Love Therapy ทฤษฎีบำบัดรัก

ตอนที่ 30 : LOVE THERAPY บำบัดรักบทที่ 27 : ‘หัวใจ’ ที่สั่นไหว [Loading250%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 191,489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,982 ครั้ง
    6 ส.ค. 62

LOVE THERAPY 

บำบัดรักบทที่ 27 : ‘หัวใจที่สั่นไหว



หรือว่ามีจริงแค่ในนิยาย หรือว่างมงายแต่ยังฝันไป ฝันที่พอตื่นขึ้นมาก็หาย ใครคนนั้นก็ไม่มีจริง แค่เพียงคนเดียวที่อยากพบเจอ แค่เพียงคนเดียวที่พอเข้าใจ แค่เพียงคนเดียวแต่อยู่ที่ไหน จะมีไหมที่รักกันจริง ได้แต่ถามฉันถามตัวเอง หรือฉันรออะไรที่ไม่มี แต่เธอรู้บ้างไหม เธอทำอะไร เมื่อวันที่เธอนั้นเข้ามา

 

“เร่งเสียงขึ้นให้พรีมหน่อยค่ะ”

 

เพราะส่งพี่อ้อยและตันหยงเรียบร้อยแล้ว พอได้ยินเพลงโปรดซึ่งโด่งดังตั้งแต่สมัยยังเป็นเด็กฉันก็วอนขอคนหน้ารถก่อนซบหน้ากับกระจกแล้วเหม่อมองออกไปด้านนอกซึ่งรถราแออัดอยู่เต็มท้องถนน

 

“ได้ครับ” จบคำพูดเสียงเพลงก็ดังยิ่งขึ้นกว่าเดิมราวสองถึงสามระดับ

 

เปลี่ยนคนในฝันให้มีตัวตน ให้เป็นคนมีลมหายใจ ทำให้คนคนนั้นในนิยาย ออกมาเจอกับฉันที่เฝ้ารอ เปลี่ยนความฝันให้เป็นความจริง ให้ผู้หญิงที่เคยเหงาใจ ให้ชีวิตของฉันได้เริ่มใหม่ อยากบอกคำที่แทนทั้งหัวใจ ได้ไหมว่ารักเธอ

 

อยู่ ๆ ต้นเรื่องที่เมื่อหัวค่ำสารภาพว่าเป็นคนเอาข่าวไปบอกคุณเบียร์จนเขาวุ่นวายโทรเข้ารายการอย่างคุณเข้มก็เอ่ยขึ้น “พรุ่งนี้วันเกิดนายครับ”

 

วันเกิดคุณเบียร์อย่างนั้นเหรอ ?

 

ยังไม่ทันที่สมองจะได้ประมวลผลอะไรมากนักลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ก็ทวงถามแทน “คุณพรีมจะให้อะไรนายเป็นของขวัญครับ”

 

“ต้องให้ด้วยเหรอคะ ตอนนี้เจ้าตัวเขาอยู่ไหนยังไม่รู้เลย”

 

“นายกลับมาถึงไทยแล้วครับ คุณไวน์เพิ่งไปลากตัวจากสนามบินเมื่อสองทุ่มนี่เอง วันเกิดพี่ใหญ่ทั้งทีน่าจะโดนน้อง ๆ มอมจนเมาเลยล่ะครับกว่าจะปล่อยให้กลับน่ะ”

 

“งั้นเหรอคะ” โดนน้องมอมหรือโดนสาว ๆ มอมกันแน่

 

“คุณพรีม นายไม่ใช่พวกชอบสมาคมกับนักข่าวนะครับ แล้วอีกอย่างที่บ้านนายก็ไม่มีใครอยากเปิดเผยตัวด้วย” เห็นฉันไม่ได้ตอบรับคุณเข้มก็กดดัน “นายทำเพื่อคุณพรีมขนาดนี้ จะไม่มีการตกรางวัลกันหน่อยเหรอครับ”

 

“คุณเบียร์มีพร้อมทุกอย่างกว่าพรีมอีก พรีมยังต้องให้อะไรคะ” อยากได้อะไรก็ไปซื้อเอาเองแล้วกัน

 

“ก็ตามใจครับ ถือว่าผมบอกคุณพรีมแล้วนะ” รอยยิ้มคุณเข้มไม่น่าไว้ใจเลย “ไม่ให้เป็นของเดี๋ยวนายโกรธเรียกร้องเอาเป็นอย่างอื่นอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะครับ”


ทำไมรูปประโยคมันถึงได้คุ้นหูนักนะ หลังกะพริบตาพร้อมย้อนความทรงจำอยู่ครู่หนึ่งขนพลันลุกซู่เมื่อจำได้ว่าคุณเข้มเคยเตือนอะไรในลักษณะนี้มาแล้ว และพอฉันไม่เชื่อเหตุการณ์ก็จบไม่สวยสักเท่าไหร่

 

“พรีมอยากกินแอปเปิ้ล” กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วจึงพูดหน้าด้าน ๆ “แวะพารากอนหน่อยค่ะ” 

 

“เมื่อวันก่อนผมเห็นมีเหลืออยู่ในตู้เย็นนะครับ”

 

“ไม่มี พรีมกินแล้ว ไม่ได้บอกให้ขิงซื้อมาเพิ่ม”

 

“ซื้อฟู้ดแลนด์แถวบ้านก็ได้นะครับ”

 

“คุณเข้ม !” ยัง... ยังอีก ! รู้ว่าคนเขาพูดแก้ขวยแล้วยังจะมาล้อเลียนอีก

 

“หึ... โอเคครับ พารากอนก็พารากอน” เมื่อถูกฉันถลึงตาใส่เขาก็หลุดหัวเราะ ก่อนจะเลี้ยวรถเข้ามาในห้างสรรพสินค้า ขณะกำลังจะขอลงเพราะกลัวว่าบูธที่อยากไปเลือกดูสินค้าจะปิดเสียก่อนคุณเข้มก็โชว์วิสดอมการ์ดกับรปภ. แล้วถอยเข้าจอดในซองอย่างว่องไว

 

ที่คุณเบียร์พูดถึงเงินเดือนคุณเข้มคงไม่ใช่เรื่องโจ๊กแล้วล่ะ

 

ระหว่างที่เดินมายังทางเข้าห้างก็ลองแย็บ “ทำงานกับคุณเบียร์มีโบนัสหรือเปล่าคะ”

 

“มีครับ แต่เป็นแบบตามกำลังศรัทธา ถ้าอารมณ์ดีหน่อยก็แปดเดือน” ไล่สูตรคูณในใจแล้วฉันพลันต้องเบิกตากว้างเพราะจำนวนเงินนั้นเกือบแตะเจ็ดหลัก

 

คุณพระ เป็นการ์ดหน้าผับคุณเบียร์รายรับเยอะกว่าฉันที่ออกไปตะลอนทำงานงก ๆ หัวหกก้นขวิดตั้งเป็นเท่าตัวเลย !

 

“พรีมน่าเลิกเป็นดารามาสมัครเป็นการ์ดของคุณเบียร์ดีกว่า ดูร่ำร้วยร่ำรวย”

 

“เป็นผู้หญิงของนายน่าจะรวยกว่าเยอะครับ” เขาสวนกลับทันควัน “เป็นแล้วช่วยขึ้นเงินเดือนให้ผมด้วยนะครับ จะรอ”

 

เดี๋ยวนี้พูดมากแถมยังชงไม่รู้จักเวล่ำเวลา ชงแบบไม่มีที่สิ้นสุด !

 

“มีแต่จะลดเพราะความหมั่นไส้ค่ะ” เบ้ปากใส่เล็กน้อยฉันจึงเลี้ยวขวามายังโซนน้ำหอม อาจเพราะรู้จุดประสงค์แท้จริงอยู่แล้วคราวนี้เขาจึงทำเพียงเดินตามหลังมาโดยไม่แหย่อะไรให้อารมณ์เสียอีก

 

ของขวัญเพียงอย่างเดียวที่ลอยมาในสมองขณะนึกถึงคุณเบียร์มีแค่เพียงอย่างเดียวคือน้ำหอม

 

กลิ่นที่ใช้ตอนนี้ฉันก็ว่าเข้ากับเขา เพียงแค่รู้สึกว่ามีบางกลิ่นที่เกิดมาเพื่อเขาโดยเฉพาะยิ่งกว่า


ไม่นานนักฉันก็หยุดลงตรงหน้าเคาน์เตอร์น้ำหอมสัญชาติฝรั่งเศสซึ่งฟิล์มเคยร่วมงานด้วยเลยได้ทดลองใช้ และถึงมันจะฉีดมาแค่เพียงหนเดียวแต่ฉันก็จำความหอมที่ติดตรึงตรงปลายจมูกได้ดี

 

...มันเป็นกลิ่นของผลไม้และควันอะไรบางอย่างที่หอมแบบอบอุ่น

 

“สวัสดีค่ะ” พนักงานเดินมาทักทายด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “สนใจสินค้าตัวไหนสอบถามได้นะคะ”

 

ดึงแว่นตากันแดดที่สวมอยู่มาเสียบไว้กับคอเสื้อแล้วจึงบอกความต้องการ “ตัวไหนที่มีกลิ่นควันอ่อน ๆ ผสมอยู่ด้วยคะ”

 

“กลิ่นควันอ่อน ๆ” บ่นพึมพำเล็กน้อยเธอจึงหยิบขวดที่คล้ายขวดเหล้าแบบแบนซึ่งด้านบนเป็นแก้วใสส่วนครึ่งล่างเป็นเซรามิกสีขาวที่ดูเหมือนจะเป็นซิกเนเจอร์ขึ้นแล้วสเปรย์ลงบนแผ่นกระดาษยาว สะบัดสองสามครั้งค่อยยื่นให้ “ตัวนี้กลิ่นท็อปจะออกฟรุตตี้ เป็นการผสานกันของสับปะรด แอปเปิ้ล มะกรูด จะให้ความรู้สึกสดชื่น ส่วนกลิ่นกลางจะเป็นจูนิเปอร์เบอร์รีกับมะลิ ปิดท้ายด้วยวานิลลาค่ะ”

 

รับมาดมครั้งแรกฉันก็ต้องอมยิ้ม ก่อนจะยื่นแขนให้พนักงานเทสต์กับร่างกายเพื่อความมั่นใจว่าอยู่บนเรือนกายแล้วจะหอมจริงเพราะราคาก็แพงแสบไส้อยู่พอสมควร

 

“เอากลิ่นนี้ค่ะ”

 

“ในร้านของเรา Aventus มีแค่ไซซ์ 100 ml นะคะ”

 

ยกข้อมือขึ้นสูดดมกลิ่นอีกหนค่อยตัดสินใจ “ค่ะ”

 

“เชิญที่เคาน์เตอร์เลยค่ะ” หลังหยิบน้ำหอมขวดใหม่มาสแกนบาร์โค้ดแล้วเธอจึงแกะซีล “ขออนุญาตเปิดเช็กสินค้านะคะ”

 

กวาดตามองแล้วเห็นว่าบรรจุภัณฑ์อยู่ในสภาพเรียบร้อยฉันจึงพยักหน้าพร้อมหยิบบัตรเดบิตออกมารอชำระ

 

“หนึ่งหมื่นสี่พันสามร้อยห้าสิบบาทค่ะ” รับไปรูดแล้วเธอก็ส่งบัตรพร้อมใบเสร็จมาให้ ระหว่างที่ฉันเซ็นชื่อก็รีบแพ็กกล่องน้ำหอมลงถุงแล้วผูกโบไว้ตรงหูหิ้วแบบเชือกอย่างสวยงาม “เรียบร้อยแล้วค่ะ”

 

คล้อยหลังออกมาจากเคาน์เตอร์ได้พอประมาณคุณเข้มก็พูดเหมือนไม่อยากเชื่อ “ราคาแรงใช่เล่นเหมือนกันนะครับเนี่ย”

 

“ค่ะ แรง” ฉันยกแว่นตาขึ้นมาสวมอำพรางใบหน้า “แต่พรีมว่าเป็นแบรนด์ที่คุ้มราคาที่สุดแล้ว แล้วกลิ่นนี้ก็เหมาะกับคุณเบียร์มากด้วย”

 

ตัวที่ฟิล์มเคยเอาเทสเตอร์มาให้ลองแต่เป็นกลิ่นอื่นขนาดฉันอาบน้ำแล้วกลิ่นก็ยังติดทนอยู่เลย ฉีดหนหนึ่งคุ้มแน่นอน ไม่ได้ซื้อเพ้อเจ้อแค่เอาแพงอย่างที่คุณเข้มกำลังสงสัยหรอก

 

นี่พริมาชะนีงบน้อยแต่รสนิยมดี ไม่ใช่สามล้อถูกหวย !

 

“เลือกเพราะเหมาะแล้วก็มีแค่แบรนด์นี้เท่านั้น ?”

 

“ค่ะ”

 

ได้ยินที่ฉันพูดริมฝีปากสีคล้ำพลันกระตุกยิ้ม “น่าจะเป็นของขวัญที่นายเห่อที่สุดในปีนี้เลยครับ”


อยากให้เป็นแบบนั้นเหมือนกันแหละ “คุณเข้มจะไปทวิสต์คลับไหมคะ พรีมจะฝากให้คุณเบียร์”

 

“ไปครับ” เขาผงกศีรษะ “คุณพรีมจะไปด้วยกันไหม”

 

“ไม่ค่ะ” คิดถึงที่นั่นแล้วฉันก็ส่ายหน้ายิก “พรีมไม่ชอบไปสถานที่อโคจรเท่าไหร่”

 

“แค่เอาของขวัญไปให้เองครับ ให้กับมือเจ้าของวันเกิดเองตอนนี้ ตอนที่ยังมีสติเหลืออยู่บ้างดีกว่า เพราะผมว่าวันนี้พวกน้อง ๆ เอานายซะเละจนกลับบ้านไม่ถูกแน่นอน”

 

ย้ำหลายรอบแล้วนะเรื่องนี้น่ะ

 

“น้อง ๆ หรือสาว ๆ คะที่ทำกลับบ้านไม่ถูกเนี่ย” ถึงไม่มียี่หวาฉันก็ว่าเสืออย่างเขาไม่ทิ้งลายหรอก ปาร์ตี้วันเกิดไม่มีผู้หญิงสิแปลก “เอาเป็นว่าคุณเข้มส่งพรีมแล้วก็ไปหานายเถอะค่ะ ของขวัญพรีมให้ตอนไหนก็ได้ ไม่รีบ”

 

ริจะเอาของขวัญ หาทางกลับมาคอนโดให้ถูกก่อนแล้วกัน

 

“หึ...” คุณเข้มหัวเราะ “ไม่สนใจนายจริงหรือแกล้งไม่สนแต่กำลังหงุดหงิดแล้วด่านายในใจอยู่ครับ”

 

ฉันหันไปค้อนขวับ ก่อนจะเดินลงส้นตรงมายังทางออกไปสู่ลานจอดรถ แต่พลันต้องหลับตาปี๋ด้วยความอับอายในขณะที่เท้าก็ก้าวไม่หยุดเมื่อได้ยินคุณเข้มตะโกนไล่หลัง “สรุปไม่เอาแอปเปิ้ลแล้วเหรอครับ”

 

โว้ยยย ! บางทีคุณเข้มก็น่าโดนทุบให้กระอักเลือดสักทีสองทีนะ

 

 

 

 

Wine talks.

ก๊อก ก๊อก ก๊อก !

 

“คุณไวน์ครับ” เสียงเคาะประตูตามมาด้วยเสียงเรียกชื่อปลุกให้จำใจลืมตาตื่น เมื่อความง่วงงุนเริ่มเบาบางลงค่อยเอี้ยวตัวไปกดเปิดสวิตช์ไฟ

 

“เข้ามาได้”

 

ได้รับคำอนุญาตขมก็ผลักประตูเปิดเข้ามา ค้อมศีรษะครั้งหนึ่งค่อยรายงาน “คุณเต้ยให้ผมมาถามคุณไวน์ว่านายอยู่ไหนครับ”

 

ได้ยินชื่อลูกพี่ลูกน้องที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันพลันต้องขมวดคิ้ว ก่อนจะยักไหล่ “ไม่รู้ว่ะ”

 

ทิ้งน้องให้ดูแลผับแทนแล้วก็หายเข้ากลีบเมฆไปหลายวันแล้ว ซึ่งผมก็ไม่ใช่พวกชอบเซ้าซี้ดังนั้นเราจึงถือว่าขาดการติดต่อกันโดยปริยาย “แล้วไอ้เต้ยมันบอกหรือเปล่าว่ามาทำไม”

 

“มาวันเกิดนายไงครับ เหมือนนายจะเคยนัดไว้นานแล้ว แล้วนายก็หายไปแบบนี้ ผมกลัวว่านายจะ...”

 

“จะ ?”

 

“ลืมครับ” คำตอบของขมทำเอาผมต้องยกมือขึ้นคลึงศีรษะ “ไม่ใช่แค่คุณเต้ยนะครับ คุณไอ คุณเคลย์ คุณคลาร์ก คุณคราวน์ ก็มาแล้วด้วย”

 

ฉิบหายแล้ว... ตัวพันล้านกันทั้งนั้น


และที่ชวนขันคือคนมางานวันเกิด แต่ไม่รู้ว่าเจ้าของวันเกิดอยู่ที่ไหน

 

ตบหน้าตัวเองสองสามหนเพื่อเรียกสติแล้วจึงยกเท้าคีบเสื้อยืดกับกางเกงยีนที่ตกอยู่ข้างเตียงมาสวมลวก ๆ ก่อนจะคว้าโทรศัพท์กดโทรออกแต่ปลายสายก็ไม่รับดังนั้นจึงเข้าแอปพลิเคชันไลน์แล้วพิมพ์ข้อความ

 

‘8.02 PM Opartpipat Park: Where are you now ? (อยู่ที่ไหน)

 

เค้นความทรงจำอยู่ชั่วครู่ก็เสียวสันหลัง จำได้ว่าเข้มเคยเปรยเรื่องพี่เบียร์ไปทำสัญญาซื้อขายที่ต่างประเทศนี่นา

 

‘8.02 PM Opartpipat Park: Bangkok ? (กรุงเทพฯ หรือเปล่า)

 

ระหว่างที่รอพี่ชายเปิดอ่านก็คิดหาทางหนีทีไล่ไปด้วย แต่คาดว่าหากพี่ไม่อยู่จริงผมคงไม่แคล้วโดนด่าหูชาแทนมันแน่

 

‘8.05 PM OPPP TRINN: Suvarnabhumi airport (สนามบินสุวรรณภูมิ)

 

‘8.05 PM OPPP TRINN: The plane’s just landed. (เครื่องเพิ่งจอด)

 

รอดตายหวุดหวิดสินะกู...

 

‘8.05 PM Opartpipat Park: Your brothers’ve been here waiting for you. (พวกน้อง ๆ มารอแล้ว)

 

‘8.05 PM OPPP TRINN: Why ? (รอทำไม)

 

‘8.06 PM Opartpipat Park: It’s your birthday today. (วันเกิดไง) ว่าแล้วพี่ต้องลืม

 

หลังเปิดอ่านเขาก็นิ่งไปครู่หนึ่งก่อนที่คำตอบง่าย ๆ แต่พลังทำลายล้างจะตามมา

 

‘8.07 PM OPPP TRINN: I’m tried, tell them to go back home. (เหนื่อย บอกพวกมันกลับไปก่อน)

 

เพราะรู้ว่าพี่เบียร์จะใช้เป็นหนังหน้าไฟดังนั้นจึงรีบพิมพ์ข้อความ

 

‘8.07 PM Opartpipat Park: Well, you do it yourself. (บอกเองสิ)

 

แต่คราวนี้รออยู่นานนับนาทีตรงหน้าจอก็ไม่ขึ้นว่าอ่านแล้วสักทีดังนั้นจึงตัดสินใจกดโทรออก แต่พลันต้องเม้มริมฝีปากและบีบโทรศัพท์อย่างแรงเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์เมื่อพบว่าพี่ปัดภาระมาให้โดยการปิดเครื่อง

 

...จะชิ่งงั้นเหรอ

 

เล่นกันแบบนี้ใช่ไหมพี่ชาย... ได้ !

 

หยัดกายขึ้นจากเตียงนอนดูดวิญญาณในห้องซึ่งมืดสนิท แถมยังติดไฟวอร์มไลต์ชนิดที่ว่าเข้านอนแล้วสามารถลืมวันลืมคืนได้ ก่อนจะเดินไปหยิบแจ็กเก็ตและกุญแจรถมอเตอร์ไซค์

 

เพราะเป็นนักบินที่ชอบฝึกฝนตัวเองในเรื่องการคำนวณตัวเลขอยู่เสมอ ดังนั้นแค่ปรายตามองนาฬิกาดิจิทัลแค่แวบเดียวแผนการจะไปให้ทันล็อกตัวคนซึนก็ผุดขึ้นมาในหัวเป็นฉาก ๆ


ทันทีที่เดินมาถึงชั้นสองซึ่งพวกญาติสนิทกำลังนั่งกินเหล้าเคล้าสูบบุหรี่จนควันโขมงก็รีบบอก “รอแป๊บ กำลังจะไปรับพี่เบียร์ มันเพิ่งถึงไทย”

 

“ให้ไวเลย” ไอ้เต้ยชายไม่โสดเพียงหนึ่งเดียวหน้าบึ้ง “กูขอน้ำค้างถึงแค่เที่ยงคืน”

 

“ดูแลด้วย” เบนหน้าไปบอกขมสั้น ๆ เสร็จจึงลงบันไดเดินผ่านบรรดาพนักงานที่ต่างก็ยกมือไหว้ทักทายออกประตูหลังมายังลานจอดรถ

 

เหลือบมองนาฬิกาข้อมืออีกครั้งจึงสวมหมวกกันน็อกแล้วขับลูกรักคันใหม่ล่าสุดอย่างฮาร์ลีย์เดวิดสันพุ่งทะยานมายังสนามบินสุวรรณภูมิ

 

เพราะรู้ดีว่ามีประตูทางออกแค่ทางเดียวดังนั้นหลังจากจอดรถจึงเดินไปดักด้านหน้า ไม่ถึงห้านาทีพี่ก็เดินนำผู้ติดตามอีกสี่คนออกมา

 

x ! (ฟัค !)” ทันทีที่เห็นผมมันก็สบถ สีหน้าแสดงออกถึงความเซ็งสุดขีด

 

“...” หึ... จะตอบอะไรได้ล่ะนอกจากยิ้ม

 

Are you kidding me ? (มึงล้อกูเล่นหรือเปล่าเนี่ย ?)”

 

No, I’m not kidding you. (ไม่ได้ล้อเล่นโว้ย)” ตอบเสียงยานเพื่อยั่วอารมณ์

 

พี่เบียร์กลอกตา ส่วนผู้ติดตามก็ได้แต่ยิ้มพร้อมค้อมศีรษะแทนการทักทายผม

 

“จะแดกที่คลับ” ผมยกยิ้ม “หรือให้พวกมันตามกลับไปที่คอนโด มึงเคยชวนพวกมันไว้เองนะพี่เบียร์”

 

ได้ยินคำว่า คอนโด พี่เบียร์ก็หน้าคว่ำ ดังนั้นผมจึงอาศัยโอกาสนี้ขยี้ “เลือกเอา”

 

สูดและผ่อนลมหายใจเข้าออกลึก ๆ สองสามหนเขาจึงหันไปบอกคนด้านหลัง “ฝากกระเป๋าไว้ที่ล็อบบี้ใต้คอนโดให้ผมด้วย”

 

“ครับ” หลังหัวหน้าผู้ติดตามรับคำผมจึงเดินนำมายังลานจอดรถ

 

ภาพผู้ชายตัวใหญ่อย่างกับยักษ์สองคนนั่งอยู่บนฮาร์ลีย์คันเดียวกันสำหรับผมเป็นภาพที่ไม่ชวนมองสักเท่าไหร่ แต่สำหรับคนอื่นคงแตกต่างออกไปเพราะตอนมาจ่ายค่าจอดเห็นได้ชัดว่าพนักงานพยายามจะนับเงินทอนให้นานที่สุดแถมยังลอบส่งสายตามายังเราสองคนอีก

 

หากเป็นปกติพี่คงยิ้มหว่านเสน่ห์ไปเรื่อยเปื่อยแบบไม่หวังผล แต่คราวนี้เขากลับเบือนหน้าหนีคล้ายรำคาญและเมื่อเห็นว่าชักช้าเกินจึงบอก “เงินทอนไม่ต้องก็ได้ครับ รีบ”

 

พนักงานหน้าเหวอไปนิดก่อนจะเอื้อมมือออกมาเทเหรียญบาทหนักอึ้งใส่มือผมทั้งที่เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าในลิ้นชักคิดเงินมีแบงก์ยี่สิบ เพราะขี้เกียจจะพูดจึงยัดมันใส่กระเป๋าแจ็กเก็ตหนังก่อนขับออกมา

 

เมื่อถึงที่หมายพี่ก็เหวี่ยงขาลงไปยืนเต็มความสูง หลังถอดสูทดันใส่มือบรรดาลูกน้องที่วิ่งมารุมล้อมแล้วจึงพับแขนเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตาลวก ๆ เขาก็เหลือบดูนาฬิกา

 

...กระวนกระวายจนมองเห็นได้ชัดตั้งแต่ดาวอังคารเลย


ระหว่างเดินขึ้นบันไดเขาก็ถาม “เป็นไง ดูแลผับง่ายดีไหม”

 

“ก็ไม่ยาก” ดูแลจัดการผับน่ะสบายแต่ที่ลำบากน่ะ... “ถ้าไม่ติดว่ามีผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ดาหน้ามาถามหาคุณตฤณ ๆ ทุกวัน ที่นับ ๆ มาเนี่ยเปิดฮาเร็มแข่งสุลต่านได้แล้วมั้ง”

 

“เข้มบอกมึงจัดการไปหมดแล้วนี่” ใบหน้าของเขาแสดงออกว่ากำลังขำ

 

“เออ” ถึงตอนแรกจะงุนงงที่เห็นพี่ชายเปลี่ยนไป แต่เพราะมันเป็นเรื่องดีเลยไม่เคยเอ่ยปากถามว่าเพราะอะไร แต่เดาว่าต้นเหตุน่าจะมาจากกวาง “แล้วทำไมอยู่ ๆ ไปช่วยงานเตี่ย”

 

“มึงไม่ช่วย คลาร่าเด็กไป ก็ไม่พ้นกูป่ะวะ” ชื่อที่ไม่อยากได้ยินซึ่งเพิ่งหลุดจากปากพี่ชายทำผมอารมณ์ขุ่นมัว อาจเพราะเดาความรู้สึกผมออกจึงบ่น “ถึงมึงจะไม่พอใจ ยังไงมันก็เป็นน้อง”

 

“กูมีแค่มึง” จบคำพูดเราก็ขึ้นมาถึงชั้นสองพอดี

 

“หวัดดีพี่” เพราะเขาแก่สุดในบรรดาพี่น้องแล้วดังนั้นทุกคนจึงทักทายเป็นเสียงเดียวกัน

 

“เออ” พี่เบียร์พยักหน้ารับก่อนจะเดินไปหลังโซฟาแล้วเหวี่ยงตัวข้ามมานั่งกึ่งกลางระหว่างไอ้เต้ยกับไอ้ไอจากนั้นจึงประกาศกร้าว “กูเหนื่อยมากเลยว่ะ หมดกลมแล้วแยกย้ายนะ”

 

การที่เขาออกตัวแรงส่งผลให้ไอ้ไอชะงักมือที่กำลังจะยกแก้วจดริมฝีปาก ส่วนแฝดสามซึ่งที่เป็นลูกพี่ลูกน้องจากฝั่งแม่ซึ่งกำลังนอนเอกเขนกอยู่คนละมุมก็ลอบสบตากันในทันที

 

มีแค่คนมีเจ้าของอย่างไอ้เต้ยเท่านั้นที่แสดงออกว่าเห็นด้วยอย่างออกหน้าออกตา “ดี ๆ แก่แล้วแดกพอประมาณ”

 

“ไอ้ไฮต์ออกเวรเที่ยงคืน” ไอ้ไอเปรย “กว่าจะมาถึงก็เที่ยงคืนครึ่ง”

 

“มึงบอกมันไม่ต้องมา”

 

วินาทีที่ได้ยินพี่เบียร์บอกปัดคราวน์ผู้ซึ่งมีบุคลิกเงียบขรึมก็ขมวดคิ้ว “ตอนชวนบอกเมาให้หงายแล้วนอนที่นี่เลยไง”

 

“กว่าจะเคลียร์งานมาได้” คลาร์กแฝดเบอร์สองสนับสนุน “นั่งเครื่องบินข้ามน้ำข้ามทะเลอีกล่ะ ถึงจะแค่กรุงเทพฯ - ฮ่องกงแต่มันก็เหนื่อยนะ”

 

มองพวกพี่น้องท้องเดียวกันที่พร้อมใจกันกดดันพี่เบียร์แล้วคนขี้เล่นอย่างเคลย์จึงยกยิ้มมีเลศนัย “ถ้าพวกมึงเป็นพี่เบียร์ พวกมึงก็กลับ”

 

“หมายความว่ายังไง” เพราะสงสัยท่าทางของพี่อยู่ก่อนแล้วพอมีคนพูดเหมือนระแคะระคายผมจึงรีบถาม “ทำไมต้องอยากกลับ”

 

ทั้งที่ทุกคนทำท่าอยากรู้อยากเห็น แต่ไอ้ไอกลับยิ้มแล้วยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นกระดกรวดเดียวหมดจากนั้นก็เติมน้ำสีอำพันลงบนน้ำแข็งแบบออนเดอะร็อกให้ทั้งตัวเอง ไอ้เต้ย และพี่เบียร์ที่เอาแต่นั่งกอดอกด้วยท่าทางขุ่นมัว

 

“ก็...” เว้นคำพูดเพื่อกระตุ้นความอยากรู้เล็กน้อยมันจึงส่งต่อข้อสันนิษฐาน “คงมีใครรออยู่หรือเปล่า”


“น่าคิด” คลาร์กดีดนิ้ว

 

และแล้วทุกคนยกเว้นไอ้ไอก็หันมองไปทางพี่เป็นตาเดียวก่อนที่คนต้นคิดจะเป็นฝ่ายถาม “เฉลยหน่อยพี่เบียร์ว่าที่พูดไปน่ะถูกหรือเปล่า”

 

“ไม่มีอะไร” พี่บอกปัดก่อนยกเหล้ากระดกรวดเดียวหมดราวกับคนกระหายน้ำ จากนั้นจึงยกมือเรียกขมมาใกล้ กระซิบกระซาบครู่หนึ่งลูกน้องก็พยักหน้าก่อนจะกดอินเตอร์คอมเรียกบาร์เทนเดอร์ขึ้นมาประจำเพื่อชงเหล้าให้ “เจอหน้ากูไม่คิดจะถามสารทุกข์สุกดิบบ้างหรือไง”

 

“เออ พวกมึงอ่ะน้องเวร” ไอ้เต้ยพูดติดหัวเราะก่อนจะหันหน้ามาทางพี่เบียร์ “เตี่ยบอกว่าพี่ไปช่วยงานกู๋”

 

เพราะสะใภ้ตระกูลของเราส่วนใหญ่เป็นคนไทย ถึงจะเรียกคนรุ่นพ่อแบบจีนแต่กลับแทนคนรุ่นราวคราวเดียวกันแบบไทย

 

“เออ” พี่เบียร์ผงกศีรษะ “มึงอ่ะ คิดจะเลิกทำอู่ไปช่วยเจ็กเมื่อไหร่”

 

“อู่คงไม่เลิกทำ แต่เรื่องเพชรตอนนี้ให้น้ำค้างเข้าไปศึกษางานแล้ว” คุยเรื่องนี้ปฏิกิริยาลูกโซ่ก็เริ่มเกิดขึ้น “มึงอ่ะไวน์ กลับมาไทยได้นี่ชั่วโมงบินเต็มเหรอ”

 

“ลาออกแล้ว” จบคำพูดประโยคนี้ความเงียบก็บังเกิดขึ้น ก่อนที่ทุกคนจะหันมองหน้ากันอย่างหวาดระแวง “ทำหน้างี้หมายความว่าไงวะ”

 

“ไม่รู้ตัวอีก” ไอ้เต้ยสั่นหัว ยกเหล้าขึ้นจิบอึกใหญ่แล้วค่อยตอบแบบตัวแทนของหมู่บ้าน “เขาก็กลัวมึงจะไปทำตัวเร่ร่อนอีกน่ะสิ”

 

“เขาเรียกสำรวจโลก” ทำไมต้องทำเป็นแขยงกันขนาดนั้น

 

“นักสำรวจเขายังพกอุปกรณ์” ไอ้ไอที่นิ่งอยู่นานพูดติดหัวเราะ “แต่พี่ไวน์ไม่พกเหี้ยอะไรเลย”

 

“พก” ผมเถียง

 

“เสื้อนอน กางเกงยีนขาดตูด แล้วก็รองเท้าช้างดาวไม่นับ” เออ ไอ้ฉิบหาย... ถ้าไม่นับก็ถือว่าไม่พกเหี้ยอะไรเลยนั่นแหละ พอเห็นผมเถียงไม่ได้ไอ้เต้ยจึงเล่นงานต่อ “มึงรู้ใช่ไหมว่าคนปกติเขาไม่ทำเหมือนมึงอ่ะ”

 

อยู่ ๆ เคลย์ก็ขมวดคิ้ว ก่อนจะยกแก้วเหล้าชูขึ้นส่องกับแสงไฟ

 

เห็นการกระทำของแฝด คราวน์จึงถาม “เป็นไรวะ”

 

“เหล้าเข้มจนเกือบจะเป็นออนเดอะร็อกอยู่แล้ว”

 

“คิดไปเอง” พี่เบียร์ส่ายหน้าแล้วยกน้ำสีอำพันขึ้นดื่มรวดเดียวหมดอีกระลอก “เข้มไม่เข้มถามไอ้ไอ ไอ้เต้ยดูดิ”

 


น้องชายจอมเร่ร่อน พี่ชายก็เจ้าเล่ห์

รู้นะ ทำไมอยู่ ๆ เหล้าเข้มขึ้นอ่ะ หึ... หึ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!!!

 

วาร์ปไปหาน้องชายจอมเร่ร่อน <<จิ้ม ๆ>>

วาร์ปสั่งเล่มทฤษฎีบำบัดรัก <<จิ้ม ๆ>>

วาร์ปอ่านอีบุ๊กทฤษฎีบำบัดรัก <<จิ้ม ๆ>>

 

 

 




 



อีบุ๊กมาแล้วนะจ๊ะ

จิ้ม ๆ

V

 

 

สะดวกเล่มทางนี้เลยจ้า 

จิ้ม ๆ

v

 


ฝากเด็กน้อยความจำเสื่อมไว้ในอ้อมใจด้วยน้า

คอมเมดี้อีโรติคนะจ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คึ ๆ =..=

.จิ้ม ๆ.

v




เล่นทวิตติดแท็ก  #คุณชีขยี้เสือ ด้วยนะคะ

หรือถ้ากลัวคนเปิ้บป๊าบแบบบี้ไม่เห็น @realbabylinlin ต่อเลยจ้า

จะเข้าไปรีรัว ๆ เลย จ๊วบบบบ



*อิมเมจตัวละคร*



   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.982K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

52,877 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #51352 97line (@mysocute) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 20:50
    บ้าทุกคนคิดมากกันไปเอ๊ง
    #51,352
    0
  2. #51204 lilin852 (@lin_lin) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 21:30
    มอมเหล้าเพื่อให้รีบกลับหรอพี่เบียร์5555555
    #51,204
    0
  3. #51156 jarbkonshobnok (@jarbkonshobnok) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 07:56
    คลาร่าร้องไห้แล้ว
    #51,156
    0
  4. #50995 dreaminjann (@missbeardream) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 11:02
    ฮืออออ คิดถึงพี่ไอพี่เต้ยมาก
    #50,995
    0
  5. #50968 Oan 'oh (@oanchareelak) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 20:42
    รอพระนางเจอกันนานมาก จนซื้อนิยายไรท์มาอ่านฆ่าเวลาสามเรื่องแล้ว พระนางก้ยังไม่เจอกันจ้า TT
    #50,968
    0
  6. #50914 kk@dd (@ked2615) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 15:34
    ไรท์คะ ยิ่งอ่านยิ่งมึน ตัวละครเยอะเกิน สนใจวาดแผนผังให้หน่อยได้มั้ยคะ แฮรรร่ แต่สนุกมากค่ะ ตามทุกเรื่องเลย
    #50,914
    1
    • #50914-1 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 30)
      9 สิงหาคม 2562 / 10:45
      เห็นด้วยเลยค่ะ
      ชักมากเกิน 55
      #50914-1
  7. #50799 หวานน้ำตาล (@bestlovefluk) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 11:28
    เหล้าเข้มเพราะมีคนรีบกลับบ้านน
    #50,799
    0
  8. #50798 Dan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 04:56

    ไม่รู้ว่ามีทั้งหมดกี่ตอน แต่ตอนที่ผ่านมาทั้งหมดพระเอกแทบไม่มีบทเลย (นึกว่าคุณเข้มเป็นพระเอก)

    #50,798
    3
    • #50798-2 natnipp (@dekadd-carabao) (จากตอนที่ 30)
      7 สิงหาคม 2562 / 11:49
      ???????????????????????? โคตรจริง 5555
      #50798-2
    • #50798-3 Pun Arun (@A-Arungomes) (จากตอนที่ 30)
      9 สิงหาคม 2562 / 10:46
      ไม่ต้องออกมาก็ได้เนอะ
      ชอบคุณเข้ม มากกว่าไปแล้ว 555
      #50798-3
  9. #50797 Barbara13 (@paning13) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 04:26
    สอยมาละ ชอบความน่ารักของ ผู้ชายบ้านนี้จริงๆค่ะ สรุปว่าต้องเอาพี่ไอกับลูกหนู มาอยู่ด้วย
    #50,797
    0
  10. #50796 watinee-meo (@watinee-meo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 00:19
    คุณเบียร์ร้ายมากค่าา
    #50,796
    0
  11. #50795 parqabpor (@950624pche) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:42
    จากที่อ่านดู มีสิทธิ์เป็นไปได้ที่ไวน์ไม่ได้ความจำเสื่อม เป็นมนุษย์ที่พฤติกรรมขัดแย้งกับอาชีพมาก คิดถูกละที่ลาออก
    #50,795
    0
  12. #50794 27282930 (@27282930) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:33
    อยากให้เหล้าหมดไวๆใช้มั้ย555
    #50,794
    0
  13. #50793 tuksaorn (@tuksaorn) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 23:17
    คุณเข้มเอาน้ำหอมมาได้แล้ววว อยากให้เขาได้เจอกันสักที คนอ่านใจสิขาดแล้วเด้อ
    #50,793
    0
  14. #50792 napapansingkham (@napapansingkham) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:54

    ไม่รีบเลยเนาะ พี่เบียร์

    #50,792
    0
  15. #50791 iceyy_123 (@iceyy_123) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:53
    อยากให้เจอกันแล้ววววววว
    #50,791
    0
  16. #50790 SutisaKhiewkhong (@SutisaKhiewkhong) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 22:33
    ก็คนมันรีบ..... 55
    #50,790
    0
  17. #50789 vmobilev546 (@vmobilev546) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:19
    ที่ประเทศลาวสาขาแล้วยังค่ะ
    #50,789
    0
  18. #50788 chaompph (@JINDARAT85) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:18
    รีบกลับบ้าน ดูออก
    #50,788
    0
  19. #50787 pretty-p (@rod_usawadee) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 21:08

    เหล้าหมดก็กลับบ้านได้ไง เข้มที่ไหน ขมต่างหาก 55555

    #50,787
    0
  20. #50786 ~•BalabalabellE•~ (@MaNameBelle) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 19:14
    พี่เบียร์ไม่รีบ ไม่รีบสักนิดเลย เทเพียวมาเลยดีกว่าจะได้จบ
    #50,786
    0
  21. #50785 o-o22 (@o-o22) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 18:55
    คุณเข้มมาพร้อมน้ำหอมสักทีสิ อยากเห็นคนเห่ออออ
    #50,785
    0
  22. #50784 Methylblue (@nanrine) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 18:50
    แงงง พี่บี้จะรีปริ้นพี่ไอมั้ยคะ
    #50,784
    0
  23. #50783 XGnbDX (@XXXGnbD) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 17:29
    เทเยอะๆ จะได้หมดขวดไวๆ ร้ายกาจมากๆ
    #50,783
    0
  24. #50781 Promisenss (@Promisenss) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 17:24
    จร้าาา~~ คนไม่มีอะไร แต่สามารถทำให้เหล้าเข้มได้นร้าาาา
    #50,781
    0
  25. #50780 9Xcoolkid (@9Xcoolkid) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 17:05
    ไม่มีอะไร....... จ้าาาาาาา~ ไม่มีอะไรเลยจ้ะพ่อออ เนอะะะะ ไม่มีใครรออยู่ทั้งนั้นแหละ เพราะพ่อจะอยากไปหาเขาเอง เค้าไม่ได้รอพ่อเนอะะะะะะ /อยากบิดพุงหยิกหน้าคุณเค้าจริงๆอ่ะ น่าหมันไส้เหลือเกินนน หึ!
    #50,780
    0