ารักอะ>//<

    เราชอบเกะขิ้หว่งขิ้หึงเเบบนี้อะชอบบบบบบบ >/////////<

    มาอัพไวๆน้าาาาาาาาาาาา

    ตอนหน้าขอ SASUSAKURAมากๆๆๆๆๆๆนะๆๆๆๆๆ

    I Love sasusaku!!!!!! \(*0*)/
    #204
    0
  4. #203 Mamaiew Leewiset (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 12:22
    สงสารซาโซริกับกาอาระจัง อิทาจิกับเดอิน่ารักจุงเหมือนเด็กจริงๆด้วย ชักอยากเป็นเมดแล้วสิ^^ เกะขี้หวงแบบว่าน่าร้ากกกก อัพต่อเร็วนะคะ เพนบทน้อยจังโคนันหายไปไหนแล้วล่ะคะ ตอนหน้าขอแบบซากุกับเกะสวีทกันนะคะ จะรอค่าาาาาา
    #203
    0
  5. #202 sincerez (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 11:26
    ชอบที่สุดเลยตอนนี้ เกะออกโรงแล้วว5555 >\\\< ตอนหน้าสวีทๆเยอะๆเลยน้าาา
    #202
    0
  6. #201 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 07:43
    อิทาจิกับเดอิเหมือนเด็กเลย 5555 เเต่น่ารักก!!!
    สงสารซาโซกับกาก้าเเฮะTvT
    ส่วนเกะนายขี้หวงได้น่ารักมาก!!!><#สรุปไม่รู้จะอวยใครเเล้ว อวยทุกคน#ผิด
    #201
    0
  7. #200 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 01:43
    เย้ๆ ในที่สุดเกะของเขาก็ออกโรงสักที !!!!
    หนูกุอย่าเปลี่ยนใจเลยน่ออ ดูท่าแล้วเธอลังเลไม่ใช่หรอ
    ตกลงรักเกะหรือใครกันแน่ เอาให้ชัดเจนเด่ออ งือๆ

    อิทาจินี่ตอนแรกเหมือนจะเงียบ ไม่ค่อยแสดงออกอะไรเยอะ
    แต่ดูท่าแล้วจะหึงแรงอะ เดอิดาระนี่ก็ใช่ย่อยเลย 555

    สงสารกาอาระอะ เจ็บเงียบๆต่อไป
    ซาโซรินี่ก็ รักนะแต่เธอไม่รู้

    มาอัพต่อเร็วๆนะ เป็นกำลังใจให้คะ :D
    #200
    0
  8. #199 ned1991 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 01:19
    ในที่สุดเก็ของเจ๊ก็ออกโรงแล้วววว!!! โฮะๆๆๆ>O< รอมานานกว่าหมดสวีตจะมี-__-llll

    อิทาจิกกับเดอิงอนได้เหมือนเด็กจริงๆๆนะเนี่ย

    รู้สึกสงสารกาอาระขึ้นมาชะงั้น...รักคนมีเจ้าของมันเจ็บมากๆๆ....ซาโซริก็เหมือนจะเศร้าๆไปอีกคนเลย
    #199
    0
  9. #198 ลิง'คิงคอง. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2557 / 00:24
    อิทาจิกับเดอิดาระเอาแต่ใจมากกกกก #น่ารัก ><"
    สนุกมากค่ะไรท์ รออ่านตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #198
    0