[Fic Naruto] Damn! แฟนของผมไม่มีทาง เป็น maid! หรอก

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 861
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    2 พ.ย. 56



       ณ ใจกลางเมืองแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น มีสาวน้อยซึ่งพึ่งเลยวัยรุ่นมาได้ไม่นาน อยู่ในวัยกำลังจะก้าวข้ามผ่านวัยรุ่นมาเป็นผู้ใหญ่ เธอเดินถือใบปลิว หางานตั้งแต่เช้าถึงเย็น แต่ก็ยังไม่เจองานที่ถูกใจเลย

 ฮารุโนะ ซากุระ สาววัยอายุ 23 ปี พึ่งจบจากการเรียนมาได้ไม่นานนัก ทางบ้านของเธอนั้นไม่ค่อยมีฐานะดีเท่าไหร่ อยู่ในขั้นตกต่ำด้วยซ้ำ และเธอก็อยู่อาศัยกับ ลุง ที่อายุ 50 ปีเพียงลำพัง พ่อแม่ของเธอเสียไปตั้งแต่ยังจำความไม่ได้ลุงของเธอช่วยดูแลเธอมาจนถึง อายุ 23 ปี พอเรียนจบซากุระตั้งใจจะเข้าทำงานที่บริษัท แต่เธอ ไม่ได้เรียนดีมาก สอบเข้าก็ไม่ได้ สุดท้ายได้แต่มาเดินหางาน เรื่อยๆจนถึงตอนนี้ 3 วันแล้วที่เธอหางานไม่ได้
 

ตรู๊ด ตรู๊ด ตรู๊ด!!

‘’ ซาสึเกะเหรอ? ยังหางานไม่ได้เลยน่ะ ขอโทษนะ วันนี้คงไปกินข้าวด้วยไม่ได้น่ะ ไม่ต้องมารับหรอกนะ ขอบคุณมากจ่ะ ไว้เจอกัน เดี๋ยวพรุ่งนี้บ่ายๆ เจอกันอีกที รักนะคะ <3 ‘’

 

ซากุระกำโทรศัพท์แน่นแล้วเก็บมันลงในกระเป๋าเช่นเดิม คนที่โทรมาล่าสุดคือ อุจิฮะ ซาสึเกะ แฟนหนุ่มของเธอที่คบมาตั้งแต่สมัยเรียน ถึงเธอจะไม่เข้าใจว่า เธอคบกับคนที่หล่อและติดอันดับหนุ่มหล่อนั้นได้ยังไง แต่เธอและเขาก็เป็นแฟนที่ดีต่อกัน ซาสึเกะเองก็ทำงานอยู่บริษัทหนึ่ง เขาทำงานเป็นแค่พนักงานรับจ้างทั่วไป ไม่มีพี่น้อง มีญาติอยู่ที่บ้านนอก ซึ่งเขามาทำงานเก็บตังและใช้เงินจากทางบ้านญาติส่วนหนึ่ง มาใช้จ่ายในชีวิตประจำวันและเรียนต่อจนจบ ก่อนจะออกมาหางานทำ

ซาสึเกะซึ่งได้ชวนซากุระมาทำงานด้วยกันแล้ว แต่เธอปฎิเสธเขาเนื่องจากเธอเองไม่สนใจงานแบบนี้ อยากทำงานที่เธออยากทำมากกว่า สุดท้าย เพราะความเรื่องมาก ของซากุระ เธอเลยไม่ได้งานและไม่อยากกลับไปขอร้องแฟนหนุ่มตัวเอง ให้ฝากเธอทำงานอีก
 

ชีวิตของเรากำหนดเองได้น่า!!...

 

ตุ่บ!?

ซากุระเดินมานั่งที่ม้านั่งของสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง เธอเอนตัวพิงกับพนักอย่างเหนื่อยหน่าย วางใบปลิวนั่นลงอย่างท้อๆ งานก็ไม่มีทำ เงินก็มีไม่มากนัก คุณลุงที่รออยู่ที่บ้านได้แต่ปลอบใจเธอเท่านั้น

‘’ พระเจ้าขา T_T หนูพึ่งเรียนจบแท้ๆ ทำไมงานไม่มีทำเลยคะ? ช่วยส่งงานมาให้หนูทำที จะเป็นอะไรก็ได้ ขอแค่มีงานทำ ไม่งั้นลุงกับหนูแย่ แน่ๆเลยค่ะ พระเจ้าขา T_T’’

ซากุระกำหมัดด้วยความทรมานใจ และตัดสินใจลุกขึ้นอีกครั้ง
 

 พรุ่งนี้เริ่มใหม่!! มันยังไม่สาย!!?


ถึงเธอจะคิดแบบนั้นมาแล้ว 3 วันก็เหอะ สุดท้ายก็ไม่ได้งาน งานไม่มี และไม่มีใครรับจ้างคนที่ไร้ประสบการณ์แบบเธอด้วย  เมื่อคิดได้แบบนั้นซากุระก็เดินคอตกกลับไปทางป้ายรถเมล์เพื่อกลับบ้านไปอย่างเศร้าๆ

 

‘’ รีบๆหน่อยสิ เดี๋ยวพวกมันก็ตามมาจนได้’’

‘’ แปปสิ แกก็อย่าปั่นเร็วนักสิ ไอ้บ้า!!’’

‘’ เว้ย! ขืนโดนจับได้เป็นซวยสิ!!’’

‘’ !? ‘’

‘’ !? ‘’

‘’ เฮ้ยย!!! หลบไปๆๆๆ ยัยบ้า ‘’

‘’ เห? คะ….คะกรี๊ดดดดดดดด!!!! ‘’
 

ตุ่บ!! ชิ๊ง!! แกร่ก!!
 

จักรยานสองคันที่ปั่นมาด้วยความเร็วสูง เข้าชนกับร่างซากุระที่ไม่มองทางทันที ซากุระกรีดร้องอย่างตกใจ หันไปมองสองคนที่ชนเธออย่างทรมานเจ็บไปทั้งตัว

‘’ ทำบ้าอะไรวะ ไม่มองทาง แก่แล้วรึไง!!’’

‘’ !? หา นายชนฉันเองนะ พวกนายมัน โอ้ยย!! เจ็บ ‘’

‘’ จะบ้าหรือไง!! เธอมันเดินไม่ดูเอง นี่ไปได้แล้วมั้ง เดี่ยวพวกมันมา จะเสียเวลาไม่ได้นะ!! ‘’

ชายคนหนึ่งลุกขึ้นมาต่อว่าซากุระที่ล้มลงนั่งอยู่กับพื้น เขาไม่มีท่าทีว่าจะช่วยเธอเลย และได้แต่ยืนต่อว่า ชายอีกคนกำลังนั่งเก็บของที่กระจัดกระจายอยู่
 

‘’ แย่แล้วพี่!! ‘’

‘’ อะไร!?’’

‘’ แหวนมันแหวนมัน..’’

‘’แหวนมันทำไม!! ‘’

‘’ เพชรหลุดหายไปไหนก็ไม่รู้พี่!! ‘’

‘’ อ้าวเฮ้ย!! 50 ล้านนะน่ะ ทำไมมันหลุดง่ายจังวะ!! ‘’

‘’ พี่!! ผมหาไม่เจอเลย ผมบอกพี่แล้วไงว่าอย่าให้ผมใส่น่ะ มันไปขูดหรือกระแทกกับอะไรตอนที่จักรยานล้มแน่ๆเลยพี่!! ‘’

‘’ เวรแล้วไง แมร่งเอ้ย!!!’’

ซากุระมองสองคนที่คุยกันอย่าง งุนงง ก่อนจะได้ยินเงินที่มหาศาล เธอก็คิดได้เลยว่า พวกนี้คงไปขโมยอะไรซักอย่างมาแน่ๆ ก่อนจะเขยิบคลานเบาๆออกมาจากตรงนั้น เพื่อไม่ให้พวกเขารู้ตัว
 

‘’ จะไปไหนยัยบ้า!!? เพราะเธอรู้ไหมฮะ!! อุตส่าห์วางแผนมาตั้งนาน เพื่อขโมยเนี่ย ‘’

‘’ หนูไม่รู้ หนูเดินเฉยๆ T_T ‘’

‘’ ทำไงดีพี่ พวกนั้นมันใกล้ตามมาแล้วนะ!! ‘’

‘’ ชิ!! เอาแหวนมา เพราะเธอนะ!! งั้นก็จงกลายเป็นพวกฉันไปเหอะ ฮ่าๆ!!’’

ผู้ชายคนที่ถูกเรียกว่าพี่ ดึงแหวนที่มีแค่วงเปล่าๆไม่มีเพชรยื่นใส่มือซากุระอย่างรวดเร็ว ซากุระได้แต่นั่งทำหน้าเอ๋อมอง แหวนในมืออย่างงงๆ หันจะไปพูดพวกสองคนนั้นก็วิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว

อะไรกันเนี่ยยยยยย!!!!!???

 

‘’ ใครน่ะ!!? หยุดนะ พวกเดียวกันรึ!!? พวกแกไปอีกด้านซะ ฉันจะดูทางนี้เอง’’

‘’ !? ‘’

เจ้ากรรมนายเวรของซากุระยังไม่เลิกจองเวรเธอ เมื่อพวกนั้นส่งของอะไรแปลกๆมาให้เธอแล้ว เธอก็ได้ยินเสียงคนตามหลังมา ผู้ชายใส่ชุดดำ เป็น 20 คน วิ่งตามมา มีผู้ชายคนหนึ่งในในชุดดำวิ่งมาหาเธอแล้ว หยิบปืนมาจ่อหน้าเธอ

‘’ !? อะ..อะไร..’’

‘’ หุบปากซะ!! แล้วส่งของในมือมา ‘’

‘’ วะ! ว้ายยย!!! O-O’’

รู้ตัวอีกทีซากุระถูกดึงกระชากให้ลุกขึ้นแล้วโดนปืนจ่อหัว เธอขาสั่นไปด้วยความกลัว พรางยื่นแหวนอะไรนั่นในมือให้คนที่จ่อปืนมาหาเธอ

‘’ แหวนของคุณท่านจริงๆด้วย แต่เดี๋ยวนะ!? เพรชหายไปไหนน่ะ’’

‘’ หนูไม่รู้!? มันมีผู้ชายสองคนวิ่งเข้ามาใส่มือหนูอ่ะ!! ‘’

‘’ โกหก และหุบปากไปซะ!! หลักฐานคาตาแบบนี้ยังจะ โกหกอีก!!’’

‘’ ก็หนูพูดจริงๆนี่!! ‘’


บรื้นๆ บรื้นๆ!!

เสียงรถดังขึ้นมาขัดจังหวะ ซากุระ เครื่องยนต์เบนซ์หรูคันหนึ่งดังมาแต่ไกล ชายชุดดำที่อยู่แถวนั้นยืนตรงกันเป็นแถว แม้แต่คนที่ล็อคแขนซากุระไว้ก็ยืนตรงเหมือน พวกพนักงานกระจอกๆที่เจอเจ้านาย รถเบนซ์คนนั่นมาจอดตรงหน้าซากุระ คนขับรถวิ่งลงมาเปิดประตูให้คนข้างใน

จังหวะนั้นเมื่อประตูเปิดขึ้น ซากุระได้รับรู้ถึงกลิ่นของอะไร หรูๆและไฮโซขึ้นมาทันที เธอมองคนที่ลงมา 4 คน ชายคนแรกที่ก้าวมาคือชายที่ดูจะใหญ่ที่สุด ผมสีส้มอมแดงมีรูเต็มหน้าและหูจนน่ากลัว อีกคนนัยย์ตาไม่บ่งบอกความรู้สึกใดๆ ถึงจะรวบผมไว้แต่ก็รู้ได้ว่าผมเขายาวขนาดไหน อีกคนหนึ่งเดินลงมาด้วยท่าทียิ้มๆ ผมสีเหลืองยาว และคนสุดท้ายก็เดินลงมาด้วยท่าทีง่วงๆและยังไม่ตื่นดี และมีอีกคนที่อยู่ในรถด้วย แต่เธอมองไม่ชัด เขานอนหลับอยู่ และไม่ได้ลงมาจึงไม่รู้ว่าใคร
 

‘’ คุณเพน คุณอิทาจิ คุณเดอิดาระ คุณซาโซริ สวัสดีครับ!! “’

‘’ !? ‘’

ซากุระทองพวกชุดดำที่ทำร้ายเธอ(?)ต้อนรับพวกเขาที่เดินลงมาอย่างยินดี ซากุระคุ้นชื่อนี้ เธอคุ้นชื่อนี้จากที่ใดที่หนึ่ง แว่วๆว่าจะมาจาก ทีวี !
 

‘’ ไงๆ ได้ข่าวมามีคนขโมยแหวนเพชรของเก่าที่ราคา 50 ล้านบาทไป ‘’

ชายที่ดูจะใหญ่ที่สุดเดินเข้ามาตรงหน้าซากุระ มองเธอด้วยท่าทีหยิ่งๆยโส

‘’ ไม่ใช่ฉันนะ!!? ฉันไม่ได้ขโมยซักหน่อย ก็บอกว่ามีคนสองคนยืนมาให้ไงเล่า’’

‘’ โกหก!! ‘’

‘’ไม่ได้โกหกนะ!! ก็บอกว่า เดินผ่านมาเฉยๆไงเล่า!!! ‘’

ซากุระหันไปต่อล้อต่อเถียงกับคนที่จ่อปืนมาใส่เธอเมื่อกี้  ยังไงเธอก็ถูกใส่ร้ายชัดๆ พวกนั้นชนเธอแล้วเพชรที่อยู่บนแหวนมันกระเด็นหายไปเอง เธอไม่ผิดซักหน่อย

‘’ น่าจะฟังเธอหน่อยนะ ‘’

ซากุระหันไปมองชายที่ผมยาวชื่อว่า อิทาจิ อย่างที่ได้ยิน อย่างดีใจ เขาเดินเข้ามาหาซากุระเชยคางเธอขึ้นมาก่อนจะหันซ้ายหันขวา

‘’ ถ้าเธอเล่าความจริงมา พวกฉันก็จะฟัง ‘’

‘’ ฉันจะเล่าค่ะ!!’’

………………………………………………………….

…………………………………………………..

……………………

………………….

…….

หลังจากนั้นซากุระก็เล่าเรื่องที่เจอมาให้พวกนั้นฟัง ตั้งแต่เดินหางานมาจนถึงที่นี่เธอได้พบพวกนั้นที่มาชนเธอ และไม่ขอโทษแถมยังยัดข้อหาอะไรมาให้อีกก็ไม่รู้
 

‘’ หืม? งี้นี่เอง แต่ว่า แหวนวงนั้นสำคัญกับพวกเรามากเลยนะ ‘’

‘’ ไม่เอาน่า เดอิดาระ ถึงความผิดจริงๆจะมาจาก เธอก็เหอะ ‘’

‘’ !? เอ๊ะ! ฉันว่าฉันเล่าให้พวกคุณฟังถึงความจริงแล้วนะคะ!!’’

ซากุระหันไปแย้งทันที เมื่อคนที่ชื่ออิทาจิดูจะ กล่าวหาเธอเต็มๆ เธอผิดอะไร? เธอแค่เดินมาแล้วพวกนั้นก็มาชนเธอจนแพชรกระเด็นหลุดไปนี่นะ!!

หรือว่า……….
 

‘’ นี่พวกคุณกำลังจะบอกว่า ถ้าฉันไม่เดินผ่าน เพชรก็ไม่หลุดหายไปใช่ไหมล่ะคะ? ‘’

‘’ ปิ๊งป่อง J ‘’

คนที่ดูจะร่าเริงที่สุด ผมสีเหลืองพูดขึ้นมาอย่างเห็นด้วย ซากุระน่าซีดทันที เรื่องแบบนี้..เรื่องที่เธอเดินมาเฉยๆแล้วโดนชน เธอก็ผิดงั้นเหรอ!!
 

‘’ จะมากเกินไปแล้วนะคะ!! ฉันไปแจ้งตรวจ ฉันเสียหายนะ!!’’

‘’ อ่อ แจ้งสิ เพราะตำรวจก็อยู่ในการควบคุมของพวกเรานั่นล่ะ จับไม่ได้หรอกนะ J ‘’

คนที่ทำท่าจะง่วงมาตั้งแต่แรกพูดขึ้นมา เขาตาสว่างตั้งแต่ซากุระเล่าเรื่องให้ฟัง ลอบยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห้นสีหน้าของซากุระ

‘’ อะไรกัน…’’

‘’ เอาน่าๆ อย่าไปแหย่เธอสิ ว่าแต่เธอชื่ออะไรล่ะ? ‘’

‘’ ฮารุโนะ ซากุระ ค่ะ!’’

ซากุระตอบคนที่มีรู้เต็มตัวอย่างไม่พอใจ เธอหันหน้าหนี นี่มันก็มืดมากแล้วเธอไม่ได้กลับบ้านแล้วลุงเธอคงยังไม่ได้กินอะไรเลยด้วย เธอจะทำยังไง
 

‘’ ก็นะ ตั้งแต่เล่ามา ถ้าเธอไม่เดินหางาน และเจอพวกนั้นเรื่องมันก็ไม่เป็นแบบนี้ แถมสองคนนั้นยังหายตัวหาไม่เจอด้วย และเพชรที่ประดับอยู่บนแหวานนั้นก็ราคาแพงใช่ย่อย 50 ล้านเลยนะ เธอมีปัญญาจ่ายไหมล่ะ? ‘’

‘’ ฉันไม่ผิดนะคะ!!! ทำไมคุณเป็นแบบนี้ล่ะ มาโทษคนที่เดินหางานได้ยังไง ฉันก็เดินเฉยๆ นะ และฉันก็ไม่มีปัญญาจ่ายหรอกนะ 1000 นึงยังหาไม่ได้เลยตอนนี้นะ!!!!!’’

ซากุระตะโกนออกไปอย่างอึดอัดสุดชีวิต งานก็ไม่มี บ้านก็ยังไม่ได้กลับ ลุงเธอคงเป็นห่วงมากแท้ๆ ติดต่อก็ไม่ได้ติดต่อกลับไปอีก ทั้ง4คนหันมามองหน้ากันแล้วพรางพูดอะไรบางอย่างต่อกัน ก่อนจะหันมามองซากุระที่เอาแต่นั่งกุมมือตัวเองแน่น
 

‘’ เอางี้ ไหนๆก็ไม่มีงานทำ เธอมาทำงานเป็น คนรับ..เอ่อ เมดสิพอดี พวกฉันก็หาคนมาเป็นเมดส่วนตัวพอดีน่ะ ‘’

‘’ จะจะบ้าเหรอคะ!!! ‘’

‘’ 50 ล้านเชียวนะ ยังไงก็เพราะเธออยู่ดี ถ้าเธอเดินระวังๆหน่อย พวกนั้นก็ไม่ชนเธอแถม เพชรก็ไม่กระแทกจนหลุดไปแบบนั้นอีกนะ ‘’

‘’…………..’’

ซากุระได้แต่กลืนน้ำลายมองทั้ง4คนอย่างเหลือเชื่อ ชีวิตเธอพลิกไปอย่างเหลือเชื่อ เมด ซากุระเคยได้ยินมันก็คนรับใช้ดีๆนี่เอง แต่ว่า เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำมัน เธอโดนบังคับ ในขณะที่ตัวเองก็มีหนี้ขึ้นมาตั้ง 50 ล้าน ทั้งที่เธอไม่ได้เป็นคนก่อเรื่องเลย!!!!!

‘’ ถ้างั้นก็เป็นอันตกลงสินะ ‘’

‘’ ……… ‘’

‘’ ยินดีต้อนรับ เข้าสู่คฤหาสน์หมาป่า หนีไม่ได้หรอกนะ ยัย 50 ล้านบาท ฮ่าๆๆๆ ‘’

ทั้ง 4 จ้องมองซากุระอย่างผู้ชนะ เธอได้แต่เม้มปากแน่นกำมือแน่นด้วยความเจ็บใจ ถึงจะเอาตำรวจเอาทหารไปบุกพวกนี้ ก็ไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆหรอก และพวกนี้ก็หาว่าเธอผิดทั้งๆที่เดินมาเฉยๆ เรื่องนี้ ซาสึเกะรู้ไม่ได้ ไม่อยากให้เขาวุ่นวายและ ลุงเองก็ด้วย รู้ไม่ได้

พวกบ้า! พวกเอาแต่ใจ พวกเอาแต่ตัวเอง ฉันจะ….หึ่ย!!?

ไม่นานนัก ซากุระก็ขึ้นรถไปกับพวกนั้นเพื่อไป คุยเรื่องการทำงาน ถึงเธอจะไม่เต็มใจแต่ หนี้ที่ วางทับเธออยู่นั้น มันก็ไม่หายไปเลย ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ผิด

ไอ้บ้าสองคนนั้น ฉันจะจองเวรจองกรรมมันไปจนตายยยยยยย!!!!


______________________________________________________________________________________

ฝากติดตามด้วยนะคะ ตัวละครจะตามมานะ ><  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

310 ความคิดเห็น

  1. #275 SasuSakuFans (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 19:28
    งานเข้าแล้วหนูกุ...
    #275
    0
  2. #244 NJT.Blacknight.★_☆ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 16:41
    เอ้ยย!งานเข้าซะแล้วหนูกุ^^
    #244
    0
  3. #243 ยัยคุณหนู (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กันยายน 2557 / 09:45
    สนุกมากๆ สู้ๆน้าา ติดตามยุ><
    #243
    0
  4. #130 + De la felicided Soul + (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2557 / 22:14
    หนูกุงานเข้าซะเเล้ว สนุกมากค่ะ><
    #130
    0
  5. #57 R_rainnie (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2556 / 19:33
    จู่ๆ เวรกรรมก็พาพายุใหญ่มาให้
    เปนหนี้ ไปโดยไม่ทันตั้งตัว 55
    #57
    0
  6. #29 ∆Cinnamon. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2556 / 19:20
    อืม... 50 ล้าน ถวายชีวิตให้เลยสินะ >_< 5555555
    ดวงเธอคงคิดแค่ว่าซวยได้รับใช้ แต่ลองคิดในทางที่ดีสิ ควบผู้ชาย 4 คน นะเออ 5555555
    ตัวอักษรสบายตามากค่ะ ชอบแบบนี้ อ่านลื่น ผ่อนคลายดีค่ะ > <

    ทำให้อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเกะต่อไป 5555555
    #29
    0
  7. #23 ned1991 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2556 / 14:45
    โอ้ว ชีวิตคนเราทำไมมันพลิกผันแบบนี้หนอ

    ซาสึเกะไม่ได้เป็นพี่น้องกับอิทาจิสินะ อืมๆๆ

    เรื่องนี้ซากุระโครตชวยเลยเนอะ^^;;;

    สนุกมากจ้า........
    #23
    0
  8. #22 MinMin (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2556 / 01:44
    น่าหนุก รอค่า ^^
    #22
    0
  9. #20 Zeero Cacoki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2556 / 18:49
    หล่อนซวยมากยัยซากุระ 555
    #20
    0
  10. #19 Hunny ^^" (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2556 / 17:36
    มีแต่เรื่องสนุกๆให้อ่านน ><
    #19
    0
  11. #17 ✿.。Aom love niyay.。 ✿ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 18:18
    ซากุของเราแย่แล้ว!!
    #17
    0
  12. #13 miku zii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 16:43
    น่าสนจังค่าาาา
    #13
    0
  13. #11 Yaii Buab (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 10:23
    ข้างล่างใครกันน ว่าแต่.. ไมมันดีจังวุ มีการฝากลูกไว้ได้ด้วยอยากอยู่บ้างงง
    #11
    0
  14. #8 Black_Night201 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 09:24
    สนุกมากก สุดยอดเลยค่ะ
    #8
    0
  15. #6 ~ITaSari~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 23:17
    โห น่าอ่านมากเลยค่ะ
    เปิดตัวผู้ชาย 4 คนอย่างเท่ห์ค่ะ จินตนาการได้แบบ เท่ห์ หล่อ จริงๆค่ะ
    ซากุระเธอไม่ได้ซวยนะแต่โชคดีมากต่างหาก 555
    อัพๆ น่าีักทุกคนเลย  แอบฮา
    #6
    0
  16. #4 Kam Sina !? (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 21:24



    ว้าววววว  เรื่องใหม่มาอีกแล้ว  ออกแนวฮาเร็มเลย
    แต่งดีขึ้นมากเลยนะเนี่ย    มันดูน่าอ่านมาก ดูสบายตา
    #4
    0
  17. #3 nana (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 20:37
    สนุกมากค่ะ รีบอัพต่อนะ ^^
    #3
    0
  18. #2 sasora (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 18:49
    อัพต่อน่ะ
    #2
    0
  19. #1 Misaki_Mei (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 18:32
    สู้ๆนะคะรุ่นพี่ หนูติดตามอยู่นะคะ
    #1
    0