Love Therapy ทฤษฎีบำบัดรัก

ตอนที่ 31 : LOVE THERAPY บำบัดรักบทที่ 28 : ‘จากนี้’ คุณจะเป็นหนึ่งเดียว [Loading250%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 208,098
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,569 ครั้ง
    24 ส.ค. 62

LOVE THERAPY

บำบัดรักบทที่ 28 : ‘จากนี้คุณจะเป็นหนึ่งเดียว





“ขวดเหล้าเดินได้อย่างไอ้ไอกับพี่เต้ยมันลิ้นจระเข้” เคลย์เถียง

 

ครืดดด ครืดดด ครืดดด

 

“รับโทรศัพท์แป๊บ” ทันทีที่โทรศัพท์ซึ่งวางอยู่บนโต๊ะสว่างวาบขึ้นไอ้เต้ยก็คว้ามากดรับแล้วเดินไปยังมุมโต๊ะทำงานซึ่งสงบมากกว่า “ไม่มีผู้หญิง มีสามแฝดหลานฝั่งหน่ายนาย แล้วก็พี่เบียร์ ไอ้ไวน์ ไอ้ใหญ่จ้า”

 

ตอนแรกผมไม่ได้สนใจอะไร แต่พอหันไปด้านข้างแล้วเห็นว่าเหล้าที่เพิ่งเปิดใหม่หมาด ๆ หายไปถึงเศษสามส่วนสี่ขวดราวปาฏิหาริย์ในไม่ถึงห้านาทีก็ไพล่นึกไปถึงที่เขากระซิบกับขมเมื่อครู่นี้

 

...จงใจเอาบาร์เทนเดอร์ขึ้นมาเพื่อให้ชงเข้ม ๆ เหล้าจะได้หมดไวแล้วจะได้รีบกลับหรือเปล่านะ

 

หันกลับมาอีกครั้งก็สบเข้ากับดวงตาพราวระยับของไอ้ไอที่ดูท่าจะรู้ทันเช่นกัน ตั้งคำถามผ่านสายตาว่าจะทำยังไงกับคนลวดลายเยอะดีอยู่เพียงชั่วครู่ ดูเหมือนไอ้ไอก็เริ่มจะรู้สึกสนุกจึงลุกขึ้นแล้วเปิดประตูกระจกเดินหายลงบันไดไป ไม่ถึงห้านาทีก็กลับมาพร้อมบลูเลเบิ้ลอีกสองขวด

 

เห็นดังนั้นพี่เบียร์ก็ถอนหายใจก่อนจะยกมือสองข้างขึ้นอย่างยอมจำนนพร้อมสารภาพ “เออ กูอยากกลับ ปล่อยกูกลับเถอะ”

 

“หึ...” หลุดหัวเราะออกมานิดหนึ่งเจ้าของกาสิโนที่ลูกเล่นแพรวพราวก็ยื่นข้อเสนอ “ของพี่เบียร์กลมนึง กินหมดเมื่อไหร่แล้วพวกผมให้พี่ไปเลย ไม่รั้งแล้ว”

 

“ใช่ แฟร์ดี” เคลย์ตอบส่วนคราวน์ก็ผงกศีรษะ มีเพียงคลาร์กคนเดียวที่ก้มหน้าเลื่อนโทรศัพท์ราวกับกำลังพยายามค้นหาอะไรบางอย่างอยู่

 

“พวกมึงเห็นกูเป็นวัยรุ่นอายุยี่สิบต้น ๆ หรือไง” ถึงจะบ่นอุบแต่เขาก็ส่งสัญญาณให้บาร์เทนเดอร์ “ออนเดอะร็อก”

 

ดื่มได้สามแก้วคนสนิทที่ตอนแรกคิดว่าตามดูแลพี่ชายแต่เอาเข้าจริงกลับไม่รู้ว่าหายไปไหนกันแน่ก็ผลักประตูเปิดเข้ามา หลังค้อมศีรษะแสดงความเคารพเรียบร้อยแล้วจึงเดินไปกระซิบข้างหูเจ้านาย

 

พอเขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้งผมก็เชื้อเชิญ “นั่งก่อนพี่เข้ม”

 

“ขอบคุณครับ” เอ่ยจบก็ทรุดตัวลงนั่งด้านข้างคราวน์ซึ่งกำลังจุดบุหรี่สูบแล้วค่อยบอกบาร์เทนเดอร์ “เหล้าน้ำ”

 

เมื่อเวลาผ่านไปสักพักเรื่องคุยในหมู่พี่น้องก็เริ่มหลั่งไหล แต่ในขณะที่ทุกคนดื่มแบบไม่ได้รีบร้อน ถึงจะยังโต้ตอบกับเราเป็นปกติแต่ก็เห็นได้ชัดว่าพี่ขอเหล้าแบบแก้วต่อแก้วจากบาร์เทนเดอร์ชนิดที่เรียกได้ว่าไม่มีพักหายใจ

 

“ทำไรวะคลาร์ก” ผมทักคนไม่พูดไม่จา แต่คนที่ตอบกลับมากลายเป็นเคลย์

 

“ตอนอยู่บนเครื่องเห็นโฆษณานาฬิกา แล้วมันก็รู้สึกชอบผู้หญิงที่เล่นโฆษณาแต่ติดว่าไม่รู้ชื่อเลยพยายามเสิร์ชคำว่าดาราไทย หามาตั้งแต่บนเครื่องแล้วตอนนี้ยังไม่เจอเลย”


เสิร์ชแบบนั้นไม่ได้รูปดาราตั้งแต่สมัยเพิ่งมีละครโทรทัศน์มาให้เลือกเลยหรือยังไง

 

“ให้เข้มช่วยดิ” พี่เบียร์ซึ่งตอนนี้เห็นได้ชัดจากสีหน้าว่าแอลกอฮอล์ในเลือดอยู่ในระดับกำลังดีชี้บุหรี่ไปทางพี่เข้ม “เข้มรู้จักผู้จัดการดารา”

 

“ถ้าทราบว่าคนไหนผมจัดการให้ได้ครับ”

 

ได้ยินแล้วก็เอือม เพราะคาดว่าที่พี่เข้มรู้จักผู้จัดการดาราคงไม่แคล้วเพราะเจ้านายนิยมคั่ว ดารา เป็นแน่

 

“คนนี้ไง” พักหนึ่งคลาร์กก็ดีดนิ้วพร้อมส่งโทรศัพท์ให้พี่เข้ม “จะเข้าหาทางไหนได้บ้าง”

 

ตอนรับมันไปพี่เข้มก็ยิ้มแย้มดี แต่แล้วเพ่งมองได้เพียงครู่เดียวกลับทำหน้าปูเลี่ยน ๆ ก่อนปฏิเสธแบบไม่ให้ความหวังสักนิด “คนนี้อย่าดีกว่าครับ”

 

“ทำไม” คลาร์กนิ่วหน้า “มีแฟนแล้วเหรอ”

 

“ไม่เชิงครับ” เขาส่ายศีรษะ

 

“ถ้าไม่มีแฟนแล้วทำไมไอ้คลาร์กจะจีบไม่ได้” ผมหรี่ตา ก่อนจะเหลือบมองแฝดทั้งสามที่ถึงจะมีใบหน้าละม้ายคล้ายคลึงแต่ก็มีบางอย่างเป็นเอกลักษณ์ให้แยกตัวออก พวกมันดูดีและขึ้นแท่นเศรษฐีแนวหน้าของฮ่องกง ด้วยส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างหน้าตากับเงินผมนึกภาพผู้หญิงสักคนปฏิเสธไม่ออกเลย

 

“พี่เข้มลองติดต่อให้ก่อนสิ” น้องไม่ละความพยายาม “ชอบจริง ๆ”

 

“ไม่ได้ครับ” เมื่อพี่เข้มตอบแข็งขันพี่เบียร์ก็หรี่ตาก่อนจะโน้มตัวมาใกล้พร้อมแบมือ หลังรับโทรศัพท์ไปดูได้แค่วินาทีเดียวเขาก็ส่งคืน

 

“คนนี้...” เกิดความเงียบขึ้นอึดใจหนึ่งตอนที่พี่เบียร์ทิ้งคำพูดไว้เพื่อยกบุหรี่ขึ้นสูบเฮือกใหญ่แล้วพ่นควันสีขาวลอยคลุ้งในอากาศ รอจนมันจางหายเขาค่อยหันมองหน้าคลาร์กแล้วบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบทว่าชวนขนลุก “ของกู”

 

แฝดทั้งสามอ้าปากค้างทันที ส่วนไอ้เต้ยและไอ้ไอก็ผิวปากวืดพร้อมกัน

 

“ยังจะอยากได้อยู่ไหม”


หรือจะเป็นผู้หญิงที่ส่งคนมาเฝ้าหน้าคลับ เห็นขมเคยบอกว่าเป็นดารา ถ้าจำไม่ผิดน่าจะชื่อชีวา ยี่หวา หรือไม่ก็อะไรเทือก ๆ นั้น แต่... สเปกของไอ้คลาร์กก็ไม่น่าจะหวานหยดแต่แฝงไปด้วยพิษร้ายนี่นา

 

“ไม่” ไอ้คลาร์กชูมือขึ้นทั้งสองข้าง “ความอยากหายไปหมดแล้ว”

 

หลงดีใจว่าที่ไม่เจ้าชู้เพราะกลับตัวได้ ที่แท้ก็ติดผู้หญิงคนใหม่นี่เอง...

 

ยังไม่ทันที่พี่จะได้ข่มขู่อะไรมากไปกว่านั้นขมก็ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู ฟังปลายสายพูดได้แค่ไม่กี่วินาทีเขาก็ยกมือขึ้นป้องโทรศัพท์แล้วบอกพี่เบียร์ “นายครับ คุณธนัตถ์ส่งของขวัญมาให้ครับ จะให้พาขึ้นมาเลยไหม”

 

“พา ?” พี่ขมวดคิ้ว “ส่งอะไรมา”

 

“ผู้หญิงครับ”

 

“บอกว่าขอบคุณ” หากเป็นปกติพี่คงถามความสมัครใจว่ามีใครอยากได้บ้างแต่หนนี้กลับไม่แยแสน้องนุ่งสักนิด “แต่ให้มันเอากลับไป”

 

“ครับ” ขมรับปากก่อนจะยกโทรศัพท์แนบหูแล้วถ่ายทอดคำสั่ง

 

อาจเพราะรู้สึกว่าออนเดอะร็อกช้าไปพี่จึงคว้าขวดเหล้ามารินน้ำสีอำพันลงในแก้วแบบเพียว ๆ ถึงสองข้อนิ้ว ยกมันขึ้นดื่มจนหมดในคราวเดียวแล้วจึงระบายลมออกจากปากพร้อมทิ้งตัวพิงพนักโซฟา “ไอ้เต้ย เคยเล่นนาฬิกาแบรนด์จิกันหรือเปล่า”

 

“ไม่เคย แต่รู้จัก กำลังดังในหมู่นักสะสมทั้งที่เพิ่งตั้งแบรนด์มาไม่กี่ปี อยู่ในพวกวิชลิสต์ของคนเล่นนาฬิกาเลย” พูดถึงเรื่องนาฬิกาตัวพ่อเรื่องนาฬิกาที่กวาดมาแล้วแทบทุกแบรนด์ไฮเอนด์บนโลกก็ตาลุกวาว

 

พี่เบียร์พยักหน้ากับตัวเองก่อนจะล้วงเอาโทรศัพท์ออกมา หลังเสิร์ชหาอะไรอยู่สักพักก็ส่งโทรศัพท์ให้ไอ้เต้ย “เรือนนี้ ที่นางแบบใส่”

 

หรี่ตาแล้วไอ้เต้ยจึงลากนิ้วเพื่อขยายรูปก่อนจะยกโทรศัพท์ของตัวเองมากดหาข้อมูล ไม่นานนักก็อธิบายยาวเหยียด “เป็น Limited ทำฉลองครบเจ็ดปี มีแค่เจ็ดเรือนในโลก ตัวเรือนทำจากทองคำขาวกับเพชร นักออกแบบที่มาออกแบบให้ก็เป็นศิลปินแนว Cubism ที่ดังมาก”

 

“ควรซื้อไหม”

 

“ความชอบมากพอหรือเปล่าล่ะ” ไอ้เต้ยถามสั้น ๆ “ประวัติความยาวนานมีไม่เท่าแต่ราคาโหดกว่าแฟรงก์มูลเลอร์อีก เรือนที่เอาเข้าไทยน่าจะมีท็อปสเปนเดอร์ของสาขาที่คอนเน็กชันกับพนักงานขายสอยตั้งแต่ปลดออกจากแขนนางแบบแล้ว เดินทะเล่อทะล่าเข้าไปไม่ได้แดกหรอก ถึงจะเป็นเจ้าของห้างก็เถอะ”

 

“หาให้กูได้ไหม”

 

“เรือนนี้เลยเหรอ”

 

“เออ” ผงกศีรษะพร้อมคลึงแก้วเหล้า “...ที่นางแบบคนนี้ใส่”

 

“แป๊บ เดี๋ยวบอกดีลเลอร์ดูให้” เงียบไปครู่หนึ่งมันก็เงยหน้าขึ้น “ราคาเปิดตีเป็นเงินไทยไม่รวมแท็กซ์สองล้านเจ็ด ช็อป...”

 

ไม่รอให้มันได้พูดจบพี่เบียร์ก็รีบพยักหน้า “เอา”

 

“เอาได้ที่ไหนอ่ะ มันออกไปหกเรือนแล้ว เรือนที่เจ็ดไม่รู้ส่งไปสาขาไหน แล้วแบรนด์นี้แม่งเปิดมาแค่เจ็ดปีเสือกมีสาขาอยู่ยี่สิบประเทศ...”

 

ทั้งที่ไอ้เต้ยก็บอกเหตุผลไปมากมายแต่คนที่ปกติเข้าใจอะไรง่าย ๆ กลับดึงดัน “ต้องได้”


อาจเพราะกลัวว่าจะถูกขัดคออีกจึงพูดแทบไม่หยุดหายใจ “เปย์สาวเหรอ ถ้าแค่เปย์สาวเอาโรเล็กซ์แสนปลาย ๆ ก็พอแล้วมั้ง ดูแพงกว่าอีก”

 

“ไม่”

 

“สัตว์ !” คราวนี้ไอ้เต้ยถึงกับสบถ “งั้นเอาปาเต็ก ฟิลิปป์เลยไป มันมีทรงที่ใกล้เคียงกันแต่ราคาแพงกะ...”

 

“กูจะเอาเรือนนี้” เป็นอีกหนที่พี่เบียร์ขัดโดยไม่รอฟังให้จบ “ไม่ได้เกี่ยวกับราคา ถูกแพงไม่สำคัญเพราะกูชอบเรือนนี้”

 

“จะเอานาฬิการาคาสิบหกล้านกูยังไม่ลำบากเท่านี้เลย” หลังจ้องตาพี่ชายแล้วเห็นความต้องการอันแรงกล้า สุดท้ายไอ้เต้ยจึงยักไหล่อย่างยอมจำนน “ถ้าจะเอาก็ต้องจ้างฮันเตอร์ล่าแล้ว”

 

“ล่าก็ล่า” เอ่ยจบก็รินเหล้ายกกระดก “กูต้องได้”

 

“ต้องได้เลยเหรอ”

 

“ใช่”

 

“หาให้เป็นของขวัญวันเกิดแล้วกัน แต่เอาบัตรมึงมาด้วย ไม่มีสำรองจ่ายก่อน” ท้ายประโยคมันพูดเสียงอ่อยพาให้ไอ้ไอผู้ซึ่งนั่งฟังเงียบ ๆ อยู่นานขมวดคิ้ว

 

“ทำไมวะพี่เต้ย”

 

“น้ำค้างริบบัตรกูไปหมดอ่ะดิ” คนมีเมียหน้าเศร้า “เดี๋ยวนี้นอกจากจะขี้งกแล้วยังดุอย่างกับแม่เสือ”

 

หลุดหัวเราะแล้วพี่เบียร์ก็ล้วงเอาบัตรเครดิตตัวเองส่งให้ใบหนึ่ง “รอฟังข่าวดีนะน้องรัก”

 

“ก็รักกูแต่เวลานี้แหละ” แม้ปากจะบ่นแต่สุดท้ายผมก็เชื่อว่านักสะสมอย่างมันต้องหาได้อย่างแน่นอน

 

เข้าทำนองยิ่งดึกก็ยิ่งคึก ขณะที่ทุกคนกำลังอยู่ในจุดสนุกสนานพี่เบียร์ซึ่งซัดเหล้าทั้งขวดไปเกือบแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วก็ล้วงเอาบุหรี่ออกมาจุดสูบ แม้ท่าทางจะยังปกติดีอยู่แต่แววตากลับฉ่ำเยิ้ม

 

เพราะเริ่มรู้สึกอึดอัดกับมวลอากาศที่มีกลิ่นควันบุหรี่หนาแน่นเกินกว่าเครื่องฟอกในอาคารจะกำจัดออกได้ทันดังนั้นจึงคว้าบุหรี่และไฟแช็กเดินลงมายังลานจอดรถ ทรุดตัวลงนั่งหมิ่นเหม่ตรงอิฐบล็อกที่ก่อล้อมรอบพุ่มไม้แล้วจึงจุดบุหรี่สูบ ระหว่างละเลียดควันก็ล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาเปิดหาสถานที่ท่องเที่ยวไปเรื่อยเปื่อย

 

กระทั่งหมดมวนแล้วยัดทุกอย่างลงในกระเป๋าหลังของกางเกงยีน รถยนต์คันหนึ่งก็จอดลงตรงหน้า วินาทีที่ประตูเปิดออกและผู้หญิงตัวเล็กในชุดเดรสผ้าชีฟองสีขาวพิมพ์ลายกลีบดอกไม้สีชมพูสบายตาก้าวลงมาพลันต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

 

“พี่ไวน์” เรียกแล้วยกมือไหว้

 

“อ้าว กวาง” มองคนตรงหน้าที่มีท่าทีสับสนในตัวเองแล้วก็ได้แต่ทักโง่ ๆ “มาหาพี่เบียร์เหรอ”

 

“คือ...” กวางอึกอัก


สูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่แล้วเดินกึ่งวิ่งไปเปิดเอาถุงกระดาษสีขาวตีตราแบรนด์เสื้อผ้ามาให้ “กวางฝากให้พี่เบียร์หน่อยได้ไหมคะ”

 

“เอาไปให้เองเลยสิ”

 

“อย่าดีกว่าค่ะ” รอยยิ้มบนริมฝีปากสีสวยดูฝืดเฝื่อน

 

“ถ้าไม่เจอพี่ตรงนี้กวางจะทำยังไง” เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมลาออกจากงานและระหว่างที่ยังไม่รู้จะทำอะไรเลยมาคุมทวิสต์คลับแทนพี่

 

“ตอนแรกกะจะมาฝากพี่เข้มเอาไปให้อยู่แล้วค่ะ”

 

“เข้าไปเถอะ มีแค่ญาติ ๆ กัน ไม่ได้มีคนอื่นหรอก” คนอื่น ที่พูดถึงเป็นอันรู้กันดีว่าคือ ผู้หญิง

 

นิ่งคล้ายกับกำลังใช้ความคิดอยู่นานเกือบนาทีจึงพยักหน้า “ค่ะ”

 

ได้รับคำยืนยันค่อยเดินนำมายังหลังร้าน จัดการทาบนิ้วลงบนเครื่องสแกนแล้วรอเสียงสัญญาณดังขึ้นค่อยดึงประตูเปิดออกให้คนมาใหม่เดินเข้าไปก่อน ขณะที่เราขึ้นบันไดผ่านการ์ดมาได้ไม่กี่ก้าวเสียงเรียกก็ดังขึ้นจากทางด้านหลัง

 

“คุณไวน์ครับ”

 

“ว่า ?”

 

ท่าทางการ์ดชื่อไตรเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายก็กลับลำ “ไม่มีอะไรครับ ผมแค่จะขอแวบออกไปสูบบุหรี่”

 

“ก็ไปสิ” หมุนตัวกลับมาอีกหนก็พบว่ากวางที่ขึ้นไปรออยู่ตรงชานพักบันไดแล้วกำลังมองลงมาไม่วางตา

 

เพราะมีคนอื่นอยู่ดังนั้นผมจึงเป็นฝ่ายผลักประตูเปิดนำเข้าไปก่อน แต่พลันต้องขมวดคิ้วเมื่อพบว่าสามแฝด ไอ้ไอ และไอ้เต้ยกำลังเล่นไพ่กันเสียงดังโดยปราศจากเงาของคนที่กำลังต้องการตัว

 

“พี่เบียร์ล่ะ”

 

“อยู่...” มองเลยไปทางด้านหลังของผมพี่เข้มก็ชะงักคำพูด ส่วนสามแฝดก็เงยหน้าขึ้นก่อนจะลอบสบตากันโดยไม่พูดจา

 

เหมือนนาฬิกาหยุดหมุนไปชั่วขณะเมื่อความเงียบชวนอึดอัดโรยตัวขึ้นรายล้อมรอบเรา

และผมก็รู้ในทันทีว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นอาจผิดพลาดอย่างมหันต์...

 

ยิ้มพร้อมค้อมศีรษะให้กวางหนหนึ่ง ไอ้ไอผู้ซึ่งไม่ชอบสุงสิงกับเรื่องส่วนตัวของชาวบ้านและไม่รู้จักกวางมาก่อนก็วางไพ่แล้วคว้าซองบุหรี่ “เสี่ย”

 

พอถูกเรียกไอ้เต้ยก็กระเด้งตัวราวกับรอสัญญาณอยู่แล้ว “ป่ะ กูดูดด้วย”

 

คล้อยหลังสองคนตัดช่องน้อยแต่พอตัวลงบันไดหนีไป กวางก็หันมองพี่เข้มก่อนจะถามอย่างไม่อ้อมค้อม “พี่เบียร์อยู่ข้างบนเหรอคะ”


น้ำเสียงสั่นระริกทำเราทุกคนลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ และโดยไม่รอฟังคำตอบเธอก็เดินตรงขึ้นบันไดมุ่งหน้าไปยังชั้นสามซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องนอนชั่วคราว

 

“เกิดอะไรขึ้นพี่เข้ม” เพราะเป็นคนพากวางขึ้นมาจึงถามอย่างร้อนใจ

 

“คุณยี่หวามาหานายครับ ตอนนี้อยู่ข้างบน” อาจเพราะรู้ดีว่าเรื่องนี้ตัวเองไม่ควรยุ่งดังนั้นถึงคนสนิทของพี่จะมีท่าทีร้อนอกร้อนใจแต่ก็ไม่ได้ขยับตัว ผิดกับผมที่ชักศึกเข้าบ้านพี่ชายและอาจเป็นชนวนเหตุทำให้ทั้งคู่เลิกรากันไปจริง ๆ ซึ่งประสาทเสียซะจนต้องรีบตามขึ้นมา

 

วินาทีที่กวางหมุนประตูแง้มเปิดออกก็รีบแทรกตัวไปขวาง เธอจ้องหน้าผมด้วยแววตาที่มีน้ำตาเอ่อคลอเบ้าก่อนจะวอนขอผ่านสายตาให้ถอยไป

 

ควร หรือไม่ควร ?

 

ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีกันในสมองให้มั่วไปหมด แต่แล้วคำขอเบายิ่งกว่าเสียงกระซิบซึ่งหลุดจากปากพร้อมกันกับที่น้ำตาหยดโตร่วงผล็อยลงมาสองข้างแก้มก็ทำให้จำต้องยอมจำนน “นะคะ”

 

ระบายลมหายใจเฮือกใหญ่ค่อยถอยกลับไปยืนซ้อนด้านหลังเธอและอาศัยรอยแยกที่กว้างประมาณหนึ่งฝ่ามือลอบมองความเป็นไปจากด้านนอก

 

ตอนแรกคิดว่าคงไม่รู้สึกอะไรไปมากกว่าหงุดหงิด แต่กลับต้องมวนในท้องเมื่อเห็นว่าร่างสองร่างกำลังโรมรันพันตูกันโดยอาศัยพิงตู้เสื้อผ้าในท่าที่ผู้หญิงร่างเล็กบนส้นสูงดันพี่ติดบานประตูพร้อมโน้มคอคนตัวสูงกว่าให้ก้มต่ำจากนั้นจึงเขย่งตัวจูบอย่างแนบชิด จังหวะที่เขาไม่ทันตั้งตัวมือทั้งสองข้างของผู้หญิงก็ผละออกก่อนจะเลื่อนมายังเดรสเกาะอกที่สวมอยู่แล้วดึงลงอย่างไม่แยแส

 

เป็นน้องชายแท้ ๆ ยังรู้สึกไม่ดี...

 

หลุบมองกวางก็เห็นว่าเธอรีบยกมือขึ้นปิดปาก แต่เสียงสะอื้นที่ดังลอดออกมาอย่างแผ่วเบาก็บาดลึกลงในใจ เป็นความรู้สึกที่อยากช่วย แต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง

 

ทันทีที่ทรวงอกเต่งตึงโผล่พ้นเสื้อผ้าผู้หญิงใจกล้าก็คว้ามือของพี่มาแนบชิดก่อนทาบมือตัวเองทับลงไปแล้วออกแรงชักนำให้อุ้งมือแกร่งบดคลึงก้อนเนื้อหนั่นแน่น

 

หน้าไม่อาย...


คนที่เคยอยู่ในสถานะแฟนปล่อยให้น้ำตาหยดลงตามร่องนิ้วจนมันเปรอะถุงสีขาวเปื้อนเป็นวง คงจะเจ็บมากแต่ทั้งที่เป็นแบบนั้นพอผมจะดึงให้ถอยออกมากวางกลับส่ายหน้า

 

คิดเป็นอื่นไม่ได้เลยว่าถัดจากนี้อีกไม่กี่อึดใจเรื่องราวต้องจบลงที่เตียงอย่างแน่นอน แต่แล้วเหตุการณ์กลับตาลปัตรไปหมดเมื่อพี่ปลดมือตัวเองออกจากพันธนาการ ก่อนจะรวบแขนเธอไว้ด้วยมือเดียวพร้อมเบนหน้าหลบ

 

“พอเถอะ” น้ำเสียงของเขาไม่มีความเสียดายเจืออยู่แม้แต่น้อย

 

มาถึงขั้นนี้แล้วเป็นผู้ชายธรรมดาก็ยากจะหยุด แต่ทำไมถึงได้... หูฝาดหรือเปล่าเนี่ย

 

พี่เมาแล้ว แม้แอลกอฮอล์จะยังไม่แสดงฤทธิ์เดชถึงขีดสุด แต่อย่างน้อยก็เมาพอจะมีอารมณ์ร่วมเวลาได้สัมผัสเนื้อตัวนุ่มนิ่มของเพศตรงข้ามแน่นอน

 

ดูเหมือนยี่หวาจะอ่านเขาไม่ออกถึงได้พยายามบดเบียดร่างกึ่งเปลือยเข้าหาอีกครา จนเขาต้องปัดมารยาททิ้งไป “ไม่”

 

คำปฏิเสธหนักแน่นส่งผลให้คนอารมณ์ค้างยกแขนขึ้นกอดอก “ถ้าคุณตฤณไม่ได้คิดจะมีอะไรกับยี่หวาแล้วพายี่หวาขึ้นมาทำไม”

 

“มาคุย”

 

แม้ไม่เห็นหน้าแต่เดาเอาว่าเธอคงกำลังขวัญเสียอยู่แน่น้ำเสียงเกรี้ยวกราดที่มีเมื่อครู่จึงได้สั่นระริก “คุณตฤณจะ...”

 

“เรื่องของเราพอเถอะ” จบคำพูดของพี่เบียร์กวางก็เข่าอ่อนลงดื้อ ๆ โชคดีที่ผมมือไวคว้าต้นแขนเล็กไว้ทันเจ้าตัวจึงไม่ได้ล้มเข่ากระแทกพื้นให้สองคนนั้นได้รู้ตัว

 

“ยี่หวาทำอะไรผิด” เธอถาม สีหน้าแสดงออกถึงความไม่เข้าใจ ท่าทางก็เหมือนกำลังจะร้องไห้ไม่ต่างจากกวาง

 

“ไม่ผิด” ช่างไร้ความรู้สึก “แค่เราควรพอ”

 

จบประโยคนี้กวางก็ยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตา แววตาที่คราวแรกโรยแรงบัดนี้เปลี่ยนเป็นทอประกาย


“พี่ไวน์อย่าให้พี่เบียร์รู้ว่ากวางมานะคะ” กวางยัดถุงใส่มือผม

 

จะไปห้ามลูกน้องที่ภักดีอย่างเข้มได้ยังไงกันเล่า... ถึงจะค้านในใจแต่ผมก็ตัดปัญหาโดยการพยักหน้า

 

ส่งยิ้มให้ครั้งหนึ่งเธอจึงรีบเดินกึ่งวิ่งลงบันไดอย่างเงียบเชียบ

ทั้งที่กวางดูมีความสุขแต่ผมกลับรู้สึกแปลก เพราะก่อนหน้านี้ตอนคลาร์กพูดถึง นางแบบโฆษณา ไม่ได้สนใจขอดูจึงไม่รู้ว่าเป็นคนคนเดียวกันกับผู้หญิงชื่อยี่หวาหรือเปล่า

 

แต่ถ้าเป็นคนเดียวกัน แสดงออกว่า หวง ขนาดนั้น จะยุติความสัมพันธ์ทำไม ?

 

“ที่คุณตฤณทำกับยี่หวาแบบนี้เพราะจะกลับไปคืนดีกับคุณกวาง หรือเพราะติดใจของใหม่อย่างพรีมกันแน่”

 

ชื่อหลังที่จำได้ว่าไม่เคยได้ยินมาก่อนทำผมขมวดคิ้ว

 

“ไม่ใช่เรื่องของคุณ” พี่เสียงแข็งขึ้นกะทันหัน “เราตกลงกันแต่แรกยังไง ลืมแล้วเหรอ”

 

“...”

 

“จบความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกต้องนี่ลงเถอะ ถึงเวลาที่งานเลี้ยงต้องเลิกราสักที” ไม่มีความอาลัยอาวรณ์สักนิดทั้งที่คนตรงหน้ามีคุณสมบัติของความเป็นหญิงซึ่งน่าหลงใหลอยู่เต็มเปี่ยม “ผมไม่อยากใช้ชีวิตแบบนี้แล้ว”

 

ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะได้ยินคำนี้จากปากพี่

 

แต่คำพูดประโยคนั้นคงเหมือนมีสายฟ้าฟาดลงมาที่กลางศีรษะ ดังนั้นหลังจากยืนนิ่งไปชั่วครู่เธอก็เงื้อมือขึ้นข้างหนึ่งแล้ว....

 

เพียะ !

 

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้อง ก่อนที่ยี่หวาจะพยายามดึงรั้งทั้งชุดและบราที่ม้วนลงไปกองตรงเอวขึ้น แต่อาจเพราะมือสั่นด้วยความโมโห ดังนั้นกว่าจะจัดการตัวเองให้เรียบร้อยได้ก็ใช้เวลามากกว่าปกติ

 

จ้องหน้าพี่เขม็งอีกอึดใจเธอจึงสะบัดตัวแล้วเดินจากมา แต่เมื่อกระชากประตูเปิดกว้างแล้วเห็นผมยืนอยู่ใบหน้าที่ซีดเผือดพลันซับสีเลือดด้วยความอับอาย ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินกระแทกเท้าผ่านไปโดยไม่เหลียวหลัง

 

พอพี่หันมาเลิกคิ้วมองจึงเดินเข้าไปยื่นถุงให้ “กวางฝากของมาให้”

 

“เออ” วางมันลงบนพื้นแล้วจึงพึมพำ “กูเริ่มเมาแล้วเนี่ย”

 

“เล่นกระดกเป็นน้ำไม่ให้ไปไวได้ไงวะ เบา ๆ ก่อนดิ”

 

“กูง่วง อยากกลับคอนโดแล้ว”

 

พูดแบบนี้จะให้ช่วยสินะ... ฝันไปเถอะ “อย่ามาลูกเล่น เหลือเหล้าตั้งเยอะ”

 

“กูพี่มึงนะ” มันบ่น “แค่นี้สติกูก็จะไม่เหลืออยู่แล้ว”

 

จ้องหน้าอย่างค้นหาคำตอบแล้วค่อยถามจริงจัง “จะรีบกลับไปทำไม คอนโดมีอะไร”

 


พี่เบียร์(งอแง ๆ ๆ) : กูพี่มึงนะ

น้องไวน์(ถอนหายใจ) : อายุมึงไม่น้อยแล้วนะ อย่างอแงดิ

พี่เบียร์(หน้าบึ้ง) : กูอยากกลับต้องช่วยกูดิ

น้องไวน์(หรี่ตา) : บอกมาก่อนพรีมคือใคร ?

 

นางเอกมาแค่ชื่อก็ทำพี่เบียร์โดนตบได้ 55555555555555555


วาร์ปไปหาน้องชายจอมเร่ร่อน <<จิ้ม ๆ>>

วาร์ปสั่งเล่มทฤษฎีบำบัดรัก <<จิ้ม ๆ>>

วาร์ปอ่านอีบุ๊กทฤษฎีบำบัดรัก <<จิ้ม ๆ>>

 

 

 




 



อีบุ๊กมาแล้วนะจ๊ะ

จิ้ม ๆ

V

 

 

สะดวกเล่มทางนี้เลยจ้า 

จิ้ม ๆ

v

 


ฝากเด็กน้อยความจำเสื่อมไว้ในอ้อมใจด้วยน้า

คอมเมดี้อีโรติคนะจ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คึ ๆ =..=

.จิ้ม ๆ.

v


.


เล่นทวิตติดแท็ก  #คุณชีขยี้เสือ ด้วยนะคะ

หรือถ้ากลัวคนเปิ้บป๊าบแบบบี้ไม่เห็น @realbabylinlin ต่อเลยจ้า

จะเข้าไปรีรัว ๆ เลย จ๊วบบบบ



*อิมเมจตัวละคร*



   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.569K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52,877 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #52415 mickeyminey (@mickeyminey) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 11:59
    ใครมีหนังสือที่อ่านเเล้วอยากส่งต่อบ้างคะนี่รอไม่ไหวเเล้วววว
    #52,415
    0
  2. #52156 tuksaorn (@tuksaorn) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 08:49
    มีคนสำคัญไงจ๊ะ555ถ้าน้องไวน์ได้เจอรับรอง รักพี่สะใภ้คนนี้แน่555
    #52,156
    0
  3. #52145 Toey21Bawornrat (@Toey21Bawornrat) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 01:02
    น้องไวน์ไม่ช่วยหนาอยหรออ
    #52,145
    0
  4. #52129 ammwings95 (@ammwings95) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 21:45
    ข้อตกลงของกวางคือเลิกกัน5เดือน แล้วหลังจากนั้นถ้ายังรักอยู่จะแต่งงานกันใช่มั้ยอ่ะ

    งั้นก็เท่ากับว่าตอนนี้คุณเบียร์โสด(อยู่ในโหมดจีบพรีม)~
    #52,129
    0
  5. #52106 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 18:24

    อยากณุ้ก็รีบไปส่ง ู สิวะ

    #52,106
    0
  6. #52074 jjkr2 (@JJKR) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 15:57
    แหม่ คิดว่าเพราะตัวเองหรอจ้ะกวาง ตื่นได้แล้วจ้ะ!!!!
    #52,074
    0
  7. #52006 Kan mamamai (@kan-mamamai) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 12:40
    พี่เบียร์ไม่ชัดเจนกับกวางอ่ะไปเคลียร์ตัวเองเลย ณ จุดนี้เข้าใจคาร่าเลยหละว่าทำไมถึงจับพรีมใส่พานมาให้พี่เบียร์
    #52,006
    0
  8. #52005 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2562 / 12:05
    รอออออออ
    #52,005
    0
  9. #52002 earn00-12 (@earn00-12) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:22
    แหม นังกวางเน่า!! ไม่ฟังให้จบก่อนละ เดี๋ยวโป๊ะแตกน้า ว่าคนที่ไอ่เบียร์!(ยังโกรธแทนพรีมยุ)เลือก ไม่ใช่ตัวเอง! ละอิเบียร์นี่ไม่อะไรก่ะนังกวางสักทีเนี่ย โมโหหหห!!! ชีพรีมไปอยู่ก่ะพี่หมอเล้ยยยยย
    #52,002
    0
  10. #52001 27282930 (@27282930) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:13
    เอ็นดูสองพี่น้องรู้ทันตลอดอ่า
    #52,001
    0
  11. #52000 Nnat Pronpimon (@netkimjun1) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:08
    กวางรีบกลับทำไมม ไม่ฟังให้จบก่อนนน
    #52,000
    0
  12. #51999 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:06
    เบื่อนังกวาง และก็เข้าใจความสัมพันธ์ระยะยาว7ปี แต่เพราะ7ปีที่ผ่านมายอมรับสถานะแบบนั้นมาตลอด วันนี้มาเรียกร้องสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ หลอกตัวเองมาตลอด มัยเลยเวลาทีืกำหนดมาแล้วนิ่ ส่วนพรีมนางไม่เคยเรียกร้องอะไรเพราะไม่ได้เป็นอะไร มีแต่พี่เบียร์ที่เปลี่ยนตัวเองเพื่อยายชี เห็นมั้ยว่ามันคืออะไร ถ้าคิดจะหยุดเราไม่จำเป็นต้องร้องขอ มันก็แค่คนที่ใช่ และคนที่เคยคิดว่าจะใช่
    #51,999
    0
  13. #51998 Nui (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:05

    แทบจะอ่านตัวละนาทีอ่ะ อ่านเร็วมันจะแค่หายใจหนึ่งเฮือกก็จบอัพอะ...เฮ้อ

    #51,998
    0
  14. #51997 mayhahaha (@mayhahaha) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:03
    ไรท์​ตัดจบได้โหดร้ายเกิ้นไปแล้วนะ​ โหดเ-้ยม​แท้55
    #51,997
    0
  15. #51996 oohsebam12 (@oohsebam12) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:02
    กวางเข้าใจผิดไปอี๊กกกก....วิ่งไปบอกพ่อกับแม่ให้ตัดชุดแล้วมั้งน่ะ...
    #51,996
    0
  16. #51995 saiaunee (@saiaunee) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 13:00

    ที่คอนโดมีพี่สะใภ้ไง....
    #51,995
    0
  17. #51994 Jeans-ariya (@Jeans-ariya) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:59

    กวางมีความหวังแบบผิดๆไปเอง เฮ้อ น่าเวทนา อิพี่ตอบไป ที่คอนโดมีของขวัญจากนางฟ้าพรีมรออยู่ ต้องรีบ

    #51,994
    0
  18. #51993 Anchalee19 (@Anchalee19) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:58
    กวางต้องรู้แล้วม่ะ
    #51,993
    0
  19. #51992 Ratchani Pumipak (@242515) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:58
    มาทีละนิดๆๆ
    #51,992
    0
  20. #51991 sangketkij (@sangketkij) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:56
    ยังๆอีก

    ก็บอกไปดิเมียรออยู่จะรีบไปหาเมีย

    ยากตรงไหนว๊า
    #51,991
    0
  21. #51989 TonYah (@krue1980) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:54
    คอนโดมีไร บอกน้องไปค่ะท่านหัวหน้าาา
    #51,989
    0
  22. #51988 ชอบอ่านนิยาย (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:54

    ดีค่ะตบเลยๆๆ ตบอิพี่เยอะๆ นางจะได้ทำตัวดีๆกับนุ้งพรีม

    #51,988
    0
  23. #51987 Kalabamile (@mildbadgril) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:50
    อย่ามาแรงงงง เมื่อไหร่แม่พรีมคนดีจะมาาาาา
    #51,987
    0
  24. #51986 >_BlackMoon_< (@Hawthorn) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:49
    ถ้าถามว่าคอนโดมีอะไร เดี๋ยวตอบแทนพี่เบียร์เองว่า มีคนที่อยากอยู่ด้วยตลอดชีวิตอ่ะค่ะพี่ไวน์
    #51,986
    0
  25. #51985 Arisara_P (@Arisara_P) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 12:48
    นังบ้า ก็ตกลงกันตั้งแต่แรก มีแต่หล่อนนั่นแหละมโนเพ้อฝันหวังสูงไปเอง มีสิทธิอะไรมาตบหลัวชั้น!!!
    #51,985
    0